04-08-2026, 11:46 AM
Episode -16
சாந்தியின் கண்களில் கண்ணீர்..... துளிகள் சொட்டு சொட்டாக இருங்கி கொண்டிருந்தது......
தொடர்கிறது....
சாந்தி என்னதான், மணிகண்டனிடம் இருக்கும் போது.... தைரியமாக என்ன நடந்தாலும் பாத்துக்குலாம் னு சொன்னாலும், அவள் வீட்டுக்கு வந்த உடனே, இதுவரை நடந்த எல்லாத்தையும் நினைத்து.... இனி என்ன நடக்குமோ.... என்கிற எண்ணமும் அவளை வாட்டி எடுத்துகொண்டிருந்தது.
இந்த சம்பவத்துக்கு பிறகு,
சாந்தி, மாணிக்கத்திடம் முகம் கொடுத்து பேச முடியாமல், தேவைக்கு மட்டும் கேள்வியும் பதிலுமாக.... இருக்க..
அவளின் வழக்கமான வேலைகளை செய்து கொண்டிருந்தாள்.
மாணிக்கமும், தன் மனைவி நம்மை இன்னும் மன்னிக்கவில்லை என்ற மனநிலையில்... அவளை என்றோ ஒரு நாள் சாமதானம் செய்து விடலாம் என்ற நம்பிக்கையில்.... அவளிடம் அடிக்கடி முயன்று கொண்டிருக்கிந்ததான்...
நாட்களும் கடந்தது....
ஆபீஸ் ல சாந்தியும், மணிகண்டணும் எந்த வித்யாசமும் இல்லாம பழைய மாதிரியே நடந்துகிட்டு இருந்தாங்க....
மணிகண்டனின் மனநிலை
மணிகண்டனும் திரும்பவும் எப்போ சான்ஸ் கிடைக்கும்னு காத்துகிட்டு இருந்தான்...
சாந்தி மனநிலை
சாந்தி யின் மனம்,மணிகண்டனின் நினைவு அடிக்கடி வந்துகொண்டிருந்தாலும்.... முன்பு நடந்தது, ஒரு விபத்தில் அப்படி எல்லாம் நடந்து விட்டதே தவிர, இன்னொரு முறை வியூகம் அமைத்து.... மணிகண்டனிடம் காம விளையாட்டு விளையாட......முடியாமல் தவித்து கொண்டிருந்தது....
மாணிக்கம், சாந்தியை சமாதானம் செய்ய பல இரவுகள் ஆவலுடன் அவளை ஓத்து விட முயன்றும்,
அதற்கு சாந்தி ,அவளுக்கு அது தேவை பட்டாலும்,ஒத்துழைக்க மறுத்து விடுவாள்...
மாணிக்கதுக்கு, லேசா சாந்தி மீது எரிச்சல் வர தொடங்குகிறது...
மாணிக்கம் (மைண்ட் வாய்ஸ் ): என்ன இவ.... நம்ம பண்ணது, தப்புதான்... அதுக்கு... இப்ப நான்தான் மன்னிப்பு கேட்டுகிட்டே இருக்கனே.... ஆனா இவ என்ன மதிக்கவே
மாட்டேங்கிறா...
என்னதான் நெனச்சுக்கிட்டு இருக்குறா.... ஊர்ல எவனும் பண்ணாததையா நா பண்ணிட்டேன்....
ஊர்ல என்ன மாதிரி இருக்க பெரிய மனுசங்கலாம் அவ அவன்.... எத்தனை வப்பாட்டி வச்சிக்கிட்டு திரியுறாங்க.... நா என்ன அப்புடி பண்ணிட்டேன்....
ஏதோ ஆசையில சபலத்துல அப்பிடி பண்ணிட்டேன்.... நா அதுக்கு அப்பறம் அந்த நெனப்பே.... விட்டு தொலஞ்சிட்டேன்.... இவளுக்கு இப்போ என்னதான் வேணும்....
என்கிட்டே ஒழுங்கா பேசுவால, பேச மாட்டாளா.... இன்னைக்கு இதுல ரெண்டுல ஒன்னு தெரிஞ்சி ஆகணும்.....
ஒரு நாள் இரவு,
மாணிக்கம் சாந்தியிடம்,
மாணிக்கம் :ஹே என்னதாண்டி நெனச்சுக்கிட்டு இருக்க... நானும் பண்ண தப்புக்கு எத்தனை வாட்டி மன்னிப்பு கேட்டுட்டேன்..... நீ என்ன மனுஷனவே மதிக்க மாட்டேங்கிற... கிட்ட வந்தாலும் தள்ளி தள்ளி போற.... நா என்னதான் பண்றது சொல்லு....
இப்படி, மாணிக்கம் சாந்தியிடம் கோப பட,
சாந்தி எச்சில் விழுங்கி விட்டு,
சாந்தி (மைண்ட் வாய்ஸ் ): அச்அச்சோ... இவரு நா இவளோ நாளா, இவர மன்னிக்கலைனு நெனச்சிட்டு இருந்து இருக்காரு.... ஆனா நா.... அத எப்பயோ மறந்தே போய்ட்டானே.....
நம்ம இவர்கிட்ட ஒழுங்கா பேச முடியாதது.... அவரால... இல்ல....அது என்னோட குற்ற உணர்ச்சியாலன்னு சொல்லவா முடியும்...?
இனிமேலும் இப்படியே இருந்தா.... அவருக்கு டவுட் வந்தாலும் வந்துரும்....
சரி,அவர் நெனச்சுக்கிட்டு இருக்கறதையே , மெயிண்டைன் பண்ணுவோம்....
இப்படி நெனச்சுக்கிட்டு சாந்தி மாணிக்கத்துகிட்ட பேசுறா...
சாந்தி : ஓ... சார் பண்ணத..... நா சாதாரணமா எடுத்துக்கிட்டு, நானும் சாதாரணமா இருக்கணுமா....?
இப்படி கேட்டுட்டு சாந்தி மாணிக்கத்தை குற்ற உணர்ச்சியோட கவனிக்க....
மாணிக்கம் : ஐயோ.... அப்படி நா சொல்ல வரல மா...
சாந்தி : அப்பறம் எப்படி சொல்ல வரீங்க ...?
மாணிக்கம் : நா ஏதோ ஒரு மூ... மூ.... ல.... பண்ணிட்டேன்....
சாந்தி : ஓ... அப்புடியா... அப்போ நானும் ஒரு மூ.... மூ.... ல...... பண்ணா?
இதை சாந்தி கேட்டுவிட்டு..... நெஞ்சி படபடப்பா.... மாணிக்கத்தை பார்க்க...
மாணிக்கம் : ஐயோ... என்ன மா... நீ போய்..... அப்புடிலாம்....பண்ணுவியா...நீ நல்ல பொன்னு... மா....
சாந்தி உடனே சுதாரித்து கொண்டு....
சாந்தி : ச்சா.... நா எதுக்கு அந்த கருமத்த பண்ண போறேன்.... நா என்ன உங்கள மாதிரியா...?
மாணிக்கம் : அதையே சொல்லி சொல்லி... என்ன கொள்ளாத மா...
சாந்தி : சரி விடுங்க..... இனியாவது ஒழுங்கா இருப்பிங்களா?
மாணிக்கம் : இருப்பே... இருப்பேன் மா... சாத்தியமா....
சாந்தி : சரி.. சரி... பாக்குலாம்...
இருவரும் நடந்த இந்த உரையாடலுக்கு பின்பு,
மாணிக்கம் சாந்தியிடம் நெருங்க, இன்று அவளால் மறுக்க முடியாமல் இனங்கி விட,
மாணிக்கம் சாந்தியை படுக்க போட்டு...
மேலே ஏறி படுத்து...... கட்டி புரல,
சாந்திக்கு... பழைய மாதிரி ஆர்வம் இல்லாம... ஏதோ நினைவுல மாணிக்கதுக்கு ஒத்துழைப்பு கொடுத்து கொண்டிருக்க....
மாணிக்கம் :ஹே சாந்தி.... ஏன் இன்னும் உனக்கு ரொம்ப புடிச்ச, தடியா புடிக்காம இருக்க....
சாந்தி திடீர்னு நினைவுக்கு வந்து....மாணிக்கத்தின் தடியில் கை வைக்க...
மாணிக்கம் : ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்... ஆஆ.... எவளோ நாள் ஆச்சி டி, உன் கை பட்டு.... ம்ம்ம்.... ஜிவ்வுனு இருக்குடி.... ம்ம்.... உருவி.... விடு....
சாந்தி, மாணிக்கத்தின் பூலை கையில புடிச்சி கிட்டு... இருக்கும் போது...
சாந்தி (மைண்ட் வாய்ஸ் ): என்ன இது.... இதுக்கு முன்னாடி நா கை புடிக்கும் போதே அரை விரைப்பா இருக்கும்.... ஆனா இன்னைக்கு கொஞ்ச கூட விரைப்பாவே இல்லையே..... ஹம்... சரி உருவி பாக்கலாம்....
சாந்தி உருவ.... தொடங்கினால்...
நீண்ட நேரமாக உருவிய பிறகு... அரை விரைப்பு ஏறி இருந்தது.....
மணிகத்தின் ஆர்வம் குறைந்து கொண்டிருப்பதை , அவன் முகத்தில் தெரிய அதை சாந்தியும் பார்த்து கொண்டிருந்தாள்....
மாணிக்கம் (மைண்ட் வாய்ஸ் ): ஹம்... இன்னைக்கு என்ன ஆச்சி.... எப்பயும் இப்படி இருந்தது இல்லையே..... சரி, அப்பறம் என்னனு டாக்டர் கிட்ட பாத்துக்குலாம், இப்ப ஒடனே எழுந்து போய்ட்டா... சாந்தி என்ன நினைப்பா... கொஞ்ச நேரமாவுது சொருவிட்டு தான் விடணும்....
இப்படி நெனச்சுக்கிட்டு,
மாணிக்கம் : சாந்தி.... நல்லா படு... கால தூக்கு.... (வேகமா எழுந்து கிட்டு )
சாந்தியோட ரெண்டு காலயும் அவசர அவசரமா விரிச்சி.... பூலை கைல புடிச்சி கிட்டு...சாந்தி புண்டைல சொருக.... பூல் வளைந்து... உள்ள செல்வதற்கு சிரமப்பட.....
திடீர்னு சாந்தி அத கைல பிடிக்க....
மாணிக்கம் நிமிர்ந்து பாக்க...
சாந்தி பூலை... நல்லா புளுத்தி... புண்டையில் மெதுவா சொருவி விட்டு கொண்டு... மாணிக்கத்தை வித்தியாசமா பார்க்க....
மாணிக்கம் பூல் உள்ளே சென்ற சந்தோஷத்தில இயங்க ஆரம்பித்தான்....
மாணிக்கம் :.... ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்...... எவ்ளோ நாள் சாந்தி.... உன் புண்ட சூடு...... நல்லா இதமா இருக்கு.... செல்லம்.... ஸ்ஸ்....
சாந்தி : ம் ம்ம்..... ஸ்ஸ்...
மாணிக்கம் : எப்படி இருக்கு சாந்தி......
இத, மாணிக்கம் கேட்க.... உடனே சாந்தி... அ..... ந... ந.... நல்லா... இருக்குங்க.... ம்ம்ம்.... செய்யுங்க..... ம்ம்..... ஸ்ஸ்ஸ்.....
இப்படி ஆர்வம் இல்லாம படுத்து கொண்டு மாணிக்கத்தோட பூலின் பவர் குறைந்துவிட்டதை நன்றாகவே உணர்ந்து கொண்டிருந்தாள்....
சிறிது நேரத்திலே மாணிக்கம் சாந்தி மீது மூச்சி வாங்கிக்கொண்டு படர....
கீழ அவன் சுன்னியும்..... வேகமா சுருங்கி போய் சாந்தி புண்டையில இருந்து வெளியே வந்து இருந்தது...
சாந்தி மாணிக்கத்தை நகர்த்தி பக்கத்தில் படுக்க வைக்க....
கொஞ்ச நேரத்திலே, மாணிக்கத்தின் குறட்டை சத்தம் கேட்க தொடங்கியது....
ஆனால் சாந்தி , மாணிக்கம் தூங்கிய... பிறகு அவள் புண்டையை தடவி பார்க்க ...
அவளுக்கு மணிகண்டனின் உருவம் கண் முன்னாள் இருப்பது போன்றும், அவள் புண்டையில் முத்தம் வைப்பது போன்றும், நாக்கை நீட்டி..... கூதியை நக்கி எடுப்பது போன்றும் பிரம்மை ஏற்பட....
அவன் இப்போ அப்படி பண்ணுவது போல நினைத்துக்கொண்டே....
தன் இடது கை புண்டைய தடவிகொண்டிருக்க... வலது கையால் தன் வாயை மூடிக்கொண்டு....
கூதியில் விரலை விட்டு.... விட்டு...... குலக்..... குலக்..... சளக்.... சளக்.... சக்....குலக்..... குலக்..... சளக்.... சளக்.... சக்....குலக்..... குலக்..... சளக்.... சளக்.... சக்....
சாந்தி : ம்ம்ம்ம்ம்ம்...... ம்ம்ம்...... அம்.... ம்ம்...... ம்ம்.... ஸ்ஸ்..... ம்ம்ம்ம்ம்..... ம்ம்ம்ம்ம்ம்....... ம்ம்...(குறட்டை விட்டு தூங்கி கொண்டு இருக்கும் மாணிக்கத்தை அடிக்கடி திரும்பி பார்த்துக்கொண்டே )
விரல் போட்டு... புண்ட தண்ணி வந்த பிறகு , நிம்மதியா தூங்க தொடங்கினால் ....இப்படியே நாட்கள் கடந்து கொண்டிருந்தது...
ஒரு நாள், ஆபீஸ் ல இருந்து மாணிக்கம் கிளம்ப,... சாந்தி யிடம் வந்து, வா கெளம்புலாம் னு கூப்பிட...
சாந்தி : நீங்க கிளம்புங்க... கொஞ்சம் வேல இருக்கு முடிச்சிட்டு வந்துடுறேன்...
மாணிக்கம் : சரி, அதுலாம் மணிகண்டன் பாத்துக்குவான் ... வா..கெளம்பலாம்..
சாந்தி : இல்லைங்க அது, மணி மட்டும் செஞ்சா லேட் ஆகும், கூட நானும் இருந்ததான்.... ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து சீக்கிரமா முடிக்க முடியும்... நீங்க கார் எடுத்துட்டு கிளம்புங்க.... நா மணி கூட பைக்ல வந்துடுறேன்....
மாணிக்கம் : ஹம்..... சரி..... ஓகே..
சாந்தி பேசியது...சாதாரணமா இருந்தாலும்.... அவன் கூப்பிட்டு சாந்தி வராதது..... வருத்தமாதான் இருந்தது...
மாணிக்கம் வீடு வந்து சேர்ந்து நீண்ட நேரம் ஆகி இருந்தது....
இரவு 11 மணி,
மாடியில் நின்று கேட்டை பார்த்துக்கொண்டே,சாந்திக்கு மாணிக்கம் கால் செய்ய, ரிங்.... ரிங்.... சென்று கொண்டிருக்க...
கால் அட்டென்ட் ஆகவில்லை....
இரண்டாவது முறையும் கால் அட்டென்ட் ஆகவில்லை.... பலமுறை கால் செய்தும் சாந்தி எடுக்க வில்லை.....
30 நிமிடம் கழித்து...
வீட்டின் கேட்டை திறக்க.... உள்ளே பைக் நுழைகிறது....
சாந்தி, மணிகண்டனின் தோல் மீது கை வைத்து கொண்டு பின்னால் உட்கார்ந்துத்திருக்கிறாள்.... இருவரும் எதையோ பேசிக்கொண்டும், சிரித்து கொண்டும் வந்து இருங்குகிறார்கள்....
மாணிக்கத்துக்கு சாந்தி மீது லேசா சந்தேகம் வர தொடங்குகிறது....
ஒரு நாள், மாணிக்கம் பிசினஸ் விஷயமாக வெளியூர் செல்லவதாக ...
அதை சாந்தியிடம் சொல்ல....
மாணிக்கம் : சாந்தி... மா..... நா ஒரு முக்கியமான வேல விஷயமா...வெளில கிளம்புறேன் வரதுக்கு 3 நாள் ஆகும்... போயிட்டு வரேன்...
சாந்தி உடனே....
சாந்தி : அப்படியா..... எப்போ போறீங்க.... சரி சரி.... நா தேவையானதை எடுத்து வச்சிடுறேன்.....
மாணிக்கம் சாந்தியை வித்தியாசமா பார்க்க.......
- தொடரும்
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)