Incest என் குடும்பம்

[Dheena2003]

விஜயாவுக்குள் இப்போது ஆர்வமும் படபடப்பும் உச்சத்தை அடைந்தது. "அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லைடா... சொல்லு," என்று அவனது மேலாடை இல்லாத அந்த முறுக்கேறியத் தோளோடு இன்னும் நெருங்கி ஒட்டிக் கொண்டாள்.



"நீங்க நடந்து வரும்போது உங்க இடுப்புல விழுகுற அந்த மடிப்பு இருக்கே... அது பாக்க செமயா இருக்கு சித்தி. சிலருக்கு ஷேப்பே இல்லாம இருக்கும். ஆனா நீங்க பெர்ஃபெக்டா மெயின்டெய்ன் பண்றீங்க. அந்த மடிப்பை அப்படியே கிள்ளணும்னு தோணும்..." 

  

என்று அவன் குறும்பு மின்னச் சொல்ல, விஜயாவுக்கு அந்த இடமே ஜில்லிட்டுப் போனது. அவன் இப்போதேத் தன் இடுப்பில் கை வைத்துவிடுவானோ என்ற எதிர்பார்ப்பு அவளுக்குள் எழ, "எக்சர்சைஸ் எல்லாம் செஞ்சதே இல்லைடா... அது தன்னால அமைஞ்சது," என்று வெட்கத்தில் முகம் புதைத்தாள்.




"வாவ்! தன்னால அமைஞ்சதா? இந்த மாதிரி ஸ்லிம்மா இருக்கிற உடம்புல, கொஞ்சம் சதை போட்ட மாதிரி இருக்குற பொம்பளைங்களை பார்க்கிறது ரொம்ப அபூரவம் சித்தி. அதுவும் இவ்வளவு கியூட்டா..." என்று அவன் முடிக்க, விஜயா குறும்புடன் அவன் கன்னத்தைக் கிள்ளி, "ஓ... நிறையப் பொம்பளைங்களைப் பார்த்திருப்ப போல இருக்கே?" என்றாள்.



"பார்த்திருக்கேன் சித்தி... ஆனா உங்க அளவுக்கு இவ்வளவு ' யாரையும் பார்த்ததில்லை," என்று அவன் ரகசியமாகக் காதில் சொல்ல, அங்கே நின்றிருந்த அம்பிகாவுக்குத் தலை சுற்றியது. ' 



தன் தோழியிடம் தன் மகன் இப்படி வழிவதையும், அவள் அவனைத் தொட்டுத் தடவிப் பேசுவதையும் அவளால் தாங்கவே முடியவில்லை. ஏதோ சொல்ல வாயெடுத்தவளை, ராசுக்குட்டி முந்திக்கொண்டான்.



"என்னம்மா... வந்தவங்களை அப்படியே நிக்க வச்சு வேடிக்கை பார்த்துட்டு இருக்க? சித்தி இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்காங்க இல்ல... போய் ஒரு நல்ல மணமா காபி போட்டு எடுத்துட்டு வாயேன்," என்று ஒரு வீட்டின் எஜமானன் தன் மனைவியை வேலை வாங்குவது போன்ற அதே மிடுக்கோடு சொன்னான்.



அம்பிகா அவனைத் தின்றுவிடுவது போல முறைத்தாள். அவளது கண்கள் நெருப்புப் பிழம்பாய் ஜொலித்தன. அவள் முறைப்பதைப் பார்த்துவிட்ட விஜயா, சட்டெனப் பார்வையை மாற்றிக் கொண்டாள். அம்பிகா பல்லைக் கடித்தபடி, "இல்லை... இவளுக்குக் காபி குடிக்கிற பழக்கம் இப்போ இல்லை..." என்று சொல்ல முயன்றாள்.



ஆனால் விஜயா இப்போது ராசுக்குட்டியின் பேச்சில் மயங்கிக் கிடந்தாள். "பரவாயில்லை அம்பிகா! தம்பியே இவ்வளவு ஆசையாச் சொல்லிட்டான்ல... நீ போய் போடு. நான் தம்பிக்காகவே இன்னைக்கு ஒரு வாய் குடிக்கிறேன்," என்று சொல்லிவிட்டு, மீண்டும் ராசுக்குட்டியின் கன்னத்தைப் பிடித்து இழுத்துக் கிள்ளினாள். "என்னடா தம்பி... இவ்வளவு அக்கறையா இருக்க சித்தி மேல?" என்று அவள் கொஞ்சலாகக் கேட்க, ராசுக்குட்டி அவளது கைக்குள் தன் முகத்தை இன்னும் கொஞ்சம் நெருக்கமாகக் கொடுத்தான்.



சமையலறை நோக்கி நடந்த அம்பிகாவுக்குத் தன் காதுகளில் புகை வருவது போல் இருந்தது. 'பாவிப் பயலே... காலையில நான் கூப்பிட்டப்போ வராத பாசம், இவ கூப்பிட்டதும் வந்துடுச்சா? இதுக்கெல்லாம் உனக்கு இருக்குடா ராசுக்குட்டி!' என்று மனதிற்குள் கறுவிக் கொண்டே காபி போடச் சென்றாள்.



அம்பிகா சமையலறையில் வேண்டா வெறுப்பாகப் பாத்திரங்களை எடுத்தாள். அவள் கைகள் கோபத்தில் பாத்திரங்கள் 'டங்... டங்...' என்று மோதி சத்தத்தை எழுப்பின. அந்தக் கிணுகிணுப்புச் சத்தமே அவள் எவ்வளவு ஆத்திரத்தில் இருக்கிறாள் என்பதைத் தெள்ளத்தெளிவாகக் காட்டியது. அடுப்பைப் பற்றவைத்து பாலை வைத்தவள், கைகளை இடுப்பில் வைத்துக்கொண்டு நின்றாள். உள்ளே இருந்து விஜயாவின் கலகலப்பான சிரிப்புச் சத்தம் கேட்கக் கேட்க, அடுப்பில் கொதிக்கும் பாலை விட அம்பிகாவின் உடல் இன்னும் அதிகமாகக் கொதித்தது.



"என்னதான் பேசிட்டு இருக்காங்க இந்த இழிச்சவாயங்க?" என்று முணுமுணுத்தபடியே, பூனை நடை நடந்து வந்து கதவோரம் மறைந்து நின்று ஒட்டுக் கேட்கத் தொடங்கினாள்.





அங்கே விஜயா, தன் தலையை ஒருக்களித்துச் சாய்த்து, மிகவும் கியூட்டாக, "சொல்ல வேண்டியதெல்லாம் சொல்லி முடிச்சாச்சா தம்பி?" என்று ராசுக்குட்டியின் கண்களைப் பார்த்துக் கேட்டாள்.



"இன்னும் நிறைய இருக்கு சித்தி... முக்கியமா உங்களோட அந்த 'நெற்றி கண்' பத்தி இன்னும் நான் சொல்லவே இல்லையே!" என்றான் ராசுக்குட்டி குரலில் ஒரு குறும்பு மின்ன .



"நெற்றி கண்ணா? அப்படின்னா என்னடா சொல்ற?" என்று புரியாமல் கேட்டாள் விஜயா.



ராசுக்குட்டி மெல்லக் குனிந்து, அவளது சேலை மடிப்புக்கு இடையே மறைந்திருந்த அந்த இடத்தைச் சுட்டிக்காட்டி, "உங்க சேலையில மறைச்சு வச்சிருக்கீங்களே... இந்தக் கண்ணைத் தான் சொல்றேன்!" என்று தன் விரலை அவளது தொப்புளுக்கு நேராக நீட்டிச் சொன்னான்.





"தம்பி...!" என்று விஜயா வெட்கத்தில் உடம்பை  நெளிந்து செல்லமாகச் சிணுங்கினாள். அவளது முகத்தில் படர்ந்த அந்தச் வெட்கம் , அவள் அந்த வர்ணனையை எவ்வளவு ரசிக்கிறாள் என்பதைக் காட்டியது.



கதவோரம் இதையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அம்பிகாவுக்கு ஆத்திரம் தலைக்கு ஏறியது. கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் அந்தப் பாலை அப்படியே எடுத்து வந்து, அந்த இரண்டு பேர் மூஞ்சியிலும் ஊற்றிவிடலாம் போலிருந்தது. 'பாவிப் பயலே... பெத்த அம்மா முன்னாடியே அடுத்தவ தொப்புளைப் பத்தி பேசுறியா? உனக்கு எவ்வளவு தைரியம் இருந்தா அந்தப் பொம்பளை முன்னாடி இப்படி வழிவாவ்!' என்று உள்ளுக்குள் எரிமலையாய் வெடித்தாள்.



அம்பிகா காபித் தட்டோடு விறுவிறுவென வந்து அவர்கள் முன் நின்றாள். மூவரும் காபி குடித்துக் கொண்டே பேசிக்கொண்டிருக்க, அம்பிகாவின் பொறுமை முற்றிலும் தீர்ந்து போயிருந்தது. "ஏன் விஜயா... உனக்கு இன்னும் நிறையப் பேருக்குப் பத்திரிகை கொடுக்க வேண்டியிருக்கும்ல? இப்படியே பேசிட்டு இருந்தா எப்படி? சட்டுபுட்டுன்னு மத்தவங்களுக்கும் கொடுத்துட்டு வா. நாம பொறுமையா இன்னொரு நாள் பேசிக்கலாம்," என்று அவசர அவசரமாக அவளைத் துரத்தப் பார்த்தாள்.



"அதுவும் சரிதான் அம்பிகா... ஆனா தம்பிகூடப் பேசிட்டு இருந்ததுல பொழுது போனதே தெரியல!" என்று சிரித்துக்கொண்டே எழுந்தாள் விஜயா. "சரி தம்பி, நான் கிளம்புறேன்," என்று ராசுக்குட்டியிடம் விடைபெற்றாள்.





"இருங்க சித்தி... அடுத்து எங்கே போறீங்க?" என்று ராசுக்குட்டி அக்கறையாகக் கேட்டான்.



"அப்படியே தெற்குத் தெருவுல நம்ம சின்னம்மா இருக்காங்க... அங்க போகணும்."



"அட! அவ்வளவு தூரம் எதுக்குச் சித்தி நடந்து போறீங்க? இருங்க, என் பைக்ல நானே கொண்டு போய் விடுறேன்," என்று ராசுக்குட்டி சொல்ல, அம்பிகாவுக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டது.



"எதுக்குப்பா உனக்குச் சிரமம்? கொஞ்ச தூரம்தானே, நான் போய்க்குவேன்," என்று விஜயா சொன்னாலும், ராசுக்குட்டி சட்டென வெளியே சென்று பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்து அவள் முன்னே கொண்டு வந்து நிறுத்தினான். "ம்ம்... ஏறுங்க சித்தி!" என்று அவன் அதட்டலாகச் சொல்ல, வாசலில் நின்றிருந்த அம்பிகாவின் கைகள் ஆத்திரத்தில் முறுக்கேறின.





விஜயா பைக்கின் பின்பக்கம் அமர்ந்து, சீட்டின் பிடிமானத்தைப் பிடிக்கப் போனவளைத் தடுத்தான் ராசுக்குட்டி. "இருங்க சித்தி... அங்க  எதுக்குப் பிடிக்கிறீங்க? சும்மா என் தோள்ல கை போட்டுக்கோங்க," என்று உரிமையோடு அவள் கையைத் தூக்கித் தன் தோளில் போடச் சொன்னான். விஜயாவும் ஒருவித சிலிர்ப்போடு அவனது அகன்றத் தோளில் தன் கையைப் போட்டுக் கொண்டாள்.





ராசுக்குட்டி கிளட்ச்சை விட்டு, அக்சலரேட்டரைச் சட்டென்று திருக, பைக் எகிறி முன்னே பாய்ந்தது. அந்த வேகத்தில் விஜயாவின் மார்புகள் அப்படியே ராசுக்குட்டியின் முறுக்கேறிய முதுகில் பட்டு நசுங்கின. இருவரும் அந்த நெருக்கத்தில் செல்வதைப் பார்க்க முடியாமல், அம்பிகா "டமார்!" என்று கதவை ஓங்கி அறைந்து உள்ளே ஓடினாள்.



அதைச் சத்தத்தைக் கேட்டதும், ராசுக்குட்டிக்குத் தன் பழிவாங்கல் வெற்றி பெற்ற திருப்தி வந்தது. கண்ணாடி வழியாகத் தன் மீசையை முறுக்கியபடியே, விஜயாவின் அணைப்பில் பைக்கை மிடுக்காகச் செலுத்தினான்.



பைக் நிதானமாகச் சென்று கொண்டிருந்தாலும், பின்னாடி அமர்ந்திருந்த விஜயா, ராசுக்குட்டியின் முதுகில் தன் முலைகளை நன்றாக அழுத்தித் தேய்த்தபடி வந்தாள். அவனது தோளைப் பற்றியிருந்த அவளது விரல்கள் அவ்வப்போது அவனது கழுத்தோரம் உரசி அவனைக் கிளறின. ஒருவழியாக அவள் சொன்ன இடத்திற்கு வந்ததும், ராசுக்குட்டி பைக்கை நிறுத்தினான்.



விஜயா கீழே இறங்கியவள், அவனை விட மனமில்லாமல், "வா தம்பி... உள்ள வந்து ஒரு வாய் தண்ணியாவது குடிச்சிட்டுப் போ," என்று அவன் கையைப் பிடித்து இழுத்தாள். அவளது கண்களில் ஒருவிதமான ஏக்கம் மின்னியது.



ஆனால், ராசுக்குட்டி அவளது அழகுக்காகவோ அல்லது ஆசைக்காகவோ அவளைத் தாங்கவில்லை. அவனைப் பொறுத்தவரை, அம்மாவைச் சற்றுப் பொறாமைப்பட வைக்க வேண்டும்; தன்னைத் தள்ளி வைத்ததற்கானப் பலனை அவள் உணர வேண்டும் என்பது மட்டுமே அவனது நோக்கமாக இருந்தது. விஜயா அவன் கையைப் பிடித்த அடுத்த நொடி, அவள் எதற்காக அழைக்கிறாள் என்பதை அவன் சட்டென்று உணர்ந்து கொண்டான்.



நாசுக்காக அவளிடமிருந்து தன் கையை விடுவித்தவன், "வேண்டாம் சித்தி... அவசரமா ஒரு வேலை இருக்கு, நான் கிளம்புறேன்," என்று சொல்லிவிட்டுப் பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தான். அவனது குரலில் இப்போது சித்தியிடம் இருந்த அந்த வழவழப்பு இல்லை; ஒரு பிடிவாதம் தெரிந்தது.



"தம்பி... நில்லுப்பா!" என்று அவனது கன்னத்தைப் பிடித்துக் கொஞ்சும் நோக்கத்தில் அவள் மீண்டும் நெருங்க, ராசுக்குட்டி முகத்தைச் சட்டென்று திருப்பிக் கொண்டான். அப்படியே அக்சலரேட்டரை ஓங்கித் திருக, பைக் புழுதியைக் கிளப்பிக் கொண்டு அங்கிருந்து பறந்தது.

 



விஜயாவுக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. 'இவ்வளவு நேரம் எவ்வளவு கொஞ்சி , ரசிச்சுப் பேசிட்டு இருந்தான்? இப்போ என்னாச்சு இவனுக்கு?' என்று திகைத்துப் போய் நின்றாள். அவனுக்காகவே தன் முந்தானையை ஒருபக்கமாகத் தளர்த்தி ஒதுக்கியிருந்தவள், ஏமாற்றத்துடன் அதைச் சரிசெய்து கொண்டு வீட்டை நோக்கி நடந்தாள்.



தொடரும் ..... ( Full Story available in Paid version )