నేను చదివిన కథలు - ప్రశ్న

[k3vv3]

నొప్పించక తానొవ్వక

 
రచన: సురేఖ పులి



“మీ వాళ్ళు ఇంకా నాకు ఇవ్వాల్సిన కట్నం ఇవ్వలేదు, అయినా ఇన్నాళ్ళూ ఓపిక పట్టాను. మీ ఇంటికి పోయి ఏం చెప్తావో, నీ ఇష్టం! మనం అన్యోన్యంగా కాపురం చేయాలంటే మాత్రం నా బాకీ పూర్తి చెల్లించాల్సిందే” కటువుగా కృపాకర్ భార్య మయూరితో అన్నాడు. 



“ఇప్పటికే ఈ టాపిక్ అనేక సార్లు తర్కించుకున్నాం, మన పెళ్లి కుదిర్చన మీ పేరెంట్స్ తో ముఖాముఖి మాట్లాడాతాను, మీ లిమిట్ ఓన్లీ ‘ఎస్-నో’ వరకే అన్నారుగా” టైమ్ లేక చెప్పాల్సిన మాటలు చెప్పి, బ్రేక్ఫాస్ట్, లంచ్ బాక్స్ లో సర్దుకుని స్కూటీ ఎక్కి ఆఫీసుకు బయలు దేరింది. 
 
‘భర్తకు యిచ్చే మర్యాదేనా! ఈ రోజుల్లో భార్యలు ఒద్దికగా ఎందుకు లేరు?’ కృపాకర్ మనసులో సగటు ప్రశ్న. 



మనసు మళ్ళింది. “హలో నువ్వు చెప్పినట్లే అడిగానమ్మా, విసురుగా మీతో మాట్లాడతానని ఆఫీసుకు వెళ్ళిపోయింది.”



“మాతో వద్దు. నువ్వే తేల్చుకో, మా వరకు తీసుకురాకు.”



“నా మాటకు విలువ లేదమ్మా. పైగా సివిల్స్ పాస్ అయి గవర్నమెంట్ జాబ్ కదా! మరీ రాద్దాంతం చేస్తే బాగోదేమో” నసుగుతూ అన్నాడు. 



“నువ్వు మగాడివి! ముందు గుర్తు పెట్టుకో, నీ దారిన నువ్వు ప్రయత్నించు. పాతిక లక్షలు ఎందుకు వదులుకోవాలి.. నేను చెప్పేది అర్థం అవుతుందా!?”



“అర్థమైందమ్మా.. ట్రై చేస్తాను. ఆఫీసుకు టైం అవుతుంది, తర్వాత మాట్లాడతాను” ఫోన్ పెట్టేశాడు.



 ***



“సుశీలా, నువ్వు మాట్లాడేది చిన్నబ్బాయి తోనేనా? పురుషోత్తమరావు అన్నాడు. 



“నేను చేసింది ఆర్డినరీ కాల్ అయినా, మీరు వీడియో కాల్ చూసినంత ఈజీగా కనుగొన్నారు” నవ్వు ముఖానికి పులుముకుంది. 



“నువ్వు ఏదైనా మాట్లాడు కానీ పిల్లల్ని దురాశ వైపు దారి మళ్లించకు.”



“ఇందులో దురాశ ఏముందని? వాళ్ళు కట్నం ఎగ్గొడితే, గుర్తు చేసి వసూలు చేస్తే తప్పేంటి?” 



ప్రశ్నకు బదులిచ్చాడు “గుర్తు తెచ్చుకోవాల్సిందే వాళ్ళు కాదు, మనం; ముఖ్యంగా నువ్వు!” గతంలోకి లాక్కెళ్లాడు. 



వైజాగ్ సొంతింట్లో వుంటున్న పురుషోత్తమరావు సిటీ మున్సిపల్ ఆఫీస్లో అధికార పదవితో సుఖంగా వున్నాడు. పెద్దబ్బాయి కరుణాకర్ ఐటీ ఉద్యోగంలో స్థిరం కాగానే, ప్రేమించుకుంటున్న పూజను రిజిస్టర్ పెళ్లి చేసుకొని కెనడా దూరమై అప్పుడప్పుడు నేను మీకు దగ్గర వాడినే అంటూ ఫోన్ చేస్తాడు. ఫలితంగా కృపాకర్ని సుశీల ‘కీ’ బొమ్మగా మలుచుకుంది. 



“మీ ఉద్యోగం-హోదా విని అంతా జెలసీ అవుతున్నారు. కానీ ఏం లాభం, ‘జీతం రాళ్ళు తప్ప నవరత్నాలు’ ఎరుగనని అవకాశం చిక్కించుకుని సుశీల రొదల రణం సాగించేది. తినగ తినగ వేము తియ్యగనుండు, పురుషోత్తమరావు చేదైన లంచాలు లాంఛన ప్రాయంగా మొదలిడి తీపి చూరగొన్నాడు. లంచం నలుపు; తెలుపు కలుపుతో తీగలల్లి తీయనైన వేప చేదై ఉద్యోగం వూడింది. చింత చచ్చినా పులుపు చావ లేదు. సుశీల కృప మీద ఆశల పందిరి అల్లుకుంది. 



భారతదేశ జనాభా గణాంకాలు అమ్మాయిల కొరత గ్రాఫ్ విదితమే, నలుపు చరిత్ర తెలియ వచ్చి పెళ్లి సంబంధాలన్నీ మాయమయి, విసిగి పోయి; గొంతెమ్మ కోరికలు పూడ్చి, వచ్చిన అమ్మాయిని సహృదయంతో ఆహ్వానించు క్రమంలో.. 



“కట్నం యే మాత్రం ఇచ్చుకోగలరు.”



 “ఏమీ ఇవ్వలేమండి.” 



“కులగోత్రాలు, రాశులు కుదిరాయి, ఒకర్నొకరు ఇష్టపడ్డారు. ఏదో కొంత కట్నం ఇవ్వక పోతే ఎలా చెప్పండి” సుశీల తరపు పెద్దమనిషిగా వచ్చిన గంగారామ్ ఆయన సతీమణి కాంతమణి వంత పలికారు. 



అటు నుయ్యి ఇటు గొయ్యి; ఒప్పుకునేంత ఆర్థిక స్తోమత లేదు. ఒప్పుకోక పోతే మంచి సంబంధం, అబ్బాయి బాగున్నాడు. ప్రైవేట్ కంపెనీలో ఉద్యోగం, తల్లిదండ్రులు తప్ప ఆధారపడిన వాళ్ళు లేరు. క్యాన్సిల్ అయితే ఎలా? వాగ్దేవీ వరుణ్ సందిద్గత! 



వాగ్దేవీ హాల్ నుండి బెడ్ రూమ్లో వెళ్లి మంచానికే పరిమితమైన మామగారిని, గుట్టుగా సంప్రదించింది. “అంత్య నిష్ఠూరం కన్నా, ఆది నిష్ఠూరం మేలు! ఇది కాకుంటే మరోటి, కట్నం తీసుకునే వాళ్ళు మనకు వద్దు” బిపి మాత్రలు క్రమం తప్పకుండా వేసుకున్నా మామగారి బ్లడ్ ప్రెషర్ హెచ్చింది. 



“నో డౌరీ క్యాప్షన్ కు వాళ్ళు అంగీకరించి, లెవెన్త్ అవర్లో.. నాన్సెన్స్! వద్దు వదినా.. ప్లీజ్ క్యాన్సిల్..” చిటపట లాడింది మయూరి.



టీ-బిస్కట్స్ తో హాల్లోకి ఎంట్రీ యిస్తూ వరుణ్ వైపు తల అడ్డంగా తిప్పుతూ సైగ చేసింది. “ఏం నిర్ణయం తీసుకున్నారు?” పురుషోత్తమరావు ఆతృత. 



“మనం వియ్యం అందుకోవడం కంటే పరిచయస్తులుగా వుందామని” వరుణ్ వాక్యం పిడుగులా వినిపించి, నివ్వెరపోయి సుశీల కొద్ది పక్కగా నడిచి కొడుకుతో ఫోన్లో మాట్లాడి వచ్చింది.



“మీ సాంప్రదాయమైన నాగరికత, అమ్మాయి ఎంతో నచ్చాయి. ఉన్న పళంగా కాకుండా మెల్లిగా వాయిదాల్లో కట్నం చెల్లించండి, కానీ సంబంధం వద్దనుకోవడం బాగా లేదండీ!” గంగారామ్ గొంతు గరగర లాడింది. 



“పెళ్లి అనే శుభకార్యం జీవితాంతం సంబంధించిన విషయం. ఆ అడుగు జాగ్రత్తగా వేయాలి. పెళ్లి సంబంధం నిర్ణయించినప్పుడు స్తితిగతులు, సంప్రదాయాల విషయాల్లో సౌమ్యం ముఖ్యం! విచక్షణ పాళ్ళు ఎక్కువ మోతాదులో ఉండాలి. మా బుజాలు మోయలేని బరువు మేము తీసుకోలేము” వరుణ్ వడగళ్ళు కురిసే.