పౌరాణిక (జానపద) కథలు - అష్టావక్రుడు

[k3vv3]

గయాసురుడు



                                               
 Ch. ప్రతాప్   


పురాణ కాలంలో అసుర వంశంలో జన్మించినా దైవ చింతనతో మెలిగిన ధన్యుడు గయాసురుడు. త్రిపురాసురుని కుమారుడైన ఈయనకు బాల్యం నుంచే ధర్మంపై అమితమైన అనురాగం ఉండేది. ఇతర అసురుల వలె క్రూరత్వం ప్రదర్శించకుండా లోకహితాన్ని కాంక్షించేవాడు. శ్రీమహావిష్ణువుపై అచంచలమైన భక్తిని పెంచుకున్న గయాసురుడు కోలాహల పర్వతంపై ఘోరమైన తపస్సు ప్రారంభించాడు. ఆహార పానీయాలు విసర్జించి వాయుభక్షణ చేస్తూ వేల సంవత్సరాల పాటు సాగించిన ఆ తపస్సు తీవ్రతకు ముల్లోకాలు కంపించాయి.


తపస్సులో నిమగ్నమైన అతని శరీరంపై పక్షులు గూళ్లు కట్టుకున్నాయి, చీమలు పుట్టలు పెట్టినప్పటికీ అతను చలించలేదు. అతని శరీరం నుంచి వెలువడే తపోగ్ని జ్వాలలు స్వర్గలోకాన్ని తాకడంతో ఇంద్రాది దేవతలు భయాందోళనలకు గురయ్యారు. తమ పదవులకు ఎక్కడ ముప్పు వస్తుందోనని ఆందోళన చెంది రక్షణ కోసం వైకుంఠవాసుని శరణు కోరారు. భక్త సులభుడు, గదాధరుడు అయిన విష్ణుమూర్తి గయాసురుడి భక్తికి మెచ్చి అతని ముందు ప్రత్యక్షమై వరం కోరుకోమన్నాడు.


గయాసురుడు ఎంతో వినమ్రతతో తన రెండు చేతులు జోడించి "ప్రభూ! నాకు రాజ్యకాంక్ష లేదు, ఇంద్ర పదవిపై ఆశ లేదు. నా శరీరం పరమ పవిత్రతకు నిలయం కావాలి. నా స్పర్శతో గానీ, నన్ను చూడటం వల్ల గానీ, నా నామస్మరణ వల్ల గానీ సమస్త జీవుల పాపాలు తొలగిపోవాలి. నన్ను తాకిన ప్రతి ప్రాణి నేరుగా స్వర్గలోకానికి అర్హత సాధించాలి" అని ప్రార్థించాడు. విష్ణువు తథాస్తు అని వరమిచ్చాడు. ఆ క్షణం నుంచి గయాసురుడి శరీరం సాక్షాత్తు పరమాత్మ స్వరూపంగా మారి అత్యంత పవిత్రమైంది.


ఆ వరం ప్రభావంతో భూలోకంలోని మహా పాపాత్ములు సైతం గయాసురుడిని తాకి పుణ్యాత్ములుగా మారి యమపురిని కాదని స్వర్గానికి వెళ్లసాగారు. దీనివల్ల యమధర్మరాజుకు పని తగ్గిపోయింది, పుణ్య పాపాల లెక్కలు తారుమారయ్యాయి. లోక వ్యవస్థలో సమతుల్యత దెబ్బతిన్నది. నరకలోకం ఖాళీ అవ్వడం చూసి దేవతలు దిక్కుతోచని స్థితిలో బ్రహ్మదేవుని ఆశ్రయించారు. లోక ధర్మాన్ని రక్షించడానికి, సృష్టి క్రమాన్ని గాడిలో పెట్టడానికి గయాసురుడిని ఒకే చోట నిశ్చలం చేయాలని నిర్ణయించారు.


సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మదేవుడు ఒక ఉపాయంతో గయాసురుడి వద్దకు వెళ్ళాడు. "ఓ మహాత్మా! లోక క్షేమం కోసం నేను ఒక గొప్ప యజ్ఞాన్ని నిర్వహించాలనుకుంటున్నాను. ఈ విశ్వంలో నీ శరీరం అత్యంత పవిత్రమైనది కాబట్టి నీవు యజ్ఞవేదికగా ఉండాలి" అని కోరాడు. పరహితం కోసం తన ప్రాణాలను సైతం లెక్కచేయని గయాసురుడు తన శరీరాన్నే అర్పించడానికి వెనుకాడలేదు. ఫల్గు నది తీరాన తన శరీరాన్ని భారీగా విస్తరించి ఉత్తర దిశగా తల పెట్టి నేలపై పడుకున్నాడు. బ్రహ్మదేవుడు యజ్ఞం ప్రారంభించాడు.


అయితే యజ్ఞం జరుగుతున్న సమయంలో గయాసురుడి తల భాగం కొద్దిగా కదులుతూ ఉండటంతో యజ్ఞానికి అంతరాయం కలగకుండా ఉండటానికి దేవతలు అతనిపై పెద్ద శిలలను ఉంచారు. రామశిల, ప్రేతశిల వంటి భారీ శిలలను తెచ్చి పెట్టినప్పటికీ గయాసురుడి తపోబలం ముందు అవి తేలికగా అనిపించి అతను కదులుతూనే ఉన్నాడు. అప్పుడు స్వయంగా శ్రీమహావిష్ణువు గదాధరుడిగా అవతరించి తన కుడి పాదాన్ని గయాసురుడి తలపై ఉంచి బలంగా నొక్కి పట్టాడు.


పరమాత్ముని పాదస్పర్శ తగలగానే గయాసురుడు పరవశించి పోయాడు. తన శరీరం నిశ్చల స్థితికి చేరుకున్నందుకు సంతోషించాడు. విష్ణువు అతని నిస్వార్థ త్యాగానికి ఎంతో మెచ్చి మరో వరం కోరుకోమన్నాడు. అప్పుడు గయాసురుడు "దేవా! నా శరీరం పితృదేవతల మోక్షానికి శాశ్వత నిలయం కావాలి. ఈ క్షేత్రంలో ఎవరైతే తమ పితృదేవులకు భక్తితో పిండప్రదానాలు చేస్తారో వారికి పదునాలుగు తరాల వరకు ఉత్తమ గతులు కలగాలి. ఇక్కడ శ్రాద్ధ కర్మలు నిర్వహించిన వారికి పునర్జన్మ లేకుండా మోక్షం లభించాలి" అని కోరుకున్నాడు. విష్ణుమూర్తి ఆ కోరికను మన్నించి ఆ ప్రదేశాన్ని 'విష్ణుపాద గయ'గా ప్రసిద్ధి చెందుతుందని ఆశీర్వదించాడు. గయాసురుడు అప్పుడు పరమాత్మను స్తుతిస్తూ ఇలా పలికాడు.


"జగన్నాథా! లోక క్షేమం కోసం నా శరీరం యజ్ఞవేదికగా మారడం నాకు లభించిన గొప్ప అదృష్టం. సాక్షాత్తు నీ పాదముద్రలు నా శిరస్సుపై నిలిచి ఉండటం నా కోటి జన్మల పుణ్యఫలం. ఈ గయా క్షేత్రం పితృదేవతలకు ముక్తిని ప్రసాదించే మహా పుణ్యధామంగా చిరకాలం విరాజిల్లాలి. నా శరీరం ఒక పవిత్ర క్షేత్రమై భక్తుల పాపాలను కడిగివేస్తూ, వారి పితరులకు స్వర్గ ప్రాప్తిని కలిగిస్తూ లోకకల్యాణానికి కారణమైనందుకు నా జన్మ సార్థకమైంది. నీ పాద పద్మాల చెంత నిశ్చలంగా నిలిచిపోవడం కంటే నాకు కావలసిన మోక్షం మరొకటి లేదు. ఈ భూమి ఉన్నంత వరకు భక్తులు ఇక్కడ నిన్ను దర్శించి తరించాలి."


సమాప్తం