Adultery விதவை பவித்ராவும் பங்குபோட்டு ஓத்த பங்காளிகளும் ( படங்களுடன்) - Completed

[jayjay_Tales]

விதவை பவித்ராவும் பங்குபோட்டு ஓத்த பங்காளிகளும்

பசுமை கொஞ்சி விளையாடும் அந்தச் சின்னஞ்சிறு கிராமத்தில், 'ஏரிக்கரை வகையறா' என்றால் ஊருக்கே ஒரு தனி மரியாதை உண்டு. அந்த வகையறாவின் மூதாதையர் முத்தையனுக்கு நான்கு ஆண் வாரிசுகள். காலப்போக்கில் அந்த நான்கு வழியிலும் ஆளுக்கு ரெண்டு, மூணு என்று வாரிசுகள் பெருகி, முத்தையனின் பரந்த நிலபுலன்களும் சொத்துக்களும் எத்தனையோ பங்குகளாகப் பிரிந்து கிடந்தன.

அந்த நாலு வாரிசுகளில் மூணாவதாகப் பிறந்தவரின் ஒரே மகன் தான் கண்ணன். கண்ணனுக்கு பங்காளிகள் மத்தியில் ஒரு தனி மிடுக்கு. காரணம், அவன் கைவசம் இருந்த வளமான சொத்து பாகம் மட்டும் இல்லை; வயலுக்கு நடுவே அவன் கட்டியிருந்த தனி நவீன் வீடு, அதைவிட முக்கியமாக அவனுக்கு மனைவியாக வந்த பவித்ரா. 36 வயதிலும் கட்டுக்குலையாத பேரழகியாய், லஷ்மி கடாட்சத்தோடு உலா வந்த பவித்ராவைப் பார்த்தாலே பங்காளிகள் பலருக்குள்ளும் பொறாமையும் ஏக்கமும் தீயாய் எரியும்.

"நாலு பேருக்குப் போயி சொத்து பிரிஞ்சாலும், இந்த மூணாவது வழியில வந்த கண்ணன் மட்டும் ராஜாவாட்டம் வாழறானே..." என்று பங்காளிகளின் கண்கள் எப்போதும் அவன் மீது ஒரு கண்ணை வைத்துக்கொண்டே இருந்தன. 
கண்ணனும் தன் அழகிய மனைவி, தனி வீடு, கைநிறைய வருமானம் என்ற திமிரிலும் செருக்கிலும் பங்காளிகளை பெரிதாக மதிக்காமல் தலைநிமிர்ந்தே நடந்தான். ஆனால், விதி சிரித்தது. ஒரு நாள் இரவு, பக்கத்து ஊர் சந்தைக்குப் போய்விட்டு பைக்கில் திரும்பி வரும்போது நடந்த கொடூர விபத்தில் கண்ணன் சம்பவ இடத்திலேயே துடிதுடித்து இறந்துபோனான்.

அவ்வளவுதான்! கண்ணனின் இறப்பு அந்த ஏரிக்கரை வகையறாவையே உலுக்கியது. ஆனால், சோகத்தை விடவும், ஆதரவற்றுத் தனித்து நின்ற 36 வயது பவித்ராவின் மீதும், அவள் பெயருக்கு வரப்போகும் அந்தப் பெரிய சொத்தின் மீதும் பங்காளிகளின் பார்வை உடனே பாய்ந்தது. கணவனை இழந்து, பிள்ளைகளும் இல்லாமல், வயலுக்கு நடுவே உள்ள தனி வீட்டில் அழுது புலம்பிக்கொண்டிருந்த அந்த அபலைப்பெண், இப்போது அந்தப் பங்காளி நரிகளுக்கு ஒரு சுவையான இரையாகத் தெரிந்தாள்.

அழகு கொஞ்சும் பவித்ராவையும் பெரும் பங்கான சொத்தையும் தன் வசப்படுத்த ஒருவருக்குத் தெரியாமல் ஒருவர், பவித்ராவிற்கு மெல்ல வலை விரிக்கத் தொடங்கினார்கள்.

சின்னமாமனாரின் திட்டம் 
கண்ணனின் எட்டாவது நாள் காரியங்கள் முடிந்த கையோடு, ஆள் நடமாட்டம் குறைந்த ஒரு மாலை வேளையில், கண்ணனின் சித்தப்பாவான 55 வயது பெரியசாமி மெல்ல பவித்ராவின் தனி வீட்டுக்கு வந்தார். முகத்தில் போலி அனுதாபத்தைப் பூசிக்கொண்டு, குரலைத் தாழ்த்திப் பேசத் தொடங்கினார்.

"என்னம்மா பவித்ரா... கண்ணன் போயிட்டான்னு இப்படி ஓயாம அழுதுகிட்டே இருந்தா உடம்பு என்னத்துக்கு ஆகிறது? இந்த ஏரிக்கரை வகையறாவில எவனுக்கும் நெஞ்சில ஈரமே கிடையாதுமா. ஆனா, இந்தச் சின்னமாமன் உயிேராட இருக்கிற வரைக்கும் உன்னை எவனும் கைவச்சுப் பார்க்க முடியாது!"

பவித்ரா கண்ணீரைத் துடைத்தபடி, "என்ன மாமா சொல்றீங்க... எனக்கு யாரு இருக்கா இனிமே?" என்றாள் தேம்பியபடி.

"நா இருக்கேன்மா உனக்கு! உனக்கு என்ன உதவி வேணும்னாலும், என்ன வேணும்னாலும் இந்த மாமன்கிட்ட உரிமையா கேளு. ஊரு கண்ணு உம்மா மேல இருக்கு. நீ தனியா இந்த வயல் காட்டு வீட்டுல பயந்து பயந்து வாழ வேண்டியதில்லை. உனக்குத் துணையா, ஒரு அரண் மாதிரி நா பின்னால இருப்பேன்," என்று சொல்லிவிட்டு, ஆதரவு தருவது போல அவள் தோளைத் தொட்டு லேசாக அழுத்தினார்.

வெளியே பெரிய மனிதனைப் போலப் பேசிய பெரியசாமியின் மனதில், 'இவளை நம்ம வசப்படுத்திட்டா, சொத்தும் கைக்கு வரும்... இந்தக் கட்டழகையும் அனுபவிக்கலாம்' என்கிற ரகசியத் திட்டம் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது.

கொழுந்தனின் லாவகம்
பெரியசாமி கிளம்பிச் சென்ற அடுத்த நாளே, கண்ணனின் பெரியப்பா மகனான 30 வயது சக்திவேல் அங்கு வந்தான். பங்காளி முறையில் கண்ணனுக்குத் தம்பியான இவன், நல்ல கட்டுமஸ்தான உடம்பும் துடிப்பும் கொண்டவன். 'அண்ணன் அனுபவிச்ச இந்த அழகை இனி நாம விட்டுக்கொடுக்கக் கூடாது' என்கிற ரகசிய வெறி அவன் மனதுக்குள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.



பவித்ரா சமையலறையில் வேலையாக இருந்தபோது, வாசற்படியைத் தாண்டி உள்ளே வந்த சக்திவேல், தைரியம் கொடுப்பது போலப் பேசினான்.

"அண்ணி... அண்ணன் போன துக்கம் எனக்கு மட்டும் இல்லாமயா போயிடும்? ஆனா, அதுக்காக நீங்க இப்படித் தனிமையில வாடிப் போகக் கூடாது. இந்த வயக்காட்டு வீட்டுல பொம்பள ஆளு தனியா இருக்கிறது பாதுகாப்பு இல்லை அண்ணி." பவித்ரா நிமிர்ந்து பார்க்க, சக்திவேல் அவள் கண்கள் நேராகப் பார்த்து, "அண்ணன் போயிட்டாருன்னு கலங்காதீங்க அண்ணி. அவரு தம்பி நான் என்னைக்கும் உங்களுக்குப் பாதுகாப்பா இருப்பேன். உங்களுக்கு மனசுல என்ன கஷ்டம் இருந்தாலும் என்கிட்ட சொல்லுங்க. உங்களுக்குத் துணையா நான் இருக்கேன்," என்று சொல்லிவிட்டு, அவளது கை மீது தன் கரத்தை வைத்து அழுத்தமாக ஒரு நம்பிக்கையைக் கொடுத்தான்.

சக்திவேலின் பேச்சு தைரியம் அளிப்பது போல் இருந்தாலும், அவனது பார்வையில் இருந்த பசி பவித்ராவிற்கு ஏதோ ஒருவித அசாத்தியமான அதிர்வைக் கொடுத்தது. 

இளம் பையனின் இலக்கு 
இவர்கள் இருவருக்கும் போட்டியாக, பங்காளி முறையில் சித்தப்பாவின் பேரனான 19 வயது இளம் பையன் கபிலன் தன் பங்கிற்கு வலை விரிக்க ஆரம்பித்தான். பவித்ராவுக்கு அக்கா மகன் முறை உறவு வேண்டி வரும் இந்தச் சிறுவனுக்கு, பவித்ராவின் மீது நீண்ட நாட்களாகவே ஒரு ஏக்கம் உண்டு.

மாலை நேரத்தில் வந்த கபிலன், "சித்தி... வீட்ல காய்கறி ஏதும் வாங்கிட்டு வரணுமா சித்தி? இல்ல கடையில இருந்து ஏதாச்சும் வேணுமா?" என்று பணிவாகக் கேட்டான்.

"இல்லடா கபிலா... ஒன்னும் வேணாம்," என்று பவித்ரா மெல்லிய குரலில் சொன்னாள்.

"அப்படிச் சொல்லாதீங்க சித்தி! சித்தப்பா இல்லாத குறையை நா உங்களை உணர விடமாட்டேன். வீட்டுக்கு எதுவும் வாங்கிட்டு வரணும்னாலும் சரி, வயல்ல என்ன வேலையா இருந்தாலும் சரி... எங்கிட்ட சொல்லுங்க. இந்த கபிலன் உங்களுக்கு எந்நேரமும் எடுபிடியா வேல செய்யக் காத்திருக்கான். நீங்க கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஓடி வருவேன் சித்தி," என்று சொன்னான். 

அப்பாவி போல நடந்து கொள்ளும் இந்த 19 வயதுப் பையனின் மனதிலும், 'சித்தி வீட்டுக்குள்ள அடிகடி நுழையுற வழியைப் பிடிச்சுட்டா, அப்புறம் மெல்ல மெல்ல அவங்க அந்தரங்கத்துலயும் இடம் பிடிச்சுடலாம்' என்ற ரகசிய ஆசை கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது.

முக்கோண வலையில் பவித்ரா
வயலுக்கு நடுவே இருக்கும் அந்தத் தனி வீட்டில், கணவனை இழந்து தவிக்கும் 36 வயது பவித்ராவைச் சுற்றி, மூன்று தலைமுறையைச் சேர்ந்த பங்காளிகள் — 55 வயது சின்னமாமனார், 30 வயது கொழுந்தன், 19 வயது அக்கா மகன் என ஒருவருக்குத் தெரியாமல் ஒருவர் ஆபத்தான ஆசை வலைகளை வீச ஆரம்பித்தார்கள். 

ஆதரவு என்ற போர்வையில் மூவரும் வீசும் இந்த ரகசியப் பார்வைக்கும், ஆபத்தான அணைப்புகளுக்கும் இடையே, அந்த அபலைப்பெண் பவித்ரா தன் கற்பையும் சொத்தையும் எவ்வாறு காப்பாற்றப் போகிறாள்? அல்லது இந்தப் பங்காளி நரிகளின் தந்திரத்தில் சிக்கிச் சீரழியப் போகிறாள்? என்பதே அந்த அமைதியான கிராமத்தின் வயல்வெளி காற்றில் மெல்லப் பரவும் திரில்லிங்கான புதிராக மாறியது!

தொடரும்...