02-08-2026, 04:14 PM
எபிசோடு : 109
மறுநாள் காலையிலேயே ஊரெல்லாம் புகையாக இருக்க, மந்தாகினியும் அனிருத்தும் ஹாலுக்கு வந்தார்கள். ஏற்கனவே தூங்கி எழுந்திருந்த ஷாம் அவர்களை பார்த்தான். அனிருத் மந்தாகினியை நன்றாக கசக்கி அனுபவித்திருக்கிறான் என்பது பார்த்தாலே தெரிந்தது. அவள் கண்கள் இரண்டும் சிவந்திருந்தது.
'இந்த பாவி மகள் பார்ப்பதற்கு குத்துவிளக்கு மாதிரி இருந்துட்டு, ராத்திரி முச்சூடும் ரெட் லைட் ஐட்டம் போல இவன் கூட படுத்து எழுந்திருக்கா, கல்யாணத்துக்கு முன்னாடியே அவ்ளோ அவசரம் இவங்களுக்கு, எல்லாம் இவன் கல்யாணம் பண்ணிப்பங்கிற நம்பிக்கைதான், இந்த பொறுக்கியை பத்தி நமக்குதானே தெரியும்' என நினைத்துக் கொண்டான்.
"எதுக்கும் வைஷ்ணவி கிட்ட பேசட்டுமா?" - மந்தாகினி ஆரம்பிக்க,
"என்னன்னு,?" "இல்லை அவங்களுக்கும் சுரேஷுக்கும் என்ன மாதிரியான உறவுன்னு" "அதெல்லாம் டைரக்ட்டா கேட்க முடியாது" "இல்லை, நான் லீவை கேன்சல் பண்ணிட்டு வரட்டுமான்னு கேட்கணுமில்ல?" "ஏன்?" "அஞ்சு நாள் பொங்கல் லீவுன்னு சொல்லிட்டு அவங்க முன்ன போய் நிக்கறது? இப்ப எப்படி போய், அவங்க நம்பணுமில்ல?" "கரெக்ட். நீ போன் பண்ணி ஊர்ல இருந்து வரேன்னு சொல்லு, என்ன சொல்றான்னு பாக்கலாம், அந்த டிரைவர் நாய்கூட கூத்தடிக்கறதா இருந்தா கண்டிப்பா அவ உன்னை வர வேணாமுன்னுதான் சொல்வா. பாக்கலாம், அவளுக்கு போன் பண்ணு"
அனிருத் சொல்ல, அந்த கெஸ்ட் ஹவுஸிலிருந்தபடியே மந்தாகினி வைஷ்ணவிக்கு போன் செய்தாள்.
"ஹலோ" என்றாள் வைஷ்ணவி.
"மேடம், நான் மதுரையிலருந்து அங்கதான் கிளம்பறேன்" "ஏன், என்னாச்சு?" "பேரண்ட்ஸ் பொங்கலுக்கு ரிலேட்டிவ் வீட்டுக்கு போகப் போறாங்க, வர கொஞ்சம் நாளாகும், நான் இங்க மதுரையில ஃப்ரீயாத்தான் இருக்கேன், நான் கிளம்பி வந்துடட்டுமா? இங்க ஜஸ்ட் போரிங் மேடம்" "இல்லை மந்தாகினி, நீ ரீ-ஜாயின் பண்றதப் பத்தியே நான் யோசிக்கணும்" "என்ன மேடம் சொல்றீங்க,?" - அவள் அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள். "இப்ப நீ எங்க இருக்கேன்னு சொன்னே?" "ம, மதுரை மேடம், வி, வீட்டுல" "ஐ சீ, எங்க உங்க அம்மா கிட்ட போனை கொடு பாப்போம்" "அ, அம்மாவா?, அவங்க வீட்ல இல்லை, மார்க்கெட் போயிருக்காங்க" "ஓ ஐ சீ, உங்க அப்பா கிட்ட போனை கொடு பாப்போம்" "ஏன் மேடம்?" "உங்க பொண்ணு மதுரைக்கு போறேன்னு சொல்லிட்டு இங்கேயே எங்க தெருவுலயே சுத்திகிட்டு இருக்குன்னு சொல்லணும்,," "மே, மேடம், அதெல்லாம் இல்லை மேடம்,," "சரி விடு, அது உன் பர்சனல்! பட், ஐ டோன்ட் நீட் யூ" "என்ன மேடம் சொல்றீங்க? உங்களுக்காகதானே நானே பர்சனல் டிரைவிங்கும் கத்துகிட்டேன், அந்த சுரேஷுக்கு பதிலா," "யெஸ், ஒன்ஸ் அபான் ஏ டைம் ஐ தாட், ஜஸ்ட் லைக் தட். பட் நவ்,?, சுரேஷே இருக்கட்டும்" "ஓகே மேடம், பட், உங்களுக்கு மத்த வேலைகளுக்கு? யூடியூப், புக் மேக்கிங், அக்கவுண்ட்ஸ்," "என்ன பெரிய வேலை,? நான் சொன்ன எந்த வேலையும் நீ செய்யவே இல்லையே," ",,,," "கடைசியா நான் தீபாவளி பண்டிகையிலருந்து படுக்கையில் விழுந்ததிலிருந்து உன்னை நான் கண்ணாலேயே பாக்கல," "அடிக்கடி வெளில போறே, வரே, அதுவும் லேட் நைட்ல," ",,,," "உனக்கு பதிமூணு வாய்ஸ் ரிகார்டிங் அனுப்பினேன், இந்நேரம் பதிமூணு டைட்டில்ல புக்ஸ் ரெடி ஆகி இருக்கணும், ஒன்னு கூட நீ இந்த மூணு மாசத்துல ரெடி பண்ணல" "மே, மேடம், அது வந்து," "அடிக்கடி வெளில போய்ட்டு வரே? கேட்டா பேமிலி, ரிலேஷன்ஸ்னு கதை, இப்ப கூட நீ அந்த அனிருத் கார்ல ஏறுனதை நேத்து பாத்தேன்," "மேடம், அது வந்து அவரு என்னை டவுன்ல டிராப்," "ஷட் அப், நீ பழைய மந்தாகினி இல்லை. நீ நல்ல பொண்ணு, நேர்மையான பொண்ணுன்னு உனக்கு வேலை கொடுத்தேன். இந்த மூணு மாசத்துல நீ ஒரு வேலையும் செய்யல, நீ கண்டவன் கூட கூத்தடிக்கவா என் சம்பளம்?" "மேடம், என்னை அப்படிலாம் நினைக்காதீங்க" - அவள் கத்த,
"எல்லாம் தெரியும்டி. இசக்கி அம்மன் கோவில் கிட்ட நானே உன்னை ரெண்டு வாரத்துக்கு முன்னாடி பாத்தேன்" ",,மேடம்," - மந்தாகினிக்கு பேச்சே வரவில்லை. ஸ்பீக்கரில் பக்கத்தில் இருந்து கேட்டுக்கொண்டிருந்த அனிருத்தும் அதிர்ச்சியில் உறைந்தான்.
"சோ, இங்க நீ வேலைக்கு வராம இருக்கறதுதான் உனக்கு நல்லது" - அவள் போனைக் கட் செய்ய,
"போச்சு, அவளுக்கு எல்லாமே தெரிஞ்சி போச்சு" என்றாள் மந்தாகினி.
அவள் அருகில் இருந்த ஷாம் தாடியைச் சொறிந்துகொண்டே மந்தாகினியைப் பார்த்தான்.
"இனிமே முடியாது, இன்னிக்கே சுரேஷைத் தூக்கிடனும், நான் பங்களாக்கு உள்ள பூரணும்" "என் வேலையே போச்சு" - மந்தாகினி தாங்க முடியாமல் அழுதாள். "டோன்ட் வொர்ரி, ஆனா பிளான் நல்லா வேலை செய்யுது" "என்ன பிளான்?" "நான் மந்தாகினியை லவ் பண்ணா வைஷ்ணவிக்கு காண்டாயிடும், அவ தனக்கு ஒரு ஆளை தேடுவான்னு நான் சொன்னேன்ல ஜி?" "ஆனா, அவ வேற ஆளைதானே தேடிகிட்டா" "அந்த வேற ஆளை தூக்குவோம், சிலுவை, அருள்னு நம்ம பாய்ஸ் இருக்கானுங்க, வரச் சொல்லி இருக்கேன்,"
மந்தாகினி அழ,
"கவலைப்படாத மந்தாகினி, உன்னை அழவெச்ச வைஷ்ணவியை நாம அழ வைக்கிறோம், சுரேஷை வீட்டுல இருந்து தூக்கிட்டா, கிரிஜாவையும் தூக்கி கடாசிடறோம்," - அனிருத் விழிகள் கோபத்தில் சிவக்க,
"மயிலே மயிலேன்னா இறகு போடாது. வைஷ்ணவியை இன்னைக்கு நைட்டு நீங்க முடிச்சாகணும் ஜி" என்றான்.
"கண்டிப்பா" - ஷாமின் திடீர் மனமாற்றம் மந்தாகினிக்கு அச்சமூட்டினாலும், தன்னை இழிவாக பேசிய வைஷ்ணவிக்கு வட்டி முதலாக திருப்பித் தர அவளும் ஆசைப்பட்டாள்.
அவர்கள் மதியம் வரை அந்த கூலிப்படைக்காக காத்திருந்தார்கள். ஆனால் அவர்கள் மாலைதான் வந்து சேர்ந்தார்கள்.
அனிருத்தின் ஆட்கள் தெருமுனையில் காத்திருக்கும் செய்தி கிடைக்க, அவன் கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு வரச் சொன்னான். அனிருத்தே அவர்களை ரகசியமாக தன்னுடைய கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு வர வைத்தான்.
தடித்தடியான மூன்று ஆண்கள் அங்கே வந்து இறங்க, ஷாம், அனிருத் இருவரும் அவர்களை உள்ளே கூப்பிட்டார்கள். அவர்கள் கையைக் கிராஸாக வைத்து வணக்கம் சொன்னார்கள். மந்தாகினியை பிரமித்துப் பார்த்தார்கள்.
"இங்க பாரு சிலுவை! இந்த தெருவில முத வீட்ல இருக்குற ஒயிட் ஹவுஸ்ல ஒரு ஆள் இருக்கான். இந்தா போட்டோ. இவன் டிரைவர், பேரு சுரேஷ். அவனை ஏதாச்சும் சொல்லி நைசா வெளியே கூப்பிட வேண்டியது. அருள், நீ அவனை காருக்கு கூப்பிடுற, ஊர்ல அவங்க அம்மாக்கு உடம்பு சரியில்லைன்னு சொல்றே." போட்டோவைக் காட்டினான்.
"சரிங்க சார்" "சகாயம், நீ என்ன பண்ற? அவன் கார்கிட்ட வர்றப்ப, சிலுவை உள்ளே தள்ளுவான். நீ டக்குன்னு காரை எடுக்கிற, அருள், நீ அவன் கையை காலை புடிச்சிகிட்டு உள்ளே தள்ளு" "தெருவுல யாராச்சும் பாத்துட்டா?" "ஒரு ஈ காக்கா இருக்காது, அப்படியே யாராச்சும் பாத்தா, பொம்பளை மேட்டரு, வயித்துல புள்ளை கொடுத்துட்டு ஓடியாந்தான்னு சொல்லு. மேட்டரு வைஷ்ணவி வரைக்கும் பரவட்டும்," "சரிங்க சார்" "காரை டவுனுக்கு ஓட்டி போ, மெயின் ரோடு ஆப்போசிட்ல மட் ரோட்ல போயிடு, சரியா?" "அப்புறம் சார்?" "அங்க நமக்கு சொந்தமான ஒரு குடோன் இருக்கு, அங்க வச்சு சுரேஷைக் கட்டி போட்டு வை. ஒரு வாரம் பத்து நாள் அவன் அங்க இருந்தாகணும். எங்களுக்கு அதுவரைக்கும் அந்த வீட்ல ஒரு முக்கியமான வேலை இருக்கு" "என்ன சார், ஏதாச்சும் ராபரியா?" "எங்களைப் பார்த்தா அப்படியே தெரியுது? வேற ஒரு விஷயம் இருக்கு. எல்லாம் நல்ல விஷயம்தான்" "சரிங்க சார். பேர் என்ன சொன்னீங்க?" "சுரேஷ்." "ஓகே சார்" என்றார்கள்.
"சிலுவை! சுரேஷைக் கார்ல கூப்பிட்டு ஏத்திக்கிட்டு அப்புறமா எனக்கு வாட்ஸ்அப் மெசேஜ் பண்ணு. போன் பண்ணக் கூடாது. எக்காரணத்தைக் கொண்டும் நடுவுல என் பேரு சொல்லக் கூடாது, புரிஞ்சிதா?" என்றான்.
"சரிங்க சார்" என்றான்.
"போய்ட்டு கால் பண்ணுங்க, அரை மணி நேரத்தில் உன் போன் காலுக்கு காத்துட்டு இருப்பேன்" என்றான்.
எல்லாரும் சுரேஷ் தூக்கப்பட்ட செய்திக்காக டென்ஷனாக காத்திருக்க, அரை மணி நேரம் கழித்து சிலுவை போனில் கூப்பிட்டான்.
"சார், சொதப்பிடுச்சு சார்" என்றான். "என்னடா ஆச்சு?" "அந்த சுரேஷ் இப்ப ஊரிலேயே இல்லையாம்" "என்னடா சொல்ற?" "உனக்கு யார் சொன்னது?" "அங்கே கிரிஜான்னு ஒரு பொம்பளை இருக்கா, அவதான் சொன்னா, நான் சுரேஷ் ஃப்ரெண்ட் மாதிரி அவ கிட்ட விசாரிச்சேன்," "சரி, அந்த சுரேஷ் எங்க போயிருக்கான்?" "அவ அதை பத்தி சொல்லல சார்"
"அப்படியா?" - அனிருத் யோசித்தான்.
"சார், அந்த கிரிஜா பொம்பளைக்குதான் எல்லாம் தெரியும் போல. ஆனா எதைக் கேட்டாலும் அந்த பொம்பளை தெரியாதுன்னு சொல்றா" "நாங்க வேணா அந்த பொம்பளையை தூக்கிட்டு குடோனுக்கு போகட்டுமா சார்?" - அவன் சிரிக்க,
"டேய், அதெல்லாம் வேணாம், சரி, நீங்க கிளம்புங்க, நான் கூப்பிடறேன்"
அவன் போனைக் கட் செய்துவிட்டு,
"என்னடி மந்தாகினி, அந்த சுரேஷ் எங்க போயிட்டான் தெரியலையே." "ஏன்பா, விடுப்பா, எங்கனாச்சும் அவன் போய் தொலையட்டும், வைஷ்ணவி தனியா இருப்பா, நாம நைட்டு உள்ள பூந்துடலாம்" "நோ ரிஸ்க். அவன் திரும்ப வந்துட்டா பிராப்ளம், நம்ம ரெண்டு பேரால அவனை சமாளிக்க முடியாது" "ஏன், வாசல்ல நம்ம ஆளுங்களை காவலுக்கு போடலாமே?" "எதுக்கு வேஸ்டா? நான் வேணா கிரிஜாவுக்கு போன் பண்ணி கேட்கட்டுமா?" என மந்தாகினி கேட்க,
"கேளேன்" என்றான்.
அவள் கிரிஜாவுக்கு போனை செய்தாள்,
"கிரிஜா! வைஷ்ணவி மேடத்துக்கு அர்ஜெண்டா ஒரு கச்சேரி புக்காகி இருக்கு"
"ஓஹோ"
"எனக்கு சபாக்காரங்க போன் பண்ணாங்க. சுரேஷ்கிட்ட சொல்லணும், அவன் நம்பர் ரீச்லயே இல்லையே"
"சுரேஷ் கேரளாவுக்கு போயிருக்கான்"
"கேரளாக்கா? என்ன திடீர்னு? அவன் நேட்டிவ் சென்னை தானே?"
"த், தெ, தெரியல மேடம்"
"சரி, வைஷ்ணவி மேடத்துக்கு போன் பண்ணா கூட எடுக்கவே இல்லை. அவங்ககிட்ட போனை கொடுக்கறியா?"
"அவங்களும் வீட்ல இல்லை"
"என்ன சொல்றே கிரிஜா?"
"ஆமா மந்தாகினி மேடம், வைஷ்ணவி மேடம் வெளியூர் போயிருக்காங்களே"
"வெளியூர் போயிருக்காங்களா? என்கிட்ட சொல்லவே இல்லையே. எங்க கோயம்புத்தூர்க்கா??" என கேட்டாள். அங்கே அவளுக்கு ஒரு சித்தி இருக்கிறாள்.
"கோயம்புத்தூருக்கு இல்லை. அவங்க அவங்களும் கேரளா போயிருக்காங்க"
மந்தாகினி இருவரையும் பார்த்தாள். யார்க்கும் எதுவும் புரியவில்லை. சுரேஷ் கூடவா? அவள் யோசித்தாள். என்னமோ சரியில்லை.
"நல்ல நாளு வருது, இப்ப போய் என்ன டிராவல்? நாளைக்கு பொங்கல் வேற, அவங்க எங்க போய்ட்டாங்க? ஏன் போய்ட்டாங்க?"
"கேரளால இப்ப என்ன? இப்போ எந்த கச்சேரியும் இல்லையே"
"மேடம் பர்சனல் டூர் போயிருக்காங்க"
"ஓ, அ, அப்படியா? தனியாவா? இல்லை யார் கூட?"
"சுரேஷ் கூட"
"என்னது?" மூவரும் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்க்க,
"அப்படியா? கார்ல போயிருக்காங்களா?" என கேட்டாள்.
கிரிஜா தயங்கி "ஆமா" என்றாள்.
"ஒழுங்கா சொல்லு, காரில் மேடத்தை சுரேஷ் அழைச்சிட்டு போயிருக்கானா?"
"ஆமா"
"ஒன்னும் புரியலையே, பர்சனல் டூர்னு சொல்றே கிரிஜா, எனக்கு ஒரே ஒரு டவுட் இருக்கு, ஒருவேளை மேடம், சுரேஷ்க்கு ஏதாச்சும் அஃபையர் இருக்க வாய்ப்பு இருக்கா கிரிஜா?" அவள் வெடுக்கென கேட்டாள்.
கிரிஜாவுக்கு என்ன சொல்வது என தெரியவில்லை. இந்த விஷயம் இவ்வளவு சீக்கிரம் மந்தாகினிக்கு தெரிய வேண்டிய அவசியம் இல்லை தான். ஆனால், முன்கூட்டியே இவளிடம் சொல்லி வைத்து விடுவது நல்லது தான் என நினைத்தாள்.
"எ, எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னு தெரியல மந்தாகினி மேடம், இப்ப எல்லாம் மேடம் சுரேஷ் சொல்றது தான் கேக்குறாங்க"
,,,,,,.
"ஆனா அவங்க நடுவுல என்ன இருக்குன்னு ஒரு வேலைக்காரி எனக்கு என்ன தெரியும்?" என்றாள்.
கிரிஜா இதை சொன்னதுமே அவர்கள் நடுவே இருப்பது காதல் என்பதை ஊர்ஜிதம் செய்து கொண்டாள் மந்தாகினி.
"அதுக்கு இல்லை, மேடம் அடிக்கடி என்கிட்ட கிரிஜா, மனசுக்கு பிடிச்ச ஒருத்தனை மேரேஜ் பண்ணிக்கணும்னு என்கிட்ட சொல்லி இருந்தாங்க, ஒருவேளை அது யாரா இருக்கணும் தெரியல"
கிரிஜா சிரித்தாள். "வேற யாரா இருக்கும், சுரேஷா தான் இருக்கணும்,"
"அதுகூடத்தான் கேரளாவுக்கு டூர் போயிருக்காங்க மேடம்"
"அ, அப்படியா? கேரளாவுக்கு எங்க போயிருக்காங்கன்னு தெரியுமா?"
"யார்கிட்டயும் சொல்லிடாதீங்க மேடம், கேரளா ஆலப்புழா போட் ஹவுஸ்க்கு போயிருக்காங்க"
"அங்க போய் என்ன பண்ணுவாங்க?"
"நீங்க நினைக்கறது தான் பண்ணுவாங்க" கிரிஜா தைரியமாக சொன்னாள்.
"ஓ அவ்ளோ தூரம் போயிடுச்சா?" மூவருக்கும் என்ன பேசுவது என தெரியவில்லை.
"சரி, அங்க நிறைய போட் ஹவுஸ் இருக்கே? இவங்க போனது எங்க?"
"ஓ. ஆர். எஸ். போட் ஹவுஸ்னு சுரேஷ் சொன்னான்"
"ரெண்டு பேரும் அதுல தங்குறாங்களா? ச்சீ, என்ன ஒரு அபாச்சாரம், இந்த மேடத்துக்கு ஏன் புத்தி இப்படி போச்சு,?"
,,,,,,.
"சரி, மேடம் எப்ப வரேன்னு சொன்னாங்க?"
"அது சுரேஷ் கையில் தான் இருக்கு," அவள் மறுபடியும் சிரித்தாள். "பத்து நாள் இருந்துட்டு தான் வருவாங்கன்னு நினைக்கிறேன்,"
"அவ்வளவு தூரம் போயிடுச்சா? சரி, பத்து நாள் கழிச்சு தான் நானும் திரும்ப வருவேன்ல. அப்ப பேசிக்கறேன்"
"உங்களை திரும்ப வேலைக்கு வரச் சொல்லி இருக்காங்களா என்ன?"
"ஏன் கேக்குறே?"
"இல்லை, கேட்டேன்"
"ஏன் கிரிஜா? என்னை பத்தி ஏதாச்சும் வத்தி வச்சிட்டியா?" என கேட்க,
"அய்யோ! நான் ஏன் மேடம் சொல்ல போறேன், அவங்க உங்க மேல கோவமா இருக்கிறதா நான் கேள்விப்பட்டேன்"
"என் மேல கோவமா? எதுக்கு? நான் என்ன பண்ணேன்?"
"அந்த அனிருத்னு ஒரு ஃபிராடு பையன் இருக்கானே"
"அவன் கூட சேர்ந்து ஊரை சுத்துறீங்களா என்ன?"
"ஷட் அப் கிரிஜா!"
"ஐயோ நான் சொல்லல மேடம், வைஷ்ணவி அம்மா தான் சொல்லிட்டு இருந்தாங்க"
"அவ ரொம்ப யோக்கியமா? ஒரு சின்ன பையனை கூப்பிட்டு போய் போட் ஹவுஸ்ல அவுத்து போட்டு ஆடிக்கிட்டு இருக்கா, நீ விளக்கு பிடிக்கறே இல்லே?"
"ஏய் மந்தாகினி!" கிரிஜா கத்த,
"ச்சீ, போன வைடி," என்றாள் மந்தாகினி கோபமாக.
போன் பேசி முடித்ததும் கூட, மந்தாகினி படபடப்பாக இருந்தாள். கோபத்தில் அவள் நெஞ்சுக் கனிகள் துடித்தன.
"விடு மந்தாகினி, லீவ் இட்" ஷாம் சொல்ல,
"போச்சு, எல்லாம் போச்சு"
"என்னா மந்தாகினி, இப்படி ஆயிடுச்சு?" என்றான் அனிருத்.
"போச்சு, ஜாப் எல்லாம் போச்சு. என் கேரியர் போச்சு, இனி நான் ஜென்மத்துக்கும் அந்த வீட்டுக்கு போக முடியாது. வேலை செய்ய முடியாது. நான் இப்படியே மதுரைக்கு போறேன்" என்றாள்.
"அவளை ஏதாச்சும் பண்ண வேணாமா?"
"கண்டிப்பா பண்ணணும் அனிருத், ஷாம் சார் அவளை ஏதாச்சும் பண்ணணும் அனிருத்,"
"அவளை விடக் கூடாது, லட்டு மாதிரி நம்ம ஷாம் சார் இருக்கறப்ப, அவளுக்கு ஒரு டிரைவர் தான் கேக்குது பாரேன். போட் ஹவுஸ் புக் பண்ணி ஹனிமூன் போறான்னா எவ்ளோ அரிப்பு இருக்கணும் அவளுக்கு?"
"உனக்கும் எனக்கும் இருக்கிற லவ்வை பத்தி வேலைக்காரி வரைக்கும் சொல்லி இருக்கா, அவளெல்லாம் ஒரு முதலாளியா? அவளை ஏதாச்சும் பண்ணணும், ஷாம் சார், வைஷ்ணவி அசிங்கப்பட்டு நிக்கணும் சார்"
"நீ அவங்க தங்கி இருக்குற போட் ஹவுஸ் டீடைல்ஸ் சொல்லு,"
அவள் சொன்னாள்.
"எனக்கு மனசே சரியில்லை அனிருத், நான் ஊருக்கு போகணும். இனி என்ன வேலை எனக்கு, நான் போறேன்" என்றாள்.
அன்று மாலையே மந்தாகினி மதுரைக்கு கிளம்ப, அவன் மார்த்தாண்டம் பஸ் ஸ்டாண்டில் டிராப் செய்துவிட்டு வந்தான்.
கெஸ்ட் ஹவுஸில் அவர்கள் மேலும் இரண்டு நாட்கள் அங்கேயே இருந்தார்கள். சரக்கு அடித்தார்கள்.
அடியாள்கள் சகாயம், சிலுவை, அருள் எல்லோரையும் கூட்டிக்கொண்டு போட் ஹவுஸ் போகலாமா? அந்த சுரேஷை அடிச்சு போட்டு, வைஷ்ணவியை தூக்கி வரலாமா என பார்த்தார்கள்.
"வேணாம் ஜி! ஆல்ரெடி சிலுவை, அருள் மீது கேரள போலீஸ்ல நிறைய கேஸ்கள் இருக்கு. நாம் இரண்டு பேர் மட்டும் போகலாம், அவனை அட்டாக் பண்ணிட்டு, அவளை நாசம் பண்ணலாம். அவளை சும்மா விடக் கூடாது,"
"ஆமா, வீடியோ எடுத்து வச்சு அவளை நம்ம வழிக்கு கொண்டு வரணும்"
அவர்கள் முடிவெடுக்க, ஆனால் இரண்டே பேர் கிளம்பினார்கள். ஆனால் இரண்டே பேர் கிளம்பி போனது தான் தவறாகிப் போய்விட்டது.
மறுநாள் காலையிலேயே ஊரெல்லாம் புகையாக இருக்க, மந்தாகினியும் அனிருத்தும் ஹாலுக்கு வந்தார்கள். ஏற்கனவே தூங்கி எழுந்திருந்த ஷாம் அவர்களை பார்த்தான். அனிருத் மந்தாகினியை நன்றாக கசக்கி அனுபவித்திருக்கிறான் என்பது பார்த்தாலே தெரிந்தது. அவள் கண்கள் இரண்டும் சிவந்திருந்தது.
'இந்த பாவி மகள் பார்ப்பதற்கு குத்துவிளக்கு மாதிரி இருந்துட்டு, ராத்திரி முச்சூடும் ரெட் லைட் ஐட்டம் போல இவன் கூட படுத்து எழுந்திருக்கா, கல்யாணத்துக்கு முன்னாடியே அவ்ளோ அவசரம் இவங்களுக்கு, எல்லாம் இவன் கல்யாணம் பண்ணிப்பங்கிற நம்பிக்கைதான், இந்த பொறுக்கியை பத்தி நமக்குதானே தெரியும்' என நினைத்துக் கொண்டான்.
"எதுக்கும் வைஷ்ணவி கிட்ட பேசட்டுமா?" - மந்தாகினி ஆரம்பிக்க,
"என்னன்னு,?" "இல்லை அவங்களுக்கும் சுரேஷுக்கும் என்ன மாதிரியான உறவுன்னு" "அதெல்லாம் டைரக்ட்டா கேட்க முடியாது" "இல்லை, நான் லீவை கேன்சல் பண்ணிட்டு வரட்டுமான்னு கேட்கணுமில்ல?" "ஏன்?" "அஞ்சு நாள் பொங்கல் லீவுன்னு சொல்லிட்டு அவங்க முன்ன போய் நிக்கறது? இப்ப எப்படி போய், அவங்க நம்பணுமில்ல?" "கரெக்ட். நீ போன் பண்ணி ஊர்ல இருந்து வரேன்னு சொல்லு, என்ன சொல்றான்னு பாக்கலாம், அந்த டிரைவர் நாய்கூட கூத்தடிக்கறதா இருந்தா கண்டிப்பா அவ உன்னை வர வேணாமுன்னுதான் சொல்வா. பாக்கலாம், அவளுக்கு போன் பண்ணு"
அனிருத் சொல்ல, அந்த கெஸ்ட் ஹவுஸிலிருந்தபடியே மந்தாகினி வைஷ்ணவிக்கு போன் செய்தாள்.
"ஹலோ" என்றாள் வைஷ்ணவி.
"மேடம், நான் மதுரையிலருந்து அங்கதான் கிளம்பறேன்" "ஏன், என்னாச்சு?" "பேரண்ட்ஸ் பொங்கலுக்கு ரிலேட்டிவ் வீட்டுக்கு போகப் போறாங்க, வர கொஞ்சம் நாளாகும், நான் இங்க மதுரையில ஃப்ரீயாத்தான் இருக்கேன், நான் கிளம்பி வந்துடட்டுமா? இங்க ஜஸ்ட் போரிங் மேடம்" "இல்லை மந்தாகினி, நீ ரீ-ஜாயின் பண்றதப் பத்தியே நான் யோசிக்கணும்" "என்ன மேடம் சொல்றீங்க,?" - அவள் அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள். "இப்ப நீ எங்க இருக்கேன்னு சொன்னே?" "ம, மதுரை மேடம், வி, வீட்டுல" "ஐ சீ, எங்க உங்க அம்மா கிட்ட போனை கொடு பாப்போம்" "அ, அம்மாவா?, அவங்க வீட்ல இல்லை, மார்க்கெட் போயிருக்காங்க" "ஓ ஐ சீ, உங்க அப்பா கிட்ட போனை கொடு பாப்போம்" "ஏன் மேடம்?" "உங்க பொண்ணு மதுரைக்கு போறேன்னு சொல்லிட்டு இங்கேயே எங்க தெருவுலயே சுத்திகிட்டு இருக்குன்னு சொல்லணும்,," "மே, மேடம், அதெல்லாம் இல்லை மேடம்,," "சரி விடு, அது உன் பர்சனல்! பட், ஐ டோன்ட் நீட் யூ" "என்ன மேடம் சொல்றீங்க? உங்களுக்காகதானே நானே பர்சனல் டிரைவிங்கும் கத்துகிட்டேன், அந்த சுரேஷுக்கு பதிலா," "யெஸ், ஒன்ஸ் அபான் ஏ டைம் ஐ தாட், ஜஸ்ட் லைக் தட். பட் நவ்,?, சுரேஷே இருக்கட்டும்" "ஓகே மேடம், பட், உங்களுக்கு மத்த வேலைகளுக்கு? யூடியூப், புக் மேக்கிங், அக்கவுண்ட்ஸ்," "என்ன பெரிய வேலை,? நான் சொன்ன எந்த வேலையும் நீ செய்யவே இல்லையே," ",,,," "கடைசியா நான் தீபாவளி பண்டிகையிலருந்து படுக்கையில் விழுந்ததிலிருந்து உன்னை நான் கண்ணாலேயே பாக்கல," "அடிக்கடி வெளில போறே, வரே, அதுவும் லேட் நைட்ல," ",,,," "உனக்கு பதிமூணு வாய்ஸ் ரிகார்டிங் அனுப்பினேன், இந்நேரம் பதிமூணு டைட்டில்ல புக்ஸ் ரெடி ஆகி இருக்கணும், ஒன்னு கூட நீ இந்த மூணு மாசத்துல ரெடி பண்ணல" "மே, மேடம், அது வந்து," "அடிக்கடி வெளில போய்ட்டு வரே? கேட்டா பேமிலி, ரிலேஷன்ஸ்னு கதை, இப்ப கூட நீ அந்த அனிருத் கார்ல ஏறுனதை நேத்து பாத்தேன்," "மேடம், அது வந்து அவரு என்னை டவுன்ல டிராப்," "ஷட் அப், நீ பழைய மந்தாகினி இல்லை. நீ நல்ல பொண்ணு, நேர்மையான பொண்ணுன்னு உனக்கு வேலை கொடுத்தேன். இந்த மூணு மாசத்துல நீ ஒரு வேலையும் செய்யல, நீ கண்டவன் கூட கூத்தடிக்கவா என் சம்பளம்?" "மேடம், என்னை அப்படிலாம் நினைக்காதீங்க" - அவள் கத்த,
"எல்லாம் தெரியும்டி. இசக்கி அம்மன் கோவில் கிட்ட நானே உன்னை ரெண்டு வாரத்துக்கு முன்னாடி பாத்தேன்" ",,மேடம்," - மந்தாகினிக்கு பேச்சே வரவில்லை. ஸ்பீக்கரில் பக்கத்தில் இருந்து கேட்டுக்கொண்டிருந்த அனிருத்தும் அதிர்ச்சியில் உறைந்தான்.
"சோ, இங்க நீ வேலைக்கு வராம இருக்கறதுதான் உனக்கு நல்லது" - அவள் போனைக் கட் செய்ய,
"போச்சு, அவளுக்கு எல்லாமே தெரிஞ்சி போச்சு" என்றாள் மந்தாகினி.
அவள் அருகில் இருந்த ஷாம் தாடியைச் சொறிந்துகொண்டே மந்தாகினியைப் பார்த்தான்.
"இனிமே முடியாது, இன்னிக்கே சுரேஷைத் தூக்கிடனும், நான் பங்களாக்கு உள்ள பூரணும்" "என் வேலையே போச்சு" - மந்தாகினி தாங்க முடியாமல் அழுதாள். "டோன்ட் வொர்ரி, ஆனா பிளான் நல்லா வேலை செய்யுது" "என்ன பிளான்?" "நான் மந்தாகினியை லவ் பண்ணா வைஷ்ணவிக்கு காண்டாயிடும், அவ தனக்கு ஒரு ஆளை தேடுவான்னு நான் சொன்னேன்ல ஜி?" "ஆனா, அவ வேற ஆளைதானே தேடிகிட்டா" "அந்த வேற ஆளை தூக்குவோம், சிலுவை, அருள்னு நம்ம பாய்ஸ் இருக்கானுங்க, வரச் சொல்லி இருக்கேன்,"
மந்தாகினி அழ,
"கவலைப்படாத மந்தாகினி, உன்னை அழவெச்ச வைஷ்ணவியை நாம அழ வைக்கிறோம், சுரேஷை வீட்டுல இருந்து தூக்கிட்டா, கிரிஜாவையும் தூக்கி கடாசிடறோம்," - அனிருத் விழிகள் கோபத்தில் சிவக்க,
"மயிலே மயிலேன்னா இறகு போடாது. வைஷ்ணவியை இன்னைக்கு நைட்டு நீங்க முடிச்சாகணும் ஜி" என்றான்.
"கண்டிப்பா" - ஷாமின் திடீர் மனமாற்றம் மந்தாகினிக்கு அச்சமூட்டினாலும், தன்னை இழிவாக பேசிய வைஷ்ணவிக்கு வட்டி முதலாக திருப்பித் தர அவளும் ஆசைப்பட்டாள்.
அவர்கள் மதியம் வரை அந்த கூலிப்படைக்காக காத்திருந்தார்கள். ஆனால் அவர்கள் மாலைதான் வந்து சேர்ந்தார்கள்.
அனிருத்தின் ஆட்கள் தெருமுனையில் காத்திருக்கும் செய்தி கிடைக்க, அவன் கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு வரச் சொன்னான். அனிருத்தே அவர்களை ரகசியமாக தன்னுடைய கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு வர வைத்தான்.
தடித்தடியான மூன்று ஆண்கள் அங்கே வந்து இறங்க, ஷாம், அனிருத் இருவரும் அவர்களை உள்ளே கூப்பிட்டார்கள். அவர்கள் கையைக் கிராஸாக வைத்து வணக்கம் சொன்னார்கள். மந்தாகினியை பிரமித்துப் பார்த்தார்கள்.
"இங்க பாரு சிலுவை! இந்த தெருவில முத வீட்ல இருக்குற ஒயிட் ஹவுஸ்ல ஒரு ஆள் இருக்கான். இந்தா போட்டோ. இவன் டிரைவர், பேரு சுரேஷ். அவனை ஏதாச்சும் சொல்லி நைசா வெளியே கூப்பிட வேண்டியது. அருள், நீ அவனை காருக்கு கூப்பிடுற, ஊர்ல அவங்க அம்மாக்கு உடம்பு சரியில்லைன்னு சொல்றே." போட்டோவைக் காட்டினான்.
"சரிங்க சார்" "சகாயம், நீ என்ன பண்ற? அவன் கார்கிட்ட வர்றப்ப, சிலுவை உள்ளே தள்ளுவான். நீ டக்குன்னு காரை எடுக்கிற, அருள், நீ அவன் கையை காலை புடிச்சிகிட்டு உள்ளே தள்ளு" "தெருவுல யாராச்சும் பாத்துட்டா?" "ஒரு ஈ காக்கா இருக்காது, அப்படியே யாராச்சும் பாத்தா, பொம்பளை மேட்டரு, வயித்துல புள்ளை கொடுத்துட்டு ஓடியாந்தான்னு சொல்லு. மேட்டரு வைஷ்ணவி வரைக்கும் பரவட்டும்," "சரிங்க சார்" "காரை டவுனுக்கு ஓட்டி போ, மெயின் ரோடு ஆப்போசிட்ல மட் ரோட்ல போயிடு, சரியா?" "அப்புறம் சார்?" "அங்க நமக்கு சொந்தமான ஒரு குடோன் இருக்கு, அங்க வச்சு சுரேஷைக் கட்டி போட்டு வை. ஒரு வாரம் பத்து நாள் அவன் அங்க இருந்தாகணும். எங்களுக்கு அதுவரைக்கும் அந்த வீட்ல ஒரு முக்கியமான வேலை இருக்கு" "என்ன சார், ஏதாச்சும் ராபரியா?" "எங்களைப் பார்த்தா அப்படியே தெரியுது? வேற ஒரு விஷயம் இருக்கு. எல்லாம் நல்ல விஷயம்தான்" "சரிங்க சார். பேர் என்ன சொன்னீங்க?" "சுரேஷ்." "ஓகே சார்" என்றார்கள்.
"சிலுவை! சுரேஷைக் கார்ல கூப்பிட்டு ஏத்திக்கிட்டு அப்புறமா எனக்கு வாட்ஸ்அப் மெசேஜ் பண்ணு. போன் பண்ணக் கூடாது. எக்காரணத்தைக் கொண்டும் நடுவுல என் பேரு சொல்லக் கூடாது, புரிஞ்சிதா?" என்றான்.
"சரிங்க சார்" என்றான்.
"போய்ட்டு கால் பண்ணுங்க, அரை மணி நேரத்தில் உன் போன் காலுக்கு காத்துட்டு இருப்பேன்" என்றான்.
எல்லாரும் சுரேஷ் தூக்கப்பட்ட செய்திக்காக டென்ஷனாக காத்திருக்க, அரை மணி நேரம் கழித்து சிலுவை போனில் கூப்பிட்டான்.
"சார், சொதப்பிடுச்சு சார்" என்றான். "என்னடா ஆச்சு?" "அந்த சுரேஷ் இப்ப ஊரிலேயே இல்லையாம்" "என்னடா சொல்ற?" "உனக்கு யார் சொன்னது?" "அங்கே கிரிஜான்னு ஒரு பொம்பளை இருக்கா, அவதான் சொன்னா, நான் சுரேஷ் ஃப்ரெண்ட் மாதிரி அவ கிட்ட விசாரிச்சேன்," "சரி, அந்த சுரேஷ் எங்க போயிருக்கான்?" "அவ அதை பத்தி சொல்லல சார்"
"அப்படியா?" - அனிருத் யோசித்தான்.
"சார், அந்த கிரிஜா பொம்பளைக்குதான் எல்லாம் தெரியும் போல. ஆனா எதைக் கேட்டாலும் அந்த பொம்பளை தெரியாதுன்னு சொல்றா" "நாங்க வேணா அந்த பொம்பளையை தூக்கிட்டு குடோனுக்கு போகட்டுமா சார்?" - அவன் சிரிக்க,
"டேய், அதெல்லாம் வேணாம், சரி, நீங்க கிளம்புங்க, நான் கூப்பிடறேன்"
அவன் போனைக் கட் செய்துவிட்டு,
"என்னடி மந்தாகினி, அந்த சுரேஷ் எங்க போயிட்டான் தெரியலையே." "ஏன்பா, விடுப்பா, எங்கனாச்சும் அவன் போய் தொலையட்டும், வைஷ்ணவி தனியா இருப்பா, நாம நைட்டு உள்ள பூந்துடலாம்" "நோ ரிஸ்க். அவன் திரும்ப வந்துட்டா பிராப்ளம், நம்ம ரெண்டு பேரால அவனை சமாளிக்க முடியாது" "ஏன், வாசல்ல நம்ம ஆளுங்களை காவலுக்கு போடலாமே?" "எதுக்கு வேஸ்டா? நான் வேணா கிரிஜாவுக்கு போன் பண்ணி கேட்கட்டுமா?" என மந்தாகினி கேட்க,
"கேளேன்" என்றான்.
அவள் கிரிஜாவுக்கு போனை செய்தாள்,
"கிரிஜா! வைஷ்ணவி மேடத்துக்கு அர்ஜெண்டா ஒரு கச்சேரி புக்காகி இருக்கு"
"ஓஹோ"
"எனக்கு சபாக்காரங்க போன் பண்ணாங்க. சுரேஷ்கிட்ட சொல்லணும், அவன் நம்பர் ரீச்லயே இல்லையே"
"சுரேஷ் கேரளாவுக்கு போயிருக்கான்"
"கேரளாக்கா? என்ன திடீர்னு? அவன் நேட்டிவ் சென்னை தானே?"
"த், தெ, தெரியல மேடம்"
"சரி, வைஷ்ணவி மேடத்துக்கு போன் பண்ணா கூட எடுக்கவே இல்லை. அவங்ககிட்ட போனை கொடுக்கறியா?"
"அவங்களும் வீட்ல இல்லை"
"என்ன சொல்றே கிரிஜா?"
"ஆமா மந்தாகினி மேடம், வைஷ்ணவி மேடம் வெளியூர் போயிருக்காங்களே"
"வெளியூர் போயிருக்காங்களா? என்கிட்ட சொல்லவே இல்லையே. எங்க கோயம்புத்தூர்க்கா??" என கேட்டாள். அங்கே அவளுக்கு ஒரு சித்தி இருக்கிறாள்.
"கோயம்புத்தூருக்கு இல்லை. அவங்க அவங்களும் கேரளா போயிருக்காங்க"
மந்தாகினி இருவரையும் பார்த்தாள். யார்க்கும் எதுவும் புரியவில்லை. சுரேஷ் கூடவா? அவள் யோசித்தாள். என்னமோ சரியில்லை.
"நல்ல நாளு வருது, இப்ப போய் என்ன டிராவல்? நாளைக்கு பொங்கல் வேற, அவங்க எங்க போய்ட்டாங்க? ஏன் போய்ட்டாங்க?"
"கேரளால இப்ப என்ன? இப்போ எந்த கச்சேரியும் இல்லையே"
"மேடம் பர்சனல் டூர் போயிருக்காங்க"
"ஓ, அ, அப்படியா? தனியாவா? இல்லை யார் கூட?"
"சுரேஷ் கூட"
"என்னது?" மூவரும் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்க்க,
"அப்படியா? கார்ல போயிருக்காங்களா?" என கேட்டாள்.
கிரிஜா தயங்கி "ஆமா" என்றாள்.
"ஒழுங்கா சொல்லு, காரில் மேடத்தை சுரேஷ் அழைச்சிட்டு போயிருக்கானா?"
"ஆமா"
"ஒன்னும் புரியலையே, பர்சனல் டூர்னு சொல்றே கிரிஜா, எனக்கு ஒரே ஒரு டவுட் இருக்கு, ஒருவேளை மேடம், சுரேஷ்க்கு ஏதாச்சும் அஃபையர் இருக்க வாய்ப்பு இருக்கா கிரிஜா?" அவள் வெடுக்கென கேட்டாள்.
கிரிஜாவுக்கு என்ன சொல்வது என தெரியவில்லை. இந்த விஷயம் இவ்வளவு சீக்கிரம் மந்தாகினிக்கு தெரிய வேண்டிய அவசியம் இல்லை தான். ஆனால், முன்கூட்டியே இவளிடம் சொல்லி வைத்து விடுவது நல்லது தான் என நினைத்தாள்.
"எ, எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னு தெரியல மந்தாகினி மேடம், இப்ப எல்லாம் மேடம் சுரேஷ் சொல்றது தான் கேக்குறாங்க"
,,,,,,.
"ஆனா அவங்க நடுவுல என்ன இருக்குன்னு ஒரு வேலைக்காரி எனக்கு என்ன தெரியும்?" என்றாள்.
கிரிஜா இதை சொன்னதுமே அவர்கள் நடுவே இருப்பது காதல் என்பதை ஊர்ஜிதம் செய்து கொண்டாள் மந்தாகினி.
"அதுக்கு இல்லை, மேடம் அடிக்கடி என்கிட்ட கிரிஜா, மனசுக்கு பிடிச்ச ஒருத்தனை மேரேஜ் பண்ணிக்கணும்னு என்கிட்ட சொல்லி இருந்தாங்க, ஒருவேளை அது யாரா இருக்கணும் தெரியல"
கிரிஜா சிரித்தாள். "வேற யாரா இருக்கும், சுரேஷா தான் இருக்கணும்,"
"அதுகூடத்தான் கேரளாவுக்கு டூர் போயிருக்காங்க மேடம்"
"அ, அப்படியா? கேரளாவுக்கு எங்க போயிருக்காங்கன்னு தெரியுமா?"
"யார்கிட்டயும் சொல்லிடாதீங்க மேடம், கேரளா ஆலப்புழா போட் ஹவுஸ்க்கு போயிருக்காங்க"
"அங்க போய் என்ன பண்ணுவாங்க?"
"நீங்க நினைக்கறது தான் பண்ணுவாங்க" கிரிஜா தைரியமாக சொன்னாள்.
"ஓ அவ்ளோ தூரம் போயிடுச்சா?" மூவருக்கும் என்ன பேசுவது என தெரியவில்லை.
"சரி, அங்க நிறைய போட் ஹவுஸ் இருக்கே? இவங்க போனது எங்க?"
"ஓ. ஆர். எஸ். போட் ஹவுஸ்னு சுரேஷ் சொன்னான்"
"ரெண்டு பேரும் அதுல தங்குறாங்களா? ச்சீ, என்ன ஒரு அபாச்சாரம், இந்த மேடத்துக்கு ஏன் புத்தி இப்படி போச்சு,?"
,,,,,,.
"சரி, மேடம் எப்ப வரேன்னு சொன்னாங்க?"
"அது சுரேஷ் கையில் தான் இருக்கு," அவள் மறுபடியும் சிரித்தாள். "பத்து நாள் இருந்துட்டு தான் வருவாங்கன்னு நினைக்கிறேன்,"
"அவ்வளவு தூரம் போயிடுச்சா? சரி, பத்து நாள் கழிச்சு தான் நானும் திரும்ப வருவேன்ல. அப்ப பேசிக்கறேன்"
"உங்களை திரும்ப வேலைக்கு வரச் சொல்லி இருக்காங்களா என்ன?"
"ஏன் கேக்குறே?"
"இல்லை, கேட்டேன்"
"ஏன் கிரிஜா? என்னை பத்தி ஏதாச்சும் வத்தி வச்சிட்டியா?" என கேட்க,
"அய்யோ! நான் ஏன் மேடம் சொல்ல போறேன், அவங்க உங்க மேல கோவமா இருக்கிறதா நான் கேள்விப்பட்டேன்"
"என் மேல கோவமா? எதுக்கு? நான் என்ன பண்ணேன்?"
"அந்த அனிருத்னு ஒரு ஃபிராடு பையன் இருக்கானே"
"அவன் கூட சேர்ந்து ஊரை சுத்துறீங்களா என்ன?"
"ஷட் அப் கிரிஜா!"
"ஐயோ நான் சொல்லல மேடம், வைஷ்ணவி அம்மா தான் சொல்லிட்டு இருந்தாங்க"
"அவ ரொம்ப யோக்கியமா? ஒரு சின்ன பையனை கூப்பிட்டு போய் போட் ஹவுஸ்ல அவுத்து போட்டு ஆடிக்கிட்டு இருக்கா, நீ விளக்கு பிடிக்கறே இல்லே?"
"ஏய் மந்தாகினி!" கிரிஜா கத்த,
"ச்சீ, போன வைடி," என்றாள் மந்தாகினி கோபமாக.
போன் பேசி முடித்ததும் கூட, மந்தாகினி படபடப்பாக இருந்தாள். கோபத்தில் அவள் நெஞ்சுக் கனிகள் துடித்தன.
"விடு மந்தாகினி, லீவ் இட்" ஷாம் சொல்ல,
"போச்சு, எல்லாம் போச்சு"
"என்னா மந்தாகினி, இப்படி ஆயிடுச்சு?" என்றான் அனிருத்.
"போச்சு, ஜாப் எல்லாம் போச்சு. என் கேரியர் போச்சு, இனி நான் ஜென்மத்துக்கும் அந்த வீட்டுக்கு போக முடியாது. வேலை செய்ய முடியாது. நான் இப்படியே மதுரைக்கு போறேன்" என்றாள்.
"அவளை ஏதாச்சும் பண்ண வேணாமா?"
"கண்டிப்பா பண்ணணும் அனிருத், ஷாம் சார் அவளை ஏதாச்சும் பண்ணணும் அனிருத்,"
"அவளை விடக் கூடாது, லட்டு மாதிரி நம்ம ஷாம் சார் இருக்கறப்ப, அவளுக்கு ஒரு டிரைவர் தான் கேக்குது பாரேன். போட் ஹவுஸ் புக் பண்ணி ஹனிமூன் போறான்னா எவ்ளோ அரிப்பு இருக்கணும் அவளுக்கு?"
"உனக்கும் எனக்கும் இருக்கிற லவ்வை பத்தி வேலைக்காரி வரைக்கும் சொல்லி இருக்கா, அவளெல்லாம் ஒரு முதலாளியா? அவளை ஏதாச்சும் பண்ணணும், ஷாம் சார், வைஷ்ணவி அசிங்கப்பட்டு நிக்கணும் சார்"
"நீ அவங்க தங்கி இருக்குற போட் ஹவுஸ் டீடைல்ஸ் சொல்லு,"
அவள் சொன்னாள்.
"எனக்கு மனசே சரியில்லை அனிருத், நான் ஊருக்கு போகணும். இனி என்ன வேலை எனக்கு, நான் போறேன்" என்றாள்.
அன்று மாலையே மந்தாகினி மதுரைக்கு கிளம்ப, அவன் மார்த்தாண்டம் பஸ் ஸ்டாண்டில் டிராப் செய்துவிட்டு வந்தான்.
கெஸ்ட் ஹவுஸில் அவர்கள் மேலும் இரண்டு நாட்கள் அங்கேயே இருந்தார்கள். சரக்கு அடித்தார்கள்.
அடியாள்கள் சகாயம், சிலுவை, அருள் எல்லோரையும் கூட்டிக்கொண்டு போட் ஹவுஸ் போகலாமா? அந்த சுரேஷை அடிச்சு போட்டு, வைஷ்ணவியை தூக்கி வரலாமா என பார்த்தார்கள்.
"வேணாம் ஜி! ஆல்ரெடி சிலுவை, அருள் மீது கேரள போலீஸ்ல நிறைய கேஸ்கள் இருக்கு. நாம் இரண்டு பேர் மட்டும் போகலாம், அவனை அட்டாக் பண்ணிட்டு, அவளை நாசம் பண்ணலாம். அவளை சும்மா விடக் கூடாது,"
"ஆமா, வீடியோ எடுத்து வச்சு அவளை நம்ம வழிக்கு கொண்டு வரணும்"
அவர்கள் முடிவெடுக்க, ஆனால் இரண்டே பேர் கிளம்பினார்கள். ஆனால் இரண்டே பேர் கிளம்பி போனது தான் தவறாகிப் போய்விட்டது.



![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)