[Peterparker69]

எபிசோடு : 108

மறுநாள் காலை மந்தாகினி சுரேஷிடம் போனாள்.
"உங்களை மேடம் வேலையை விட்டு நின்னுக்க சொன்னாங்கள்லே? நீ கிளம்பலாம். உன் செட்டில்மெண்ட், சர்வீஸ் பைசா எல்லாம் மேடம் கிட்ட இருக்கு, வாங்கிக்கறியா?" எனக் கேட்க, சுரேஷ் அலட்சியமாக அவளைப் பார்த்தான். அதுவே அவன் பார்வையை மந்தாகினிக்கு சரியாகப் படவில்லை.
அதற்குப் பிறகு மந்தாகினி மாடியில் போய் வைஷ்ணவியிடம், "சுரேஷை வேலை விட்டு அனுப்ப வேண்டும், செட்டில்மெண்ட் கொடுத்துடுங்க" என சொல்ல, வைஷ்ணவி முகத்தில் வந்ததே ஒரு பெரிய கோபம்.
அந்தக் கோபமே அவள் அவளது காதலைச் சொல்லிவிட்டது.
"நீங்கதானே பொங்கலோடு அவனை வேலை விட்டு அனுப்பணும்னு சொன்னீங்க, நானும் அவன் சேலரி, சர்வீஸ் காசு, வவுச்சர்லாம் ரெடி பண்ணிட்டேன், அவன் கிட்ட சைன் வாங்கணும்" "இ, இல்லை வெயிட் பண்ணு, நான் சொல்றேன்" "நான் அவன் கிட்ட சொல்லிட்டேன் மேடம்" "என்னது? ஏன் என்னை கேட்கல, ஆங்?" - வைஷ்ணவி கத்த, மந்தாகினி வெளிறிப் போனாள். "மேடம், நீங்க சொல்லிதானே," அவள் இழுக்க, "அப்ப சொன்னேன், நீ இப்ப கேட்டீயா?" "ஏன் மேடம்?" - வைஷ்ணவிக்கு என்ன பதில் சொல்வதென தெரியவில்லை. "சுரேஷ் பத்தி நான் ஃபைனல் டிசிஷனுக்கு வரல" "அப்ப கொஞ்ச நாள் கழிச்சு பாத்துக்கலாமா மேடம்?" "நான் பேசிக்கறேன், நீ போ,"
மந்தாகினி ரூமுக்கு போய் ஊருக்கு போக பேக் செய்து, அவர்களை தெருமுனைக்கு வரச் சொல்லி, துணிமணிகளோடு காரில் ஏறினாள்; தன் எஜமானி மொட்டை மாடியில் இருந்து தன்னை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள் என்பது தெரியாமல்.
"என்னடி ஆச்சு?" - அனிருத் கேட்டான். "கன்பார்ம்தான்" "என்ன கன்பார்ம்?" "அவ சுரேஷை லவ் பண்றா," "நீ என்னடி சொன்னே?" "நான் என்ன சொல்றது? செட்டில்மென்ட் கொடுத்து அவனை அனுப்பவான்னு கேட்டா என்னை திட்றா, அவன் அவளுக்கு வேணுமாம். சரி, நான் பொங்கலுக்கு ஊருக்கு போறேன்னு சொல்லிட்டு வந்துட்டேன், சே!" - அவள் தலையில் கைவைத்துக்கொண்டாள். "இது மட்டும் உண்மைன்னு இனி எனக்கு அங்க வேலை இல்லை. கிரிஜாவும் அவனும் சேர்ந்து என்னை வீட்டை விட்டு வேலை விட்டு அனுப்பிடுவாங்க,"
காரை ஓரமாக நிறுத்தினார்கள்.
"நீ கவலைப்படாத மந்தாகினி. அந்த சுரேஷையும் கிரிஜாவையும் காலி பண்ணிடலாம்," - அனிருத் சொன்னான். "சோ, சுரேஷ் - வைஷ்ணவி லவ் கன்பார்ம் ஆகிடுச்சு, இல்லை?" என்றான் ஷாம் கோபத்துடன். "இல்லை சார், இப்போ கூட என்னால இது நிஜம்னு நம்ப முடியல. இந்த கிரிஜாவும் சுரேஷும் சேர்ந்து ஏதோ பிளான் பண்ணிதான் வைஷ்ணவியோட மனசை மாத்தி இருக்காங்க, எனக்கு என்னமோ ஏதோ ஒரு டிராப்ல வைஷ்ணவி மேடம் சிக்கி இருக்காங்கன்னு நினைக்கிறேன்." "ஐ திங்க் சோ" "ஏன்னா அவங்க இப்படி எல்லாம் வீட்டு வேலைக்காரன் கிட்ட இறங்கி போறவங்க கிடையாது. இதுல ஏதோ நடந்து இருக்கு, அதுவும் அன்னிக்கு அவங்க அப்பா ஆன்னிவர்சரி அன்னிக்குதான், சே! நீங்கதான் 'வா வா'ன்னு என்னை கூப்பிட்டீங்க, சம்திங் வாஸ் ஹாப்பனிங் தட் டே," "எப்படியாச்சும் அவளைக் காப்பாத்தி, லைஃப் ஃபுல்லா என்னோடு வச்சுக்கணும்னு ஆசைப்படுறேன் மந்தாகினி" என்றான் ஷாம். "அது தெரியும் சார்! ஆனா முதல்ல இவங்க ரெண்டு பேர் கிட்ட இருந்து அவங்களை பிரிக்கணும்," "இப்ப நீ அவகிட்ட என்ன சொல்லிட்டு வந்த?" "பொங்கலுக்கு லீவுல ஊருக்கு போறேன்னு சொல்லிட்டு வந்தேன்" "இல்லை, லீவை கேன்சல் பண்ணிட்டு திரும்பி போகணும் நீ" "ஏன்?" "அதாவது ஊருக்கே போகாம திரும்பி போகணும் நீ" "புரியல" "ரெண்டு மூணு நாள் இங்கேயே இரு. அந்த வீட்டுல உனக்கு கொஞ்சம் வேலை இருக்கு. இந்த சிச்சுவேஷன்ல நீ இங்கதான் இருக்கணும்." "ஏன்?" - மந்தாகினி வியப்பாக கேட்க,
'வேறெதுக்கு? அந்த ஸ்வேதா தங்கச்சி கூட ஊருக்கு போய்ட்டா, அவ வர்ற வரைக்கும் நீ அவனுக்கு தேவைப்படறே' என ஷாம் நினைத்துக் கொண்டான்.
"ஷாம் சார் வைஷ்ணவி கிட்ட லவ் சொல்லணும் என்றது ரொம்ப முக்கியம். பொங்கலுக்கு முன்னாடி அது நடந்தே ஆகணும், அவரு அவங்க வீட்டுல நுழையறப்ப நம்ம ஆளு ஒருத்தர் அங்க இருக்கறது முக்கியம்" "ஆமா" - ஷாம் ஆமோதித்தான். "அதுக்கு குறுக்க நிக்கிற சுரேஷை இங்க இருந்து, இந்த வீட்ல இருந்து தூக்கணும்," "அது நம்மளால எப்படி முடியும்? முடியும். அதுக்கு பிளான் இருக்கு, முதல்ல வைஷ்ணவி சுரேஷை வெறுக்கணுமே" "அதெல்லாம் ஈஸியா செஞ்சிடலாம், உள்ள நீதான் இருக்கியே, அவ நகையை எடுத்து அவன் ரூம்ல போட்டா முடிஞ்சது மேட்டரு, எவ்ளோ சினிமாவுல வந்திருக்கு," "ம்ம் அது என்னால முடியும்" "அதுக்குதான் நீ அவங்க வீட்டுல மறுபடி போகணும்," "பொங்கலுக்கு ஊருக்கு போகலியான்னு மேடம் கேட்டா?" "யெஸ், இன்னைக்கு என் கூட கெஸ்ட் ஹவுஸ்ல இருந்துட்டு நாளைக்கு வைஷ்ணவி வீட்டுக்கு ஈவ்னிங் போய்டு, ஊர்லருந்துதான் வரேன்னு சொல்லு. அப்பா அம்மா வெளியூரு போறாங்கன்னு அடிச்சு விடு" "ஆமா மந்தாகினி, இக்கட்டான இந்த நேரத்துல நீ வைஷ்ணவி கூட இருக்கறது ரொம்ப முக்கியம், நீ அவசரப்பட்டு பொங்கல் லீவ் சொன்னது தப்பு" "சரி விடு அனிருத், பிளான் மாறி போச்சு, சரி, கிரிஜா எப்ப லீவுல போறா?" "அவ நாளைக்கு போறா, அவளுக்கு ஓன் ஹவுஸ் கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் வேலை கூட இருக்கு, பத்து நாள் கழிச்சுதான் வருவா." "சுரேஷ்?" "இல்லை, ஐ மீன் தெரியல," "அப்ப கிளீனா தெரியுது, கிரிஜாவை அனுப்பிட்டு வைஷ்ணவியை சுரேஷ் பொங்கல் லீவ்ல போட்டு பொளக்க போறான். ராஸ்கல்." "இதத் தடுக்கணும்னா நீ திரும்ப வைஷ்ணவிகிட்ட போ மந்தாகினி, அவளை தனியா விடாத" "கரெக்ட்" - அவர்கள் அதி தீவிரமாய் ஆலோசித்தார்கள்.
"நானு ஆளுங்களை செட் பண்ணி வெளியில் இருந்து ஆளுங்களை கூட்டிட்டு வரேன். நாளைக்கு போகி, அவனை அந்த வீட்ல இருந்து நைசா அடிச்சு தூக்கி போட்டு போகி குப்பையில எரிச்சிடறேன்" "அய்யோ அதெல்லாம் வேணாம்" "இரு இரு, நாம பிளான் பண்ணிக்கலாம், உனக்கு வேலை வேணும், எனக்கு வைஷ்ணவி வேணும், அனிருத்துக்கும் அவளை பழிவாங்கணும். முடிஞ்சா கிரிஜாவையும் அங்கிருந்து தூக்கிடனும், தனியா இருக்கிற வைஷ்ணவி கிட்ட காரியத்தை சாதிச்சுக்கணும்" என சொன்னவுடன்,
"என்ன சொல்றீங்க? என்ன காரியத்தை சாதிக்க போறீங்க?" - மந்தாகினி குழப்பமாய் பார்க்க,
"ஐ மீன் நான் வைஷ்ணவி கிட்ட என்னோட காதலை சொல்லணும்," "மந்தாகினி, கெஸ்ட் ஹவுஸ்ல என் கூட தங்கறியா?" என கேட்டான். இருவரும் ஒருவரைப் பார்த்துக் கொண்டார்கள். "அங்க நிறைய ரூம்ஸ் இருக்கு, அப்ப அம்மால்லாம் அங்க வரமாட்டாங்க"
அவள் விருப்பமே இல்லாமல் தலையை ஆட்டினாள்.
கார் திரும்ப அதே தெருவில் திரும்பி வர, இரவு அனிருத்தின் கெஸ்ட் ஹவுஸில் போய் நின்றது. அங்கே மந்தாகினி இறக்கிவிடப்பட்டாள். அனிருத் மட்டும் வீட்டுக்கு போனான். கொஞ்ச நேரம் வீட்டில் இருந்துவிட்டு, அப்பா அம்மா தூங்கிய பிறகு நைஸாக கிளம்பி கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு வந்தான்.
கெஸ்ட் ஹவுஸில் அவனுக்காக காத்திருந்த மந்தாகினியை அவன் அன்று மூர்க்கமாக புணர்ந்தான். அவர்களின் கலவிச்சத்தம் மேலே இருந்த ஷாமுக்கு தெளிவாக கேட்டது.
'நாம் ஸ்வேதாவை அனிருத்துக்கு விட்டுக் கொடுத்தது போல அவன் மந்தாகினியை நமக்காக விட்டுக் கொடுக்க மாட்டான். அவன் பால்கனிக்கு வந்து ஸ்வேதா வீட்டை பார்த்தான். ஸ்வேதாவின் வீடு பூட்டு போட்டு இருந்தது. அவள் இல்லை. அவனது கேடுகெட்ட ஆண்மைக்கு ஒரு பெண்மை தேவைப்பட்டது. அது கொஞ்ச நாளைக்கு இந்த ஸ்வேதாவாய் இருக்க வாய்ப்பில்லை. மந்தாகினியிடம் ட்ரை பண்ணலாம் தான். ஆனால், அப்புறம் நான் வைஷ்ணவியை உயிருக்குயிராய் காதலிக்கிறோம் என சொல்ல முடியாது. அதை மீறி நாம் மந்தாகினி மீது கை வைத்து விட்டால் கடைசியில் வைஷ்ணவி நமக்கு கிடைக்கவே மாட்டாள்'. அவன் மந்தாகினியின் வளைவுகளை நினைத்துக் கொண்டே, கஷ்டப்பட்டு மனதை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு அன்று இரவு ரூமில் போய் தூங்கினான்.
மறுநாள் போகி பண்டிகை. அவனுக்கு இன்னுமொரு பயங்கர இடி, அவனுக்கு மட்டுமல்ல, மூவருக்கும்.