Adultery சங்கீத தேவதையின் அரங்கேற்றம்

[Peterparker69]

எபிசோடு: 100

சுமித்ரா முன்னால் போக, ஸ்வேதாவின் பின்னால் லேசாகத் தட்டினான். அவள் 'ஷ்' என்றாள். "தங்கச்சி இருக்கா, அப்புறம் பேசுறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு அவள் போவதைப் பார்த்தான்.
வீட்டுக்குப் போன கொஞ்ச நேரத்தில் ஸ்வேதாவின் போன் அடித்தது. போனை ஓடி எடுத்தவள் பெயரைப் பார்த்ததும் முகம் மலர்ந்தாள். நாவால் உதட்டைத் தடவிக்கொண்டு உதட்டைக் கடித்தாள். "அதுக்குள்ள என்ன அவசரம் இவனுக்கு?" என முணுமுணுத்தாள்.
போன் எடுத்துக்கொண்டு அவள் ரகசியமாக வேறு ரூமுக்குப் போவதை ஓரக்கண்ணால் சுமித்ரா பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள். கண்டிப்பாக அந்தக் திருட்டுப் பூனைதான் இருக்கும்.
'என்ன கேட்கும்? பால் குடிக்கணும், எப்ப வரணும்னு கேட்கும்? இவளும் சொல்லுவா, வெட்கங்கெட்டவ!'
அவள் கிசுகிசுப்பாக அவனிடம் பேசுவதைச் சுமித்ரா கண்டும் காணாமலும் வெளியே பூக்கட்டிக்கொண்டே கேட்டுக்கொண்டே இருந்தாள். சுமித்ரா அக்காவின் காதல் சிலுமிசத்தைக் கண்டும் காணாதது போல் இருந்தாள்.
அன்று இரவு கணவனைப் புறக்கணித்துவிட்டு அவள் அக்காவுடன் ஹாலில் படுத்தாள். கணவன்மார்கள் தூங்கிய பிறகு ஸ்வேதா போனை எடுத்துக்கொண்டு கார் ஷெட்டுக்குப் போனாள். அனிருத்திடம் பேசினாள்.
கார் ஷெட் மறைவில் அவன் ஒவ்வொன்றாகக் கழற்றச் சொன்னான். அவள் மறுக்க, "அப்படின்னா நேர்ல வாடி!" என்றான்.
"அய்யோ, என்னால முடியாது! வீட்ல எல்லாரும் இருக்காங்க, சுமித்ரா கூட இன்னும் தூங்கல"
"பத்து நிமிஷம் தாண்டி"
"அய்யோ, பத்து நிமிஷத்துல விடுற ஆளைப் பாரு, ஒரு வாரம் பொறுத்துக்கங்க, எல்லாரும் போகட்டும், ஆற அமர தர்றேன், சரியா?"
"அப்போ அவிழ்த்தாச்சும் காட்டு" அதற்கு அவள் சம்மதித்தாள்.
அந்த ஆபாச உரையாடலின் நடுவில் அவளது உச்ச நீர் வெளிப்பட்ட பிறகு, சிறிது நேரம் உலாத்திவிட்டு ஹாலில் தங்கையின் பக்கத்தில் வந்து படுத்தாள்.
இந்த நேரம் அவர்களுக்குள் என்ன ஓடியிருக்கிறது என்பது சுமித்ராவுக்குத் தெரியும். பாவி, மதியம் உருகி உருகி என்னிடம் பேசிவிட்டு, இப்போது மறுபடியும் ஸ்வேதாவிடம் வழிந்திருக்கிறான்.
"யாரு போன்ல? இந்த நேரத்துல?"
"போ, போனா? போன்ல யாரும் இல்லைடி"
"அப்ப போனை எடுத்துக்கிட்டு ஏன் வெளில போனே?"
","
"அந்த அனிருத் தானே?"
"ஏய்!"
"எனக்குத் தெரியும்"
"சுமித்ரா, கம்முன்னு படு"
"உன் போட்டோவெல்லாம் உன் போன்ல பார்த்தேன்"
","
"ஹி ஃபக்ட் யூ மெனி டைம்ஸ், நேத்தே தெரியும் எனக்கு"
"சுமித்ரா, அது வந்து, அவர்தான்"
"நேர்ல போகலன்னா வீடியோ கால்ல காட்டணுமில்ல?"
","
"இப்ப காட்டிட்டுதானே வர்றே?"
"சுமித்ரா, நான் சுமித்ரா," ஸ்வேதா எழுந்து முழங்காலில் முகம் புதைத்துச் சத்தமில்லாமல் அழுதாள்.
சுமித்ரா ஸ்வேதாவின் முதுகைத் தொட்டாள்.
"இப்ப எதுக்கு அழுவுற? அவன் கூட படுத்துட்டோமேன்னு அழுவுறியா, இல்ல எனக்குத் தெரிஞ்சிடுச்சுன்னு அழுவுறியா?" ஸ்வேதா விழிகள் சிவக்கச் சுமித்ராவைப் பார்த்தாள்.
"இல்லை சுமித்ரா, எனக்கு இது தப்புன்னு தெரிஞ்சது. ஆனா அவரை ரொம்ப பக்கத்துல பாக்குறப்போ என்னால வேலி போட்டுக்க முடியல".
"உண்மை சொல்லணும்னா, இது எனக்கு வேணும்னு தோணுச்சு"
"அதான் ஏன்?"
"ஏன்னு சொல்லத் தெரியல. எல்லோருக்குமே கனவு ஒரு மாதிரியா இருக்கு, பிராக்டிகல் லைஃப் ஒரு மாதிரியா இருக்கு. எனக்கு அது ரொம்ப மோசமா அமைஞ்சிருக்கு".
"ஏன்? எனக்குக் கூடத்தான்." இருவரும் மௌனமாயினர்.
"உனக்கு ஆம்பளைங்களைப் பத்தி நல்லா தெரியல, போயும் போயும் எதிர் வீட்டு ஆள் கூட சிநேகம் வச்சுக்கலாமா? அது எப்பவும் டேஞ்சர் இல்லையா? யாருக்காச்சும் வெளியே தெரிஞ்சா என்ன ஆகுறது?"
"இல்லை, அவர் இன்னும் கொஞ்ச நாள்தான் இருப்பார்".
"அப்புறம்?"
"அப்புறம் கேரளாவுக்கு சூட்டிங் போயிடுவாரு".
"சரி, அப்போ அவர் போயிட்டார்னா அவரை பிரிஞ்சு உன்னால இருக்க முடியுமா?"
"இருந்துதானே ஆகணும்? நான் என்ன அவருக்கு தாலி கட்டுன பொண்டாட்டியா?"
"நிஜமா அவர் உன் மேல ஆசையா இருக்காரா? இல்லை வந்த இடத்துல சும்மா தரிசா ஒரு மேய்ச்சல் நிலம் கிடைச்சுதேன்னு மேயற டைப் மாடா?"
"அவரு, என் மேல உயிரையே வச்சிருக்காரு! நான் இல்லாம அவருக்கு பொழுதே போகாது! பகல்ல இல்லைன்னா ராத்திரி கண்டிப்பா நான் வேணும்!"
"எது, ஸ்வேதாவா? இல்லை ஸ்வேதாவோட உடம்பா?"
"என்னடி கேள்வி? ஸ்வேதா என்ற மனுஷி தனியாகவா இருக்கா?"
"அப்படி இல்லை. இவனுங்களுக்கு பொழுதானா போதும், துணை ஒன்னு தேடும் டைப்! அது ஸ்வேதாவா இருக்கணும்னு அவசியம் இல்லை. இந்த மாதிரி ஆளுக்கு ஒரு புத்தி, ஒரு மனுஷியெல்லாம் அப்படி கிடையாது! புதுசா கிடைக்கிற வரைக்கும் பழையதை வச்சு உருட்டுவானுங்க!"
"அவரு ஒரு சினிமா ஆளுங்கறதுனால நீ அப்படி சொல்ற?"
"அவரு சினிமால நடிக்கலன்னா கூட அப்படித்தான் சொல்வேன்".
"நோ, என் அனிருத் அப்படி இல்லை".
"உன் அனிருத்தா? சரி, புரூவ் பண்ணிட்டா?"
"எப்படி பண்ணுவே? எதை பண்ணுவே?"
"அனிருத் உன்னை இல்லை, உன் உடம்பைத்தான் லவ் பண்றான். உன்னை விட பெட்டரா ஒருத்தி கிடைச்சா அவகிட்டதான் போவான், இதை புரூவ் பண்ணிக் காட்டுறேன்!"
"ஓ, நீ அனிருத்துக்கு ரூட் போட்டியா? அதை ஓபனா சொல்லேன்! அதுக்குத்தான் அவரு எதுக்க குதிச்சு குதிச்சு காட்டினியா?"
"ஏய்!"
"அவன் உனக்கு கவுந்துடுவான்னு நினைக்கிறியா? அவன் அந்த மாதிரி டைப் இல்லை".
"எப்படி சொல்றே?"
"நான் ஒன்னும் சும்மா ஒத்துக்கல, அவன் என் பின்னாடி ரொம்ப நாள் அலைஞ்சப்பறம்தான் நான் ஓகே சொன்னேன்".
"ஓஹோ, உன்னை விட டபுள் மடங்கு அந்த நடிகனை அலைய விட்டு காட்டட்டுமா?"
"நெவர்! அனிருத் அப்படிப்பட்டவன் இல்லை. இன்னைக்கு நான் உன்னை அவர்கிட்ட தைரியமா கூட்டிப் போய் காட்டினேன் இல்லை? ஏன், அவர் மேல எனக்கு அவ்ளோ நம்பிக்கை, ஓகேவா? உன்னை ஏறெடுத்து பார்த்தாரா?"
"ஏன், பார்க்கலையா?"
"ஜஸ்ட் உன்கிட்ட ஒரு மரியாதைக்கு சிரிச்சு பேசிட்டா ஒரு மனுஷனை என்ன வேணும்னாலும் சொல்வியா?"
"அனிருத் சுயரூபத்தை உனக்கு காட்டிட்டா என்ன செய்வே?"
"நீ என்ன சொன்னாலும் செய்றேன்"
"வார்த்தை மாறக் கூடாது"
"மாறாதுடி,"
அந்தச் சவால் அவளுக்குத் தேவையில்லாததுதான். ஆனால் அந்தச் சவாலை ஏற்காது போனால், தனக்கும் அனிருத்துக்கும் இடையேயான உறவு அர்த்தமில்லாத ஒன்றாக, வெறும் காமப் பரிமாற்றம்தான் நோக்கம் எனச் சுமித்ரா நினைத்துவிட்டால் என்ன செய்வது? நம்மை அலையற பொம்பளையாகச் சுமித்ரா நினைத்துவிட்டால்? அட்லீஸ்ட் ஒரு காதல் இழை இடையே ஓடுகிறது என்றாலாவது இந்த கள்ள உறவை நியாயப்படுத்தலாம்.
அதுமட்டுமல்லாமல், உண்மையிலேயே இந்த அனிருத் நம்மை நினைத்து உருகுகிறானா எனத் தெரிந்துகொள்ளச் ஸ்வேதாவும் துடித்தாள்.
மறுநாள்,
ஸ்வேதா கிச்சனில் யாருக்கும் தெரியாமல் அனிருத்திடம் ரகசியமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தாள். 'ப்ச் ப்ச்' என முத்தங்கள் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். சுமித்ராவுக்குக் கேட்டது.
ஓஹோ, பாய் பிரண்டை தக்க வைக்கக் காலையிலேயே கியர் போட்டுவிட்டாளா? அடி போடி! சுமித்ரா கிச்சனை எட்டிப்பார்க்க, ஸ்வேதா போனை கட் செய்து அவளை முறைத்தாள்.
"என்ன ஸ்வேதா, காலையிலேயே ரொமான்ஸா?"
"உன் வேலையைப் பாரு,"
"இரு, கோபப்படாதே, நான் ஒன்னும் உன் சக்களத்தி இல்லை. நேத்து நான் ஆணைப் பற்றி சொன்னதெல்லாம் நிஜம்".
"சரி, நீ இங்கே ஒன் வீக் இருக்கப் போறல்ல? புரூஃப் பண்ணு, இப்ப இடத்தை காலி பண்ணு"
"அதுக்கென்ன ஸ்வேதா ஒன் வீக்? ஒன் மினிட் போதும்! உன் போனை கொடு, அவனுக்கு போன் போட்டு ஹலோ சொல்லிட்டு காலை கட் பண்ணு"
"இந்தா," அவள் திருட்டுப் பூனைக்கு போன் செய்து கட் செய்ய, சுமித்ரா போனை வாங்கிக் கொண்டாள். அவள் எதிர்பார்த்தது போலவே கொஞ்ச நேரத்தில் அனிருத் கால் செய்தான்.
"ஏய், என்னடி பண்ற? திமிரா போனை கட் பண்றே?" எனக் கேட்க, சுமித்ரா எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தாள். ஸ்வேதாவும் மௌனமாக இருக்க,
"ஏய் ஸ்வேதா, என்ன ஆச்சு, பேசவே மாட்டேங்குற?" எனக் கேட்டான். சுமித்ரா எதுவும் பேசாமல் தொண்டையை மட்டும் கனைக்க,
"ஏய், என்னடி எதாச்சும் பேசுனா என்ன ஏதோ பிளேபேக் சிங்கர் மாதிரி தொண்டை கனைக்கிற?"
","
"ஓ பக்கத்துல ஆள் இருக்காங்களாடி?"
","
"சரி, நான் பேசுறதைக் கேளு. நேத்திக்கு நீ கட்டியிருந்த சேலை செமையா இருந்துச்சு. அதான்டி உன்ன நைட்டு கூப்பிட்டேன்," அவள் எதுவும் பேசவில்லை.
"உன் தங்கச்சி மட்டும் இல்லைன்னு வச்சுக்கோ, கட்டிப் பிடிச்சு முத்தம் கொடுத்து இருப்பேன்"
","
"பின்ன என்னடி? கருப்பு பிளவுஸ் உள்ள ஒயிட் பிரா, நீ குதிச்சு குதிச்சு எம்பி காய் பறிக்கிற, ரெண்டு காயும் செமையா ஆடுது தெரியுமா? அவ மட்டும் இல்லைன்னா ரெண்டு காயும் பிடிச்சு நல்லா கசக்கி பார்த்திருப்பேன், தெரியுமா?"
சுமித்ரா ஸ்வேதாவைப் பார்க்க, "ஏய், அவன் நான் நினைச்சுட்டு உன்கிட்ட பேசிட்டு இருக்கான்" என்றாள் கிசுகிசுப்பாக.
"ப்ச்," சுமித்ரா உதட்டைப் பிதுக்க,
"என்னடி ப்ச்சிக்,? சரி, என்ன இன்னைக்கு இருக்கா, இல்லையா?" என அனிருத் போதையாகக் கேட்க, அவள் "என்ன இருக்கா, இல்லையா?" என்றாள் சத்தமாக.
அவனுக்கு லேசாகக் குரல் வித்தியாசம் தென்பட, அவனை திடுக்கிட வைத்தது.