02-08-2026, 03:58 PM
எபிசோடு: 96
ஊரெல்லாம் போகிப் பண்டிகையில் புகையாய்ப் படர, கார் ஹெட்லைட்டை போட்டுக்கொண்டு தன் எஜமானி காதலியுடன் மதியம் 2 மணிக்கெல்லாம் சுரேஷ் காரில் ஆலப்புழாவுக்குப் பறந்தான்.
இதுவரை நடந்ததே கனவா, நிஜமா என்னும் இனம் புரியாத மாயையில் சுரேஷும் இருந்தான், வைஷ்ணவியும் இருந்தாள்.
முதன்முறையாக அவனுக்கு இணையாக முன்னிருக்கையில் அமர்ந்திருந்தாள் வைஷ்ணவி. அவன் தோளில் சாய்ந்திருந்தாள்.
கேரளத்து ஆலப்புழா படகு வீடெல்லாம் அவள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறாள். ஆனால் அங்கெல்லாம் போய் தங்க அவளுக்கு ஆசையுமில்லை, அவசியமுமில்லை. கூட யார் இருக்கிறார்கள் அங்கெல்லாம் போய் தங்க?
ஆனால் இப்போது அவசியம் வந்திருக்கிறது. கூடலுக்கு சந்தர்ப்ப சூழ்நிலை எப்போ அவசியமோ, உடையும் நறுமணமும் உரையாடலும் எத்தனை அவசியமோ, அதே போல் கூடல் புரியும் இடமும் அவசியம் தான்.
அவன் கிச்சனில் தன்னை போட்டு உரிக்கும்போதும், படிக்கட்டில் மண்டியிட வைத்து ஓரலாக உறவு கொள்ளும்போதும், அவனது ரூமுக்கு வெளியில் அழுக்கு பிளாஸ்டிக் கட்டிலில் அவன் மீது படுத்து உருளும்போதும் ஒவ்வொரு தடவையும் ஒரு பிளேவராக இனிக்கிறது. ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு சுவை.
அவன் போட் ஹவுஸுக்கு கூப்பிடும்போது அவள் யோசித்தாள். காலையில் நீர்க்குளியலில் அவன் அவளை ஆசை தீர அனுபவித்து சக்கையாக்கி போட்ட பிறகு, அவள் இன்னும் யோசித்தாள்.
கிரிஜாதான், "இந்த ஒரு வாரம் செய்தால் எதுவும் நடக்காது, ரொம்ப சேஃப்" என்றாளே, அதை விடுத்து ஊர் பேர் தெரியாத இடத்தில் போய் உறவு கொள்ள வேண்டுமா என்ன?
இப்போது இங்கே செய்யாததை என்ன பெரியதாக அங்கே போய் செய்துவிடப் போகிறான்? அங்கே செய்வதை இங்கேயே செய்யலாமே என நினைத்தாலும் புது இடத்தில் காம அனுபவம் ஒரு கிக் தானே!
அவள் அன்று காலையில் படகு வீட்டை நினைத்து தயங்கினாலும், சாப்பாட்டுக்கு முன் கிரிஜா கொடுத்த சூப் அவள் மூடையே மாற்றியது. உடலெல்லாம் பரபரத்தது. மறுபடி ஆணின் தீண்டலுக்காக, சுரேஷின் பிசையலுக்காக தேகம் ஆங்காங்கே பெருத்து வீங்கி ஏங்கியது. மீண்டும் இதே படுக்கையில் படுத்து புரள்வதற்கு பதிலாக போட் ஹவுஸுக்கு, புதிய இடத்துக்கு போகலாமே? அவள் சுரேஷின் ஆசைக்கு ஓகே சொல்ல, துணிமணிகள் எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினார்கள்.
படகு வீட்டுக்கு கிளம்பும்போது கூட கிரிஜா, "என்னம்மா, ஹனிமூன் தம்பதி போல போட்டிங் ஹவுஸ்க்கெல்லாம் போறீங்க? இங்கே நான் இடைஞ்சலா இருக்கேனா என்ன?"
"போடி, அவன் தான் கூப்பிட்டுக்கிட்டே இருக்கான்."
"சரி போங்க, ஆனா சுத்தி தண்ணி, ஒரு ஈ காக்கா இருக்காது, முக்கியமா அங்கே கிரிஜா இல்லை. ம், நடத்துங்க."
"ஏய்!"
",ஆனா மேரேஜுக்கு முன்னாடி போலாமா? அங்கே போயிட்டு எக்குத்தப்பா ஏதாவது ஆயிடப் போகுதுமா. அவன் காண்டம் போட்டுக்கூட செய்ய மாட்டான், சொன்னா கேளுங்க."
"இல்லை கிரிஜா, சுரேஷ் ஆசைப்பட்டு கேட்கிறான்."
"கல்யாணம் ஆன அப்புறமா போங்களேன், உங்களை யாரு வேணாம்னு சொன்னது?"
"ப்ச் விடு, எனக்கும் போகணும் போல இருக்கு, அதெல்லாம் ஒன்னும் ஆகாது, நாங்க பார்த்துக்கிறோம்."
"எனக்கு ரொம்ப நாளா அது போல படகு வீட்டில் இருக்கணும்னு ஆசை, நான் அதை நிறைய படத்துல பார்த்திருக்கேன்."
'ஏது, இப்போது அவன் விட்டாலும் இவள் விடமாட்டாள் போல இருக்கிறது' என கிரிஜா நினைத்துக் கொண்டாள்.
அன்று மதியமே அவர்கள் காரில் கேரளாவுக்கு கிளம்பினார்கள். வைஷ்ணவையை தனது தோளில் சாய்த்துக்கொண்டு சுரேஷ் கேரளாவுக்கு அழைத்துப் போனான். தன்னந்தனியாக இருந்த ஒரு படகு வீட்டை திருமணம் முடித்த தம்பதி போல வாடகைக்கு எடுத்துக்கொண்டான். இரவு வரை பல இடங்களில் சுற்றிவிட்டு போட் ஹவுஸ் பக்கமிருந்த ரெஸ்டாரண்ட்டுக்கு போக,
"இங்கேயே சாப்பிட வேணாம், பார்சல் பண்ணிக்கோ, போட் ஹவுஸுக்கு சீக்கிரம் போலாம்," என்றாள்.
"ஏண்டி, பசிக்கலையா?"
"பசிக்குதுதான்,"
"அப்புறம்?"
"ஆனா அந்த பசி இல்லை," அவன் மீது சாய்ந்து கழுத்தில் முகம் புதைத்தாள்.
"புரிஞ்சுக்கோ பொறுக்கி" என்றாள் வெட்கமாக. அவன் வெற்றிக்களிப்பில் சிரித்தான். அவள் இடுப்பை பிசைந்து விட்டான். காலை வரை பங்களா பாத்ரூமில் வைத்து அவளை அவன் நன்றாகவே கவனித்து தீனி போட்டிருந்தான். அப்படியும் இவளுக்கு போதவில்லை என நினைத்தான்.
இந்த அளவுக்கு சுகம் கேட்க வைப்பது எது? இவளது வயசா, இளமையா அல்லது என் மீது உள்ள ஆசையா? நான் வாரி வழங்கும் காம விருந்தா? இல்லை நான் கலக்கி தரும் மூலிகைப் பொடியா? இதென்ன வசியப் பொடியா? தெரியவில்லை,
அவளை காரிலேயே விட்டுவிட்டு அவன் ரெஸ்டாரண்ட் போய் உணவு பார்சல் வாங்கி வந்தான். புக்கிங் செய்திருந்த போட் ஹவுஸ் வாசலில் காரை பார்க்கிங்கில் போட்டுவிட்டு அவன் டோக்கன் வாங்கி வந்தான். தயாராய் இருந்த குட்டி படகில் சேஃப்டி ஜாக்கெட் எல்லாம் அணியவைத்து ஏற்றி, நடு ஆற்றில் சீரியல் செட்டெல்லாம் போட்டு அலங்கரித்து வைத்திருந்த பெரிய போட் ஹவுஸுக்கு கூட்டி போனார்கள்.
"இதான் சார் உங்க ஹவுஸ். உள்ளே எல்லா அமைனிட்டீஸும் இருக்கு. 24 ஹவர்ஸ் பவர் பேக் இருக்கு, மேலே சோலார் சிஸ்டம் இருக்கு, நீங்க கரைக்கு வரவே வேணாம், புரொவிஷன் இருந்தா நீங்களே சமைச்சுக்கலாம்" - புளூ கலர் செக்யூரிட்டி சொன்னார்.
","
"இல்லைன்னா இந்த நம்பருக்கு போன் பண்ணி ஃபுட் ஆர்டர் பண்ணா அரை மணி நேரத்துல ஃபுட் வந்துடும். 200-க்கு கால் பண்ணா மெடிக்கல் எமர்ஜென்சி சார்,"
","
"இங்கே ஃபுல் சேஃப்டி, அவுட்டர் பூரா செக்யூரிட்டி கேமரா, ஆல் ஆர் சேஃப்டி டோர்ஸ். வெளியாள் யாரும் உங்க பர்மிஷன் இல்லாம வர முடியாது."
","
"என்ஜாய் யுவர் ஹனிமூன் சார்,"
"தேங்க்ஸ்."
அவர்கள் இறங்கி போனார்கள்.
அவன் திரும்பி, "என்ன, சாப்பிடலாமா?" என பார்சலை பிரிக்க,
"தின்றதுலேயே இரு" - அவனை கட்டிக்கொண்டாள்.
"நான் வேண்டாமா?" - சிணுங்கலாய் கேட்டாள்.
"வாடி," - அவன் உள்ளே தூக்கிச் சென்றான்.
தரையோடு ஒட்டி போட்டிருந்த மெத்தையில் அவளை போட, அவள் அவன் பேண்ட் பெல்ட்டை அவிழ்த்து அவன் கையைக் கட்டினாள். அவனது கர்சீப்பை எடுத்து அவன் கண்ணைக் கட்டினாள்.
"ஏய், என்னடி பண்றே?"
"நான் பண்றதையெல்லாம் நீ பார்க்கக் கூடாது, தடுக்கக் கூடாது, அதான்."
"ரொம்ப கெட்டு போயிட்டேடி,"
"நீதானே கெடுத்தது?" - எதிர்கேள்வி கேட்டாள்.
அவள் மட்டும் உடை கழட்டாமல் இருந்தாள். ஆனால் அவன் உடையை முழுக்க கழட்டிப் போட்டாள். தன் பேண்டீஸ் மட்டும் கழட்டி வீசிவிட்டு, அவன் முகத்தில் தொடை விரித்து உட்கார்ந்தாள். அவன் வாயில் தன் பீடத்தை ஒத்தி ஒத்தி எடுத்தாள். அவன் வாய்க்கு கிடைத்ததைக் கவ்வ, அவள் உடனே எடுத்துக்கொண்டாள். திரும்ப அவன் வாய்க்கருகே கொண்டு போய் அவனை வெறிபிடிக்க வைத்து பின் மொத்தமாய் தந்தாள்.
ஒவ்வொரு உடையும் ஒவ்வொன்றாக கழட்டிப் போட்டு, ஒவ்வொரு பாகமாக அவனது வாய்க்குத் தந்தாள். முதன்முறையாக அவனது கை தீண்டல் இல்லாமல் வெறும் வாய் தீண்டல் மட்டும் என பில்டர் செய்து தனக்கான சுகத்தினை டியூன் செய்துகொண்டாள்.
அவளும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முழு நிர்வாணமாக்கி, அவன் நெற்றியை, மூக்கை, உதட்டை நக்கி, அவனது மார்புக்காம்பினை பலமுறை நக்கி, அவனது விறைத்த உறுப்பைச் சுவைக்க ஆரம்பித்தாள்.
அவன் கண்ணைக் கட்டியதால் காட்சிகள் எதையும் பார்க்காமல், வெறும் தொடு உணர்வின் மூலமாக அவன் மனதில் உணர, அந்தப் புதுவித அனுபவத்தால் அவன் ஆண்மை பயங்கரமாக விறைத்துச் சீறியது. அவளே அவன் உறுப்பின் மீதேறி சவாரியும் செய்தாள்.
அவள் தன்னை பார்த்தபடி உட்கார்ந்து செய்கிறாளா அல்லது தனக்கு முதுகு காட்டி உட்கார்ந்து ஓத்துக் கொள்கிறாளா என்பதைக்கூட அவனால் அனுமானிக்க முடியவில்லை.
பல நிமிடங்களுக்குப் பிறகு அவள் எழுந்து அவன் கண் கட்டை அவிழ்த்தாள். கைக்கட்டை அவிழ்த்தாள். தன் கண்களைக் கட்டிக்கொண்டாள்.
"வா" என்றாள். அவன் அவளது தொடைகளுக்குள் போக, சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு அவன் அனுபவித்த அதே இன்ப நிலையை அடங்கா காம உணர்வினை வைஷ்ணவியும் அனுபவித்தாள். 'ஓ எங்கெங்கே எங்கெங்கே இன்பம் உள்ளதென்று தேடிக் கொல்லாதே' என அவள் சுகமாய் உள்ளுக்குள் பாடிக் கொண்டிருக்க, அந்த கைக்கட்டு, கண்கட்டு கலவி இருவருக்கும் புது அனுபவமாக இருந்தது. அவளை அவன் முழு ஆளுமையுடன் ஆண்டு, அடக்கி ஒத்து அனுபவித்தான்.
அந்த போட் ஹவுஸில் முதல் கலவி முடிந்த பிறகு, உணவு உண்டார்கள். மீண்டும் கூடினார்கள். இனி இருவரையும் பிரிக்க இவ்வுலகில் எந்த சக்தியும் இல்லை என்பதாய் ஒரே போர்வைக்குள் இறுக்கமாய் கட்டிக்கொண்டு தூங்கினார்கள். அது அவர்கள் இருவருக்குமே அற்புதமான ராத்திரியாக அமைந்தது.
அடுத்தடுத்த நாட்கள் தேனாய் அமைந்தது. இனிமேல் அவளிடம் பார்ப்பதற்கு ஒன்றும் இல்லை என்ற நிலை வந்தாலும் கூட, அவன் அவளை விடுவதாக இல்லை. ஒவ்வொரு இடமாக கடித்து இழுக்கின்றான். அவள் சந்தோஷமாக அவனிடம் அடிபட்டாள். நசுங்கினாள். ஒட்டுமொத்த கற்பையும் மொத்தமாக இழந்தாள்.
வைஷ்ணவியை படுக்க வைத்து உடலெங்கும் ஐஸ்கிரீமை போட்டு நக்கி ஒருமுறை அனுபவித்தான். இன்னொரு முறை மரத் தரையில் குப்புற போட்டு உடலின் எல்லா பாகங்களின் பள்ளங்களிலும் ஒயின் ஊற்றி குடித்தான். அவளை மாறி மாறி பல நிமிடம் அனுபவித்தான். இனி இவள் தன்னை விட்டு எந்த காலத்திலும் விட்டு பிரிய மாட்டாள் என்பது அவனுக்கு புரிந்தது.
அவளுக்கும் அவன் எப்படி கேட்டாலும் அவன் கேட்டது போல தன்னை கொடுப்பதுதான் முதல் கடமையாக இருந்தது. தனது வாழ்க்கையில் லட்சியம் இதுதான் என்பதாக அவள் அவன் எதிர்பார்ப்புக்கேற்ப நடந்து கொண்டிருந்தாள்.
அதற்கும் மறுநாள் காலையில் எழுந்ததுமே வைஷ்ணவியைப் பார்த்த பிறகு பாத்ரூமில் கூட்டிப்போய், டாகி ஸ்டைலில் பின்பக்க புணர்ச்சி செய்ய ஆரம்பித்தான். இப்போதெல்லாம் டாகி ஸ்டைலில் குத்துகள் வாங்க அவளும் மிகவும் விருப்பமுடையவளாக இருந்தாள். அவன் தன் விரைத்த உறுப்பைக் கொண்டு பின்னால் வந்ததுமே, ஒரு காலை எடுத்து பாத் டப்பின் மேலே வைத்து குண்டி பழங்களை விரித்து அவனிடம் குத்து வாங்க ஆரம்பித்தாள். அவன் வழக்கம் போல வைஷ்ணவியின் பஞ்சு குண்டிகளை பிளந்து அசுரத்தனமாக ஓழ்த்து அனுபவித்துவிட்டு பிரிந்தான்.
"இரு நான் டிபன் வாங்கிட்டு வரேன்." "ஏன் இப்ப?" "இல்ல ஒயின், சிகரெட்லாம் வாங்கணும்." "ம்ம்ம் சீக்கிரம் வாங்க." "காசு குடுடி." "ஹேண்ட் பேக்ல இருக்கே.. எடுத்துக்கங்க.. சீக்கிரம் வந்துடுங்க," ","
அவன் காசை எடுத்துக்கொண்டு போக, இங்கே தனது வருங்கால புருஷனிடம் கள்ளத்தனமாக கேரளாவுக்கு வந்து படகு வீட்டில் அவனிடம் மாறி மாறி பல கோணங்களில் இன்பம் அனுபவித்ததை அவள் எண்ணி எண்ணி திளைத்தாள்.
நான் இப்படி மாறிவிட்டோமே என்ற குற்ற உணர்ச்சி ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், இப்படி ஒரு அளப்பரிய சுகத்தைக் கொடுத்த இவனை கல்யாணம் செய்துகொண்டு நான் வாழ்நாள் பூராவும் இருக்கலாம். இந்த ஊர் வேண்டாம், இந்த சொத்துக்கள் வேண்டாம். யூடியூப் சமாச்சாரம், கச்சேரி கிச்சேரி, இது எதுவும் வேணாம். இருக்கும் சொத்து, வாடகை வருமானம் போதும். மாதங்கி கூட இனி வேணாம். கண் காணாத இடத்தில் போய், சுரேஷை கல்யாணம் செய்துகொண்டு, இவனை போலவே மணிமணியாக பிள்ளைகளைப் பெற்று வளர்க்க வேண்டும். டிரைவரையா கட்டிக்கிட்டே? என என்னை யார் கேட்பார்கள்?
அவள் சோப்பு நுரையை உடலெங்கும் அப்பி, முழு நிர்வாணமாக குளித்துக் கொண்டிருக்கையில் அவன் வரும் காலடி சத்தம் கேட்டது. 'இவ்ளோ சீக்கிரம் வந்துவிட்டானே?' அவள் அவனை நிர்வாணமாக வரவேற்க எழ ஆரம்பிக்கும் போதுதான் கவனித்தாள், அது ஒரு ஜோடி பாதங்களின் சத்தம் அல்ல, ஒரு ஜோடி ஆட்களின் காலடி சத்தம். அதாவது, வருவது ஒருவர் அல்ல இருவர், 'தப் தப்' என சத்தம் பகீரென்று இருந்தது.
ஐயோ யார் இவர்கள்? அவள் திடுக்கிட்டாள். மரப்பலகை தரையில் தட தடவென ஓசை பலமாகக் கேட்டது. அவளுக்கு பயம் மேலிட ரத்தம் உறைந்தது. ரெண்டு பேர். யாரோ ரெண்டு பேர்? இந்த சுரேஷ் எங்கே போனான்? வெளிக்கதவை அவன் சாத்தவில்லையோ? அய்யோ.. நான் இப்படி இந்த நிலையில் இருக்கிறேனே? பாத்ரூம் கதவைக் கூட நான் மூடவில்லையே. என்ன விபரீதம்? சுரேஷ் வர எப்படியும் அரை மணி நேரமாகுமே, யார் இவர்கள்? திருடர்களா? ரவுடிகளா? என்னை தேடியா வருகிறார்கள்? எதற்கு வருகிறார்கள்?
அவளுக்கு தலை சுழல்வது போல் கிறுகிறுத்தது. பயமாக இருந்தது. தண்ணீரில் நடுக்கம் அதிகமானது. தொண்டை உலர்ந்தது. 'போட் ஹவுஸ் ரொம்ப சேஃப் என்றார்களே! வெளி ஆள் யாரும் வரமுடியாது என்றார்களே, வீட்டைச் சுற்றிலும் கேமரா இருக்கு என புளுகினார்களே, செக்யூரிட்டி ஆட்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்?' இது யார், கொள்ளைக் கும்பலா? நகை பணத்தை அடித்து கொள்ளை அடித்து போகட்டும், ஆனால், வருபவர்கள் என்னை கொள்ளை அடித்தால்? அய்யோ நியூடாக வேற இருக்கிறேன்.
ஜன்னல் பக்கம் குரல் கொடுக்கலாமா? 'ஹெல்ப் ஹெல்ப்' என கத்தலாமா? அவள் அவசரமாய் ஜன்னலை எட்டிப்பார்க்க வெளியே நீர்ப்பரப்பில் ஒரு ஈ காக்காயும் காணோம், அதற்குள் அவர்கள் வீட்டில் உள்ள பொருட்களை போட்டு உடைத்துக் கொண்டே, "எங்கேடா அவ?" என கர்ஜித்தார்கள். சத்தம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவள் குளியலறையை தேடி வர, அய்யோ நாம் இன்னும் நிர்வாண கோலத்திலேயே நிற்கிறோமே,
அவள் பயந்து போய் கதவை சாத்த, பாத் டப்பிலிருந்து நுரை மூடியபடி எழுந்து வெளியே வர, வெளியே காலடி ஓசை பலமாக சப்திக்க, பாதி தான் மூடிய அந்த மரக்கதவு 'டப்பா'லென திறக்க,
"அய்யோ," வைஷ்ணவி அலற, "ஏய்ய்ய்ய்ய்,"
"ஓய்ய் பாத்தியாடா, பட்டுகுட்டி இங்கதான் இருக்கா ஹாஹா ஹா"
"ஆமாண்டா தனியாதான் இருக்கா,"
பாத்ரூம் கதவை முழுதாக திறந்து கொண்டு உள்ளே வந்து நின்றார்கள் ஷ்யாமும், அனிருத்தும்.
ஊரெல்லாம் போகிப் பண்டிகையில் புகையாய்ப் படர, கார் ஹெட்லைட்டை போட்டுக்கொண்டு தன் எஜமானி காதலியுடன் மதியம் 2 மணிக்கெல்லாம் சுரேஷ் காரில் ஆலப்புழாவுக்குப் பறந்தான்.
இதுவரை நடந்ததே கனவா, நிஜமா என்னும் இனம் புரியாத மாயையில் சுரேஷும் இருந்தான், வைஷ்ணவியும் இருந்தாள்.
முதன்முறையாக அவனுக்கு இணையாக முன்னிருக்கையில் அமர்ந்திருந்தாள் வைஷ்ணவி. அவன் தோளில் சாய்ந்திருந்தாள்.
கேரளத்து ஆலப்புழா படகு வீடெல்லாம் அவள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறாள். ஆனால் அங்கெல்லாம் போய் தங்க அவளுக்கு ஆசையுமில்லை, அவசியமுமில்லை. கூட யார் இருக்கிறார்கள் அங்கெல்லாம் போய் தங்க?
ஆனால் இப்போது அவசியம் வந்திருக்கிறது. கூடலுக்கு சந்தர்ப்ப சூழ்நிலை எப்போ அவசியமோ, உடையும் நறுமணமும் உரையாடலும் எத்தனை அவசியமோ, அதே போல் கூடல் புரியும் இடமும் அவசியம் தான்.
அவன் கிச்சனில் தன்னை போட்டு உரிக்கும்போதும், படிக்கட்டில் மண்டியிட வைத்து ஓரலாக உறவு கொள்ளும்போதும், அவனது ரூமுக்கு வெளியில் அழுக்கு பிளாஸ்டிக் கட்டிலில் அவன் மீது படுத்து உருளும்போதும் ஒவ்வொரு தடவையும் ஒரு பிளேவராக இனிக்கிறது. ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு சுவை.
அவன் போட் ஹவுஸுக்கு கூப்பிடும்போது அவள் யோசித்தாள். காலையில் நீர்க்குளியலில் அவன் அவளை ஆசை தீர அனுபவித்து சக்கையாக்கி போட்ட பிறகு, அவள் இன்னும் யோசித்தாள்.
கிரிஜாதான், "இந்த ஒரு வாரம் செய்தால் எதுவும் நடக்காது, ரொம்ப சேஃப்" என்றாளே, அதை விடுத்து ஊர் பேர் தெரியாத இடத்தில் போய் உறவு கொள்ள வேண்டுமா என்ன?
இப்போது இங்கே செய்யாததை என்ன பெரியதாக அங்கே போய் செய்துவிடப் போகிறான்? அங்கே செய்வதை இங்கேயே செய்யலாமே என நினைத்தாலும் புது இடத்தில் காம அனுபவம் ஒரு கிக் தானே!
அவள் அன்று காலையில் படகு வீட்டை நினைத்து தயங்கினாலும், சாப்பாட்டுக்கு முன் கிரிஜா கொடுத்த சூப் அவள் மூடையே மாற்றியது. உடலெல்லாம் பரபரத்தது. மறுபடி ஆணின் தீண்டலுக்காக, சுரேஷின் பிசையலுக்காக தேகம் ஆங்காங்கே பெருத்து வீங்கி ஏங்கியது. மீண்டும் இதே படுக்கையில் படுத்து புரள்வதற்கு பதிலாக போட் ஹவுஸுக்கு, புதிய இடத்துக்கு போகலாமே? அவள் சுரேஷின் ஆசைக்கு ஓகே சொல்ல, துணிமணிகள் எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினார்கள்.
படகு வீட்டுக்கு கிளம்பும்போது கூட கிரிஜா, "என்னம்மா, ஹனிமூன் தம்பதி போல போட்டிங் ஹவுஸ்க்கெல்லாம் போறீங்க? இங்கே நான் இடைஞ்சலா இருக்கேனா என்ன?"
"போடி, அவன் தான் கூப்பிட்டுக்கிட்டே இருக்கான்."
"சரி போங்க, ஆனா சுத்தி தண்ணி, ஒரு ஈ காக்கா இருக்காது, முக்கியமா அங்கே கிரிஜா இல்லை. ம், நடத்துங்க."
"ஏய்!"
",ஆனா மேரேஜுக்கு முன்னாடி போலாமா? அங்கே போயிட்டு எக்குத்தப்பா ஏதாவது ஆயிடப் போகுதுமா. அவன் காண்டம் போட்டுக்கூட செய்ய மாட்டான், சொன்னா கேளுங்க."
"இல்லை கிரிஜா, சுரேஷ் ஆசைப்பட்டு கேட்கிறான்."
"கல்யாணம் ஆன அப்புறமா போங்களேன், உங்களை யாரு வேணாம்னு சொன்னது?"
"ப்ச் விடு, எனக்கும் போகணும் போல இருக்கு, அதெல்லாம் ஒன்னும் ஆகாது, நாங்க பார்த்துக்கிறோம்."
"எனக்கு ரொம்ப நாளா அது போல படகு வீட்டில் இருக்கணும்னு ஆசை, நான் அதை நிறைய படத்துல பார்த்திருக்கேன்."
'ஏது, இப்போது அவன் விட்டாலும் இவள் விடமாட்டாள் போல இருக்கிறது' என கிரிஜா நினைத்துக் கொண்டாள்.
அன்று மதியமே அவர்கள் காரில் கேரளாவுக்கு கிளம்பினார்கள். வைஷ்ணவையை தனது தோளில் சாய்த்துக்கொண்டு சுரேஷ் கேரளாவுக்கு அழைத்துப் போனான். தன்னந்தனியாக இருந்த ஒரு படகு வீட்டை திருமணம் முடித்த தம்பதி போல வாடகைக்கு எடுத்துக்கொண்டான். இரவு வரை பல இடங்களில் சுற்றிவிட்டு போட் ஹவுஸ் பக்கமிருந்த ரெஸ்டாரண்ட்டுக்கு போக,
"இங்கேயே சாப்பிட வேணாம், பார்சல் பண்ணிக்கோ, போட் ஹவுஸுக்கு சீக்கிரம் போலாம்," என்றாள்.
"ஏண்டி, பசிக்கலையா?"
"பசிக்குதுதான்,"
"அப்புறம்?"
"ஆனா அந்த பசி இல்லை," அவன் மீது சாய்ந்து கழுத்தில் முகம் புதைத்தாள்.
"புரிஞ்சுக்கோ பொறுக்கி" என்றாள் வெட்கமாக. அவன் வெற்றிக்களிப்பில் சிரித்தான். அவள் இடுப்பை பிசைந்து விட்டான். காலை வரை பங்களா பாத்ரூமில் வைத்து அவளை அவன் நன்றாகவே கவனித்து தீனி போட்டிருந்தான். அப்படியும் இவளுக்கு போதவில்லை என நினைத்தான்.
இந்த அளவுக்கு சுகம் கேட்க வைப்பது எது? இவளது வயசா, இளமையா அல்லது என் மீது உள்ள ஆசையா? நான் வாரி வழங்கும் காம விருந்தா? இல்லை நான் கலக்கி தரும் மூலிகைப் பொடியா? இதென்ன வசியப் பொடியா? தெரியவில்லை,
அவளை காரிலேயே விட்டுவிட்டு அவன் ரெஸ்டாரண்ட் போய் உணவு பார்சல் வாங்கி வந்தான். புக்கிங் செய்திருந்த போட் ஹவுஸ் வாசலில் காரை பார்க்கிங்கில் போட்டுவிட்டு அவன் டோக்கன் வாங்கி வந்தான். தயாராய் இருந்த குட்டி படகில் சேஃப்டி ஜாக்கெட் எல்லாம் அணியவைத்து ஏற்றி, நடு ஆற்றில் சீரியல் செட்டெல்லாம் போட்டு அலங்கரித்து வைத்திருந்த பெரிய போட் ஹவுஸுக்கு கூட்டி போனார்கள்.
"இதான் சார் உங்க ஹவுஸ். உள்ளே எல்லா அமைனிட்டீஸும் இருக்கு. 24 ஹவர்ஸ் பவர் பேக் இருக்கு, மேலே சோலார் சிஸ்டம் இருக்கு, நீங்க கரைக்கு வரவே வேணாம், புரொவிஷன் இருந்தா நீங்களே சமைச்சுக்கலாம்" - புளூ கலர் செக்யூரிட்டி சொன்னார்.
","
"இல்லைன்னா இந்த நம்பருக்கு போன் பண்ணி ஃபுட் ஆர்டர் பண்ணா அரை மணி நேரத்துல ஃபுட் வந்துடும். 200-க்கு கால் பண்ணா மெடிக்கல் எமர்ஜென்சி சார்,"
","
"இங்கே ஃபுல் சேஃப்டி, அவுட்டர் பூரா செக்யூரிட்டி கேமரா, ஆல் ஆர் சேஃப்டி டோர்ஸ். வெளியாள் யாரும் உங்க பர்மிஷன் இல்லாம வர முடியாது."
","
"என்ஜாய் யுவர் ஹனிமூன் சார்,"
"தேங்க்ஸ்."
அவர்கள் இறங்கி போனார்கள்.
அவன் திரும்பி, "என்ன, சாப்பிடலாமா?" என பார்சலை பிரிக்க,
"தின்றதுலேயே இரு" - அவனை கட்டிக்கொண்டாள்.
"நான் வேண்டாமா?" - சிணுங்கலாய் கேட்டாள்.
"வாடி," - அவன் உள்ளே தூக்கிச் சென்றான்.
தரையோடு ஒட்டி போட்டிருந்த மெத்தையில் அவளை போட, அவள் அவன் பேண்ட் பெல்ட்டை அவிழ்த்து அவன் கையைக் கட்டினாள். அவனது கர்சீப்பை எடுத்து அவன் கண்ணைக் கட்டினாள்.
"ஏய், என்னடி பண்றே?"
"நான் பண்றதையெல்லாம் நீ பார்க்கக் கூடாது, தடுக்கக் கூடாது, அதான்."
"ரொம்ப கெட்டு போயிட்டேடி,"
"நீதானே கெடுத்தது?" - எதிர்கேள்வி கேட்டாள்.
அவள் மட்டும் உடை கழட்டாமல் இருந்தாள். ஆனால் அவன் உடையை முழுக்க கழட்டிப் போட்டாள். தன் பேண்டீஸ் மட்டும் கழட்டி வீசிவிட்டு, அவன் முகத்தில் தொடை விரித்து உட்கார்ந்தாள். அவன் வாயில் தன் பீடத்தை ஒத்தி ஒத்தி எடுத்தாள். அவன் வாய்க்கு கிடைத்ததைக் கவ்வ, அவள் உடனே எடுத்துக்கொண்டாள். திரும்ப அவன் வாய்க்கருகே கொண்டு போய் அவனை வெறிபிடிக்க வைத்து பின் மொத்தமாய் தந்தாள்.
ஒவ்வொரு உடையும் ஒவ்வொன்றாக கழட்டிப் போட்டு, ஒவ்வொரு பாகமாக அவனது வாய்க்குத் தந்தாள். முதன்முறையாக அவனது கை தீண்டல் இல்லாமல் வெறும் வாய் தீண்டல் மட்டும் என பில்டர் செய்து தனக்கான சுகத்தினை டியூன் செய்துகொண்டாள்.
அவளும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முழு நிர்வாணமாக்கி, அவன் நெற்றியை, மூக்கை, உதட்டை நக்கி, அவனது மார்புக்காம்பினை பலமுறை நக்கி, அவனது விறைத்த உறுப்பைச் சுவைக்க ஆரம்பித்தாள்.
அவன் கண்ணைக் கட்டியதால் காட்சிகள் எதையும் பார்க்காமல், வெறும் தொடு உணர்வின் மூலமாக அவன் மனதில் உணர, அந்தப் புதுவித அனுபவத்தால் அவன் ஆண்மை பயங்கரமாக விறைத்துச் சீறியது. அவளே அவன் உறுப்பின் மீதேறி சவாரியும் செய்தாள்.
அவள் தன்னை பார்த்தபடி உட்கார்ந்து செய்கிறாளா அல்லது தனக்கு முதுகு காட்டி உட்கார்ந்து ஓத்துக் கொள்கிறாளா என்பதைக்கூட அவனால் அனுமானிக்க முடியவில்லை.
பல நிமிடங்களுக்குப் பிறகு அவள் எழுந்து அவன் கண் கட்டை அவிழ்த்தாள். கைக்கட்டை அவிழ்த்தாள். தன் கண்களைக் கட்டிக்கொண்டாள்.
"வா" என்றாள். அவன் அவளது தொடைகளுக்குள் போக, சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு அவன் அனுபவித்த அதே இன்ப நிலையை அடங்கா காம உணர்வினை வைஷ்ணவியும் அனுபவித்தாள். 'ஓ எங்கெங்கே எங்கெங்கே இன்பம் உள்ளதென்று தேடிக் கொல்லாதே' என அவள் சுகமாய் உள்ளுக்குள் பாடிக் கொண்டிருக்க, அந்த கைக்கட்டு, கண்கட்டு கலவி இருவருக்கும் புது அனுபவமாக இருந்தது. அவளை அவன் முழு ஆளுமையுடன் ஆண்டு, அடக்கி ஒத்து அனுபவித்தான்.
அந்த போட் ஹவுஸில் முதல் கலவி முடிந்த பிறகு, உணவு உண்டார்கள். மீண்டும் கூடினார்கள். இனி இருவரையும் பிரிக்க இவ்வுலகில் எந்த சக்தியும் இல்லை என்பதாய் ஒரே போர்வைக்குள் இறுக்கமாய் கட்டிக்கொண்டு தூங்கினார்கள். அது அவர்கள் இருவருக்குமே அற்புதமான ராத்திரியாக அமைந்தது.
அடுத்தடுத்த நாட்கள் தேனாய் அமைந்தது. இனிமேல் அவளிடம் பார்ப்பதற்கு ஒன்றும் இல்லை என்ற நிலை வந்தாலும் கூட, அவன் அவளை விடுவதாக இல்லை. ஒவ்வொரு இடமாக கடித்து இழுக்கின்றான். அவள் சந்தோஷமாக அவனிடம் அடிபட்டாள். நசுங்கினாள். ஒட்டுமொத்த கற்பையும் மொத்தமாக இழந்தாள்.
வைஷ்ணவியை படுக்க வைத்து உடலெங்கும் ஐஸ்கிரீமை போட்டு நக்கி ஒருமுறை அனுபவித்தான். இன்னொரு முறை மரத் தரையில் குப்புற போட்டு உடலின் எல்லா பாகங்களின் பள்ளங்களிலும் ஒயின் ஊற்றி குடித்தான். அவளை மாறி மாறி பல நிமிடம் அனுபவித்தான். இனி இவள் தன்னை விட்டு எந்த காலத்திலும் விட்டு பிரிய மாட்டாள் என்பது அவனுக்கு புரிந்தது.
அவளுக்கும் அவன் எப்படி கேட்டாலும் அவன் கேட்டது போல தன்னை கொடுப்பதுதான் முதல் கடமையாக இருந்தது. தனது வாழ்க்கையில் லட்சியம் இதுதான் என்பதாக அவள் அவன் எதிர்பார்ப்புக்கேற்ப நடந்து கொண்டிருந்தாள்.
அதற்கும் மறுநாள் காலையில் எழுந்ததுமே வைஷ்ணவியைப் பார்த்த பிறகு பாத்ரூமில் கூட்டிப்போய், டாகி ஸ்டைலில் பின்பக்க புணர்ச்சி செய்ய ஆரம்பித்தான். இப்போதெல்லாம் டாகி ஸ்டைலில் குத்துகள் வாங்க அவளும் மிகவும் விருப்பமுடையவளாக இருந்தாள். அவன் தன் விரைத்த உறுப்பைக் கொண்டு பின்னால் வந்ததுமே, ஒரு காலை எடுத்து பாத் டப்பின் மேலே வைத்து குண்டி பழங்களை விரித்து அவனிடம் குத்து வாங்க ஆரம்பித்தாள். அவன் வழக்கம் போல வைஷ்ணவியின் பஞ்சு குண்டிகளை பிளந்து அசுரத்தனமாக ஓழ்த்து அனுபவித்துவிட்டு பிரிந்தான்.
"இரு நான் டிபன் வாங்கிட்டு வரேன்." "ஏன் இப்ப?" "இல்ல ஒயின், சிகரெட்லாம் வாங்கணும்." "ம்ம்ம் சீக்கிரம் வாங்க." "காசு குடுடி." "ஹேண்ட் பேக்ல இருக்கே.. எடுத்துக்கங்க.. சீக்கிரம் வந்துடுங்க," ","
அவன் காசை எடுத்துக்கொண்டு போக, இங்கே தனது வருங்கால புருஷனிடம் கள்ளத்தனமாக கேரளாவுக்கு வந்து படகு வீட்டில் அவனிடம் மாறி மாறி பல கோணங்களில் இன்பம் அனுபவித்ததை அவள் எண்ணி எண்ணி திளைத்தாள்.
நான் இப்படி மாறிவிட்டோமே என்ற குற்ற உணர்ச்சி ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், இப்படி ஒரு அளப்பரிய சுகத்தைக் கொடுத்த இவனை கல்யாணம் செய்துகொண்டு நான் வாழ்நாள் பூராவும் இருக்கலாம். இந்த ஊர் வேண்டாம், இந்த சொத்துக்கள் வேண்டாம். யூடியூப் சமாச்சாரம், கச்சேரி கிச்சேரி, இது எதுவும் வேணாம். இருக்கும் சொத்து, வாடகை வருமானம் போதும். மாதங்கி கூட இனி வேணாம். கண் காணாத இடத்தில் போய், சுரேஷை கல்யாணம் செய்துகொண்டு, இவனை போலவே மணிமணியாக பிள்ளைகளைப் பெற்று வளர்க்க வேண்டும். டிரைவரையா கட்டிக்கிட்டே? என என்னை யார் கேட்பார்கள்?
அவள் சோப்பு நுரையை உடலெங்கும் அப்பி, முழு நிர்வாணமாக குளித்துக் கொண்டிருக்கையில் அவன் வரும் காலடி சத்தம் கேட்டது. 'இவ்ளோ சீக்கிரம் வந்துவிட்டானே?' அவள் அவனை நிர்வாணமாக வரவேற்க எழ ஆரம்பிக்கும் போதுதான் கவனித்தாள், அது ஒரு ஜோடி பாதங்களின் சத்தம் அல்ல, ஒரு ஜோடி ஆட்களின் காலடி சத்தம். அதாவது, வருவது ஒருவர் அல்ல இருவர், 'தப் தப்' என சத்தம் பகீரென்று இருந்தது.
ஐயோ யார் இவர்கள்? அவள் திடுக்கிட்டாள். மரப்பலகை தரையில் தட தடவென ஓசை பலமாகக் கேட்டது. அவளுக்கு பயம் மேலிட ரத்தம் உறைந்தது. ரெண்டு பேர். யாரோ ரெண்டு பேர்? இந்த சுரேஷ் எங்கே போனான்? வெளிக்கதவை அவன் சாத்தவில்லையோ? அய்யோ.. நான் இப்படி இந்த நிலையில் இருக்கிறேனே? பாத்ரூம் கதவைக் கூட நான் மூடவில்லையே. என்ன விபரீதம்? சுரேஷ் வர எப்படியும் அரை மணி நேரமாகுமே, யார் இவர்கள்? திருடர்களா? ரவுடிகளா? என்னை தேடியா வருகிறார்கள்? எதற்கு வருகிறார்கள்?
அவளுக்கு தலை சுழல்வது போல் கிறுகிறுத்தது. பயமாக இருந்தது. தண்ணீரில் நடுக்கம் அதிகமானது. தொண்டை உலர்ந்தது. 'போட் ஹவுஸ் ரொம்ப சேஃப் என்றார்களே! வெளி ஆள் யாரும் வரமுடியாது என்றார்களே, வீட்டைச் சுற்றிலும் கேமரா இருக்கு என புளுகினார்களே, செக்யூரிட்டி ஆட்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்?' இது யார், கொள்ளைக் கும்பலா? நகை பணத்தை அடித்து கொள்ளை அடித்து போகட்டும், ஆனால், வருபவர்கள் என்னை கொள்ளை அடித்தால்? அய்யோ நியூடாக வேற இருக்கிறேன்.
ஜன்னல் பக்கம் குரல் கொடுக்கலாமா? 'ஹெல்ப் ஹெல்ப்' என கத்தலாமா? அவள் அவசரமாய் ஜன்னலை எட்டிப்பார்க்க வெளியே நீர்ப்பரப்பில் ஒரு ஈ காக்காயும் காணோம், அதற்குள் அவர்கள் வீட்டில் உள்ள பொருட்களை போட்டு உடைத்துக் கொண்டே, "எங்கேடா அவ?" என கர்ஜித்தார்கள். சத்தம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவள் குளியலறையை தேடி வர, அய்யோ நாம் இன்னும் நிர்வாண கோலத்திலேயே நிற்கிறோமே,
அவள் பயந்து போய் கதவை சாத்த, பாத் டப்பிலிருந்து நுரை மூடியபடி எழுந்து வெளியே வர, வெளியே காலடி ஓசை பலமாக சப்திக்க, பாதி தான் மூடிய அந்த மரக்கதவு 'டப்பா'லென திறக்க,
"அய்யோ," வைஷ்ணவி அலற, "ஏய்ய்ய்ய்ய்,"
"ஓய்ய் பாத்தியாடா, பட்டுகுட்டி இங்கதான் இருக்கா ஹாஹா ஹா"
"ஆமாண்டா தனியாதான் இருக்கா,"
பாத்ரூம் கதவை முழுதாக திறந்து கொண்டு உள்ளே வந்து நின்றார்கள் ஷ்யாமும், அனிருத்தும்.



![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)