02-08-2026, 03:56 PM
எபிசோடு: 95
சுரேஷ் தன்னுடைய எஜமானி வைஷ்ணவியை அந்த ஒரு இரவுக்குள்ளாக பலமுறை ஒத்து, புணர்ச்சி முடிந்த பின்னும் கீழே இறக்காமல் அவளை அம்மணமாகவே தனது உடம்பின் மீது போட்டு வைத்துக்கொண்டான்.
மறுநாள் காலையில் கிரிஜா காபி கொண்டு வரும்போது சுரேஷ் எழுந்துவிட்டிருந்தான். கையில் அவன் போனை பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அவனது மார்பில் வைஷ்ணவி முலைகள் நசுங்க நிர்வாணமாகப் படுத்துக்கொண்டிருந்தாள். முதுகு, இடுப்பெல்லாம் நன்றாகத் தெரிய, இடுப்புக்குக் கீழே போர்வை தொடை வரை மூடியிருந்தது. கிரிஜா இருவரையும் பொறாமையாகப் பார்த்தாள்.
கிரிஜா காபியை டேபிளில் வைக்கும் சத்தம் கேட்டு வைஷ்ணவி கண் விழித்துப் போர்வையை இன்னும் மூடிக்கொண்டாள். தான் அவன் மீது படுத்திருப்பதை கிரிஜா பார்ப்பதை அவள் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை.
"அம்மா, காபி."
"அங்கே வச்சுட்டு போ, கிரிஜா." தன்னுடைய எஜமானி அம்மா இந்த வேலைக்காரன் மீது நிர்வாணமாகப் படுத்து இருக்கிறாள் என்று நினைக்கும்போது அவளுக்கு ஜிவ்வென்று இருந்தது. அவன் நேற்றே தன் லுங்கி மடிப்பில் வைத்துக்கொண்டு வந்த சிகரெட், தீப்பெட்டியை தலையணையின் கீழ் தேடினான். அதை எடுத்துப் பற்றவைக்க, சிகரெட் நாற்றம், அந்தப் புகை வாசனை நுகர்ந்த வைஷ்ணவி தலையை ஏறிட்டு அவன் என்ன செய்கிறான் எனப் பார்த்தாள். பார்த்துவிட்டு எதுவும் பேசாமல் அவன் மார்பின் மீது படுத்துக்கொண்டாள்.
'அட, வைஷ்ணவியின் ரூமில் அவள் கட்டிலில் படுத்து அவளை இரவு முழுக்க அனுபவித்ததுடன் மட்டுமல்லாமல், அவளை விடிந்தும் கூட அனுப்பாமல் மார்பில் படுக்க வைத்து சிகரெட் பிடித்துவிடுகிறானே! அந்த அளவுக்கு அவள் இடம் கொடுக்கிறாள் போல.'
அவன் விட்ட புகை அறை முழுதும் பரவிக்கொண்டிருக்க, கிரிஜா அவனை முறைத்துக்கொண்டு வெளியே நகர, அன்று போகி. அவன் வைஷ்ணவியின் அறையைப் போகி புகை மூட்டமாக மாற்றி இருந்தான். இருக்க இருக்க புகை அதிகமாக,
வைஷ்ணவி, "கிரிஜா, அந்த ஜன்னலைத் திற. புகையெல்லாம் வெளியே போகட்டும்" எனச் சொல்ல,
"ஓ, அப்போ, சிகரெட்டை ஆஃப் பண்ணவா?" அவன் விறைப்பாகக் கேட்க,
"அய்யய்யோ, நீங்க பிடிங்க, உங்களை நான் ஒன்னும் சொல்லலையே" என்று சொன்னபடியே அவன் மீது படுத்துக்கொண்டாள் வைஷ்ணவி.
'என்னது, வாங்க போங்கவா? அட, இந்த இத்துப் போன பயலுக்கு இப்படி ஒரு வாழ்வா? இந்த வைஷ்ணவி மொத்தமாய் பொத்தென விழுந்துவிட்டாளே! சுரேஷ் பயல் சொன்னபடியே செய்துவிட்டானே! என்ன சொன்னான்?'
"அவளுக்கு கண்டிப்பாக இப்ப நான் தேவை, அவளால அடக்க முடியாது. ஆனா, நான் ரூமுக்கு வெளியே கட்டில்ல படுத்திருப்பேன், நீ எப்படியாச்சும் பேசி அவளை என்கிட்ட பேசி சூடேத்தி அனுப்பு. அவ மட்டும் நான் சொல்றத கேட்டா காலம் முழுக்க அவ எனக்கு அடிமை, நான் சொல்ற மூணு விஷயத்தை அவ கேட்டு நடக்கணும்" - அவன் நேற்று மதியம் கிரிஜாவிடம் பேசியிருந்தான்.
"என்ன எஜமான் அது?"
"ஒன்னு, அவளை டிரெஸ் இல்லாம மேலே தூக்கிட்டு நான் போகணும்,"
"அய்யோ, வைஷ்ணவி அம்மாவையா?"
"ஆமா, அன்னைக்கு உன்னை தூக்கிட்டு போனேன் போல."
"ரெண்டு, அந்த மந்தாகினியை சீட்டை கிழிச்சு அனுப்பணும்,"
"கண்டிப்பா இதைச் செய்யணும் சுரேஷ்."
"அடுத்து, அவளை கேரளா போட் ஹவுஸுக்கு கூட்டிட்டு போய் இந்த பொங்கலை அவ கூட பெட்ல கொண்டாடணும், அதுக்கு அவ ஒத்துக்கணும்."
இப்போது நடப்பதைப் பார்த்தால் கண்டிப்பாக வைஷ்ணவி இதற்கெல்லாம் ஒத்துக்கொள்வாள் போல்தான் கிரிஜாவுக்குத் தோன்றுகிறது.
விடிந்து இவ்வளவு நாழிகை ஆன பின்னும் பெண்மையை அவன் மீது போட்டு நசுக்கிக்கொண்டு கட்டிலை விட்டு எழுந்திருக்க மனமில்லாமல் படுத்திருக்கிறாளே? அதுமட்டுமா, குத்துக்கல்லாய் நான் வேறு வந்து அருகே நிற்கிறேன். ஒரு பதற்றம் வேணாமா, கூச்சம் வேணாமா, வெட்கம்? வைஷ்ணவி எல்லாக் கூச்சக் கட்டத்தையும் தாண்டிவிட்டாள் போல. காமம் எல்லாவற்றையும் மறக்கடித்துவிட்டது போல.
சில நாட்களிலேயே தன்னுடைய எஜமானியைத் தனது கைக்குள் போட்டுக்கொண்ட சுரேஷைப் பார்க்க அவளுக்கு பயமாக இருந்தது. வேலைக்காரனாக இருந்தவன் இன்று எஜமானனாகிவிட்டான். 'கூடிய விரைவில் நம்மையும் கழட்டி விடுவானோ?' என்ற பயமும் அவளுக்கு வந்துவிட்டிருந்தது.
'இவர்கள் இருவரும் இவ்வளவு அன்னியோன்னியமாக ஆவார்கள்' என கிரிஜா கொஞ்சம் கூட நினைத்துப் பார்க்கவில்லை.
"அம்மா, எழுந்து குளிக்கலையா?"
",ம்" அவள் முனகினாள்.
"எஜமான், இன்னைக்கு வெள்ளிக்கிழமை, போகி வேற, அம்மாவை விட்டீங்கன்னா குளிப்பாங்க,"
"ம்ம்ம், ரெண்டு பேரும் குளிக்கக் ஏற்பாடு பண்ணு" அவன் அதிகாரமாய்ச் சொல்ல, வைஷ்ணவி போர்வைக்குள் அவனது மார்புக்காம்பை வெட்கமாய்க் கிள்ளினாள்.
"ஏய், எதுக்குடி கிள்ளுறே? வாடி, ரெண்டு பேரும் குளிக்கலாம்." கிரிஜாவுக்கு தலைசுற்றாத குறைதான்.
'இந்தப்பாவி நம் கண் முன்னே இவளை அம்மணமாக்குவதற்கு முன்னே நாம் இந்த அறையை விட்டு ஓடிவிட வேண்டும்.' கிரிஜா ஹீட்டரைப் போட்டுவிட்டுத் திரும்ப, அவன் வைஷ்ணவியைப் பாத்ரூமுக்கு தூக்கிக்கொண்டு வந்தான். அந்த ஜலக்கிரீடை காட்சியைப் பார்க்கத் தெம்பில்லாமல் மனதில் புழுங்கி கிரிஜா அந்த அறையை விட்டு வெளியே வந்தாள்.
பாத்ரூமில் வேண்டிய அளவுக்கு வைஷ்ணவியைப் பல கோணங்களில் அனுபவித்துவிட்டு அவன் கீழே வந்தான்.
"டிபன் ரெடியாடி?" கிரிஜாவைக் கேட்க,
"என்கிட்ட பேசாதீங்க, நீங்க ரொம்ப மோசம்."
"ஏண்டி?"
"அவளைச் சும்மா சும்மா கட்டிப்பிடிச்சு என்னை வெறுப்பேத்துறே? அவளும் வெட்கமில்லாம உன்கிட்ட காட்டிக்கிட்டு இருக்கா."
"ஏய், எல்லாம் நமக்காகத்தானடி."
"எனக்கென்னமோ நீ என்னை விட்டு ஒரேயடியா அவகிட்ட போயிடுவியோன்னு பயமா இருக்கு."
"ஏய், அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லை. அவளைத் தாலி கட்டி இங்கே போட்டுட்டு, வாரத்துக்கு ரெண்டு நாள் உன்கிட்ட வந்துடுறேன்."
"பார்த்தியா? அவளுக்கு அஞ்சு நாளு, எனக்கு ரெண்டு நாளு,"
"ரோதனைடி உன்கூட! சரி, அவகிட்ட ரெண்டு நாளு, உன்கிட்ட அஞ்சு நாளு."
"நான் வைப்பாட்டியெல்லாம் வாழ மாட்டேன், ஊரறிய தாலி கட்டு."
"முதல்ல இவளுக்கு தாலி கட்டுறேன், அப்புறம் உனக்கு,"
"அதான் எப்போ?"
"வீட்டைக் கட்டி கிரகப்பிரவேசம் பண்ணு, அப்புறம் பார்ப்போம்."
"சரி, அதுக்கு இவ சம்மதிக்கணுமே."
"சம்மதிக்க வைக்கிறேன், நாம சொல்றதைத்தான் இவ கேட்கணும்."
"சரி, இன்னைக்கு கேரளாவுக்கா போறீங்க?"
"ம்ம், அவளும் சரின்னுட்டா."
"உனக்கு மச்சம்டா! சரி, போயிட்டு எப்ப வர்றே?"
"பொங்கல் டேஸ் ஃபுல்லா கேரளா போட் ஹவுஸ்தான்டி."
"எஜமானிகூட ஊரைச் சுத்தி பார்க்கப் போறியா?"
",இல்லடி, எஜமானியையே ஊறப்போட்டு செய்யப் போறேன்."
"அய்யோ, சீ! இங்கே வச்சு செஞ்சது போதாதா?"
"போதாது, இப்படி எங்கயாச்சும் வெளியே கூட்டிட்டு போய் ஒன்னு மண்ணா இருந்தாதான் நாளைக்கு அவளுக்கு என்னை விட்டு பிரியத் தோணாது,"
"அப்ப ஒன்னு பண்ணு, இந்தா இந்த பவுடரை அப்பப்ப அவளுக்கு கலந்து கொடுத்துகிட்டே இரு, இன்னைக்கு மாதிரியே அட்டை மாதிரி ஒட்டிக்கிட்டு இருப்பா" - கிரிஜா நித்யானந்தனின் மூலிகைப் பொடிகளைப் பொட்டலம் கட்டி கொடுக்க,
"என்னடி இது?"
"எ, எல்லாம் நல்லதுக்குத்தான், எனர்ஜி டானிக் மாதிரி. டீட்டெய்லா அப்புறம் சொல்றேன், இந்தா பிடி" - அவனிடம் கொடுத்துவிட்டு,
"அந்த மந்தாகினியை வேலை விட்டு அனுப்புறதைப் பத்தி சொல்லிட்டியா?"
"நான் என்ன சொல்றது? அவளே மந்தாகினியை அனுப்பத்தான் இருக்கா. அந்த அனிருத் கூட அடிச்ச கூத்தைப் பார்த்ததுல இருந்து செம காண்டாயிட்டா."
"நீ சொல்லிட்டியான்னு கேட்குறேன்."
"சொல்லிட்டேன்டி. மந்தாகினி இங்கே இருந்தா நம்மால நம் இஷ்டத்துக்கும் ஃப்ரீயா இருக்க முடியாதுன்னு சொல்லிட்டேன். அவளை வேலை விட்டு அனுப்பியே ஆகணும்னு சொன்னேன். அவளும் சரின்னுட்டா."
"ம்ம்ம், ராஸ்கல்! நாம பார்த்து செலெக்ட் பண்ணி சொல்லிக்கொடுத்து உள்ள தூக்கிட்டு வந்தா நம்மளையே கேள்வி கேட்டால்ல?"
"என்கிட்டயே அவ பெட்ரோலுக்கு கணக்கு கேட்டாடி. நேத்து என் அக்கவுண்ட் செட்டில் பண்ணிட்டேன், வேலை விட்டு கிளம்புன்னா வந்துச்சு பாரு ஆத்திரம்!" அவன் சொல்ல, மேலே வைஷ்ணவியின் போன் அடிக்க, மந்தாகினிதான்.
"ஹலோ" என்றாள் வைஷ்ணவி.
"மேடம், நான் மதுரையில இருந்து அங்கேதான் கிளம்பறேன், லீவ் கேன்சல் பண்ணிடட்டுமா?"
"ஏன், என்னாச்சு? நேத்துதானே போனே? நீ ஊர்ல இல்லையா இப்ப?"
"அங்கேதான் இருக்கேன். பேரண்ட்ஸ் ரிலேடிவ் வீட்டுக்கு போகப் போறாங்க, வர கொஞ்சம் நாளாகும், நான் ஃப்ரீயாத்தான் இருக்கேன், நான் கிளம்பி வந்துடட்டுமா? இங்கே ஜஸ்ட் போரிங் மேடம்."
"இல்லை மந்தாகினி, நீ இங்கே வர்றதைப் பத்தி, ரீ-ஜாயின் பண்றதைப் பத்தி நான் யோசிக்கணும்."
"என்ன மேடம் சொல்றீங்க,?" - எதிர்முனை அதிர்ந்தது.
"இப்ப நீ எங்கே இருக்கே?"
",சொன்னேனே மேடம், மதுரை வீட்டுல."
"எங்கே, உங்க அம்மாட்ட போனைக் கொடு."
"அ, அவங்க வீட்ல இல்லை, மார்க்கெட் போயிருக்காங்க."
"ஓ ஐ சீ, உங்கப்பாட்ட போனைக் கொடு பார்ப்போம்."
"ஏன் மேடம்?"
"உங்க பொண்ணு மதுரைக்கு போறேன்னு சொல்லிட்டு இங்கே எங்க தெருவுலயே சுத்திக்கிட்டு இருக்குன்னு சொல்லணும்,"
"காது குத்துறியா எனக்கு?"
"மே, மேடம், அதெல்லாம் இல்லை மேடம்,"
"சரி விடு, அது உன் பர்சனல்! பட், ஐ டோன்ட் நீட் யூ."
"என்ன மேடம் சொல்றீங்க? உங்களுக்காகத்தானே நானே பர்சனல் டிரைவிங்கும் கத்துக்கிட்டேன், அந்த சுரேஷுக்கு பதிலா,"
"யெஸ், ஒன்ஸ் அபான் ஏ டைம் ஐ தாட் ஜஸ்ட் லைக் தட், பட் நவ், சுரேஷே இருக்கட்டும்."
"ஓகே மேடம், பட், உங்களுக்கு மத்த வேலைகளுக்கு?"
"என்ன பெரிய வேலை? நான் சொன்ன எந்த வேலையும் நீ செய்யவே இல்லையே."
"மேடம்,"
"கடைசியா நான் தீபாவளி நாள்ல இருந்து, நான் படுக்கையில் விழுந்ததுல இருந்து உன்னை நான் கண்ணாலேயே பார்க்கல."
"அடிக்கடி வெளியே போற, வர்ற, அதுவும் லேட் நைட்ல,"
","
"உனக்கு பதிமூணு வாய்ஸ் ரெக்கார்டிங் அனுப்பினேன், இந்நேரம் பதிமூணு டைட்டில்ல புக்ஸ் ரெடி ஆகி இருக்கணும். ஒன்னு கூட நீ இந்த மூணு மாசத்துல ரெடி பண்ணல."
"மே, மேடம், அது வந்து,"
"அடிக்கடி வெளியே போயிட்டு வர்ற? கேட்டா ஃபேமிலி, ரிலேஷன்ஸ்னு கதை, இப்பக்கூட நேத்து நீ அந்த அனிருத் கார்ல ஏறுனதை நேத்து பார்த்தேன்,"
","
"மேடம், அது வந்து அவர் டவுன்ல,"
"ஷட் அப்! நீ பழைய மந்தாகினி இல்லை. நீ நல்ல பொண்ணு, நேர்மையான பொண்ணுன்னு உனக்கு வேலை கொடுத்தேன். இந்த மூணு மாசத்துல நீ ஒரு வேலையும் செய்யல. நீ கண்டவன் கூட கூத்தடிக்கவா என் சம்பளம்?"
"மேடம்," அவள் கத்த,
"எல்லாம் தெரியும்டி, இசக்கி அம்மன் கோவில் கிட்ட நானே உன்னை ரெண்டு வாரத்துக்கு முன்னாடி பார்த்தேன்."
",மேடம்," மந்தாகினிக்குப் பேச்சே வரவில்லை.
"சோ, இங்கே நீ வேலைக்கு வராம இருக்கிறதுதான் உனக்கு நல்லது" - அவள் போனைக் கட் செய்ய,
"போச்சு, அவளுக்கு எல்லாமே தெரிஞ்சு போச்சு" என்றாள் மந்தாகினி.
அவள் அருகில் அனிருத்தும் வேதா வள்ளியும் இருந்தார்கள். வேதா வள்ளி தாடியைச் சொறிந்துகொண்டே மந்தாகினியைப் பார்த்தான்.
சுரேஷ் தன்னுடைய எஜமானி வைஷ்ணவியை அந்த ஒரு இரவுக்குள்ளாக பலமுறை ஒத்து, புணர்ச்சி முடிந்த பின்னும் கீழே இறக்காமல் அவளை அம்மணமாகவே தனது உடம்பின் மீது போட்டு வைத்துக்கொண்டான்.
மறுநாள் காலையில் கிரிஜா காபி கொண்டு வரும்போது சுரேஷ் எழுந்துவிட்டிருந்தான். கையில் அவன் போனை பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அவனது மார்பில் வைஷ்ணவி முலைகள் நசுங்க நிர்வாணமாகப் படுத்துக்கொண்டிருந்தாள். முதுகு, இடுப்பெல்லாம் நன்றாகத் தெரிய, இடுப்புக்குக் கீழே போர்வை தொடை வரை மூடியிருந்தது. கிரிஜா இருவரையும் பொறாமையாகப் பார்த்தாள்.
கிரிஜா காபியை டேபிளில் வைக்கும் சத்தம் கேட்டு வைஷ்ணவி கண் விழித்துப் போர்வையை இன்னும் மூடிக்கொண்டாள். தான் அவன் மீது படுத்திருப்பதை கிரிஜா பார்ப்பதை அவள் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை.
"அம்மா, காபி."
"அங்கே வச்சுட்டு போ, கிரிஜா." தன்னுடைய எஜமானி அம்மா இந்த வேலைக்காரன் மீது நிர்வாணமாகப் படுத்து இருக்கிறாள் என்று நினைக்கும்போது அவளுக்கு ஜிவ்வென்று இருந்தது. அவன் நேற்றே தன் லுங்கி மடிப்பில் வைத்துக்கொண்டு வந்த சிகரெட், தீப்பெட்டியை தலையணையின் கீழ் தேடினான். அதை எடுத்துப் பற்றவைக்க, சிகரெட் நாற்றம், அந்தப் புகை வாசனை நுகர்ந்த வைஷ்ணவி தலையை ஏறிட்டு அவன் என்ன செய்கிறான் எனப் பார்த்தாள். பார்த்துவிட்டு எதுவும் பேசாமல் அவன் மார்பின் மீது படுத்துக்கொண்டாள்.
'அட, வைஷ்ணவியின் ரூமில் அவள் கட்டிலில் படுத்து அவளை இரவு முழுக்க அனுபவித்ததுடன் மட்டுமல்லாமல், அவளை விடிந்தும் கூட அனுப்பாமல் மார்பில் படுக்க வைத்து சிகரெட் பிடித்துவிடுகிறானே! அந்த அளவுக்கு அவள் இடம் கொடுக்கிறாள் போல.'
அவன் விட்ட புகை அறை முழுதும் பரவிக்கொண்டிருக்க, கிரிஜா அவனை முறைத்துக்கொண்டு வெளியே நகர, அன்று போகி. அவன் வைஷ்ணவியின் அறையைப் போகி புகை மூட்டமாக மாற்றி இருந்தான். இருக்க இருக்க புகை அதிகமாக,
வைஷ்ணவி, "கிரிஜா, அந்த ஜன்னலைத் திற. புகையெல்லாம் வெளியே போகட்டும்" எனச் சொல்ல,
"ஓ, அப்போ, சிகரெட்டை ஆஃப் பண்ணவா?" அவன் விறைப்பாகக் கேட்க,
"அய்யய்யோ, நீங்க பிடிங்க, உங்களை நான் ஒன்னும் சொல்லலையே" என்று சொன்னபடியே அவன் மீது படுத்துக்கொண்டாள் வைஷ்ணவி.
'என்னது, வாங்க போங்கவா? அட, இந்த இத்துப் போன பயலுக்கு இப்படி ஒரு வாழ்வா? இந்த வைஷ்ணவி மொத்தமாய் பொத்தென விழுந்துவிட்டாளே! சுரேஷ் பயல் சொன்னபடியே செய்துவிட்டானே! என்ன சொன்னான்?'
"அவளுக்கு கண்டிப்பாக இப்ப நான் தேவை, அவளால அடக்க முடியாது. ஆனா, நான் ரூமுக்கு வெளியே கட்டில்ல படுத்திருப்பேன், நீ எப்படியாச்சும் பேசி அவளை என்கிட்ட பேசி சூடேத்தி அனுப்பு. அவ மட்டும் நான் சொல்றத கேட்டா காலம் முழுக்க அவ எனக்கு அடிமை, நான் சொல்ற மூணு விஷயத்தை அவ கேட்டு நடக்கணும்" - அவன் நேற்று மதியம் கிரிஜாவிடம் பேசியிருந்தான்.
"என்ன எஜமான் அது?"
"ஒன்னு, அவளை டிரெஸ் இல்லாம மேலே தூக்கிட்டு நான் போகணும்,"
"அய்யோ, வைஷ்ணவி அம்மாவையா?"
"ஆமா, அன்னைக்கு உன்னை தூக்கிட்டு போனேன் போல."
"ரெண்டு, அந்த மந்தாகினியை சீட்டை கிழிச்சு அனுப்பணும்,"
"கண்டிப்பா இதைச் செய்யணும் சுரேஷ்."
"அடுத்து, அவளை கேரளா போட் ஹவுஸுக்கு கூட்டிட்டு போய் இந்த பொங்கலை அவ கூட பெட்ல கொண்டாடணும், அதுக்கு அவ ஒத்துக்கணும்."
இப்போது நடப்பதைப் பார்த்தால் கண்டிப்பாக வைஷ்ணவி இதற்கெல்லாம் ஒத்துக்கொள்வாள் போல்தான் கிரிஜாவுக்குத் தோன்றுகிறது.
விடிந்து இவ்வளவு நாழிகை ஆன பின்னும் பெண்மையை அவன் மீது போட்டு நசுக்கிக்கொண்டு கட்டிலை விட்டு எழுந்திருக்க மனமில்லாமல் படுத்திருக்கிறாளே? அதுமட்டுமா, குத்துக்கல்லாய் நான் வேறு வந்து அருகே நிற்கிறேன். ஒரு பதற்றம் வேணாமா, கூச்சம் வேணாமா, வெட்கம்? வைஷ்ணவி எல்லாக் கூச்சக் கட்டத்தையும் தாண்டிவிட்டாள் போல. காமம் எல்லாவற்றையும் மறக்கடித்துவிட்டது போல.
சில நாட்களிலேயே தன்னுடைய எஜமானியைத் தனது கைக்குள் போட்டுக்கொண்ட சுரேஷைப் பார்க்க அவளுக்கு பயமாக இருந்தது. வேலைக்காரனாக இருந்தவன் இன்று எஜமானனாகிவிட்டான். 'கூடிய விரைவில் நம்மையும் கழட்டி விடுவானோ?' என்ற பயமும் அவளுக்கு வந்துவிட்டிருந்தது.
'இவர்கள் இருவரும் இவ்வளவு அன்னியோன்னியமாக ஆவார்கள்' என கிரிஜா கொஞ்சம் கூட நினைத்துப் பார்க்கவில்லை.
"அம்மா, எழுந்து குளிக்கலையா?"
",ம்" அவள் முனகினாள்.
"எஜமான், இன்னைக்கு வெள்ளிக்கிழமை, போகி வேற, அம்மாவை விட்டீங்கன்னா குளிப்பாங்க,"
"ம்ம்ம், ரெண்டு பேரும் குளிக்கக் ஏற்பாடு பண்ணு" அவன் அதிகாரமாய்ச் சொல்ல, வைஷ்ணவி போர்வைக்குள் அவனது மார்புக்காம்பை வெட்கமாய்க் கிள்ளினாள்.
"ஏய், எதுக்குடி கிள்ளுறே? வாடி, ரெண்டு பேரும் குளிக்கலாம்." கிரிஜாவுக்கு தலைசுற்றாத குறைதான்.
'இந்தப்பாவி நம் கண் முன்னே இவளை அம்மணமாக்குவதற்கு முன்னே நாம் இந்த அறையை விட்டு ஓடிவிட வேண்டும்.' கிரிஜா ஹீட்டரைப் போட்டுவிட்டுத் திரும்ப, அவன் வைஷ்ணவியைப் பாத்ரூமுக்கு தூக்கிக்கொண்டு வந்தான். அந்த ஜலக்கிரீடை காட்சியைப் பார்க்கத் தெம்பில்லாமல் மனதில் புழுங்கி கிரிஜா அந்த அறையை விட்டு வெளியே வந்தாள்.
பாத்ரூமில் வேண்டிய அளவுக்கு வைஷ்ணவியைப் பல கோணங்களில் அனுபவித்துவிட்டு அவன் கீழே வந்தான்.
"டிபன் ரெடியாடி?" கிரிஜாவைக் கேட்க,
"என்கிட்ட பேசாதீங்க, நீங்க ரொம்ப மோசம்."
"ஏண்டி?"
"அவளைச் சும்மா சும்மா கட்டிப்பிடிச்சு என்னை வெறுப்பேத்துறே? அவளும் வெட்கமில்லாம உன்கிட்ட காட்டிக்கிட்டு இருக்கா."
"ஏய், எல்லாம் நமக்காகத்தானடி."
"எனக்கென்னமோ நீ என்னை விட்டு ஒரேயடியா அவகிட்ட போயிடுவியோன்னு பயமா இருக்கு."
"ஏய், அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லை. அவளைத் தாலி கட்டி இங்கே போட்டுட்டு, வாரத்துக்கு ரெண்டு நாள் உன்கிட்ட வந்துடுறேன்."
"பார்த்தியா? அவளுக்கு அஞ்சு நாளு, எனக்கு ரெண்டு நாளு,"
"ரோதனைடி உன்கூட! சரி, அவகிட்ட ரெண்டு நாளு, உன்கிட்ட அஞ்சு நாளு."
"நான் வைப்பாட்டியெல்லாம் வாழ மாட்டேன், ஊரறிய தாலி கட்டு."
"முதல்ல இவளுக்கு தாலி கட்டுறேன், அப்புறம் உனக்கு,"
"அதான் எப்போ?"
"வீட்டைக் கட்டி கிரகப்பிரவேசம் பண்ணு, அப்புறம் பார்ப்போம்."
"சரி, அதுக்கு இவ சம்மதிக்கணுமே."
"சம்மதிக்க வைக்கிறேன், நாம சொல்றதைத்தான் இவ கேட்கணும்."
"சரி, இன்னைக்கு கேரளாவுக்கா போறீங்க?"
"ம்ம், அவளும் சரின்னுட்டா."
"உனக்கு மச்சம்டா! சரி, போயிட்டு எப்ப வர்றே?"
"பொங்கல் டேஸ் ஃபுல்லா கேரளா போட் ஹவுஸ்தான்டி."
"எஜமானிகூட ஊரைச் சுத்தி பார்க்கப் போறியா?"
",இல்லடி, எஜமானியையே ஊறப்போட்டு செய்யப் போறேன்."
"அய்யோ, சீ! இங்கே வச்சு செஞ்சது போதாதா?"
"போதாது, இப்படி எங்கயாச்சும் வெளியே கூட்டிட்டு போய் ஒன்னு மண்ணா இருந்தாதான் நாளைக்கு அவளுக்கு என்னை விட்டு பிரியத் தோணாது,"
"அப்ப ஒன்னு பண்ணு, இந்தா இந்த பவுடரை அப்பப்ப அவளுக்கு கலந்து கொடுத்துகிட்டே இரு, இன்னைக்கு மாதிரியே அட்டை மாதிரி ஒட்டிக்கிட்டு இருப்பா" - கிரிஜா நித்யானந்தனின் மூலிகைப் பொடிகளைப் பொட்டலம் கட்டி கொடுக்க,
"என்னடி இது?"
"எ, எல்லாம் நல்லதுக்குத்தான், எனர்ஜி டானிக் மாதிரி. டீட்டெய்லா அப்புறம் சொல்றேன், இந்தா பிடி" - அவனிடம் கொடுத்துவிட்டு,
"அந்த மந்தாகினியை வேலை விட்டு அனுப்புறதைப் பத்தி சொல்லிட்டியா?"
"நான் என்ன சொல்றது? அவளே மந்தாகினியை அனுப்பத்தான் இருக்கா. அந்த அனிருத் கூட அடிச்ச கூத்தைப் பார்த்ததுல இருந்து செம காண்டாயிட்டா."
"நீ சொல்லிட்டியான்னு கேட்குறேன்."
"சொல்லிட்டேன்டி. மந்தாகினி இங்கே இருந்தா நம்மால நம் இஷ்டத்துக்கும் ஃப்ரீயா இருக்க முடியாதுன்னு சொல்லிட்டேன். அவளை வேலை விட்டு அனுப்பியே ஆகணும்னு சொன்னேன். அவளும் சரின்னுட்டா."
"ம்ம்ம், ராஸ்கல்! நாம பார்த்து செலெக்ட் பண்ணி சொல்லிக்கொடுத்து உள்ள தூக்கிட்டு வந்தா நம்மளையே கேள்வி கேட்டால்ல?"
"என்கிட்டயே அவ பெட்ரோலுக்கு கணக்கு கேட்டாடி. நேத்து என் அக்கவுண்ட் செட்டில் பண்ணிட்டேன், வேலை விட்டு கிளம்புன்னா வந்துச்சு பாரு ஆத்திரம்!" அவன் சொல்ல, மேலே வைஷ்ணவியின் போன் அடிக்க, மந்தாகினிதான்.
"ஹலோ" என்றாள் வைஷ்ணவி.
"மேடம், நான் மதுரையில இருந்து அங்கேதான் கிளம்பறேன், லீவ் கேன்சல் பண்ணிடட்டுமா?"
"ஏன், என்னாச்சு? நேத்துதானே போனே? நீ ஊர்ல இல்லையா இப்ப?"
"அங்கேதான் இருக்கேன். பேரண்ட்ஸ் ரிலேடிவ் வீட்டுக்கு போகப் போறாங்க, வர கொஞ்சம் நாளாகும், நான் ஃப்ரீயாத்தான் இருக்கேன், நான் கிளம்பி வந்துடட்டுமா? இங்கே ஜஸ்ட் போரிங் மேடம்."
"இல்லை மந்தாகினி, நீ இங்கே வர்றதைப் பத்தி, ரீ-ஜாயின் பண்றதைப் பத்தி நான் யோசிக்கணும்."
"என்ன மேடம் சொல்றீங்க,?" - எதிர்முனை அதிர்ந்தது.
"இப்ப நீ எங்கே இருக்கே?"
",சொன்னேனே மேடம், மதுரை வீட்டுல."
"எங்கே, உங்க அம்மாட்ட போனைக் கொடு."
"அ, அவங்க வீட்ல இல்லை, மார்க்கெட் போயிருக்காங்க."
"ஓ ஐ சீ, உங்கப்பாட்ட போனைக் கொடு பார்ப்போம்."
"ஏன் மேடம்?"
"உங்க பொண்ணு மதுரைக்கு போறேன்னு சொல்லிட்டு இங்கே எங்க தெருவுலயே சுத்திக்கிட்டு இருக்குன்னு சொல்லணும்,"
"காது குத்துறியா எனக்கு?"
"மே, மேடம், அதெல்லாம் இல்லை மேடம்,"
"சரி விடு, அது உன் பர்சனல்! பட், ஐ டோன்ட் நீட் யூ."
"என்ன மேடம் சொல்றீங்க? உங்களுக்காகத்தானே நானே பர்சனல் டிரைவிங்கும் கத்துக்கிட்டேன், அந்த சுரேஷுக்கு பதிலா,"
"யெஸ், ஒன்ஸ் அபான் ஏ டைம் ஐ தாட் ஜஸ்ட் லைக் தட், பட் நவ், சுரேஷே இருக்கட்டும்."
"ஓகே மேடம், பட், உங்களுக்கு மத்த வேலைகளுக்கு?"
"என்ன பெரிய வேலை? நான் சொன்ன எந்த வேலையும் நீ செய்யவே இல்லையே."
"மேடம்,"
"கடைசியா நான் தீபாவளி நாள்ல இருந்து, நான் படுக்கையில் விழுந்ததுல இருந்து உன்னை நான் கண்ணாலேயே பார்க்கல."
"அடிக்கடி வெளியே போற, வர்ற, அதுவும் லேட் நைட்ல,"
","
"உனக்கு பதிமூணு வாய்ஸ் ரெக்கார்டிங் அனுப்பினேன், இந்நேரம் பதிமூணு டைட்டில்ல புக்ஸ் ரெடி ஆகி இருக்கணும். ஒன்னு கூட நீ இந்த மூணு மாசத்துல ரெடி பண்ணல."
"மே, மேடம், அது வந்து,"
"அடிக்கடி வெளியே போயிட்டு வர்ற? கேட்டா ஃபேமிலி, ரிலேஷன்ஸ்னு கதை, இப்பக்கூட நேத்து நீ அந்த அனிருத் கார்ல ஏறுனதை நேத்து பார்த்தேன்,"
","
"மேடம், அது வந்து அவர் டவுன்ல,"
"ஷட் அப்! நீ பழைய மந்தாகினி இல்லை. நீ நல்ல பொண்ணு, நேர்மையான பொண்ணுன்னு உனக்கு வேலை கொடுத்தேன். இந்த மூணு மாசத்துல நீ ஒரு வேலையும் செய்யல. நீ கண்டவன் கூட கூத்தடிக்கவா என் சம்பளம்?"
"மேடம்," அவள் கத்த,
"எல்லாம் தெரியும்டி, இசக்கி அம்மன் கோவில் கிட்ட நானே உன்னை ரெண்டு வாரத்துக்கு முன்னாடி பார்த்தேன்."
",மேடம்," மந்தாகினிக்குப் பேச்சே வரவில்லை.
"சோ, இங்கே நீ வேலைக்கு வராம இருக்கிறதுதான் உனக்கு நல்லது" - அவள் போனைக் கட் செய்ய,
"போச்சு, அவளுக்கு எல்லாமே தெரிஞ்சு போச்சு" என்றாள் மந்தாகினி.
அவள் அருகில் அனிருத்தும் வேதா வள்ளியும் இருந்தார்கள். வேதா வள்ளி தாடியைச் சொறிந்துகொண்டே மந்தாகினியைப் பார்த்தான்.



![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)