Adultery சங்கீத தேவதையின் அரங்கேற்றம்

[Peterparker69]

எபிசோடு : 91

வைஷ்ணவி சிறு சத்தம் கேட்டாலும் அவன் தானா என ஜன்னலை திறந்து பார்த்தாள். அவனில்லை. எதுக்கு இப்படி மனசாட்சியில்லாமல் காய போடுகிறான்? என்ன அவன் திட்டம்?
அவளுக்கு கீழே போகவும் கிரிஜாவை விசாரிக்கவும் துணிவில்லை.
நாம் இப்படி மாறி விட்டோமே? ஏன் இப்படி அலைகிறோம்? அவனுக்கு அலைகிறோமா? ஆம்பளைக்கு அலையறோமா?
இந்த ஐந்து நாள் குட்டி விரதத்தின் காரணமாக திடீரென உண்டான இடைவெளி காரணமாக, வைஷ்ணவியின் மார்பகங்கள் ஏங்கி துடித்தன. தொடை சதைகளும் பிருஷ்டங்களும் தவித்தன. முன்பை விட பல மடங்கு வைஷ்ணவி காம சுகத்திற்கு ஏங்கினாள். விரகதாபம் முற்றியது. காம வேர்வை கசகசத்தது. அவனது கட்டிமீசை குறுகுறுக்கும் முத்தம் கிடைத்தால் கூட போதுமென அவளுக்கு தோன்றியது.
நாமா இப்படி? எவ்வளவு ஒழுக்கமாக, மனக்கட்டுப்பாடாக இருந்தோம் என்றெல்லாம் யோசித்தாள். அவனது சிகரெட் வாசம் கமழும் ஆண்மை வாசத்துடன் கூடிய வேர்வை மணத்தை அள்ளி நுகர அவளது நாசி துடித்தது.
அய்யோ அந்த மார்பு முடி, அது ஒன்றே போதுமே, முகத்தைப் புதைத்துக் கொண்டு போய்விடலாமே என அவளுக்குத் தோன்றியது. அகலமான மார்பும் முடியும் மட்டுமா? அந்த புஜங்கள்? பாறாங்கல் வயிறு, தேக்கு தூண் போன்ற தொடைகள், அட இதெல்லாம் சொல்கிறேனே, அது? எது? அவனது அந்த பொல்லாத ராஸ்கல், யப்பா என்ன தடிப்பு? உருட்டு? நீளம்? எங்கெல்லாம் குத்தி குடைந்து, சொக்க வைத்து அலைய வைத்து, கடைசியில் உள்ளே சொருகி 'ஆவ்வ்வ் அப்பப்பப்பா' அவளுக்குள் ஏதோ ஒன்று உடைந்து வடிய.
'ச்சீ என்ன இது? ஏன் எனக்கு இவ்வளவு கற்பனைகள்? ஏன் காம அலைகள்? ஆசைதீர குடித்தாலும் மனம் நிறைவாகவில்லையே? இன்னும் இன்னும் ஏன் அலைகிறேன்?' வைஷ்ணவி உள்ளுக்குள் துடித்தாள்.
மேலே வந்து, 'வாடி'ன்னு முடியைப் பிடிச்சு இழுத்து போய் ரூம்ல வெச்சு குடித்தனம் பண்ண வேணாமா? என்ன ஆம்பளை இவன்? ச்சீ இப்படி சாவடிக்கிறானே? எதுக்கு பட்டினி போடுறான்? அவள் பிராவை அவிழ்த்து போட்டாள். அப்படியே எட்டி பயமில்லாமல் தோட்டத்தை எட்டி பார்த்தாள். அவன் இல்லை.
அய்யோ எனக்கென்ன ஆனது? மீண்டும் பயந்து போய் உடை அணிந்தாள். கதவை தாழிட்டாள்.
ம்கூம், சந்தேகமேயில்லை, அவள் உடம்பு சுரேஷைக் கேட்க ஆரம்பித்துவிட்டது. எப்போதோ இந்த மான் அந்த புலியை வேட்டை ஆடியிருக்க வேண்டியது. கிரிஜா அதற்கு இடம் கொடுக்கவில்லை.
"இப்ப செஞ்சீங்கன்னா கண்டிப்பா கப்புனு புடிச்சிக்கும், உங்க ஓவரி ஃபார்ம்ல இருக்கும், அப்புறம் கல்யாணம் ஆகுறதுக்கு முன்னாடி நீங்க வயிறு வீங்கி கிடக்கணும். அவன் இருக்கற ஃபாஸ்ட்டுக்கு வரிசையா புள்ள கொடுத்துடுவான். ரெண்டு மூணு நாள் பொறுத்துக்கோங்க, அதுக்கப்புறம் எத்தனை தடவை செஞ்சாலும் ஒன்னும் ஆகாது. நான் கியாரண்டி" என்றாள்.
வைஷ்ணவி மௌனமாக இருக்க,
"பேசாம காண்டம் வாங்கி வர சொல்லலாமா?" கிரிஜா சொன்னாள்.
"அதெல்லாம் வேணாம், டவுன்ல அவனை மெடிக்கல்ல அவன் யார்னு தெரியும்" வைஷ்ணவி யோசித்து சொன்னாள்.
"ஆமாமா, இதே தெருவுல இருக்காளே அந்த ஸ்வேதா, அவ புருஷன் தானே மெடிக்கல் ஷாப் வெச்சிருக்கான். இது நேரா அவங்க கிட்ட தான் போகும்."
"ஆமா."
"கல்யாணமாகாத பையன் காண்டம் கேட்டா, யாரைப் போட அவன் காண்டம் வாங்குறான்னு ஈஸியா தெரியும். ஒருவேளை என்னைப் போட தான் சுரேஷ் காண்டம் வாங்குறான்னு தெரிஞ்சா என்ன ஆகறது என் கதை" கிரிஜாவே அந்த ஐடியாவை கைவிட, அந்த காண்டம் போட்டு செய்யும் ஐடியா டிராப் ஆனது.
அந்த குறிப்பிட்ட கருவுறுவதற்கான வாய்ப்புள்ள குறிப்பிட்ட நாட்கள் முடிந்த பிறகு, கண்டிப்பா சுரேஷ் இன்று தன்னுடன் வந்து கூடுவான் என நேற்றே எதிர்பார்த்தாள். ஆனால் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. அவன் வரவே இல்லை. காமத்தை கிளறும் அவன் குரலைக் கூட வைஷ்ணவியால் கேட்க முடியவில்லை.
இன்று, அப்படியே விட்டுவிட முடியாது, பங்களாவில் கிரிஜாவைத் தவிர யாருமில்லை. மந்தாகினியும் மூட்டை கட்டி போய்விட்டாள். நிரந்தரமாக அவளையும் அனுப்பி விட வேண்டும். என்னிடத்தில் சம்பளம் வாங்கிக் கொண்டு கண்டவனுடன் கூத்தடிக்கிறாள். இங்கே வேலை இல்லை என்றால், அவள் என்ன செய்வாள்?
அவள் குளித்து விட்டு, அவனுக்காக தன்னை வாசனையாக அலங்கரித்துக் கொண்டாள். நீல புடவையில், மெரூன் ரவிக்கை அணிந்தாள். 'அவனுக்கு என்ன பிடிக்கும்?' என பார்த்து பார்த்து அலங்கரித்துக் கொண்டாள்.
அக்குளுக்கும் ஒரு சென்ட், கூந்தலுக்கு ஒரு சென்ட், தன் இன்ப மேடைக்கு ஒரு சென்ட் என மாறி மாறி அடித்துக் கொண்டு, விரலெல்லாம் நெயில் பாலிஷ் போட்டுக் கொண்டு அவனுக்காக காத்திருந்தாள். கிரிஜா இரவு டிபன் கொடுத்து விட்டு போனாள். ஆனால், அவள் சுரேஷ் பற்றி ஏதும் சொல்லவில்லை.
அவனுடன் ஒன்றாக இருந்து இன்றோடு ஆறு நாள்கள் ஆகிறது. அவன் நினைப்பு எனக்கு சதா இருக்கிறது. ஆனால், அவனுக்கு தான் என் நினைப்பு இல்லை போல,
போன் செய்தால் கூட எடுக்காத அளவுக்கு என்ன கோபம் அவனுக்கு?
ஒன்பது மணிக்கே வருவான் என்று காத்திருந்தவள் மணி பத்தாகியும் வரவில்லை. என்றதும் தொடை நடுவே தலையணை வைத்திருந்தவள், எடுத்து விட்டு கட்டிலில் இருந்து எழுந்தாள்.
அவன் இதுவரை மேலே அவளைத் தேடி வராமல் போகவே, ஆசை ஆசையாக அலங்கரித்து காத்துக் கொண்டிருந்த வைஷ்ணவி சேலையில் மெல்ல கீழே இறங்கினாள். கிரிஜாவைக் கேட்க தயக்கம்.
'என்னமா ரொம்ப கேப்பாகி போச்சா? இப்ப உனக்கு சுரேஷ் கேட்குதா?' என்று படாரென கேட்டுவிட்டால்? அவள் திரும்ப மாடிப்படிக்கு போக, ஆனாலும் மனம் அலைபாய, அவள் துணிந்து கிச்சன் பக்கத்தில் இருந்த கிரிஜா அறைக்கதவை தயங்கி தட்டினாள்.
அவள் கண்ணைக் கசக்கிக் கொண்டே கதவைத் திறந்து வெளியே வந்தாள்.
"என்னம்மா? என்ன ஆச்சு?"
"என்னடி தூங்கறியா? போன் பாக்கறியா?"
"இப்பதான் கண் அசந்தேன்மா. சொல்லும்மா என்ன ஆச்சு?"
அவளிடம் எப்படி சொல்வது? அவளுக்கு தெரியவில்லை,
"இல்ல தூங்கிட்டியா? உன்கிட்ட பேசலாம்னு பார்த்தேன்" 'என்கிட்டயா நீ பேச போறே,' என நினைத்தபடி,
"ஏன்மா, என்னம்மா ஆச்சு?"
"என்ன அ, அவரு ஊர்ல இல்லையா?"
"யாரும்மா?" அவள் நக்கலாய் கேட்க,
"ஏய், சுரேஷ் எங்கடி? ஆளையே காணோம்,"
"ஏன் மேலே வரலியா?"
"வ, வரல."
"நேத்து நைட்டு?" கிரிஜா கேட்க,
"வரலடி,"
"என்னடா கூத்து இது, எப்போ? எப்போன்னு கேட்டுக்கிட்டிருந்தான், நான் தான் நேத்துலருந்து போலாம், ரொம்ப சேஃப்னு சொன்னேன், வந்திருக்கணுமே? ஏன் வரல அவன்?"
"என்னைக் கேட்டா,"
"ஏன் உங்களை இப்படி காய போடறான்? சரி நீங்க போங்க, நான் அவனை வர சொல்றேன்."
",,,,"
"என்னம்மா?"
"எனக்கென்னமோ பயமா இருக்கு."
"ஏன்?"
"இ, இல்ல, அவன் என்னை தப்பா நினைச்சிட்டான்னா?"
"என்னன்னு?"
"ரொம்ப அலையறான்னு," சொல்லும் போதே வைஷ்ணவிக்கு குரல் அடைக்க,
'அய்யோ எத்தனை தடவை சொல்றது? உங்களுக்கு தேவை செக்ஸ் இல்ல, சுரேஷ் தான், உங்களது பரிசுத்தமான காமம், நீங்க மேலே போய் ரெடியா இருங்க, அந்த பொலிகாளையை அனுப்புறேன்,'
கிரிஜா சொன்னதன் உள்ளர்த்தம் தெரியாமல் வைஷ்ணவி முலை விடைக்க மேலே போனாள். கதவைத் திறந்து வைத்து காத்திருந்தாள்.
அரை மணி நேரமாகியும் அவன் வராததால் அவளுக்கு இருப்புக் கொள்ளவில்லை. காமம் முற்றி ஆத்திரமானது.
கீழே போய் மறுபடி கதவைத் தட்டினாள். கிரிஜா வந்தாள்.
"அதை ஏன் கேட்குறீங்கம்மா, அது சாராயத்தைக் குடிச்சிட்டு படுத்து கிடக்கு. அதான் உங்க கிட்ட சொல்ல வேணாம்னு நான் கம்முன்னு இருந்துட்டேன்."
"ஐயோ ஏன்?"
"எதுக்கு? நாளைக்கு பெட்டி படுக்கை எடுத்துட்டு போகணும்ல, அதான் கோச்சுகிச்சு."
"எ, எங்க எடுத்துட்டு போகணும்?"
"அதான் புது வேலைக்கு போகணுமே."
"புதுவேலைக்கு ஏன் அவன் போகணும்? நான் தான் அதுக்கப்புறம் அந்த பேச்சையே எடுக்கலையே."
"எனக்கு தெரியும்மா, நீங்க அவனை கட்டிக்க ரெடியா இருக்கீங்க, ஆனா அந்த மந்தாகினி டிரைவிங் கத்துக்கிட்டாளாம். அந்த ராங்கி அவ கிட்ட போய், அவனை வேலையை விட்டு போக சொல்லிட்டா,?"
"என்னடி சொல்றே?" வைஷ்ணவி அதிர்ந்தாள்.
"அவன் சர்வீஸ் செட்டில்மென்ட் கணக்கெல்லாம் பாத்துட்டு, உங்க கிட்ட கவர் கொடுத்துட்டு போறேன்னு சொன்னாளாம். அவன் இடிஞ்சு போய்ட்டான்,"
"ஏய், எனக்கு அவ சொன்னப்ப, அதெல்லாம் வேணாம், அவன் இருக்கட்டும்னு சொன்னேனே."
"என்னம்மா சொல்றீங்க? அதை அவ அவன் கிட்ட சொல்லல போல, அதான் சுரேஷ் உர்ர்ருன்னு இருக்கான். நாளைக்கு அவனும் வேலை விட்டு போக போறேன்னு சொல்லிட்டு இருக்கான். நீங்க தான் சமாதானப்படுத்தணும்."
",,,,"
"ஆனா, நீங்கதானம்மா முதல்ல சொன்னீங்க? அவன்கிட்ட ஆடிட்டர் வீட்டுக்கு கார் ஓட்ட போக சொன்னீங்க."
"சொன்னேன் தான். அது அப்போ."
"எப்போ?"
"எங்களுக்குள் எதுவும் நடக்குறதுக்கு முன்னே. அதுக்கப்புறம் தான் எங்களுக்குள்ள எல்லாம் ஆகிப்போச்சு,"
"கரெக்ட். அப்போ நீங்க தானே அவன் கிட்ட சொல்லி இருக்கணும்?"
"என்னடி சொல்லி இருக்கணும்?"
"வேலை விட்டு போக வேண்டாம், என்கூடவே இரு, என்னை கட்டிக்கோ, காலம் ஃபுல்லா என்னை பத்திரமா பாத்துக்கோன்னு சொல்லணும் இல்ல?"
"அது சொன்னா தான் தெரியுமாடி? கூப்பிட்டப்பல்லாம் போய் படுத்தேனே? அதுக்கென்ன அர்த்தம்? ஐ லவ் யூன்னு வேற சொல்லணுமா?"
"சொன்னாதானேம்மா தெரியும்? அவனை நீங்க லவ் பண்றீங்களா இல்லையான்னு ஓபனா சொல்லுங்க."
"இனிமேல் என்னடி இதெல்லாம்? தெரியாதா அந்த நாய்க்கு?"
"அதெல்லாம் தெரியாது, சுரேஷ்ங்கிறது ஒரு மடையன். நீங்க தான் உரிச்சு உரிச்சு சொல்லணும்."
"என்னடி சொல்லணும்? அன்னைக்கு என் கூட படுத்துட்டு இருந்தானே, அன்னைக்கு கேட்க வேண்டியதுதானே?" வைஷ்ணவி பொறுமையில்லாமல் கேட்டாள்.
"வைஷ்ணவி அம்மா, நீங்க ஒரு கல்யாணமான பொண்ணு. ஒரு பொண்ணு மேல அவனுக்கு காமம். அவன் ஒரு கல்யாணமாகாத பையன். ரெண்டு பேருக்குமே காமம், அதை ரெண்டு பேரும் தீர்த்துகிட்டீங்க. ஆனா, இனி அவனை இந்த வீட்ல இருக்கணுமா, வேலை விட்டு போகணுமான்னு நீங்க தானம்மா சொல்லணும்?"
"தலை சுத்துது எனக்கு,"
"நீங்க சொல்ற வரைக்கும் உண்மை என்னன்னு அவனுக்கு தெரியாது. அதில்லாம மந்தாகினி வேற அவன் கிட்ட போய், உன் கணக்கெல்லாம் தீர்த்தாச்சு, பொங்கலுக்கு அப்புறம் வராதேன்னு சொன்னா ஆம்பளைக்கு கோபம் வருமா வராதா?"
"அதான் நான் உன்கிட்ட எல்லாத்தையும் சொன்னேனே?"
"நீங்க சொன்னீங்க, ஆனா உங்க வாயால அவன் சொல்லணும்னு பார்க்கிறான் போல. நீங்க போய் பேசுங்க."
அவன் ரூமுக்கு போக அவள் தயங்கினாள். கிரிஜா என்ன நினைப்பாள்?
"அவன் ரூம்ல கூட படுக்கலம்மா. வெளிய புல்தரையில பிளாஸ்டிக் கட்டிலைப் போட்டு கார்டனிலதான் பனியில படுத்துருக்கான்."
"உள்ள போய் படுன்னாலும் கேட்க மாட்டான். நீங்க போய் பேசுங்களேன்,"
'அவனை தேடியா நான் போவது?' வைஷ்ணவி யோசித்தாள்.
"நான் போய் என்னத்த பேசுறது?"
"நீங்க பேசுற விதத்துல பேசினா எழுந்து ரூமுக்கு வருவான்."
"என்னடி என்ன கெஞ்ச வைக்கிற?"
"அம்மா நமக்கு வேணும்னா, நமக்கு காரியம் ஆகணும்னா நாம தான் கெஞ்சணும், இறங்கி போகணும்,"
",,,,"
"என்னை விட்டு போகாத சுரேஷ், என்கூட இரு, நானும் உனக்கு எல்லாத்தையும் தரேன்னு அவன் நம்புறாப் போல சொல்லணும்மா."
"அதுக்கு ஏண்டி குடிக்கிறான்?"
"இன்னைக்கு கடைசி நாளு, நான் நாளைக்கு இந்த வீட்டை விட்டு போறேன்னு சொல்லிட்டு இருக்கு, அதான் குடிச்சிட்டு இருக்கு,"
"இப்ப எங்கடி இருக்கு அது?"
"அதான் சொன்னேனே, அவன் ரூம் வாசல்ல படுத்து இருக்கான்."
"யோசிக்காதீங்க, இந்த வீட்டுல நம்ம மூணு பேரு தான் இருக்கோம். நீங்க போய் பேசுங்க, நீங்க சொல்ற விதத்துல சொன்னா கேட்டுப்பான். போயி மேலே கூட்டி போங்க, இல்ல அவன் ரூம்லயாச்சும் போய் படுங்க" கிரிஜா விரசமாக சொன்னாள்.
அவள் மெதுவாக நகர,
"கொஞ்சம் இருங்க, இந்த பாலை குடிச்சிட்டு போங்க, தெம்பா இருக்கும்," நித்யானந்தன் மருந்தை பாலில் ரகசியமாக கலந்து குடிக்க கொடுத்தாள்.
குடித்த பின் வைஷ்ணவிக்கு உடல் முழுக்க பரபரவென இருக்க, காம அவஸ்தை தீயாய் உடலுக்குள் கொழுந்துவிட்டு எரிய, அந்த அவஸ்தையிலும் அவனைத் தேடி போக மனமில்லாமல் மாடிக்கு தன் அறைக்கு போனாள். அழுதாள்.
'எனக்கு ஏன் இப்படி ஆகிறது என்று தெரியவில்லையே ஆண்டவா! இது என்ன சோதனை மேல் சோதனை? சுரேஷைத் தொடுவதற்கு முன்பு ஆணின் ஸ்பரிசம் என்னவென்றால் தெரியாது. அவனுடன் ஒரே முறை படுத்துவிட்டு எழுந்து விட்டால் என் மனதைப் பிடித்து இருக்கும் எல்லா காம அவஸ்தைகளும் மறந்து போகும் என நினைத்தால், இது மறக்கவும் இல்லை என்னை விட்டு போகவும் இல்லை.
தூங்கி எழுந்த நொடி முதல் சுரேஷையே மனம் எதிர்பார்த்து காத்துக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த ஐந்து நாள் அவன் தீண்டல் இல்லாமல் நான் பட்ட வேதனை கொஞ்சம் கொஞ்சம் அல்ல. இன்று வட்டியும் முதலுமாக எனக்கு எல்லாம் கிடைக்கப் போகிறது என்று நினைத்தபோது, இந்த சுரேஷ் இப்படி முரண்டு பிடித்து நிற்கிறான்.
ஒரு பெண் இதற்கு மேல் வெட்கத்தை விட்டு இந்த அளவிற்கு கெஞ்சுவாள்? அவனுக்கு இதெல்லாம் தெரிய வேண்டாமா? காமம் என்றால் என்னவென்று தெரியாமல் கூட காலம் முழுக்க இருந்து விடலாம், ஆனால், ஒவ்வொரு விஷயமும் என்ன ஏது என்று முற்றிலும் தெரிந்த பிறகு, சொக்கி சொக்கி துடித்து அனுபவித்த பிறகு, இந்த காமத்தை விட்டு விலகி இருக்க முடியவில்லை. வயதா? ஆசையா? எது காரணம்?
உடலெல்லாம் என்னவோ செய்கிறது? அதுவும் இந்த கிரிஜா தந்த பால் குடித்துவிட்டு வந்த பிறகு உடல் உடலாகவே இல்லை, ஒவ்வொரு உறுப்புகளும் தனித்தனியே வீங்கி துடிக்கின்றன, ஏங்கி தவிக்கின்றன. அவன் பிசைய பிசைய அங்கங்கள் சுகத்தில் மூழ்கி துடிக்கின்றன. எனக்கு மட்டும் தான் இப்படியா? எல்லாருக்குமா?'
அவளுக்கு என்ன செய்வது என தெரியவில்லை. குளித்தால் கொதிப்பு அடங்கும் என உடைகளை எல்லாம் களைந்து போட்டு விட்டு பச்சை தண்ணீரில் குளித்தாள். ஆனால், கொதிப்பு ஏறியதே தவிர கொஞ்சமும் குறையவில்லை. உடல் முழுக்க துவட்டி விட்டு வேறு பிரா, பேண்டீஸ் அணிந்தாள்.
இதுவரை போடாத நைட் கவுன் ஒன்றை போட்டுக் கொண்டாள். தலையணையை மார்பில் அணைத்து கண் மூடி சாய்ந்து உறங்க நினைத்தாள். தூக்கம் வரவில்லை.
அவள் உடல் அவள் பேச்சைக் கேட்கவில்லை. தப தபெவன மாடிப்படிக்கட்டில் இறங்கினாள். மெயின் வாசல் கதவைத் திறந்து போர்டிகோ வாயிலாக வீட்டுக்கு வெளியே வந்தாள். அவன் ரூம் இருக்கும் தோட்டத்தை நோக்கி கொலுசு அதிர நடந்தாள்.