02-08-2026, 03:24 PM
எபிசோடு: 83
"நீங்க ரொம்ப ஃபீல் பண்ணாதீங்க, இங்க பாருங்க, உங்க முகத்தை, உதட்டையெல்லாம் எப்படி கடிச்சு வச்சிருக்கான்? கொஞ்சம் பாவாடையை தூக்குங்க," என்றபடி அவள் வைஷ்ணவியின் காலருகில் உட்கார்ந்தாள்.
வைஷ்ணவிக்கு ஷாக் ஆனது.
'என்ன இவள் இவ்ளோ குளோஸாக நின்று பேசுகிறாள்? நமது பர்சனல் விஷயம் தெரிந்துவிட்டதால் அட்வாண்டேஜ் எடுத்துக்கொள்கிறாளோ?' என அவள் தயங்கினாலும், கிரிஜாவை ஒதுக்கவோ, கடிந்துகொள்ளவோ தோன்றவில்லை.
"எ, எ, எதுக்கு கிரிஜா?"
"இல்லம்மா, நகம் பட்டிருந்தா பரவாயில்லை, பல்லு பட்டிருந்தா மஞ்சள் போடணும், இல்லை சந்தனமாச்சும் பூசணும், நீங்க கொஞ்சம் பாவாடையை தூக்குங்க," அவள் உத்தரவு போல சொல்ல, வைஷ்ணவி தரையில் நின்று பாவாடையை முழங்கால் வரை தூக்க, கிரிஜா இன்னும் தூக்கினாள். வெண் பளிங்கு வாழைத்தண்டு கால்கள் அவள் கண்ணைப் பறித்தன. 'நல்லா அனுபவிச்சுட்டு போயிருக்கான் படவா' என நினைத்துக்கொண்டாள்.
வைஷ்ணவியின் அழகிய தொடை வரை தூக்கிப் பார்த்தாள். எல்லா இடங்களிலுமே நன்றாக கடி பட்டிருந்தது. ஒவ்வொரு இடமும் சிவந்து கன்னிப்போய் இருந்தது. ஆசையாய் தடவிப் பார்த்தாள்.
"கொஞ்சம் அப்படியே திரும்புங்க," என சொல்லிவிட்டு, பின் பக்கமும் பாவாடையை உயர்த்தி பின் தொடைகளைப் பார்த்தாள். பின் பேண்டீஸ் போடாத அவளின் மென் சூத்துகளையும் பார்த்தாள். நக்கியே சிவப்பாக்கி இருக்கிறான்.
ஆஹா! என்ன ஒரு அழகு,? இதெல்லாம் யாரும் பார்க்காதது. ஒரே ராத்திரியில இதெல்லாம் களவாடிட்டு போயிட்டானே சுரேஷ் ராஸ்கல். அவளுக்கு அவன் மீது பொறாமையாகவும் இருக்க,
"சரி விடு கிரிஜா, கூச்சமாயிருக்கு."
"பொண்ணுக்கு பொண்ணு என்னம்மா கூச்சம், நல்லா காட்டுங்க, பார்க்கிறேன், அட்டா, ப்ச், பாருங்க எப்படி கடிச்சு வச்சிருக்கான். ஒரு இடம் பாக்கி இல்லாம தின்னுருக்கான் நாய்," என்றபடி அந்த பூசணிக் குண்டிகளைத் தடவி விட்டாள்.
பாவாடை தாழ, அவள் மேலே எழுந்து இடுப்பையும் வயிற்றையும் பார்த்தாள்.
"ஐயோ, அவன் கடி படாத இடமே இல்லை போல இருக்கு. ஒரு இடம் விடாம உங்களை அனுபவிச்சு இருக்கான் போல," கிரிஜா அவளது அனுமதியில்லாமலேயே ரவிக்கையில் கையை வைத்து பாதிவரை இறக்கிப் பார்த்தாள்.
"இரண்டு பக்க மார்லயும் நிறைய வேலை பார்த்து இருக்கான். அது சரி, இவ்ளோ இடத்தையுமே அவன் சும்மா விடலையே, இது ஆம்பளைங்களுக்கு ரொம்ப புடிச்ச இடமாச்சே, சும்மா விட்டுருவானா?"
அவன் நேற்று ராத்திரி தனது மென்மார்பகங்களில் காம்பு திராட்சையை திருகி திருகி மாறி மாறி பால் குடித்தது அவளுக்கு ஞாபகத்துக்கு வந்தது.
"ம்ம்ம், நல்லா சப்பி சப்பி கடிச்சிருப்பான் போல. நேத்து அவனுக்கு நல்ல யோகம் அடிச்சிருக்கு," அவள் சொல்லிக்கொண்டே போக, வைஷ்ணவிக்கு தேகம் சிலிர்த்தது.
"ரொம்ப காட்டுமிராண்டியா வேலை பார்த்துட்டு போயிருக்கான், நான் வேணா அவன்கிட்ட பேசி பார்க்கிறேன், 'உனக்கு வைஷ்ணவி அம்மா வேணும்னா, இனிமேல் இப்படி ஹெவியா பிகேவ் பண்ணாத, ரொம்ப சாஃப்ட்டா ஹேண்டில் பண்ணு'ன்னு சொல்றேன்."
"ஐயோ வேணாம்!"
"இல்லம்மா, அப்படி இல்லைன்னா அடுத்த தடவை இன்னும் வெறியா செய்வான். அவன் ஆம்பளை, கண்டமேனிக்கு ஏறிட்டு போயிடுவான். பொம்பளை நமக்கு தாங்கணும் இல்ல?"
"அய்யய்யோ, அதெல்லாம் ஒன்னும் சொல்லாதே."
"ஓ, சாரி சாரி, நானே மறந்துட்டேன்! அவனை நாமதான் வேலை விட்டு அனுப்பப் போறோம் இல்ல, அப்ப சரி, எங்கயாச்சும் போய் தொலையட்டும், உங்களுக்கும் விடுதலை," எனச் சொல்ல,
"ஐயோ, இப்போ ஒன்னும் வேலை விட்டு அனுப்ப வேணாம், நானே சொல்றேன் அப்புறம்."
"அப்போ அவன் இங்க இருந்தான்னா மறுபடியும் உங்க வழிக்கு வருவான். நீங்க வேணாம்னா, அன்னைக்கு மேல கை வைக்கும்போது 'ஏண்டி சும்மா இருந்தே'ன்னு கேட்பான், துணி அவுத்து போட்டு படுடின்னு சொல்வான், யாராலும் தடுக்க முடியாது."
"விடு, பரவாயில்லை கிரிஜா, நான் பேசிக்கிறேன்."
"இல்லம்மா, அட்லீஸ்ட் உங்களுக்கு எப்படி செய்யணும்னு சொல்றேன்."
"ஒன்னும் சொல்ல வேணாம், ப்ளீஸ்."
"இல்லம்மா, உங்களை மாதிரி முப்பது வயசு வரைக்கும் கன்னி கழியாம இருக்கிறவங்களை, செக்ஸுக்கு நல்லா பழகற வரைக்கும் ரொம்ப சாஃப்ட்டா தான் ஹேண்டில் பண்ணணும். இப்படி மிருகத்தனமாக மேலே ஏறி நங்கு நங்குன்னு குத்தக் கூடாது, நார் மாதிரி பிரிச்சு போடக் கூடாது. பூ போல ஒவ்வொரு டிரஸா அவுத்து, ஒவ்வொரு இடமும் பார்த்து ரசித்து, மென்மையா தொட்டு அனுபவிச்சு செய்யணும். உங்களால தாங்க முடியுமா, இல்லையான்னு தெரியாம ஏன் செய்யணும்? இந்த அறிவு கூட இல்லை அந்த நாய்க்கு? பொம்பளை நான் இவ்வளவு சொல்றேன், இந்த அறிவு கூட இல்லாத அந்த நாய்க்கு, இப்படியா உங்களை சீரழிச்சு ஒரு பச்சை ஓலை கணக்கா கிழிச்சு தொங்கவிட்டு இருப்பான்?"
",,,,,,"
"நான் உங்களுக்கு எப்படி செஞ்சா பிடிக்கும்னு அவன்கிட்ட கண்டிப்பா சொல்லணும்."
"அய்யய்யோ, நீ எதுவும் சொல்லாத, எனக்கு மானமே போயிடும்."
"அப்ப நான் என்னதான்ம்மா அவன்கிட்ட சொல்றது?"
"நீ எதுவும் சொல்லாத, ப்ளீஸ்."
"இல்லம்மா, இப்ப நான் சொல்லல, மறுபடியும் இன்னைக்கு ராத்திரி வருவான்ல?"
"ஐயோ, ராத்திரிக்கா?"
"ஆமா, உங்களால தாங்க முடியாதுல்ல? எனக்கு தெரிஞ்சு உங்களுக்கு கண்டிப்பா ரெஸ்ட் வேணும். அந்த படுபாவியை ஒரு ரெண்டு நாள் நீங்க பார்க்கவே கூடாது. அவனும் உங்களை பார்க்கக் கூடாது. அவன் கூட படுக்கக் கூடாது. முதல்ல களிம்பு பூசறேன், தடவிட்டு மொட்டை மாடியில உலாத்துங்க, அப்புறமா நீங்க போய் குளிங்க," என கொஞ்சம் அதிகாரமாக சொல்லிவிட்டு கிரிஜா வெளியே வந்தாள்.
சுரேஷுக்கு 'சக்சஸ்' என மெசேஜ் அனுப்பினாள்.
அன்று காலை வைஷ்ணவி கீழே இறங்கி வரவில்லை. கிரிஜாதான் டிபனை மேலே எடுத்து வந்து கொடுத்தாள்.
காலை பதினொரு மணிக்கு, கீழே ஹாலில் சத்தம்,
அவள் மேலிருந்து எட்டிப்பார்க்க, மாந்தாகினி, சுரேஷ், கிரிஜா மூவரும் இருக்க, ஏதோ வாக்குவாதம் போல. சுரேஷ் தன்னை பார்க்காத கோணத்தில் ஒரு மேஜைக்கு அருகில் நின்றுகொண்டாள் வைஷ்ணவி.
"என்ன மாந்தாகினி? என்ன சத்தம்?" வைஷ்ணவி குரல் கொடுக்க,
மூவரும் மேலே பார்த்தார்கள். சுரேஷுக்கு வைஷ்ணவியின் இடுப்பு வரைதான் தெரிந்தது.
"அட்வான்ஸ் கேட்குறாரு சுரேஷ், அதுவும் இருபத்தஞ்சாயிரம்."
வைஷ்ணவி அதிர்ந்து போனாள். இருபத்தஞ்சாயிரமா? ஏது, என்னை தொட்டதுக்கு கூலியா? அவள் திகைக்க,
"ஹலோ, என் சம்பளத்துலதான் கேட்குறேன். தானமா யாருகிட்டயும் கேட்கல," சுரேஷ் கோபமாய்ச் சொல்ல, வைஷ்ணவி வெடுக்கென தலையை இழுத்துக்கொண்டாள்.
"மாந்தாகினி, அவருக்கு காசு கொடு."
"சரிங்க மேம்." வைஷ்ணவி உள்ளே போய் கதவை மூடினாள்.
என்ன இவன் காசு கேட்க ஆரம்பித்து விட்டான்? இல்லை இல்லை, அட்வான்ஸ் தானே கேட்கிறான். அவன் காசு தானே? அவன் சம்பளத்தில்தான் முன்பணமாக கேட்கிறான்.
ஆனால், இப்படியெல்லாம் பெரிய தொகையை அவன் கேட்டதே இல்லையே.
மதியம் சாப்பாடு மேலே வர, சாப்பிட்டுவிட்டு ஒரே ஒரு முறை ஜன்னலைத் திறந்து, தூரத்தில் நின்று சிகரெட் பிடித்துக்கொண்டிருந்த சுரேஷைப் பார்த்தாள். நெஞ்சம் படபடக்க அவள் ஜன்னலை மூடிவிட்டாள்.
கொஞ்ச நேரத்தில் அவள் கீழே வர பார்க்க, பாதியில் நின்றாள்.
"கீழேயே வராதீங்க, அவனை பார்க்காதீங்க, நல்லா ரெஸ்ட் எடுங்க," என கிரிஜா சொன்னதை வைஷ்ணவி கடைபிடித்தாள். மேலே போனாள்.
அந்த இரண்டு நாள் ஓய்வு என்பது வைஷ்ணவிக்கு கண்டிப்பாக தேவை என கிரிஜா நினைத்தாள். உடலளவிலும் மனதளவிலும் வைஷ்ணவி அதிகமாக பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறாள். 'இப்படி ஒரு உறவு நம் வாழ்க்கையில் தேவையா?' என்ற நிலையில் வைஷ்ணவி ஊசலாட்டத்தில் இருக்கிறாள். இன்னொரு பக்கம் கன்னித்திரை கிழிந்த வலியும் வேறு. சுரேஷுடன் மீண்டும் மீண்டும் கூட அவளுக்கு விருப்பம் இருக்கிறதா இல்லையா என தெரியாமல், அவள் மனநிலை புரியாமல், மறுபடியும் சுரேஷ் அவளிடம் போனால் அவள் சுரேஷை ஒரேடியாக வெறுத்துவிடலாம். செக்ஸையும் வெறுக்கலாம். அது நடக்கக்கூடாது.
அன்று கிடைத்த ஆண்சுகம் எப்போதும் கிடைக்க வேண்டும் என வைஷ்ணவி ஆசைப்பட்டால்தான், நமது எல்லாரின் திட்டமும் கைகூடும்.
அடுத்த இரண்டு நாட்கள் ஓய்வெடுத்து மனதும் உடம்பும் ஓரளவு பக்குவப்பட்டால் அவளே சுரேஷைத் தேடி வருவாள் என கிரிஜா திட்டம் போட்டாள். ஒரு பெண்ணின் உளவியலும் உடலியலும் நன்கு தெரிந்த கிரிஜா திட்டம் போட்டு காய்களை நகர்த்தினாள். சுரேஷிடம் அதையே சொல்லி புரிய வைத்தாள்.
"ஏய் சுரேஷ், ஒரேடியா போய் மாட்டிக்கிட்டா அவளுக்கு திகட்டிடும். சீக்கிரம் வெறுத்துடுவா. நல்ல கேப் விட்டு அவகிட்ட போ. அவள் ஏங்கி ஏங்கி துடிக்கிறப்போ நீ அவகிட்ட போ. காலத்துக்கும் உன்னை விடமாட்டா, விடணும்னு நினைப்பே அவளுக்கு வராது," என்றாள்.
"நீ எது சொன்னாலும் நான் கேட்டுக்கிறேன், எனக்கு வைஷ்ணவி கிடைச்சா போதும்," என்றான்.
அவன் அவள் கைப்பாவையாக நடந்துகொண்டான்.
'இந்த விஷயத்தில் என்னை பகடைக்காயாக நகர்த்த பார்க்கிறான் சுரேஷ். ஆனால், சுரேஷும் வைஷ்ணவியும்தான் எனக்கு பகடைக்காய்கள்.'
அந்த வீட்டில் ஒருவரின் திட்டம் ஒருவருக்கு புரியாமலே இருந்தது.
இரண்டு நாள் கழித்து டிபன் கொண்டு போக, வைஷ்ணவி குளித்துவிட்டு பளீச்சென சேலையில் இருந்தாள்.
மாந்தாகினி பற்றி விசாரித்தாள். அவள் வெளியே போய் இருப்பதாக கிரிஜா சொன்னாள். அவளுடன் வைஷ்ணவி பொதுவாக பேசினாள். என்ன இருந்தாலும் முன்பு போல வீட்டு வேலைக்காரியிடம் எஜமானி பேசுவது போல் கண்டிப்பாக அவள் பேசவில்லை.
"என்னம்மா இது, இப்படி எல்லாம் ஓல்ட் டைப்ல ஜாக்கெட் போடுறீங்க? நல்லாவே இல்லையே,?" என்றாள்.
"ஏண்டி, இதுக்கு என்ன குறைச்சல்?"
"இல்லம்மா! முன்னெல்லாம் போட்டிருந்தீங்க சரி, ஆனா இந்த மாதிரி பிளைன் ஜாக்கெட் எல்லாம் போட்டா அதுக்கு புடிக்காது," என்றாள்.
"எதுக்குடி பிடிக்காது?" அவள் திகைப்பாய் கேட்க,
"என்னம்மா தெரியாத மாதிரி கேட்குறீங்க? சுரேஷுக்கு இந்த ஓல்ட் மாடல்லாம் பிடிக்காதும்மா."
"என்னடி சொல்றே? சுரேஷுக்கா?"
"ஆமா, சுரேஷுக்கு பிடிக்காதும்மா."
வைஷ்ணவிக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது.
"அம்மா, முதல்ல நீங்க தனியா இருந்தீங்க, உங்க இஷ்டமா டிரஸ் பண்ணிட்டு இருந்தீங்க. இன்னைக்கு உங்களைப் பார்க்குறதுக்கும் ரசிக்கிறதுக்கும் ஏங்கிப்போய் ஒரு ஜீவன் காத்துட்டு இருக்கு," அவள் சொல்ல, வைஷ்ணவி மௌனமானாள்.
"இந்த மாதிரி டிரஸ்லாம் அதுக்கு பிடிக்காதும்மா."
"அவனுக்கு பிடிக்காதுன்னு உனக்கு யார் சொன்னது?"
"ஐயோ, அன்னைக்கு ரொம்ப நேரம் என்கிட்ட வந்து பேசிட்டு போச்சு. உங்க பிளவுஸ்ல பின்னாடி லேஸ் எல்லாம் இருக்கணுமாம்மா, லேஸ், கயிறு எல்லாம் இருக்கணுமாம்."
"இந்த கர்நாடகத்தனமா ஜாக்கெட் போட வேணாம்னு சொன்னாரு,"
"ஐயோ, என்னடி இது? ரொம்ப ஓவரா இருக்கு?"
"ஆமா, அதேபோல இங்க பாருங்க, கை வச்ச பிளவுஸ் எல்லாம் போடாதீங்க, ஸ்லீவ்லெஸ் ஜாக்கெட் தான் நீங்க போடணுமாம். கண்டிஷனா சொல்லிட்டு போச்சு."
"ஏய்ய், அய்யய்யோ, நான் எப்படிடி அதெல்லாம் போடுவேன்?"
"அதைத்தான் நான் சொன்னேன், அவன் கேட்கவே இல்லை. உங்க சைஸுக்கு டவுனுக்கு போயி ரெடிமேட் பிளவுஸ் வாங்கி வந்து கொடுத்துச்சு."
"என்னது?" வைஷ்ணவி அதிர,
"நேத்தே உங்க பீரோல வாங்கி வச்சிருக்கேன்."
'என்னடி சொல்றே?' எஜமானிக்கு வேலைக்காரன் ஜாக்கெட் வாங்கித் தருகிறானா?
"தயவுசெஞ்சு அதை போட்டுட்டு வாங்கம்மா, அது உங்களை ஒன்னும் சொல்லாது."
"ஏய் கிரிஜா, என்னால அதெல்லாம் போட முடியாது."
"அட, வீட்டுக்கு வெளியே சொல்லலையே, வீட்டுக்கு உள்ள அந்த மாதிரி போட்டுக்குங்களேன்,"
",,எ,எனக்கு அதெல்லாம் பழக்கமில்லை, இதென்ன அதிகபிரசங்கி வேலை?"
"இதுக்கேவா? இங்க வாங்க," என அவள் கையை பரபரப்பாக பிடித்துக்கொண்டு அவள் ரூமில் இருந்த குட்டி அலமாரி பக்கம் இழுத்துக்கொண்டு போனாள்.
ஓரமாய் கண்ணாடி டோரை திறக்க, கிரிஜா நிறைய ரவிக்கைகளை வாங்கி வைத்திருந்தாள்.
"ஏய்ய், என்னடி இது?" அவள் ஆச்சரியப்பட,
"அரை டஜன் பிளவுஸ்ம்மா, உங்க எல்லா சேலைக்கும் மேட்ச் ஆகும். எல்லாம் அவன் செலக்ஷன் தான், உங்க சைஸ்லாம் மனப்பாடமா சொல்றான்."
"?"
"சும்மாவா ரெண்டு ஹவர் கைல தொட்டு விளையாடி இருக்கான்ல?"
"என்னடி வேலை இது? எனக்கு பயமா இருக்குடி."
"இங்க பாருங்க, இதுல பயம்னு ஒன்னு இல்லை. வேணுமா? வேணாமா? பிடிச்சிருக்கா? இல்லையா? இதான் கேள்வி."
"புடிச்சிருக்குன்னா அனுபவிங்களேன், உங்களை தொடற ஒரு ஆம்பளைக்கு இதான் பிடிச்சிருக்கு. என்ன தப்பு? இங்க பாருங்க, பிரா, பேண்டீஸ் கூட வச்சிருக்கேன் பாருங்க."
"ஏய்ய், என்னது?"
"எல்லாம் அவன் வாங்கினதுதான், இதைத்தான் போடணுமாம்,"
","
"அன்னைக்கு ஏதோ பூப்போட்ட சாதா ஜட்டியில இருந்தீங்களாம், அதுக்கு புடிக்கலையாம்,"
"இங்க பாருங்க, எவ்ளோ மெலிசு,? எம்ப்ராய்டரி ஒர்க், நடந்தா மெத்து மெத்துன்னு இருக்கணுமாம், எவ்ளோ அட்டாச்ட் லேஸ் பாருங்க."
"ஏய்ய்ய்," வைஷ்ணவிக்கு மயக்கம் வராத குறைதான்.
"அவனுக்கு அன்னைக்கு நீங்க போட்டுருந்த பிராலாம் புடிக்கலையாம். அவனுக்கு இந்த மாதிரி பிராதான் வேணுமாம்." வைஷ்ணவி தனது வீட்டிலேயே ஒரு வேலைக்காரியாக இருப்பதை உணர்ந்தாள்.
"இங்க பாருங்க, எவ்ளோ பேண்டீஸ்?" அவள் எடுத்துக்கட்ட, எல்லாமே காஸ்ட்லி பேண்டீஸ். வெறும் ஒரு சின்ன ஜல்லிக்கரண்டி அளவுக்குதான் முன்பக்கம் துணி இருந்தது. பின்பக்கம் எதுவும் மூடாது, மீதி எல்லாம் வெறும் கயிறுகள்தான்.
"ஐயோ, என்னடி இப்படி இருக்கு? இதெல்லாம் நான் எப்படி போடுறது?"
"பின்ன நானா போட முடியும்? எல்லாம் உங்க சைஸ்தான். உங்க ஜட்டியை எடுத்து போயி காட்டி வாங்கிட்டு வந்திருக்கான்." வைஷ்ணவி திகைத்தாள்.
"ஏய்ய்ய், என்னடி கூத்து இது? மானம் போவுது."
"பேண்டீஸ் மட்டுமில்லம்மா, பிரா கூட இருக்கு, பாருங்க,"
",,,,,,,,."
"என்னை ஏன் முறைக்கிறீங்க? அவன்தான்மா நீங்க இப்படியெல்லாம் பிரா, பேண்டீஸ் போடணும்னு சொன்னான். இதெல்லாம் மேடத்தால முடியாதுன்னு சொன்னா என்னை அடிக்க வந்துட்டான். உங்க ரெண்டு பேர் நடுவுல நான் மாட்டிக்கிட்டு முழிக்கிறேன்,"
"இதெல்லாம் ரொம்ப காஸ்ட்லி, இதெல்லாம் வாங்க ஏது காசு?"
"அதான் அன்னைக்கு மாந்தாகினிகிட்ட சண்டை போட்டு அட்வான்ஸ் வாங்கினானே இருவத்தஞ்சாயிரம்??"
வைஷ்ணவி அதிர்ந்து போனாள். அடப்பாவி,
"நீங்க ரொம்ப ஃபீல் பண்ணாதீங்க, இங்க பாருங்க, உங்க முகத்தை, உதட்டையெல்லாம் எப்படி கடிச்சு வச்சிருக்கான்? கொஞ்சம் பாவாடையை தூக்குங்க," என்றபடி அவள் வைஷ்ணவியின் காலருகில் உட்கார்ந்தாள்.
வைஷ்ணவிக்கு ஷாக் ஆனது.
'என்ன இவள் இவ்ளோ குளோஸாக நின்று பேசுகிறாள்? நமது பர்சனல் விஷயம் தெரிந்துவிட்டதால் அட்வாண்டேஜ் எடுத்துக்கொள்கிறாளோ?' என அவள் தயங்கினாலும், கிரிஜாவை ஒதுக்கவோ, கடிந்துகொள்ளவோ தோன்றவில்லை.
"எ, எ, எதுக்கு கிரிஜா?"
"இல்லம்மா, நகம் பட்டிருந்தா பரவாயில்லை, பல்லு பட்டிருந்தா மஞ்சள் போடணும், இல்லை சந்தனமாச்சும் பூசணும், நீங்க கொஞ்சம் பாவாடையை தூக்குங்க," அவள் உத்தரவு போல சொல்ல, வைஷ்ணவி தரையில் நின்று பாவாடையை முழங்கால் வரை தூக்க, கிரிஜா இன்னும் தூக்கினாள். வெண் பளிங்கு வாழைத்தண்டு கால்கள் அவள் கண்ணைப் பறித்தன. 'நல்லா அனுபவிச்சுட்டு போயிருக்கான் படவா' என நினைத்துக்கொண்டாள்.
வைஷ்ணவியின் அழகிய தொடை வரை தூக்கிப் பார்த்தாள். எல்லா இடங்களிலுமே நன்றாக கடி பட்டிருந்தது. ஒவ்வொரு இடமும் சிவந்து கன்னிப்போய் இருந்தது. ஆசையாய் தடவிப் பார்த்தாள்.
"கொஞ்சம் அப்படியே திரும்புங்க," என சொல்லிவிட்டு, பின் பக்கமும் பாவாடையை உயர்த்தி பின் தொடைகளைப் பார்த்தாள். பின் பேண்டீஸ் போடாத அவளின் மென் சூத்துகளையும் பார்த்தாள். நக்கியே சிவப்பாக்கி இருக்கிறான்.
ஆஹா! என்ன ஒரு அழகு,? இதெல்லாம் யாரும் பார்க்காதது. ஒரே ராத்திரியில இதெல்லாம் களவாடிட்டு போயிட்டானே சுரேஷ் ராஸ்கல். அவளுக்கு அவன் மீது பொறாமையாகவும் இருக்க,
"சரி விடு கிரிஜா, கூச்சமாயிருக்கு."
"பொண்ணுக்கு பொண்ணு என்னம்மா கூச்சம், நல்லா காட்டுங்க, பார்க்கிறேன், அட்டா, ப்ச், பாருங்க எப்படி கடிச்சு வச்சிருக்கான். ஒரு இடம் பாக்கி இல்லாம தின்னுருக்கான் நாய்," என்றபடி அந்த பூசணிக் குண்டிகளைத் தடவி விட்டாள்.
பாவாடை தாழ, அவள் மேலே எழுந்து இடுப்பையும் வயிற்றையும் பார்த்தாள்.
"ஐயோ, அவன் கடி படாத இடமே இல்லை போல இருக்கு. ஒரு இடம் விடாம உங்களை அனுபவிச்சு இருக்கான் போல," கிரிஜா அவளது அனுமதியில்லாமலேயே ரவிக்கையில் கையை வைத்து பாதிவரை இறக்கிப் பார்த்தாள்.
"இரண்டு பக்க மார்லயும் நிறைய வேலை பார்த்து இருக்கான். அது சரி, இவ்ளோ இடத்தையுமே அவன் சும்மா விடலையே, இது ஆம்பளைங்களுக்கு ரொம்ப புடிச்ச இடமாச்சே, சும்மா விட்டுருவானா?"
அவன் நேற்று ராத்திரி தனது மென்மார்பகங்களில் காம்பு திராட்சையை திருகி திருகி மாறி மாறி பால் குடித்தது அவளுக்கு ஞாபகத்துக்கு வந்தது.
"ம்ம்ம், நல்லா சப்பி சப்பி கடிச்சிருப்பான் போல. நேத்து அவனுக்கு நல்ல யோகம் அடிச்சிருக்கு," அவள் சொல்லிக்கொண்டே போக, வைஷ்ணவிக்கு தேகம் சிலிர்த்தது.
"ரொம்ப காட்டுமிராண்டியா வேலை பார்த்துட்டு போயிருக்கான், நான் வேணா அவன்கிட்ட பேசி பார்க்கிறேன், 'உனக்கு வைஷ்ணவி அம்மா வேணும்னா, இனிமேல் இப்படி ஹெவியா பிகேவ் பண்ணாத, ரொம்ப சாஃப்ட்டா ஹேண்டில் பண்ணு'ன்னு சொல்றேன்."
"ஐயோ வேணாம்!"
"இல்லம்மா, அப்படி இல்லைன்னா அடுத்த தடவை இன்னும் வெறியா செய்வான். அவன் ஆம்பளை, கண்டமேனிக்கு ஏறிட்டு போயிடுவான். பொம்பளை நமக்கு தாங்கணும் இல்ல?"
"அய்யய்யோ, அதெல்லாம் ஒன்னும் சொல்லாதே."
"ஓ, சாரி சாரி, நானே மறந்துட்டேன்! அவனை நாமதான் வேலை விட்டு அனுப்பப் போறோம் இல்ல, அப்ப சரி, எங்கயாச்சும் போய் தொலையட்டும், உங்களுக்கும் விடுதலை," எனச் சொல்ல,
"ஐயோ, இப்போ ஒன்னும் வேலை விட்டு அனுப்ப வேணாம், நானே சொல்றேன் அப்புறம்."
"அப்போ அவன் இங்க இருந்தான்னா மறுபடியும் உங்க வழிக்கு வருவான். நீங்க வேணாம்னா, அன்னைக்கு மேல கை வைக்கும்போது 'ஏண்டி சும்மா இருந்தே'ன்னு கேட்பான், துணி அவுத்து போட்டு படுடின்னு சொல்வான், யாராலும் தடுக்க முடியாது."
"விடு, பரவாயில்லை கிரிஜா, நான் பேசிக்கிறேன்."
"இல்லம்மா, அட்லீஸ்ட் உங்களுக்கு எப்படி செய்யணும்னு சொல்றேன்."
"ஒன்னும் சொல்ல வேணாம், ப்ளீஸ்."
"இல்லம்மா, உங்களை மாதிரி முப்பது வயசு வரைக்கும் கன்னி கழியாம இருக்கிறவங்களை, செக்ஸுக்கு நல்லா பழகற வரைக்கும் ரொம்ப சாஃப்ட்டா தான் ஹேண்டில் பண்ணணும். இப்படி மிருகத்தனமாக மேலே ஏறி நங்கு நங்குன்னு குத்தக் கூடாது, நார் மாதிரி பிரிச்சு போடக் கூடாது. பூ போல ஒவ்வொரு டிரஸா அவுத்து, ஒவ்வொரு இடமும் பார்த்து ரசித்து, மென்மையா தொட்டு அனுபவிச்சு செய்யணும். உங்களால தாங்க முடியுமா, இல்லையான்னு தெரியாம ஏன் செய்யணும்? இந்த அறிவு கூட இல்லை அந்த நாய்க்கு? பொம்பளை நான் இவ்வளவு சொல்றேன், இந்த அறிவு கூட இல்லாத அந்த நாய்க்கு, இப்படியா உங்களை சீரழிச்சு ஒரு பச்சை ஓலை கணக்கா கிழிச்சு தொங்கவிட்டு இருப்பான்?"
",,,,,,"
"நான் உங்களுக்கு எப்படி செஞ்சா பிடிக்கும்னு அவன்கிட்ட கண்டிப்பா சொல்லணும்."
"அய்யய்யோ, நீ எதுவும் சொல்லாத, எனக்கு மானமே போயிடும்."
"அப்ப நான் என்னதான்ம்மா அவன்கிட்ட சொல்றது?"
"நீ எதுவும் சொல்லாத, ப்ளீஸ்."
"இல்லம்மா, இப்ப நான் சொல்லல, மறுபடியும் இன்னைக்கு ராத்திரி வருவான்ல?"
"ஐயோ, ராத்திரிக்கா?"
"ஆமா, உங்களால தாங்க முடியாதுல்ல? எனக்கு தெரிஞ்சு உங்களுக்கு கண்டிப்பா ரெஸ்ட் வேணும். அந்த படுபாவியை ஒரு ரெண்டு நாள் நீங்க பார்க்கவே கூடாது. அவனும் உங்களை பார்க்கக் கூடாது. அவன் கூட படுக்கக் கூடாது. முதல்ல களிம்பு பூசறேன், தடவிட்டு மொட்டை மாடியில உலாத்துங்க, அப்புறமா நீங்க போய் குளிங்க," என கொஞ்சம் அதிகாரமாக சொல்லிவிட்டு கிரிஜா வெளியே வந்தாள்.
சுரேஷுக்கு 'சக்சஸ்' என மெசேஜ் அனுப்பினாள்.
அன்று காலை வைஷ்ணவி கீழே இறங்கி வரவில்லை. கிரிஜாதான் டிபனை மேலே எடுத்து வந்து கொடுத்தாள்.
காலை பதினொரு மணிக்கு, கீழே ஹாலில் சத்தம்,
அவள் மேலிருந்து எட்டிப்பார்க்க, மாந்தாகினி, சுரேஷ், கிரிஜா மூவரும் இருக்க, ஏதோ வாக்குவாதம் போல. சுரேஷ் தன்னை பார்க்காத கோணத்தில் ஒரு மேஜைக்கு அருகில் நின்றுகொண்டாள் வைஷ்ணவி.
"என்ன மாந்தாகினி? என்ன சத்தம்?" வைஷ்ணவி குரல் கொடுக்க,
மூவரும் மேலே பார்த்தார்கள். சுரேஷுக்கு வைஷ்ணவியின் இடுப்பு வரைதான் தெரிந்தது.
"அட்வான்ஸ் கேட்குறாரு சுரேஷ், அதுவும் இருபத்தஞ்சாயிரம்."
வைஷ்ணவி அதிர்ந்து போனாள். இருபத்தஞ்சாயிரமா? ஏது, என்னை தொட்டதுக்கு கூலியா? அவள் திகைக்க,
"ஹலோ, என் சம்பளத்துலதான் கேட்குறேன். தானமா யாருகிட்டயும் கேட்கல," சுரேஷ் கோபமாய்ச் சொல்ல, வைஷ்ணவி வெடுக்கென தலையை இழுத்துக்கொண்டாள்.
"மாந்தாகினி, அவருக்கு காசு கொடு."
"சரிங்க மேம்." வைஷ்ணவி உள்ளே போய் கதவை மூடினாள்.
என்ன இவன் காசு கேட்க ஆரம்பித்து விட்டான்? இல்லை இல்லை, அட்வான்ஸ் தானே கேட்கிறான். அவன் காசு தானே? அவன் சம்பளத்தில்தான் முன்பணமாக கேட்கிறான்.
ஆனால், இப்படியெல்லாம் பெரிய தொகையை அவன் கேட்டதே இல்லையே.
மதியம் சாப்பாடு மேலே வர, சாப்பிட்டுவிட்டு ஒரே ஒரு முறை ஜன்னலைத் திறந்து, தூரத்தில் நின்று சிகரெட் பிடித்துக்கொண்டிருந்த சுரேஷைப் பார்த்தாள். நெஞ்சம் படபடக்க அவள் ஜன்னலை மூடிவிட்டாள்.
கொஞ்ச நேரத்தில் அவள் கீழே வர பார்க்க, பாதியில் நின்றாள்.
"கீழேயே வராதீங்க, அவனை பார்க்காதீங்க, நல்லா ரெஸ்ட் எடுங்க," என கிரிஜா சொன்னதை வைஷ்ணவி கடைபிடித்தாள். மேலே போனாள்.
அந்த இரண்டு நாள் ஓய்வு என்பது வைஷ்ணவிக்கு கண்டிப்பாக தேவை என கிரிஜா நினைத்தாள். உடலளவிலும் மனதளவிலும் வைஷ்ணவி அதிகமாக பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறாள். 'இப்படி ஒரு உறவு நம் வாழ்க்கையில் தேவையா?' என்ற நிலையில் வைஷ்ணவி ஊசலாட்டத்தில் இருக்கிறாள். இன்னொரு பக்கம் கன்னித்திரை கிழிந்த வலியும் வேறு. சுரேஷுடன் மீண்டும் மீண்டும் கூட அவளுக்கு விருப்பம் இருக்கிறதா இல்லையா என தெரியாமல், அவள் மனநிலை புரியாமல், மறுபடியும் சுரேஷ் அவளிடம் போனால் அவள் சுரேஷை ஒரேடியாக வெறுத்துவிடலாம். செக்ஸையும் வெறுக்கலாம். அது நடக்கக்கூடாது.
அன்று கிடைத்த ஆண்சுகம் எப்போதும் கிடைக்க வேண்டும் என வைஷ்ணவி ஆசைப்பட்டால்தான், நமது எல்லாரின் திட்டமும் கைகூடும்.
அடுத்த இரண்டு நாட்கள் ஓய்வெடுத்து மனதும் உடம்பும் ஓரளவு பக்குவப்பட்டால் அவளே சுரேஷைத் தேடி வருவாள் என கிரிஜா திட்டம் போட்டாள். ஒரு பெண்ணின் உளவியலும் உடலியலும் நன்கு தெரிந்த கிரிஜா திட்டம் போட்டு காய்களை நகர்த்தினாள். சுரேஷிடம் அதையே சொல்லி புரிய வைத்தாள்.
"ஏய் சுரேஷ், ஒரேடியா போய் மாட்டிக்கிட்டா அவளுக்கு திகட்டிடும். சீக்கிரம் வெறுத்துடுவா. நல்ல கேப் விட்டு அவகிட்ட போ. அவள் ஏங்கி ஏங்கி துடிக்கிறப்போ நீ அவகிட்ட போ. காலத்துக்கும் உன்னை விடமாட்டா, விடணும்னு நினைப்பே அவளுக்கு வராது," என்றாள்.
"நீ எது சொன்னாலும் நான் கேட்டுக்கிறேன், எனக்கு வைஷ்ணவி கிடைச்சா போதும்," என்றான்.
அவன் அவள் கைப்பாவையாக நடந்துகொண்டான்.
'இந்த விஷயத்தில் என்னை பகடைக்காயாக நகர்த்த பார்க்கிறான் சுரேஷ். ஆனால், சுரேஷும் வைஷ்ணவியும்தான் எனக்கு பகடைக்காய்கள்.'
அந்த வீட்டில் ஒருவரின் திட்டம் ஒருவருக்கு புரியாமலே இருந்தது.
இரண்டு நாள் கழித்து டிபன் கொண்டு போக, வைஷ்ணவி குளித்துவிட்டு பளீச்சென சேலையில் இருந்தாள்.
மாந்தாகினி பற்றி விசாரித்தாள். அவள் வெளியே போய் இருப்பதாக கிரிஜா சொன்னாள். அவளுடன் வைஷ்ணவி பொதுவாக பேசினாள். என்ன இருந்தாலும் முன்பு போல வீட்டு வேலைக்காரியிடம் எஜமானி பேசுவது போல் கண்டிப்பாக அவள் பேசவில்லை.
"என்னம்மா இது, இப்படி எல்லாம் ஓல்ட் டைப்ல ஜாக்கெட் போடுறீங்க? நல்லாவே இல்லையே,?" என்றாள்.
"ஏண்டி, இதுக்கு என்ன குறைச்சல்?"
"இல்லம்மா! முன்னெல்லாம் போட்டிருந்தீங்க சரி, ஆனா இந்த மாதிரி பிளைன் ஜாக்கெட் எல்லாம் போட்டா அதுக்கு புடிக்காது," என்றாள்.
"எதுக்குடி பிடிக்காது?" அவள் திகைப்பாய் கேட்க,
"என்னம்மா தெரியாத மாதிரி கேட்குறீங்க? சுரேஷுக்கு இந்த ஓல்ட் மாடல்லாம் பிடிக்காதும்மா."
"என்னடி சொல்றே? சுரேஷுக்கா?"
"ஆமா, சுரேஷுக்கு பிடிக்காதும்மா."
வைஷ்ணவிக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது.
"அம்மா, முதல்ல நீங்க தனியா இருந்தீங்க, உங்க இஷ்டமா டிரஸ் பண்ணிட்டு இருந்தீங்க. இன்னைக்கு உங்களைப் பார்க்குறதுக்கும் ரசிக்கிறதுக்கும் ஏங்கிப்போய் ஒரு ஜீவன் காத்துட்டு இருக்கு," அவள் சொல்ல, வைஷ்ணவி மௌனமானாள்.
"இந்த மாதிரி டிரஸ்லாம் அதுக்கு பிடிக்காதும்மா."
"அவனுக்கு பிடிக்காதுன்னு உனக்கு யார் சொன்னது?"
"ஐயோ, அன்னைக்கு ரொம்ப நேரம் என்கிட்ட வந்து பேசிட்டு போச்சு. உங்க பிளவுஸ்ல பின்னாடி லேஸ் எல்லாம் இருக்கணுமாம்மா, லேஸ், கயிறு எல்லாம் இருக்கணுமாம்."
"இந்த கர்நாடகத்தனமா ஜாக்கெட் போட வேணாம்னு சொன்னாரு,"
"ஐயோ, என்னடி இது? ரொம்ப ஓவரா இருக்கு?"
"ஆமா, அதேபோல இங்க பாருங்க, கை வச்ச பிளவுஸ் எல்லாம் போடாதீங்க, ஸ்லீவ்லெஸ் ஜாக்கெட் தான் நீங்க போடணுமாம். கண்டிஷனா சொல்லிட்டு போச்சு."
"ஏய்ய், அய்யய்யோ, நான் எப்படிடி அதெல்லாம் போடுவேன்?"
"அதைத்தான் நான் சொன்னேன், அவன் கேட்கவே இல்லை. உங்க சைஸுக்கு டவுனுக்கு போயி ரெடிமேட் பிளவுஸ் வாங்கி வந்து கொடுத்துச்சு."
"என்னது?" வைஷ்ணவி அதிர,
"நேத்தே உங்க பீரோல வாங்கி வச்சிருக்கேன்."
'என்னடி சொல்றே?' எஜமானிக்கு வேலைக்காரன் ஜாக்கெட் வாங்கித் தருகிறானா?
"தயவுசெஞ்சு அதை போட்டுட்டு வாங்கம்மா, அது உங்களை ஒன்னும் சொல்லாது."
"ஏய் கிரிஜா, என்னால அதெல்லாம் போட முடியாது."
"அட, வீட்டுக்கு வெளியே சொல்லலையே, வீட்டுக்கு உள்ள அந்த மாதிரி போட்டுக்குங்களேன்,"
",,எ,எனக்கு அதெல்லாம் பழக்கமில்லை, இதென்ன அதிகபிரசங்கி வேலை?"
"இதுக்கேவா? இங்க வாங்க," என அவள் கையை பரபரப்பாக பிடித்துக்கொண்டு அவள் ரூமில் இருந்த குட்டி அலமாரி பக்கம் இழுத்துக்கொண்டு போனாள்.
ஓரமாய் கண்ணாடி டோரை திறக்க, கிரிஜா நிறைய ரவிக்கைகளை வாங்கி வைத்திருந்தாள்.
"ஏய்ய், என்னடி இது?" அவள் ஆச்சரியப்பட,
"அரை டஜன் பிளவுஸ்ம்மா, உங்க எல்லா சேலைக்கும் மேட்ச் ஆகும். எல்லாம் அவன் செலக்ஷன் தான், உங்க சைஸ்லாம் மனப்பாடமா சொல்றான்."
"?"
"சும்மாவா ரெண்டு ஹவர் கைல தொட்டு விளையாடி இருக்கான்ல?"
"என்னடி வேலை இது? எனக்கு பயமா இருக்குடி."
"இங்க பாருங்க, இதுல பயம்னு ஒன்னு இல்லை. வேணுமா? வேணாமா? பிடிச்சிருக்கா? இல்லையா? இதான் கேள்வி."
"புடிச்சிருக்குன்னா அனுபவிங்களேன், உங்களை தொடற ஒரு ஆம்பளைக்கு இதான் பிடிச்சிருக்கு. என்ன தப்பு? இங்க பாருங்க, பிரா, பேண்டீஸ் கூட வச்சிருக்கேன் பாருங்க."
"ஏய்ய், என்னது?"
"எல்லாம் அவன் வாங்கினதுதான், இதைத்தான் போடணுமாம்,"
","
"அன்னைக்கு ஏதோ பூப்போட்ட சாதா ஜட்டியில இருந்தீங்களாம், அதுக்கு புடிக்கலையாம்,"
"இங்க பாருங்க, எவ்ளோ மெலிசு,? எம்ப்ராய்டரி ஒர்க், நடந்தா மெத்து மெத்துன்னு இருக்கணுமாம், எவ்ளோ அட்டாச்ட் லேஸ் பாருங்க."
"ஏய்ய்ய்," வைஷ்ணவிக்கு மயக்கம் வராத குறைதான்.
"அவனுக்கு அன்னைக்கு நீங்க போட்டுருந்த பிராலாம் புடிக்கலையாம். அவனுக்கு இந்த மாதிரி பிராதான் வேணுமாம்." வைஷ்ணவி தனது வீட்டிலேயே ஒரு வேலைக்காரியாக இருப்பதை உணர்ந்தாள்.
"இங்க பாருங்க, எவ்ளோ பேண்டீஸ்?" அவள் எடுத்துக்கட்ட, எல்லாமே காஸ்ட்லி பேண்டீஸ். வெறும் ஒரு சின்ன ஜல்லிக்கரண்டி அளவுக்குதான் முன்பக்கம் துணி இருந்தது. பின்பக்கம் எதுவும் மூடாது, மீதி எல்லாம் வெறும் கயிறுகள்தான்.
"ஐயோ, என்னடி இப்படி இருக்கு? இதெல்லாம் நான் எப்படி போடுறது?"
"பின்ன நானா போட முடியும்? எல்லாம் உங்க சைஸ்தான். உங்க ஜட்டியை எடுத்து போயி காட்டி வாங்கிட்டு வந்திருக்கான்." வைஷ்ணவி திகைத்தாள்.
"ஏய்ய்ய், என்னடி கூத்து இது? மானம் போவுது."
"பேண்டீஸ் மட்டுமில்லம்மா, பிரா கூட இருக்கு, பாருங்க,"
",,,,,,,,."
"என்னை ஏன் முறைக்கிறீங்க? அவன்தான்மா நீங்க இப்படியெல்லாம் பிரா, பேண்டீஸ் போடணும்னு சொன்னான். இதெல்லாம் மேடத்தால முடியாதுன்னு சொன்னா என்னை அடிக்க வந்துட்டான். உங்க ரெண்டு பேர் நடுவுல நான் மாட்டிக்கிட்டு முழிக்கிறேன்,"
"இதெல்லாம் ரொம்ப காஸ்ட்லி, இதெல்லாம் வாங்க ஏது காசு?"
"அதான் அன்னைக்கு மாந்தாகினிகிட்ட சண்டை போட்டு அட்வான்ஸ் வாங்கினானே இருவத்தஞ்சாயிரம்??"
வைஷ்ணவி அதிர்ந்து போனாள். அடப்பாவி,