Adultery சங்கீத தேவதையின் அரங்கேற்றம்

[Peterparker69]

எபிசோடு 81

"அம்மா, என்னாச்சுமா?" கிரிஜா கேட்க, வைஷ்ணவி அசைந்தாள்.
கிரிஜா திடுக்கிட்டுப்போய் நின்றுவிட்டாள். கட்டிலில் கிடந்த அவளது எஜமானி வைஷ்ணவி நெடுநேரம் வெயிலில் கிடந்து வதங்கிய கீரைத்தண்டைப்போல் அலங்கோலமாய் சிதறிக்கிடந்தாள். அவளது அந்தரங்க பாகங்கள் பல இடத்தில் துணி மூடாமல் கிடக்க, வைஷ்ணவி, ஏதோ ஒரு கொடும் பிராணி அவளை அவசரம் அவசரமாகக் கிழித்துப் போட்ட நாரைப்போல் கிடந்தாள்.
"அய்யோ, என்னம்மா இது?" அவள் துணிகளைப் போட்டு வைஷ்ணவியை மூடினாள். சுரேஷ் நன்றாக அவளைச் சூறையாடியிருப்பான் என்பது அவளுக்குத் தெரியும். அதுக்காக இப்படியா? காட்டு யானை கரும்பு வயலில் புகுந்து சின்னாபின்னம் ஆக்கியது போல அவனுக்கு எவ்ளோ வெறி வந்தாலும் தன்னால் தாக்குபிடிக்க முடியும். அப்படித் தாக்குபிடித்திருக்கிறாள். ஆட்டத்தை முடிக்காமல் பல நிமிடம் உச்சிக்குக் கொண்டுவந்து அவளைக் கொதிக்க வைத்திருக்கிறான்.
ஆனால், வைஷ்ணவி அப்படியா? மாசு மருவற்ற மேனியாச்சே? இப்படியா உடம்பெங்கும் பல்லால கடிச்சுத் தின்னுவான் மடப்பய? யாரைப் பூ மாதிரி செய்யணும், யாரைப் பேய் மாதிரி செய்யணும்னு தெரியாத இங்கிதம் கெட்டவன், ஓசியில ஒரு பணக்காரப் புண்டை கிடைச்ச உடனே பொங்கி எழுந்துட்டானே ராஸ்கல்!
"அம்மா," என்று பதறினாள் கிரிஜா. அவளுக்கு நிஜமாகவே வைஷ்ணவியைப் பார்க்கப் பாவமாய் இருந்தது. 'எல்லாம் நம்மாலதான். நாம் செய்த மூலிகைக் கஷாயம்தானே இவளை இப்படி சோரம் போக வைத்திருக்கிறது? பேசாமல் நித்யானந்தனே இவளைப் போட்டிருக்கலாமோ? பூப்போல செய்திருப்பானே? இத்தனை களேபாரம் ஆகி இருக்காதே? வைஷ்ணவி ஒரு வெண்ணெய் சிலை ஆயிற்றே? அவளை இப்படியா துவம்சம் செய்வான் கிராதகன்?'
"அம்மா, அம்ம்ம்ம்மா," அவள் உலுக்கி எழுப்ப,
"ம்ம்ம்ம்," அது ஏதோ ஒரு ஆழ் கிணற்றுக்குள்ளிருந்து ஒலிப்பதைப் போல் கிரிஜாவுக்குக் கேட்டது.
"பாவி! தைலம் தேய்ச்சுவிடச் சொன்னா இப்படியா பண்ணிவிட்டுப் போவான்? ஆளு எழுந்துக்க முடியாத மாதிரி செஞ்சுட்டானே இந்த கட்டையில போறவன்!" கிரிஜா சுரேஷைத் திட்டினாள்.
தான் சுரேஷிடம் சிக்கிச் சீரழிந்த வேதனையை விட, தான் மோசமாய் அவனிடம் படுத்துப் புணரப்பட்டிருப்பது இவளுக்குத் தெரிந்துவிட்டதே என்னும் துக்கம், அவமானம் அவளுக்கு அதிகமாக இருக்க, நேற்று ராத்திரி நடந்த தனது அந்தரங்க நாடகம் கிரிஜாவுக்கு எல்லாம் தெரிந்துவிட்டது என்பதே அவளை நடுங்க வைத்தது.
"ஆசை இருக்கலாம், அதுக்காக இப்படியா பிராண்டி வச்சிட்டான்?"
'அய்யோ! இதுக்குப் பதிலா எங்காவது தொலைந்து போயிருக்கலாமே?' என்பது போல் வைஷ்ணவிக்குத் தோன்றியது. சுரேஷுக்கு இணங்கிவிட்டோம் என்னும் செய்தி கிரிஜாவுக்குத் தெரிந்துவிட்டதாகச் சொன்ன விதத்தில், அந்த ஒரு விநாடி இந்த அறையே இரண்டாகப் பிளந்து தன் உயிரை விழுங்கிவிடாதா? 'இன்னுமா நான் உயிரோடிருக்க வேண்டும்?' என்று வைஷ்ணவி நினைத்தாள்.
'அவன் நன்றாக என்னை அனுபவித்துவிட்டு, உயிர் திரவத்தைப் பீய்ச்சிய பின், "ஏய்ய், இதுதாண்டி காமசுகம்" என எனக்குக் காட்டியபின் எனக்கேன் வாழ்க்கை? இனி ஏன் வாழ வேண்டும்? போதுமே! இந்தப் பணிப்பெண் வருவதற்கு முன், சற்று முன்னாடியே தன் உயிர் போய்விட்டிருக்கக் கூடாதா?' என்று நினைத்தாள்.
'இதே கிரிஜாவை முருகேசன் கூட படுத்ததுக்கு அப்படித் திட்டினோமே? இப்ப நான் என்ன உசத்தி? அய்யோ, சுரேஷ் கூட நான் படுத்தது இவளுக்கு எப்படித் தெரியும்? அந்த அவசரக்காரன் சொன்னானா? இல்லை ஒளிந்திருந்து பார்த்தாளா?'
அவள் அசைய,
"ம்ம், இரும்மா! தொடையெல்லாம் பிளட்டாய் இருக்கு, துடைக்கிறேன்."
அய்யோ, வைஷ்ணவி நொறுங்கிப் போனாள்.
"முதல் தடவை இல்லை, அப்படித்தான் இருக்கும்!" அய்யோ, இதென்ன கொடுமை?
"அடுத்த தடவை இப்படிலாம் வராதும்மா." അടി போடி! அய்யோ, இதுக்கு என்னைக் கொன்னு போட்டிருக்கலாம்! அவள் வைஷ்ணவியை திருப்பிப் போட்டு அவளது பூமேடையை விட்டு மற்ற இடங்களைத் துடைத்தாள்.
ஒரு வேலைக்காரி முன்னே நாம் கேவலம் ஒரு சிற்றெறும்பைப் போலாகிவிட்டதை உணர்ந்து மனம் தவித்து, நீரொழுக உள்ளுக்குள் வெந்து புழுங்கினாள். கிரிஜா அவள் மீது அவளது சேலையைப் போர்த்தினாள்.
"அம்மா, அம்மா கண் திறங்க,"
வைஷ்ணவி மெல்ல கண்ணைத் திறந்தாள். அறையில் எல்லா விளக்கும் போடப்பட்டிருந்தாலும் இந்த உலகமே இருண்டு கிடந்தது. எதையும் அவள் பார்க்க விரும்பவில்லை. முக்கியமாகக் கிரிஜாவைக் கண் கொண்டு பார்க்கக் கூசியது.
அம்மா கண் விழித்ததைக் கண்டு தெம்பு வரப்பெற்றவளாய் கிரிஜா சற்று மகிழ்ச்சி அடைந்தாள்.
"ரொம்ப பயந்துட்டேன்மா. இப்ப தேவலையா? ஃப்ரீயா இருக்கீங்களா?"
",ம்ம்ம் நான்ன், நான்,?" வைஷ்ணவியின் நா தழுதழுக்க,
"முதல்ல தண்ணி குடிங்க." அவளை மடியில் கிடத்தித் தண்ணீரைக் குடிக்கக் கொடுத்தாள். தண்ணீர் பருகத் தெம்பு வந்தது. எழுந்து உட்கார,
கிரிஜா ஓடிப்போய் ஆங்காங்கே சிதறிக் கிடந்த துணிகளைச் சேகரித்தாள். பிராவை எடுத்துக் கொடுக்க, வைஷ்ணவி அவளுக்கு முதுகு காட்டி பிரா அணிந்தாள். இன்னும் இடுப்பில் ஒப்புக்கு இருந்த கரைபடிந்த உள்பாவாடையை இறுக்கமாகக் கட்டி, நாடா போட்டாள்.
"பேன்டீஸ் வேணுமாம்மா, போடப் போறீங்களா?" அவள் துணிச்சலாகக் கேட்டாள். அவள் இப்படியெல்லாம் பேசியதே இல்லை.
",,,,..இ, இல்ல வேணாம்," வைஷ்ணவி தயக்கமாய் சொன்னாள்.
பிரா, பாவாடையில் கிரிஜா முன்னே நிற்பது அதுதான் முதல் தடவை. அவளும் வைஷ்ணவியின் அந்தரங்க அழகைப் பார்த்து பிரமித்தாள்.
'இவளைப் பார்க்க நமக்கே இப்படி ஜிவ்வுன்னு ஏறுதே? அந்த காட்டான் பார்த்தா சும்மா விடுவானா? அதான் சப்பி கடிச்சு தின்னுருக்கான், லக்கி ஃபெல்லோ,'
"இந்தாங்க சேலை," அவளிடம் கொடுக்க, சுரேஷின் வாசம் படிந்த சேலையை அவள் உடுத்தினாள்.
"இப்ப ஜுரம் இல்லையேம்மா?"
"இ, இல், இல்ல."
"வெந்நீர் போடட்டுமாம்மா குளிக்க? குளிச்சா தெம்பா இருக்கும். முதல் தடவைங்கறதால உடம்பே அடிச்சு போட்டாப்பல இருக்கும்."
அவள் சொன்னதுமே வைஷ்ணவி கட்டிலில் உட்கார்ந்துவிட்டாள். அழுகை அவளுக்கு பீறிட, அவள் ஓடிப் போய் அவள் தலையைப் பிடித்து மார்பில் சாய்த்துக் கொண்டாள்.
"விடும்மா, இப்ப என்ன நடந்து போச்சு?"
"இல்ல, நான், நான்,"
"பரவாயில்லை, இது ஒரு தடவையாச்சும் நடந்துதானே ஆகணும்? சமைச்ச சாப்பாடு வீணா போகக் கூடாதுல்ல, அந்த மாதிரிதானே இதுவும்."
",,,.."
"என்ன ஒண்ணு? உங்களுக்கு பரிமாறத் தெரியல, அதுக்கு பசியாறத் தெரியல. அவ்ளோ வெறி புடிச்சு போயி கிடக்கு அதுக்கு, ரொம்ப முரண்டு புடிச்சீங்களோ?"
கிரிஜா பேசப் பேச வைஷ்ணவிக்குக் கூச்சமாக இருந்தது. பாவி புட்டு புட்டு வைக்கிறாளே!
"க, கிரிஜா, இ, இதுல என் தப்பு," வைஷ்ணவிக்கு அழுகை முட்ட,
"உங்க தப்பு இதுல ஒன்னும் கிடையாது. தப்புன்னா, நீங்க அழகா பொறந்தது ஒரு தப்பு, கண்ணுக்கு லட்சணமா ஒரு புருஷன் கிடைச்சும் அவனை கைவிட்டுட்டீங்க, அதுதான் நீங்க செஞ்ச தப்பு. ஆனா, நேத்து நடந்தது உங்க நல்லதுக்குதான் நினைச்சுக்கங்க. வெளிய விபத்து நடக்காம வீட்டுலயே நடந்துச்சே? நாலு பேருக்கு தெரியாம, ஏதோ என்னோட போச்சு,"
"இ,ல்ல கிரிஜா நான் போய்,"
"நீங்க என்ன கல்லா? மெஷினா? மனுஷிதானேம்மா? கன்னிப்பூ மலராம ஒரு பெண் கட்டையில் போயி சேர்றதுக்கு, எதுக்கு அவளை இந்த சாமி ஒரு பொண்ணா படைச்சிருக்கு?
"இல்ல கிரிஜா, நானு அவன்கிட்ட வேணாம்னுதான் சொன்னேன்."
"தெரியும், அவன் கேட்டிருக்க மாட்டான். இப்படி ஒரு அழகு புதையல் கையில கிடைச்சா எந்த ஆம்பள சும்மா இருப்பான்? அதுவும் தங்கச்சிலை மாதிரி இருக்கீங்க. ஒவ்வொன்னும் சிற்பம் மாதிரி செதுக்கி வெச்சிருக்கு. தொட்டு பார்க்கணும்னு ஆசை வராதா?"
",,,,.."
"அவன் உங்களை மூணு வருஷமா பக்கத்துல நின்னே பார்த்து இருக்கான். தொட்டு பார்க்கணும், ஆசைப்பட்ட இடத்துல மூஞ்சியை தேய்க்கணும் என்று ஆசைப்பட்டு இருக்கான். ஆள் இல்லாதப்போ வேலை காட்டிட்டான். எப்போ எப்போன்னு சமயம் பார்த்து மேல பாஞ்சிட்டான் நாய்,."
"நா, நான் எவ்வளவோ கெஞ்சினேன் கிரிஜா."
"அவன் கேட்டிருக்க மாட்டானே? உடம்பு சரியில்லாத பொம்பளையை இப்படியா போட்டு துவம்சம் செஞ்சுட்டு போவான்? இன்னைக்கு இல்லைன்னா இன்னொரு நாளைக்கு பார்த்துக்கக் கூடாது? அவனுக்கு அறிவே கிடையாதும்மா."
"இ, இல்ல, க, கிரிஜா, நான் ரொம்ப அழுதேன், அப்போ கூட அவன் கேட்கல."
"எப்படி கேட்பான்? பொண்ணுங்க மனசு அவனை மாதிரி ஆளுங்களுக்கு புரியுமா? தண்ணியே பாயாத வயலாச்சேன்னு உள்ள பூந்து பாய்ச்சிட்டான், கன்னிப்பையன் இல்லையா, கொப்பும் கொலையுமா கட்டில்ல மல்லாந்து கிடக்கிறதைப் பார்த்ததும் கண்ட்ரோல் இல்லாம நடந்துகிட்டான்,"
","
"நான் கிச்சனுக்கு வெந்நீர் போடப்போன கேப்ல, உங்க மேல பாய்ஞ்சுட்டான். ஒரு பொம்பளையால எவ்வளவுதான் தாக்குப் பிடிக்க முடியும்? படாத இடத்துல பட்டு, தொடாத இடத்துல தொட்டு கையை வெச்சு பிசைஞ்சா, உங்களுக்கென்ன, சரி, ஏதாச்சும் பண்ணிட்டு போவட்டும்னுதான் தோணும்."
"நீங்களும் எவ்வளவுதான் அவனை வேணாம் வேணாம்னு தடுக்க முடியும்? உங்க மனசு பூ மாதிரிதானே? கல் இல்லையே? உங்களுக்கும் ஆசை இருக்காதா? இப்படி ஒரு முரட்டு ஆம்பளை மேலே விழுந்து,"
"மூஞ்சி பூரா முத்தம் கொடுத்தா சொக்கித்தானே போகணும்? அப்படித்தானே நானும் அன்னைக்கு சொக்கிப்போனேன்," கிரிஜா மூக்கை சிந்தினாள்.
"அய்யோ கிரிஜா, என்னை மன்னிச்சிடு. அன்னைக்கு நான் உன்னை திட்டினதை மனசுல வச்சுக்காத."
"அய்யய்யோ, என்னம்மா பெரிய வார்த்தையெல்லாம் சொல்றீங்க, அதெல்லாம் இல்லம்மா, நான் பண்ணது தப்புதான்."
"அப்ப நான் பண்ணதும் தப்புதானே?"
"இல்லம்மா, நீங்க வேற, நான் வேற. நீங்க கல்யாணம் ஆகியும் கன்னி கழியாம சிலுத்துக்கிட்டு நிக்கிறீங்க. அதான் உங்க மேல கை வைக்க அலையறான். நான் எல்லாத்தையும் பார்த்தவ தானே, எல்லாத்தையும் இழுத்து போத்திட்டுதானே இருக்கணும்? அப்படி நான் இருக்கலையே, அதான் எவனோ ஒருத்தன் கை வெச்சுட்டு போய்ட்டான்."
"நான் கூட நேத்து கொஞ்சம் சரியில்லை கிரிஜா," வைஷ்ணவி தயக்கமாகச் சொல்ல,
"அட விடுங்கம்மா, இது குற்றமா? நீங்க அங்க இங்க கண்டும் காணாம எங்கேயோ யார் கூடயோ போறதுக்கு பதிலா, நம்ம வீட்டிலேயே ஒருத்தன் கூட படுக்கிறது மேல் தானே?" கிரிஜா சொல்ல, வைஷ்ணவிக்கு தூக்கி வாரிப் போட்டது.
"விடுங்கம்மா, அழாதீங்க, யாருக்கு இந்த விஷயம் தெரியப்போகுது? அவனை கூப்பிட்டு யார்கிட்டயும் சொல்லாதடான்னு அதட்டுனா அவன் யார்கிட்டயும் சொல்ல மாட்டான். அவன் சொக்கத் தங்கம்."
"ஐயோ சுரேஷ் மூஞ்சில நான் எப்படி முழிப்பேன்னு தெரியல கிரிஜா."
"நீங்க ஏன் முழிக்கப்போறீங்க? இன்னைக்கு அவன் சீட்டை கிழிச்சு அனுப்பிடறேன். ராஸ்கல் எங்கயாச்சும் போய் பொறுக்கட்டும்."
அவள் திடுக்கிட்டாள். இவள் சொன்னதுக்கு ஏதும் பதில் சொல்லாமல் முழிக்க, அவளது முகம் போன போக்கையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் கிரிஜா.
'ம்ம்ம்ம் வாடி, வைஷ்ணவி, நீயாவது அவனை வேலை விட்டு அனுப்புறதாவது! நல்லா கால் சந்துல அடக்கி வச்சுக்க ஒரு ஆம்பளை கிடைச்சுட்டான், அவனை நீ விட்டுடுவியா?' என மனசுக்குள் நினைத்துக்கொண்டு,
"என்னம்மா, அவனை பொங்கலுக்கு அப்புறம் போக சொன்னீங்க, இன்னைக்கே அனுப்பிடலாமா?"
"இ, இல், இல்ல கிரிஜா, அவன் என்னை எப்படி தப்பா நினைச்சுப்பானோன்னு பயமா இருக்கு."