02-08-2026, 03:16 PM
எபிசோடு : 77
அவன் சொன்னதை அவள் நம்ப முடியாமல் திகைத்து போய் பார்த்தாள். "உனக்காக தாண்டி அவளை தொட வேண்டியதா போச்சு" "என்னடா சொல்றே நீ?" "ஏய், இவ என்னை கண்டிப்பா இங்க பொங்கலுக்கு அப்புறம் இருக்கக்கூடாதுன்னு சொன்னா இல்ல," "அதான் தெரியுமே" "அப்ப மட்டும் இல்ல, இப்போ உடம்பு சரியில்லாதப்போ அவங்க கால்ல நான் தைலம் தேச்சுட்டு இருக்கேன், அப்பவும் அதையே தான் சொல்றா. அவ என்னை இங்க இருக்க கூடாதுன்னு சொன்னாலும், அதே சமயம் அவ கண்ணுல ஆசையை பார்த்தேன்" "அந்த மண்ணாங்கட்டி, வியாக்கியானம்லாம் நான் உன்னை கேட்கல. எனக்காக தான் அவளை கெடுத்தேன்னு சொன்னேல்ல, எப்படி அது சொல்லு?" "சதா என்னை இந்த வேலையை விட்டு போ, போன்னு சொன்னா, எனக்கு வேற வழி தெரியல. அவளை தொட்டா தான் அவ என் வழிக்கு வருவான்னு நினைச்சேன்," ",,,," "தொட்டுட்டேன், அவ என் வழிக்கு வந்தா நம்ம ரெண்டு பேர் ராஜ்ஜியம் தான் இங்க நடக்கும்" "புரியலையே" "கிரிஜா, நான் வைஷ்ணவிக்கு இதுவரைக்கும் அவ வாழ்க்கையில அனுபவிக்காத சுகத்தை காட்டி இருக்கேன். இனிமேல் என்னை கண்டிப்பா இந்த வேலையை விட்டு அனுப்ப மாட்டா" "அதான் தெரியுமே, அதுக்குத்தானே திட்டம் போட்டு அவளை கெடுத்துட்டே," "முழுசா கேளுடி லூசு, அப்படி வேலை விட்டு என்னை அனுப்பலனா அவ என்னை ஏத்துக்கிட்டான்னு அர்த்தம்" "உன்னை ஏத்துக்கிட்டான்னா என்ன அர்த்தம்? நீ என்னடா கனவு காண்றே? அவ உன்னை ஏத்துக்கிட்டான்னா உன்கிட்ட தாலி கட்டி புருஷனாக்கிப்பாளா என்ன?" "ஏன் வச்சுக்க மாட்டா? இனி நான் அவளுக்கு வேணும்," "நீ என்னடா நினைக்கிற? லூசு மாதிரி என்னடா சொல்ற?" "கண்டிப்பா நீ அவகிட்ட என்னை சப்போர்ட் பண்ணி, அவளுக்கு என்னை மாதிரி ஆம்பளை ஆதரவு அவசியம்னு சொல்லி சொல்லி அவ மனசை மாத்தி வெச்சா, கண்டிப்பா அவ முழுசா என் கிட்ட வந்துடுவா. இந்த சொத்தெல்லாம் நமக்கு தான், நம்ம ரெண்டு பேருக்கு தான்," "என்னடி?" "சொத்தா?" "சரி சொல்றேன், ஆனா அப்ப என் கதி? என்னை கட்டிக்கிறேன்னு சொல்லி தானே என்னை அவுத்து போட்டு பல தடவை அனுபவிச்சே?" "ஏய்ய் முதல்ல நான் சொல்றதை கேளு" "நான் கேட்க மாட்டேன், அவளை தாலி கட்டி பொண்டாட்டி ஆக்கிட்டு என்னை வப்பாட்டி ஆக்கப் போறியா? அதானே உன் பிளான்?" "ஏய்ய் யார்டி இவ, பைத்தியம் மாதிரி உளறாதடி, உனக்கென்னடி குறைச்சல்? இந்த வீடு, இந்த சொத்து இனி நம்மளது, இனி நாம் வேலைக்காரங்க இல்லை" "அஞ்சிக்கும் பத்துக்கும் நீ கணக்கு சொல்ல வேண்டியதில்லை, அவ முழுசா என்கிட்ட வந்துட்டான்னா இந்த வீட்ல நம்மள மீறி எதுவும் நடக்காது" "நேத்து வந்த அந்த மந்தாகினி நம்மை ஆயிரம் கேள்வி கேட்குறா. இனி மந்தாகினியை நாம கேள்வி கேட்கலாம். அவளையே வீட்டை விட்டு அனுப்பலாம்" "எனக்கு ஒன்னும் புரியல போ," அவ தலையைப் பிடித்துக் கொண்டு ஹாலில் இருந்த சோபாவில் கால் மடக்கி உட்கார்ந்து கொண்டாள்.
அவன் அருகில் தலையை தடவிக் கொடுத்தான். "இங்க பாரு கிரிஜா, லைஃப்ல ஒரு கட்டத்துல நம்ம எந்த பக்கம் போறதுன்னு ஒரு முடிவெடுக்க வேண்டி இருக்கும். அது பல சமயம் தப்பாவும் இருக்கும், சில சமயம் சரியாக இருக்கும். நான் இப்ப பண்ணது தப்பான விஷயம் தான். இதுக்கு முன்னாடி இந்த மாதிரி ஒன்னு ரெண்டு தடவ ராங்கா பண்ணி எக்கச்சக்கமாக மாட்டி இருக்கேன் தான். ஆனா இந்த தடவை மாட்ட மாட்டேன். ஏன்னா வைஷ்ணவி இங்க தனியாள். தனி பொம்பள. அதாவது ஒண்டி பொம்பள" ",,,," "கணக்கே இல்லாத கோடிக்கணக்கான சொத்து, நகை, பணம். ஆனா அதை நிர்வாகம் பண்ண அவளுக்கு தோதான ஆளும் இல்ல, திடமும் இல்லை. அதனால நான் வைஷ்ணவியை கட்டிக்க தான் போறேன்"
அவள் திடுக்கிட்டு பார்க்க, "ஆனா, அதை நான் கேட்க முடியாது. அவளே என்னை கட்டிக்கிறீங்களான்னு கேட்கணும்" அவள் திகைத்து போய் பார்க்க, "அதை நீ தான் செய்ய வைக்கணும்," ",,,,"
கிரிஜா அழ துவங், "பயப்படாதே, அதுக்காக உன்னை விட்டுட மாட்டேன். அவ அனுமதியோட நான் உன்னையும் கட்டிக்கிறேன். நீ இந்த வீட்டில் இரு, இல்லனா உன் புது வீட்டுக்கு போ" "என்னடா இப்படி சொல்ற? இப்பவே கழட்டி விடறே?" "நீயே யோசிச்சு பாரு, உன் புது வீடு கட்டி முடிக்க ஃபினிஷிங்க் ஸ்டேஜ்ல அஞ்சு லட்சம் கூட இல்லாம அல்லாடிட்டு இருக்கே" "ம்ம் ஆமா" "நானும் உனக்கு உதவ முடியல, ஆனா இப்ப உனக்கு இவகிட்ட இருந்து பத்து லட்சம் கூட வாங்கி தரலாம், நான் கேட்டா கொடுப்பா. இப்ப ஒரே ராத்திரில எல்லாம் தலைகீழா மாறி போயிடுச்சு" "இல்லடா சுரேஷ், அவளை பத்தி தெரியாது, காலையில் எழுந்த உடனே அவ கத்தி ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணி உன்னை இந்த வீட்டிலிருந்து அனுப்பியே ஆகணும்னு சொன்னாலும் சொல்லுவா. புருஷனையே மாட்டி விட்டவ," "இருக்கலாம், ஆனா என்னைக் கண்டிப்பா சொல்ல மாட்டா, அப்படி ஒரு சிச்சுவேஷன் வந்தா நீ தான் அவளை ஆஃப் பண்ணணும். கல்யாணம் ஆகாத கன்னிபையனை தப்பா யூஸ் பண்ணிக்கிட்டீங்களேன்னு அவ குற்ற உணர்வை நீ தூண்டணும்" ",,,," "நீ பிளான் பண்ணி இஞ்ச் இஞ்சா எங்களை, அவளை நகர்த்தி என் கிட்ட கொண்டு வரணும். எனக்காக இல்ல, நம்மளுக்காக, நமக்கு பொறக்க போற புள்ளைகளுக்காக. சரியா?" அவன் தந்திரமாக கிரிஜாவை தன் பக்கம் கொண்டு வர பார்த்தான். "இல்லன்னா, இங்க கடைசி வரைக்கும் நீ வேலைக்காரிதான். என்ன சொல்றே? ஒரு ரிஸ்க் எடுத்து பாக்கலாமா?" ",,,," 'பார்க்கலாம்' என தான் அவளுக்கு தோன்றியது.
"கேப்பார் மேய்ப்பார் இல்லாத சொத்து இது. இந்த சொத்துக்கு சொந்தக்காரி இப்ப நமக்கு சொந்தம்னா சொத்தே நமக்கு தானே. ஆனா அதுக்கு அவளை நான் கட்டணும்" "ம்ம் புரியுது" "பேருக்கு அவ பொண்டாட்டியா இருக்கட்டும், நீ தான் எனக்கு பொண்டாட்டி, எனக்கு வாரிசை பெத்து கொடுக்க போறவ நீ தான்" அவன் இனிக்க இனிக்க பேசினான். "ஆனா அவ அந்த அளவுக்கு என்னோட நல்லா மெல்ட் ஆகி, பாண்டிங் ஆகி, நான் இல்லாத ஒரு வாழ்க்கையை நினைச்சு கூட பார்க்க முடியாத அளவுக்கு அவளை டியூன் பண்ணி கொண்டு வரணும். அவ கூட முதல் தடவையே அன்னியோன்யமா இருந்திருக்கேன்" "நி, நிஜமாவாடா?" "ஆமா, ஏதோ படுத்தோமா, எடுத்தோமா, கவுத்தோமா இல்லாம அவளை அனு அனுவா ரசிச்சு ஆராச்சு ஒரு மணி நேரம் அவ கூட இருந்திருக்கேன். எந்த ஒரு சமயத்திலும் அவ என்னை வேணாம்னு சொல்லல, தள்ளி விடணும்னு பாக்கல, திட்டல" "ஆமா நான் பாத்தேன்" "என்னை அவ முழுசா ஏத்துக்கிட்டா, மூஞ்செல்லாம் பாரு, என் உடம்பெல்லாம் பார் எப்படி கடிச்சு வைச்சிருக்கா. ஆசை இல்லாமயா இப்படி செய்வாளுங்க, நீ கூட இப்படி செஞ்சதில்ல?" "ஆ, ஆமாண்டா, ஆனா அதுக்காக என்னை விட்டுடறேன்னு சொல்றியே" "நான் எங்கடி அப்படி சொன்னேன்? அவளும் இருக்கட்டும், அவளுக்கு தெரியாம நீயும் இரு. இந்த சொத்தெல்லாம், அவ நகை பணம் எல்லாம் என் கைக்குவந்து அப்புறம், அதெல்லாம் நான் வேற யாருக்குக் கொடுக்கப் போறேன்? என் பொண்டாட்டி உனக்குத்தானே?'
எங்கோ கேட்ட டயலாக்கா இருக்கே? அட இதேதானே அந்த நித்யானந்தனும் சொன்னான், என அவள் யோசித்தாள். வடிவேலு காமெடியில் வரும் போலீஸ் ஸ்டேஷனில் ரவுடியும் அர்ஜுனும் செய்கிற அலப்பறை காட்சி அவள் கண்ணில் தோன்றி மறைந்தது.
நித்யானந்தனாக இருந்தால் இவ்வளவு கலவரம் இல்லை. பூப்போல அவளைச் செய்துவிட்டு, வைஷ்ணவியை மனைவியாக்கிவிட்டுப் போயிருப்பான். நமக்கும் பெரிய பணம் கிடைத்திருக்கும். நித்யானந்தன் ஒருவேளை வைஷ்ணவியைத் தாலி கட்டிக்கொண்டால் கூட இந்த சமூகம், இந்த ஊர் ஏற்றுக்கொள்ளும். என்ன இருந்தாலும் நித்யானந்தன் ஒரு டாக்டர் அல்லவா? வைஷ்ணவிக்கு நித்யானந்தன்தான் சரி. வயசு அந்தாளுக்குக் கொஞ்சம் கூட இருந்தாலும் அவர்தான் பொருத்தம், அந்தஸ்துக்குச் சரி. நித்யானந்தன் அந்த அளவுக்கு மதிப்பானவர்தான்.
ஆனால் இவன் சுரேஷ் ஒரு டிரைவர். இவன் போய் எஜமானி வைஷ்ணவியைக் கட்டிக்கிறேன் என்றால் எத்தனை பேர் என்னென்ன சொல்வார்கள்? சிரிக்க மாட்டார்களா? மற்றவர்கள் இருக்கட்டும், முதலில் வைஷ்ணவி இவனைக் கட்டிக்கச் சம்மதிப்பாளா? ஒருமுறை அவள் பலவீனமாக இருந்த சமயத்தில் அவளை ஏமாற்றிக் கால் அமுக்கி, கை அமுக்கி, தைலம் தேய்த்துச் சூடேற்றித் தந்திரமாக அவளை இவன் அனுபவித்துவிட்டான்.
அந்த ஒரே காரணத்திற்காக வைஷ்ணவி எப்படி இவனுக்குத் தலையைக் கொடுப்பாள்? ஒரு தகுதி தராதரம் வேண்டாமா? என்றெல்லாம் கிரிஜா யோசித்தாலும், 'அவளைப் பொறுத்தவரை, நித்யானந்தனை விட சுரேஷ் வைஷ்ணவியைக் கைக்குள் ஆக்கிரமித்துக் கொள்வது என்பது கொஞ்சம் கூடுதலாக ப்ளஸ் பாயிண்ட் இருக்கத்தான் செய்கிறது' என நினைத்தாள்.
என்ன இருந்தாலும் நித்யானந்தன் வெளியாள். கபடதாரி. மூலிகை, கிழங்கு, பொடி கொடுத்து மயக்கும் ஆள். அதனால்தான் வைஷ்ணவியே இப்படி ஹார்மோன்கள் மோசமாகத் தூண்டப்பட்டு, சுயமிழந்து சுரேஷின் வலையில் விழுந்து காமத்தீயில் மொத்தமாய்ப் பொசுங்கி கற்பிழந்துவிட்டாள்.
'நம்மையே ட்ரீட்மென்ட் தரேன் என சொல்லி, எல்லாத்தையும் அவிழ்த்துப் பார்த்துவிட்டானே நித்யானந்தன்? அவன் பொல்லாதவன். பணத்துக்காக என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வான். எப்போது வேண்டுமானாலும் அவனது குணம் மாறலாம். ஒருவேளை வைஷ்ணவி, அந்த நித்யானந்தனுக்கு உடன்பட்ட பின்பு, ஒரு தொகையைக் கொடுத்து நம்மை இந்த வீட்டில் இருந்து கூட நித்யானந்தன் அனுப்பிவிடலாம். தொகையைக் கொடுக்காமல் கூட அனுப்பிவிடலாம்.
ஆனால், சுரேஷ் அப்படிச் செய்யக்கூடியவன் அல்ல. அதில்லாமல் சுரேஷ், 'இந்த முழு சொத்துமே உனக்குக் கொடுக்கிறேன், உன்னையும் திருமணம் செய்கிறேன்' என்கிறான். இப்போ நமக்கு நித்யானந்தனை விட சுரேஷ்தான் நல்ல சாய்ஸ். ஆம், வைஷ்ணவியைக் கைக்குள் போட்டுக்கொள்ள வேண்டியது நித்யானந்தனை அல்ல, இந்த சுரேஷைத்தான்.
என்ன செய்வது? நித்யானந்தன் கஷ்டப்பட்டுத் திட்டமிட்டு மூலிகைகள், பொடிகள் என மாறி மாறிக்க்கொடுத்து அவளது உடலைக் கண்டபடி தூண்டித் தன்னுடன் படுக்க ரெடி செய்தான். ஆனால், அவன் எல்லாம் செட் பண்ணி வைக்க சுரேஷ் வந்து ஈஸியாக வைஷ்ணவியை அபகரித்துக் கொண்டான். வைஷ்ணவிக்கு நித்யானந்தன் தேவையா அல்லது சுரேஷ் தேவையா என்பது நமக்குத் தெரியாது.
ஆனால், அவளுக்கு இப்போது தேவை ஒரு வலுவான முரட்டு ஆண்தான். அது சுரேஷாக இருந்தால் தான் நல்லது. என்னதான் அவளைக் கதறக் கதற சுரேஷ் அனுபவித்தாலும் அவள் எப்படியெல்லாம் சுரேஷுடன் படுத்துச் சுகத்தைப் பெற்றாள் என்பதை நாமே கண்கூடாகப் பார்த்துவிட்டோம்.
ஒருவேளை சுரேஷ் சொன்னது போல வைஷ்ணவி இனி அவனுக்கு அடிமையானால், அது நமக்குத்தான் நல்லது. ஆனால், நாளை பின்னணி நாம் சுரேஷை மணந்துகொண்ட செய்தி இவளுக்குத் தெரிந்தால், தெரியவந்தால் என்ன ஆவாள்?' என அவள் பலவாறு யோசித்தாள்.
"இங்க பாரு கிரிஜா! கொஞ்சம் கொஞ்சமா நீ அவளிடம் பேசி மனசை மாத்தி என்னைக்கட்டிக்க செய்ய வேண்டியது உன் பொறுப்பு."
"சரி! அட்லீஸ்ட் இந்த மாதிரி பண்ணப் போறேன்னு ஏதாவது என்கிட்ட நீ சொல்லியிருக்கலாம்ல?" என்றாள்.
"சொன்னா நீ என்ன சொல்லுவ? வேணாம்னு சொல்லுவ. என்னை அவகிட்ட விட்டுக்கொடுக்க உனக்கு மனசு வராது." வாஸ்தவம்தான்.
"ஆனா, உனக்கு இந்தத் துணிச்சல் எப்படி வந்துச்சு?"
"கண்டிப்பா நான் முன்கூட்டியே பிளான் எதுவும் பண்ணல. இன்னைக்கு அந்த தேவகிரி மண்டபம் இருக்குல்ல, அங்க நான் அனிருத்தை மந்தாகினியூட பார்த்தேன்" என அவன் அன்று மாலையில் இருந்து நடந்த விஷயத்தை முழுதாகச் சொல்ல ஆரம்பித்தான்.
மந்தாகினி, அந்த அனிருத்துடன் ஒன்றாக இருந்ததை வைஷ்ணவி பார்த்ததும், அதன் பின் காரில் வைஷ்ணவி பட்ட காம அவஸ்தையும், கார் சக்கரம் பள்ளத்தில் இறங்கிய உடனே மழையில் நனைந்து, ஈரச்சேலையில் வைஷ்ணவி தனக்குக் காட்டிய மேனி அழகையும், அவளை அப்போதே காரிலேயே வைத்து முடிக்க வேண்டும் என எடுத்த உத்வேகத்தை அடக்கிக்கொண்டு வீடு வரை கொண்டு வந்து சேர்த்ததையும், அதற்குப் பிறகு மாடியில் மறைவாக அவளைப் போட்டுச் சென்று தைலம் தேய்த்ததையும் அவன் வரிவிடாமல் சொன்னான்.
"ஓ, இவ்வளவு நடந்திருக்கா கதை? அப்ப வைஷ்ணவிக்கு உன் மேல ஆசை இருந்திருக்கும்னு சொல்றியா?"
"ஆமாண்டி, நான் அவளை ஒன்னும் கெடுக்கலடி. அவ சம்மதத்தோடதான் அவளை அனுபவிச்சேன்."
"ஆமாமா! நானும் கீ-ஹோல்ல அதை பார்த்தேன். அவ ஒன்னும் அழுதா போல இல்ல, நல்லா அனுபவிச்சுக் கத்திக்கிட்டு இருந்தா. அதான் எனக்கும் பயங்கர கோபம்."
"ஆமா, நல்லா கோ-ஆப்ரேட் பண்ணா."
"அதனாலதான் நானும் கதவு திறக்காம இருந்தேன்."
"இப்ப சொல்லு, இந்த வைஷ்ணவி என் கைக்கு வர்றது நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் நல்லதுதானே?"
"ம்ம்ம், ஆ, ஆமா நல்லதுன்னுதான் நினைக்கிறேன். ஆனா நீ மனசு மாறக்கூடாது, சொல்லிட்டேன்."
"சத்தியமா மாற மாட்டேன். கடைசி வரைக்கும் நீதான் என் பொண்டாட்டி."
அவளை உச்சந்தலையில் அவன் கை வைத்தான்.
"உன்னை நம்பறேன்டா. எனக்கு துரோகம் பண்ணாதடா, அவளுடேயே படுத்துட்டு இருக்காத."
"கண்டிப்பா நம்பு! எனக்கு இனிமேல் வைஷ்ணவி வெறுக்காம இருக்கணும். அவ என் காலைச் சுத்திக்கிட்டே இருக்கணும்."
"ம்ம்ம்,"
"அதுக்கு நீ என்னைப் பத்தி நல்ல விதமா சொல்லி, நான் அவளைக் கட்டிக்க வைக்க வேண்டிய வேலையை நீதான் பாத்துக்கணும்."
"ஆனா, ஊர் உலகத்துல என்ன சொல்வாங்க? டிரைவர் ஏமாத்திக் கெடுத்துட்டான்னு சொன்னா, ஏற்கனவே ரெண்டு பேருக்கும் கனெக்ஷன் இருக்குன்னு சொல்வாங்க."
"அதைப் பத்தி நீ ஏண்டி பயப்படுற? நீ எதைப் பத்தியும் கவலைப்படாத, சரியா? எத்தனையோ இடங்கள்ல பணக்காரங்க வேலை செய்யற டிரைவரைக் கட்டிக்கிட்ட தில்லையா? அவங்கள்லாம் நல்லா இல்லையா? நீ அவளை நல்லா பேசி எனக்கு செட் பண்ணி வைடி, அது போதும். இந்த பங்களா உன்னுடையது."
பங்களாவா? கிரிஜா சிலிர்த்தாள்.
"ஆனா நீ என்னை மறந்துட மாட்டியா?"
"மறக்க மாட்டேன்டி!" அவளை வாரி எடுத்துத் தனது மடியில் வைத்துக்கொண்டான் சுரேஷ்.
அவன் சொன்னதை அவள் நம்ப முடியாமல் திகைத்து போய் பார்த்தாள். "உனக்காக தாண்டி அவளை தொட வேண்டியதா போச்சு" "என்னடா சொல்றே நீ?" "ஏய், இவ என்னை கண்டிப்பா இங்க பொங்கலுக்கு அப்புறம் இருக்கக்கூடாதுன்னு சொன்னா இல்ல," "அதான் தெரியுமே" "அப்ப மட்டும் இல்ல, இப்போ உடம்பு சரியில்லாதப்போ அவங்க கால்ல நான் தைலம் தேச்சுட்டு இருக்கேன், அப்பவும் அதையே தான் சொல்றா. அவ என்னை இங்க இருக்க கூடாதுன்னு சொன்னாலும், அதே சமயம் அவ கண்ணுல ஆசையை பார்த்தேன்" "அந்த மண்ணாங்கட்டி, வியாக்கியானம்லாம் நான் உன்னை கேட்கல. எனக்காக தான் அவளை கெடுத்தேன்னு சொன்னேல்ல, எப்படி அது சொல்லு?" "சதா என்னை இந்த வேலையை விட்டு போ, போன்னு சொன்னா, எனக்கு வேற வழி தெரியல. அவளை தொட்டா தான் அவ என் வழிக்கு வருவான்னு நினைச்சேன்," ",,,," "தொட்டுட்டேன், அவ என் வழிக்கு வந்தா நம்ம ரெண்டு பேர் ராஜ்ஜியம் தான் இங்க நடக்கும்" "புரியலையே" "கிரிஜா, நான் வைஷ்ணவிக்கு இதுவரைக்கும் அவ வாழ்க்கையில அனுபவிக்காத சுகத்தை காட்டி இருக்கேன். இனிமேல் என்னை கண்டிப்பா இந்த வேலையை விட்டு அனுப்ப மாட்டா" "அதான் தெரியுமே, அதுக்குத்தானே திட்டம் போட்டு அவளை கெடுத்துட்டே," "முழுசா கேளுடி லூசு, அப்படி வேலை விட்டு என்னை அனுப்பலனா அவ என்னை ஏத்துக்கிட்டான்னு அர்த்தம்" "உன்னை ஏத்துக்கிட்டான்னா என்ன அர்த்தம்? நீ என்னடா கனவு காண்றே? அவ உன்னை ஏத்துக்கிட்டான்னா உன்கிட்ட தாலி கட்டி புருஷனாக்கிப்பாளா என்ன?" "ஏன் வச்சுக்க மாட்டா? இனி நான் அவளுக்கு வேணும்," "நீ என்னடா நினைக்கிற? லூசு மாதிரி என்னடா சொல்ற?" "கண்டிப்பா நீ அவகிட்ட என்னை சப்போர்ட் பண்ணி, அவளுக்கு என்னை மாதிரி ஆம்பளை ஆதரவு அவசியம்னு சொல்லி சொல்லி அவ மனசை மாத்தி வெச்சா, கண்டிப்பா அவ முழுசா என் கிட்ட வந்துடுவா. இந்த சொத்தெல்லாம் நமக்கு தான், நம்ம ரெண்டு பேருக்கு தான்," "என்னடி?" "சொத்தா?" "சரி சொல்றேன், ஆனா அப்ப என் கதி? என்னை கட்டிக்கிறேன்னு சொல்லி தானே என்னை அவுத்து போட்டு பல தடவை அனுபவிச்சே?" "ஏய்ய் முதல்ல நான் சொல்றதை கேளு" "நான் கேட்க மாட்டேன், அவளை தாலி கட்டி பொண்டாட்டி ஆக்கிட்டு என்னை வப்பாட்டி ஆக்கப் போறியா? அதானே உன் பிளான்?" "ஏய்ய் யார்டி இவ, பைத்தியம் மாதிரி உளறாதடி, உனக்கென்னடி குறைச்சல்? இந்த வீடு, இந்த சொத்து இனி நம்மளது, இனி நாம் வேலைக்காரங்க இல்லை" "அஞ்சிக்கும் பத்துக்கும் நீ கணக்கு சொல்ல வேண்டியதில்லை, அவ முழுசா என்கிட்ட வந்துட்டான்னா இந்த வீட்ல நம்மள மீறி எதுவும் நடக்காது" "நேத்து வந்த அந்த மந்தாகினி நம்மை ஆயிரம் கேள்வி கேட்குறா. இனி மந்தாகினியை நாம கேள்வி கேட்கலாம். அவளையே வீட்டை விட்டு அனுப்பலாம்" "எனக்கு ஒன்னும் புரியல போ," அவ தலையைப் பிடித்துக் கொண்டு ஹாலில் இருந்த சோபாவில் கால் மடக்கி உட்கார்ந்து கொண்டாள்.
அவன் அருகில் தலையை தடவிக் கொடுத்தான். "இங்க பாரு கிரிஜா, லைஃப்ல ஒரு கட்டத்துல நம்ம எந்த பக்கம் போறதுன்னு ஒரு முடிவெடுக்க வேண்டி இருக்கும். அது பல சமயம் தப்பாவும் இருக்கும், சில சமயம் சரியாக இருக்கும். நான் இப்ப பண்ணது தப்பான விஷயம் தான். இதுக்கு முன்னாடி இந்த மாதிரி ஒன்னு ரெண்டு தடவ ராங்கா பண்ணி எக்கச்சக்கமாக மாட்டி இருக்கேன் தான். ஆனா இந்த தடவை மாட்ட மாட்டேன். ஏன்னா வைஷ்ணவி இங்க தனியாள். தனி பொம்பள. அதாவது ஒண்டி பொம்பள" ",,,," "கணக்கே இல்லாத கோடிக்கணக்கான சொத்து, நகை, பணம். ஆனா அதை நிர்வாகம் பண்ண அவளுக்கு தோதான ஆளும் இல்ல, திடமும் இல்லை. அதனால நான் வைஷ்ணவியை கட்டிக்க தான் போறேன்"
அவள் திடுக்கிட்டு பார்க்க, "ஆனா, அதை நான் கேட்க முடியாது. அவளே என்னை கட்டிக்கிறீங்களான்னு கேட்கணும்" அவள் திகைத்து போய் பார்க்க, "அதை நீ தான் செய்ய வைக்கணும்," ",,,,"
கிரிஜா அழ துவங், "பயப்படாதே, அதுக்காக உன்னை விட்டுட மாட்டேன். அவ அனுமதியோட நான் உன்னையும் கட்டிக்கிறேன். நீ இந்த வீட்டில் இரு, இல்லனா உன் புது வீட்டுக்கு போ" "என்னடா இப்படி சொல்ற? இப்பவே கழட்டி விடறே?" "நீயே யோசிச்சு பாரு, உன் புது வீடு கட்டி முடிக்க ஃபினிஷிங்க் ஸ்டேஜ்ல அஞ்சு லட்சம் கூட இல்லாம அல்லாடிட்டு இருக்கே" "ம்ம் ஆமா" "நானும் உனக்கு உதவ முடியல, ஆனா இப்ப உனக்கு இவகிட்ட இருந்து பத்து லட்சம் கூட வாங்கி தரலாம், நான் கேட்டா கொடுப்பா. இப்ப ஒரே ராத்திரில எல்லாம் தலைகீழா மாறி போயிடுச்சு" "இல்லடா சுரேஷ், அவளை பத்தி தெரியாது, காலையில் எழுந்த உடனே அவ கத்தி ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணி உன்னை இந்த வீட்டிலிருந்து அனுப்பியே ஆகணும்னு சொன்னாலும் சொல்லுவா. புருஷனையே மாட்டி விட்டவ," "இருக்கலாம், ஆனா என்னைக் கண்டிப்பா சொல்ல மாட்டா, அப்படி ஒரு சிச்சுவேஷன் வந்தா நீ தான் அவளை ஆஃப் பண்ணணும். கல்யாணம் ஆகாத கன்னிபையனை தப்பா யூஸ் பண்ணிக்கிட்டீங்களேன்னு அவ குற்ற உணர்வை நீ தூண்டணும்" ",,,," "நீ பிளான் பண்ணி இஞ்ச் இஞ்சா எங்களை, அவளை நகர்த்தி என் கிட்ட கொண்டு வரணும். எனக்காக இல்ல, நம்மளுக்காக, நமக்கு பொறக்க போற புள்ளைகளுக்காக. சரியா?" அவன் தந்திரமாக கிரிஜாவை தன் பக்கம் கொண்டு வர பார்த்தான். "இல்லன்னா, இங்க கடைசி வரைக்கும் நீ வேலைக்காரிதான். என்ன சொல்றே? ஒரு ரிஸ்க் எடுத்து பாக்கலாமா?" ",,,," 'பார்க்கலாம்' என தான் அவளுக்கு தோன்றியது.
"கேப்பார் மேய்ப்பார் இல்லாத சொத்து இது. இந்த சொத்துக்கு சொந்தக்காரி இப்ப நமக்கு சொந்தம்னா சொத்தே நமக்கு தானே. ஆனா அதுக்கு அவளை நான் கட்டணும்" "ம்ம் புரியுது" "பேருக்கு அவ பொண்டாட்டியா இருக்கட்டும், நீ தான் எனக்கு பொண்டாட்டி, எனக்கு வாரிசை பெத்து கொடுக்க போறவ நீ தான்" அவன் இனிக்க இனிக்க பேசினான். "ஆனா அவ அந்த அளவுக்கு என்னோட நல்லா மெல்ட் ஆகி, பாண்டிங் ஆகி, நான் இல்லாத ஒரு வாழ்க்கையை நினைச்சு கூட பார்க்க முடியாத அளவுக்கு அவளை டியூன் பண்ணி கொண்டு வரணும். அவ கூட முதல் தடவையே அன்னியோன்யமா இருந்திருக்கேன்" "நி, நிஜமாவாடா?" "ஆமா, ஏதோ படுத்தோமா, எடுத்தோமா, கவுத்தோமா இல்லாம அவளை அனு அனுவா ரசிச்சு ஆராச்சு ஒரு மணி நேரம் அவ கூட இருந்திருக்கேன். எந்த ஒரு சமயத்திலும் அவ என்னை வேணாம்னு சொல்லல, தள்ளி விடணும்னு பாக்கல, திட்டல" "ஆமா நான் பாத்தேன்" "என்னை அவ முழுசா ஏத்துக்கிட்டா, மூஞ்செல்லாம் பாரு, என் உடம்பெல்லாம் பார் எப்படி கடிச்சு வைச்சிருக்கா. ஆசை இல்லாமயா இப்படி செய்வாளுங்க, நீ கூட இப்படி செஞ்சதில்ல?" "ஆ, ஆமாண்டா, ஆனா அதுக்காக என்னை விட்டுடறேன்னு சொல்றியே" "நான் எங்கடி அப்படி சொன்னேன்? அவளும் இருக்கட்டும், அவளுக்கு தெரியாம நீயும் இரு. இந்த சொத்தெல்லாம், அவ நகை பணம் எல்லாம் என் கைக்குவந்து அப்புறம், அதெல்லாம் நான் வேற யாருக்குக் கொடுக்கப் போறேன்? என் பொண்டாட்டி உனக்குத்தானே?'
எங்கோ கேட்ட டயலாக்கா இருக்கே? அட இதேதானே அந்த நித்யானந்தனும் சொன்னான், என அவள் யோசித்தாள். வடிவேலு காமெடியில் வரும் போலீஸ் ஸ்டேஷனில் ரவுடியும் அர்ஜுனும் செய்கிற அலப்பறை காட்சி அவள் கண்ணில் தோன்றி மறைந்தது.
நித்யானந்தனாக இருந்தால் இவ்வளவு கலவரம் இல்லை. பூப்போல அவளைச் செய்துவிட்டு, வைஷ்ணவியை மனைவியாக்கிவிட்டுப் போயிருப்பான். நமக்கும் பெரிய பணம் கிடைத்திருக்கும். நித்யானந்தன் ஒருவேளை வைஷ்ணவியைத் தாலி கட்டிக்கொண்டால் கூட இந்த சமூகம், இந்த ஊர் ஏற்றுக்கொள்ளும். என்ன இருந்தாலும் நித்யானந்தன் ஒரு டாக்டர் அல்லவா? வைஷ்ணவிக்கு நித்யானந்தன்தான் சரி. வயசு அந்தாளுக்குக் கொஞ்சம் கூட இருந்தாலும் அவர்தான் பொருத்தம், அந்தஸ்துக்குச் சரி. நித்யானந்தன் அந்த அளவுக்கு மதிப்பானவர்தான்.
ஆனால் இவன் சுரேஷ் ஒரு டிரைவர். இவன் போய் எஜமானி வைஷ்ணவியைக் கட்டிக்கிறேன் என்றால் எத்தனை பேர் என்னென்ன சொல்வார்கள்? சிரிக்க மாட்டார்களா? மற்றவர்கள் இருக்கட்டும், முதலில் வைஷ்ணவி இவனைக் கட்டிக்கச் சம்மதிப்பாளா? ஒருமுறை அவள் பலவீனமாக இருந்த சமயத்தில் அவளை ஏமாற்றிக் கால் அமுக்கி, கை அமுக்கி, தைலம் தேய்த்துச் சூடேற்றித் தந்திரமாக அவளை இவன் அனுபவித்துவிட்டான்.
அந்த ஒரே காரணத்திற்காக வைஷ்ணவி எப்படி இவனுக்குத் தலையைக் கொடுப்பாள்? ஒரு தகுதி தராதரம் வேண்டாமா? என்றெல்லாம் கிரிஜா யோசித்தாலும், 'அவளைப் பொறுத்தவரை, நித்யானந்தனை விட சுரேஷ் வைஷ்ணவியைக் கைக்குள் ஆக்கிரமித்துக் கொள்வது என்பது கொஞ்சம் கூடுதலாக ப்ளஸ் பாயிண்ட் இருக்கத்தான் செய்கிறது' என நினைத்தாள்.
என்ன இருந்தாலும் நித்யானந்தன் வெளியாள். கபடதாரி. மூலிகை, கிழங்கு, பொடி கொடுத்து மயக்கும் ஆள். அதனால்தான் வைஷ்ணவியே இப்படி ஹார்மோன்கள் மோசமாகத் தூண்டப்பட்டு, சுயமிழந்து சுரேஷின் வலையில் விழுந்து காமத்தீயில் மொத்தமாய்ப் பொசுங்கி கற்பிழந்துவிட்டாள்.
'நம்மையே ட்ரீட்மென்ட் தரேன் என சொல்லி, எல்லாத்தையும் அவிழ்த்துப் பார்த்துவிட்டானே நித்யானந்தன்? அவன் பொல்லாதவன். பணத்துக்காக என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வான். எப்போது வேண்டுமானாலும் அவனது குணம் மாறலாம். ஒருவேளை வைஷ்ணவி, அந்த நித்யானந்தனுக்கு உடன்பட்ட பின்பு, ஒரு தொகையைக் கொடுத்து நம்மை இந்த வீட்டில் இருந்து கூட நித்யானந்தன் அனுப்பிவிடலாம். தொகையைக் கொடுக்காமல் கூட அனுப்பிவிடலாம்.
ஆனால், சுரேஷ் அப்படிச் செய்யக்கூடியவன் அல்ல. அதில்லாமல் சுரேஷ், 'இந்த முழு சொத்துமே உனக்குக் கொடுக்கிறேன், உன்னையும் திருமணம் செய்கிறேன்' என்கிறான். இப்போ நமக்கு நித்யானந்தனை விட சுரேஷ்தான் நல்ல சாய்ஸ். ஆம், வைஷ்ணவியைக் கைக்குள் போட்டுக்கொள்ள வேண்டியது நித்யானந்தனை அல்ல, இந்த சுரேஷைத்தான்.
என்ன செய்வது? நித்யானந்தன் கஷ்டப்பட்டுத் திட்டமிட்டு மூலிகைகள், பொடிகள் என மாறி மாறிக்க்கொடுத்து அவளது உடலைக் கண்டபடி தூண்டித் தன்னுடன் படுக்க ரெடி செய்தான். ஆனால், அவன் எல்லாம் செட் பண்ணி வைக்க சுரேஷ் வந்து ஈஸியாக வைஷ்ணவியை அபகரித்துக் கொண்டான். வைஷ்ணவிக்கு நித்யானந்தன் தேவையா அல்லது சுரேஷ் தேவையா என்பது நமக்குத் தெரியாது.
ஆனால், அவளுக்கு இப்போது தேவை ஒரு வலுவான முரட்டு ஆண்தான். அது சுரேஷாக இருந்தால் தான் நல்லது. என்னதான் அவளைக் கதறக் கதற சுரேஷ் அனுபவித்தாலும் அவள் எப்படியெல்லாம் சுரேஷுடன் படுத்துச் சுகத்தைப் பெற்றாள் என்பதை நாமே கண்கூடாகப் பார்த்துவிட்டோம்.
ஒருவேளை சுரேஷ் சொன்னது போல வைஷ்ணவி இனி அவனுக்கு அடிமையானால், அது நமக்குத்தான் நல்லது. ஆனால், நாளை பின்னணி நாம் சுரேஷை மணந்துகொண்ட செய்தி இவளுக்குத் தெரிந்தால், தெரியவந்தால் என்ன ஆவாள்?' என அவள் பலவாறு யோசித்தாள்.
"இங்க பாரு கிரிஜா! கொஞ்சம் கொஞ்சமா நீ அவளிடம் பேசி மனசை மாத்தி என்னைக்கட்டிக்க செய்ய வேண்டியது உன் பொறுப்பு."
"சரி! அட்லீஸ்ட் இந்த மாதிரி பண்ணப் போறேன்னு ஏதாவது என்கிட்ட நீ சொல்லியிருக்கலாம்ல?" என்றாள்.
"சொன்னா நீ என்ன சொல்லுவ? வேணாம்னு சொல்லுவ. என்னை அவகிட்ட விட்டுக்கொடுக்க உனக்கு மனசு வராது." வாஸ்தவம்தான்.
"ஆனா, உனக்கு இந்தத் துணிச்சல் எப்படி வந்துச்சு?"
"கண்டிப்பா நான் முன்கூட்டியே பிளான் எதுவும் பண்ணல. இன்னைக்கு அந்த தேவகிரி மண்டபம் இருக்குல்ல, அங்க நான் அனிருத்தை மந்தாகினியூட பார்த்தேன்" என அவன் அன்று மாலையில் இருந்து நடந்த விஷயத்தை முழுதாகச் சொல்ல ஆரம்பித்தான்.
மந்தாகினி, அந்த அனிருத்துடன் ஒன்றாக இருந்ததை வைஷ்ணவி பார்த்ததும், அதன் பின் காரில் வைஷ்ணவி பட்ட காம அவஸ்தையும், கார் சக்கரம் பள்ளத்தில் இறங்கிய உடனே மழையில் நனைந்து, ஈரச்சேலையில் வைஷ்ணவி தனக்குக் காட்டிய மேனி அழகையும், அவளை அப்போதே காரிலேயே வைத்து முடிக்க வேண்டும் என எடுத்த உத்வேகத்தை அடக்கிக்கொண்டு வீடு வரை கொண்டு வந்து சேர்த்ததையும், அதற்குப் பிறகு மாடியில் மறைவாக அவளைப் போட்டுச் சென்று தைலம் தேய்த்ததையும் அவன் வரிவிடாமல் சொன்னான்.
"ஓ, இவ்வளவு நடந்திருக்கா கதை? அப்ப வைஷ்ணவிக்கு உன் மேல ஆசை இருந்திருக்கும்னு சொல்றியா?"
"ஆமாண்டி, நான் அவளை ஒன்னும் கெடுக்கலடி. அவ சம்மதத்தோடதான் அவளை அனுபவிச்சேன்."
"ஆமாமா! நானும் கீ-ஹோல்ல அதை பார்த்தேன். அவ ஒன்னும் அழுதா போல இல்ல, நல்லா அனுபவிச்சுக் கத்திக்கிட்டு இருந்தா. அதான் எனக்கும் பயங்கர கோபம்."
"ஆமா, நல்லா கோ-ஆப்ரேட் பண்ணா."
"அதனாலதான் நானும் கதவு திறக்காம இருந்தேன்."
"இப்ப சொல்லு, இந்த வைஷ்ணவி என் கைக்கு வர்றது நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் நல்லதுதானே?"
"ம்ம்ம், ஆ, ஆமா நல்லதுன்னுதான் நினைக்கிறேன். ஆனா நீ மனசு மாறக்கூடாது, சொல்லிட்டேன்."
"சத்தியமா மாற மாட்டேன். கடைசி வரைக்கும் நீதான் என் பொண்டாட்டி."
அவளை உச்சந்தலையில் அவன் கை வைத்தான்.
"உன்னை நம்பறேன்டா. எனக்கு துரோகம் பண்ணாதடா, அவளுடேயே படுத்துட்டு இருக்காத."
"கண்டிப்பா நம்பு! எனக்கு இனிமேல் வைஷ்ணவி வெறுக்காம இருக்கணும். அவ என் காலைச் சுத்திக்கிட்டே இருக்கணும்."
"ம்ம்ம்,"
"அதுக்கு நீ என்னைப் பத்தி நல்ல விதமா சொல்லி, நான் அவளைக் கட்டிக்க வைக்க வேண்டிய வேலையை நீதான் பாத்துக்கணும்."
"ஆனா, ஊர் உலகத்துல என்ன சொல்வாங்க? டிரைவர் ஏமாத்திக் கெடுத்துட்டான்னு சொன்னா, ஏற்கனவே ரெண்டு பேருக்கும் கனெக்ஷன் இருக்குன்னு சொல்வாங்க."
"அதைப் பத்தி நீ ஏண்டி பயப்படுற? நீ எதைப் பத்தியும் கவலைப்படாத, சரியா? எத்தனையோ இடங்கள்ல பணக்காரங்க வேலை செய்யற டிரைவரைக் கட்டிக்கிட்ட தில்லையா? அவங்கள்லாம் நல்லா இல்லையா? நீ அவளை நல்லா பேசி எனக்கு செட் பண்ணி வைடி, அது போதும். இந்த பங்களா உன்னுடையது."
பங்களாவா? கிரிஜா சிலிர்த்தாள்.
"ஆனா நீ என்னை மறந்துட மாட்டியா?"
"மறக்க மாட்டேன்டி!" அவளை வாரி எடுத்துத் தனது மடியில் வைத்துக்கொண்டான் சுரேஷ்.



![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)