[Peterparker69]

எபிசோடு : 70

அந்த பங்களாவின் பெரிய படுக்கை அறையில் மோசமான நாடகத்தை நடத்த தயாராகி கொண்டிருந்தான் சுரேஷ். கிடைத்த இடைவெளியில் வேகமாக வைஷ்ணவியைத் தூண்டிவிட்டு முன்னேறிக் கொண்டிருந்தான். அவளது எதிர்ப்புகளை பொடி பொடியாக்குவது தான் அவனது முதல் இலக்காக இருந்தது. அதற்காகவே அவன் அவளது மென்மையான பாகங்களை அள்ளி எடுத்து பிசைந்தான்.
அவனது இளமையின் வேகம் தாளாமல் வைஷ்ணவி தவித்தாள்.
'அவன் எப்படி இவ்வளவு துணிச்சலாக தன்னிடம் மூவ் செய்வான்?' என்பதை அவனது எஜமானி வைஷ்ணவி கொஞ்சம் கூட எதிர்பார்க்கவில்லை. நமது உடலின் பலவீனமும் அசட்டுத்தனமான எதிர்பார்ப்பும் நமது கண்களில் இருந்ததோ என்னவோ? காரில் வரும்போதே அது அவனுக்கு காட்டிக்கொடுத்து விட்டதோ என்னவோ? நிச்சயமாக தெரியவில்லை.
இல்லை என்றால் இப்படி நடக்குமா? நாம் 'ஊம்ம்ம்' என்றால், லேசாக முறைத்தால் கூட ஓரமாய் ஒதுங்கிப் போவான். அப்படிப்பட்டவன் இப்படி துணிந்து நமது கட்டிலிலேயே ஊர்ந்து நகர்ந்து வந்து, கட்டிலில் உட்கார்ந்து, நம்முடைய கண்ணாடியைப் பிடுங்கிப் போட்டு, மார்புக் கலசங்கள் அழுந்த இப்படிக் கட்டிப்பிடிப்பானா?
அவளால் அவனை சமாளிக்க முடியவில்லை; தடுக்கவும் முடியவில்லை. உலக அழிவின் கடைசி நாள் பொழியும் மழை போல வெளிப்பக்கம் சத்தங்கள் அவள் செவிகளுக்கு கேட்டன. அதையும் மீறி அவனது முத்தச் சத்தங்கள் அவளது செவிகளில் எதிரொலித்துக் கொண்டே இருந்தது.
அவள் வெகுவேகமாய் தலையை உலுப்பிக்கொண்டு திக்கித் திணறி அங்குமிங்கும் பார்த்தாள். 'இந்த பாழாய் போன கிரிஜா வந்தால் கூட தப்பித்து விடலாம்'. அவன் கன்னத்தைக் கடிக்க, "ஆஆ ஐயோ, ஆண்டவனே, வேண்டாம், இல்லை," என்று ஏதேதோ முனகினாள்.
"கார்லயே உன்னை தொட்டிருக்கணும் இல்லடி?"
"ஆஆ வேணாம்ம்!"
"அப்பவே உன் ரெண்டு முலையும் கின்னுன்னு விரைச்சிகிட்டு இருந்துச்சு, பாக்கவே செம்மையா இருந்துச்சு, அப்பவே கடிச்சி தின்னிருக்கணும்".
"ஆஆஆஸ்ஸ்,"
"ப்ளௌசை அவுத்து பால் குடிச்சிருக்கணும்,"
"இ, இல்ல,"
"அப்ப கேட்டிருந்தா பால் கிடைச்சிருக்குமா?" அவன் திரும்ப திரும்ப காதை நக்கினான்.
"போதும், விடு, ஸ்ஸ் சுரேஷ்".
"எவ்ளோ அழகு! எவ்ளோ மென்மை!" அவன் தொட்டு தொட்டு வியந்தான். ரவிக்கை அக்குள்களை அடிக்கடி தொட்டு பிசைய, அவள் சரியாக காட்டாமல் எகிறி எகிறி துடிக்க, தன்னை சூறையாட அவள் எதிர்ப்பு தெரிவிக்க, அவன் எதையும் பொருட்படுத்தவில்லை. அவளை நெஞ்சோடு சேர்த்து இறுக்கினான்.
"இந்த பஞ்சு முலை என் மார்ல பட மூணு வருஷம் ஆகிடுச்சு,"
"ஆஸ்ஸ்ங்ங்க்!"
மைதாவும் எண்ணெயும் சேர்ந்தாற்போல மென்மையான அவளது மார்பகங்களை விட்டு முந்தானை நெகிழ, அந்த கூர் முலைகளுக்கு இடையே சோகமாய் தவழ்ந்து கிடந்த மனோகரன் கட்டிய தாலிக்கொடி அவனது நெஞ்சில் குத்தி உறுத்தியது. அவள் கழுத்தில் முகம் புதைத்தவன், சற்று விலகி, பக்குவமாக அதை இழுத்து பின்னுக்கு நகர்த்திவிட்டபடி, வைஷ்ணவியை மீண்டும் மார்புக் கலசங்கள் அழுந்த அணைத்துக்கொண்டான்.
"ஆஆஆ வேணாம்,"
"உன்னை கும்பிடறேன், தயவு செஞ்சி போயிடு".
"ம்ம்கும்ம்ம்".
"போக மாட்டேன்".
"வேற இடத்துக்கு வேலைக்கு போ,"
"போறேன். அதுக்கு முன்னாடி என் எஜமானியோட ஆசைன்னு ஒன்னு இருக்கே?"
"எ, எ, எதுவுமில்ல".
"யார் சொன்னா? கண்டிப்பா இருக்கு".
அவள் அவனது கண்ணைப் பார்க்காமல் பார்வை தாழ, அவன் நிமிர்த்தினான்.
"இந்த கண்ணுல, இந்த உதட்டுல, தோ இந்த மனசுல அது தெரியுது" - அவன் மனசு எனும் போது ரவிக்கையோடு சேர்த்து முலையை சட்டென பிடித்து கசக்கினான்; உருட்டினான்.
"கி, கி, கிரிஜா ஸ்ஸ்ஸ் வ, வ, வருவா".
"அவ வரமாட்டாடி, அவ தூங்கிட்டு இருப்பா".
"இ, இல்ல வருவா, விடு,"
"வந்தா வரட்டும், பாத்தா பாக்கட்டும், எஜமானி சந்தோஷம் தான் அவளுக்கும் சந்தோஷம்".
அய்யோ, அப்ப காமம் தான் சந்தோஷமா? அதுதான் சரியா? கிரிஜா முருகேசனுடன் சந்தோஷமாகத்தான் இருந்தாளா? நான் தான் கெடுத்து விட்டேனா? கிரிஜாவை திட்டிவிட்டு இப்போது நானே இப்படி சுரேஷுடன் இப்படி இருக்கிறேனே?
பூக்குவியலில் புதைந்திருந்த மென்கனிகள் போல வைஷ்ணவியின் மார்புப் பழங்கள் அவன் மார்பில் நசுங்கி பிதுங்க, சுரேஷ் கொஞ்சம் கூட இடைவெளி விடாமல் இறுக்கமாக அவளை அணைக்க, அந்த குளிர்ச்சியான சூழலிலும் கூட, சுரேஷின் பிடியில் மாட்டியிருந்த வைஷ்ணவிக்கு 'தப, தப,' என்று வியர்த்துக் கொட்டியது. அதிலிருந்து அவளால் கொஞ்சம் கூட அவனை விட்டு விலக முடியவில்லை. எட்டி உதைத்து விலகத் தோன்றவில்லை. 'ப்ச்.. ப்ச்ச்' என முத்தங்களைக் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தான்.
அவன் நக்கலும் கடியும் அவளை வேறு ஒரு உலகத்திற்கு கொண்டு போக, அவள் அவனுடன் அப்படி இருந்த நிலையிலேயே, 'ஆண்டவனே.. என்ன இதெல்லாம்?, ஏன் ஒழுக்கம், கண்டிப்பு என்ன ஆயிற்று? பார்த்து பார்த்து கட்டி இத்தனை வருஷம் பாதுகாத்த என் உன்னதமான கற்பை இந்த டிரைவர் சூறையாடப் போகிறானா?
இவன் தான் ஹீரோவா? இல்லை வில்லனா? என் ஆடைகள், அணிகலன்கள், அழகு, அறிவு, புகழ், இசை எதுவுமே என்னை காப்பாற்றாதா? இல்லை இதெல்லாம் நான் உள்ளுக்குள் விரும்புகிறேனா? கடைசியில் இதற்குத்தானா இவ்வளவும்,?
இவனது மலர்கணை பாய நான் மதுகுடத்தைக் காட்ட வேண்டுமோ? தாலி கட்டிய மனோகரனிடம் விட்டதை இவனிடம் பெறப் போகிறேனா? என்னையே இழக்கும் இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையை நடைபெறாமல் தடுத்திருக்கவே முடியாதா? இது தப்பில்லையா? அய்யோ எனக்கு எதுவுமே தோன்றவில்லையே!' அவள் அழலாம் எனக் கூட பார்த்தாள்; அழுதால் அது அபத்தமாக இருக்கும்.
ஒன்றுமே செய்ய முடியவில்லையே, இந்த இக்கட்டிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றமாட்டாயா,
'இவனா இப்படி? நானா இப்படி?' என்பதை மட்டும் தான் அவளால் யோசிக்க முடிந்தது. என்ன உறவு இருந்தாலும் ஆண்-பெண் உறவு தான் தலையாயதோ? கன்னத்திலும், கழுத்திலும் அவனது முத்தத்தின் வேகம் பன்மடங்கு அதிகரித்துக்கொண்டிருக்க, கொஞ்ச நேரத்திலேயே அந்த முத்தங்கள் கடிகளாகவும் நக்கல்களாகவும் மாறிவிட்டன.
அவனது சூடான நாக்கு தனது அடித்தொண்டையில் பட, அவளது வாய் உதடு பிளந்தது. அவளது செக்கச்சிவந்த வாயினை பிளந்த உடனேயே அவன் முகம் அவளது உதடுகளை தேய்த்தது. அவனது கட்டை மீசை அவளின் மூக்கை, உதட்டை பிடித்து வருடியது. அவளது வாய் திறந்தபடி இருக்க, அவனது உதடுகள் அவனால் மோசமாய் கடிக்கப்பட்டன.
ஆனால், அவளுக்கு கொஞ்சம் கூட வலியே இல்லை. ஒவ்வொரு கடிக்கும் அவளது வயிறு துடித்து சுருங்கியது, முலைக்காம்புகள் பிராவை கிழிக்கப் பார்த்தன. முதன்முதலாக ஒரு ஆண்மகனின், அந்நிய ஆண்மகனின் வாய் முத்தத்தை அவள் நிறைவாகப் பெற்றுக் கொண்டிருந்தாள்.
எந்தப் பாடல் வரிகளும் அந்த இசை மேதாவிக்கு நினைவில்லை. அவன் ஆகச்சிறந்த இசை ஸ்வரத்தை விட இனிமையாக, முத்தச் சத்தத்தால் தன் செவிகளை நிரப்புவதாக அவள் நினைத்தாள்.
வைஷ்ணவியின் அமுத எச்சில் திரண்ட உதட்டையும் பற்களையும் மீறி அவனது பெரிய பட்டை நாக்கு சூலாயுதம் போல அவள் வாயில் ஆடிக்கொண்டே நுழைந்தது. உள்ளே விழுந்த நாக்கை அவளுக்கு என்ன செய்வது என தெரியவில்லை. அவள் ஆண்மகனின் நாக்கை இழுத்து வைத்து சப்பி சுவைத்ததில்லை.
நாக்கை அவளின் வாய்க்குள்ளே அவன் எடுத்துக்கொண்டு போனாலும், அவள் தன் நாக்கை ஒரு ஓரம் வைத்து பதுக்கி தப்ப பார்த்தாலும், கொஞ்ச நேரத்திலேயே அவளின் செவ்வாயையும் நாக்கின் நுனியையும் அவனது நாக்கு ஆக்கிரமித்துக்கொண்டு அனுபவித்தது.
தனது வாய்ச்சூட்டை அவனது நாக்குக்கு காண்பித்த அடுத்த வினாடியே அவள் தளர, இரண்டு நாக்குகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிப் பிணைந்து, கட்டிப்பிடித்து புரண்டு தழுவி சரசம் ஆடத் துவங்கின.
அவளது வாய்க்குள்ளேயே அவனது நாக்கு வெகுநேரம் இருக்க, அவனும் அவளுமே உட்கார்ந்த நிலையில் கட்டிப்பிடித்தபடி இருக்க, கொஞ்ச நேரத்திலேயே அவன் கட்டிலில் தலைப்பக்கம் கால் நீட்டி சாய்ந்து, அவளை அவன் தன்பக்கம் கட்டி இழுத்து தனது மடியில் கிடத்திக்கொண்டான்.
அவள் அவனது தூண் போன்ற பருத்த மடியில் சாய, அவனது ஆண்மை அவளின் பின் கழுத்தைக் குத்த, அவள் பேருக்கு அவன் மடியில் கிடந்திருந்தாளே தவிர, அவன் தொடைகளை மேலே எழுப்ப, அவளது உடலும் எழும்ப, அவனது தொடைகளுக்கும் விரிந்த மார்புக்கும் நடுவே அந்த வீட்டின் எஜமானி பாவமாய் நசுங்கிக்கொண்டிருந்தாள்.
அவனது கை தாராளமாக அவளது உடலெங்கும் படர்ந்தது. முகத்தை அவளது முந்தானைக்கும் கொண்டுபோய் அக்குள்களை வருடியது. உரிமையாகப் போய் முலைப்பந்துகளை அமுக்கிப் பார்த்தது. அங்குமிங்கும் அலைந்தது. மெல்ல அவனது கை அவளது வயிற்றுக்குள்ளே போனது.
அவனது வலது கை எங்கே போனாலும், இடது கை அவளது தலையைப் பிடித்து அழுத்தி தனது வாயுடன் பொருத்திக்கொண்டது. அவளது வாயின் எச்சில் தொடர்ந்து அவனால் வெகுசத்தமாக உறிஞ்சப்பட, அவள் தன் அமுத எச்சிலை வாரி கொடுத்துக்கொண்டே இருந்தாள். அவளுக்கு இதைவிட வேறு உலகம் ஒன்று இருக்கும் என நம்பிக்கையே இல்லை.
அவனது வாய்க்கு தனது வாயினைக் கொடுத்தபடியே, அவனது மடியில் அவள் பரந்து விரிந்து கிடைக்க, அவனது கைகள் அவளது இடுப்பிலும், வயிற்றில் போய் தசைகளையும் தடவியது. அவள் உடுத்தியிருந்த சேலையைக் கட்டி நன்றாக கீழே இழுத்துவிட்டு அவனது தொப்புளைத் தேடியது; ஆட்காட்டி விரலில் அகப்பட்ட அவளது தொப்புளை அமுக்கிப் பார்த்தது. சதைப்பற்றான அந்த ஆழ் தொப்புளுக்குள் மாறி மாறி எல்லா விரல்களும் வந்து வந்து தடவிவிட்டு குசலம் விசாரித்துவிட்டுப் போயின.
அவனது மடியில் முலை நிமிர்த்தி படுத்துக் கிடந்த அவளால், அப்படி இப்படி அசையவே முடியவில்லை. அவனது கை அவளது சேலை கொசுவத்தை நெகிழ்த்து வயிற்றுக்குள்ளாக போக, சூடாய் கொதிக்கும் அவளது அடிவயிற்றினை தொட, அவள் அந்த சூழ்நிலையிலும், தனது கைகளால் வைஷ்ணவியின் உப்பி வீங்கிய தனது மன்மத பீடத்தை நோக்கி போகும் அந்தக் கைகளை அவள் தவிப்பாக தடுத்தாள். அவனை முன்னேற விடவே இல்லை.
அவளது பெண்மைக் கோட்டையைப் பிடிக்கப் போன அவனது கை தோல்வி அடைந்து, முந்தானைக்குள் மேலே ஏறியது. அவளது இரண்டு மதர்த்த முலைகளையும் சிரமமின்றி தொட்டு பிடித்து அமுக்கி அமுக்கி பார்த்தது. அவனது ஒவ்வொரு அமுக்கலுக்கும் அவள் உடல் நெளிந்து சிலிர்த்து முனகி சிணுங்க, தொடர்ச்சியாக மாறி மாறி வைஷ்ணவியின் பால்கட்டி முலைகள் கசக்கப்பட, காம்புகளை அவன் தேடி திருக அவள் பயந்து போய் கண்ணைத் திறக்க, அவன் அவளது முந்தானையின் சேஃப்டி பின்னை அவிழ்த்து முழுதும் விலக்கினான்.
அவளின் ரவிக்கையில் முட்டிய இரண்டு திண்மையான முலைகளையும் கண் குளிரப் பார்த்தான். அந்த முலை உருண்டைக்காகவே தைக்கப்பட்டிருந்த ரவிக்கை கூம்புகளைத் தொட்டு தயக்கமின்றி பார்த்தான். நுனிப்பக்கம் உச்சியில் துருத்திய காம்புகளைத் தொட்டு கட்டை விரலுக்கும் ஆட்காட்டி விரலுக்கும் இடையே வைத்து விரல்களால் நசுக்கிப் பார்த்தான்.
அவனது காம்பு திருகலில் வைஷ்ணவிக்கு காமக் கிடக்கை பல மடங்கு ஏறிப்போய் கிடக்க, அவள் உதட்டைக் கடித்து முனகல் சத்தத்தை அடக்கப் பார்த்தாள்.
'அய்யோ, முலை மீதே கையை வெச்சுட்டானே? இந்த டிரைவருக்கு என்ன ஆச்சு?' சுரேஷ் ஏன் இப்படி திடீரென முரண்பட்டு போனான்? ஏன் எனது அந்தரங்க பாகங்களைப் பார்ப்பதற்கு குறியாக இருக்கிறான்? ஏன் எனது உடலினை ருசிக்கப் பார்க்க இவ்வளவு அலைகிறான்?
அவள் ஒரு வினாடி தான் யோசித்தாள். அவள் ஏதோ யோசிப்பதைத் தெரிந்த அவன் மறுபடியும் அவளது வாயைக் கவ்விக்கொண்டு சுவைக்க ஆரம்பித்தான். மறுபடியும் முத்தச் சத்தங்கள் கேட்டுக்கொண்டிருக்க, அவன் கை வேகமாய் அவளது ரவிக்கை கொக்கிகளைக் கழற்றின. அவளால் தன் முலைகள் ரவிக்கையை விட்டு வருவதை நினைத்து தாங்க முடியாமல் தவிக்க, எல்லா கொக்கிகளும் கழன்றன. அவன் ரவிக்கையை இருபக்கமும் திறந்து வைத்து பிரா கனிகளைப் பார்த்தான். அவளும் பார்த்தாள். அவன் பிரா கட்டிகளைக் கப்பென பிடித்தான்.
"ஆஆஆஆன்ன்ன்ங்" அவள் பல்கடித்து முனக, அவன் கசக்கி விட்டான்.
"ரெண்டு காயும் சூப்பரா இருக்கு" என்றான்.
"ஆஅங்க்ங்க்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்"
"இவ்ளோ நாளு யாருக்கும் கொடுக்காம அப்படி என்ன விரதம்?" அவனது பெரிய கைக்கு அந்த மார்பகங்கள் அமுங்கி அமுங்கி விரிய, காம்புகள் விரைத்து நீள, அவனுக்கு வைஷ்ணவியின் ப்ராவை கழட்டிப் போட்டு தனது முலைக்காம்பில் பால் குடிப்பதுதான் அவனது லட்சியமாக இருந்தது. கட்டிய சேலை இடுப்பு வரை இறங்கி அவளின் தொப்புளையும், அடிவயிற்றையும் காட்டிக்கொண்டு கிடக்க, அவளது முழு தேகத்தையும் ருசி பார்க்க அவனது வாய் முழுக்க எச்சில் ஊறிக் கொண்டிருந்தது.
கீழே அவனுக்கு தன் முழு பெண்மையை தர அவள் சம்மதிக்காததால், அவளது மார்பகங்கள் வேகமாக அவனால் கசக்கப்படும் என எதிர்பார்த்தாள். அதேபோல், அவளின் வெள்ளை பிராவில் முழுக்க நிறைந்திருந்த அந்த வெண்ணெய்க்கட்டி உருண்டைகளைப் பார்த்தவுடன், அவளது பிராவுக்குள் கையை விட எடுத்துக்கொண்டு செல்ல, வைஷ்ணவியின் நீண்ட கால கற்புத்திரை அந்தச் செயலை நடக்க விடாமல் தடை போட, இதுவரை இவனிடம் இழந்தது போதும் என்பதாய், அவனது கைகளை அவள் பிராவுக்குள் போகவிடாமல் தடுத்துக்கொண்டாள்.
தனது மொத்த சக்தியையும் திரட்டிக்கொண்டு, கை கால்களை அசைத்து, அவனது கால்களில் தவழ்ந்து உருண்டு கஷ்டப்பட்டு கையை ஊன்றி அவள் அவனது மடியில் இருந்து எழுந்தாள். முலையும் தொட விடாமல், புண்டையும் அமுக்க விடாமல் அவள் தள்ளி விலகிப் போனாள். அவளின் சேலை பாதிவரை அவிழ்ந்துவிட்டிருந்தது. அதைப் பிடித்துக்கொண்டே அவள் படுக்கையில் உருண்டாள்.
அவனிடமிருந்து வைஷ்ணவி தள்ளிப் போக, அவன் மறுபடியும் அவளை ஆட்கொள்ள கட்டிலின் மேலே விழ, அவனை கஷ்டப்பட்டு தள்ளி, அவள் கட்டிலை விட்டு வெளியே போய் தரையில் கால் வைத்தாள்.
'அந்த அறையை விட்டு ஓடலாமா?' என நினைத்தாள்; அது தான் வழி. ஆனால் அந்த அளவிற்கு அவளுக்கு வேகமும் பலமும் இருக்கும் என அவளுக்குத் தோன்றவில்லை. யாராக இருந்தாலும் அவள் இருந்த நிலை கண்டு கொஞ்சமேனும் இரக்கப்படுவார்கள். ஆனால் அவன் இரக்கப்படும் நிலையில் இல்லை.