[Peterparker69]

எபிசோடு 36

மறுநாள் தர்மராஜ் அதிகாலையிலே கிளம்பி விமான நிலையம் போக, தாமதமாக எழுந்த பிந்துவுக்கு ஆஸ்பத்திரி போக தோணவில்லை. பால்கனியை எட்டிப் பார்க்க சுரேஷின் பைக் இல்லை.
அவள் ஆஸ்பத்திரி போவதா? வேண்டாமா? என இரு மனதாக இருந்தாள். முக்கிய கேஸ் எதுவும் இல்லை. ஆஸ்பத்திரி போகவும் பிடிக்கவில்லை.
வேலை, நோயாளி, ஆஸ்பத்திரி, சிகிச்சை, காசு, பணம் என ஓடி ஓடி கிட்டத்தட்ட இளமையே போய்விட்டது. அவள் மெத்தையை தூக்கி அந்த புத்தகத்தை எடுத்தாள். 'டிப்பனேர்' என்னும் மாத பத்திரிகை, கதைகள் படங்கள் எதுவும் அவள் மனதில் ஒட்டவில்லை.
இதை அவன் கையில் எடுத்து நம்மிடம் கொடுத்துவிட்டானே? இதை அவன் பார்க்காமல் இருந்திருப்பானா? வேண்டுமென்றே தான் கொடுத்தானா?
அவள் அப்படியே படுத்திருந்தாள். மணி ஒன்பதரை ஆக சுரேஷின் பைக் சத்தம் கேட்டது. ஜன்னலை திறந்து பார்த்தாள். ஏனோ அந்தரங்க பாகங்களில் புது இரத்தம் பாய்ந்தது. இது சரியா? தப்பா? கூப்பிடலாமா? கூப்பிட்டு, என்ன சொல்வது?
அவள் பால்கனிக்கு போனாள். அவனைக் கூப்பிட்டு பாத்ரூமில் கிளீன் பண்ண சொன்னாள்.
"தோ வரேம்மா"
அவன் மேலே வந்து நிற்க, அவளும் குளியலறையில் இருந்தாள். கதவை திறந்து "உள்ள வா" என்றாள்.
அவன் இதயம் ட்டும் ட்டும் என டிரம்ஸ் வாசிக்க, அவன் தயக்கமாய் வந்து நிற்கும் போது அவள் குளித்து முடித்து விட்டிருந்தாள். பிங்க் டவலில் அவளின் கன பரிமாணங்கள் டவலை அவிழ்த்து விடுவது போல முட்ட, அவனை அந்த பக்கம் திரும்ப சொல்லி, "பாத்டப் எல்லாம் வாஷ் பண்ணிடு, வெட் டிரஸ்லாம் மேல காய வச்சுடு" என்றாள்.
"சரிங்கம்மா" என்றான் அவன். அவள் கழட்டி போட்ட பிரா, ஜட்டியை கையில் எடுத்து சுருட்டிக் கொண்டான்.
அவன் அந்த பிரா, ஜட்டியை என்ன செய்வான் என்பது அவளுக்கு தெரியும்.
அவன் பாத்ரூமில் இருக்க, இவள் வெளியே வந்து அறையில் சுடிதாரை அணிந்தாள்.
அவன் ஜட்டியை பிழிந்து டிரையரில் போட்டுவிட்டு, ரூமுக்கு அவன் திரும்ப வந்து பார்க்க பிந்து அறையில் இல்லை. கீழே ஹாலில் இருந்தாள்.
அவனுக்கும் அவளது நோக்கம் நன்றாகவே தெரிந்திருந்தது. பயப்படுகிறாள், ஆசை இருக்கிறது. ஆனால் என்ன இருந்தாலும் இவளது மகளுடன் பலமுறை ஒன்றாக இருந்து அனுபவித்து விட்டு, இப்ப இவளை தொடலாமா என நினைத்தான்.
இப்படி ஒரு நினைப்பு அவனுக்கு முன்பே இருந்திருந்தால், பிந்து பால்கனியில் வந்து நிற்கிறாள் என தெரிந்தும் டவலை கழட்டி அதை ஆட்டி இருக்க வேண்டாம். என்ன செய்வது? ஷில்பாவுடன் இருந்துவிட்டு இப்ப அவளில்லாமல் தூங்க முடியவில்லை. காலாகாலத்துக்கு கல்யாணம் செய்திருக்க வேண்டும். டிரைவர் மாப்பிள்ளை, வாடகை வீடு என்றால் பெண் கிடைக்கவில்லை.
தினம் தினம் இந்த சுன்னிக்கு ஏதாவது ஒரு புண்டை கேட்கிறது. அதற்கென வீட்டில் வேலைக்காரி, சமையல்காரி கூட எல்லாம் படுக்க முடியுமா? இப்படி ஒரு காஸ்ட்லி புண்டை கிட்ட தான் படுக்கணும். வயசு வித்தியாசம் பார்க்காமல் இவளை போட்டு பார்ப்போம். மாட்டினால் மாட்டட்டும் என்றுதான் அவன் டவலை கழட்டி தனது விலங்கு மீனை பிந்து பார்க்கும் வரை காட்டிக் கொண்டிருந்தான்.
அது நன்றாகவே வேலை செய்கிறது. ஆனால் பயம், காலம் காலமாய் இருக்கும் தயக்கம், பிந்துதேவிக்கு தன்னை மிகவும் பிடித்திருக்கிறது, ஆனால் தயங்குகிறாள். தெரிஞ்சால் அசிங்கம் என கோட்டை தாண்டி வர மறுக்கிறாள். ஷில்பா இளமையின் ஆரம்பத்தில் இருந்தாள், பிந்து இளமையின் எல்லையில் இருக்கிறாள், அதான் வித்தியாசம்.
அடுத்த இரண்டு நாள் இழுபறியாகவே இருந்தது. பிந்து ஒருவேளை தன்னை மறுபடியும் கூப்பிட்டால், "பாத்ரூமை விடுடி, உனக்கு எங்கடி கிளீன் பண்ணனும்?" என அவளின் டவலை கழட்டி பார்த்து விட வேண்டும் என அவன் நினைத்தான்.
எஜமானி, மகள் வித்தியாசம் பார்க்காத, தன் எஜமானர் தர்மராஜன் மீது விசுவாசம் இல்லாத ஒரு இரக்கம் இல்லாத வேலைக்காரனாக அப்போது சுரேஷ் இருந்தான்.
ஒரு தடவை அவனை அந்தக் கோலத்தில் பார்த்தற்கே பிந்து என்னும் உத்தமமான இல்லத்தரசி மொத்தமாய் விழுந்துவிட்டாள். மேலே கூப்பிட்டு "மகளின் ரூமை கிளீன் பண்ணு, பாத்ரூமை கிளீன் பண்ணு" என தொகையில்லாமல் உளறிக் கொண்டிருக்கிறாள்.
ஆனாலும் அவள் மீது கை வைக்க அவன் பயந்து கொண்டிருந்தான். டாக்டர் தர்மராஜன் முரடு, முன்கோபி, சிடுசிடு குணம் உடையவர். இது போன்ற வேலை எல்லாம் செய்வதை தெரிந்தால் சுட்டுக்கொன்று தோட்டத்தில் கூட புதைத்து விடுவார். ஒரு பக்கம் பயமும் இன்னொரு பக்கம் ஆசையும் அவனுக்கு இருந்தது.
ஷில்பா போல இவளே கூப்பிட்டு தனக்கு கொடுத்தால் நன்றாக இருக்கும் என நினைத்தான்.
அந்த ஒரு வாரம் அவர்கள் இருவருக்கும் நடுவே ஒரு பனிப்போராகவே இருந்தது. அவனும் தனக்கு அவள் கிடைக்கும் வரை காத்திருந்தான்.
தனது எஜமானி அம்மாள் தன்னை பார்க்கும் பார்வையில் வித்தியாசம் இருப்பதை அவன் புரிந்து கொண்ட வேலைக்காரனாக இருந்தான். வேண்டுமென்றே அவள் பார்க்கும் போது தனது உடலின் ஷோல்டர், செஸ்ட் அளவுகள் எக்ஸ்போஸ் செய்யும்படியான இறுக்கமான உடைகளை அவன் தேர்ந்தெடுத்தான். மேல்பக்கம் மார்பு முடிகள் தெரியும் படி டீசர்ட் அணிந்தான். அவள் தன் மார்பு முடி புதரையே பார்ப்பதை அவனும் தெரிந்து கொண்டான்.
அவனும் அவளை வெறித்து பார்க்க ஆரம்பித்தான். அவன் பார்வை தன் முலை மேட்டிலும், அக்குள் ஈரத்திலும், அடிவயித்திலும், கொசுவ முக்கோணத்திலும் இருப்பது அவளுக்கும் தெரியாமல் இல்லை.
கணவன் கூட வரும் போது கண்ணியமான உடையும், தான் வரும் போது மட்டும் இப்படி அரைகுறையாக பனியன் போடுகிறான் என்பதை பிந்துவும் கவனித்தாள்.
கார் ஓட்டும் போது தவிர, வீட்டில் வேலை செய்யும் போது, கார்டனில் புல் வெட்டும் போது, கட்டட வெளிப்புறம் ஒட்டடை அடிக்கும் போது எல்லாம் இறுக்கமான ஷார்ட்ஸ் ஒன்றை அணிந்து நடமாடினான். அதில் புடைத்து துருத்து நிற்கும் அவன் ஆணுறுப்பை அவள் பார்க்கும் படியும் பல தடவை நடந்து வந்தான். கணவனும் அவளும் புல்வெளியில் அமர்ந்து தேனீர் குடிக்கையில் அவளுக்கு எதிர்ப்புறம் அவன் நடந்து வரும் போது, மெல்லிய ஷார்ட்ஸில் பெரிய வாழைக்காய் சைஸில் புடைத்து நிற்கும் அவனின் உறுப்பு அவளை அச்சமுறச்செய்தது.
எப்போது வேண்டுமானாலும் தீ பற்றிக் கொள்ளும் அபாயத்திலேயே இருவரும் இருந்தார்கள். இத்தனை வயசுக்கு மேல் இது தேவையா என்கிற எண்ணம் பிந்துவுக்கு இருந்தாலும், 'இப்ப இல்லாட்டி எப்போ?' என்கிற கூக்குரலும் அவளுக்கு கேட்காமல் இல்லை. அவள் லேசாக காமவயப்பட்டிருக்கிறாள் என்பதை அவளது அசரடிக்கும் அலங்காரமே அவனுக்கு சத்தமாக சொன்னது.
அவளுடன் தனியே காரில் போகும்போதும் ஷாப்பிங் போன்ற விஷயங்களின் போதும் அவள் 'சுரேஷ்' என பெயர் சொல்லிக் கூப்பிட்டதே அவனுக்கு புதிதாக இருந்தது. இத்தனை வருஷமாக 'டிரைவர் டிரைவர்' என கூப்பிட்டவள், "ஏன் சுரேஷ்?" என கூப்பிடுகிறாள் என தெரியாமல் அவன் இல்லை.
ஆஹா! கனிந்து வருகிறாள். மகள் இல்லாத குறையை அம்மா தீர்ப்பாளா? மகளுக்கு தெரியாமல் தாயை வேட்டையாடலாமா என அவன் கொடும் ஆயுதத்துடன் காத்திருந்தான்.
கண்முன்னே செமத்தியான இரை இருக்கிறது. அதை விழுங்குவதற்கு அவன் நேரம் காலம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
அடுத்த ஞாயிற்றுக்கிழமை வந்தது. அவன் அவனது வீட்டுக்கு போக தயாரானான்.
அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமையும் அவன், பிந்து பால்கனியில் நின்று பார்க்கையில், டவலை வேண்டுமென்றே ஆடைகளை கழட்டி நிர்வாணமாக குளித்தான். அவள் உதட்டைக் கடித்தாள். அவனை திட்டி முணுமுணுத்தாள்.
அவன் திரும்பி பார்க்க, அவன் அவளையே வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். நான்கு கண்களும் சங்கமித்துக் கொண்டன.
சில மீட்டர் தூரத்தில் அவளது கற்பு அவளால் கஷ்டப்பட்டு அடைக்காத்துக் கொண்டிருந்தது. இருவர் முகத்திலும் எந்த சலனமும் இல்லை. அவன் ஜட்டியை பிழிந்து காயப்போட்டுவிட்டு தன்னுடைய அறைக்கு போனான்.
ரூமுக்கு உள்ளே போய் அவன் ஜன்னலில் கையை லேசாகத் திறந்து எதிர் பால்கனியை பார்த்தான். பிந்து அங்கும் இங்கும் நடப்பதும், கையைப் பிசைவதும், வாயில் விரலை வைத்து கடிப்பதும் பார்த்து சிரித்தான்.
பேண்ட் சட்டையை டீச்சண்டாக போட்டு டிரஸ் செய்து கொண்டு தனது வீட்டுக்கு போவது போல பைக்கை எடுக்க, பால்கனியில் இருந்து பிந்து கைதட்டி கூப்பிட்டாள்.
"என்ன?" என்று கேட்டான் அவன். மரியாதை இல்லாமல் பார்த்தான்.
அவளுக்கு என்ன சொல்வது என தெரியவில்லை. 'வரியா?' என்றா கூப்பிட முடியும்? அவனிடம் பேச அச்சப்பட்டாள். மௌனமாக இருந்தாள்.
"என்ன சொல்லுங்க" அவன் குரல் கொடுத்தான்.
"மே, மேல, பா, பாத்ரூம் கிளீன் செய்யணும்" என சொன்னாள்.
"வரேன்" என்றான். சிரித்துக் கொண்டே மேலே போனான்.
மேலே போக அவள் அவனை நெருக்கத்தில் பார்த்தாள். டிரைவரா இவன்? இவ்ளோ ஹான்ட்சமாக இருக்கிறானே?
"ம், ஷில்பா ரூம கிளீன் பண்ணிட்டு என் ரூமுக்கு வா" என்றாள். அவன் எதுவும் சொல்லவில்லை.
அவள் போன பிறகு சுரேஷ், ஷில்பாவின் பாத்ரூமில் நுழைந்தான். வெறுமனே தண்ணீரைத் திறந்து பக்கெட்டில் பிடித்தான்.
10 நிமிடம் ஷில்பாவின் படுக்கையில் படுத்து தனியே புரண்டான். பின் எழுந்தான். பிந்து அறைக்கு போனான். அவள் பாத்ரூமில் இருக்க கதவைத் தட்டினான்.
"ஷில்பா ரூமை கிளீன் பண்ணிட்டியா?"
"ஹும்."
"நீ வெளியே இரு, குளிச்சிட்டு வந்தப்புறம் பாத்ரூமை கிளீன் பண்ணு" குரல் கொடுத்தாள்.
சரி என சொன்னானே தவிர அவன் அங்கேயே இருந்தான். அவள் உடல் நடுங்க பாத்ரூமில் இருந்து எழுந்தாள். எட்டி டவலை பிடித்தாள். டவலை கட்டாமல் முழு அழகையும் கண்ணாடியில் பார்த்தாள்.
'இந்த சிவந்த உடம்பை அந்த கறுப்பனுக்கு கொடுத்து விடலாமா?' பேசினாள், சிரித்தாள்.
'ம்கூம்ம், தப்பு வேணாம்,'
டவலை தன் உடலை சுற்றி கட்டிக்கொண்டாள். இறுக்கமில்லாமல் தளர்வாக முடிச்சு போட்டாள்.
கதவைத் திறக்க அவன் பாத்ரூம் வாசலில் நிற்க, "எ, என்ன?" அவள் பயந்துவிட்டாள்.
"ம்ம் பாத்ரூம்," அவன் அவள் முலைமேட்டின் நீர்த்திவலையைப் பார்த்தான்.
அவள் தலைகுனிந்து அவனைத் தாண்டி வெளியே போனாள்.
'ஐயோ போகிறாள், இதை விட்டால் இன்னொரு சான்ஸ் கிடைக்குமா? ஒரு பெண் எவ்வளவுதான் இதுக்கு மேல ஆசையை சொல்வாள்?'
அவன் "மேடம் ஒரு நிமிஷம் நில்லுங்க" என்றான்.
"எ, என்னா?"
"பூ, பூச்சி!"
அவள் நின்றவுடன் பின்பக்க டவலுக்குள் கைவிட, அவள் விதிர்த்து போய் நிற்க உள்ள விரலை விட்டான். அவள் நெளிய, முழுகூந்தலையும் அள்ளி முன்னே போட்டாள்.
அவள் முதுகு தசைகள் விரிய அவன் கைவிட்டு, பூச்சி வடிவத்தில் இருந்த ஒரு சின்ன தேமலைப் பார்த்தான்.
"பூச்சி இங்க இல்லை, உள்ள போயிடுச்சோ?"
",,,,,."
சுரண்டினான், அவள் அப்படியே நிற்க, "பூச்சி டவலுக்குள் வேறு எங்கெங்கே போய் இருக்குன்னு பாக்கட்டுமா?" என்றான்.
அவள் "வே, வேண்டாம்" என்றாள்.
"இல்ல நான் பாக்குறேன், இப்ப விட்டா அப்புறம் பார்க்க முடியாது" என்றான்.
"அதெல்லாம் நீ பார்க்க வேண்டாம்" அவள் நகர, அவன் டவலை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டான்.
அவளது பாதி தொடைவரை அந்த டவல் மேலேறி இருக்க, அவன் தயக்கமே இல்லாமல் டவலுக்குள் முதுகுக்கு கீழ்பக்கம் கை விட்டான். பின் தொடைகளைப் பார்த்தான்.
உள்ளே ஜட்டி போல எந்த சமாச்சாரமும் குறுக்கே நிற்கவில்லை. நேராக அவள் புண்டைதான்.
பின்பக்கமாக தூக்கி பின் தொடைகளை வருடினான். அவனது ஆண்மை விரைக்க, சூத்துகளை நடுக்கமாய் தடவி கையை விட்டு கீழ் புண்டையின் பக்கம் மெல்ல கொத்தாக பிடித்து அப்படியே நிறுத்தினான். இன்னொரு கையால் பின் கழுத்தைப் பிடிக்க,
"ழேய்ய்ய் ஏஏஏ, என்ன பண்ற சுரேஷ்?"
அவளுக்கு காமம் போய் பயம் வந்து விட்டது.
"ஏய்ய் விடு,"
"பூச்சி உள்ள இருக்கான்னு," அவன் கை புண்டை நோக்கி விரைய,
"ஏ, ச்சீய் கையை எடு" என அவள் சொல்ல,
"ம்கூம் முடியாது, இதை விட்டா அடுத்த சன்டே தான், பரவாயில்லையா?"
"அ, அப்படியே இருங்க" என்றபடி இம்முறை டவலுக்கு முன் பக்கம் கையை விட்டான். அவன் கை டவல் முன்பக்கம் முடிச்சை ஊடுருவி மார்புக்கு நடுவே போனது. பிந்து அவனை விட மிகவும் குட்டையாக இருந்ததால் அவனது கை அவளது டவலுக்குள் தாராளமாக போனது.
அவன் டவலுக்குள் கைவிட்டு அவளது இரண்டு முலைகளையும் பிடித்தான். மெத்தென முலையில் ரத்தம் பாய்ந்து காம்பு விரைக்க, அவன் முலையை மட்டும் மாறி மாறி கசக்கினான். டவல் முடிச்சு நெகிழ அவன் காம்பினை பிடித்தான்.
"ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய் ஸ்டாப்! கையை எடு, ஏய்ய்,"
அவள் அங்குமிங்கும் தள்ளாட, "ஏன் வேணாமா?" அவன் அவள் காது மடலில் கேட்டான். அவள் பதிலில்லாமல் தள்ளாட, அவன் ஒரு கை முன் பக்கம் முலையையும் பின் பக்கம் சூத்து பழங்களின் கீழே ஊடுருவி அந்தரங்க வெடிப்பினையும் ஒரே சமயத்தில் தொட்டு தாக்க, அவள் மின்சாரம் பாய்ந்தது போல் ஷாக் ஆகி அதிர்ந்து உதறி அவன் மீதே வெட்டுண்ட வாழையாய் சாய, கீழே அவனது கை அவளது பெண்மை மேடையைக் கசக்க, சுருக்கென எழுந்த அவனது ஆண்மைக் கோல் அவள் பூசணிக் குண்டிகளை கடினமாக குத்த,
'மெல்ல மெல்ல இவனுக்கு பணிந்து விடுவோமே?' அவள் பயந்தாள்.
சே, நம்மை பற்றி என்ன நினைப்பான்? இவ்வளவு நாள் ஒழுக்கமாய் இருந்துவிட்டு, மகளை கல்யாணம் செய்து கொடுத்துவிட்டு, இப்ப போய் டிரைவர் பயலோடு கூத்தடித்தால்,?
நாம்தான் கூப்பிட்டோம். டவல் கட்டி கொண்டு குனிந்து, நிமிர்ந்து எல்லாவற்றையும் காட்டினோம், இப்ப என்ன செய்ய?
அவள் யோசிக்கும் முன்பே அவள் அவனது ஆக்கிரமிப்பில் வந்துவிட்டாள். அவன் காதும் கழுத்தும் அவன் நாவால் நக்கப்பட்டன. அவளது பெண்மை அதிசயமாய் வீங்கி துடிக்க ஆரம்பிக்க, மேலே அவனது கை இளம்முலைகளை கசக்க, அவள் தனது டவலுக்குள் வந்த அவனது உலக்கை போன்ற கையை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டாள்.
"விடு, ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் சுரேஷ்,"
"மேடம் ரொம்ப வாசனையாய் இருக்கீங்க,"
அவள் கையை தலைக்குமேலே உயர்த்தி வைத்து அவன் நக்க போக,
"ஸ்ஸ்ஸ் வேணாம்ம்," அவள் கையை உதறினாள். டவலை கெட்டியாக பிடித்து கொண்டாள்.
"மேடம் ஸ்ஸ்,"
"ஸ்ஸ்ஸ் சுரேஷ் விட்டுடு, இதெல்லாம் தப்பு,"
"மேடம் ஒன், ஒன் டைம்,"
"வேணாம் வெளிய போ,"
"ரொம்ப ஆசையா இருக்கு,"
"வெளிய போ ப்ளீஸ், சாருக்கு தெரிஞ்சா சார் வருத்தப்படுவார்,"
"சார் வருத்தப்பட மாட்டார், நீங்க தான் வருத்தப்படுவீங்க. எவ்வளவு நாள் அடக்கி வச்சிட்டு இருப்பீங்க? இன்னைக்கு எல்லாத்தையும் அவுத்துடுங்க" என்றான்.
அவன் டவலை பிடித்து இழுக்க அவள் இடம் கொடுக்கவில்லை.
"ஐயோ கையை எடேன்," கத்தினாள். அவன் பின் வாங்கவில்லை.
"உங்களுக்காகதான்," அவன் அந்த டவலை உரித்துப் போட்டான்.
"அய்யோ என்ன பண்றே?"
வீட்டின் எஜமானி பிந்துதேவி அவன் முன் அம்மணமாக நின்றாள்.
டவல் அவள் முலைகள் காம்போடு தொங்க, குனிந்து எடுக்க அவள் டவலை காலால் மிதித்து கட்டிலின் கீழே தள்ளினான்.
அவள் நிர்வாணமாய் எழுந்து நின்றாள். அவன் பார்ப்பதை உணர்ந்து கொண்ட பிந்து பயந்து போய் மார்பைக் குறுக்காக வைத்துக் கொண்டு பின்னால் போக மெத்தை முட்ட, அவன் அவளது செழித்த முக்கோண மேடையைப் பார்த்தான். ஷில்பாவை விட பெரிசு, நல்ல அகலம், நல்ல வீக்கம்.
"மேடம், லவ்லி மேடம்,"
மயிரடர்ந்த தன் பெண்மையை அவனுக்கு காட்டாமல் அவள் திரும்ப, அவன் அவளை பின்னால் இருந்தபடி அவளை அணைத்தான், கட்டி தழுவினான்.
எங்கே கட்டிலில் தள்ளி விடுவானோ என அவள் நடுங்கினாள். கால்கள் தள்ளாடின. அவன் இடுப்பில் கை வைத்து தடவி தொப்புளில் விரல் விட்டு குத்தினான்.
"என்ன என்னை புடிக்கலியா?"
","
"அப்ப ஏன் கூப்டீங்க?"
","
"சரி நான் வேணாமா?" மென்சூத்துகளை தடவியபடியே கேட்டான்.
"வே, ணாம் ப்ளீஸ்," அவள் அழுதாள்.
"இப்ப வேணாமா? எப்பவும் வேணாமா?"
"," கீழே சொர்க்கபுரியை நோக்கி போன அவன் விரல்கள் நின்றன.
"எ, எ, எப்பவும்,"
"சரி, நான் போறேன். இனி எப்பவும் என்னை கூப்டாதீங்க" என்றான்.
அவள் எதுவும் சொல்லவில்லை. அவன் கோபத்துடன் வெளியே போனான். கதவை டம்மார் என மூடினான்.
அவள் கைக்குக் கிடைத்த உடைகளை அணிந்து கொண்டு ஓடி வந்து வீட்டின் பால்கனியில் இருந்து அவன் பைக்கில் ஸ்பீடாக வெளியே போவதைப் பார்த்தாள்.