Adultery சங்கீத தேவதையின் அரங்கேற்றம்

[Peterparker69]

எபிசோடு : 24

மந்தாகினி வந்த பிறகு சுரேஷிற்கு நேரடியாக அதிகமாக வேலை சொன்னது மந்தாகினிதான். பெரும்பாலும் வைஷ்ணவி அவனை கூப்பிடவே இல்லை. அதுவே சுரேஷுக்கு ஒரு குறையாகவே இருந்தது.
வழக்கமாக சுரேஷுடன் காரில் போகும் போது அவனைப் பற்றியும் அவனது அம்மாவைப் பற்றியும் ஏதேனும் வைஷ்ணவி விசாரிப்பாள். ஆனால் இப்போது எதுவுமே கிடையாது.
அதே போல மந்தாகினிக்கு ஏதேனும் டவுனில் வேலையாக இருந்தால், 'நீ போய் அந்த வேலையை பாரு, நான் கச்சேரிக்கு போகிறேன்' என சொல்லி விடுவாள். சுரேஷுடன் காரில் தனியாக பயணிப்பாள். ஆனால் இப்போதெல்லாம் மந்தாகினி இல்லாமல் வைஷ்ணவி காரில் வருவதே இல்லை. தன்னுடைய எஜமானியிடம் பெரிய அளவில் வித்தியாசம் உண்டாகி இருக்கிறது என்பதை சுரேஷ் புரிந்து கொண்டான்.
நம்மால், கிரிஜா சொன்ன பொய்யால் சுரேஷ் வேலையும் போனது. அதேசமயம் நமது வேலையும் போகப்போகிறது. நாம் மெல்ல புறக்கணிக்கப்படுகிறோம் என்பதே அவனுக்கு வேதனையாக இருந்தது. அதனாலேயே சில நாட்கள் கழித்து கிரிஜா அவனைத் தேடி அவுட் ஹவுஸ்க்கு ஆசையாக வந்தபோது, அவன் 'இப்போதைக்கு எதுவும் வேண்டாம்' என சொல்லி அனுப்பி விட்டான்.
'செஞ்ச தப்பெல்லாம் போதும். இனி இந்த வீட்டை விட்டு போற வரைக்கும் பெரிய தப்பு ஏதும் செய்து விடக் கூடாது' என்பதுதான் அவனது அப்போதைய எண்ணமாக இருந்தது.
சுரேஷ் சென்னை பையன். பிளஸ் டூவில் நல்ல மார்க், ஸ்கூல் ஃபர்ஸ்ட். ஆனால் மேற்கொண்டு படிக்க வசதியில்லை. ஒரு கவர்மென்ட் காலேஜ் போய் ஆர்ட்ஸ் டிகிரி படிக்க கூட பொழுதில்லை. ஆம், காசு சம்பாதிக்க வேண்டிய கட்டாயம் அவனுக்கு.
துணிகடை, லெதர் கம்பெனி, டிரான்ஸ்போர்ட், கூரியர் என சகலமும் செய்தான். டூ வீலர் மெக்கானிக் கற்க போனான். 21 வயதிலேயே ஸ்டியரிங் பிடித்தான். அப்படி ஒரு வறுமை அவனுக்கு.
"கார் ஓட்ட கத்துக்கோ. உனக்கு வேலை இல்லைன்னு யாருமே எப்பவுமே சொல்ல மாட்டாங்க" என தாய் மாமன் வழிகாட்டி கையில் பணத்தைக் கொடுத்தார்.
அவன் கூட பிறந்தது 4 பேர். அண்ணன், தம்பி, அக்கா, தங்கைகள் இருந்தாலும் எல்லாருமே அவர்களுக்கு என தனித்தனி வழியைத் தேடிக் கொண்டு போய் விட்டார்கள்.
அவன் வயதான அப்பா, அம்மாவுடன் தனியே ஆனான். அவன் சீக்கிரமாகவே கார் ஓட்ட கற்றுக் கொண்டான். அந்த கார் டிரைவிங் வாத்தியார் நல்லவர், பலவும் சொல்லித் தந்தார்.
"தம்பி, கார் ஓட்டுறது அப்படிங்கறது ஒரு வேலை இல்ல, அது ஒரு பொறுப்பு. கார் மட்டுமா நம்பி தராங்க? கார் ஓனரும் நம்மளை நம்பி ஏறுறாங்க. கார் ஓட்டுறது மட்டும் பண்ணாம கூடவே எல்லா வேலையும் சேர்த்து செய்யும் போது நீ எந்த வீட்டுக்கு கார ஓட்டுனாலும் உன்ன ரொம்ப நாள் வேலைக்கு வைச்சிப்பாங்க, புரியுதா?" கார் டிரைவிங் ஸ்கூலில் அந்த வாத்தியார் சொன்னார். அவர் பெயர் வைத்தியநாதன்.
"புரியுது சார்."
"சில டிரைவருங்க இருக்கிறானுங்க. ஒரு டூவீலர் எடுத்துக்கிட்டு கடைக்கு போடான்னா போக மாட்டான். கார் தான் ஓட்டுவேன்னு சொல்வான். கார துடைக்க மாட்டான். சீட்ட கிளீன் செய்ய மாட்டான். இன்சூரன்ஸ் எப்ப முடியுது, பெட்ரோல் எப்ப காலியாவது எதுவுமே சொல்லாதவன் அவன். நிறைய பேருக்கு ஸ்டெப்னி கூட மாட்ட தெரியாது."
"கரெக்ட் சார்."
"எப்படி இவன்லாம் டிரைவரா இருக்க முடியும்? அதான் சொன்னேன், கார் ஓட்டுறது என்பது வெறும் வேலை இல்லை, அது ஒரு பொறுப்பு. இங்க கார் ஓனர் மட்டும் நமக்கு முதலாளி இல்ல, காரும் நமக்கு எஜமான். எந்த வேலையும் நாம மனமார்ந்த அர்ப்பணிப்போட செய்யணும்" என்றெல்லாம் அந்த வயசான பயிற்சி ஆசிரியர் சொல்லிக் கொடுத்தது அவன் மனதில் தங்கி விட்டது.
"முடியை சீரா வெட்டு, நல்ல பளிச்சினு டிரஸ்ஸை போடு, தெளிவா பேசு, நீ பேச ஆரம்பிச்சா டிரைவர் மாதிரி இருக்க கூடாது, கார் ஓனர் மாதிரி தெரியனும், புரியுதா?"
"முயற்சி பண்றேன் சார்."
"குடிச்சிட்டு வராதே, ஹான்ஸ், பான்பிராக், சிகரெட் வாசத்தோட வண்டிக்குள்ள சீட்ல உக்காராத, பாக்கு போடாத, கூடவே கூடாது, லுங்கில சீட்ல உக்காராத," அவர் சகலமும் சொல்ல, அவன் அதெல்லாம் கப்பென பிடித்துக் கொண்டான்.
அவன் டிரைவிங் கற்றுக் கொண்டு, சென்னையிலேயே பல வீடுகளில், அலுவலகத்தில் காரை ஓட்ட ஆரம்பித்தான். சில சமயம் ஆக்டிங் டிரைவராகவும் இருந்தான். நெடுஞ்சாலை, நகரச் சாலை என சாலைக்கு ஏற்றார் போல வண்டியை அற்புதமாக ஓட்டினான்.
அவன் கார் ஓட்டும்போது முழு கவனமும் கார் மீது இருந்தது. பலவித கார்களின் எஞ்சின் பற்றி யூடியூப் வீடியோக்கள் பார்த்தான். சிறுசிறு பழுதுபார்ப்பு வேலைகளையும் தெரிந்து கொண்டான். ஒரு அனுபவம் பெற்ற காரோட்டியாக இருந்தான்.
சரியான படிப்பு இல்லை என்றாலும் அவனது தோற்றமும் அணுகுமுறையும் கார்ப்பரேட் கம்பெனிகளிடம் கூட வேலை வாங்கித் தந்தன. தன்னுடைய 5 ஆண்டுகால அனுபவத்தில் அவன் ஆறு, ஏழு நிறுவனங்களில் வேலை செய்திருந்தான்.
"ஏன் இவ்ளோ ஜம்ப்? கார் ஓட்ட ஆரம்பிச்ச ஒரே வீடு இல்லனா ஒரே கம்பெனியில் ரொம்ப வருஷம் ஓட்டணும், அப்பதான் மதிப்பு. அடிக்கடி மாறிக்கிட்டு இருக்காத" என வைத்தியநாதன் அறிவுறுத்த, அவரின் சிபாரிசின் பேரிலேயே ஒரு டாக்டரின் வீட்டிற்கு வேலைக்கு சென்றான்.
அவர் பெயர் தர்மராஜன். பெரிய பணக்காரர். வீடு திருவான்மியூர், ஹாஸ்பிடல் பள்ளிகரணை. சிட்டியில் சொந்தமாக பெரிய ஹாஸ்பிடலை வைத்திருந்தார். மனைவியும் டாக்டர். அங்கே நான்கு ஆண்டுகள் வரை வேலை செய்தான். எந்த ஒரு பெரிய பிரச்சினையும் இல்லை.
"உன் வீடு எங்கப்பா? ஓ, திண்ணனூரா? டெய்லியும் தின்னனூர் டூ திருவான்மியூர் போய்ட்டு வர முடியாது, இங்கேயே தங்கிக்க. வாரம் ஒரு தடவை சண்டே போ, மண்டே காலைல வா."
"சரிங்க சார்."
அந்த முதலாளியின் சம்சாரம் கூட அவனை அதிகமாக வேலை ஏதும் சொல்லவில்லை. ஆனால், அவர்கள் வீட்டில் ஒரு பெண் இருந்தாள், அவள் ஷில்பா.
அவன் அந்த வீட்டிற்கு வேலைக்குப் போனபோது சிறிய பெண்ணாக இருந்தாள். அவன் அதிகம் கண்டுகொள்ளவில்லை. ஆனால், நான்கு ஆண்டுகள் கழித்து அந்த பெண்ணிற்கு திருமணம் பேச ஆரம்பித்தபோது தான் அந்த வீட்டில் ஒரு வயது வந்த பருவமடைந்த பெண் இருக்கிறாள் என்பதே அவனுக்கு உறுத்தியது.
ஷில்பா தன் அப்பா, அம்மா போல் டாக்டருக்கு படிக்காமல் ஆர்க்கிடெக்டுக்கு படித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவன் கண்ணிற்கு அந்த பெண் சிறிய பெண்ணாக இருந்தாள். ஆனால் அந்த பெண்ணிற்கோ அந்த டிரைவர் ஒரு வலுவான ஆண்மகனாக இருந்தான்.
ஏனோ அவளது பருவ கிளர்ச்சியை அவன் எப்போதும் தூண்டிக்கொண்டே இருக்கக் கூடியவனாக இருந்தான். அவனது உயரமும், அகலமும், முரட்டு உடம்பும், தாடியும் அவள் பருவ உணர்வுகளை அவளுக்கே தெரியாமல் தூண்டிக் கொண்டே இருந்தது. அவள் பார்த்ததெல்லாம் ஸ்டைலிஷான மீசையில்லாத மாடல் போன்ற இளைஞர்கள் தான்.
சுரேஷைப் பார்த்த போதெல்லாம் அந்த பணக்காரப் பெண்ணுக்கு உடலில் ஏதோ ஒரு விஷயம் நடந்து கொண்டே இருந்தது.
அது ஒரு நாள் முற்றியும் வெடித்தது.
சுரேஷ் சறுக்கியது அங்கே தான்.
அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை. சுரேஷ் வீட்டுக்கு கிளம்ப, தோட்டத்தின் பின் பகுதியில் குளித்துக் கொண்டிருந்தான். ஷில்பா காதில் ஹெட்போனை மாட்டிக் கொண்டு தோழியிடம் பேசிக்கொண்டே பெட்ரூம் பால்கனியில் வந்து நின்றாள். அங்கிருந்து 20 மீட்டர் தொலைவில் வெறும் ஜட்டியுடன் குளித்துக் கொண்டிருக்கும் சுரேஷைப் பார்த்ததும் அவள் திடுக்கிட்டு போனாள்.
'இந்த டிரைவர் நாய் எதுக்கு இங்கே ஓபன்ல குளிச்சிட்டிருக்கு? அதான் அவுட்டோர் பாத்ரூம் இருக்குல்ல? அங்க குளிக்கலாம் இல்ல?' அவள் அம்மாவிடம் புகார் அளிக்கலாம் என வேகமாக திரும்பும் போதுதான், அவன் உள்ளாடையை கழட்டிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து ஜன்னல் பின்னால் போய் நின்றாள்.
ஜன்னல் இடைவெளியில் அவனை பார்த்தாள். அங்கே வேறு யாரும் இல்லை. மிகப்பெரிய புல்வெளி. அக்கம் பக்கம் வீட்டில் யாரும் பார்க்க வாய்ப்பில்லை என்பதால் அவன் குளித்துவிட்டு கடைசியில் உள்ளாடையும் கழட்டி துவைக்கலாம் என அவிழ்த்தான்.
'அடப்பாவி!' அவள் வாயைப் பொத்திக் கொண்டாள்.
கண்பார்க்கும் தொலைவில் அவன் ஜட்டி கழட்டுவதைப் பார்த்ததும் அவள் ஓரமாக நின்று ஒதுங்கி அவனையே பார்த்தாள். அவளது கண்கள் தானாகவே அவனது இடுப்புக்கு கீழே சென்றது.
அவன் ஜட்டியைக் கழட்டி பிழிந்து உதறி, இவள் பக்கம் திரும்பினான். அவன் இருந்த இடத்திலிருந்து இவளைப் பார்த்தால் தெரியாது. ஆனால் அவளுக்கு எல்லாம் தெரிந்தது. அவனது இடுப்புக்கு கீழே பிரவுன் கலர் சாக்லேட் பார் போல ஆடிக் கொண்டிருந்த அவனது உறுப்பைப் பார்த்தாள்.
ஷில்பா முதன்முறையாக ஒரு ஆணுறுப்பை நேரடியாக பார்க்கிறாள். தூரத்தில் பார்த்தாலே பெரிதாக இருக்கிறதே. பலமுறை அவளது தோழிகள் பலவிதமான ஆணுறுப்புகளை போட்டோக்களில், வீடியோக்களில் காட்டி இருக்கிறார்கள். போட்டோவில் ஆண் தடி நுனியில் தன் பெயர் கூட எழுதி இருக்கிறாள்.
ஆனால் அதில் எல்லாம் ஏற்படாத ஒரு கிளர்ச்சி இந்த வேலைக்காரன் உறுப்பைப் பார்த்ததும் அவளுக்கு ஏற்பட்டது.
'அடப்பாவி, எவ்வளவு பெருசாக வைத்திருக்கிறான்! நல்ல சரியான முரட்டு கட்டையா இருப்பான் போல இருக்கே?' அவள் அவனது உறுப்பையே அந்த மூடிய ஜன்னலின் இடைவெளியில் எட்டிப் பார்க்க, அந்த சுரேஷ் தனது உறுப்பை சோப்பு ஷாம்பு போட்டு நுரையுடன் கழுவ ஆரம்பித்தான்.
அப்படிக் கழுவும் போது அவன் தேய்த்துத் தேய்த்து உருவி விட, அது நன்றாக விறைக்க ஆரம்பித்தது. கொஞ்ச நேரத்தில் கீழே தொங்கிக் கொண்டிருந்த அவனது உறுப்பு கிடைமட்டமாக வந்து, அதன் பிறகு மேல் நோக்கி செங்குத்தாய் நின்றது.
ஒரு ஆண் குறி 180 டிகிரி வரை இப்படி எல்லாம் சுழலுமா என நினைத்து அவள் சிலிர்த்தாள்.
தம்முடைய மொபைல் போனை ஜூம் செய்து அவனது இடுப்பை மட்டும் கவர் செய்து பிடித்தாள். அவன் முழுதும் தண்ணீர் ஊற்றி அலம்பி மறுபடியும் மறுபடியும் உருவி விட்டான். அவன் அத்தோடு விட்டு இருக்கலாம். ஆனால் அவனது இரு குண்டுகளிலும் நிறைந்து கிடந்த, பல நாட்களாக வெளியேற்றப்படாத விந்தை வெளியேற்ற நினைத்தானோ என்னமோ தெரியவில்லை. குண்டுகளை வருடி விட்டு தண்டினை தடவி உருவினான்.
வேகவேகமாக அவன் உருவி விட, அது நரம்புகள் புடைக்க ஒரே கொஞ்ச நேரத்தில் அந்த குண்டுகளில் தங்கி இருந்த திரவம் பளிச்சென்று மேலே புஸ்வான வெடி கங்கு போல பீச்சி அடிக்க, "ஹக்"கென அவள் திகைத்தாள். என்னடா இவன், கார்டனுக்கு தண்ணி அடிக்கறாப்பல அத்தனையும் அசால்ட்டா அடிக்கிறான்? அவள் அவனது உறுப்பை படம்பிடித்தாள். அவன் ஓடிப்போய் கழுவிக்கொண்டு டவல் கட்டிப் போக, அவளுக்கு வேர்த்து விறுவிறுத்தது.
படுக்கையில் கவிழ்ந்து படுத்தாள். அந்த போனை தன் பெண்மையில் கிடத்தி நசுக்கினாள். பின் தான் படம்பிடித்ததை மறுபடியும் ஓட்டிப் பார்த்தாள். பலமுறை பலமுறை ரீவைண்ட் செய்து பார்த்தாள். அவளது கை ஜட்டிக்குள் போய் குத்திக் கொள்ள ஆரம்பித்தது.
"எங்கடா எங்கடா குத்துடா," என்றபடி அவள் நடுவிரலை எலும்பு வலிக்கும் வரை உள்ளே விட்டு வேகமாக குத்திக் கொண்டாள்.
அவளுடைய பெண்மை வெடித்து உச்சநீர் வழியும் வரை அதை செய்தாள். தளர்ந்து போய் கண் மூடினாள்.
மறுநாள் அந்த வீடியோவைக் கொண்டு போய் தன்னுடைய தோழிகளுக்கு போட்டு காட்டினாள். "ஏய்ய் செமையா இருக்காண்டி. யப்பா மாரெல்லாம் முடி. கை விட்டா விரலெல்லாம் உள்ள மறைஞ்சிக்கும் போல. நீக்ரோ காரன் போல பிளாக் காக், நல்ல டெம்பரா அருமையா இருக்குடி."
"பிங்க் புஸ்ஸி கொடுத்தா வெச்சி செய்வான்."
"ஒரு இன்ட்ரோ குடுடி, நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து செய்யலாம்டி."
"செருப்பு!"
"ஏய்ய், அவனை குவின்ஸ்லேண்ட் கூட்டி வாடி, கார்ல வெச்சி செய்யலாம்."
"முடியாது."
"ஏய்ய் நாம மூணு பேரும் சேர்ந்து செய்யலாம்டி,"
"நெவர்!"
"ப்ளோ ஜாப் பண்ணா கூட போதும். யப்பா என்ன சைஸ்? தூரத்தில இருந்து பாக்குறப்பவே இம்மாம் சைஸ், கைல புடிச்சி பாத்தா," என பலபேர் பல ஐடியாக்கள் கொடுத்தார்கள்.
"எவளும் வேணாம் போங்கடி, நான் ஒருத்தியே போதும்."
"படிப்பு முடிய போவுது, படிப்பு முடிஞ்சா மேரேஜ். இவன் கூட படுத்து புள்ளை வாங்கிட்டு வந்துட போறே?" தோழிகள் கலாய்த்தார்கள்.
"சீலை கிழிச்சிக்க போறேடி, ப்ளோ ஜாப்போட நிறுத்திக்க."
"போடி, எல்லாம் எங்களுக்கு தெரியும்,"
அவள் அடுத்த ஞாயிறு மதியம், கல்யாணத்துக்கு தயாராக, பெண் பார்த்து நிச்சயம் செய்ய மாப்பிள்ளை வீட்டார் வருகிறார்கள் என புடவையில் ஷில்பா பேரழகியாக அலங்கரிக்கப்பட்டாள்.
மாப்பிள்ளை வீடு வரும் முன்னே வேண்டுமென்றே வெளியே போய் அலங்காரத்துடன் அங்கே நடமாடினாள். சுரேஷைக் கூப்பிட்டாள்.
அவளை புடவையில் பார்த்து திகைத்துப் போய் மிரண்டான் சுரேஷ். யப்பா, சுடில கூட இவ காயோட சைஸ் தெரியல, இதுல செம்மையா இருக்காளே! பக்கவாட்டு மார்பு கூம்பு திண்மையைப் பார்த்து ஆண்மை விறைத்தான். முன்பக்க புன்டை பக்க கொசுவ குழியும் பின்பக்க குண்டி உருண்டையும் அவனை பாடாய் படுத்தியது. தொடையின் செழுமை அவனை பிசையச் சொல்லி கேட்டது. ஆஹா, வஞ்சனை இல்லாமல் செழித்து வளர்ந்து இருக்கிறாள். அறுவடை செய்ய போறவனுக்கு செம்ம ஜாக்பாட்.
"டிரைவர், கூல் டிரிங்க்ஸ் ஸ்டாக் இருக்கா பார்," ஷில்பா சும்மா பேருக்கு அவனுக்கு உத்தரவு போட்டுப் போனாள்.
"சரிங்கம்மா."
மதியம் 2 மணிக்கு 4 கார்களில் மாப்பிள்ளை வீடு வந்து விருந்துண்டு போனார்கள். மாப்பிள்ளை அரசு துறையில் உயரதிகாரி என்றார்கள். கம்பீரமும் மிடுக்குமாய் இருந்தார்.
இந்த காலத்துல அரேஞ்ச்ட் மேரேஜா? இப்படி ஒரு ஒழுக்கமான பெண்ணா?
"டாக்டர் பிந்து தர்மராஜ் மற்றும் டாக்டர் தர்மராஜ் ஆகியோரின் ஒரே மகள் ஸ்ரீமந்த புத்ரி செல்வி ஷில்பா ராணிக்கும்," என தொடங்கி, ஐயர் திருமண நிச்சய விவாக பத்திரிகை வாசித்தார்.
மாப்பிள்ளை வீடு திரும்ப, விருந்து ஆரம்பித்து முடியும் வரை சுரேஷ் நிறைய வேலை செய்து களைத்தான். வீடு ஓய்ந்து நிசப்தமாக, கரெக்டாக அவன் தாமதமாக ஆறு மணிக்கு தோட்டத்தில் குளிக்க வந்தான்.
புடவை இத்யாதிகளைக் கழட்டி போட்டு சின்ன கிரே கலர் மிடி, வொயிட் டாப்ஸில் ரெடியாக ஷில்பா அவனுக்காய் பால்கனி ஜன்னலில் காத்திருந்தாள்.
அவன் ஒவ்வொரு உடையாக கழட்டி போட்டுவிட்டு குளிக்கும் வரை காத்திருந்து, அதன் பின் ஜட்டி கழட்டி ஆண்மையைக் கையில் பிடித்து ஷாம்பூவால் குளிப்பாட்டும் போது ஷில்பா படாரென பால்கனிக்கு வந்தாள். துணிந்து கைதட்டினாள்.
"ஏஏய்ய்ய்!" அவன் திடுக்கிட்டான். சத்தம் வந்த திசையைப் பார்த்தான்.
"அய்யோ, ஷில்பாம்மா,"
"ஹலோ டிரைவர், டிரைவர்,"
"அம்மா, என்னங்கம்மா?" அவன் பயந்து போய் திரும்பினான். அவன் சுரேஷைப் பார்க்கவேயில்லை. எதிர் அவளைப் பார்த்ததும் துண்டை எடுத்து இடுப்பில் மறைத்தான். இறுக்கமாய் கட்டினான்.
"எ, எ, என்னம்மா இங்கே?"
"பாஸ்கெட் பால் டெரஸ்ல ஆடினேன், மேல தண்ணி தொட்டில பால் விழுந்துடுச்சு, எடுத்து தா, வா."
"அம்மா, மாடி மேலயா?" அவன் தயங்க,
"ஆமா, வா சீக்கிரம்."
அவள் கூப்பிட்ட குரலுக்கு அவன் ஓடி வந்தான். டவலோடு மேலே ஓடி வந்தான். அவன் வரும் முன் அவள் மாடிக்குப் போனாள்.
"பாஸ்கெட் பாலா? தனியாவா ஆடிட்டு இருந்தீங்க?"
"ஆமா, என் கூட ஆட யாரு இருக்கா?" அவள் சிரித்தாள். சுரேஷ் அவள் உடையைப் பார்த்து மிரண்டான். அவள் தொடை வரைக்கும் இருக்கும் மினி ஸ்கர்ட் தான் அணிந்திருந்தாள். மேலே ஒரு மெல்லிய பனியன் மட்டும், தொடைகள் செக்க செவேலென இருந்தது. மதியம் போத்தீஸ் மாடல் போல பட்டுச்சேலையில் ஜொலித்தவள் இப்போது அளவிலா கவர்ச்சி காட்டுகிறாளே!
மெல்லிய பனியனில் இருந்த அவள் தலைமுடியை ஒதுக்க கையை தூக்க, இரண்டு பக்கமும் அக்குளும், பூனை ரோம குழியும், பக்கவாட்டு ஓட்டையில் சிவப்பு பிராவில் பிரா கப்பில் பிதுங்கும் முலைகளும் கிழித்துக் கொண்டு வரும்படி இருந்தது. அந்த டாப்ஸும் அவள் தொப்புள் வரை தான் இருந்தது. தொப்புள், தொடை என ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு சைஸில் அவர்களுக்கு ஏற்றார் போல இருந்தது.
இந்த பெண்ணை நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சிறு பெண்ணாக பார்த்திருக்கிறோம். அப்போது ஒல்லியாக இருப்பாள். இப்போது போல் முலை பிச்சிகிட்டு வராது. அதன் பிறகு இந்த வீட்டில் அவன் எந்த பெண்ணையுமே ஏறிட்டு பார்ப்பதில்லை.
அடடா, எவ்வளவு அழகாக வாளிப்பாக இருக்கிறாள்! மதியம் குடும்ப குத்து விளக்காய் வைர மூக்குத்தி டாலடிக்க ஜொலித்தாள். இப்ப குட்டியூண்டு பாவாடை, பனியனில் முலைக்காம்பு மேடு தட்ட திரியறாளே? இவளை கல்யாணம் செய்து கொள்ளப் போகிறவன், முதன்முதலாக இவ்வளவு புணர்ந்து அனுபவிக்கப் போகிறவன் கொடுத்து வைத்தவன் என அவன் நினைத்தான்.
"ம்ம் வா, தொட்டில பால் விழுந்திடுச்சு, மேலே இருக்கு எடுத்து தா" என்றாள்.
அவள் கைகாட்ட சுரேஷ் தொட்டி அருகே சென்றான். இரும்பு ஏணியில் ஏறி படிப்படியாக செல்ல, அவள் கீழே இருக்க, அவன் மேலே நின்று தொட்டிக்குள் எட்டிப் பார்த்தான். இவள் அவனது காலையே பார்த்தாள். முழங்கால் முடிகளை கிறக்கமாய் பார்த்தாள்.
"இங்கு ஒரு பந்தும் இல்லையேம்மா" என்றான் சுரேஷ். ஏணி உச்சியில் இருந்து அவன் அதை சொல்லும் வரை அவள் கீழிருந்து அவன் டவலுக்குள் ஆடிக்கொண்டிருந்த அனகோண்டா உறுப்பினரை எச்சில் விழுங்க பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். தலைக்கு மேலே கைவிட்டு இப்படியே கை நீட்டி பிடித்து இழுக்கலாம், அங்க முடி இருக்குமா, பார்க்கலாம். இவன் மறுக்கப்போவதில்லை.
ஆனால் அவளுக்கு கூச்சமாக இருந்தது. அவளுக்கு அந்த அளவுக்கு துணிச்சல் இல்லை. அவள் அவனது கருத்த அடிக்கரும்பையே திகைத்து போய் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, "ஷில்பாம்மா, பால் எதுவும் தொட்டில இல்லையே. ஒருவேளை பின்னாடி கார்டனில் போட்டுட்டீங்களா? போய் பாக்கட்டுமா?" என்றான்.
"இ, இல்ல இல்ல, நான் டேங்க்குள்ள தான் போட்டேன், நல்லா பாரு." அவன் தொட்டியில் சாய்ந்து பார்க்க, டவல் விலக, இவளும் அந்த விறைத்த கருங்கட்டையை கீழிருந்து மிரட்சியாக பார்த்தாள். என் முழங்கை சைஸுக்கு இருக்கே, இவ்ளோ பெருசாவா இருக்கும்? அவள் பெண்மை உதடுகள் துடிக்க ஆரம்பிக்க,
"பால் எதுவும் இல்லியே ஷில்பாம்மா" அவன் மேலிருந்து குரல் கொடுக்க,
"நீ ஒரு மண்டு, நீ இறங்கு, நானே போய் பார்க்கிறேன்" என்றாள். அவனை ஏணியில் இருந்து கீழே இறக்கி விட்டு இவள் மேலே ஏறினாள்.
"ஏணிய கிட்ட வந்து பிடிச்சுக்க." அவன் கிட்ட வந்து அண்ணாந்து பார்க்க, ஷில்பா நன்கு படிகள் போனதுமே அவளது உள்தொடை அவனது கண்ணுக்கு தெரிய ஆரம்பித்து விட்டது.
எப்பா, எலுமிச்சை கலர்ல வெயில் படாத தொடை! அவன் பெருமூச்சு விட, டவலுக்குள் இருந்த ஜட்டி மூடாத அவனது ஆண்மையில் லிட்டர் லிட்டராய் ரத்தம் பாய்ந்து கனமாகி விறைக்க ஆரம்பிக்க, ஒரு வாரம் சேமித்த உயிர்கஞ்சி இன்னும் உறைந்து அவனது குண்டுகள் பெருக்க, ஷில்பா ஏணியில் இன்னும் இரண்டு படிகள் ஏறிய உடனே அவள் அணிந்திருந்த உள் ஜட்டியின் நிறம் முதற்கொண்டு அவனுக்கு தெரிந்து விட்டது.
யப்பா, குண்டி கூட இவ்ளோ வெள்ளையா? அட்டா, எக்கச்சக்கமாக இருக்கிறாளே! இப்படி ஒரு அழகா? அடக்க முடியாமல் துணிந்து டவலுக்குள் கைவிட்டு ஆண்மையை பிடித்து உருவினான்.
ஒரு கபட நாடகத்தின் அஸ்திவாரம் அங்கே ஆரம்பமாகியது.