[Nsme]

சூரியனின் முதல் இளம் கதிர்கள் அந்த அறையின் ஜன்னல் வழியாக ஊடுருவி, அந்த மூன்று நிர்வாண உடல்களையும் ஒரு தங்கப் போர்வை போல அணைத்துக்கொண்டன.

தினேஷ், சந்தியாவின் மேல், புணர்ச்சியின் களைப்பில் சரிந்து கிடந்தான். திவ்யா அவனைத் தன் மார்போடு அணைத்திருந்தாள். மூவரின் மூச்சுக்காற்றும் ஒரே தாளத்தில் ஒலித்தது.

சந்தியா மெதுவாக ஒருக்களித்துப் படுத்து, தினேஷை நடுவில் படுக்க வைத்தாள். அவன் பூல், அவள் புண்டையிலிருந்து 'சலக்' என்ற ஈரமான சத்தத்துடன் வெளியே வந்து, தளர்ந்து விழுந்தது. அவன் களைப்பில் மல்லாக்கப் படுத்தான்.

திவ்யா குனிந்து, அவன் நெற்றியில் ஆசையாக முத்தமிட்டுப் பின் முகமெங்கும் முத்தமிட்டாள்.

சந்தியா சிரித்துக்கொண்டே, "அக்கா, இவன் இப்போ இன்னொரு ரவுண்டு தாங்க மாட்டான். நாம கோயிலுக்குக் கிளம்புவோம். நேரமாகுது," என்றாள்.

திவ்யா சற்று அசடு வழியச் சிரித்துவிட்டு முதலில் எழுந்து, பாத்ரூமுக்குச் சென்றாள்; தன்னைச் சுத்தம் செய்துகொண்டு, முகம் கழுவிவிட்டு வருவதற்காக.

இப்போது அறையில் சந்தியாவும் தினேஷும் தனியாக இருந்தனர்.

"எப்படிடா இருந்துச்சு?" என்று அவள், அவன் அருகில் படுத்தவாறே அவனைக் கட்டியணைத்துக் கேட்டாள்.

"செமையா இருந்துச்சு அண்ணி..." என்று அவன் ஒருவிதமான பெருமையுடன் சொன்னான்.

அவன் பேச்சில் இருந்த பெருமையை உணர்ந்த சந்தியா, அவன் கண்களை நேராகப் பார்த்தாள். அவள் குரல் இப்போது குறும்புத்தனம் இல்லாமல், ஒருவிதமான கண்டிப்புடன் ஒலித்தது.

"இதை ஒரு பெருமையா வெளிய எங்கேயும் சொல்லிக்கூடாது. இந்த விஷயம், இந்த ரூமை விட்டு, நம்ம மூணு பேரைத் தாண்டி எங்கேயும் போகக் கூடாது."

தினேஷ் அவள் முகத்தில் தெரிந்த தீவிரத்தைப் பார்த்து, அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்.

"இந்த ரூமுக்கு வெளிய, நானும் அக்காவும் உனக்கு வெறும் அண்ணிங்கதான். அந்த மரியாதையோடதான் நடந்துக்கணும். புரிஞ்சுதா? செவ்வாய்க்கிழமை அதிகாலைல திவ்யா அக்காவை வராண்டாவுல வெச்சுப் பின்னாடி இருந்து கட்டிப்பிடிச்சியே, அப்புறம் அவங்களை இழுத்துக்கிட்டு உன் ரூமுக்குப் போனியே... அதே மாதிரி என்னை இழுத்திருந்தா, அடிச்சுப் பல்லை உடைச்சிருப்பேன்."

தினேஷுக்கு ஒரு நொடி அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

"வாழ்க்கையில எப்பவும், எந்தப் பொண்ணையும் வற்புறுத்தக் கூடாது. அவங்களுக்கு வேணும்னா, அவங்களே வருவாங்க. இல்லன்னா, அதுக்கான சரியான சிக்னல்களைத் தருவாங்க. அதுவரைக்கும் பொறுமையா இருக்கணும். எப்பவும் ஒரு பொண்ணோட பாதுகாப்புக்குத்தான் முதல் முக்கியத்துவம் தரணும். அன்னைக்கு நீ திவ்யா அக்காவைப் பின்னாடி இருந்து கட்டிப்பிடிச்சதை வேற யாராவது பார்த்திருந்தா என்ன ஆகியிருக்கும்? எல்லாத்துக்கும் ஒரு நேரம் காலம் இருக்கு."

சந்தியா சொல்வதை தினேஷ் ஒரு நல்ல மாணவனைப் போலத் தீவிரமாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்.

அப்போது, திவ்யா ஒரு டவலைச் சுற்றிக்கொண்டு பாத்ரூமிலிருந்து வெளியே வந்தாள். அவள் வந்ததும், சந்தியா எழுந்து பாத்ரூமுக்குள் சென்றாள்.

திவ்யா தன் உடைகளை அணிய ஆரம்பித்தாள். தினேஷ், படுக்கையில் இருந்தபடியே அவள் தன் புடவையை உடுத்துவதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். தினேஷ் தன்னைப் பார்ப்பதை உணர்ந்த திவ்யா, அழகாக வெட்கப்பட்டுச் சிரித்தாள்.

சிறிது நேரத்தில் சந்தியா வெளியே வந்து, தன் உடைகளை அணிந்தாள். அவள் சோளி மற்றும் பாவாடையை அணிந்துகொண்டு, ஒரு மெல்லிய ஷாலை எடுத்துத் தன் மார்பை மறைப்பது போலப் போட்டுக்கொண்டாள்.

இரண்டு அண்ணிகளும் மீண்டும் தேவதை அவதாரம் எடுத்திருந்தனர்.

சந்தியா தினேஷைப் பார்த்துக் கேட்டாள், "என்னடா வேடிக்கை பார்த்துட்டு இருக்க? சீக்கிரம் கிளீன் பண்ணிட்டு ரெடியாகு. நாம சீக்கிரம் கோயிலுக்குப் போயிட்டு வரணும். எனக்கு 11:30-க்கு ஸ்டேட்டஸ் கால் இருக்கு. அதுக்குள்ள வந்தாகணும்."

தினேஷ் அவசரமாக எழுந்து பாத்ரூம் சென்றான். அண்ணிகள் இருவரும் கண்ணாடியின் முன் நின்று, தங்கள் அலங்காரத்தைச் சரிசெய்தனர். தினேஷ் வெளியே வந்து, உடை அணிந்து, தலை வாரிக்கொண்டு தயாரானதும், மூவரும் கீழே இறங்கினர்.

அம்மா, மூவரும் இவ்வளவு அழகாக அலங்கரித்து வருவதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டார்.

"அத்தை, ஸ்ரீரங்கம், திருவானைக்கோயில் ரெண்டு கோயிலுக்கும் போயிட்டு வர்றோம்," என்றாள் சந்தியா.

"சரி, பார்த்துப் பத்திரமாப் போயிட்டு வாங்கம்மா. நைட்டே சொல்லியிருந்தா இந்நேரம் காபி போட்டு வச்சிருப்பேன். இப்போ வெறும் வயித்தோட போறீங்களே. தண்ணியாவது குடிச்சிட்டுப் போங்க," என்றார் அம்மா.

"பரவாயில்லை அத்தை, வழியில சாப்பிட்டுக்கிறோம். 11 மணிக்குள்ள வந்துடுவோம், முக்கியமான சாமிகளை மட்டும் தரிசிச்சிட்டு," என்றாள் சந்தியா.

குழந்தைகள் இன்னமும் தூங்கிக்கொண்டுதான் இருந்தன. மூவரும் தண்ணீர் குடித்தனர்.

அம்மா தினேஷைப் பார்த்து, "டேய், எங்கேயாவது வேடிக்கை பார்த்துட்டு நிக்காம, ரெண்டு அண்ணிகளையும் பத்திரமா கூட்டிக்கிட்டுப் போயிட்டு வா," என்று அக்கறையுடன் சொன்னார்.

அவன் 'சரி' என்று தலையசைத்தான்.

பின் மூவரும் காரில் ஏறிக் கிளம்பினர். சந்தியா டிரைவ் செய்ய, திவ்யா அவள் அருகில் அமர, தினேஷ் பின் சீட்டில் அமர்ந்தான்.

கார் திருச்சி சாலையில் சீராகச் சென்றுகொண்டிருந்தது. மூவருக்குள்ளும் ஒருவிதமான அமைதி. அந்த அமைதியைத் திவ்யாதான் முதலில் கலைத்தாள். அவள் சந்தியாவின் பக்கம் திரும்பி, மெல்லிய குரலில் கேட்டாள்:

"நான் பாத்ரூம்ல இருக்கும்போது... ரெண்டு பேரும் என்ன பேசிட்டிருந்தீங்க? ஆட்சேபனை இல்லைன்னா நானும் தெரிஞ்சுக்கலாமா?"

சந்தியா சிரித்துக்கொண்டே, டிரைவிங்கில் கவனமாக இருந்தபடியே பேச ஆரம்பித்தாள். "Of course அக்கா. உங்ககிட்ட எதையும் மறைக்கமாட்டேன். ஆக்சுவலா, உங்களைப் பத்திதான் பேசிட்டு இருந்தோம். நேத்து காலைல தினேஷ் உங்களை வராண்டாவுல கட்டியணைச்சது, உங்கள ரூமுக்கு இழுத்துட்டுப் போனது எல்லாம் எவ்வளவு பெரிய தப்புன்னு அவனுக்குப் புரியவெச்சுட்டு இருந்தேன்."

திவ்யாவுக்கு ஒரு நொடி தர்மசங்கடமாக இருந்தது. "நானும்தான் சந்தியா அவனுக்கு இடம் கொடுத்துட்டேன். I was vulnerable then. மனசு ஒரு மாதிரி குழப்பத்துலயே இருந்துச்சு. வீட்ல வேற யாராவது பார்த்திருந்தா, ரொம்பப் பிரச்சனையாகியிருக்கும்."

"மனசு எப்பவும் குழப்பமா இருந்தா, அது நம்மளை vulnerable ஆக்கிடும் அக்கா. எப்பவும் அப்படி இருக்கக் கூடாது. தினேஷ் வேணுமா, வேணாமான்னு திடமா, தெளிவா முடிவு பண்ணி அதுக்கு ஏத்த மாதிரி நடந்துக்கணும். அந்தத் தெளிவு இருந்தா, பயம் இருக்காது, எந்தப் பிரச்சனையும் வராது," என்றாள் சந்தியா தீர்க்கமாக.

திவ்யா, "நீ சொல்றதும் சரிதான் சந்தியா. இனிமேல் தெளிவா இருக்க முயற்சி பண்றேன்," என்று உறுதியளித்தாள்.

பிறகு சந்தியா, ரியர் வியூ மிரர் வழியாக தினேஷைப் பார்த்தாள். அவள் குரல் இப்போது கண்டிப்புடன் ஒலித்தது.

"டேய் தினேஷ், இந்த விஷயம் வெளிய தெரிஞ்சா, எங்களை விட உனக்குத்தான் ஆபத்து அதிகம். வீட்டு ஆம்பளைங்க, ஒருவேளை எங்களைக் கூட மன்னிச்சு விட்டுருவாங்க. ஆனா, உன் அண்ணனுங்க உன்னை மன்னிக்கவே மாட்டாங்க. அடிச்சுக் கை காலை முறிச்சுப் போட்டுருவாங்க."

திவ்யாவும் அதை ஆமோதித்தாள். "ஆமாம் தினேஷ். அவருக்கு (கணேஷுக்கு) மட்டும் தெரிஞ்சா, உன்னை வெட்டிக் காவிரி ஆத்துல தூக்கிப் போட்டுடுவாரு."

இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும், அதுவரை ஒருவிதமான காம மயக்கத்தில் இருந்த தினேஷின் முகம் வெளிறிப் போனது.

சந்தியா தொடர்ந்தாள். "இன்னொரு முக்கியமான விஷயம். நீ எப்பவும் உன் அண்ணனுங்களை ஏளனமா நினைக்கக் கூடாது. அவங்களுக்கு உண்டான மரியாதை உன் மனசுல எப்பவும் இருக்கணும். அவங்க பொண்டாட்டிகளை ஓத்துட்டதால, நீ ஒன்னும் பெரிய பிஸ்தா இல்ல. அப்படி ஒரு எண்ணம் உனக்கு வந்துச்சுன்னா, அது உன்னைத் திமிர் பிடிச்சவனா மாத்திரும். அந்த மாதிரி திமிரு பிடிச்ச (cocky) ஆம்பளைங்களை எனக்குச் சுத்தமா பிடிக்காது."

அவள் ஒரு நொடி நிறுத்தி, இன்னும் தீவிரமாகச் சொன்னாள்.

"அப்புறம், எங்களை எப்பவும் மரியாதையா, 'அண்ணி'யாத்தான் நடத்தணும். நாங்க தனியா இருக்கோம்ங்கிறதுக்காக, எங்களுக்கு விருப்பம் இல்லாம நீ நெருங்கவே கூடாது. நாங்கனு மட்டும் இல்ல, லைஃப்ல எப்பவும் விருப்பம் இல்லாத பெண்ணைத் தொடறது தப்பு. இதை ஆழமா மனசுல பதிய வச்சுக்கோ. இந்த மனுஷப் பிறவியிலதான் 'ரேப்'னு ஒரு கேவலமான விஷயம் இருக்கு. 90% மிருகங்கள்ல, பெண் விருப்பம் இல்லாம, ஆண் கிட்ட கூட நெருங்க முடியாது. குறிப்பா சிங்கம், யானை, குதிரை மாதிரி பெரிய மிருகங்கள்ல. ஒருவேளை, விருப்பம் இல்லாத பெண் குதிரைக்கிட்ட ஆண் குதிரை பின்னாடி ஏற முயற்சி செஞ்சுதுன்னா, பெண் குதிரை பின்னங்காலால் ஒரே உதையில அவன் மண்டை ஓட்டை உடைச்சுரும்."

அவள் பேச்சின் வீரியம் தினேஷைத் தாக்கியது.

"ஒருவேளை, இந்த உறவுல எங்களுக்கு இதுக்கு மேல விருப்பம் இல்லைன்னு முடிவு பண்ணிட்டோம்னா, அத்தோட எல்லாம் முடிஞ்சது. நீயும் அன்னைக்கே எல்லாத்தையும் மறந்துடணும். 'அண்ணி'ங்கிற நெனப்பு மட்டும்தான் கடைசி வரைக்கும் இருக்கணும். அதுக்கப்புறம் எங்க பக்கத்துல கூட நெருங்கக் கூடாது."

தினேஷ், வாடிய முகத்துடன், "சரிங்கண்ணி," என்றான்.

சந்தியா ரியர் வியூ மிரரில் அவன் தொங்கிய முகத்தைப் பார்த்தாள். அவள் முகத்தில் இருந்த கண்டிப்பு மறைந்து, குறும்பு வந்தது.

"என்னடா இப்படி மூஞ்சி தூக்கி வெச்சிருக்க?" என்று அவள் சிரித்தாள்.

திவ்யாவும் திரும்பிப் பார்த்து, அவன் பரிதாபமான முகத்தைப் பார்த்து, சத்தமாகச் சிரித்துவிட்டாள்.

"சரி சரி, அழாதடா," என்று சந்தியா தொடர்ந்தாள். "எனக்கு இன்னும் உன்கூட செக்ஸ் வெச்சுக்க ஆசை இருக்கு. அக்காவுக்கும் அப்படித்தான்னு நினைக்கிறேன். என்னக்கா?"

திவ்யா வெட்கமாகச் சிரித்துத் தலைகுனிந்தாள்.

தினேஷும் ஒரு நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டுச் சிரித்தான்.

அப்போது மூவருக்கும் பசி வயிற்றைக் கிள்ளியதை உணர்ந்தனர். கோயிலுக்குப் போவதற்கு முன் சாப்பிட்டுவிடலாம் என்று முடிவு செய்து, ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் காரை நிறுத்திச் சாப்பிட்டனர்.

பிறகு, ஸ்ரீரங்கம் பெருமாளையும், திருவானைக்கோயில் ஜம்புகேஸ்வரரையும் மனமுருக தரிசனம் செய்தனர். அவர்கள் வேண்டுதலில், பக்தியுடன் சேர்த்து, ஒரு புதிய ரகசியத்தின் பாரமும் கலந்திருந்தது.

கோயில்களை தரிசித்து முடித்த திருப்தியுடன் மூவரும் வீடு திரும்பிக்கொண்டிருந்தனர். வழியில் ஒரு ஜூஸ் கடையைப் பார்த்ததும், சந்தியா காரை நிறுத்தினாள்.

அந்தக் கடையின் கவுன்டரில் ஒரு இளைஞனும், ஜூஸ் போட ஒரு டீன்-ஏஜ் பையனும் இருந்தனர். ஒரே நேரத்தில், இவ்வளவு அழகான இரண்டு பெண்களை, அதுவும் பாரம்பரிய உடையில் பார்த்ததும், அந்த கவுன்டர் இளைஞன் வாய்பிளந்து நின்றான். அவன் கண்கள் திவ்யாவின் வளமான அழகையும், சந்தியாவின் மாடர்ன் கவர்ச்சியையும் மாறி மாறி மேய்ந்தன.

அவன் தங்களை வழிந்து வழிந்து கவனிப்பதைப் புரிந்துகொண்ட சந்தியா, அதைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டாள்.

"எங்க மூணு பேருக்கும் மெனுல இல்லாத மூணு ஸ்பெஷல் ஜூஸ் வேணும், நாங்க கேக்கற மாதிரி மிக்ஸ் பண்ணி பிரிப்பேர் பண்ணித் தருவீங்களா?" என்று அவள் ஆரம்பித்தாள்.

அந்த இளைஞன், "சொல்லுங்க மேடம், என்ன வேணும்னாலும் பண்ணிடலாம்," என்று பவ்யமாக நின்றான்.

சந்தியா தன் காம அறிவை இங்கே பயன்படுத்தினாள். "சர்க்கரை எதுவும் போடாதீங்க. அதுக்குப் பதிலா பனங்கற்கண்டு போடுங்க."

"சாரி மேடம், பனங்கற்கண்டு இல்லை," என்றான் அந்தப் பையன்.

சந்தியா ஏமாற்றத்துடன், "அப்போ சர்க்கரையே இல்லாமலே கொடுங்க," என்றாள்.

அந்த இளைஞன் சந்தியாவை இம்ப்ரெஸ் செய்வதற்காக, "ஒரு நிமிஷம் மேடம்," என்று சொல்லிவிட்டு, அருகில் இருந்த மளிகைக் கடைக்கு ஓடி, ஒரு பனங்கற்கண்டு பாக்கெட் வாங்கி வருமாறு அந்தப் பையனிடம் சொன்னான்.

சந்தியா சிரித்துக்கொண்டே, தன் ஸ்பெஷல் ஆர்டரைச் சொன்னாள்:

தினேஷுக்கு: மாதுளை (ரத்த ஓட்டத்தை அதிகரித்து, விறைப்புத்தன்மையை நீட்டிக்க), தர்பூசணி மற்றும் இஞ்சி (காம உணர்ச்சியைத் தூண்ட) கலந்த ஜூஸ்.

திவ்யாவுக்கும், அவளுக்கும்: அவகேடோ (ஆரோக்கியமான கொழுப்பு, ஹார்மோன்களைச் சீராக்க), வாழைப்பழம் (பொட்டாசியம், ஆற்றலுக்கு), மற்றும் ஒரு சிட்டிகை ஏலக்காய் (மன அழுத்தத்தைக் குறைத்து, மூடை அதிகரிக்க) கலந்த மில்க்‌ஷேக்.

அந்த இளைஞன் அவர்கள் கேட்டபடியே, பனங்கற்கண்டு சேர்த்து, ஜூஸைத் தயாரித்துக் கொடுத்தான். அவன் கண்கள் முழுவதும் சந்தியாவின் இடுப்பின் மேலும், திவ்யாவின் மார்பின் மேலும் தான் இருந்தன.

ஜூஸைக் குடித்து முடித்துவிட்டு, மூவரும் மீண்டும் காரில் ஏறினர். காலையில் நடந்த கடுமையான உரையாடல்களால் ஏற்பட்ட இறுக்கத்தைத் தளர்த்த எண்ணி, சந்தியா சொன்னாள்:

"டேய் தினேஷ், உன் போனை ப்ளூடூத்ல கனெக்ட் பண்ணி ஏதாவது பாட்டுப் போடுடா. இங்கிலீஷ் சாங்ஸ் ஏதாவது போடு."

தினேஷ் ஆர்வமாக, "The Weeknd (Abel Tesfaye) சாங்ஸ் ஓகேவா அண்ணி?" எனக் கேட்டான்.

சந்தியா: "எனக்கும் The Weeknd சாங்ஸ் பிடிக்கும். ஆனா, 'Starboy', 'Blinding Lights' தவிர வேற எந்த சாங் வேணும்னாலும் ப்ளே பண்ணு. பெங்களூர்ல எல்லா இடத்துலயும் இந்த ரெண்டு பாட்டையும் கேட்டுச் சலிச்சுப் போச்சு."

தினேஷ்: "என்ன அண்ணி இப்படிக் கேட்டுட்டீங்க? நான் ஒரு பெரிய The Weeknd ஃபேன்."

சந்தியா: "அப்படியா? உனக்குப் பிடிச்ச The Weeknd சாங்ஸ்லாம் சொல்லு பார்ப்போம்."

தினேஷ்: "'Call Out My Name', 'Where You Belong', 'Earned It', 'Out of Time', 'I Was Never There'."

சந்தியா: "நாட் பேட். நல்ல கலெக்‌ஷன். உன்னோட ஆல்-டைம் ஃபேவரிட் என்ன?"

தினேஷ்: "'Till Dawn (Here Comes the Sun)'."

சந்தியா: "வாவ்! செம சாங். அந்த சாங் நிறைய பேருக்குத் தெரியாது. ஒத்துக்கிறேன், நீ ஒரு உண்மையான The Weeknd ஃபேன் தான்."

திவ்யா: "எனக்கு The Weeknd-ஓட 'Avatar' படத்துல வர்ற 'Nothing Is Lost' பாட்டு ரொம்பப் பிடிக்கும்."

தினேஷும் சந்தியாவும் ஒருசேர, "வாவ், செம சாங்!" என்றனர்.

தினேஷ்: "'Wicked Games' கூட என்னோட ஃபேவரிட் லிஸ்ட்ல சொல்லுவேன், ஆனா லிரிக்ஸ் கொஞ்சம் எக்ஸ்ப்ளிசிட்டா இருக்கும்."

சந்தியா சிரித்தாள். "அந்த லிரிக்ஸே உனக்கு எக்ஸ்ப்ளிசிட்டா? இதை விட, இன்னும் மோசமான பாட்டெல்லாம் இருக்குடா The Weeknd-ஓடது."

தினேஷ்: "'Often', 'The Hills' சாங்ஸைச் சொல்றீங்களா?"

சந்தியா: "அதெல்லாம் கூட நார்மல்தான். 'Lost in the Fire'-னு ஒரு சாங் இருக்கு. கேட்டிருக்கியா?"

தினேஷ்: "இல்லையே அண்ணி. அந்த சாங் எனக்குத் தெரியாது."

சந்தியா: "சர்ச் பண்ணி ப்ளே பண்ணு."

தினேஷ் அந்தப் பாட்டைத் தேடி ப்ளே செய்தான்.

காரின் ஸ்பீக்கர்களில், ஒரு ஆழமான, காமமான குரல் ஒலிக்க ஆரம்பித்தது.

"I wanna fuck you slow with the lights on..."

முதல் வரியைக் கேட்டதுமே, மூவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்து, அடக்க முடியாமல் விழுந்து விழுந்து சிரித்தனர். ஆனால் அந்தப் பாடலின் பீட்ஸ் அவர்களை ஈர்த்தது. மூவரும் அந்தப் பாடலை ரசித்தனர்.

அந்தப் பாட்டு முடிந்ததும், தினேஷ் மேலும் சில The Weeknd பாடல்களை ப்ளே செய்ய, மூவரும் அந்த இசையின் போதையில், பகல் 11 மணியளவில் வீடு வந்து சேர்ந்தனர்.