01-08-2026, 01:07 AM
சிறிது நேரத்தில் கவின் வெளியே வர, அங்கே மல்லிகாவைப் பார்த்தவுடன் என்ன சொல்வது என்று திகைத்துப் போனான்.
கொஞ்ச நேரம் யாரும் ஒன்றும் பேசவில்லை.
மல்லிகா, கவினை பால்கனிக்கு அழைத்துச் சென்றாள். சில நொடிகள் அமைதியாக நின்றுவிட்டு பேச ஆரம்பித்தாள்.
"கவி... உன்கிட்ட நான் ரொம்ப நாளா மறைச்சு வச்சிருந்த ஒரு விஷயம் இருக்கு."
கவின் அமைதியாக அவளைப் பார்த்தான்.
"நான் அமெரிக்கா கிளம்புறதுக்கு முன்னாடி... உன் அப்பா என்கிட்ட டிவோர்ஸ் பேப்பர்ஸ்ல கையெழுத்து வாங்கிட்டார். அவர் என்னை கட்டாயப்படுத்தி, மிரட்டி அந்த விவாகரத்துப் பத்திரத்துல கையெழுத்து வாங்கினார்."
கவின் முகமே மாறிப்போனது.
"என்னம்மா சொல்றே? நிஜமாவா?"
"அவரோட முடிவு ஏற்கனவே எடுத்துட்டாரு. எனக்கு பெருசா விருப்பம் இல்லை. ஆனா, வீட்டுல தினமும் சண்டை போட்டுக்கிட்டு வாழ்றதுக்கும் அர்த்தம் இல்லன்னு தோணிச்சு."
அவள் ஒரு பெருமூச்சு விட்டாள்.
"உன் பையனை நீயே பார்த்துக்கோ, அவனைச் சமாதானப்படுத்து'ன்னு சொல்லி என்னை உன் தலைமேல கட்டி வச்சுட்டு அவர் போயிட்டார்."
கவின் அதிர்ச்சியுடன் அவளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
"என்கிட்ட ஏன் நீ எதுவுமே சொல்லலே?"
" நீ இங்க உன்னோட படிப்பு, எதிர்காலம்னு இருந்த. அந்த நேரத்துல உன் மனசை நான் நோகடிக்க விரும்பல."
சில நொடிகள் இருவரும் அமைதியாக இருந்தார்கள்.
பிறகு மல்லிகா மெதுவாகச் சிரித்தாள்.
"ஆனா மியாமி வந்த பிறகு... நிறைய விஷயங்கள் மாறிடுச்சு."
அவள் தன் வார்த்தைகளை நிதானமாகத் தேர்ந்தெடுத்தாள்.
"இத்தனை வருஷம் நான் யாருக்காகவோ வாழ்ந்தேன். உன் அப்பாவுக்காக... உனக்காக... குடும்பத்துக்காக. ஆனா, என் வாழ்க்கையைப் பற்றி நான் ஒருநாள்கூட யோசிக்கல."
அவள் கவினின் கையைப் பிடித்தாள்.
"அதனால ஒரு விஷயம் நீயும் புரிஞ்சுக்கணும்."
"ரோஹனை நீ காதலிக்கிறதுல எனக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை. நீங்க ரெண்டு பேரும் சந்தோஷமா இருந்தா, அதுவே எனக்கு போதும். உங்க வாழ்க்கையை நான் ஒருபோதும் தடுக்க மாட்டேன்."
கவினின் கண்கள் கலங்கின.
"அம்மா..."
"ஆனா ஒரு விஷயம் மட்டும் மாறாது."
அவள் அவன் கன்னத்தை வருடினாள்.
"நீ எவ்வளவு பெரியவனானாலும், யாரோட வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், எனக்கு நீ எப்பவும் என் ஒரே மகன்தான்."
கவின் அவளை இறுக்கமாகக் கட்டியணைத்தான்.
"நான் உன்னை ரொம்ப லவ் பண்றேன்மா."
"நானும் டா."
அவள் மெதுவாக அவனை விட்டு விலகினாள்.
"இப்போ நான் கிளம்பணும்."
மல்லிகா அமைதியாக, "இந்தத் தடவை... யாரோட கட்டாயத்துக்காக இல்ல. என் விருப்பத்துக்காக."
கொஞ்ச நேரம் யாரும் ஒன்றும் பேசவில்லை.
மல்லிகா, கவினை பால்கனிக்கு அழைத்துச் சென்றாள். சில நொடிகள் அமைதியாக நின்றுவிட்டு பேச ஆரம்பித்தாள்.
"கவி... உன்கிட்ட நான் ரொம்ப நாளா மறைச்சு வச்சிருந்த ஒரு விஷயம் இருக்கு."
கவின் அமைதியாக அவளைப் பார்த்தான்.
"நான் அமெரிக்கா கிளம்புறதுக்கு முன்னாடி... உன் அப்பா என்கிட்ட டிவோர்ஸ் பேப்பர்ஸ்ல கையெழுத்து வாங்கிட்டார். அவர் என்னை கட்டாயப்படுத்தி, மிரட்டி அந்த விவாகரத்துப் பத்திரத்துல கையெழுத்து வாங்கினார்."
கவின் முகமே மாறிப்போனது.
"என்னம்மா சொல்றே? நிஜமாவா?"
"அவரோட முடிவு ஏற்கனவே எடுத்துட்டாரு. எனக்கு பெருசா விருப்பம் இல்லை. ஆனா, வீட்டுல தினமும் சண்டை போட்டுக்கிட்டு வாழ்றதுக்கும் அர்த்தம் இல்லன்னு தோணிச்சு."
அவள் ஒரு பெருமூச்சு விட்டாள்.
"உன் பையனை நீயே பார்த்துக்கோ, அவனைச் சமாதானப்படுத்து'ன்னு சொல்லி என்னை உன் தலைமேல கட்டி வச்சுட்டு அவர் போயிட்டார்."
கவின் அதிர்ச்சியுடன் அவளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
"என்கிட்ட ஏன் நீ எதுவுமே சொல்லலே?"
" நீ இங்க உன்னோட படிப்பு, எதிர்காலம்னு இருந்த. அந்த நேரத்துல உன் மனசை நான் நோகடிக்க விரும்பல."
சில நொடிகள் இருவரும் அமைதியாக இருந்தார்கள்.
பிறகு மல்லிகா மெதுவாகச் சிரித்தாள்.
"ஆனா மியாமி வந்த பிறகு... நிறைய விஷயங்கள் மாறிடுச்சு."
அவள் தன் வார்த்தைகளை நிதானமாகத் தேர்ந்தெடுத்தாள்.
"இத்தனை வருஷம் நான் யாருக்காகவோ வாழ்ந்தேன். உன் அப்பாவுக்காக... உனக்காக... குடும்பத்துக்காக. ஆனா, என் வாழ்க்கையைப் பற்றி நான் ஒருநாள்கூட யோசிக்கல."
அவள் கவினின் கையைப் பிடித்தாள்.
"அதனால ஒரு விஷயம் நீயும் புரிஞ்சுக்கணும்."
"ரோஹனை நீ காதலிக்கிறதுல எனக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை. நீங்க ரெண்டு பேரும் சந்தோஷமா இருந்தா, அதுவே எனக்கு போதும். உங்க வாழ்க்கையை நான் ஒருபோதும் தடுக்க மாட்டேன்."
கவினின் கண்கள் கலங்கின.
"அம்மா..."
"ஆனா ஒரு விஷயம் மட்டும் மாறாது."
அவள் அவன் கன்னத்தை வருடினாள்.
"நீ எவ்வளவு பெரியவனானாலும், யாரோட வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், எனக்கு நீ எப்பவும் என் ஒரே மகன்தான்."
கவின் அவளை இறுக்கமாகக் கட்டியணைத்தான்.
"நான் உன்னை ரொம்ப லவ் பண்றேன்மா."
"நானும் டா."
அவள் மெதுவாக அவனை விட்டு விலகினாள்.
"இப்போ நான் கிளம்பணும்."
மல்லிகா அமைதியாக, "இந்தத் தடவை... யாரோட கட்டாயத்துக்காக இல்ல. என் விருப்பத்துக்காக."


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)