Misc. Erotica மியாமி இரவுகளில் மல்லிகா [Completed]

[rainbowrajan2]

14 




கலிபோர்னியாவில் இருந்த வேலை முடிந்ததும், கவின் அவசரமாக மியாமி திரும்பினான். விமான நிலையத்திலிருந்து நேராக ரோஹனின் அபார்ட்மெண்டுக்கே வந்தான்.

நீண்ட பயணத்தின் களைப்போடு கதவைத் திறந்தவனுக்கு அங்கே ஒரு பெரும் அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. ஹால் மேஜையின் மேல் அவளது தாலி மட்டும் தனியாகக் கிடந்தது.

"என்னடா நடந்துச்சு? அம்மா எங்க? போன் பண்ணா எடுக்க மாட்டேங்குறாங்க?" கவின் பதற்றமாக ரோஹனை உலுக்கினான்.

ரோஹன் ஆழமாக மூச்சை இழுத்தான்.

கடந்த சில நாட்களில் நடந்த எல்லாவற்றையும் மெதுவாகச் சொல்ல ஆரம்பித்தான். மல்லிகாவிடம் ஏற்பட்ட அந்த மாற்றத்தைப் பற்றி ஒவ்வொன்றாகச் சொல்லத் தொடங்கினான். அவளது புடவை மறைந்து மாடர்ன் உடைகளுக்கு மாறியதும், ஜேசனோடு அவள் நெருக்கமானதும், கடைசியில் தன்னுடைய கடன் எப்படி தீர்ந்தது என்று ஒன்றுவிடாமல் விவரித்தான்.

கவின் அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தான்.

"இது... என்னோட அம்மாவா?" என்று அவனால் நம்ப முடியாமல் கேட்டான்.

ரோஹன் சிரித்தான்.

"நானும் ஆரம்பத்துல அதைத்தான் நினைச்சேன். ஆனா இப்போ அவங்க வேற மாறி, வேற மாறி. பயந்து வாழ்ந்த மல்லிகா இல்லை. தானா முடிவு எடுக்கிற மல்லிகா."

கவின் ஜன்னல் வழியே மியாமி நகரத்தைப் பார்த்தான். தன் அம்மாவைப் பற்றிய அவன் மனப்பதிவு ஒரே இரவில் மாறிக்கொண்டிருந்தது.

சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்த பிறகு, ரோஹன் அவன் அருகில் வந்து மெதுவாக அவன் கையைப் பற்றினான்.

"கவி...நான் உன்ன ரொம்ப மிஸ் பண்ணேன்" என்று சொல்லிவிட்டு ரோஹன் அவன் நெற்றியில் மெதுவாக ஒரு முத்தம் பதித்தான்.

"நாம இதையும் சேர்ந்து சமாளிப்போம்," என்றான்.

கவின் தலையசைத்தான்.

@@@

கவின் அனுப்பிய மெசேஜைப் பார்த்ததும் மல்லிகாவுக்கு அவனைப் பார்க்க வேண்டும் என்று தோன்றியது. ஒரு சின்ன சர்ப்ரைஸ் கொடுக்கலாம் என்ற எண்ணத்தில், ஜேஸனின் காரை எடுத்துக்கொண்டு யாரிடமும் சொல்லாமல் ரோஹனின் அபார்ட்மெண்டுக்கு வந்தாள்.

கதவை மெதுவாகத் திறந்து, சத்தமில்லாமல் உள்ளே நுழைந்தாள்.

ஹாலில் யாரும் இல்லை.

"கவின்...ரோஹன்" என்று மெதுவாக அழைத்தாள். பதில் வரவில்லை.

படுக்கையறை கதவு முழுவதும் மூடப்படாமல், லேசாகத் திறந்திருந்தது. உள்ளே யாரோ பேசும் மெல்லிய சத்தம் கேட்டது.

ஆர்வத்துடன் கதவருகே சென்ற மல்லிகா, கவனமாக உள்ளே எட்டிப் பார்த்தாள்.

அந்தக் காட்சி அவளை அப்படியே உறைய வைத்தது.

படுக்கையில் ரோஹனும் கவினும் ஒன்றாக இருந்த காட்சி அவளை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது.

ரோஹன் கவினை முழுமையாக அணைத்திருந்தான். இருவரின் உதடுகளும் ஒன்றோடொன்று கலந்திருந்தன. ரோஹனின் கைகள் கவினின் உடல் முழுவதும் மெதுவாக நகர்ந்தன. கவின் ரோஹனின் தொடுகைக்கு உடல் நடுங்க பதில் கொடுத்தான்.

ரோஹன் கவினின் தொடைகளுக்கு இடையில் தன் கையை விட்டு மெல்ல வருடினான். கவின் லேசாக முனகியபடி தன் இடுப்பை உயர்த்தினான். மல்லிகா தன் கைகளால் வாயைப் பொத்திக்கொண்டாள். அவள் இதயம் வேகமாக அடித்தது.

ரோஹன் கவினை மெதுவாகத் திருப்பினான். அவன் முதுகில் முத்தமிட்டான். அவன் நாக்கு அங்கே மெதுவாகச் சுழன்றது. கவின் தலையணையில் முகத்தை புதைத்தபடி இன்பத்தில் முனகினான்.

பிறகு ரோஹன் பின்னால்  மெதுவாக நுழைத்தான். கவின் உதட்டைக் கடித்துக் கொண்டான். அவன் உடல் முழுவதும் நடுங்கியது. ரோஹன் மெதுவாகவும் ஆழமாகவும் உள்ளே சென்றான்.

அவர்களின் உடல்கள் முழுமையாக இணைந்தன. ரோஹன் கவினை இறுக்க அணைத்தபடி, முதலில் மெதுவாகவும் பிறகு வேகமாகவும் நகர்ந்தான். கவின் படுக்கையை இறுக்கப் பற்றியபடி இன்பத்தில் முனகினான்.

"ரோஹன்... ஆஹ்... இன்னும் ஆழமா..." என்று கவின் கெஞ்சினான். மல்லிகா தன் மூச்சை அடக்கிக் கொண்டாள். அவள் மெதுவாக அங்கிருந்து நகர்ந்தாள்.

மல்லிகாவின் கைகள் தன்னிச்சையாக கதவின் விளிம்பைப் பற்றிக் கொண்டன. அவள் எதிர்பார்த்தது இது இல்லை. ஒரு நொடி உள்ளே போய் பேச வேண்டும் என்று தோன்றியது. அடுத்த நொடியே அமைதியாகப் பின்வாங்கினாள்.

அவளது மனதில் ஒரே ஒரு கேள்விதான் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

"இவர்கள் இருவருக்கும்... இப்படியொரு உறவா?"

@@@

நள்ளிரவு நேரம்.

ரோஹன் தற்செயலாக விழித்துக் கொண்டு வெளியே வந்தான். மல்லிகாவின் அறைக் கதவு லேசாகத் திறந்திருந்ததைப் பார்த்து, மெதுவாக உள்ளே எட்டிப் பார்த்தான்.

அவள் அங்கே அமைதியாகத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். கடந்த சில நாட்களில் நடந்த எல்லா மாற்றங்களையும் நினைத்தபடி, அவளிடம் ஒரு விதமான அக்கறையும் நெருக்கமும் அவனுக்குள் தோன்றியது.

மெதுவாக அவளது படுக்கையருகே வந்து அமர்ந்தான். அவனுக்குள் ஒரு விதமான ஏக்கம் எழுந்தது. அவன் மெல்ல அவள் படுக்கைக்கு அருகில் வந்து அமர்ந்தான்.

எதுவும் பேசாமல், ரோஹன் அவளை மெதுவாகத் தன் அருகில் இழுத்து அணைத்துக் கொண்டான். அவளது உடலின் வெப்பம் அவனுக்குள் ஒரு புது உணர்வை ஏற்படுத்தியது.

ரோஹன் ஏக்கத்தில் அவன் சுண்ணியை மல்லிகாவின் புண்டைக்கு நேராக வைத்து சந்தோஷத்துடன் அவளை ஓக்க ஆரம்பித்தான்.

@@@


காலை வெளிச்சம் ஜன்னல் வழியாக அறைக்குள் மெதுவாகப் பரவியது.

மல்லிகா கண் விழித்தபோது, சில நொடிகள் அவளுக்கு எதுவும் புரியவில்லை. கடந்த இரவின் குழப்பமான உணர்வுகள் மெதுவாக நினைவுக்கு வந்தன.

அவள் அமைதியாக எழுந்து அமர்ந்தாள். அந்த நேரத்தில், அருகே இருந்த ரோஹன் மீது விழுந்தது. அவனது முகத்தில் குற்ற உணர்வும், குழப்பமும் தெரிந்தது.

சில நொடிகள் இருவரும் எதுவும் பேசவில்லை.

மல்லிகா ஆழமாக மூச்சை இழுத்தாள்.

"ரோஹன்... நடந்தது நடந்துடுச்சு."

அவளது குரலில் கோபம் இல்லை. ஆனால் ஒரு முடிவு இருந்தது.

“நேத்து நைட் பார்த்தேன். நீயும் கவினும்… நான் எல்லாத்தையும் புரிஞ்சுகிட்டேன்.”

ரோஹன் அதிர்ச்சியில் எழுந்து உட்கார்ந்தான்.

“மா… நான்… நான் உனக்கு…”

மல்லிகா அவன் வார்த்தையை வெட்டினாள்.

"இனிமே நீயும் நானும் ஒண்ணா இருக்க முடியாது ரோஹன். புரிஞ்சுக்க.. அதான் எல்லாருக்கும் நல்லது. நீ நல்லவன் ரோஹன். அதனாலதான் இந்த முடிவை உன்கிட்ட நேர்மையா சொல்றேன்."

ரோஹன் அவளைப் பார்த்தான். வலி இருந்தது. ஆனால் அவள் சொல்வதன் காரணமும் அவனுக்குப் புரிந்தது.

மல்லிகா எழுந்து ஜன்னல் அருகே சென்றாள்.