Romance బెంగళూరులో మొదలైన ప్రేమ

[Train222]

బెంగళూరులో అడుగుపెట్టిన కృష్ణకు ఆ నగరం మొత్తం ఒక కొత్త ప్రపంచంలా అనిపించింది. ఎక్కడ చూసినా కొత్త మనుషులు, కొత్త భాష, కొత్త వాతావరణం... తన జీవితంలో ఒక కొత్త అధ్యాయం మొదలవుతోందన్న అనుభూతి అతని మనసులో తెలియని ఆనందాన్ని నింపింది.

మెజెస్టిక్‌లోని కెంపేగౌడ బస్‌స్టేషన్‌లో దిగిన కృష్ణ, తన చేతిలో ఉన్న కాలేజీ లెటర్‌ను మరోసారి బయటకు తీశాడు. అందులో ఉన్న నంబర్‌కు ఫోన్ చేసి కాలేజీ అడ్రస్ కనుక్కున్నాడు. అక్కడే ఉన్న ఓ ఆటో డ్రైవర్‌కు అడ్రస్ చెప్పడంతో, అతను కృష్ణను కాలేజీ వైపు తీసుకెళ్లాడు.

ఆటో కాలేజీ గేటు ముందు ఆగగానే కృష్ణ నెమ్మదిగా కిందికి దిగాడు.

ఎదురుగా ఆకాశాన్ని తాకుతున్నట్టుగా కనిపిస్తున్న భారీ కాలేజీ భవనం... చుట్టూ హడావుడిగా తిరుగుతున్న విద్యార్థులు... నవ్వుతూ, మాట్లాడుకుంటూ వెళ్తున్న యువత...

కృష్ణ కాసేపు అక్కడే నిలబడి కాలేజీ వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

"ఓరి దేవుడా... ఇంత పెద్ద కాలేజీలో ఇక నుంచి మనం చదవాలా?" అని ఆశ్చర్యంగా అనుకుంటూ తనలో తానే నవ్వుకున్నాడు.

అతని గుండె మాత్రం మరోలా చెబుతోంది.

"ఇది కేవలం కాలేజీ కాదు కృష్ణా... నీ జీవితంలో కొత్త కథ మొదలయ్యే చోటు!"

అతను తన బ్యాగ్ భుజానికి వేసుకుని కాలేజీలోకి అడుగుపెట్టాడు.

అడుగు అడుగుకీ కొత్త అనుభూతి.

కొత్త ముఖాలు... కొత్త పరిచయాలు... ఆ వాతావరణంలో కనిపించే ప్రతి చిన్న విషయం కూడా అతని దృష్టిని ఆకర్షిస్తోంది. ముఖ్యంగా తన వయసులో ఉన్న అమ్మాయిల నవ్వులు, వాళ్ల మధ్య జరిగే సరదా మాటలు కృష్ణకు తెలియకుండానే చిరునవ్వు తెప్పించాయి.

"ఇక్కడ ఇన్ని రోజులు ఎలా గడుస్తాయో ఏమో..." అని అనుకుంటూ చుట్టూ చూశాడు.

అంతలోనే అతని మనసులోని చిలిపి స్వరం మొదలైంది.

"ఏముంది... కాలేజీ జీవితం కదా! చదువుతో పాటు కొత్త పరిచయాలు కూడా ఉండాల్సిందే!"

కృష్ణ నవ్వుకుంటూ తనలో తానే సమాధానం చెప్పుకున్నాడు.

"ముందు చదువుపై దృష్టి పెట్టు బాబూ... మిగతావన్నీ తర్వాత!"

అయితే అతని మనసు మాత్రం అప్పటికే మరో కథను ఊహించడం మొదలుపెట్టింది.

"ఎవరికి తెలుసు... ఈ కాలేజీలోనే నా జీవితాన్ని మార్చే ఓ అమ్మాయి పరిచయం కావచ్చు!"

ఆ ఆలోచన వచ్చిన వెంటనే కృష్ణ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.

"ఛీ... అప్పుడే ఏంట్రా ఈ ఊహలు!" అని తనను తానే మందలించుకుని చిరునవ్వు నవ్వాడు.

కానీ ఆ చిరునవ్వు వెనుక ఓ చిన్న ఆశ మాత్రం అలాగే మిగిలిపోయింది.

తనకు తెలియదు...

ఆ రోజు కాలేజీ గేటు దాటి లోపలికి వేసిన ఆ ఒక్క అడుగు...

తన జీవితంలో ప్రేమ అనే కొత్త అధ్యాయానికి మొదటి అడుగు అవుతుందని.

ఆ ఆలోచనలతోనే కృష్ణ రిసెప్షన్ వైపు నడిచాడు.

అక్కడే అతని కొత్త జీవితం... కొత్త స్నేహాలు... మరి ముఖ్యంగా, అతని హృదయాన్ని తొలిసారి కదిలించబోయే ఓ అందమైన పరిచయం కోసం ఎదురుచూస్తోంది.



రిసెప్షన్ దగ్గరకు వెళ్లిన కృష్ణ, తన జాయినింగ్ ఫార్మాలిటీస్ పూర్తి చేసుకోవడానికి ముందుకు అడుగు వేశాడు.

"ఎక్స్క్యూజ్ మీ..." అంటూ అక్కడ కూర్చున్న రిసెప్షనిస్ట్‌ను పలకరించబోయి ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.

ఎదురుగా కూర్చున్న ఆమెను చూసిన కృష్ణ కళ్లలో ఆశ్చర్యం మెరిసింది.

ఆమె చూపుల్లో ఏదో తెలియని ఆకర్షణ ఉంది.

ఆ కళ్ళు...
ఆ చక్కటి ముక్కు...
ఆ పెదవులపై మెరిసిన చిన్న చిరునవ్వు...

కృష్ణకు ఒక్క క్షణం కాలమే ఆగిపోయినట్టుగా అనిపించింది.

"అబ్బా...!"

అతని నోటి నుంచి తెలియకుండానే ఆ మాట బయటకు వచ్చేసింది.

ఇప్పటివరకు తన సొంత ఊరిలో ఎంతమంది అమ్మాయిలను చూసినా, ఎంతమందితో ఆ పరిచయాలు ఉన్నా... ఈ అమ్మాయిని చూడగానే మాత్రం అతని మనసులో ఏదో కొత్త అనుభూతి మొదలైంది.

"కృష్ణా... ఏంట్రా ఇది? మొదటి చూపులోనే ఇంతలా?" అని తనలో తానే అనుకున్నాడు.

అతని చూపు ఆమె ముఖం నుంచి కిందికి జారింది. అందమైన చీరలో, చక్కగా కుదిరిన జాకెట్‌లో ఆమె ఎంతో హుందాగా కనిపిస్తోంది.

కృష్ణ గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది.

అయితే...

అతని చూపు ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది.

ఆమె మెడలో ఉన్న తాళిబొట్టు అతని కంటపడింది.

ఆ తాళి ఆమె జాకెట్ లో దాగి ఉన్న పళ్ళకు కదలికలకు అనుగుణంగా అటూ ఇటూ ఊగుతోంది.

కృష్ణ ముఖంలోని ఆరాధన ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యంగా మారిపోయింది.

"అరే...!"

అతని గుండె ఒక్క క్షణం ఆగినట్టైంది.

"ఇంత అందమైన అమ్మాయి... పెళ్లయిందా?"

అతని మనసులో ఆలోచన మెదిలింది.

తనను తాను తిట్టుకుంటూ, "ఓరి కృష్ణా... నీకు ఈరోజే మొదటి రోజు. కాలేజీలో అడుగుపెట్టగానే ఏంటి ఈ షాక్!" అని అనుకున్నాడు.

అంతలో ఆమె తలెత్తి కృష్ణ వైపు చూసింది.

"ఎక్స్క్యూజ్ మీ... ఏదైనా కావాలా?" అని మృదువుగా అడిగింది.

ఆమె స్వరం వినగానే కృష్ణ మరింత తడబడిపోయాడు.

"అది... నేను... జాయిన్ అవ్వడానికి వచ్చాను."

"ఓహ్... సరే. మీ అడ్మిషన్ లెటర్ ఇవ్వండి."

కృష్ణ తన చేతిలో ఉన్న ఫైల్‌ను ఆమెకు అందించాడు.

ఆమె ఫైల్ తీసుకుని వివరాలు చూస్తుండగా, కృష్ణ మాత్రం తన మనసును అదుపులో పెట్టుకునే ప్రయత్నం చేశాడు.

"కృష్ణా... ఇక చాలు. ఆమె పెళ్లయింది. ప్రశాంతంగా ఉండు!"

అని తన మనసుకు తానే చెప్పుకున్నాడు.

కానీ అతని మనసు మాత్రం వినలేదు.

ఎందుకంటే...

ఆమెను మొదటిసారి చూసిన ఆ క్షణం...

కృష్ణ జీవితంలో మరిచిపోలేని ఓ విచిత్రమైన జ్ఞాపకంగా మిగిలిపోయింది.