Adultery தனிமையான கவிதாவும் தோழியின் கணவன்னும் இரகசிய பிரேங்கும்

[sreejachandranhot]

கவிதா ஒரு தனிமையான பெண். அவளுடைய கணவன் தன் அண்ணி தூக்கிட்டு ஓடிவிட்டார்.

அதனால் அவள் தனியாக வாழ்ந்து வந்தாள். அவளுக்கு ஒரு நெருக்கமான தோழி சுனிதா ராஜேஷ் மற்றும் அவரது மனைவி சுனீதா. கவிதாவும் சுனீதாவும் கல்லூரி நண்பர்கள். ஒவ்வொரு வார இறுதியிலும் அவர்கள் ஒன்று சேரந்து சந்திப்பார்கள் . ராஜேஷ் வாய்ப்பு கிடைக்கும்போதெல்லாம் கவிதாவை சைட்அடிப்பான் முயற்சிப்பார். ஆனால் அவள் அதை நட்பாகவே எடுத்துக்கொள்வாள்.

ஒருநாள் மதியம் ராஜேஷ் கவிதாவின் வீட்டுக்கு வந்தான்

கவிதா: ஹேய் ராஜேஷ், உள்ளே வா.

ராஜேஷ்: நன்றி, கவி . உன்னுடன் மிக முக்கியமான ஒன்றைப் பற்றி பேச வேண்டும்.

கவிதா: என்ன அது?

ராஜேஷ்: உண்மையில், சுனீதாவுக்கு பிறந்தநாளில் ஒரு சர்ப்ரைஸ் ஷாக் கொடுக்க திட்டமிட்டிருக்கிறேன்.

கவிதா: ஓ, வருகிற ஞாயிற்றுக்கிழமை அவளுடைய பிறந்தநாள் என்பதை மறந்துவிட்டேன். ஆனால் என்ன சர்ப்ரைஸ்?

ராஜேஷ்: அஃபேர் சர்ப்ரைஸ்.

கவிதா: புரியல மேல சொல்லு ?

ராஜேஷ்: நான் ஒரு அஃபேர் வைத்திருப்பதாக நடித்து, பிறகு சுனீதாவுக்கு அவளுடைய பிறந்தநாளில் பிரேங்க் செய்ய வேண்டும்!

கவிதா: உன் மனைவிக்கு பிறந்தநாளில் சர்ப்ரைஸ் கொடுக்க இதைவிட.வேற வழி இல்லை போல இருக்கிறது.

ராஜேஷ்: நானும் யூனிக் தான். (நாட்டி ஸ்மைலுடன்)

கவிதா: ஓகே. அப்படியென்றால் என்னிடம் என்ன உதவி வேண்டும்?

ராஜேஷ்: உம்ம். நடிப்பில் உதவ முடியுமா?

கவிதா: எதை?

ராஜேஷ்: நான் அஃபேர் வைத்திருக்கும் பெண்ணாக.

கவிதா: என்ன? நீ பைத்தியமா?

ராஜேஷ்: அதனால்தான் உன்னை அணுகினேன்.
இதற்கு உன்னைத் தவிர யாரும்
பொருத்தமானவர்கள் இல்லை. நீ அவளுடைய பெஸ்ட் பிரண்ட். அவள் இந்த பிரேங்கில் விழுந்தால், நீதான் அதிகம் ரசிப்பாய்! நீ தனிமையில் இருக்கிறாய், அதனால் இது உனக்கும் ஒரு சிறிய உற்சாகமாக இருக்கும்.

கவிதா: உம்ம்ம். இது விசித்திரமாக இருக்கிறது, ஆனால் என் பெஸ்ட் பிரண்ட்டுக்காக செய்வேன்.

ராஜேஷ்: தேங்க்ஸ் கவி . நீ இல்லை என்று சொல்லமாட்டாய் என்று எனக்குத் தெரியும்.

கவிதா: அப்படியென்றால் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

ராஜேஷ்: அவளுடைய பிறந்தநாளில் மதியம் நீ எங்கள் வீட்டுக்கு வா. அங்கே எல்லாவற்றையும் விளக்குகிறேன்.

கவிதா: ஓகே, அப்படியே.



ராஜேஷ் டீ குடித்த பிறகு கிளம்பினார். சுனீதாவின் பிறந்தநாள் அன்று கவிதா ராஜேஷ் வீட்டுக்குச் சென்றாள். அவள் பெல்லை அடித்தாள். ராஜேஷ் பெரிய புன்னகையுடன் கதவைத் திறந்தார். பிறகு அவர் கவிதாவைக் கட்டித்தழுவினார். அவர் இதற்கு முன் இப்படிச் செய்ததில்லை என்பதால் அவள் அதிர்ச்சியடைந்தாள். பிறகு அவர் மன்னிப்பு கேட்டு, அது அவரது உற்சாகத்தால் வந்தது என்றார். பிறகு கவிதா உள்ளே சென்றாள். ராஜேஷ் கதவை மூடினார்.

ராஜேஷ் கவிதாவை பெட்ரூமுக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

கவிதா: இப்போது சொல், என்ன செய்ய வேண்டும்?

ராஜேஷ்: இது மிக எளிது. நாம் அஃபேர் வைத்திருப்பதாக நடிக்க வேண்டும், சுனீதா நம்மை சிகப்புக் கையுடன் பிடிப்பாள். நான் அவளை 3.30 மணிக்கு அழைத்தேன். அவள் வந்து நம்மை ஒன்றாகப் பார்க்கும்போது அவளுடைய ரியாக்ஷன்களை கேப்சர் செய்வேன்.

கவிதா: நீ மிகவும் கொடூரமானவன்! ஆனால் இது அவளுக்கு ஒரு பெரிய பிரேங்க் ஆகும். அவளுடைய ரியாக்ஷன்களைப் பார்க்க நான் உற்சாகமாக இருக்கிறேன். ஃபைன், கேமரா எங்கே?

ராஜேஷ்: அங்கே, ஃப்ளவர் பாட் அருகில்.

கவிதா: நைஸ்!

ராஜேஷ்: நடிப்பு ரியலாக இருக்க வேண்டும், நாம் அஃபேர் வைத்திருப்பது போல். இல்லையென்றால் இது பிரேங்க் என்று அவளுக்குத் தெரிந்துவிடும்.

கவிதா: ஓகே, ஆனால் ரியலாகத் தோன்றுவதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும்?

ராஜேஷ்: அதைப் பற்றி யோசிக்கவில்லை, ஆனால் நாம் ஒன்றாகத் தூங்குவது போல் இருக்க வேண்டும். அப்படி ஏதாவது வேலை செய்யும்.

கவிதா: என்ன? நான் உன்னுடன் தூங்க வேண்டுமா?

ராஜேஷ்: கவலைப்படாதே, நாம் இப்படி படுத்து பெட்ஷீட்டால் மூடிவிடுவோம்.

கவிதா: உம்ம்ம். ஓகே.

கவிதா தன் சேலையுடன் படுக்கையின் ஒரு மூலையில் படுத்தாள். ராஜேஷ் மறுபக்கத்தில் படுத்தார். பிறகு அவர் அவர்களை பெட்ஷீட்டால் மூடினார்.

ராஜேஷ்: கவிதா, நாம் படுக்கையில் படுத்திருப்பது போல் தெரிகிறது. நாம் ரியல் அஃபேர் வைத்திருந்தால், ஒருவரையொருவர் கைகளில் வைத்திருப்போம், சரியா?

கவிதா: உம்ம்ம், ஆம், அதுவும் சரி.

ராஜேஷ் கவிதாவிடம் நெருங்கி, அவளை நோக்கி சிறிது நகர்ந்தார். 5 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு அவர் சொன்னார்,

ராஜேஷ்: சுனீதா நாம் நடிப்பதாகத் தெரிந்துகொள்வாள்.

கவிதா: ஏன், நாம் சரியாகச் செய்கிறோம், அப்படியென்றால் அவள் பிரேங்கில் ஏன் நம்ப மாட்டாள்?

ராஜேஷ்: ஒரு ஜோடி அஃபேர் வைத்து எல்லா உடைகளுடனும் தூங்குவதாக நீ எப்போதாவது யோசித்திருக்கிறாயா? உண்மையில், நான் யோசிக்கவில்லை.

கவிதா: ஆம், அது விசித்திரமாக இருக்கும்.
ராஜேஷ், பெட்ஷீட்டின் கீழ், தன் பேண்ட், ஷர்ட் மற்றும் இன்னர்வேரைக் கழற்றினார். பிறகு கவிதாவைப் பார்த்தார். சிறிது நேரம் யோசித்த பிறகு, கவிதா அவருக்கு கண்களை மூடச் சொன்னாள். அவள் எழுந்து தன் சேலையையும் பிளவுசையும் கழற்றினாள். அது ஒரு அற்புதமான காட்சி.


அவள் தன் சேலைக்குப் பொருத்தமான பிங்க் கலர் ப்ராவை அணிந்திருந்தாள். அது அவளுடைய பெரிய மூலைகளை அரிதாகவே பிடித்திருந்தது. அவளுடைய மூலைகளில் நரம்புகள் தெரிந்தன. அவளுடைய மூலைகள் ஃபேராகவும் கிட்டத்தட்ட உருண்டையாகவும் இருந்தன. பிறகு அவள் தன் பெட்டிகோட்டை அவிழ்த்தாள். அவளுடைய பிங்க் பேண்டி தெரிந்தது. அவளுடைய புஸி சுத்தமாக ஷேவ் செய்யப்பட்டிருந்தது.

அவள் ப்ரா மற்றும் பேண்டியில் நின்றாள். அவள் அற்புதமாகத் தெரிந்தாள். பிறகு அவள் படுக்கையில் படுத்து பெட்ஷீட்டால் தன்னை மூடிக்கொண்டாள். இப்போது கண்களைத் திறக்கச் சொன்னாள் ராஜேஷிடம்.

ராஜேஷ்: tதேங்க்ஸ் , கவிதா! நீயும் எல்லா உடைகளையும் கழற்றினாயா?

கவிதா: இல்லை, நான் இன்னர்வேரில் இருக்கிறேன்.

ராஜேஷ்: ஓகே, ஆனால் இன்னும் மந்தமாக இருக்கிறது. நாம் அஃபேர் வைத்திருந்தால், வெறும் அருகில் தூங்க மாட்டோம். நாம் ஏதாவது செய்துகொண்டிருப்போம், சரியா?

கவிதா: என்னைக் கொண்டு என்ன செய்யச் சொல்கிறாய்?

ராஜேஷ்: தவறாக எண்ணாதே, ஆனால் நாம் பக்கவாட்டில் படுத்து ஒன்றும் செய்யாமல் இருப்பதாக நினைக்கிறாயா? அது நேச்சுரலாகத் தெரியுமா?

கவிதா: உம்ம்ம். ஆம், நீ மீண்டும் சரியாகச் சொல்கிறாய்.

ராஜேஷ்: ஆம், அப்படியென்றால் நாம் ஏதாவது செய்கிறோம் போல் நடிக்கலாமா?

கவிதா: நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?

ராஜேஷ்: நீ என் மேல் உட்கார்ந்து, என் காக்கை ரைடு செய்வது போல் தோன்றும்படி செய். உண்மையில் இல்லை, ஆனால் நடிப்பு.

10 நிமிடங்கள் கவிதாவை சம்மதிக்க வைத்த பிறகு, அவள் ஒப்புக்கொண்டாள். ராஜேஷ் பெட்ஷீட்டை அகற்றினார். அவர் அதைச் செய்தவுடன், கவிதாவின் பெரிய மூலைகளைக் கண்டார். அவனுடைய காக் கடினமாகிவிட்டது. அது மிகப் பெரியதாக இருந்தது – சுமார் 10 இன்ச் நீளமும் 4 இன்ச் அகலமும்.
கவிதாவும் புருவங்களை உயர்த்தி அந்த பெரிய பொருளைப் பார்த்தாள்.



பிறகு அவள் மெதுவாக எழுந்து அவனுடைய காக்கின் மேல் உட்காருவது போல் நடித்தாள். அவளுடைய புஸி அவனுடைய காக்கிலிருந்து சில இன்ச் தூரத்தில் இருந்தது. ஆதரவுக்காக அவள் கைகளை அவனுடைய மார்பில் வைத்தாள். இருவரும் தங்களுடைய வெப்பத்தை உணர்ந்தனர்.