Misc. Erotica పల్లెటూరి చంద్రిక-మనసులో పల్లె వెన్నెల

[sandeep987]

నీరజ్ ఆమె రెండు తొడలను బలంగా విడదీసి, ఆమె పచ్చి పరువంపై ముఖం వాల్చాడు. అతని ఘాటైన శ్వాస, బొంగురు గొంతు, ముళ్లలా గుచ్చుకునే గడ్డం ఆమె సున్నితమైన చర్మానికి తగులుతుంటే చంద్రిక ఒళ్లు ఒక్కసారిగా జలదరించింది. తెల్లవారుజామున నలిగిపోయిన ఆ ప్రదేశంలో అతని కసి నాలుక తాకగానే ఆమెకు మంట, హాయి కలగలిసి ఒక విచిత్రమైన మైకం క్రమ్ముకుంది.

"ఆఅహ్హ్... బావా! వద్దురా... అక్కడ ఇంకా మండుతోంది!" అని చంద్రిక పరుపును చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని మూలిగింది.

కానీ నీరజ్ ఆమె అరుపులను ఏమాత్రం పట్టించుకోలేదు. ఆమె పిరుదులను రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని, తన నాలుకతో కింద నుంచి పైదాకా పచ్చిగా నాకడం మొదలుపెట్టాడు. ప్రతీ నాకుడుకీ ఆమె శరీరం విల్లులా వంగిపోతోంది. అతను ఏమాత్రం తొందరపడకుండా, సున్నితంగా తోడుతూ, ఆ మంటను తన నోటి తడితో చల్లారుస్తున్నట్లు మసాజ్ చేయడం మొదలుపెట్టాడు. దాదాపు అరగంట పాటు ఆమె లోతుల్లోని ప్రతి అంగుళాన్ని తన నాలుకతో నలిపేసరికి చంద్రిక ఏడుపు పూర్తిగా ఆగిపోయి, మత్తుగా కెవ్వున కేకలు వేయడం మొదలుపెట్టింది.

"బావా... ఆఅహ్హ్! ఎంత బాగా నాకుతున్నావురా లంజా కొడుకా! నన్ను పిప్పి చేసేస్తున్నావ్!" అంటూ ఆమె తన చేతులతో అతని తలను పట్టుకుని తన పరువానికి ఇంకా గట్టిగా నొక్కుకుంది.

ఆమెలో కసి పూర్తిస్థాయిలో రగిలిందని అర్థమవ్వగానే, నీరజ్ పైకి లేచాడు. అతని మగతనం ఇనుప గునపంలా నిగిడి ఉంది. ఆమె కళ్లల్లోకి కసిగా చూస్తూ, "ఇప్పుడు చెప్పురా బుజ్జీ... ఇంకా మంటగా ఉందా? లేక లోపలికి దింపమంటావా?" అని అడిగాడు.

"దింపేయ్ బావా! ఆలస్యం చేయకు... నన్ను నమిలేయ్!" అని చంద్రిక తన రెండు కాళ్లను అతని నడుము చుట్టూ వేసి బలంగా లాక్కుంది.

నీరజ్ ఒక్క ఊపుతో తన రాక్షస మగతనాన్ని ఆమె లోతుల్లోకి నెట్టేసాడు. "ఫచ్" అనే పచ్చి శబ్దంతో అది చివరి అంగుళం వరకు దిగిపోయింది. చంద్రిక నోటి నుంచి గాలి ఒక్కసారిగా బయటకు వచ్చింది. గది అంతా మళ్లీ ఆ పచ్చి సుఖపు అరుపులు, పొట్టలు తగిలే దెబ్బల శబ్దాలు, నలిగిన మల్లెపూల మత్తు వాసనతో నిండిపోయింది.

ఇద్దరూ ఒకరినొకరు కరుచుకుంటూ, కొరుక్కుంటూ మధ్యాహ్నం వరకు రకరకాల పొజిషన్లలో కసిగా దంచుకున్నారు. మధ్యాహ్నం 2 గంటల సమయంలో కాసేపు అలసిపోయి, గదిలోనే ఆర్డర్ చేసిన బిర్యానీ తిని, మళ్లీ సాయంత్రం వరకు ఆ పరుపుపైనే సుఖాన్ని అనుభవించారు.

సమయం రాత్రి 8:30 అవుతోంది.

బయట చీకటి పడింది. గదిలో మసక వెలుతురు ఉంది. చంద్రిక స్నానం చేసి వచ్చి, తన డ్రెస్ వేసుకుంటూ అద్దంలో చూసుకుంది. మెడపై నీరజ్ ఇచ్చిన పంటి గాట్లు, పెదవులపై వాపు, నడుముపై అతని ఏళ్ల ముద్రలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. రేపటి నుంచి మళ్లీ కాలేజీ వాతావరణం. అందరి ముందూ నీరజ్ సర్ (AO) అని పిలవాలి, దూరంగా నిలబడాలి. ఆ ఆలోచన రాగానే ఆమె మనసులో కాస్త బాధగా అనిపించినా, ఈ రెండు రోజుల అపరిమితమైన సుఖం ఆమెకు కొండంత తృప్తిని ఇచ్చింది.

నీరజ్ తన వైట్ షర్ట్, ఫార్మల్ ప్యాంట్ వేసుకుని, చేతికి వాచ్ పెట్టుకుంటూ బయటకు వచ్చాడు. మళ్లీ ఆ పాత Authoritative AO లుక్ వచ్చేసింది. కానీ అతని కళ్లల్లో చంద్రికపై ఉన్న కసి, ప్రేమ అలాగే ఉన్నాయి.

"పదా బుజ్జీ... హాస్టల్ దగ్గర దింపి వస్తాను. టైమ్ అవుతోంది" అని గంభీరంగా అన్నాడు.

చంద్రిక అతని దగ్గరకు వచ్చి, అతని షర్ట్ కాలర్ పట్టుకుని నిలబడింది. "బావా... రేపు కాలేజీలో నేను నీ ఆఫీస్ ముందుకు వచ్చి నిలబడితే... నన్ను చూసి నువ్వు తీవ్రంగా అరుస్తావా?" అని హస్కీగా అడిగింది.

నీరజ్ నాటుగా నవ్వి, ఆమె నడుమును గట్టిగా పిసికి, "కాలేజీలో నేను ఆఫీసర్ ని రా... అక్కడ అందరి ముందూ నిన్ను నిలబెట్టి తిడతాను. కానీ క్లాసులు అయిపోయాక, వీకెండ్ రాగానే మళ్లీ ఇక్కడికి తెచ్చి ఈ రకంగా నమిలేస్తాను! అర్థమైందా?" అని ఆమె పెదవులపై పచ్చిగా ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.

చంద్రిక నవ్వుతూ, "సరేరా నా రాక్షస బావా! నా నాలుగు సంవత్సరాల డిగ్రీ పూర్తి అయ్యేదాకా నన్ను ఇలాగే ఏడిపిస్తూ, సుఖపెడుతూ ఉండాలి నువ్వు" అంది.

ఇద్దరూ కలిసి బైక్ ఎక్కారు. రాత్రి చల్లటి గాలిలో, చంద్రిక అతని వెడల్పాటి వీపుకు గట్టిగా ఆనుకుని, అతని నడుమును పట్టుకుని కూర్చుంది. కాలేజీ హాస్టల్ గేటు దగ్గరకు రాగానే, నీరజ్ బైక్ ఆపాడు. చంద్రిక కిందకు దిగి, చుట్టూ ఎవరూ లేకపోవడం చూసి, అతని వైపు చూసి కన్ను కొట్టి, "థాంక్యూ సర్!" అని నకిలీ మర్యాదతో అంది.

నీరజ్ తన మీసాన్ని తిప్పుతూ, "వెళ్ళు లంజా... మళ్లీ శనివారం కలుద్దాం!" అని పచ్చిగా సైగ చేసి, బైక్ స్టార్ట్ చేసి తన క్వార్టర్స్ వైపు వెళ్ళిపోయాడు. చంద్రిక అతని వెళ్తున్న బైక్ వైపు చూస్తూ, తన పెదవులను తడుపుకుంటూ హాస్టల్ లోపలికి నడిచింది.

హాస్టల్ గదిలోకి అడుగుపెట్టగానే చంద్రిక ముందుగా తలుపు గడియ వేసుకుంది. రూమ్‌మేట్స్ ఇంకా క్లాసులు, లైబ్రరీ ముగించుకుని తిరిగి రాలేదు. ఆ సమయాన్ని వాడుకుంటూ, ఆమె వెంటనే అద్దం ముందుకు వెళ్ళింది. డ్రెస్ తీసి చూసుకుంటే మెడ మీద, రొమ్ముల కింద, నడుము వంపుల్లో నీరజ్ పంటి గాట్లు, విపరీతమైన కసి ముద్రలు (హిక్కీలు) స్పష్టంగా, ఎర్రగా కనిపిస్తున్నాయి.

ఎవరైనా చూస్తే వెంటనే దొరికిపోతానని గ్రహించిన చంద్రిక, తన మేకప్ బాక్స్ తీసి అందులోని కన్సీలర్, ఫౌండేషన్ క్రీమ్ రాసి ఆ మచ్చలన్నింటినీ జాగ్రత్తగా కవర్ చేసింది. మేకప్ పూర్తయ్యేసరికి ఆమె రూమ్‌మేట్స్ నవ్వుతూ, అల్లరి చేస్తూ గదిలోకి వచ్చారు.

"ఏంటే చంద్రిక, సండే రోజంతా ఊర్లో లేవు? హెల్త్ బాగుందా?" అని వాళ్లు అడగ్గానే, చంద్రిక చాలా సాధారణంగా, "ఆ... హోమ్‌టౌన్ వెళ్లి వచ్చాను. కొద్దిగా అలసటగా ఉండి త్వరగా పడుకున్నాను" అని మేనేజ్ చేసింది.

రాత్రి డిన్నర్ అయ్యాక బెడ్ మీద పడుకుని, ఫోన్ లో లోపల నుంచి నీరజ్‌తో చాటింగ్ మొదలుపెట్టింది.

*చంద్రిక:* "బావా... మెడ మీద నువ్వు ఇచ్చిన కాటు గుర్తులను క్రీమ్ రాసి కవర్ చేయడానికి సగం టైమ్ సరిపోయింది రా రాక్షసుడా!"

*నీరజ్:* "లoజా... ఆ గుర్తులు చూస్తుంటేనే కదా నీకు నా జ్ఞాపకం వచ్చేది! శనివారం రానీ, ఆ క్రీమ్ కూడా పనిచేయకుండా ఒళ్లంతా నమిలేస్తాను."

ఆ మెసేజ్ చూడగానే చంద్రికకు ఒంట్లో మళ్లీ కిర్రెక్కినట్లయింది. అలా కాసేపు పచ్చిగా చాట్ చేసుకున్నాక ఇద్దరూ పడుకున్నారు.

మరుసటి రోజు ఉదయాన్నే లేచి, చంద్రిక సాధారణ విద్యార్థినిలా యూనిఫామ్ వేసుకుని, పుస్తకాలు పట్టుకుని కాలేజీకి వెళ్లింది. కాలేజీ ఆఫీస్ రూమ్ ముందు నుంచి వెళ్తున్నప్పుడు, నీరజ్ అక్కడ ఏవో ఫైల్స్ చూస్తూ చాలా సీరియస్‌గా, గంభీరమైన AO హోదాలో కనిపిస్తున్నాడు. ఇద్దరి కళ్లు ఒకే ఒక్క క్షణం కలుసుకున్నాయి. నీరజ్ చూపుల్లో ఆ పచ్చి కసి మెరిస్తే, చంద్రిక బుగ్గలు ఎర్రబడి కిందకు చూస్తూ వెళ్ళిపోయింది.

అలా సోమ, మంగళ, బుధవారాలు... మూడు రోజులు చాలా సాధారణంగా, ఏ అనుమానం రాకుండా గడిచిపోయాయి. కాలేజీలో దూరందూరంగా, ఆఫీషియల్‌గా ఉంటూనే, రాత్రుళ్లు ఫోన్‌లో పచ్చి చాటింగ్‌లు, కాలింగ్‌లతో ఆ పాత జ్ఞాపకాలను నెమరువేసుకుంటూ వీకెండ్ కోసం ఇద్దరూ కసిగా ఎదురుచూడసాగారు.

గురువారం ఉదయాన్నే చంద్రిక రూమ్‌లో తన ఫ్రెండ్స్‌తో కలిసి కాలేజీకి రెడీ అవుతుండగా, ఆమె నాన్న ఫోన్ నుంచి వీడియో కాల్ వచ్చింది. చంద్రిక వెంటనే కాల్ లిఫ్ట్ చేసి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.

ఆమె నాన్న వీడియో కాల్‌లోనే పక్కనే ఉన్న ఫ్రెండ్స్‌ని చూసి, "ఏంటమ్మా.. మీరంతా వారాంతం ఇంటికి వెళ్లారు కదా? మా అమ్మాయి ఒక్కత్తే హాస్టల్‌లో ఉండిపోయింది. పాపం బోర్ కొట్టి ఉంటుంది. నెక్స్ట్ టైమ్ అయినా తను ఊరికి రాకపోతే మీరైనా తోడుగా ఉండండమ్మ" అని చాలా అమాయకంగా అడిగాడు.

ఆ మాట వినగానే పక్కనే ఉన్న ఇద్దరు ఫ్రెండ్స్ ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యారు. చంద్రిక ముఖంలో రంగులు మారడం వాళ్లు స్పష్టంగా గమనించారు. Call కట్ అవ్వగానే ఇద్దరూ తలుపు గడియ పెట్టి చంద్రిక చుట్టూ చేరారు.

"ఒసేయ్! నిజాం చెప్పు... ఊరికి వెళ్తున్నా అని చెప్పి ఎక్కడికి పోయావు అసలు? సండే అంతా ఎక్కడున్నావ్?" అని నిలదీస్తూ, ఒక ఫ్రెండ్ కోపంతో ఆమె చున్నీని పక్కకు లాగింది.

చున్నీ తొలగిపోగానే, చంద్రిక వేసుకున్న టాప్ నెక్ డీప్‌గా ఉండటంతో ఆమె సొల్లు మధ్యలో, రొమ్ముల ఒంపుల్లో నీరజ్ వేసిన ఎర్రటి పంటి గాట్లు స్పష్టంగా కనిపించాయి.

వాళ్లు ఆ గుర్తులను చూసి నోరెళ్లబెట్టారు. "అబ్బో... అర్థమైంది లే పాపా! ఇంట్లో అబద్ధం చెప్పి, ఊరికి పోకుండా ఎవరితోనో గట్టిగా రచ్చ చేశావన్నమాట! ఎంత రఫ్ గా చేశారు ఏంటి అసలు? ముందర ఆ లక్కీ గాడెవడో చెప్పు!" అని కసిగా, అల్లరిగా అడిగారు.

చంద్రిక కాసేపు తటపటాయించి, మెడ వెనక చేయి వేసుకుని, "అవును... జరిగింది నిజమే. సోమవారం పొద్దున్నే హాస్టల్‌కి వచ్చాను కానీ, సండే అంతా అతనితోనే ఉన్నాను" అని ఒప్పుకుంది.

"ఎవడే అతగాడు? ఎలా పరిచయం?" అని ఫ్రెండ్స్ ఉత్కంఠగా అడగ్గా, "మా ఊరి పక్కనే... చాలా ఏళ్ల నుంచి లవ్. కాలేజీకి తెలియకుండా మెయింటెన్ చేస్తున్నాం" అని నకిలీ కథ అల్లి మేనేజ్ చేసింది.

ఫ్రెండ్స్ ఆ గాట్లను, ఆమె సిగ్గుపడుతున్న ముఖాన్ని చూసి, "అబ్బో... నీలో ఈ కోణం కూడా ఉందా!" అని నవ్వుతూ ఆటపటాయించడం మొదలుపెట్టార.

ఫ్రెండ్స్ ఇద్దరూ కళ్లు విప్పార్చి, "ఒసేయ్! ఉట్టి లవ్ స్టోరీ చెప్పి సస్పెన్స్ పెట్టకు. అసలు సండే రోజంతా ఏం చేశారు? ఎలా చేశారు? ఆ పంటి గాట్లు పడేంత పచ్చిగా ఏం జరిగింది? ప్రతీ ఒక్క డిటైల్ మాకు చెప్పాల్సిందే!" అని చంద్రికను పరుపు మీద తోసి, చుట్టూ చుట్టుముట్టారు.

చంద్రిక ముఖం ఎర్రబడిపోతున్నా, లోపల ఆ జ్ఞాపకాలు మళ్లీ గుర్తుకొచ్చి ఒంట్లో మైకం రగిలింది. నిజంగా నీరజ్ సర్ అని చెప్తే రచ్చ అవుతుందని నాటకమాడుతూ, అసలు జరిగిన కథనంతా ఓ కొత్త రంగు అద్ది విడమరిచి చెప్పడం మొదలుపెట్టింది.

"సండే ఉదయం మేమిద్దరం బైక్ మీద షికారుకెళ్లాం డియర్. లాంగ్ రైడ్, వేడి వేడి పానీపూరి, ఆ తర్వాత రాత్రికి తనే నా కోసం మల్లెపూలు కొని తెచ్చాడు. రూమ్‌కి వెళ్లేసరికి బెడ్ అంతా తెల్లటి బెడ్‌షీట్, దానిపైన మల్లెపూల పరుపు సిద్ధం చేసి ఉంది..." అని చెప్తుంటే ఫ్రెండ్స్ 'అబ్బో' అంటూ ఊపిరి బిగబట్టారు.

"ఆ తర్వాత మొదలైందే అసలైన రచ్చ! నన్ను తెల్లటి చీరలో నిలబెట్టి, జుట్టులో పూలు తురిమి... ఒక్కో చీర కుచ్చు తొలగిస్తూ నాటుగా దంచడం మొదలుపెట్టాడు. రాత్రంతా ఒక రౌండ్ కాదు, రెండు రౌండ్లు కాదు... అసలు లెక్కే లేదు! నా జుట్టు పట్టుకుని లాగుతుంటే జడలోని మల్లెపూలన్నీ గాలిలో ఎగిరిపడ్డాయి. నా పిరుదులు ఎర్రబడేలా కొడుతూ, నన్ను ఊపిరి ఆడకుండా దంచేశాడు. ఈ సొల్లు మీద పంటి గాట్లు చూశారుగా? అది తెల్లవారుజామున 4:30 గంటలకు వేసిన దెబ్బ!" అని చంద్రిక ఊరిస్తూ చెప్పేసరికి వాళ్లు షాక్ అయ్యారు.

"అమ్మో! తెల్లవారుజామున కూడా వదల్లేదా? మరి ఆ నొప్పికి ఎలా తట్టుకున్నావే?" అని ఒక ఫ్రెండ్ ఆశ్చర్యంగా అడిగింది.

చంద్రిక మత్తుగా నవ్వుతూ, "ఆ తర్వాతే అసలైన ట్విస్ట్! నాకు విపరీతమైన నొప్పి వస్తుంటే... తనే ఓపికగా 45 నిమిషాల పాటు తన నోటితో ఆ మంటనంతా లాగేసి, సుఖంతో నన్ను నిద్రపుచ్చాడు. సాయంత్రం దాకా నన్ను రూమ్‌లోనే ఉంచుకుని, పిప్పి పిప్పి చేసి నైట్ ఇక్కడ డ్రాప్ చేశాడు" అని ముగించింది.

ఫ్రెండ్స్ ఇద్దరూ నోరెళ్లబెట్టి, "బాబోయ్! నీ కాముకుడు మామూలోడు కాదు డార్లింగ్... నిన్ను రాత్రంతా నమిలేశాడన్నమాట! ఎంత అదృష్టవంతురాలివే" అని ఆమెను అల్లరి చేస్తూ, నవ్వులతో రచ్చ రచ్చ చేశారు. చంద్రిక మాత్రం మనసులో... ఆ వర్ణించిన రాక్షసుడు మరెవరో కాదు, రోజూ కాలేజీలో గంభీరంగా తిరిగే AO నీరజ్ సార్ మాత్రమే అని తలచుకుని కసిగా పెదవి కొరుక్కుంది.

చంద్రిక మాటలు విన్నాక ఆ ఇద్దరు ఫ్రెండ్స్ మొహాలు మాడిపోవడమే కాదు, కళ్లు కాయలు కాచేలా చూశారు. ఒకతె వెంటనే నిట్టూరుస్తూ, "అబ్బో... నీ కథ వింటుంటే మాకు అసలు సుఖమే దక్కడం లేదనిపిస్తుందే డార్లింగ్! మావాడు రోజూ రాత్రి ఫోన్ చేసి ముద్దులు, కబుర్లు చెప్తాడు కానీ... కనీసం సరిగ్గా నడుము మీద చేయి వేయడానికి కూడా పదేళ్లు ఆలోచిస్తాడు. ఇంకోడేమో హగ్ చేసుకుంటేనే పది సార్లు సారీ చెప్తాడు!" అంటూ తమ లవర్స్ చేసే సగం సగం ముద్దులు, పిరికి అనుభవాలను పచ్చిగా షేర్ చేసుకోవడం మొదలుపెట్టారు.

ఇంకో ఫ్రెండ్ చంద్రిక వేసుకున్న కన్సీలర్ మచ్చలను, ఆ సొల్లు మధ్య ఎర్రటి పంటి గాట్లను వేలితో మెల్లగా తాకుతూ, "అసలు మాకు నమ్మకమే కుదరడం లేదు పిల్లా! పల్లెటూరి మొగుడు, లవర్ అని చెప్తున్నావు కానీ... ఆ ఊరనాటు తనం, ఆ రాక్షస కసి ఏ నగరంలో ఉన్నోడికి కూడా రాదే! ఆ జుట్టు లాగడం, మల్లెపూలు గాలిలో ఎగరడం, 45 నిమిషాలు నోటితో నయం చేయడం... ఇవన్నీ వింటుంటే ఏదో ఇంటర్నెట్ లో చూసే రోమాంటిక్ నవలల్లో హీరోలా ఉన్నాడు. నిజంగా ఆ పల్లెటూరోడేనా, లేక మాకు తెలియకుండా ఏ హాలీవుడ్ హీరోనో పటాాయించావా ఏంటి?" అని కనుబొమ్మలు ఎగరేస్తూ అడిగింది.

చంద్రిక కిలకిలా నవ్వుతూ, తన నడుము వంపుల్లో ఇంకా తగ్గని నీరజ్ ఏళ్ల ముద్రలను మనసులో తలుచుకుంది. *'వీళ్లకు తెలియదు... ఆ పల్లెటూరి మొనగాడు ఇక్కడ కాలేజీలో టై కట్టుకుని గంభీరంగా తిరిగే మన AO నీరజ్ సర్ అని!'* అని అనుకుంటూ పైకి మాత్రం, "అబ్బే... పల్లెటూరి వాళ్లకేనమ్మ అసలైన నాటు కసి ఉండేది! సిటీ వాళ్లు పద్ధతులు, సోకులు చూసుకుంటారు... కానీ మావాడు ఒంట్లో రక్తం ఉడికేలా దంచుతాడు. శనివారం వస్తే చాలు, నన్ను నమిలి మింగేయడానికి రెడీగా ఉంటాడు!" అని మత్తుగా పెదవి కొరికింది.

ఫ్రెండ్స్ ఇద్దరూ ఆమె పిరుదులపై చరిచి, "అబ్బో... చాల్లే నీ కారాల పోరి! ఈ శనివారం మళ్లీ ఎటు పోతావో, మాకు ఏ ఏ డీటైల్స్ చెప్తావో చూస్తాం!" అని నవ్వుకుంటూ రూమ్ గడియ తీసి క్లాసులకు బయలుదేరారు. చంద్రిక తన చున్నీని సరిచేసుకుంటూ, మెడ పైనున్న ఆ ఎర్రటి కాటు గుర్తులను అద్దంలో చూసుకుని కసిగా మురిసిపోయింది.