[tweeny_fory]

அத்தியாயம் 20: காலை மென்மை – சமையலறை அன்பின் நெருப்பு
 
சென்னை காலை முதல் தங்கக் கதிர்கள் சிறிய, கம்பிகள் போட்ட ஜன்னல் வழியே மெதுவாக உள்ளே வந்து, அண்ணா நகரில் உள்ள அவர்களின் எளிய 1BHK பிளாட்டின் பெட்ரூமில் மென்மையான ஒளியைப் பரப்பின. காற்று ஏற்கனவே ஈரப்பதத்தால் கனமாக இருந்தது — காலை 6:45 மணியிலேயே. வெளியே தொலைவில் ஆட்டோக்கள் ஹார்ன் சத்தமும், பால் வியாபாரிகள் அழைக்கும் சத்தமும் மங்கலாகக் கேட்டன. ஆனால் உள்ளே, சிறிய பெட்ரூமில், கனமான, நெருக்கமான மௌனம் நிலவியது. 
 
சங்கர் பழைய மரக் கட்டிலில் முழு நிர்வாணமாகப் படுத்திருந்தான் — டாக்டர் ரமேஷின் புதிய அறிவுரைப்படி. அவனது இளமையான, வலுவான உடல் இரவின் வெப்பத்தால் லேசான வியர்வை படலத்துடன் மின்னியது. அவனது தடிமனான, சற்று வளைந்த சுன்னி இடது தொடைக்கு எதிராக கனமாகச் சாய்ந்திருந்தது. தூக்கத்தில் மென்மையாக இருந்தது. இறுக்கமான முன்தோல் மென்மையான தலையை பெரும்பாலும் மூடியிருந்தது. அவன் மார்பு அமைதியாக மேலெழுந்து தாழ்ந்தது. 
 
பிரியா கிட்டத்தட்ட இருபது நிமிடங்களாக எழுந்திருந்தாள். அவள் தன் தரைப் பாயின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருந்தாள். வெள்ளை காட்டன் பெட்டிகாட்டை மட்டும் அணிந்திருந்தாள். அது அவளது பரந்த, குழந்தை பெற்ற இடுப்பில் குறைவாகக் கட்டப்பட்டிருந்தது. பெட்டிகாட்டின் நாடா அவளது ஆழமான நாபிக்கு கீழே இருந்தது. அவளது மென்மையான, வெளிறிய வயிற்றின் சுருக்கங்கள் தெரிந்தன. அவளது கனமான, பழுத்த மார்புகள் சுதந்திரமாகத் தொங்கின — பெரிதாகவும், வட்டமாகவும், இயல்பான கனத்தால் சற்று தொங்கியும். அவளது கருமையான பழுப்பு நிற காம்புகள் ஏற்கனவே இறுகியிருந்தன — காலை குளிர் காற்றினாலும், அவளது நரம்புகளில் ஓடும் பதற்றமான உற்சாகத்தினாலும். 
 
அவள் தூங்கும் தன் மகனைப் பார்த்தாள். அவளுக்குள் சிக்கலான உணர்ச்சிகளின் புயல் சுழன்று கொண்டிருந்தது. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
கடவுளே… என் வாழ்க்கையில் என்ன நடக்குது? ஒரு வாரத்துக்கு முன்னாடி நான் ஒரு சாதாரண விதவை அம்மா. இப்போ? என் பையன் சுன்னி என் வாயில், என் முலைகள் அவன் வாயில்… டாக்டர் சொல்ற மாதிரி சிகிச்சைதான்… ஆனா என் உடல் முழுவதும் சூடாக எரியுது. இன்னிக்கு நானே start பண்ணணும். அவன் சுன்னி இன்னும் நல்லா ஆகணும். என் பையனுக்கு என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வேன்… அவன் என் உயிர். 
 
நடுங்கும் ஆனால் உறுதியான கைகளுடன் அவள் அமைதியாக கட்டிலுக்கு அருகில் நகர்ந்தாள். மரத் தரை அவளது முழங்கால்களுக்கு அடியில் மெதுவாக முனகியது. அவளது நீண்ட கருப்பு முடி, தூக்கத்தில் சற்று கலைந்து, நேற்றிரவு மிச்சமிருந்த சில மல்லிகை இதழ்களுடன், அவளது நிர்வாண தோள்களில் விழுந்தது. அவள் மெதுவாக சங்கரின் மென்மையான சுன்னியை தன் வெதுவெதுப்பான உள்ளங்கையால் தூக்கினாள். அதன் பழக்கமான கனம் மற்றும் தடிமனை உணர்ந்தாள். அவளது உதடுகளில் இருந்து மென்மையான பெருமூச்சு வெளிப்பட்டது. 
 
முன்னால் சாய்ந்து, அவளது முழு மார்புகள் அவன் தொடையைத் தொட்டபடி, அவள் அந்தத் தலையில் மென்மையான முத்தம் கொடுத்தாள். பிறகு, தாய்மை அக்கறையுடன் கலந்த புதிய தைரியத்துடன், தன் மென்மையான, வெதுவெதுப்பான வாயைத் திறந்து அவனை உள்ளே எடுத்தாள். 
 
அந்த ஈரமான வெப்பம் அவனை உடனே சூழ்ந்தது. பிரியாவின் நாக்கு இறுக்கமான முன்தோலுக்கு அடியில் மெதுவாகச் சுழன்றது. எல்லாவற்றையும் தடித்த, வெதுவெதுப்பான எச்சிலால் மூடியது. அவள் மெதுவாக, அன்புடன் உறிஞ்சினாள் — மென்மையான, ஈரமான ஸ்லர்ப்… க்ளக்… ஸ்லர்ப் ஒலிகள் அமைதியான பெட்ரூமை நிரப்பின. அவளது கனமான மார்புகள் அவளது தலை அசைவுக்கு ஏற்ப ஆடின. அவளது காம்புகள் அவன் சருமத்தைத் தொட்டன. 
 
சங்கர் தூக்கத்தில் அசைந்தான். அவன் உதடுகளில் இருந்து குறைந்த, கரகரப்பான முனகல் வெளிப்பட்டது. அவன் இடுப்பு தன்னிச்சையாக துடித்தது. அவன் கண்கள் மெதுவாகத் திறந்தன. அவனை வரவேற்ற காட்சி அவன் இதயத்தை பலமாகத் தாக்கியது.