[tweeny_fory]

அடுத்த நாள் காலை, சூரிய ஒளி சிறிய பெட்ரூமை நிரப்பியது. பிரியா சீக்கிரமாக எழுந்து சமையலறையில் இருந்தாள். அவள் வழக்கமான மெல்லிய லைட் ப்ளூ நைட்டியில் இருந்து, ஃபில்டர் காபி மற்றும் இட்லி தயார் செய்து கொண்டிருந்தாள். பாத்திரங்கள் சத்தமும், காபி வாசனையும் வீட்டை நிரப்பின. 

 
சங்கர் எழுந்து, பல் துலக்கி, போனைப் பார்த்தான். நேற்றிரவு டாக்டர் ரமேஷிடம் இருந்து ஒரு voice message இருந்தது. 
 
அவன் அதை ஓட விட்டான்: “சங்கர், காலையில் எனக்கு கால் பண்ணு. Important.” 
 
சங்கர் உடனே டாக்டருக்கு கால் செய்தான். 
 
“டாக்டர்… good morning.” 
 
“ஆ, சங்கர்,” டாக்டரின் குரல் வெதுவெதுப்பாகவும் அதிகாரப்பூர்வமாகவும் இருந்தது. “உன் அம்மா இன்று காலை எப்படி இருக்கிறாள்?” 
 
“அவள் காபி போட்டுக் கொண்டிருக்கிறாள் டாக்டர்.” 
 
“நல்லது. கவனமாகக் கேள். உன் அம்மா ஒரு தேவதை சங்கர். ஒரு professional பெண்ணுக்கு லட்சக்கணக்கான ரூபாய் கொடுத்தாலும், நேற்று உன் அம்மா செய்ததை அவ்வளவு தூய்மையுடனும் அர்ப்பணிப்புடனும் செய்ய மாட்டாள். அவள் உன் எதிர்காலத்துக்காக எல்லாவற்றையும் தியாகம் செய்கிறாள். நேற்று நடந்ததைப் பற்றி அவளை low-ஆவோ dirty-ஆவோ உணர விடாதே. அவளுக்கு திரும்பத் திரும்ப சொல் — நீ எவ்வளவு நன்றாக உணர்கிறாய் என்று. அவளுக்கு நிறைய அன்பும் கவனமும் கொடு.” 
 
சங்கர் டாக்டர் பார்க்காவிட்டாலும் தலையாட்டினான். “Yes Doctor.” 
 
“இப்போது புதிய அறிவுரை,” என்று டாக்டர் தொடர்ந்தார். “இன்று முதல் நீ வீட்டில் முழுவதும் naked-ஆ இருக்க வேண்டும். வீட்டுக்குள் இருக்கும் போது எந்த உடையும் வேண்டாம். உன் அம்மா உன் full naked body-யை natural daylight-ல் பல வருஷங்களாக சரியாகப் பார்த்ததில்லை. அவள் உன் சுன்னியை இயல்பாகப் பார்ப்பது, தொடுவது, நெருங்குவது — இவற்றுக்கு முழுமையாக பழக வேண்டும். குறிப்பாக Vaai Oombal-இன் போது அவளது மீதமிருக்கும் வெட்கம் மற்றும் தயக்கம் போகும். புரிந்ததா?” 
 
சங்கரின் இதயம் வேகமாக துடித்தது. “Yes Doctor… புரிஞ்சிடுச்சு.” 
 
கால் முடிந்ததும், சங்கர் குளித்தான். பாத்ரூமில் இருந்து வெளியே வந்தபோது அவன் முழு நிர்வாணமாக இருந்தான் — லுங்கியோ, துண்டோ இல்லை. அவனது தடிமனான சுன்னி அவன் தொடைகளுக்கு இடையில் கனமாகத் தொங்கி, ஒவ்வொரு அடியிலும் ஆடியது. 
 
அவன் சமையலறைக்குள் நுழைந்தான். 
 
பிரியா இரண்டு காபி டம்ளர்களுடன் திரும்பினாள். அவள் உறைந்து போனாள். அவளது கண்கள் விரிந்தன — தன் மகன் பகல் வெளிச்சத்தில் முழு நிர்வாணமாக தன் முன்னால் நிற்பதைப் பார்த்தாள். 
 
“ஐய்யோ சங்கர்… என்ன டா இது? Dress போடல?” என்று அவள் மூச்சு விட்டாள். வேகமாக முகத்தைத் திருப்பினாள். அவளது கன்னங்கள் ரத்த சிவப்பாக எரிந்தன. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
என் பையன் full-ஆ naked-ஆ… என் முன்னாடி… bright light-ல… அவன் சுன்னி full-ஆ தெரியுது… பெருசா, thick-ஆ… நான் பார்க்கக் கூடாது… ஆனா கண்கள் போகல… கடவுளே என்ன நடக்குது? 
 
சங்கர் அருகில் வந்தான். அவன் குரல் மென்மையாக இருந்தது. “டாக்டர் இப்போதுதான் கால் பண்ணினார் அம்மா. அவங்க சொல்றாங்க… நான் வீட்டுல full-ஆ dress இல்லாம இருக்கணும். நீ என் body-க்கு, என் சுன்னிக்கு fully used to ஆகணும். அது தான் Vaai Oombal easy-ஆ இருக்கும். ப்ளீஸ் அம்மா… டாக்டர் சொல்ற மாதிரி பண்ணலாம்.” 
 
பிரியா நீண்ட நேரம் அமைதியாக நின்றாள். மிகுந்த வெட்கத்துடன். இறுதியில் அவள் முணுமுணுத்தாள், “டாக்டர் சொல்றாங்கன்னா… okay டா… ஆனா எனக்கு ரொம்ப வெட்கமா இருக்கு…” 
 
அவர்கள் ஒன்றாக சாப்பிட்டார்கள் — சங்கர் முழு நிர்வாணமாக, தரையில் கால்களை மடித்து அமர்ந்து, அவனது தடிமனான சுன்னி அவன் தொடைக்கு எதிராக சாய்ந்திருந்தது. பிரியா பார்க்க முயலாமல் முயன்றாலும், அவ்வப்போது திருட்டுத்தனமாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். சூழ்நிலை புதிய வெட்கத்துடனும் விசித்திரமான நெருக்கத்துடனும் கனமாக இருந்தது. 
 
சாப்பாட்டுக்குப் பிறகு, சங்கர் மெதுவாக அவளது கையைப் பிடித்தான். “அம்மா… treatment time.” 
 
அவர்கள் பெட்ரூமுக்கு சென்றார்கள். பிரியா தன் நைட்டியின் முந்தானையை விலக்கி முன்புறத்தைத் திறந்தாள். ஆனால் நைட்டியை அணிந்திருந்தாள். சங்கர் நிர்வாணமாக பாயில் படுத்தான். 
 
காலை சேஷன் மென்மையாகவும் அன்பு நிறைந்ததாகவும் இருந்தது. பிரியா முலை ஊம்பலுடன் தொடங்கினாள். அவளது கனமான மார்புகளை அவனது சுன்னியைச் சுற்றி அழுத்தி மெதுவாக நகர்த்தினாள். பிறகு வாய் ஊம்பலுக்கு மாறினாள். டாக்டர் கற்றுக்கொடுத்த அத்தனையையும் பயன்படுத்தினாள். 
 
அவள் தன் மகனை அக்கறையுடனும் அன்புடனும் ஊம்பினாள் — தாராளமான எச்சில், மென்மையான நாக்கு அசைவுகள், மெதுவான தலை அசைவு. சங்கர் அவளது முடியை அன்புடன் வருடினான். “அம்மா… ரொம்ப நல்லா இருக்கு… நீ எனக்கு ரொம்ப precious டா…” என்று முணுமுணுத்தான். 
 
பிரியாவின் குற்ற உணர்வு இன்னும் இருந்தது. ஆனால் சங்கரின் தொடர் பாராட்டும், காலையில் டாக்டர் சொன்ன வார்த்தைகளும் அவளை மதிப்புமிக்கவளாக உணரச் செய்தன. அவள் முழு மனதுடன் செயல்பட்டாள். 
 
கிட்டத்தட்ட 35 நிமிடங்கள் மார்பு மற்றும் வாய் சிகிச்சைக்குப் பிறகு, சங்கர் உரக்க முனகி அவளது வாய்க்குள் வெளியேற்றினான். பிரியா ஒவ்வொரு துளியையும் விழுங்கினாள். பிறகு அவன் தொடையில் தலை சாய்த்து, கனமாக மூச்சு விட்டாள். 
 
அவர்கள் நீண்ட நேரம் அப்படியே இருந்தார்கள் — சங்கர் முழு நிர்வாணமாக, அவளது முடியை மெதுவாக வருடியபடி, இருவரும் புதிய நெருக்கத்தில் மூழ்கியிருந்தார்கள். 
 
பிறகு சங்கர் காலேஜுக்கு தயாரானான். அவன் சட்டை மற்றும் பேண்ட் அணிந்தான். ஆனால் காலை முழுவதும் அம்மாவுடன் நிர்வாணமாக இருந்த நினைவு அவனுடன் இருந்தது. 
 
“அம்மா… நான் காலேஜ் போறேன். Evening வரேன்,” என்று அவன் அவளது நெற்றியில் முத்தமிட்டான். 
 
பிரியா தலையாட்டினாள். இன்னும் வெட்கமாக இருந்தாலும், சிறிய, மென்மையான புன்னகையுடன். “Careful-ஆ போ டா.” 
 
சங்கர் காலேஜுக்கு புறப்பட்டான். அவன் மனம் முழுவதும் அம்மாவின் நினைவுகளால் நிரம்பியிருந்தது.