29-07-2026, 12:41 PM
அத்தியாயம் 18: காலை மென்மை & மாலை எதிர்பார்ப்பு
கிளினிக்கில் இருந்து வீட்டுக்கு திரும்பும் ஆட்டோ பயணம் முழுவதும் மௌனமாக இருந்தது. சென்னை இரவு காற்று கனமாகவும், ஈரப்பதமாகவும் இருந்தது. பிரியா சங்கருக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தாள். அவளது முந்தானையை தோள்களைச் சுற்றி இறுக்கமாக இழுத்திருந்தாள். அவளது கழுத்தில் உலர்ந்த விந்து மற்றும் பெட்டிகாட்டில் ஈரமான புள்ளிகளை மறைக்க முயன்றாள். அவளது முகம் இன்னும் நேற்று நடந்தவற்றின் அடையாளங்களைத் தாங்கியிருந்தது — உதடுகள் சற்று வீங்கியிருந்தன, கண்கள் கண்ணீர் மற்றும் அதிகப்படியான உணர்ச்சிகளால் சிவந்திருந்தன.
சங்கர் முழு பயணத்திலும் அவளது கையை மெதுவாகப் பிடித்திருந்தான். அவன் கட்டைவிரல் அவளது உள்ளங்கையை அன்புடன் வருடியது. இருவரும் ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை.
அண்ணா நகரில் உள்ள தங்கள் சிறிய பிளாட்டுக்கு வந்ததும், பிரியா எதுவும் பேசாமல் நேராக பாத்ரூமுக்குச் சென்றாள். சங்கருக்கு நீண்ட நேரம் தண்ணீர் ஓடும் சத்தம் கேட்டது. அவள் தன் உடலை முழுமையாக சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தாள்.
அவள் இறுதியாக வெளியே வந்தபோது, எளிய, மெல்லிய வெள்ளை நைட்டியில் இருந்தாள். அவளது முடி ஈரமாகவும் தளர்வாகவும் இருந்தது. அவள் களைப்பாகவும், பலவீனமாகவும், ஆனால் அழகாகவும் தெரிந்தாள்.
சங்கர் கட்டிலில் காத்திருந்தான். அவன் மெதுவாக அவளை இழுத்து தன் அருகில் அமர வைத்தான்.
“அம்மா…” என்று அவன் உணர்ச்சி நிறைந்த குரலில் முணுமுணுத்தான். “இன்று… நீ என் சுன்னியை உன் வாயால் ஊம்பினாய்… ரொம்ப நல்லா இருந்தது. என் சுன்னி ரொம்ப லேசாக உணர்கிறது. ரொம்ப relief-ஆ இருக்கு. நீ எனக்கு இப்படி help பண்ற… நான் ரொம்ப happy அம்மா.”
பிரியா அவனை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தாள். அவள் எதிர்பார்த்த கனமான குற்ற உணர்வுக்கு பதிலாக, அவளது உதடுகளில் ஒரு சிறிய, வெட்கமான புன்னகை தோன்றியது. அவளது கன்னங்கள் இளஞ்சிவப்பாக மாறின.
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**
என் பையன்… என் வாயால் ஊம்பியது நல்லா இருந்ததுன்னு சொல்றான். அவன் சுன்னி better ஆகுதுன்னு சொல்றான். நான்… என் பையனுக்கு help பண்ணினேன்… அவன் சந்தோஷமா இருக்கான். கடவுளே… இது தப்புதான்… ஆனால் என் பையன் சந்தோஷம்னு தெரிஞ்சா என் மனசு கொஞ்சம் relief-ஆ இருக்கு…
“உண்மையா டா?” என்று அவள் மெதுவாக, நடுங்கும் குரலில் கேட்டாள்.
“எனக்கு ரொம்ப பயமா இருந்துச்சு… முதல் முறை… டாக்டர் சுன்னி… பின்னாடி உன் சுன்னி… நான் என்ன பண்ணிட்டேன் னு தெரியல…”
சங்கர் அவளை இறுக்கமாக அணைத்தான். அவளது கனமான மார்புகள் மெல்லிய நைட்டி வழியே அவன் மார்பில் அழுத்தின. “நீ என் அம்மா. என் உயிர். நீ எனக்கு எல்லாம் செய்ற. நான் உன்னை ரொம்ப love பண்றேன் அம்மா.”
அவர்கள் நீண்ட நேரம் அந்த அணைப்பில் இருந்தார்கள். சங்கர் அவளது நெற்றியில், கன்னங்களில், இறுதியாக அவளது உதடுகளில் மென்மையான, நீண்ட முத்தம் கொடுத்தான். பிரியா எதிர்க்கவில்லை. அவளும் மெதுவாக அவனுக்கு முத்தம் கொடுத்தாள்.
“தூங்கு டா,” என்று அவள் அவன் முடியை வருடியபடி முணுமுணுத்தாள் — அவன் சிறுவனாக இருந்தபோது செய்தது போல். “அம்மா இருக்கேன்.”
சங்கர் கட்டிலில் படுத்தான். பிரியா அவனுக்கு அருகில் தரையில் பாயை விரித்தாள். ஆனால் இன்றிரவு, விளக்குகள் அணைக்கப்பட்ட பிறகும் அவர்களின் கைகள் இணைந்திருந்தன. தூக்கம் மெதுவாக வந்தது — புதிய, சிக்கலான உணர்ச்சிகளுடன் — அன்பு, குற்ற உணர்வு, நிம்மதி, மற்றும் ஆழமாகும் பந்தம்.
கிளினிக்கில் இருந்து வீட்டுக்கு திரும்பும் ஆட்டோ பயணம் முழுவதும் மௌனமாக இருந்தது. சென்னை இரவு காற்று கனமாகவும், ஈரப்பதமாகவும் இருந்தது. பிரியா சங்கருக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தாள். அவளது முந்தானையை தோள்களைச் சுற்றி இறுக்கமாக இழுத்திருந்தாள். அவளது கழுத்தில் உலர்ந்த விந்து மற்றும் பெட்டிகாட்டில் ஈரமான புள்ளிகளை மறைக்க முயன்றாள். அவளது முகம் இன்னும் நேற்று நடந்தவற்றின் அடையாளங்களைத் தாங்கியிருந்தது — உதடுகள் சற்று வீங்கியிருந்தன, கண்கள் கண்ணீர் மற்றும் அதிகப்படியான உணர்ச்சிகளால் சிவந்திருந்தன.
சங்கர் முழு பயணத்திலும் அவளது கையை மெதுவாகப் பிடித்திருந்தான். அவன் கட்டைவிரல் அவளது உள்ளங்கையை அன்புடன் வருடியது. இருவரும் ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை.
அண்ணா நகரில் உள்ள தங்கள் சிறிய பிளாட்டுக்கு வந்ததும், பிரியா எதுவும் பேசாமல் நேராக பாத்ரூமுக்குச் சென்றாள். சங்கருக்கு நீண்ட நேரம் தண்ணீர் ஓடும் சத்தம் கேட்டது. அவள் தன் உடலை முழுமையாக சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தாள்.
அவள் இறுதியாக வெளியே வந்தபோது, எளிய, மெல்லிய வெள்ளை நைட்டியில் இருந்தாள். அவளது முடி ஈரமாகவும் தளர்வாகவும் இருந்தது. அவள் களைப்பாகவும், பலவீனமாகவும், ஆனால் அழகாகவும் தெரிந்தாள்.
சங்கர் கட்டிலில் காத்திருந்தான். அவன் மெதுவாக அவளை இழுத்து தன் அருகில் அமர வைத்தான்.
“அம்மா…” என்று அவன் உணர்ச்சி நிறைந்த குரலில் முணுமுணுத்தான். “இன்று… நீ என் சுன்னியை உன் வாயால் ஊம்பினாய்… ரொம்ப நல்லா இருந்தது. என் சுன்னி ரொம்ப லேசாக உணர்கிறது. ரொம்ப relief-ஆ இருக்கு. நீ எனக்கு இப்படி help பண்ற… நான் ரொம்ப happy அம்மா.”
பிரியா அவனை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தாள். அவள் எதிர்பார்த்த கனமான குற்ற உணர்வுக்கு பதிலாக, அவளது உதடுகளில் ஒரு சிறிய, வெட்கமான புன்னகை தோன்றியது. அவளது கன்னங்கள் இளஞ்சிவப்பாக மாறின.
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**
என் பையன்… என் வாயால் ஊம்பியது நல்லா இருந்ததுன்னு சொல்றான். அவன் சுன்னி better ஆகுதுன்னு சொல்றான். நான்… என் பையனுக்கு help பண்ணினேன்… அவன் சந்தோஷமா இருக்கான். கடவுளே… இது தப்புதான்… ஆனால் என் பையன் சந்தோஷம்னு தெரிஞ்சா என் மனசு கொஞ்சம் relief-ஆ இருக்கு…
“உண்மையா டா?” என்று அவள் மெதுவாக, நடுங்கும் குரலில் கேட்டாள்.
“எனக்கு ரொம்ப பயமா இருந்துச்சு… முதல் முறை… டாக்டர் சுன்னி… பின்னாடி உன் சுன்னி… நான் என்ன பண்ணிட்டேன் னு தெரியல…”
சங்கர் அவளை இறுக்கமாக அணைத்தான். அவளது கனமான மார்புகள் மெல்லிய நைட்டி வழியே அவன் மார்பில் அழுத்தின. “நீ என் அம்மா. என் உயிர். நீ எனக்கு எல்லாம் செய்ற. நான் உன்னை ரொம்ப love பண்றேன் அம்மா.”
அவர்கள் நீண்ட நேரம் அந்த அணைப்பில் இருந்தார்கள். சங்கர் அவளது நெற்றியில், கன்னங்களில், இறுதியாக அவளது உதடுகளில் மென்மையான, நீண்ட முத்தம் கொடுத்தான். பிரியா எதிர்க்கவில்லை. அவளும் மெதுவாக அவனுக்கு முத்தம் கொடுத்தாள்.
“தூங்கு டா,” என்று அவள் அவன் முடியை வருடியபடி முணுமுணுத்தாள் — அவன் சிறுவனாக இருந்தபோது செய்தது போல். “அம்மா இருக்கேன்.”
சங்கர் கட்டிலில் படுத்தான். பிரியா அவனுக்கு அருகில் தரையில் பாயை விரித்தாள். ஆனால் இன்றிரவு, விளக்குகள் அணைக்கப்பட்ட பிறகும் அவர்களின் கைகள் இணைந்திருந்தன. தூக்கம் மெதுவாக வந்தது — புதிய, சிக்கலான உணர்ச்சிகளுடன் — அன்பு, குற்ற உணர்வு, நிம்மதி, மற்றும் ஆழமாகும் பந்தம்.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)