Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

-------------
Part 229:
-------------

நான் அப்படிச் சொன்னதும் அவன் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

நான் ஒரு கையை இடுப்புல வெச்சுக்கிட்டு, அவனை பாத்தேன்.

"பவித்ரா மேடம் பழைய ஃபார்ம்க்கு வந்துட்டாங்க போல." அவன் என்னைக் கிண்டல் பண்ணான்.

"ஆமா, வந்துட்டேன். நீ சீக்கிரம் கிளம்புற வழியப் பாரு."

நான் சொல்லிட்டு, அவனைத் தாண்டி பெட்ரூமை விட்டு வெளிய நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

ஹால்ல ஃபேன் மட்டும் லேசான ஸ்பீட்ல சுத்திக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் நைட்டி போட்டிருந்தாலும், உள்ள எந்த உள்ளாடையும் இல்லாததால அந்த ஃபேன் காத்து என் உடம்புக்குள்ள ஊடுருவிப் போச்சு.

பிரகாஷ், என் பின்னாடியே ஹாலுக்கு நடந்து வந்தான்.

அவன் காலடிச் சத்தம் அந்த ஹால் டைல்ஸ்ல 'சப் சப்'னு கேட்டுச்சு.

நான் நேராப் போய் எங்க சோஃபாவுக்கு முன்னாடி நின்னேன்.

அந்த சோஃபா மேல ஒரு பொருள் அனாதையாப் படிஞ்சு கிடந்துச்சு.

அது வேற ஒண்ணுமில்ல, பிரகாஷோட வாட்ச்மேன் யூனிஃபார்ம்.

பேண்ட், சட்டை, அவனோட பெல்ட் எல்லாமே அங்க சிதறிக் கிடந்துச்சு.

"டேய், உன் டிரஸ்லாம் இங்க இருக்கு பாரு. சீக்கிரம் எடுத்து மாட்டு."

நான் அந்த சோஃபாவைக் கைகாட்டிச் சொன்னேன்.

அவன் என் பின்னாடி வந்து நின்னுட்டு அந்த சோஃபாவைப் பாத்தான்.

அப்புறம் என்னையப் பாத்து லேசாச் சிரிச்சான்.

"என்னடி ஒரு மாதிரி நக்கலாப் பாக்குற?" அவன் என் பார்வையைக் கண்டுபிடிச்சுட்டான்.

"நக்கலா? நானா? நான் ஒண்ணும் அப்டிப் பாக்கலையே."

"உன் கண்ணு என்னமோ சொல்லுது.."

"உனக்கு ரொம்பத்தான் கற்பனை. சீக்கிரம் டிரஸ்ஸைப் போடுடா சாமி."

நான் ஒரு ஓரமாப் போய் நின்னுக்கிட்டேன்.

அவன் மெதுவா நடந்து போய் சோஃபாவுல இருந்த அவனோட துணிகளை ஒவ்வொன்னா எடுத்தான்.

அவன் மேல இப்போதைக்கு டவல் மட்டும்தான் இருந்துச்சு.

அவன் அந்தத் துணிகளைக் கையில எடுத்துக்கிட்டு, அந்த டவலோட முடிச்சை அவுத்தான்.

"டேய். என்னடா கழட்டுற?" நான் லேசாக் கத்துனேன்.

"பின்ன டவலைக் கட்டிக்கிட்டா பேண்ட் போட முடியும்?" அவன் ரொம்ப இயல்பாக் கேட்டான்.

"அதுக்காக இப்படியேவா?"

"இங்க நீயும் நானும் மட்டும்தானடி இருக்கோம். அப்புறம் என்ன?"

அவன் சொல்லிக்கிட்டே அந்த டவலை அப்படியே கீழ நழுவ விட்டான்.

அந்த டவல் தரையில விழுந்ததும், அவன் மறுபடியும் முழு அம்மணமா என் முன்னாடி நின்னான்.

என் கண்கள் தானா அவனோட இடுப்புக்குக் கீழ போச்சு.

அவனோட சுன்னி இப்போ கொஞ்சம் அடங்கித் தூங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஆனாலும் அதோட சைஸ் பாக்கவே மிரட்சியாத்தான் இருந்துச்சு.

அவன் நிதானமா அவனோட அந்தப் பழைய ஜட்டிய எடுத்தான்.

அதை எடுத்துத் தன் கால்களுக்குள்ள விட்டு மேல ஏத்துனான்.

அவன் ஜட்டிய இடுப்புல மாட்டுன அடுத்த செகண்ட், அவனோட அந்த முரட்டு சுன்னி உள்ள மறைஞ்சுடுச்சு.

ஒரு பெரிய ரகசியத்தை அந்தச் சின்னத் துணிக்குள்ள பூட்டி வெக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

எனக்குள்ள லேசா ஒரு ஏமாற்றம் வந்தாலும், அது ரொம்ப ஃபன்னியாவும் இருந்துச்சு.

அடுத்து அவன் பேண்ட்டை எடுத்தான்.

அதை மாட்டிக்கிட்டு, அந்த ஜிப்பை மேல ஏத்துனான்.

"ஜிப்பைப் பாத்து போடுடா. அப்புறம் அது மாட்டிக்கப் போகுது." நான் வேணும்னே அவனை வம்பிழுத்தேன்.

அவன் ஜிப்பைப் போட்டுக்கிட்டே என்னைய நிமிர்ந்து பாத்தான்.

"மாட்டிக்கிட்டா நீ வந்து எடுத்து விடுவியா?" அவன் கண்ணடிச்சான்.

"போடா எருமை. நான் ஏன் வரப் போறேன்?" நான் செல்லமாச் சலிச்சுக்கிட்டேன்.

"நீதானடி இவ்ளோ நேரம் அதுகூட விளையாண்ட. அதான் கேட்டேன்."

"அது அப்போ. இப்போ நான் ஒன்னும் பண மாட்டேன்." நான் ஒரு மாதிரி அக்ஷன் பண்ணேன்.

அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே பெல்ட்டை இடுப்புல மாட்டிக் கட்டிக்கிட்டான்.

அப்புறம் சட்டையை எடுத்துப் போட்டான்.

சட்டையைப் போட்டு முடிச்சதும், அவன் சட்டை நுனியைப் பிடிச்சுப் பேண்ட்டுக்குள்ள விட்டான்.

ரொம்ப நீட்டா இன் பண்ணிக்கிட்டான்.

"என்ன ரொம்பப் பவ்யமாத் துணியை இன் பண்ற?" நான் சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.

"பின்ன? கீழ போனா கேட்ல நிக்கணும்ல. சட்டை வெளில இருந்தா அஸோஸியேஷன்ல திட்டுவாங்கடி."

அவன் சொன்ன காரணத்தைக் கேட்டு எனக்குச் சிரிப்பு தாங்க முடியல.

"அஸோஸியேஷன்ல திட்டுவாங்களா? அப்போ இவ்ளோ நேரம் ஆள காணோமே, அதுக்கு என்ன சொல்லுவாங்க?"

நான் நக்கலா, ஆனா மெதுவான குரல்ல கேட்டேன்.

அவன் சட்டை காலரைச் சரி பண்ணிக்கிட்டே என்னைப் பாத்தான்.

"அதுக்கு அவங்க அவார்டு தான் குடுப்பாங்க." அவன் சொன்னான்.

"ஏண்டா?"

"ஏன்னா அந்த காணாம போன நேரத்துல, அவங்க யாருக்கும் கிடைக்காத ஒரு சொர்க்கம் எனக்குக் கிடைச்சிருக்குடி."

அவன் அப்படி சொன்னதும் எனக்குள்ள ஒரு சின்னப் பட்டாம்பூச்சி பறந்துச்சு.

ஆனாலும் நான் என் முகத்துல அதை வெளிக் காட்டிக்கல.

"சரி சரி. ரொம்ப ரீல் சுத்தாத. கிளம்புற வழியப் பாரு." நான் அவனைத் துரிதப்படுத்தினேன்.

அவன் ரெடி ஆனதும், என் பக்கம் திரும்பி நின்னான்.

அவனோட லுக்குக்கும், அவனோட உயரத்துக்கும், அவன்கிட்ட இருந்து கிடைச்ச அந்த சுகம். அதுக்கு சம்மந்தமே இல்லை.

"சரி, நான் கிளம்புறேன் பவி." அவன் என் கண்ணைப் பாத்துச் சொன்னான்.

நான் தலையாட்டிக்கிட்டே மெதுவா மெயின் டோர் பக்கம் நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

அவன் என் பின்னாடியே மெதுவா நடந்து வந்தான்.

நான் கதவுக்குப் பக்கத்துல போய் நின்னுக்கிட்டேன்.

அவனுக்கும் எனக்கும் நடுவுல ஒரு மூணு அடி இடைவெளி இருந்துச்சு.

நான் கொஞ்சம் தூரத்துலதான் நின்னேன்.

ஏன்னா, அவன் மறுபடியும் என்னைத் தொட்டா என் கண்ட்ரோல் போயிடும்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும்.

நான் என் கைகளைக் குறுக்கக் கட்டிக்கிட்டு அவனைப் பாத்தேன்.

அவன் கதவுப் பக்கத்துல வந்து நின்னான்.

கதவைத் தொறக்குறதுக்கு முன்னாடி அவன் லேசாத் தயங்குனான்.

அவன் பார்வை என் முகத்துல இருந்து கீழ இறங்கி, என் நைட்டியைப் பாத்துச்சு.

நைட்டி என்னைய மொத்தமா மூடி இருந்தாலும், என் ஈர முடி தண்ணிப் பட்டு என் நெஞ்சுப் பகுதி லேசா நனைஞ்சிருந்துச்சு.

அந்த ஈரத்துல என் முலைகளோட ஷேப் லேசாத் தெரிஞ்சுது.

அவன் அதையே ஒரு செகண்ட் உத்துப் பாத்தான்.

"டேய். என்னடா மறுபடியும் அங்கேயே பாக்குற?" நான் லேசாக் கடிஞ்சுக்கிட்டேன்.

"பாக்கக் கூடாதா என்ன?"

"ஆமா பாக்கக் கூடாது. உனக்குத்தான் முடிஞ்சுதுல."

"முடிஞ்சுதா? எனக்கு இது ஒரு ஆரம்பம் மாதிரிதான் தோணுது பவி."

அவன் சொன்ன விதத்துல ஒரு பெரிய எதிர்பார்ப்பு இருந்துச்சு.

அவன் என்னைத் தாண்டிப் போகப் போறான்னு நான் நெனச்சேன்.

ஆனா அவன் போகல.

அவன் மெதுவா ஒரு ஸ்டெப் முன்னாடி வந்து, எனக்கும் அவனுக்கும் நடுவுல இருந்த அந்த இடைவெளியைக் குறைச்சான்.

நான் லேசாப் பின்னாடி நகரப் பாத்தேன்.

"பிரகாஷ். ஒன்னும் வேணாம். சீக்கிரம் போ."

நான் ஒரு சின்னப் பதற்றத்தோட சொன்னேன்.

ஆனா அவன் என் பதற்றத்தைக் கண்டுக்கவே இல்லை.

அவன் என்னைத் தொடுறதுக்காகத் தன் கையை முன்னாடி கொண்டு வந்தான்.

நான் அவன் என் இடுப்பையோ இல்ல முலையையோ தான் பிடிக்கப் போறான்னு நெனச்சேன்.

ஆனா அவன் கை என் உடம்புக்குப் போகல.

அவனோட வலது கை ரொம்ப மெதுவா மேல வந்து, என்னோட கன்னத்துல பதிஞ்சுது.

அவனோட உள்ளங்கை என் கன்னத்தைத் தாங்கிப் பிடிச்சுது.

நான் கொஞ்சம் கூட இதை எதிர்பார்க்கல.

என் கண்கள் லேசா விரிஞ்சுது.

அவனோட கட்டை விரல் என் கன்னத்துல ரொம்ப மெதுவாத் தடவி குடுத்துச்சு.

ஒரு ஆம்பளை தன் காதலியை எவ்ளோ காதலோட தொடுவானோ, அப்படி ஒரு தொடுதல்.

நான் அப்படியே உறைஞ்சு போய் நின்னேன்.

அவன் என்னையப் பாத்த பார்வையில ஒரு புது விதமான ஈர்ப்பு இருந்துச்சு.

"நீ ரொம்ப அழகா இருக்க பவி." அவன் ரொம்ப மெதுவா முணுமுணுத்தான்.

எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல.

ஆனா இப்போ அவன் குடுக்குற இந்த ஃபீல் என்னைய ரொம்பவே குழப்புச்சு.

அதே நேரத்துல எனக்கு அது ரொம்ப ரொம்பப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

நான் என் கண்களை லேசாச் சிமிட்டினேன்.

"லூசு மாதிரிப் பேசாதடா." நான் ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஒரு சிணுங்கலோட சொன்னேன்.

"நிஜமாத்தான் சொல்றேன். உன்னை மாதிரி ஒரு பொண்ணு எனக்குக் கிடைப்பான்னு நான் கனவுல கூட நெனச்சது இல்ல."

அவன் ஒவ்வொரு வார்த்தையாச் சொல்லச் சொல்ல, என் நெஞ்சு லேசாப் படபடனு அடிச்சுது.

கார்த்திக் எனக்குக் கல்யாணமான புதுசுல கூட இப்படி என்னை அப்ரிஷியேட் பண்ணது கிடையாது.

ஆனா இவன், என்னைக் கொண்டாடுறான்.

அவனோட கட்டை விரல் என் கன்னத்துல இருந்து இறங்கி, என் கீழ் உதட்டை லேசா வருடிச்சு.

அந்தத் தொடுதல் எனக்குள்ள ஏதோ ஒரு புது விதமான ஏக்கத்தை உண்டாக்குச்சு.

நான் அவனையே கண்ணிமைக்காமப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் முகத்துல இப்போ ஒரு ஏக்கம் மட்டும்தான் இருந்துச்சு.

அவன் லேசா முன்னாடி குனிஞ்சான்.

அவன் மூக்கு என் மூக்கோட உரசும் அளவுக்குப் பக்கத்துல வந்தான்.

நான் என் மூச்சை லேசா உள்ள இழுத்துப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

அவன் உதடுகள் மெதுவா என் கன்னத்துல வந்து பட்டுச்சு.

அது ஒரு அழுத்தமான முத்தம்.

என் கன்னத்துல அவனோட உதடு பட்டதும் நான் என் கண்களைத் தானா மூடிக்கிட்டேன்.

"கிளம்புறேன் பவி." அவன் என் கன்னத்துல உதட்டை வெச்சுக்கிட்டே கிசுகிசுத்தான்.

அவனோட மூச்சுக்காத்து என் காதோரமாப் பட்டுச்சு.

நான் மெதுவா என் கண்களைத் தொறந்தேன்.

அவன் என்னை விட்டு லேசா விலகி நின்னான்.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய அலை அடிச்சுட்டு இருந்துச்சு.

அவன் எனக்குக் குடுத்த அந்த சுகம், என் உடம்போட பசியை மொத்தமா அடக்கி இருந்துச்சு.

ஒரு பொண்ணா நான் முழுசாத் திருப்தி அடைஞ்சிருந்தேன்.

அதுக்கான நன்றி எனக்குள்ள ரொம்பப் பெருசா இருந்துச்சு.

அவன் கதவைத் தொறக்கப் போனான்.

ஆனா நான் அவனை அப்படிப் போக விடக் கூடாதுனு என் மனசு சொல்லுச்சு.

நான் சட்டுனு என் கால்களைப் பின்னிக் கொஞ்சம் முன்னாடி போனேன்.

என் உதடுகளை நேரா அவனோட முகத்துக்குக் கொண்டு போனேன்.

அவன் அதை எதிர்பார்க்கல.

நான் என் உதடுகளை அவனோட உதடுகள் மேல ரொம்ப மெதுவா, ஆனா அழுத்தமா வெச்சேன்.

அது ஒரு பெரிய கிஸ்ஸோ, வெறித்தனமான முத்தமோ கிடையாது.

ரொம்பச் சின்ன, ஆனா ஸ்வீட்டான ஒரு முத்தம்.

என் உதடு அவனோட உதட்டுல பட்ட அந்த ஒரு செகண்ட், டைம் அப்படியே நின்னு போன மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் அவனுக்குக் குடுத்த ஒரு சின்னப் பரிசு அது.

"எனக்கு நீ செஞ்சதுக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ்டா"ங்குறத என் முத்தம் அவனுக்குப் புரிய வெச்சுது.

ஒரு ரெண்டு செகண்ட் மட்டும்தான் என் உதடு அங்க இருந்துச்சு.

அடுத்த செகண்ட் நான் சட்டென்று என் காலைக் கீழ வெச்சு, அவனை விட்டுப் பின்னாடி நகர்ந்தேன்.

என் கன்னம் இப்போ ரொம்பச் சூடாகிப் போயிருந்துச்சு.

எனக்கே ஒரு மாதிரி வெக்கமா வந்துருச்சு.

நான் என் பார்வையைக் கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.

"சரி. இப்போ போ. டைம் ஆச்சு." நான் ரொம்ப அவசரமாச் சொன்னேன்.

நான் கொடுத்த அந்த முத்தத்துல அவன் அப்படியே சிலையாட்டம் நின்னுட்டான்.

அவன் முகத்துல ஒரு பெரிய ஆச்சரியம், அப்புறம் ஒரு மலர்ச்சியான சந்தோஷம் வந்துச்சு.

அவன் தன் உதட்டைத் தன் விரலால லேசாத் தொட்டுப் பாத்துக்கிட்டான்.

நான் கொடுத்த முத்தத்தோட ஈரம் அங்க இன்னும் ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் நிமிர்ந்து அவனைப் பாத்தேன்.

"டேய். நின்னது போதும், போ." நான் மறுபடியும் அவனை உசுப்பேத்துனேன்.

அவன் என்னைப் பாத்து ஒரு அர்த்தமுள்ள, ரொம்ப அழகான சிரிப்பு சிரிச்சான்.

அவன் என் கண்ணைப் பாத்துக்கிட்டே, தன் கையை மெயின் டோர் ஹேண்டில் மேல வெச்சான்.


------------
Part 230:
------------
மெதுவா, சத்தம் வராத மாதிரி அந்த மெயின் டோரைத் தொறந்தான்.

கதவு லேசாத் திறந்ததும், வெளிய இருந்து அந்த மதிய நேரத்து வெளிச்சம் ஹாலுக்குள்ள வந்து விழுந்துச்சு.

அவன் ஒரு கால வெளிய எடுத்து வெச்சான்.

அப்புறம் அப்படியே நின்னு, திரும்பி என்னைய ஒரு பார்வை பாத்தான்.

அந்தப் பார்வையில ஆயிரம் அர்த்தம் இருந்துச்சு.

"நீ எப்போ மறுபடியும் என்னை கூப்பிடுவ"ங்குற மாதிரி ஒரு லுக்.

நான் ஒண்ணுமே பேசாம, என் தலையை மட்டும் லேசா ஆட்டி வழியனுப்பி வெச்சேன்.

அவன் வெளிய போனதும், அவன் கைகள் அந்தன்  கதவை மெதுவா சாத்துச்சு.

அந்தக் கதவு சட்டத்துல போய் உட்கார்ந்த அந்தச் செகண்ட்.

"க்ளிக்."

அந்த லாக் விழுகுற சத்தம் கேட்டுச்சு.

அந்த ஒரு சின்னச் சத்தம், இந்த ஹால் முழுக்க எதிரொலிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்தச் சத்தம் கேட்ட அடுத்த நிமிஷம், என் வீட்ல ஒரு மயான அமைதி வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

காது வலிக்கிற அளவுக்கு ஒரு நிசப்தம்.

நான் டோர் வாசல்லயே அப்படியே நின்னேன்.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி வரைக்கும், என் உடம்பும் சரி, இந்த வீடும் சரி. ஒரு பெரிய புயலைச் சந்திச்சுட்டு இருந்துச்சு.

பெட் சத்தம், என் முனகல் சத்தம், அவன் முனகுற சத்தம்னு எல்லாமே காதுக்குள்ள ரீங்காரமா கேட்டுட்டு இருந்துச்சு.

ஆனா இப்போ, ஒரு ஊசி கீழ விழுந்தா கூட கேக்குற அளவுக்கு இந்த வீடு அமைதியா மாறிடுச்சு.

என் மனசு அப்படியே காலையில நடந்த விஷயங்களை லேசா ரீவைண்ட் பண்ணிப் பாத்துச்சு.

இன்னைக்குக் காலையில நான் இனிமே எந்த தப்புமே பண்ணகூடாதுனு நெனச்சுட்டுதான் எந்திருச்சேன்.

வீட்டு வேலை எல்லாம் முடிச்சுட்டு, நிம்மதியா ஒரு தலைக்குக் குளியல் போட்டேன்.

சாமி கும்பிட்டு இனிமே எந்த கொழப்புமும் வரக்கூடாதுன்னு நெனச்சுதான் அவ்ளோ பக்திப் பழமா நான் ரெடி ஆனேன்.

"நான் ஒரு நல்ல பொண்ணு, இனிமேல் எந்த தப்பும் பண்ணமாட்டேன்"னு எனக்கு நானே சர்டிபிகேட் குடுத்துக்கிட்ட டைம் அது.

சாமி படத்துக்கு முன்னாடி போய் நின்னு, விளக்கேத்தி வெச்சேன்.

கண்ணை மூடி, கைகளைக் கூப்பி எவ்ளோ பவ்யமா வேண்டிட்டேன்.

அந்த விளக்கு வெளிச்சத்துல, சாமி படத்துக்கு முன்னாடி நின்னு நான் எவ்ளோ உருகி உருகி வேண்டுனேன்?

"கடவுளே, என் மனசு ஏன் இப்படி அலைபாயுதுனு தெரியல."

"எனக்குள்ள இருக்குற அந்த ஆசையை எப்படியாவது அடக்கிடு."

"எனக்கு வர்ற அந்தத் தப்பான எண்ணங்களை என் மூளையில இருந்து அழிச்சுடு."

"எனக்கு அந்த வில்பவரை, அந்த மனக்கட்டுப்பாட்டைக் குடுப்பா." னு நான் சாமிக்கிட்ட கெஞ்சினேன்.

இனிமேல் என் உடம்பு எந்த ஒரு ஆம்பளையோட ஸ்பரிசத்துக்கும் துடிக்கக் கூடாதுனு அவ்ளோ உறுதியா இருந்தேன்.

இந்த போதையில இருந்து என்னைக் காப்பாத்தச் சொல்லி நான் சாமியைக் கூப்பிட்டேன்.

அந்த நிமிஷத்துல என் உடம்பும் மனசும் அவ்ளோ தூய்மையா இருந்துச்சு.

எந்த ஒரு தப்பான எண்ணமும், எந்த ஒரு சபலமும் எனக்குள்ள இல்லை.

ஆனா. அது முடிஞ்ச அடுத்த சில மணி நேரத்துல நான் என்ன பண்ணி வெச்சுருக்கேன்?

சுத்தமா தெய்வபக்தியோட இருந்த என் உடம்புல, இப்போ ஒரு ஆம்பளையோட எச்சிலும், வேர்வையும், கஞ்சியும் ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கு.

ஒரு குடும்பப் பொண்ணா நான் தாண்டக் கூடாத எல்லா எல்லைகளையும் நான் ஒரே நாள்ல சர்வ சாதாரணமாக் கடந்துட்டேன்.

என் புருஷன் கட்டுன தாலி என் நெஞ்சுல கிடக்க, நான் இன்னொருத்தனுக்கு என் புண்டையை விரிச்சுக் குடுத்துட்டேன்.

எல்லாமே ஒரு செகண்ட்ல காணாமப் போயிடுச்சு.

சாமி கும்பிட்ட எடத்துல இருந்து, நேரா பெட்ரூம்க்குப் போய் ஒரு பெரிய பாவத்தைச் செஞ்சுருக்கேன்.

ஆனா எனக்கு ஆச்சரியம் என்னன்னா. இதையெல்லாம் நெனச்சு எனக்கு ஒரு துளி கூட வருத்தமோ, அழுகையோ வரல.

முன்ன இருந்த அந்த மன அமைதியை விட, அவன் என்னை ஓத்தப்போ கிடைச்ச சுகம் எனக்கு ரொம்பத் திருப்தியா இருந்துச்சு.

"அடிப்பாவி பவி. நீ இவ்ளோ மோசம்னு" என் மனசு என்னைக் கேட்டுச்சு.

ஒரு வாட்ச்மேனை என் வீட்டுக்குள்ள கூப்பிட்டு, அவன்கிட்ட கெஞ்சி, கொஞ்சி, என்னையவே நான் முழுசா ஒப்படைச்சுட்டேன்.

நான் போட்டு வெச்சிருந்த அந்தப் பத்தினி வேஷம், அவனோட ஒரு இடியில சுக்குநூறா உடைஞ்சுருச்சு.

அவனோட சுன்னி என் உடம்புக்குள்ள போன அந்தச் செகண்ட், நான் சாமி, குடும்பம், கௌரவம் எல்லாத்தையும் மறந்துட்டேன்.

இப்போ என் தொடை இடுக்குல, அவன் என் உள்ள விட்ட அந்தப் பிசுபிசுப்பான திரவம் கசிஞ்சுகிட்டு இருக்கு.

அதுதான் நான் பண்ண தப்புக்கான அப்பட்டமான சாட்சி.

என் உடம்புல இருக்குற ஒவ்வொரு செல்லும் இப்போ ஒரு புது சந்தோஷத்துல மிதந்துகிட்டு இருக்கு.

காலையில நான் சாமி கும்பிட்டப்போ கூட எனக்குப் பெருசா எந்த ஃபீலிங்கும் இல்ல.

ஆனா அவன் என் முலைகளைப் பிசைஞ்சு, என் உதட்டைக் கடிச்சு, என்னை முனக வெச்சப்போ நான் நிஜமாவே சொர்க்கத்தைப் பாத்துட்டேன்.

விதி எவ்ளோ விசித்திரமானது பாரு.

எந்த உடம்பைத் தூய்மையா வெச்சுக்கணும்னு நெனச்சுப் வேண்டுனனோ, அதே உடம்பை என் ஆசைக்காக ஒருத்தன் முன்னாடி அம்மணமாக்கிக் காட்டிருக்கேன்.

இந்த வீடு, இந்தக் கட்டில், நான் போட்டிருந்த அந்தப் புடவை. எல்லாமே நான் செஞ்ச தப்புக்கு உடந்தையா இருந்துச்சு.

நான் இப்போ ஒரு தப்பான பொண்ணுதான், அதுல எந்த டவுட்டும் இல்ல.

ஆனா என்னைப் பொறுத்தவரைக்கும் நான் பண்ணது எனக்குத் தேவையான ஒன்னு.

வருஷக் கணக்கா ஒருத்தன்கிட்ட காட்டி ஏமாந்த என் உடம்புக்கு, நான் குடுத்த ஒரு சின்னப் பரிசு இது.

சாமி கும்பிட்டப்போ கூட என் மனசுல இருந்த பாரம் குறையல.

ஆனா அவன் என் மேல ஏறி, என் ஆசையைத் தீர்த்து வெச்சப்போ. என் பாரம் எல்லாம் மொத்தமா இறங்கிடுச்சு.

நான் செஞ்ச அந்தத் தப்பு, எனக்குள்ள ஒரு புதுத் தைரியத்தைக் குடுத்துருச்சு.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு சின்னக் கேள்வி வந்துச்சு.

"கடவுள் என்னைப் பாத்துட்டு இருப்பாரா?"

ஒருவேளை பாத்துட்டு இருந்தா, அவர் என்ன நெனைப்பார்?

எனக்குக் கிடைக்காத சுகத்தை அவர் ஒன்னும் வானத்துல இருந்து வந்து என்ன செய்ய போறாரு.

என் புருஷனைத் திருத்தி, என்னைத் தொட வைக்கப் போறதும் இல்லை.

அப்புறம் நான் ஏன் கடவுளையோ, இந்தச் சமூகத்தையோ நெனச்சுப் பயப்படணும்?

அது தப்போ ரைட்டோ, எனக்கு இப்போ இந்தச் சந்தோஷம்தான் முக்கியம்.

என் புருஷனுக்குத் தெரியாம நான் செஞ்ச ஒரு பெரிய திருட்டுத்தனம்.

ஆனா இந்தத் திருட்டு எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு.

இனிமேல் கார்த்திக் என் முன்னாடி வந்து நின்னாலும், எனக்குக் குற்ற உணர்ச்சி வராது.

அவர நெனச்சு எனக்குப் பரிதாபம்தான் வரும்.

காலையில குளிச்சு முடிச்சுட்டு சாமி கும்பிட்ட அந்தப் பவித்ராவை, இப்போ நான் கொன்னு புதைச்சுட்டேன்.

யாருக்குத் தெரியும், இனிமேல் இந்த வீட்ல இன்னும் என்னென்ன ரகசியங்கள் நடக்கப் போகுதுன்னு.

என் எண்ணங்கள் எல்லாம் இப்படி ஓடிக்கிட்டு இருக்கும் போதே, டைம் எவ்ளோ ஆச்சுனு பாக்கணும்னு எனக்குத் தோணுச்சு.

நான் மெதுவாத் திரும்பி சுவத்துல மாட்டி இருந்த அந்தக் கடிகாரத்தைப் பாத்தேன்.

மணி இப்போ பன்னிரண்டரை.

எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய கால்குலேஷன் ஓட ஆரம்பிச்சுது.

அவன் வீட்டுக்குள்ள வரும்போது மணி என்ன?

பத்து இல்லனா பத்தரை இருக்கும்.

அப்போ. நாங்க ரெண்டு பேரும் கிட்டத்தட்ட ரெண்டு மணி நேரத்துக்கு மேல ஒண்ணா இருந்துருக்கோம்!

டைம் போனதே எனக்குத் தெரியலையே.

கார்த்திக் என்னை ஓக்க ஆரம்பிச்சா, கரெக்டா ரெண்டு நிமிஷத்துல எல்லாம் முடிஞ்சுடும்.

அந்த ரெண்டு நிமிஷமே எனக்கு ரொம்பப் போர் அடிக்கும்.

ஆனா இப்போ. இந்த பிரகாஷ் கூட கழிச்ச அந்த ரெண்டு மணி நேரம், எனக்கு வெறும் ரெண்டு செகண்ட் மாதிரிப் பறந்து போயிடுச்சு.

நேரம் எவ்ளோ சீக்கிரம் ஓடிருச்சுனு நெனைக்கும் போதே எனக்குள்ள ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

எவ்வளவு பெரிய தப்பை, எவ்வளவு அசால்ட்டா செஞ்சுருக்கேன் நான்.

ஆனா நான் செஞ்சதை நெனச்சு இப்போ எனக்குள்ள ஒரு பெரிய மிதப்பு இருந்துச்சு.

நான் அப்படியே நின்ன எடத்துல இருந்து மெதுவாத் திரும்பி மாஸ்டர் பெட்ரூம் பக்கம் நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

உள்ள ஏசி இன்னும் சில்லுனு ஓடிக்கிட்டுதான் இருந்துச்சு.

என் கண்கள் நேராப் போய் அந்தக் கட்டில் மேல விழுந்துச்சு.

அந்தக் காட்சியப் பாக்கும் போது என் மூச்சு ஒரு செகண்ட் நின்னு போச்சு.

இது என்னோட பெட்ரூமா, இல்ல வேற எதாவது லாட்ஜ் ரூமானு எனக்கே டவுட் வந்துருச்சு.

அந்த அளவுக்கு அந்தக் கட்டில் அலங்கோலமா, ரணகளமாகக் கிடந்துச்சு.

நான் அவ்ளோ நீட்டா மடிச்சு விரிச்சு வெச்சிருந்த பெட்ஷீட், இப்போ கசங்கிச் சுருங்கிப் போய் ஒரு மூலைல கிடந்துச்சு.

ரெண்டு தலையணைகளும் எந்தெந்தப் பக்கமோ தூக்கி எறியப்பட்டு இருந்துச்சு.

கார்த்திக் படுக்குற இடத்துல, மெத்தை லேசா உள்ள அமுங்கி ஒரு பள்ளம் உருவாகி இருந்துச்சு.

ஆனா இது எல்லாமே சாதாரண விஷயம்.

என் கண்களை உறுத்துனது வேற ஒண்ணு.

அந்தப் பெட்ஷீட்ல. ஒரு பெரிய கறை.

அது அவனோட கஞ்சியும், என்னோட ஜூஸும் ஒண்ணா கலந்த ஒரு கலவை அது.

அது பெட்ஷீட்ல நல்லா ஊறி, ஒரு பெரிய மேப் மாதிரிப் பரவி இருந்துச்சு.

அதுக்குக் கொஞ்சம் தள்ளி, நான் பாத்ரூம் போறதுக்காக எந்திரிச்சு நின்னப்போ வழிஞ்ச கறையும் லேசாத் தெரிஞ்சுது.

என் கற்பு, என் குடும்பப் பொறுப்பு, என் விசுவாசம் எல்லாத்தையும் உடைச்சு எறிஞ்சதோட ஆதாரம் அது.

அந்த ஈரக் கறையைப் பாக்கப் பாக்க என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுது.

நான் மெதுவா நடந்து போய் அந்தப் பெட்டோட ஓரத்துல உக்காந்தேன்.

நான் உக்காந்ததும், அந்தப் பெட்ல இருந்து ஒரு வாசம் என் மூக்குல ஏறுச்சு.

அது செக்ஸ் வாசம். எங்க ரெண்டு பேரோட உடம்பும் உரசினப்போ வந்த அந்தத் தனித்துவமான மணம்.

அப்புறம். அந்தப் பெட்ஷீட்ல இருந்து வர்ற அவனோட விந்து வாசம்.

அந்த வாசம் எனக்குள்ள ஒரு மேஜிக் மாதிரி வேலை செஞ்சுது.

அவன் இப்போ இந்த ரூம்ல இல்ல.

ஆனா அவனோட வாசம், அவன் என்னைய ஓத்த அந்த நினைவுகளை அப்படியே உசுப்பேத்தி விட்டுச்சு.

அவனோட சுன்னி என் உள்ளே எறங்குன அந்த வினாடி என் கண் முன்னாடி வந்துச்சு.

அந்த வாசம் என்னைய அப்படியே சுத்தி வளைச்சு ஒரு போர்வையாப் போத்திக்கிட்ட மாதிரி இருந்துச்சு.

அவனோட மூச்சுக்காத்து இன்னும் என் கழுத்துல படுற மாதிரி ஒரு பிரமை.

என் தொடைகளுக்கு நடுவுல அவன் இடுப்பு வந்து இடிச்ச அந்தப் 'பளார் பளார்' சத்தம் என் காதுல கேட்டுச்சு.

நான் என் கண்களை மூடிக்கிட்டு, ஒரு பெரிய மூச்சை உள்ள இழுத்தேன்.

"என்னடா பண்ணி வெச்சுருக்க என்னைய." நான் என் மனசுக்குள்ளயே சொல்லிக்கிட்டேன்.

ஒரு வாட்ச்மேனோட வாசத்தை நான் இவ்ளோ ரசிப்பேன்னு யாராவது நேத்து சொல்லியிருந்தா, நான் அவங்களைச் செருப்பால அடிச்சுருப்பேன்.

ஆனா இன்னைக்கு. அந்த வாசம் தான் எனக்கு உலகத்துலயே பெஸ்ட் பர்ஃபியூம் மாதிரித் தோணுது.

நான் அப்படியே மெதுவாப் பின்னாடி சாய்ஞ்சு, அந்த மெத்தை மேல படுத்தேன்.

நான் படுத்த இடம், கரெக்டா அந்த ஈரக் கறைக்குப் பக்கத்துல.

என் முகம் அந்தப் பெட்ஷீட்டோட உரசிகிட்டு இருந்துச்சு.

நான் ஒருக்களிச்சுப் படுத்து, என் கால்களை மடக்கி என் வயித்துப் பக்கம் கொண்டு வந்தேன்.

என் ஒரு கை அந்தப் பெட்ஷீட்டைச் சுருட்டி என் நெஞ்சோட வெச்சு இறுக்கிப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

அந்தப் பெட்ஷீட்டோட துணியை நான் முத்தமிடுற மாதிரி முகத்தோடு சேர்த்து வெச்சுக்கிட்டேன்.

அப்போ. திடீர்னு எனக்குள்ள ஒரு எமோஷன் மாறுச்சு.

என் மனசுக்குள்ள கார்த்திக்கோட முகம் சட்டுனு வந்து போச்சு.

அவர் இன்னைக்கு நைட் வழக்கம்போல ஆபிஸ் முடிஞ்சு வருவாரு, இங்கதான் படுப்பாரு.

அவர் படுக்குற இதே எடத்துலதான், காலையில ஒருத்தன் என்னையப் புரட்டி எடுத்துருக்கான்.

இந்த நெனப்பு வந்ததும், என் தொண்டை லேசா அடைச்சுக்கிச்சு.

என் கண் ஓரத்துல இருந்து ஒரு சின்னக் கண்ணீர் துளி எட்டிப் பாத்துச்சு.

அது மெதுவாப் பொங்கி, என் கண்ணை விட்டுத் தாண்டி என் மூக்கு வழியா வழிஞ்சு பெட்ஷீட்ல பட்டுச்சு.

அது ஒரு குற்ற உணர்ச்சியோட கண்ணீர்.

"நான் ரொம்பக் கேவலமானவளா மாறிட்டேனா?"னு என் மனசு ஒரு கேள்வி கேட்டுச்சு.

நான் என் குடும்பத்துக்கு செஞ்ச மிகப்பெரிய துரோகம் இது.

நான் ஒரு நல்ல பொண்டாட்டிங்குற தகுதியை மொத்தமா இழந்துட்டேன்.

என் கண்ணீர் என்னமோ துரோகத்தை நெனச்சு வந்துச்சு.

ஆனா என் மனசு, நான் அடைஞ்ச அந்தத் திருப்தியை நெனச்சுச் சிரிச்சுது.

நான் கெட்டுப் போயிட்டேன், என் வாழ்க்கை தடம் மாறிடுச்சுங்குறது எனக்குத் தெளிவாத் தெரிஞ்சுது.

ஆனா சத்தியமாச் சொல்றேன். எனக்கு அதப் பத்தி எந்தக் கவலையும் இல்லை.

இந்தத் தப்பைச் செய்யாம நான் ஒரு பத்தினியா இருந்திருந்தா, என் வாழ்க்கையில இவ்வளவு பெரிய சுகத்தை நான் அனுபவிச்சிருக்கவே மாட்டேன்.

அவன் என் புண்டையைக் கிழிச்ச அந்த சுகத்துக்கு முன்னாடி, இந்தச் சமூகம் சொல்ற எந்த ஒரு ரூல்ஸும் எனக்குப் பெருசாத் தெரியல.

நான் திரும்பவும் ஒரு வாய்ப்பு கிடைச்சா, கண்டிப்பா இதே தப்பைச் சந்தோஷமாச் செய்வேன்..

திடீர்னு என் மூளைக்குள்ள ஒரு அலாரம் அடிச்சுது.

"அடியே. என்னடி லூசு மாதிரிப் படுத்துருக்க?" என் மனசு என்னைத் திட்டுச்சு.

நான் முழிச்சுக்கிட்டேன்.

"கடவுளே. இதக் கிளீன் பண்ணியாகணுமே!" நான் வாய்விட்டே முணுமுணுத்தேன்.

என் கால்கள் இப்போ நடுங்கல.

என் உடம்புக்குள்ள ஒரு புது எனர்ஜி வந்த மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் நேராப் அந்தக் கட்டிலோட ஒரு கார்னர்ல இருந்த பெட்ஷீட்டைப் பிடிச்சேன்.

அதை இழுக்கப் போனப்போதான் என் கண்ணு அந்த ரூம் தரை மேல பட்டுச்சு.

இந்த ரூம் பூரா என் துணிகள் அனாதையா, ஒவ்வொன்னும் ஒரு மூலைல சிதறிக் கிடந்துச்சு.

காலையில நான் எவ்ளோ ஆசையா, பக்திப் பழமா உடுத்தின அந்த புடவை.

அது பாத்ரூம் வாசலுக்குப் பக்கத்துல ஒரு ஓரமாப் பாம்பு மாதிரி சுருண்டு கிடந்துச்சு.

அவன் என்னையத் தூக்கிக் கட்டில்ல போடுறதுக்கு முன்னாடி, அதை உருவி எறிஞ்சது எனக்கு ஞாபகம் வந்துச்சு.

நான் மெதுவா நடந்து போய் அந்தப் புடவையை தரையில இருந்து கையில எடுத்தேன்.

அதுல என் மல்லிகைப்பூ வாசமும், அவனோட அந்த வேர்வை வாசமும் லேசா ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அதை அப்படியே கையில வெச்சுக்கிட்டே திரும்பிப் பாத்தேன்.

கட்டிலுக்குக் கீழ என்னோட இன்ஸ்கர்ட் ஒரு மாதிரி ரவுண்டா, கசங்கிப் போய் விழுந்து கிடந்துச்சு.

அதையும் குனிஞ்சு எடுத்தேன்.

அப்படியே கொஞ்சம் தள்ளிப் பாத்தா, என் ஜாக்கெட்.

அதோட கொக்கிகள் எல்லாம் அவசரத்துல கழட்டப்பட்டதால லேசா வளைஞ்சு இருந்துச்சு.

அதையும் என் புடவையோட சேர்த்துப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

இப்போ என் கண்ணு தேடுனது என் உள்ளாடைகளைத் தான்.

என் பிரா, அந்தக் கட்டிலோட தலைமாட்டுல ஒரு தலையணைக்குப் பக்கத்துல பாதி மறைஞ்சு கிடந்துச்சு.

அவன் என் மேல ஏறிப் படுத்து என்னைக் கசக்குனப்போ, அது எப்படி அவ்ளோ தூரம் போச்சுன்னே எனக்குத் தெரியல.

அதை எடுத்தப்போ, அதுல என் வியர்வையோட ஈரம் இன்னும் லேசா இருந்துச்சு.

கடைசியா. என் பேண்ட்டி.

அது கரெக்டா அந்தக் கட்டிலோட சென்டர்ல, அந்த ஸ்ப்ரிங் மெத்தைக்குக் கீழ தரையில கிடந்துச்சு.

அதை எடுத்தப்போ எனக்குள்ள லேசா ஒரு சூடு ஏறுச்சு.

ஏன்னா, அதுல என்னோட ஜூஸ் பட்டு ஒரு மாதிரி ஈரமாகி, காத்துல காஞ்சு போய் லேசாக் விறைப்பா இருந்துச்சு.

நான் எடுத்த எல்லாத் துணிகளையும் அப்படியே ஒண்ணாச் சேர்த்து என் நெஞ்சோட வெச்சுக்கிட்டேன்.

அப்புறம் மறுபடியும் அந்தக் கட்டில் கிட்ட வந்தேன்.

நாலு பக்கமும் சொருகி வெச்சிருந்த அந்தப் பெட்ஷீட்டை உருவி எடுத்தேன்.

என் கையில இருந்த புடவை, ஜாக்கெட், பிரா, பேண்ட்டி எல்லாத்தையும் அந்தப் பெட்ஷீட்டுக்கு நடுவுல வெச்சேன்.

நான் அதை அப்படியே சுருட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

அந்தப் பெரிய பெட்ஷீட் இப்போ என் துணிகளோட சேர்ந்து என் கையில ஒரு மூட்டை மாதிரி ஆச்சு.

நேரா வாஷிங் மெஷின் இருக்குற பால்கனிக்குப் போனேன்.

மெஷினோட மூடியைத் தொறந்து, இந்தச் சுருட்டுன பெட்ஷீட்டை அப்படியே உள்ள தூக்கிப் போட்டேன்.

நான் மறுபடியும் வந்து மாஸ்டர் பெட்ரூம்க்குள்ள நுழைஞ்சேன்.

நான் நேராப் போய் ஜன்னல் திரைகளை எல்லாம் விலக்கினேன்.

ஜன்னல்களையும் ஃபுல்லாத் தொறந்து வெச்சேன்.

வெளிய இருந்து ஃப்ரெஷ்ஷான காத்து உள்ள வரட்டும்னு நான் ஆசைப்பட்டேன்.

அப்புறம் என் டிரெஸ்ஸிங் டேபிள் பக்கம் போனேன்.

அங்க நான் எப்பவும் யூஸ் பண்ற அந்த லாவண்டர் ரூம் ஸ்ப்ரே இருந்துச்சு.

அதை எடுத்துக்கிட்டு ரூம் பூரா அடிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

அந்தப் படுக்கை மேல, திரைச்சீலைகள் மேல, ஏசி காத்து வர்ற எடத்துலனு எல்லாப் பக்கமும் அடிச்சேன்.

இப்போ அந்த வாட்ச்மேனோட வாசம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா மறைஞ்சு, இந்த லாவண்டர் வாசம் ரூமை ஆக்கிரமிச்சுது.

நான் ஒரு சுத்தமான, நீட்டான பெட்ஷீட்டை பீரோவுல இருந்து எடுத்தேன்.

அதை எடுத்துட்டு வந்து மறுபடியும் கட்டில்ல விரிச்சேன்.

நாலு மூலையிலயும் ரொம்ப டைட்டாச் சொருகி விட்டேன்.

தலையணைக்கு உறை மாத்தி, அதை நீட்டா அடுக்கி வெச்சேன்.

இப்போ அந்தக் கட்டிலைப் பாக்க, கொஞ்ச நேரம் முன்னாடி இங்க ஒரு பெரிய செக்ஸ் விளையாட்டே நடந்துச்சுனு யாருமே சொல்ல முடியாது.

அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டான பெட்ரூம் மாதிரி அது மாறிடுச்சு.

நான் அந்த ரூமை ஒரு வாட்டி சுத்திப் பாத்துட்டுத் திருப்தியாத் தலையாட்டிக்கிட்டேன்.

நான் மறுபடியும் வாஷிங் மெஷின் கிட்ட போனேன்.

மெஷின் பாக்ஸைத் தொறந்து, அதுல மூணு மூடி லிக்விட் டிடர்ஜெண்ட்டை ஊத்துனேன்.

நான் மெஷினோட பவரை ஆன் பண்ணேன்.

'ஸ்டார்ட்' பட்டனை அழுத்துனேன்.

மெஷினுக்குள்ள தண்ணி சலசலனு ஊத்துற சத்தம் கேட்டுச்சு.

நான் அங்கேயே நின்னுட்டு, அந்தக் கண்ணாடி டோர் வழியா உள்ள பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அந்தப் பெட்ஷீட் தண்ணியில நனைஞ்சு, மெதுவா சுத்த ஆரம்பிச்சுது.

வலது பக்கம் ஒரு சுத்து, இடது பக்கம் ஒரு சுத்துனு அது சுத்துறதை நான் இமைக்காமப் பாத்தேன்.

என் உடம்பும், என் வாழ்க்கையும் இப்போ இதே மாதிரிதான் ஒரு பெரிய சுழலுக்குள்ள மாட்டிக்கிச்சுனு எனக்குத் தோணுச்சு.

ஆனா அந்தச் சுழல் எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு.