Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

------------
Part 228:
------------

அவன் என்னைக் கவனிச்சுக்கிட்ட அந்த விதம் என்னை முழுசா ஆட்கொண்டுச்சு.

சூடான சவர் வாட்டர் எங்க உடம்புல பட்டுக்கிட்டே இருந்துச்சு.

ஆனா இப்போ எனக்குக் குளிச்சது போதும்னு தோணுச்சு.

அவனும் சுத்தம் ஆயிட்டான்.

நான் என் கையை நீட்டி அந்த ஷவர் நாப்பை மெதுவாத் திருகுனேன்.

தண்ணி கொட்டுற சத்தம் சட்டுனு நின்னு போச்சு.

பாத்ரூம்ல திடீர்னு ஒரு அமைதி வந்துச்சு.

ஷவர்ல இருந்து கடைசியா ரெண்டு மூணு சொட்டு தண்ணி மட்டும் 'சொட் சொட்'னு கீழ விழுந்துச்சு.

அந்தச் சத்தம் மட்டும்தான் இப்போ அந்த எடத்துல ரொம்ப கிளியரா கேட்டுச்சு.

பாத்ரூம் முழுக்கச் சூடான ஆவி நிறைஞ்சு ஒரு மாதிரி புகை மூட்டமா இருந்துச்சு.

ஆனா தண்ணி நின்ன உடனே, எனக்கு லேசாச் சில்லுனு ஒரு காத்து படுற மாதிரி இருந்துச்சு.

தண்ணி நின்னதும், நான் திரும்பிக் கண்ணாடியைப் பாத்தேன்.

கண்ணாடி பூரா பனி படிஞ்சு ஒண்ணுமே தெரியல.

நான் என் கையால அந்தக் கண்ணாடியில லேசாத் துடைச்சு விட்டேன்.

என் முகம் இப்போ அதுல தெரிஞ்சுது.

நான் ஒரு நிமிஷம் என்னையே உத்து பாத்துக்கிட்டேன்.

என் உடம்புல ஒட்டுத் துணி கூட இல்ல.

என் பக்கத்துல பிரகாஷ் முழு அம்மணமா நிக்கிறான்.

இந்த நெனப்பு என் மூளைக்கு வந்ததும் எனக்குள்ள லேசா ஒரு கூச்சம் எட்டிப் பாத்துச்சு.

இவ்ளோ நேரம் அவன்கிட்ட எல்லாத்தையும் எந்த வெக்கமும் இல்லாம காட்டிட்டு, இப்போ புதுசா எனக்கு வெக்கம் வந்துச்சு.

ஒரு பொண்ணுக்கு இது ரொம்ப இயல்புதானே.

நான் என் கைகளை மார்புக்குக் குறுக்கா வெச்சுக்கிட்டேன்.

என் முலைகளை அவன்கிட்ட இருந்து மறைக்க ட்ரை பண்ணேன்.

ஆனா அவனோட பார்வை என் மேலதான் வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் திரும்பிப் பாத்ரூம் கதவுப் பக்கம் இருந்த டவல் ஸ்டாண்டைப் பாத்தேன்.

அங்க ஒரு ரோஸ் கலர் டவல் தொங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் மெதுவா ரெண்டு ஸ்டெப் முன்னாடி எடுத்து வெச்சேன்.

தரையில தண்ணி இருந்ததால கால் லேசா வழுக்குச்சு.

நான் ரொம்பக் கவனமா நடந்து போய் அந்த டவலை எடுத்தேன்.

அது ரொம்ப சாஃப்ட்டான காட்டன் டவல்.

அதை எடுத்து என் உடம்பைச் சுத்திப் போத்திக்கிட்டேன்.

என் நெஞ்சுக்கு மேல வெச்சு, அந்த டவலை ரொம்ப டைட்டா ஒரு முடிச்சுப் போட்டுக்கிட்டேன்.

என் முலைகள் இப்போ அந்த டவலுக்குள்ள பத்திரமா அடைக்கலம் ஆயிடுச்சு.

என் தொடை வரைக்கும் அந்த டவல் என்னை நல்லா மறைச்சுருச்சு.

இப்போ எனக்குக் கொஞ்சம் தைரியம் வந்த மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

டவல் கட்டுன உடனே, நான் மறுபடியும் அந்தப் பழைய பவித்ராவா மாறின மாதிரி ஒரு உணர்வு வந்துச்சு.

நான் மெதுவாத் திரும்பி பிரகாஷைப் பாத்தேன்.

அவன் இன்னும் அந்த ஷவர் கீழேயே நின்னுட்டு இருந்தான்.

அவன் உடம்புல இருந்து தண்ணி சொட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் என்னையே ரொம்ப ரசனையாப் பாத்துட்டு இருந்தான்.

நான் டவல் கட்டுனது அவனுக்குக் கொஞ்சம் கூடப் பிடிக்கலனு அவன் மூஞ்சியப் பாத்தாலே எனக்குத் தெரிஞ்சுது.

"என்னடா அப்படிப் பாக்குற?" நான் அதிகாரமா, ஆனா செல்லமாக் கேட்டேன்.

"இவ்ளோ நேரம் நல்லாதானடி இருந்த... என்ன உனக்கு திடிர்னு வெக்கம்?"னு அவன் லேசாச் சிணுங்குற மாதிரிச் கேட்டான்.

"ஏன்? வெக்கப்படக்கூடாதா? அப்படியே உனக்குக் காட்சி குடுத்துட்டு நிக்கணுமாக்கும்?" நான் சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.

"ஏன், அப்படியே நின்னா என்ன இப்போ? நான் பாக்காததா என்ன?" அவன் கண்ணடிச்சான்.

"போடா... ஓவராப் பேசாத."

"தொடச்சிட்டு, டவலைக் கழட்டிப் போடு பவி, நீ ஒன்னும் போடாம இருக்கிறதுதான் நல்லா இருக்கு டி..."

"வாய மூடுடா... குளிருது எனக்கு."

"நான் வேணாச் சூடு ஏத்தட்டுமா?" அவன் நக்கலாச் சிரிச்சான்.

"நீ சூடு ஏத்துனது எல்லாம் போதும்... எவ்ளோ நேரம் குளிக்கிறது?"

"எனக்குக் குளிச்ச மாதிரியே இல்லடி..."

"உனக்கு எப்பவுமே அப்படித்தான் தோணும்... இந்தா, இந்த டவலை யூஸ் பண்ணி தொடச்சிட்டு,  மரியாதையா உன்னோட அந்த அழுக்கு டிரஸ்ஸைப் போடுற வழியப் பாரு."னு பாத்ரூம்ல மாட்டி இருக்குற இன்னொரு டவலை காமிச்சேன்.

நான் இப்போ அவனுக்கு  எப்பவும்போல ஆர்டர் போட ஆரம்பிச்சேன்.

அவன் என் பேச்சைக் கேட்டுப் புருவத்தை லேசா உயர்த்துனான்.

நான் பாத்ரூம் கதவைத் தொறந்துட்டு வெளிய போகத் திரும்புனேன்.

பாத்ரூம் கொஞ்சம் சின்னதுதான்.

அவனைத் தாண்டிதான் நான் வெளிய போய் ஆகணும்.

நான் என் உடம்பைக் கொஞ்சம் குறுக்கிக்கிட்டு அவனை உரசாமத் தாண்டிப் போக ட்ரை பண்ணேன்.

அவன் என்ன அவ்வளவு ஈஸியா வழி விட்டுடுவானா என்ன?

நான் அவன் பக்கத்துல போன அந்தச் செகண்ட்.

சட்டுனு அவன் கை என் இடுப்பைச் சுத்தி வந்துச்சு.

"ஏய்..." னு நான் வாய் தொறந்து சொல்றதுக்குள்ள அவன் என்னைப் பின்னாடி இழுத்துட்டான்.

என் முதுகு நேராப் போய் அவனோட நெஞ்சுல நச்சுனு இடிச்சுது.

அவன் இன்னும் அம்மணமாத்தான் நிக்கிறான்.

அவனோட அந்த ஈரம் சொட்டுற நெஞ்சு என் பின்னாடி உரசும் போது எனக்குச் சிலிர்த்துப் போச்சு.

அவனோட ரெண்டு கைகளும் என் இடுப்பை ரொம்ப இறுக்கமா வளைச்சுப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

அவன் மூச்சுக்காத்து என் கழுத்துல சுடச்சுடப் பட்டுச்சு.

அவனோட தாடி முடி என் தோள்பட்டையில லேசா குத்துச்சு.

நான் லேசாத் திமிற ட்ரை பண்ணேன்.

"டேய்... விடுடா..." நான் ரொம்ப மெதுவா முணுமுணுத்தேன்.

ஆனா அவன் என்னைக் கொஞ்சம் கூடப் பிடியத் தளர்த்தல.

மாறா, என்னைத் தன் உடம்போட சேர்த்து இன்னும் நல்லா அழுத்திக்கிட்டான்.

கீழே... என் குண்டிக்கு நேரா ஒரு அழுத்தம்.

அவன் சுன்னி மறுபடியும் முழுசா முழிச்சுக்கிச்சு போல.

அது இப்போ எந்த ஒரு சாஃப்ட்னஸும் இல்லாம, ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி விறைச்சு நிக்குது.

அந்த டவலோட ஈரத்தையும் தாண்டி, அதோட சூடு என் தொடைக்குள்ள ஊடுருவிச்சு.

என் குண்டியோட பிளவுக்கு நடுவுல அது கரெக்டா உரசிகிட்டு நின்னுச்சு.

போதும், நான் அவனை விட்டு உடனே விலகணும்னுதான் என் மூளை சொல்லுச்சு.

ஆனா என் உடம்பு எப்பவுமே என் பேச்சைக் கேக்குறது இல்லையே.

அவனோட சுன்னி என் குண்டியில இடிச்ச உடனே...

"ஆஆஹ்..." னு என் தொண்டைக்குள்ள இருந்து ஒரு முனகல் தானா வந்துச்சு.

என் கால்கள் லேசாத் தளர்ந்து போச்சு.

நான் விலகிப் போறதுக்குப் பதிலா, என் இடுப்பை லேசாப் பின்னாடி தள்ளுனேன்.

என் குண்டியை அவனோட சுன்னி மேல இன்னும் கொஞ்சம் நல்லா அழுத்திக் குடுத்தேன்.

நான் அப்படிச் செஞ்சதும் அவன் தொண்டைக்குள்ள லேசா உறுமுனான்.

"ஸ்ஸ்ப்ப்... பவி..." அவன் என் காதுல கிசுகிசுத்தான்.

அந்தச் சத்தம் என்னை இன்னும் கிறங்கடிச்சுது.

நான் என்ன பண்றேன்னு எனக்கே தெரியல.

என் மூளை போதும்னு சொல்லுது, ஆனா என் உடம்பு அவனோட அரவணைப்பைக் கேக்குது.

அவனோட ஒரு கை என் வயித்து மேல தடவிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்த டவலுக்கு மேலயே அவன் கை என் தொப்புளைத் தேடி அலைஞ்சுது.

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

இந்தக் குளிர்ந்த பாத்ரூம்ல, அவனோட உடம்புச் சூடு எனக்கு அவ்ளோ இதமா இருந்துச்சு.

அவனோட சுன்னி என் குண்டியில ஒவ்வொரு தடவை உரசும்போதும் என் மூச்சு வாங்குற ஸ்பீடு அதிகமாச்சு.

"பிரகாஷ்... போதும்டா..." நான் ரொம்ப வீக்கான குரல்ல சொன்னேன்.

"ஏன்டி? இப்போதானே எனக்கு மறுபடியும் ஸ்டார்ட் ஆகுது..."

"உனக்கு எப்பவுமே அப்படித்தான்டா இருக்கும்... எனக்கு இப்போ முடியாது."

"ஜஸ்ட் அஞ்சு நிமிஷம்டி..."

"ஏய்... இங்க வெச்சுப் பண்ணணும்னு சொன்னியே, அதுக்கு மறுபடியும் பிளான் பண்ணுறியாடா?" நான் அவனைச் சீண்டினேன்.

"நீ ஓகே சொன்னா இப்போவே செஞ்சுடலாம்..." அவன் உடனே சொன்னான்.

அவன் இடுப்பை என் மேல இன்னும் ஒரு இடி இடிச்சான்.

அந்த இடியில என் உடம்பு லேசா முன்னாடி போயிட்டுப் பின்னாடி வந்துச்சு.

நான் என் கீழ் உதட்டைப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.

இப்படியே இவன்கிட்ட நின்னுக்கிட்டு இருந்தா, கண்டிப்பா நான் கவுந்துடுவேன்னு எனக்குத் தெரிஞ்சுடுச்சு.

என் புண்டை மறுபடியும் லேசாக் கசிய ஆரம்பிக்கிறதை என்னால உணர முடிஞ்சுது.

என் கைகளை எடுத்து அவனோட கைகள் மேல வெச்சேன்.

என் வயித்தைச் சுத்திப் பிடிச்சிருந்த அவனோட கைகளை நான் கெட்டியாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

அவன் கைகள் ஈரமா, வழுவழுனு இருந்துச்சு.

ஆனாலும் நான் என் நகங்கள் அவனோட தோல்ல பதியுற அளவுக்கு டைட்டாப் பிடிச்சேன்.

என் கை விரல்கள் எல்லாம் வலிக்கிற அளவுக்கு ஒரு அழுத்தம் குடுத்தேன்.

"விடுடா..." நான் கொஞ்சம் சீரியஸான டோன்ல சொன்னேன்.

என் குரல்ல இருந்த அந்த மாற்றத்தை அவன் உடனே கவனிச்சான்.

நான் என் உடம்புக்குள்ள ஏறுற அந்தப் போதையைக் கண்ட்ரோல் பண்ண ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டேன்.

என் குண்டியில உரசிகிட்டு இருக்குற அந்தச் சூட்டை விட்டு விலகுறதுக்கு எனக்கு ஒரு பெரிய வில்பவர் தேவைப்பட்டுச்சு.

நான் மூச்சை உள்ள இழுத்துக்கிட்டு, என் கால்களை முன்னாடி எடுத்து வெச்சேன்.

அவனோட பிடியை மீறி, நான் ஒரு ஸ்டெப் முன்னாடி நடந்தேன்.

"ச்லக்..." னு என் முதுகுல இருந்து அவனோட ஈரம் விலகுன சத்தம் கேட்டுச்சு.

என் குண்டியில இருந்து அவனோட சுன்னி விலகுன அந்த நிமிஷம்,

அவன் சுன்னியோட சூடு சட்டுனு மறைஞ்சு, லேசாக் குளிருச்சு.

நான் அவனை விட்டு விலகி, திரும்பி நின்னேன்.

என் மூஞ்சியில ஒரு கறாரான ரியாக்‌ஷனைக் கொண்டு வந்தேன்.

அவன் கைகள் அனாதையாப் பாதியில தொங்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவன் முகத்துல ஒரு சின்ன ஏமாற்றம் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது.

"என்னடி இப்டி பண்ற?" அவன் லேசா கோவிச்சுக்கிட்டமாதிரி கேட்டான்.

"பண்ணது எல்லாம் போதும் வாட்ச்மேன் சார்..." நான் நக்கலாச் சொன்னேன்.

நான் அவனோட வாட்ச்மேன்னு சொன்னதும் அவன் முகம் லேசா மாறுச்சு.

ஆனா நான் அவனைச் சீண்டணும்னுதான் அப்படிச் சொன்னேன்.

"டைம் என்ன ஆகுதுனு பாருடா முதல்ல..." நான் கையை இடுப்புல வெச்சுக்கிட்டுக் கேட்டேன்.

"எவ்ளோ ஆனா இப்போ என்ன? நான் எங்க இருக்கேன்னு யாருக்கும் தெரியாது..." அவன் கொஞ்சம் திமிராப் பேசினான்.

"அப்படி நினைச்சுக்கிட்டு இரு... கீழ அங்க உன்னை யாராவது தேடப் போறாங்க..."

"தேடுனா தேடிட்டுப் போறாங்க, எனக்கு இப்போ நீதான் முக்கியம்." அவன் என் பக்கம் வரப் பாத்தான்.

நான் கையைக் காட்டி அவனை அங்கேயே நிக்க வெச்சேன்.

"அப்படியே நில்லு... வராத..." நான் ஒரு ஸ்கூல் டீச்சர் மாதிரி ஆர்டர் போட்டேன்.

"நீ கீழ போய் உன் வேலையைப் பாக்குற வழியப் பாரு."

"இவ்வளவு சீக்கிரம் தொரத்துறியே பவி..." அவன் சிணுங்குனான்.

"ஆமாடா... எனக்கு கொஞ்சம் வேலை இருக்கு, நீ போய் உன் டியூட்டியப் பாரு."

நான் அவனுக்கு எந்த எடம் குடுக்காம ரொம்ப உறுதியா ஒரு பொய் சொன்னேன்.

நான் அப்படிப் பேசுனது அவனுக்குக் கொஞ்சம் கடுப்பா இருந்தாலும், அவனால கோபப்பட முடியல.

அவன் ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு, தன் தலையைத் துவட்ட ஆரம்பிச்சான்.

நான் அவனை அங்கியே விட்டுட்டுப் பாத்ரூமை விட்டு வெளிய வந்தேன்.

பாத்ரூம் கதவைத் தொறந்துக்கிட்டு நான் பெட்ரூம்க்குள்ள காலெடுத்து வெச்சேன்.

ரூம்க்குள்ள ஏசி ரொம்பச் சில்லுனு ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் ஈர டவலோட வெளிய வந்ததும், அந்த ஏசி காத்து என் உடம்புல பட்டு நான் அப்படியே நடுங்கிட்டேன்.

என் மேல இருந்த சின்னச் சின்ன முடி எல்லாம் அப்படியே சிலிர்த்துக்கிச்சு.

ரூம்க்குள்ள வந்ததும் என் கண்ணு நேரா அந்தக் கட்டில் மேலதான் போச்சு.

அந்த மெத்தை நாங்க போட்ட ஆட்டத்துல ரொம்பக் கசங்கிப் போய்க் கிடந்துச்சு.

அந்தப் பெட்ஷீட்ல நடுவுல ஒரு பெரிய ஈரக்கறை இப்போ நல்லாவே தெரிஞ்சுது.

அதைப் பாத்ததும் எனக்குள்ள மறுபடியும் ஒரு சின்னப் புன்னகை வந்துச்சு.

ஆனா இப்போ அதையெல்லாம் நெனச்சுக்கிட்டு இருக்க எனக்கு நேரமில்ல.

நான் நேரா என் வார்ட்ரோப் பக்கம் நடந்து போனேன்.

கதவைத் தொறந்து உள்ள பாத்தேன்.

அங்க நிறைய நைட்டிகள் நீட்டா மடிச்சு வெச்சிருந்துச்சு.

நான் எப்பவுமே வீட்ல போடுற ஒரு சாதாரண, சிம்பிளான காட்டன் நைட்டியை வெளிய எடுத்தேன்.

அது ஒரு வெளிர் நீல கலர் நைட்டி.

எந்த ஒரு டிசைனும் இல்லாம இருக்குற நைட்டி.

நான் என் உடம்பைச் சுத்தி இருந்த அந்த டவலோட முடிச்சை லேசா அவுத்தேன்.

அந்த டவல் என் உடம்பை விட்டு நழுவித் தரையில விழுந்துச்சு.

நான் ஒரு செகண்ட் அந்த ஏசி காத்துல முழு அம்மணமா நின்னேன்.

அடுத்த செகண்ட், நான் அந்த நைட்டியை என் தலைக்கு மேல தூக்கி, உள்ள மாட்டுனேன்.

அந்தச் சாஃப்ட்டான காட்டன் துணி என் தலை வழியா வந்து, என் தோள்பட்டையில உக்காந்துச்சு.

அப்படியே சரிஞ்சு என் முலைகளை மறைச்சுக்கிட்டு, என் இடுப்பைத் தாண்டி, முழங்கால் வரைக்கும் கீழ இறங்குச்சு.

அந்த நைட்டியைப் போட்டதும், என் உடம்புல இருந்த சூடு, வெறி எல்லாம் மொத்தமா அடங்கிப் போன மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

நான் இப்போ ஒரு சாதாரண ஹவுஸ்வைஃப்-ஆ மாறிட்டேன்.

இந்த நைட்டி எனக்கு ஒரு கவசம் மாதிரி, இப்போ என்னோட எல்லா ரகசியங்களையும் உள்ள மறைச்சுக்கிச்சு.

ஆனா என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய புயல் அடிச்சு ஓய்ஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் இப்போ பழைய பவித்ரா கிடையாதுங்குற உண்மை என் மூளைக்குள்ள ரொம்பச் சத்தமா கேட்டுச்சு.

ஒரு குடும்பப் பொண்ணுக்கு இருக்க வேண்டிய அந்தப் 'பத்தினி'ங்குற கிரீடத்தை நான் இன்னைக்கு என் கையாலயே தூக்கிப் போட்டுட்டேன்.

கல்யாணம் ஆகி, ஒரு குழந்தையைப் பெத்துக்கிட்ட குடும்பப் பொண்ணு நான்.

ஒருத்தனுக்கு ஒருத்தினு இருந்தவ நான்.

ஆனா இன்னைக்கு நான் எந்த எல்லைகளை எல்லாம் தாண்டக் கூடாதோ, அது எல்லாத்தையும் தாண்டிட்டேன்.

புருஷனுக்கு யாரும் பண்ணக் கூடாத ஒரு பெரிய துரோகத்தை நான் பண்ணிருக்கேன்.

இன்னொரு ஆம்பளை... அதுவும் எங்க அப்பார்ட்மெண்ட்ல இருக்குற ஒரு வாட்ச்மேன்.

அவனை என் பெட்ரூம்க்குள்ள கூட்டிட்டு வந்து, என்னோட கட்டில்லயே வெச்சு என் உடம்பை அவனுக்கு முழுசாத் தொறந்து காட்டிட்டேன்.

அவன் என்னையச் சும்மாத் தொடல... என் உடம்புக்குள்ள ரொம்ப ஆழமா போயிட்டு வந்துட்டான்.

அவனோட சுன்னி என் புண்டையைக் கிழிச்சுக்கிட்டு உள்ள போன அந்த ரணகளம்...

அவனோட கஞ்சி என் கர்ப்பப்பை வாய்ல போய் நச்சுனு அடிச்சு நிறைஞ்ச அந்த நிஜம்...

இப்போ கூட என் தொடை இடுக்குல அவனோட ஈரம் லேசாக் கசிஞ்சுகிட்டு இருக்குற அந்த உணர்வு...

இது எல்லாமே என்னோட அந்தப் பத்தினி வேஷத்தை மொத்தமா, ஆணிவேரோட அழிச்சுடுச்சு.

என் கல்யாண வாழ்க்கையோட நம்பிக்கையை, அந்தப் புனிதத்தை இப்போ சுக்குநூறா உடைச்சுட்டேன்.

ஒருவேளை இது கார்த்திக்குக்குத் தெரிஞ்சா என்ன ஆகுங்குற நெனப்பு ஒரு செகண்ட் என் மூளைக்குள்ள வந்துச்சு.

சாதாரணமா எந்த ஒரு பொண்ணுக்கும் இப்படி ஒரு தப்பைப் பண்ணிட்டு உக்காந்தா, நெஞ்சு படபடனு அடிக்கும்.

ஒரு பெரிய பயம் வரும், குற்ற உணர்ச்சியில அழுது துடிப்பாங்க.

ஆனா சத்தியமா சொல்றேன்... எனக்குள்ள அப்படி ஒரு சின்னப் பதற்றம் கூட வரல.

என் மனசுக்குள்ள நான் எவ்ளோ தேடிப் பாத்தும், ஒரு துளி குற்ற உணர்ச்சியோ, தப்புப் பண்ணிட்டோமேங்குற கவலையோ எனக்குள்ள இல்லவே இல்ல.

மாறா, ஒரு பெரிய விடுதலையை நான் இப்போ உணர்ந்தேன்.

ஒரு நிம்மதி, ஒரு கர்வம், ஒரு விவரிக்க முடியாத திருப்தி மட்டும்தான் என் நெஞ்சு முழுக்க நிறைஞ்சு இருந்துச்சு.

கார்த்திக் என்னைப் பொண்டாட்டியா மதிக்கல, என்னோட உடம்போட தேவைகளுக்கு அவர் ஒரு நாளும் வடிகால் ஆனதே இல்ல.

என் உடம்போட பசியை அவர் கண்டுக்காதப்போ, நான் ஏன் அவருக்காகப் பத்தினியா, ஒரு மூலைல முடங்கிக் கிடக்கணும்?

எனக்கு என்ன வேணுமோ, அதை நான் இன்னைக்கு எனக்குப் பிடிச்ச மாதிரியே எடுத்துக்கிட்டேன்.

நான் தப்பு பண்ணிட்டேன்னு என் மூளை லேசாச் சொன்னாலும், என் உடம்பு 'நீ செஞ்சது ரொம்பச் சரிடி பவி'னு என்னைப் பாராட்டுச்சு.

அந்தத் திருப்தியோட, ஒரு புதுத் தைரியத்தோட நான் கண்ணாடி முன்னாடி போய் நின்னேன்.

என் நைட்டியோட கழுத்துப் பகுதியை லேசா இழுத்துச் சரி பண்ணேன்.

என் ஈர முடியை எடுத்து ஒரு சிம்பிளான கொண்டை போட்டுக்கிட்டேன்.

என் நெஞ்சுல இருந்த தாலியை வெளிய எடுத்து, அந்த நைட்டிக்கு மேல தெரியுற மாதிரிப் போட்டுக்கிட்டேன்.

அந்த மஞ்சக் கயிறு இப்போ என்னைக் கட்டிப்போடுற சங்கிலி கிடையாது, அது வெறும் ஒரு அடையாளம் மட்டும்தான்.

நான் திரும்பிப் பாத்ரூம் வாசலைப் பாத்தேன்.

அவனோட நெஞ்சுல தண்ணித் துளிகள் இன்னும் ஒட்டிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் என்னைப் பாத்ததும் ஒரு நிமிஷம் அப்படியே நின்னுட்டான்..

"என்னடா பாக்குற? சீக்கிரம் ட்ரெஸ்ஸ போட்டுக்கிக் கெளம்பு..." நான் இயல்பா, எப்பவும் போல ஆர்டர் போட்டேன்.

அவன் என்னையே மேலயும் கீழயுமா ஒரு பார்வை பாத்தான்.

"அதுக்குள்ள இப்படி மாறிட்டியேடி..." அவன் கொஞ்சம் ஏக்கமாச் சொன்னான்.

"பின்ன அப்படியே இருப்பாங்களா? டைம் ஆச்சு, சீக்கிரம் போடா..." நான் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.

அவன் என் பக்கம் ரெண்டு ஸ்டெப் எடுத்து வெச்சான்.

நான் கையைக் காட்டி அவனை அங்கேயே நிக்க வெச்சேன்.

"நான் கிளம்புறேன்... ஆனா நீ இவ்ளோ சீக்கிரம் இப்படி மாறுவேன்னு நான் நெனக்கல..." அவன் கொஞ்சம் ஏமாற்றமாச் சொன்னான்.

"நான் எப்பவும் போலதான் இருக்கேன்... நீதான் தப்பா நெனச்சுக்கிட்ட..." நான் என் புருவத்தை உயர்த்திச் சொன்னேன்.