26-07-2026, 11:25 AM
Episode -6
సంజయ్ ,సంగీత అమ్మ కుటుంబ సాహసాలు
నేను నేరుగా వరుణ్ రూమ్కి వెళ్ళాను. అక్కడున్న వాడి టవల్ తీసుకుని, వెనకాల ఉన్న బాత్రూమ్లోకి వెళ్లి చన్నీళ్లతో స్నానం చేశాను. ఆ చల్లటి నీళ్లు నా దేహాన్ని తాకుతున్నా, నా మనసులో రేగుతున్న ఆలోచనల వేడి మాత్రం చల్లారలేదు. ఫ్రెష్ అయి, వాడి ట్రాక్ సూట్, టీ షర్ట్ వేసుకుని బయటకు వచ్చాను. మనసు కాస్త ప్రశాంతంగా ఉంటుందేమోనని నేరుగా మా కులదైవం గుడి వైపు వెళ్లి, ఆ ప్రశాంతమైన వాతావరణంలో ఒంటరిగా కూర్చున్నాను. నా మెదడును ఒకటే ప్రశ్న తొలిచేస్తోంది... [b]'అమ్మ నా మీద ఎందుకంతలా కోప్పడింది? నేను చేసిన తప్పేంటి?'[/b]
అప్పుడే హఠాత్తుగా నాన్న ఉదయం కాల్ చేసిన విషయం నా మదిలో మెదిలింది. అప్పుడు అమ్మ చేతికి ఫోన్ ఇచ్చే ముందు, నేను కాల్ రికార్డింగ్ ఆన్ చేసే కదా ఇచ్చింది! వెంటనే జేబులోంచి ఫోన్ తీసి, ఆ రికార్డింగ్ను ప్లే చేసి వినడం మొదలుపెట్టాను.
అమ్మ : "హలో ఏవండీ, ఈ టైమ్లో ఏంటి మీకు?" అమ్మ గొంతులో కంగారు.
నాన్న : "ఏయ్ ఏమీ లేదులే, ఒక చెడ్డ కల వచ్చింది... అందుకే కాల్ చేయాలనిపించింది." నాన్న గొంతులో కాస్త ఆందోళన.!!!
అమ్మ : "ఏం కల?"
నాన్న : "వద్దులే, చెబితే మళ్లీ నీకు కోపం వస్తుంది."
అమ్మ : "మీ మీద ఎప్పుడండీ నేను కోప్పడ్డాను, చెప్పండి."
నాన్న : "అదొచ్చి... నిన్ను ఎవడో బలవంతం చేస్తున్నట్లు, సెక్స్ చేస్తున్నట్లు.. నిను దెంగుతున్నట్టు ... నువ్వు అరుస్తున్నట్లు కలవచ్చింది..."
అమ్మ : "ఛీ... ముందు ఫోన్ పెట్టండి!" అమ్మ గొంతులో అసహనం, భయం కలిసిన స్వరం.
నాన్న : "ఇప్పుడే నా మీద కోప పడను అని చెప్పవే సంగీ..."
అమ్మ : "కోపం ఏం లేదు, పొద్దున్నే ఊరికి వెళ్తున్నాం కదా హడావిడిగా ఉన్నాను.",
నాన్న : "సరేలే అలిసిపోయినట్టు ఉన్నావు పడుకో ,, నాకు టైం అయంది, పడుకోబోతున్నా, బాయ్. లవ్ యూ..."
అమ్మ :"బాయ్..హనీ . లవ్ యూ... ఆఆహ్..." మెల్లగా మూలుగుతూ చెప్పిన అమ్మ మాట.
నాన్న : "హలో... ఏమైందే?" నాన్న అనుమానంగా అడిగాడు.
అమ్మ : "ఏమీ లేదండీ, నిద్ర వస్తోంది... బాయ్."
అక్కడితో కాల్ కట్ అయ్యింది. ఆ రికార్డింగ్ విన్నాక నాకు అంతా అర్థమైంది. అమ్మ ఆ ఆఖరి మాట చెప్పేటప్పుడు ఆ మూలుగు ఎందుకు వచ్చిందో నా కళ్ళ ముందే జరిగిన ఆ దృశ్యాలు గుర్తుకొచ్చి నా ఒళ్ళు గగుర్పొడిచింది. కొద్దిసేపు అలాగే ఒంటరిగా, శూన్యంలోకి చూస్తూ ఉండిపోయాను. అమ్మ నా మీద ఇలా ఎప్పుడూ కోప్పడలేదు. ఇదంతా నా వల్లే జరిగిందన్న అపరాధ భావం నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసింది.
ఆ ఆలోచనల్లో ఉండగానే తాతయ్య అక్కడికి వచ్చారు. "ఏంట్రా, ఇక్కడ వచ్చి ఒంటరిగా కూర్చున్నావు? బామ్మ నిన్ను తినడానికి ఎప్పటినుంచో పిలుస్తోంది, వెళ్లి తిని రారా" అన్నారు ప్రేమగా. "నాకు ఆకలిగా లేదు తాతయ్యా" అని నేను చెప్పబోగానే, ఆయన వినకుండా నన్ను చెయ్యి పట్టుకుని బలంగా లాక్కుని ఇంట్లోకి తీసుకువెళ్లారు.
లోపలికి వెళ్ళగానే వరుణ్ నన్ను చూసి, "ఎక్కడికి పోయావురా నువ్వు?" అని అడుగుతూ భోజనానికి కూర్చోబెట్టాడు. నేను మళ్లీ "నాకు ఆకలి లేదురా" అంటుండగానే, వరుణ్ ప్రాణ స్నేహితుడు రమేష్ అక్కడికి వచ్చాడు. నన్ను చూడగానే వాడి ముఖంలో చిరునవ్వు వికసించింది, "ఏయ్ సంజయ్! ఎప్పుడు వచ్చావురా?" అంటూ ఆప్యాయంగా నన్ను కౌగిలించుకున్నాడు. "సరే సరే, నువ్వు వచ్చింది కూడా ఒక రకంగా మంచిదే అయిందిరా, కూర్చో అందరం కలిసి తిందాం" అన్నాడు.
నేను వరుణ్ వైపు తిరిగి, "అమ్మ తిందా?" అని అడిగాను. అప్పుడే అక్కడికి వచ్చిన సుకన్య అత్త నా మాట విని, "మీ అమ్మ పది ఇడ్లీలు లాగించేసి వెళ్లి పడుకుందిరా, ముందు నువ్వు వచ్చి తిను" అని చెప్పింది. అలా చెబుతూ వెనక్కి తిరిగి వంటగదిలోకి నడుచుకుంటూ వెళ్ళింది సుకన్య అత్త. ఆమె నడుస్తుంటే అటూ ఇటూ ఊగుతున్న ఆమె భారీ పిర్రలు పరువాలను నా కళ్ళు అప్రయత్నంగా వెంబడించాయి. ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ అత్తను నేను ఈ కోణంలో, ఈ ఉద్దేశంతో చూడలేదు. నిన్న రాత్రి జరిగిన సంఘటన బహుశా నా ఆలోచనా విధానాన్ని, నాలోని మగాడిని నిద్రలేపిందేమో అనిపించింది! దీన్నంతా నేను ఇంకా నమ్మలేకపోతున్నాను. కాస్త నిద్రపోతే ఈ గందరగోళం తగ్గుతుందేమో అనిపించింది.
సుకన్య అత్త చూడటానికి మా అమ్మ కంటే కొంచెం తక్కువ తెలుపే అయినా, మంచి ఎర్రటి రంగుతో నిగనిగలాడుతూ ఉంటుంది. వయసు పెరుగుతున్నా వన్నె తగ్గని అందం ఆమెది. అచ్చం మా అమ్మలాగే నిండుగా ఉండే ఎద అందాలతో, ఉప్పొంగే పరువాలతో సూపర్ ఫిగర్ ఆమెది.
అంతలో వరుణ్, "అమ్మా, మేము నా రూమ్కి వెళ్తున్నాం, భోజనం అక్కడికే తీసుకురా" అని చెప్పాడు. మేము ముగ్గురం వాడి రూమ్కి చేరుకున్నాం.
మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా, నేను క్యాజువల్ గా, "ఆ తర్వాత ఏంట్రా రమేష్, నీకు ఆ ఆంటీల పిచ్చి ఇంకా అలాగే ఉందా?" అని అడిగాను.
వరుణ్ వెంటనే అందుకుని, "మ్మ్, వాడు దాన్ని ఎక్కడ వదులుతాడురా" అంటూ నవ్వాడు.
దానికి రమేష్ కవర్ చేస్తూ, "ఒరేయ్ వరుణ్, ఊరుకోరా. అలాంటిదేమీ లేదు సంజయ్, వీడు నోటికి వచ్చినట్లు నా గురించి ఊరికే వాగుతుంటాడు" అన్నాడు.
సరిగ్గా అదే సమయానికి సుకన్య అత్త వేడివేడి టిఫిన్ తీసుకుని రూమ్లోకి వచ్చింది. లోపలికి అడుగుపెడుతూనే ఆమె కళ్ళు నేరుగా రమేష్ ముఖం మీదే వాలాయి. కళ్ళతోనే వాడికి ఏదో సైగ చేసింది. నేను అప్పటికే ఆమె అందాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, ఆమె కదలికలను గమనిస్తుండటం వల్ల ఆమె ఎవరిని చూస్తోందో, ఏం సైగ చేస్తోందో ఇట్టే కనిపెట్టేశాను. వెంటనే నా చూపు రమేష్ వైపు తిప్పగా... వాడు అత్తను చూస్తూ ఒంటి కన్ను కొట్టి, పెదాలతో గాల్లోనే ముద్దు పెడుతున్నట్లు కామోద్రేకంతో సైగ చేశాడు! వరుణ్ ఏమో ఇవేమీ పట్టనట్లు తన మొబైల్లో మునిగిపోయి ఉన్నాడు. అత్త కూడా వలపులు చిందిస్తూ, తన గుద్దను కావాలనే వయ్యారంగా ఊపుకుంటూ మళ్లీ వంటగదిలోకి వెళ్ళిపోయింది.
రమేష్ ఒక్కసారిగా నాటకీయంగా, "నేను ఇప్పుడే వస్తాను" అని చెబుతూ లేచి నిలబడ్డాడు. అప్పుడు వరుణ్ వాడి చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, "ఉండురా, చంపేస్తాను!" అని కోపంగా అన్నాడు. కానీ రమేష్ వాడితో ఏదో అర్థమయ్యేలా కళ్ళతోనే నేనున్నాను అన్నట్లు సైగ చేశాడు. అక్కడ ఏం జరుగుతోందో నాకు పూర్తిగా అర్థం కాలేదు కానీ, వాళ్ళిద్దరి మధ్య ఏదో బలమైన రహస్యం నడుస్తోందని మాత్రం నా మనసు పసిగట్టింది. "వదుల్రా, నేను చూసుకుంటాను" అని రమేష్ గట్టిగా సిగ్నల్ ఇచ్చి బయటకు వెళ్ళాడు.
కొద్దిసేపట్లో లోపలికి వచ్చిన రమేష్, వరుణ్ని చూసి గట్టిగా ముద్దు పెట్టినట్టు సైగ చేసి చాలా అర్థవంతంగా నవ్వాడు. వరుణ్ ఏమో వాడిని కోపంగా గుర్రుమంటూ చూశాడు. "సరే సరే, ముందు తినండి" అని రమేష్ ప్లేట్ తీసుకుని తినడం మొదలుపెట్టాడు. నేను కూడా ఆలోచిస్తూనే తినడం ప్రారంభించాను.
మధ్యలో రమేష్, "సుకన్య ఆంటీ, కొంచెం నీళ్ళు తీసుకురండి!" అని గట్టిగా పిలిచాడు. అత్త నీళ్ల చెంబు తీసుకువచ్చి ముగ్గురి గ్లాసుల్లో వయ్యారంగా వంగుతూ ఆమె పైట కొంగు ను పక్కకి తప్పించి పెద్ద పెద్ద సళ్ళను చూపిస్తూ నీళ్లు పోసింది. ఆ సమయంలో వరుణ్ అత్తను, రమేష్ను ఓరకంట గమనించడం నేను చూశాను. ఆమె నీళ్ళు పోస్తూనే తన మత్తు కళ్ళతో నేరుగా రమేష్ కళ్ళల్లోకి చూస్తూ, తన పెదాలను ఉద్దేశపూర్వకంగా తన భుజం మీద ఆనించి, రాసుకుంటూ తుడిచి వాడిని రెచ్చగొట్టింది. ఆ తర్వాత నా వైపు తిరిగి మామూలుగా, "ఏంట్రా సంజయ్, బాగా తీసుకో, తిను" అని ఆప్యాయంగా చెబుతూ నా ప్లేట్లో మరో రెండు ఇడ్లీలు వడ్డించింది. ఉదయం నుంచి జరిగిన పరిణామాలకు నాకు కూడా విపరీతమైన ఆకలిగా ఉండటంతో, నేను వాటన్నింటినీ లాగించేశాను.
తినడం ముగించుకుని, ముగ్గురం మాట్లాడుకుంటూ గుడి వెనకాల ఉన్న తోటలోని పంపుసెట్ దగ్గరకు వెళ్లి కూర్చున్నాము. ఆ ప్రదేశం చాలా ఆహ్లాదకరంగా ఉంటుంది. ఇక్కడ తాతయ్య ప్రత్యేకంగా అరటి చెట్లు, ఆకుకూరలు, కూరగాయల వ్యవసాయం చూసుకుంటుంటారు. ఇంట్లో ఉన్న ఆడవాళ్లు కూడా తరచుగా ఇక్కడికి వచ్చి బట్టలు ఉతుకుతుంటారు.
మేము కూర్చోగానే, వరుణ్ కావాలనే రమేష్తో డబుల్ మీనింగ్లో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.
వరుణ్ : "ఏంట్రా, నువ్వు మొన్న మోటార్ రిపేర్ చేయడానికి వచ్చావా రెండు రోజుల క్రితం?" అని అడిగాడు.
వాడేమో నవ్వుతూ,
రమేష్ : "అవును, నీకెలా తెలుసు?" అన్నాడు.
వరుణ్ : "నువ్వు నీ టూల్ ఒకటి మర్చిపోయి పడేసి వెళ్ళావు కదా" అన్నాడు వరుణ్. నేను నిజంగానే వాడు ఏదో రిపేర్ చేయడానికి తెచ్చిన టూల్స్ గురించే మాట్లాడుతున్నారేమో అనుకున్నాను.
కానీ రమేష్ కన్నుగీటుతూ,
రమేష్ : "నువ్వు అనుకుంటున్నట్లు కాదురా. ఆ మోటార్ సెట్ చేసి నా టూల్ను లోపల పెడదామని చూస్తుంటే... కరెక్ట్గా అదే సమయానికి మీ తాతయ్య వచ్చి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టి మొత్తం చెడగొట్టారు" అన్నాడు.
దానికి వరుణ్ పగలబడి నవ్వుతూ,
వరుణ్ : "హహహ! అప్పుడు ఇంకా లోపల దూర్చలేదా? హాహా!" అని ఎగతాళి చేశాడు.
వాళ్ళ మాటలకు నాకు మతిపోయింది.
నేను : "ఏంట్రా మీరిద్దరూ మాట్లాడుతున్నారు?" అని అడిగాను.
వెంటనే వరుణ్ తేరుకుని,
వరుణ్ : "ఏం లేదురా, వీడితో ఒక బెట్ కట్టాను. వీడు కూడా పొగరుగా ఒప్పుకున్నాడు, చూస్తుంటే ఆ బెట్లో గెలుస్తాడనిపిస్తోంది" అన్నాడు.
నేను : "ఏం బెట్?" అని ఆసక్తిగా అడిగాను.
వరుణ్ : "ఏమీ లేదురా, ఒక ఆంటీని పడేసి చూపించు అని అన్నాను అంతే."
వెంటనే రమేష్ కంగారుగా,
రమేష్ : "ఒరేయ్ ఊరుకోరా! వీడికి వేరే పనేం లేదు సంజయ్, నా గురించి ఊరికే ఇలా వాగుతుంటాడు" అని కవర్ చేశాడు.
నేను : "నువ్వు చెప్పురా వరుణ్... ఇంతకీ పడేశాడా లేదా?" అని నేను రెట్టించాను.
వరుణ్ : "దాదాపుగా పడేశాడురా. వాళ్ళది చాలా పెద్ద ఉమ్మడి కుటుంబం, ఇంట్లో ఎవరూ లేకుండా ఉండటం కష్టం, అందువల్ల ఇది నీ వల్ల కుదరదు అని వీడితో బెట్ కట్టాను. కానీ పిల్లోడు మహా ముదురు, పడేశాడు!" అని వరుణ్ గర్వంగా చెప్పాడు.
నాకు లోపల ఏదో అనుమానం బలపడుతోంది.
నేను : "ఎవరురా రమేష్ ఆ ఆంటీ?" అని డైరెక్ట్గా అడిగాను.
దానికి రమేష్ బాగా టెన్షన్ పడుతూ,
రమేష్ : "ఒరేయ్ వరుణ్, ఏంట్రా నా గురించి ఊరికే అబద్ధాలు చెబుతున్నావు? వీడు ఇదంతా నిజమే అని నమ్మేస్తాడు. నా ఇమేజ్ ఏమవుతుందిరా?" అని అరుస్తూ, మాట మార్చడానికి వరుణ్కి కళ్ళతోనే తీవ్రంగా సైగ చేశాడు.
వరుణ్ వెంటనే మాట మారుస్తూ,
వరుణ్ : "అవున్రా సంజయ్, నేను ఊరికే ఆటపట్టిస్తున్నాను. వీడు దానికి సరిపోడులే" అన్నాడు.
వాళ్ళు మాట మార్చినా నాకు అసలు విషయం స్పష్టంగా అర్థమైపోయింది. వాళ్ళు మాట్లాడుకుంటోంది వేరెవరి గురించో కాదు... [b]సుకన్య అత్త గురించే[/b] అని నా మనసులో వంద శాతం నిర్ధారించుకున్నాను. కన్న కొడుకే తన సొంత తల్లిని పడేసి చూపించమని తన స్నేహితుడితోనే బెట్ కట్టాడంటే, వీళ్ళ మధ్య ఎంత పెద్ద చీకటి కోణం దాగి ఉందో నాకు స్పష్టమైంది. ఏదో బలమైన కారణం, లోతైన విషయం లేకుండా వరుణ్ ఇలాంటి సాహసం అస్సలు చేయడు. నా మెదడు మొద్దుబారిపోయింది, ముందు ముందు ఇంకెన్ని గోరాలు చూడాల్సి ఉందో అని నా మనసు ఉద్విగ్నతతో నిండిపోయింది.
ఇప్పుడు మీకో చిన్న ప్రశ్న… మన హీరోయిన్లలో సంగీత , సుకన్య పాత్రకు ఎవరు సరిగ్గా సరిపోతారని మీరు భావిస్తున్నారు? మీకు నచ్చిన హీరోయిన్ పేరు మాత్రమే కాకుండా, వాళ్ళు ఎందుకు ఈ పాత్రకు సరిపోతారు కూడా కింద కామెంట్లో చెప్పండి.
మీ కామెంట్స్ను బట్టి సంగీత, సుకన్య పాత్రలకు సరైన రూపాన్ని ఎంపిక చేద్దాం. మరి మీ దృష్టిలో సంగీత, సుకన్య మన ఎవరు?
కొనసాగుతుంది....
సంజయ్ ,సంగీత అమ్మ కుటుంబ సాహసాలు
నేను నేరుగా వరుణ్ రూమ్కి వెళ్ళాను. అక్కడున్న వాడి టవల్ తీసుకుని, వెనకాల ఉన్న బాత్రూమ్లోకి వెళ్లి చన్నీళ్లతో స్నానం చేశాను. ఆ చల్లటి నీళ్లు నా దేహాన్ని తాకుతున్నా, నా మనసులో రేగుతున్న ఆలోచనల వేడి మాత్రం చల్లారలేదు. ఫ్రెష్ అయి, వాడి ట్రాక్ సూట్, టీ షర్ట్ వేసుకుని బయటకు వచ్చాను. మనసు కాస్త ప్రశాంతంగా ఉంటుందేమోనని నేరుగా మా కులదైవం గుడి వైపు వెళ్లి, ఆ ప్రశాంతమైన వాతావరణంలో ఒంటరిగా కూర్చున్నాను. నా మెదడును ఒకటే ప్రశ్న తొలిచేస్తోంది... [b]'అమ్మ నా మీద ఎందుకంతలా కోప్పడింది? నేను చేసిన తప్పేంటి?'[/b]
అప్పుడే హఠాత్తుగా నాన్న ఉదయం కాల్ చేసిన విషయం నా మదిలో మెదిలింది. అప్పుడు అమ్మ చేతికి ఫోన్ ఇచ్చే ముందు, నేను కాల్ రికార్డింగ్ ఆన్ చేసే కదా ఇచ్చింది! వెంటనే జేబులోంచి ఫోన్ తీసి, ఆ రికార్డింగ్ను ప్లే చేసి వినడం మొదలుపెట్టాను.
అమ్మ : "హలో ఏవండీ, ఈ టైమ్లో ఏంటి మీకు?" అమ్మ గొంతులో కంగారు.
నాన్న : "ఏయ్ ఏమీ లేదులే, ఒక చెడ్డ కల వచ్చింది... అందుకే కాల్ చేయాలనిపించింది." నాన్న గొంతులో కాస్త ఆందోళన.!!!
అమ్మ : "ఏం కల?"
నాన్న : "వద్దులే, చెబితే మళ్లీ నీకు కోపం వస్తుంది."
అమ్మ : "మీ మీద ఎప్పుడండీ నేను కోప్పడ్డాను, చెప్పండి."
నాన్న : "అదొచ్చి... నిన్ను ఎవడో బలవంతం చేస్తున్నట్లు, సెక్స్ చేస్తున్నట్లు.. నిను దెంగుతున్నట్టు ... నువ్వు అరుస్తున్నట్లు కలవచ్చింది..."
అమ్మ : "ఛీ... ముందు ఫోన్ పెట్టండి!" అమ్మ గొంతులో అసహనం, భయం కలిసిన స్వరం.
నాన్న : "ఇప్పుడే నా మీద కోప పడను అని చెప్పవే సంగీ..."
అమ్మ : "కోపం ఏం లేదు, పొద్దున్నే ఊరికి వెళ్తున్నాం కదా హడావిడిగా ఉన్నాను.",
నాన్న : "సరేలే అలిసిపోయినట్టు ఉన్నావు పడుకో ,, నాకు టైం అయంది, పడుకోబోతున్నా, బాయ్. లవ్ యూ..."
అమ్మ :"బాయ్..హనీ . లవ్ యూ... ఆఆహ్..." మెల్లగా మూలుగుతూ చెప్పిన అమ్మ మాట.
నాన్న : "హలో... ఏమైందే?" నాన్న అనుమానంగా అడిగాడు.
అమ్మ : "ఏమీ లేదండీ, నిద్ర వస్తోంది... బాయ్."
అక్కడితో కాల్ కట్ అయ్యింది. ఆ రికార్డింగ్ విన్నాక నాకు అంతా అర్థమైంది. అమ్మ ఆ ఆఖరి మాట చెప్పేటప్పుడు ఆ మూలుగు ఎందుకు వచ్చిందో నా కళ్ళ ముందే జరిగిన ఆ దృశ్యాలు గుర్తుకొచ్చి నా ఒళ్ళు గగుర్పొడిచింది. కొద్దిసేపు అలాగే ఒంటరిగా, శూన్యంలోకి చూస్తూ ఉండిపోయాను. అమ్మ నా మీద ఇలా ఎప్పుడూ కోప్పడలేదు. ఇదంతా నా వల్లే జరిగిందన్న అపరాధ భావం నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసింది.
ఆ ఆలోచనల్లో ఉండగానే తాతయ్య అక్కడికి వచ్చారు. "ఏంట్రా, ఇక్కడ వచ్చి ఒంటరిగా కూర్చున్నావు? బామ్మ నిన్ను తినడానికి ఎప్పటినుంచో పిలుస్తోంది, వెళ్లి తిని రారా" అన్నారు ప్రేమగా. "నాకు ఆకలిగా లేదు తాతయ్యా" అని నేను చెప్పబోగానే, ఆయన వినకుండా నన్ను చెయ్యి పట్టుకుని బలంగా లాక్కుని ఇంట్లోకి తీసుకువెళ్లారు.
లోపలికి వెళ్ళగానే వరుణ్ నన్ను చూసి, "ఎక్కడికి పోయావురా నువ్వు?" అని అడుగుతూ భోజనానికి కూర్చోబెట్టాడు. నేను మళ్లీ "నాకు ఆకలి లేదురా" అంటుండగానే, వరుణ్ ప్రాణ స్నేహితుడు రమేష్ అక్కడికి వచ్చాడు. నన్ను చూడగానే వాడి ముఖంలో చిరునవ్వు వికసించింది, "ఏయ్ సంజయ్! ఎప్పుడు వచ్చావురా?" అంటూ ఆప్యాయంగా నన్ను కౌగిలించుకున్నాడు. "సరే సరే, నువ్వు వచ్చింది కూడా ఒక రకంగా మంచిదే అయిందిరా, కూర్చో అందరం కలిసి తిందాం" అన్నాడు.
నేను వరుణ్ వైపు తిరిగి, "అమ్మ తిందా?" అని అడిగాను. అప్పుడే అక్కడికి వచ్చిన సుకన్య అత్త నా మాట విని, "మీ అమ్మ పది ఇడ్లీలు లాగించేసి వెళ్లి పడుకుందిరా, ముందు నువ్వు వచ్చి తిను" అని చెప్పింది. అలా చెబుతూ వెనక్కి తిరిగి వంటగదిలోకి నడుచుకుంటూ వెళ్ళింది సుకన్య అత్త. ఆమె నడుస్తుంటే అటూ ఇటూ ఊగుతున్న ఆమె భారీ పిర్రలు పరువాలను నా కళ్ళు అప్రయత్నంగా వెంబడించాయి. ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ అత్తను నేను ఈ కోణంలో, ఈ ఉద్దేశంతో చూడలేదు. నిన్న రాత్రి జరిగిన సంఘటన బహుశా నా ఆలోచనా విధానాన్ని, నాలోని మగాడిని నిద్రలేపిందేమో అనిపించింది! దీన్నంతా నేను ఇంకా నమ్మలేకపోతున్నాను. కాస్త నిద్రపోతే ఈ గందరగోళం తగ్గుతుందేమో అనిపించింది.
సుకన్య అత్త చూడటానికి మా అమ్మ కంటే కొంచెం తక్కువ తెలుపే అయినా, మంచి ఎర్రటి రంగుతో నిగనిగలాడుతూ ఉంటుంది. వయసు పెరుగుతున్నా వన్నె తగ్గని అందం ఆమెది. అచ్చం మా అమ్మలాగే నిండుగా ఉండే ఎద అందాలతో, ఉప్పొంగే పరువాలతో సూపర్ ఫిగర్ ఆమెది.
అంతలో వరుణ్, "అమ్మా, మేము నా రూమ్కి వెళ్తున్నాం, భోజనం అక్కడికే తీసుకురా" అని చెప్పాడు. మేము ముగ్గురం వాడి రూమ్కి చేరుకున్నాం.
మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా, నేను క్యాజువల్ గా, "ఆ తర్వాత ఏంట్రా రమేష్, నీకు ఆ ఆంటీల పిచ్చి ఇంకా అలాగే ఉందా?" అని అడిగాను.
వరుణ్ వెంటనే అందుకుని, "మ్మ్, వాడు దాన్ని ఎక్కడ వదులుతాడురా" అంటూ నవ్వాడు.
దానికి రమేష్ కవర్ చేస్తూ, "ఒరేయ్ వరుణ్, ఊరుకోరా. అలాంటిదేమీ లేదు సంజయ్, వీడు నోటికి వచ్చినట్లు నా గురించి ఊరికే వాగుతుంటాడు" అన్నాడు.
సరిగ్గా అదే సమయానికి సుకన్య అత్త వేడివేడి టిఫిన్ తీసుకుని రూమ్లోకి వచ్చింది. లోపలికి అడుగుపెడుతూనే ఆమె కళ్ళు నేరుగా రమేష్ ముఖం మీదే వాలాయి. కళ్ళతోనే వాడికి ఏదో సైగ చేసింది. నేను అప్పటికే ఆమె అందాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, ఆమె కదలికలను గమనిస్తుండటం వల్ల ఆమె ఎవరిని చూస్తోందో, ఏం సైగ చేస్తోందో ఇట్టే కనిపెట్టేశాను. వెంటనే నా చూపు రమేష్ వైపు తిప్పగా... వాడు అత్తను చూస్తూ ఒంటి కన్ను కొట్టి, పెదాలతో గాల్లోనే ముద్దు పెడుతున్నట్లు కామోద్రేకంతో సైగ చేశాడు! వరుణ్ ఏమో ఇవేమీ పట్టనట్లు తన మొబైల్లో మునిగిపోయి ఉన్నాడు. అత్త కూడా వలపులు చిందిస్తూ, తన గుద్దను కావాలనే వయ్యారంగా ఊపుకుంటూ మళ్లీ వంటగదిలోకి వెళ్ళిపోయింది.
రమేష్ ఒక్కసారిగా నాటకీయంగా, "నేను ఇప్పుడే వస్తాను" అని చెబుతూ లేచి నిలబడ్డాడు. అప్పుడు వరుణ్ వాడి చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, "ఉండురా, చంపేస్తాను!" అని కోపంగా అన్నాడు. కానీ రమేష్ వాడితో ఏదో అర్థమయ్యేలా కళ్ళతోనే నేనున్నాను అన్నట్లు సైగ చేశాడు. అక్కడ ఏం జరుగుతోందో నాకు పూర్తిగా అర్థం కాలేదు కానీ, వాళ్ళిద్దరి మధ్య ఏదో బలమైన రహస్యం నడుస్తోందని మాత్రం నా మనసు పసిగట్టింది. "వదుల్రా, నేను చూసుకుంటాను" అని రమేష్ గట్టిగా సిగ్నల్ ఇచ్చి బయటకు వెళ్ళాడు.
కొద్దిసేపట్లో లోపలికి వచ్చిన రమేష్, వరుణ్ని చూసి గట్టిగా ముద్దు పెట్టినట్టు సైగ చేసి చాలా అర్థవంతంగా నవ్వాడు. వరుణ్ ఏమో వాడిని కోపంగా గుర్రుమంటూ చూశాడు. "సరే సరే, ముందు తినండి" అని రమేష్ ప్లేట్ తీసుకుని తినడం మొదలుపెట్టాడు. నేను కూడా ఆలోచిస్తూనే తినడం ప్రారంభించాను.
మధ్యలో రమేష్, "సుకన్య ఆంటీ, కొంచెం నీళ్ళు తీసుకురండి!" అని గట్టిగా పిలిచాడు. అత్త నీళ్ల చెంబు తీసుకువచ్చి ముగ్గురి గ్లాసుల్లో వయ్యారంగా వంగుతూ ఆమె పైట కొంగు ను పక్కకి తప్పించి పెద్ద పెద్ద సళ్ళను చూపిస్తూ నీళ్లు పోసింది. ఆ సమయంలో వరుణ్ అత్తను, రమేష్ను ఓరకంట గమనించడం నేను చూశాను. ఆమె నీళ్ళు పోస్తూనే తన మత్తు కళ్ళతో నేరుగా రమేష్ కళ్ళల్లోకి చూస్తూ, తన పెదాలను ఉద్దేశపూర్వకంగా తన భుజం మీద ఆనించి, రాసుకుంటూ తుడిచి వాడిని రెచ్చగొట్టింది. ఆ తర్వాత నా వైపు తిరిగి మామూలుగా, "ఏంట్రా సంజయ్, బాగా తీసుకో, తిను" అని ఆప్యాయంగా చెబుతూ నా ప్లేట్లో మరో రెండు ఇడ్లీలు వడ్డించింది. ఉదయం నుంచి జరిగిన పరిణామాలకు నాకు కూడా విపరీతమైన ఆకలిగా ఉండటంతో, నేను వాటన్నింటినీ లాగించేశాను.
తినడం ముగించుకుని, ముగ్గురం మాట్లాడుకుంటూ గుడి వెనకాల ఉన్న తోటలోని పంపుసెట్ దగ్గరకు వెళ్లి కూర్చున్నాము. ఆ ప్రదేశం చాలా ఆహ్లాదకరంగా ఉంటుంది. ఇక్కడ తాతయ్య ప్రత్యేకంగా అరటి చెట్లు, ఆకుకూరలు, కూరగాయల వ్యవసాయం చూసుకుంటుంటారు. ఇంట్లో ఉన్న ఆడవాళ్లు కూడా తరచుగా ఇక్కడికి వచ్చి బట్టలు ఉతుకుతుంటారు.
మేము కూర్చోగానే, వరుణ్ కావాలనే రమేష్తో డబుల్ మీనింగ్లో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.
వరుణ్ : "ఏంట్రా, నువ్వు మొన్న మోటార్ రిపేర్ చేయడానికి వచ్చావా రెండు రోజుల క్రితం?" అని అడిగాడు.
వాడేమో నవ్వుతూ,
రమేష్ : "అవును, నీకెలా తెలుసు?" అన్నాడు.
వరుణ్ : "నువ్వు నీ టూల్ ఒకటి మర్చిపోయి పడేసి వెళ్ళావు కదా" అన్నాడు వరుణ్. నేను నిజంగానే వాడు ఏదో రిపేర్ చేయడానికి తెచ్చిన టూల్స్ గురించే మాట్లాడుతున్నారేమో అనుకున్నాను.
కానీ రమేష్ కన్నుగీటుతూ,
రమేష్ : "నువ్వు అనుకుంటున్నట్లు కాదురా. ఆ మోటార్ సెట్ చేసి నా టూల్ను లోపల పెడదామని చూస్తుంటే... కరెక్ట్గా అదే సమయానికి మీ తాతయ్య వచ్చి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టి మొత్తం చెడగొట్టారు" అన్నాడు.
దానికి వరుణ్ పగలబడి నవ్వుతూ,
వరుణ్ : "హహహ! అప్పుడు ఇంకా లోపల దూర్చలేదా? హాహా!" అని ఎగతాళి చేశాడు.
వాళ్ళ మాటలకు నాకు మతిపోయింది.
నేను : "ఏంట్రా మీరిద్దరూ మాట్లాడుతున్నారు?" అని అడిగాను.
వెంటనే వరుణ్ తేరుకుని,
వరుణ్ : "ఏం లేదురా, వీడితో ఒక బెట్ కట్టాను. వీడు కూడా పొగరుగా ఒప్పుకున్నాడు, చూస్తుంటే ఆ బెట్లో గెలుస్తాడనిపిస్తోంది" అన్నాడు.
నేను : "ఏం బెట్?" అని ఆసక్తిగా అడిగాను.
వరుణ్ : "ఏమీ లేదురా, ఒక ఆంటీని పడేసి చూపించు అని అన్నాను అంతే."
వెంటనే రమేష్ కంగారుగా,
రమేష్ : "ఒరేయ్ ఊరుకోరా! వీడికి వేరే పనేం లేదు సంజయ్, నా గురించి ఊరికే ఇలా వాగుతుంటాడు" అని కవర్ చేశాడు.
నేను : "నువ్వు చెప్పురా వరుణ్... ఇంతకీ పడేశాడా లేదా?" అని నేను రెట్టించాను.
వరుణ్ : "దాదాపుగా పడేశాడురా. వాళ్ళది చాలా పెద్ద ఉమ్మడి కుటుంబం, ఇంట్లో ఎవరూ లేకుండా ఉండటం కష్టం, అందువల్ల ఇది నీ వల్ల కుదరదు అని వీడితో బెట్ కట్టాను. కానీ పిల్లోడు మహా ముదురు, పడేశాడు!" అని వరుణ్ గర్వంగా చెప్పాడు.
నాకు లోపల ఏదో అనుమానం బలపడుతోంది.
నేను : "ఎవరురా రమేష్ ఆ ఆంటీ?" అని డైరెక్ట్గా అడిగాను.
దానికి రమేష్ బాగా టెన్షన్ పడుతూ,
రమేష్ : "ఒరేయ్ వరుణ్, ఏంట్రా నా గురించి ఊరికే అబద్ధాలు చెబుతున్నావు? వీడు ఇదంతా నిజమే అని నమ్మేస్తాడు. నా ఇమేజ్ ఏమవుతుందిరా?" అని అరుస్తూ, మాట మార్చడానికి వరుణ్కి కళ్ళతోనే తీవ్రంగా సైగ చేశాడు.
వరుణ్ వెంటనే మాట మారుస్తూ,
వరుణ్ : "అవున్రా సంజయ్, నేను ఊరికే ఆటపట్టిస్తున్నాను. వీడు దానికి సరిపోడులే" అన్నాడు.
వాళ్ళు మాట మార్చినా నాకు అసలు విషయం స్పష్టంగా అర్థమైపోయింది. వాళ్ళు మాట్లాడుకుంటోంది వేరెవరి గురించో కాదు... [b]సుకన్య అత్త గురించే[/b] అని నా మనసులో వంద శాతం నిర్ధారించుకున్నాను. కన్న కొడుకే తన సొంత తల్లిని పడేసి చూపించమని తన స్నేహితుడితోనే బెట్ కట్టాడంటే, వీళ్ళ మధ్య ఎంత పెద్ద చీకటి కోణం దాగి ఉందో నాకు స్పష్టమైంది. ఏదో బలమైన కారణం, లోతైన విషయం లేకుండా వరుణ్ ఇలాంటి సాహసం అస్సలు చేయడు. నా మెదడు మొద్దుబారిపోయింది, ముందు ముందు ఇంకెన్ని గోరాలు చూడాల్సి ఉందో అని నా మనసు ఉద్విగ్నతతో నిండిపోయింది.
ఇప్పుడు మీకో చిన్న ప్రశ్న… మన హీరోయిన్లలో సంగీత , సుకన్య పాత్రకు ఎవరు సరిగ్గా సరిపోతారని మీరు భావిస్తున్నారు? మీకు నచ్చిన హీరోయిన్ పేరు మాత్రమే కాకుండా, వాళ్ళు ఎందుకు ఈ పాత్రకు సరిపోతారు కూడా కింద కామెంట్లో చెప్పండి.
మీ కామెంట్స్ను బట్టి సంగీత, సుకన్య పాత్రలకు సరైన రూపాన్ని ఎంపిక చేద్దాం. మరి మీ దృష్టిలో సంగీత, సుకన్య మన ఎవరు?
కొనసాగుతుంది....
శృంగారా కామ పిశాచి
అమ్మ కొత్త అక్రమసంబంధం
ప్రతివ్రత అమ్మ మారిన కథ
నచ్చితే లైక్ చేయండి, మీ అభిప్రాయాన్ని తప్పకుండా షేర్ చేయండి.
your vkharsha ...
అమ్మ కొత్త అక్రమసంబంధం
ప్రతివ్రత అమ్మ మారిన కథ
నచ్చితే లైక్ చేయండి, మీ అభిప్రాయాన్ని తప్పకుండా షేర్ చేయండి.
your vkharsha ...


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)