Adultery டியூசன் தந்த பாடம்

[Venusboy]

அத்தை குரல் கேட்டதும் என் நெஞ்சடைத்துப் போய்விட்டது!
கார்த்திக் அதிர்ச்சியில் அப்படியே ஸ்தம்பித்து நின்றான். அவன் கண்கள் பயத்தில் விரிந்தன. நான் அவசர அவசரமாக அவன் உதட்டில் கை வைத்து, "சத்தம் போடாதே, அப்படியே இரு..." என்று கண்ணாலேயே சைகை செய்தேன்.
அந்தச் சின்ன அறை முழுவதும் பழைய பெட்டிகளும், தேவையில்லாத சாமான்களும் நிரம்பியிருந்ததால், வெளியே இருந்து பார்ப்பவர்களுக்கு உள்ளே ஒரு சிறிய படுக்கை இருப்பதோ, நாங்கள் உள்ளே இருப்பதோ அறவே தெரியாது. அதுதான் எங்களுக்குப் பெரிய சாதகமாக இருந்தது.
நான் என் ஆடைகளை வேகவேகமாகச் சரிசெய்து கொண்டு, கார்த்திக்கை அந்தப் பழைய பெட்டிகளுக்குப் பின்னால் மறைந்து நிற்குமாறு சைகை காட்டினேன். அவன் மூச்சு வாங்கியபடி அப்படியே சுவரோடு சுவராக ஒண்டி நின்றான்.
நான் அறையின் கதவை லேசாகத் திறந்து, எதுவும் நடவாதது போல இயல்பான குரலில், "வரேன் அத்தை... இதோ சமையலறையில வேலை பார்த்துட்டு இருந்தேன்!" என்று சத்தமாகக் கூறிக்கொண்டே வெளியே வந்தேன்.
அத்தை தன் அறைக் கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளியே வந்தார். "என்னம்மா, கூப்பிட்டுகிட்டே இருக்கேன்... என்ன பண்ற? எனக்குக் கொஞ்சம் தலை வலிக்குற மாதிரி இருக்கு, ஒரு நல்ல சூடான டீ போட்டு தறியா?" என்றார்.
என் இதயம் இன்னும் வேகமாக அடித்துக்கொண்டிருந்தது. அதை வெளியே காட்டிக்கொள்ளாமல், "அப்படியா அத்தை? இருங்க, உடனே போட்டுத் தர்றேன். நீங்க போய் சோபால உட்காருங்க" என்று சொல்லி அவரை ஹாலுக்கு அனுப்பி வைத்தேன்.
அத்தை சோபாவில் போய் உட்கார்ந்ததும், நான் சமையலறைக்குச் சென்று கேஸைப் பற்றவைத்து டீ போட்டேன். அதே சமயம், அத்தையின் கவனம் டிவியின் பக்கம் திரும்பிய அந்தச் சில நொடிகளில், மூலையில் இருந்த அந்த அறையை நோக்கிச் சைகை செய்தேன்.
கார்த்திக் நிலைமையைப் புரிந்து கொண்டு, பூனை போல அமைதியாக அடிமேல் அடி வைத்து வெளியே வந்து, சத்தமில்லாமல் வீட்டின் பின் கதவு வழியாக வெளியேறிச் சென்றுவிட்டான். அவன் கிளம்பும்போது என் பக்கம் பார்த்துத் தந்த அந்தப் பார்வையில், தப்பித்த நிவாரணமும் அதே சமயம் பாதிலேயே நின்ற அந்த விளையாட்டின் ஏமாற்றமும் கலந்து தெரிந்தது.
அத்தைக்கு டீயைக் கொடுத்துவிட்டு நான் சோபாவில் அமர்ந்தபோதுதான் என் மூச்சே சீரடைந்தது.
அன்று இரவு, கார்த்திக்கிடம் இருந்து மெசேஜ் வந்தது: *'அக்கா... செம பயந்துட்டேன்! ஆனா அந்தப் பழைய ரூம்ல இருந்த த்ரில் இன்னும் போகல... நாளைக்கு அத்தை தூங்கும்போது மறுபடியும் போவோமா?'*
நான் போனைப் பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டே, ராஜிக்கும் ஒரு மெசேஜ் தட்டினேன். இன்று அத்தைக்குத் தெரியாமல் அந்தப் பழைய அறையில் நடந்த த்ரில்லான சம்பவங்களை விவரித்தேன்.
ராஜ் உடனே பதில் அனுப்பினான்: *'செம த்ரில்லா இருந்திருக்குமே! கார்த்திக் பயப்படாம பார்த்துக்கோ... தூங்குற நேரத்தை சரியா யூஸ் பண்ணிக்கோங்க. ஐ மிஸ் யூ!'*