26-07-2026, 10:25 AM
அடுத்த சில நாட்கள் அப்படித்தான் நகர்ந்தன. அத்தையின் கவனமான பார்வையால் வீட்டில் நிலைமை மிகவும் கட்டுப்பாடுடன் இருந்தது. ஆனால், இந்தத் தடங்கலை நினைத்து நான் நிலைதடுமாறவில்லை.
நான் வழக்கம்போல என் வீட்டு வேலைகளைச் சாதாரணமாக, எந்தவித மாற்றமும் இல்லாமல் செய்யத் தொடங்கினேன். அத்தைக்கு வேண்டிய சமையல், உபசரிப்பு, வீட்டைப் பராமரிப்பது என எல்லாவற்றையும் ஒரு நல்ல மருமகளாகச் செய்து வந்தேன். என் முகத்தில் எந்த ஒரு பதற்றமும் வெளிப்படாதவாறு பார்த்துக்கொண்டேன்.
மாலை டியூஷன் நேரத்தின் போது, அருண் மற்றும் சரத் வந்தார்கள். அவர்களுடன் கார்த்திக்கும் தவறாமல் வரத் தொடங்கினான்.
அத்தை எப்போதும்போல ஹாலில் உட்கார்ந்து சீரியல் பார்த்துக்கொண்டோ அல்லது எங்களைக் கவனித்துக்கொண்டோ இருந்தார். கார்த்திக் உள்ளே நுழையும்போதெல்லாம் அவன் முகத்தில் பயமும், ஏமாற்றமும் கலந்து தெரிந்தது. அத்தையின் இருப்பைப் பார்த்து அவன் மிகவும் தயங்கினான்.
நான் அவனைப் பார்த்து லேசாகப் புன்னகைத்து, உதட்டில் விரலை வைத்து, "அமைதியா இரு... அவசரப்படாதே" என்பது போலச் சைகை செய்தேன்.
அவனும் நிலைமையைப் புரிந்துகொண்டு அமைதியானான். மேஜையில் மற்ற மாணவர்களுடன் அமர்ந்து படிக்கத் தொடங்கினான். நான் அவர்களுக்குப் பாடம் நடத்திக்கொண்டே, இயல்பாக நடமாடினேன்.
ஆனால், மேஜைக்கு அடியில் விளையாட்டு ரகசியமாகத் தொடர்ந்தது.
நான் அத்தைக்குத் தெரியாமல், மேஜைக்குக் கீழே என் காலை கார்த்திக்கின் கால்களோடு மெதுவாக உரஸினேன். கார்த்திக் முதலில் திடுக்கிட்டான், பிறகு என் காலின் ஸ்பரிசத்தை உணர்ந்து அமைதியானான். நான் அவனைக் கூர்ந்து பார்த்து, தன் பார்வையாலேயே அவனுக்குத் தைரியம் சொன்னேன்.
பாடம் முடிந்து மற்ற பசங்க கிளம்பியதும், கார்த்திக் மெதுவாக எழுந்தான். அத்தை சமையலறைப் பக்கம் தண்ணீர் குடிக்கச் சென்ற அந்த சில நொடிகளைப் பயன்படுத்திக்கொண்டேன்.
கார்த்திக்கின் அருகில் சென்று, அவன் கையை இறுக்கமாகப் பிடித்து, அவன் காதில் மிக மெல்லிய குரலில் கிசுகிசுத்தேன்:
"அத்தை இருக்காங்கன்னு பயப்படாதே. நான் எல்லாம் பாத்துக்கிறேன். இப்போதைக்கு அமைதியா இரு... நேரம் வரும்போது நான் கூப்பிடுறேன்."
கார்த்திக் என் வார்த்தைகளைக் கேட்டு லேசாகத் தலையாட்டினான். அவன் கண்களில் இருந்த பயம் மறைந்து, ஒரு புதிய நம்பிக்கை வந்தது. அவன் அமைதியாக வீட்டிலிருந்து கிளம்பிச் சென்றான்.
அத்தை சமையலறையிலிருந்து வெளியே வந்தபோது, நான் மிகவும் இயல்பாகப் புத்தகங்களை அடுக்கிக் கொண்டிருந்தேன். அத்தைக்கு என் மீது எந்த சந்தேகமும் வரவில்லை.
நான் வழக்கம்போல என் வீட்டு வேலைகளைச் சாதாரணமாக, எந்தவித மாற்றமும் இல்லாமல் செய்யத் தொடங்கினேன். அத்தைக்கு வேண்டிய சமையல், உபசரிப்பு, வீட்டைப் பராமரிப்பது என எல்லாவற்றையும் ஒரு நல்ல மருமகளாகச் செய்து வந்தேன். என் முகத்தில் எந்த ஒரு பதற்றமும் வெளிப்படாதவாறு பார்த்துக்கொண்டேன்.
மாலை டியூஷன் நேரத்தின் போது, அருண் மற்றும் சரத் வந்தார்கள். அவர்களுடன் கார்த்திக்கும் தவறாமல் வரத் தொடங்கினான்.
அத்தை எப்போதும்போல ஹாலில் உட்கார்ந்து சீரியல் பார்த்துக்கொண்டோ அல்லது எங்களைக் கவனித்துக்கொண்டோ இருந்தார். கார்த்திக் உள்ளே நுழையும்போதெல்லாம் அவன் முகத்தில் பயமும், ஏமாற்றமும் கலந்து தெரிந்தது. அத்தையின் இருப்பைப் பார்த்து அவன் மிகவும் தயங்கினான்.
நான் அவனைப் பார்த்து லேசாகப் புன்னகைத்து, உதட்டில் விரலை வைத்து, "அமைதியா இரு... அவசரப்படாதே" என்பது போலச் சைகை செய்தேன்.
அவனும் நிலைமையைப் புரிந்துகொண்டு அமைதியானான். மேஜையில் மற்ற மாணவர்களுடன் அமர்ந்து படிக்கத் தொடங்கினான். நான் அவர்களுக்குப் பாடம் நடத்திக்கொண்டே, இயல்பாக நடமாடினேன்.
ஆனால், மேஜைக்கு அடியில் விளையாட்டு ரகசியமாகத் தொடர்ந்தது.
நான் அத்தைக்குத் தெரியாமல், மேஜைக்குக் கீழே என் காலை கார்த்திக்கின் கால்களோடு மெதுவாக உரஸினேன். கார்த்திக் முதலில் திடுக்கிட்டான், பிறகு என் காலின் ஸ்பரிசத்தை உணர்ந்து அமைதியானான். நான் அவனைக் கூர்ந்து பார்த்து, தன் பார்வையாலேயே அவனுக்குத் தைரியம் சொன்னேன்.
பாடம் முடிந்து மற்ற பசங்க கிளம்பியதும், கார்த்திக் மெதுவாக எழுந்தான். அத்தை சமையலறைப் பக்கம் தண்ணீர் குடிக்கச் சென்ற அந்த சில நொடிகளைப் பயன்படுத்திக்கொண்டேன்.
கார்த்திக்கின் அருகில் சென்று, அவன் கையை இறுக்கமாகப் பிடித்து, அவன் காதில் மிக மெல்லிய குரலில் கிசுகிசுத்தேன்:
"அத்தை இருக்காங்கன்னு பயப்படாதே. நான் எல்லாம் பாத்துக்கிறேன். இப்போதைக்கு அமைதியா இரு... நேரம் வரும்போது நான் கூப்பிடுறேன்."
கார்த்திக் என் வார்த்தைகளைக் கேட்டு லேசாகத் தலையாட்டினான். அவன் கண்களில் இருந்த பயம் மறைந்து, ஒரு புதிய நம்பிக்கை வந்தது. அவன் அமைதியாக வீட்டிலிருந்து கிளம்பிச் சென்றான்.
அத்தை சமையலறையிலிருந்து வெளியே வந்தபோது, நான் மிகவும் இயல்பாகப் புத்தகங்களை அடுக்கிக் கொண்டிருந்தேன். அத்தைக்கு என் மீது எந்த சந்தேகமும் வரவில்லை.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)