Adultery டியூசன் தந்த பாடம்

[Venusboy]

அடுத்த நாள் காலை பத்து மணி இருக்கும். வாசலில் கார் வந்து நிற்கும் சத்தம் கேட்டது.
நான் சமையலறையில் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். யாராக இருக்கும் என்று யோசித்துக்கொண்டே கதவைத் திறந்தேன். வாசலில் கையில் பெரிய சூட்கேஸுடன் அத்தை (ராஜின் அம்மா) நின்றிருந்தார்!
எனக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டது. முகம் சட்டென்று மாறியதை மறைத்துக்கொண்டு, “வாங்... வாங்க அத்தை. திடீர்னு? போன் கூட பண்ணல?” என்று கேட்டேன்.
அத்தை உள்ளே வந்து சோபாவில் அமர்ந்தார். “ராஜ் தான் போன் பண்ணிச் சொன்னான். அவன் ஒரு மாசம் டெல்லி போறானாம், நீ வீட்ல தனியா இருப்பியேனு என்னை வந்து தங்கச் சொன்னான். நேத்து ராத்திரிதான் முடிவாச்சு, அதான் உன்கிட்ட சொல்ல நேரமில்ல.”
என் தலை சுற்றியது. ராஜ் டெல்லி போகும்போது அத்தையை இங்கே வரச்சொல்லி பிளான் பண்ணியிருப்பான் என்று நான் கொஞ்சம் கூட எதிர்பார்க்கவில்லை! இனிமேல் வீட்டில் எந்தச் சுதந்திரமும் இருக்காது.
“சரிங்க அத்தை, நீங்க டிராவல் பண்ணி வந்திருக்கீங்க. முகம் கழுவிட்டு வாங்க, காபி கொண்டு வரேன்” என்று சொல்லி சமையலறைக்குச் சென்றேன்.
மனசுக்குள் பதற்றம் தொற்றிக்கொண்டது. ‘ஐயோ, சாயந்திரம் கார்த்திக் வருவானே! அத்தை இங்க இருக்கும்போது எப்படி?’
மாலை அஞ்சு மணி ஆச்சு. வழக்கம்போல அருணும் சரத்தும் வந்தாங்க. அத்தை ஹால்ல உட்கார்ந்து டிவி பார்த்துக்கிட்டே, பசங்க படிக்கிறதை கவனிச்சுக்கிட்டு இருந்தார்.
ஆறு மணிக்கு கார்த்திக் வந்தான். கதவைத் திறந்து என்னை பார்த்ததும் அவன் முகத்தில் ஒரு எதிர்பார்ப்பு தெரிந்தது. ஆனால் ஹால்ல அத்தை உட்கார்ந்திருப்பதைப் பார்த்ததும் அப்படியே ஸ்தம்பித்து நின்றான்.
“வா கார்த்தி, உக்காரு” என்று நான் சாதாரணமாக அழைத்தேன்.
அத்தை கார்த்திக்கைப் மேலிருந்து கீழ் வரை பார்த்தார். “யாரும்மா இந்த பையன்? புதுசா வரானா?” என்று விசாரிக்கும் குரலில் கேட்டார்.
“இல்ல அத்தை, இவனும் என் டியூஷன் ஸ்டூடண்ட் தான். பேரு கார்த்திக். ரெண்டு நாளா உடம்பு சரியில்ல, அதான் இன்னைக்கு வந்திருக்கான்” என்று சமாளித்தேன்.
கார்த்திக் பயந்துபோய் நாற்காலியில் உட்கார்ந்தான். அவனால் என் கண்ணைப் பார்க்கக்கூட முடியவில்லை. அத்தை அங்கேயே உட்கார்ந்து டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்ததால், எங்களால் பேசக்கூட முடியவில்லை. நான் வழக்கம்போல அவனுக்குப் பாடம் சொல்லிக் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தேன்.
ஆனால் மேஜைக்கு அடியில்... கார்த்திக்கின் கால் என் காலை லேசாகத் தொட்டது. அவன் பயந்திருந்தாலும், அவன் மனதில் என்ன இருக்கிறது என்று எனக்குப் புரிந்தது. நான் மெதுவாக என் காலை அவன் காலோடு உரசி, ‘பயப்படாதே’ என்பது போல சிக்னல் கொடுத்தேன்.
பாடம் முடிந்து எட்டு மணிக்கு கார்த்திக் கிளம்பினான். போகும்போது அத்தை பார்க்காத நேரத்தில், அவன் என் கையை லேசாக அழுத்திப் பிடித்து, “அக்கா...” என்று முணுமுணுத்தான்.
நான் அவன் காதில் லேசாக, “இப்போ அத்தை இருக்காங்க... அப்புறம் பார்த்துக்கலாம்” என்று கிசுகிசுத்தேன்.
அவன் ஏமாற்றத்துடனும், அதே சமயம் ஒருவித எதிர்பார்ப்புடனும் கிளம்பிச் சென்றான்.
அத்தை வந்ததால் வீட்டிலிருந்த சுதந்திரம் மொத்தமாகப் போய்விட்டது.