Misc. Erotica పల్లెటూరి చంద్రిక-మనసులో పల్లె వెన్నెల

[sandeep987]

డార్క్ క్యాబిన్ దగ్గర నీరజ్ అంత కఠినంగా అరిచేసరికి చంద్రిక కళ్లమ్మట నీళ్లు కారుతుండగా హాస్టల్ వైపు పరుగెత్తింది. గదిలోకి వచ్చి మంచం మీద వాలిపోయి ఏడ్చేసింది. ఒకవైపు తప్పు తనదేనేమో, ఆఫీసర్ సార్ ని అనవసరంగా అనుమానించానా అనే భయం, మరోవైపు ఆయన నడుచుకున్న తీరు, కళ్లలోని ఆ వింత చూపులు ఇచ్చిన అసౌకర్యం... ఈ రెండింటి మధ్య ఆమె మనసు నలిగిపోయింది. పల్లెటూరి నుంచి వచ్చి కాలేజీలో ఏ గొడవల్లోనూ ఇరుక్కోకూడదని, తండ్రి ఆశలను నిలబెట్టాలని ఆమె తీవ్రంగా నిర్ణయించుకుంది.

మరుసటి రోజు నుంచి చంద్రిక నీరజ్‌కు దూరంగా ఉండటమే శ్రేయస్కరమని భావించింది. తరగతులకు వెళ్లడం, చదువుకోవడం, రూమ్‌కి రావడం తప్ప వేరే విషయాల్లో జోక్యం చేసుకోలేదు.

కానీ నీరజ్ మనసులో మాత్రం చంద్రిక రూపురేఖలు, ఆ పల్లెటూరి అమాయకత్వం, మల్లెపూల పరిమళం కలిగించిన ఆకర్షణ అలానే నిలిచిపోయాయి. ఆ రోజు తాను కోపంగా అరిచి పంపించినా, చంద్రిక భయపడి వెనక్కి తగ్గడం అతనికి అనుకూలంగా మారింది. తన అధికారాన్ని, హోదాను ఉపయోగించి ఆమెను మరింత తనవైపు తిప్పుకోవచ్చనే ఆలోచన అతనిలో బలపడింది.

కొన్ని రోజుల తర్వాత, రెండో మిడ్ ఎగ్జామ్స్ సమీపిస్తుండగా... నీరజ్ మళ్లీ తన వ్యూహాన్ని మార్చాడు. హాస్టల్ వార్డెన్ మరియు ఏవోగా తనకున్న అధికారంతో చంద్రికను నేరుగా తన ఆఫీస్ రూమ్‌కే పిలిపించాడు.

చంద్రిక భయపడుతూనే ఆఫీస్‌లోకి అడుగుపెట్టింది. నీరజ్ ముఖంలో ఆ రోజుటి కోపం లేదు. చాలా సానుభూతి నిండిన ముఖంతో ఆమె వైపు చూస్తూ, "కూర్చో చంద్రిక," అని మెత్తగా అన్నాడు.

చంద్రిక సంకోచిస్తూనే నిలబడింది.

"ఆ రోజు నేను కొంచెం గట్టిగా మాట్లాడినందుకు బాధపడ్డావా? నా ఉద్దేశం నిన్ను నిందించడం కాదు. నీ చదువు పాడవుతుందేమోనన్న ఆరాటంతోనే అలా అన్నాను. నువ్వు నన్ను ఇంకేదో అనుకుంటే నా మనసు కష్టమనిపించింది," అని నీరజ్ చాలా నాటకీయంగా, జాలి గొలిపే గొంతుతో చెప్పాడు.

నీరజ్ మాటలకు పల్లెటూరి అమాయకురాలైన చంద్రిక మనసు కొద్దిగా కరిగింది. నిజంగానే సార్ మంచి ఉద్దేశంతోనే అన్నారేమో, తనే తప్పుగా అర్థం చేసుకుందేమోనని మళ్లీ ఆందోళన చెందడం మొదలుపెట్టింది.

"పర్లేదు సార్... నాదే పొరపాటు," అని తలదించుకుని అంది చంద్రిక.

"అదీ రాదారి. ఇప్పుడు సెకండ్ మిడ్ వస్తోంది కదా, నీకు స్టడీ మెటీరియల్, కొన్ని ఇంపార్టెంట్ నోట్స్ ఇస్తాను. ప్రతి రోజు ఈవెనింగ్ ఆఫీస్ క్లోజ్ అయ్యాక పది నిమిషాలు ఇక్కడకి వచ్చి సందేహాలు నివృత్తి చేసుకో. ఈసారి మంచి మార్కులు రావాలి," అని నీరజ్ నవ్వుతూ ప్రతిపాదించాడు.

నీరజ్ ప్రదర్శిస్తున్న ఆ నకిలీ ఆప్యాయత వెనుక ఉన్న అసలు ఉద్దేశం తెలియక, చంద్రిక అతని సహాయాన్ని కాదనలేక, నెమ్మదిగా ఓకే అని తల ఊపింది. ఆ రకంగా నీరజ్ తన అధికారాన్ని వాడుకుని చంద్రికను తనకు దగ్గర చేసుకోవడానికి మరో అడుగు ముందు

కు వేశాడు.

నీరజ్ ఇచ్చిన నోట్స్, స్టడీ మెటీరియల్ పట్ల చంద్రికలో ఆశతో పాటు నమ్మకం బలపడింది. సాయంత్రం ఆఫీస్ వేళలు ముగిశాక, క్యాంపస్ నిశ్శబ్దంగా మారే సమయంలో చంద్రిక క్రమం తప్పకుండా ఏవో ఛాంబర్‌కు వెళ్లడం మొదలుపెట్టింది. మొదట్లోనేమో చాలా దూరంగా నిలబడి సందేహాలు అడిగేది. కానీ రోజులు గడిచేకొద్దీ నీరజ్ పద్ధతి మెల్లగా మారింది. "అంత దూరంగా నిలబడితే పేపర్లో రాసింది నీకెలా కనిపిస్తుంది? ఇటు వచ్చి కూర్చో" అని తన పక్కనున్న కుర్చీ చూపించేవాడు. చంద్రిక భయపడుతూనే పక్కన కూర్చునేది.

చదువు చెప్పేంకతలో నీరజ్ చేతులు మళ్లీ మెల్లగా ఆమె వైపు మారాయి. సందేహం వివరించే నెపంతో పేపర్ మీదున్న ఆమె వేళ్లపై తన వేళ్లను ఆనించేవాడు. నోట్స్ జరుపుతున్నప్పుడు ఆమె చేతిని తగలడం, జుట్టు సర్దుకోవాలని వంకతో మెడ వెనుక భాగాన్ని తన చేతితో రాపిడి చేయడం రోజూవారీ అలవాటుగా మార్చుకున్నాడు. చంద్రికకు అది తీవ్రమైన ఇబ్బందిని, మనసులో ఒక రకమైన అశాంతిని కలిగించినా, బయటకు అనలేకపోయింది. ఒకసారి చెబితే ఏమైందో, ఎంత సీరియస్ అయ్యాడో గుర్తుకు వచ్చి నోరు మెదపకుండా ఊరుకుంది. తను తప్పుగా అనుకుంటే మళ్లీ సార్ కోపడతారేమో, చదువు మధ్యలోనే ఆగిపోతుందేమో, నాన్న కష్టం బూడిదలో పోసిన పన్నీరవుతుందేమోననే భయం ఆమె నోటికి తాళం వేసింది.

వారం వారం గడిచేకొద్దీ నీరజ్ ప్రవర్తనలో ఆగంభీరత తగ్గి, ఒక రకమైన చొరవ పెరిగింది. ఛాంబర్‌లో ఎవరూ లేని సమయం చూసి, ఆమె పక్కన చాలా దగ్గరగా వచ్చి కూర్చునేవాడు. సందేహం చెప్తూనే ఆమె భుజాల చుట్టూ చెయ్యి వేసి, నడుము భాగం వరకు తన నిమిరే స్పర్శను తీసుకెళ్లేవాడు. నీరజ్ వయసు నలభై రెండు కావడం, అనుభవం నిండిన వ్యక్తి కావడం వల్ల చంద్రిక భయాన్ని, అమాయకత్వాన్ని ఎలా వాడుకోవాలో అతనికి బాగా తెలుసు. "చంద్రికా, నువ్వు చాలా కష్టపడుతున్నావ్... నాకు నీమీద చాలా ప్రత్యేకమైన శ్రద్ధ ఉందమ్మా" అని మెత్తటి మాటలతో నమ్మిస్తూనే, తన స్పర్శను మరింత దట్టం చేసేవాడు.

చంద్రిక ఇంక తట్టుకోలేక, ఆఫీస్ నుంచి గదికి రాగానే బాత్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లి ముఖం, చేతులు శుభ్రంగా కడుక్కునేది. తన శరీరంపై నీరజ్ వదిలిన స్పర్శ గుర్తులను తుడిచేయాలని ఆరాటపడేది. కానీ మనసులోని భారాన్ని ఎవరికీ చెప్పుకోలేకపోయింది. రూమ్‌మేట్స్ దివ్య, స్నేహలతో కూడా ఈ విషయం పంచుకోలేదు. "ఏవో సార్ నీకు స్పెషల్ గైడెన్స్ ఇస్తున్నారు, నువ్వు లక్కీ" అని వాళ్లు అంటుంటే, లోలోపల ఏడుస్తూ ఊరుకునేది.

రెండు నెలల కాలం ఇలాగే సాగింది. సెకండ్ మిడ్ పరీక్షలు రాగానే, నీరజ్ చొరవ ఇంకా ఎక్కువైంది. ఒకరోజు సాయంత్రం నోట్స్ ఇస్తూ, చంద్రిక చెయ్యి గట్టిగా పట్టుకుని తన వైపు తిప్పుకున్నాడు. "చంద్రికా, ఈ సారి నీకు మంచి మార్కులు వస్తాయి. కానీ నేను నీకోసం ఎంత సమయం కేటాయిస్తున్నానో చూశావా? నువ్వు నాతో కొంచెం హ్యాపీగా ఉండాలి" అంటూ ఆమె వీపుపై చెయ్యి వేసి, జడను పక్కకు జరిపి మెడ మీద తన చేతిని నిమిరాడు. చంద్రిక ఒళ్లు జలదరించింది. భయంతో విడిపించుకోవాలని చూస్తే, నీరజ్ మరింత గట్టిగా పట్టుకుని, "భయపడకు, నేను నీ మంచి కోరేవాడినే కదా" అని మెత్తగా నచ్చజెప్పే ప్రయత్నం చేశాడు.

నీరజ్ స్పర్శ పరిధి దాటుతోందని చంద్రికకు అర్థమవుతున్నా, ఆమె ఒక వలయంలో చిక్కుకుపోయింది. సార్ అని గౌరవించాలా, లేక ఇలాంటి ప్రవర్తనను ఎదిరించాలా అనే స్పష్టత ఆమె అమాయక మనసుకు తట్టడం లేదు. సాయంత్రం ఆఫీసు తలుపులు మూసేసి ఉన్నప్పుడు, నీరజ్ ఆమెకు మరింత దగ్గరగా వచ్చి మాట్లాడటం, వ్యక్తిగత విషయాలు అడగడం, శరీర సౌందర్యాన్ని పొగుడుతూ చేతులు వేయడం నిత్యకృత్యంగా మారింది.

నెలలు గడుస్తున్నా కొద్దీ నీరజ్ ప్రవర్తనలో భయం పోయి తెగింపు పెరిగింది. కాలేజీ ఆవరణలో ఎవరూ లేని సమయాల్లో, కేవలం నోట్స్ ఇవ్వడమే కాకుండా, తన గదిలోకి పిలిపించుకుని గంటల తరబడి కూర్చోబెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. చంద్రిక ఆ రాక్షసమైన, వింతైన ఆకర్షణను భరిస్తూ, తన చదువు పూర్తయ్యేవరకు ఈ నరకం తప్పదేమోనన్న వేదనతో ప్రతి రోజు కాలం వెళ్లదీస్తోంది. నీరజ్ మాత్రం తన అధికారాన్ని, ఆఫీసర్ హోదాను ఆయుధంగా చేసుకుని, ఒక పల్లెటూరి అమాయక అమ్మాయి బలహీనతను తన అనుకూలంగా మార్చుకుంటూ రోజు రోజుకీ మరింత దగ్గరవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నాడు.

మెస్‌లో రాత్రి భోజనం ముగించుకుని, చంద్రిక తన ప్లేట్ కడిగి పక్కన పెట్టి మెల్లగా గర్ల్స్ హాస్టల్ వైపు అడుగులు వేస్తోంది. రోజంతా చదువు, పనులతో ఆమె శరీరం తీవ్రమైన అలసటకు గురైంది. దానికితోడు గత కొన్ని నెలలుగా నీరజ్ నుంచి ఎదుర్కొంటున్న మానసిక ఒత్తిడి ఆమెను నిరంతరం భయపెడుతూనే ఉంది. రాత్రి సమయం కావడంతో క్యాంపస్‌లో విద్యార్థుల రద్దీ తగ్గింది. హాస్టల్ వైపు వెళ్లే దారిలో చెట్ల నీడలు దట్టంగా పడి, వెలుతురు మసకబారి ఉంది.

సరిగ్గా అదే సమయంలో, కారిడార్ చీకటి నీడ నుంచి నీరజ్ బయటకు వచ్చాడు. అతని చూపులు చంద్రికపైనే నిలిచాయి. గంభీరమైన గొంతుతో, హెచ్చరిస్తున్నట్లుగా, "చంద్రికా... రా ఇటు!" అని పిలిచాడు.

ఆ గొంతు వినగానే చంద్రిక గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది. పారిపోవాలని అనిపించినా, ఆయన ఏవో ఆఫీసర్ అని, కేకలు వేస్తే అందరి ముందు తన పేరు పాడవుతుందనే భయంతో అడుగులు ముందుకు వేసింది. భయం భయంగా అతని దగ్గరకు వెళ్లి, కొంత దూరంలో నిలబడింది.

నీరజ్ ఆమెను కొద్దిగా లోపలికి, చీకటిగా ఉన్న ఆఫీస్ వెనుక భాగపు కారిడార్‌లోకి జరిపాడు. చంద్రిక వేసుకున్న పల్లెటూరి రంగుల లంగాఓణీ వైపు నీరజ్ చూపులు వింతగా మారాయి. నలభై రెండేళ్ల అతని కళ్లలో ఒక రకమైన కామం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

"ఏంటమ్మా... ఇవాళ ఈ డ్రెస్‌లో చాలా బాగున్నావు. ఈ పల్లెటూరి కట్టుబొట్టు నీకు చాలా అందాన్ని ఇస్తోంది," అని నీరజ్ మెత్తటి గొంతుతో అంటూనే, తన సంభాషణలోని హద్దులు దాటేశాడు.

ఆ మాటలు వింటూ చంద్రిక ఏం మాట్లాడాలో తెలియక తలదించుకుంది. కానీ మరుసటి క్షణంలోనే ఊహించని ఘోరం జరిగింది. నీరజ్ తన చేతిని వేగంగా ముందుకు జరిపి, చంద్రిక ఎద భాగంపై (బొమ్ముపై) బలంగా చెయ్యి వేసి నొక్కేశాడు. ఆ స్పర్శలో ఏమాత్రం ధైర్యం చెప్పే ఉద్దేశం లేదు; కేవలం క్రూరమైన కామం మాత్రమే ఉంది.

ఆ ఊహించని దారుణమైన తాకిడికి చంద్రిక శరీరం ఒక్కసారిగా వణికిపోయింది. గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది. ఇక సహించే శక్తి లేక, అమాయకంగా ఉండే ఆ పల్లెటూరి పిల్లలో ఎక్కడి లేని ఆత్మరక్షణ ధైర్యం వచ్చింది. తన రెండు చేతులతో నీరజ్‌ను బలంగా ముందుకు తోసేసింది (Push చేసింది).

"సార్... ఏంటిది!" అని రొప్పుతూ, భయంతో విలవిలలాడుతూ అంది.

నీరజ్ నీరసంగా వెనక్కి తడబడ్డాడు. చంద్రిక అతని వంక ఒక్క క్షణం నమ్మలేని కళ్లతో, అసహ్యంతో చూసింది. అతని కళ్లలో దొరికిపోయాననే భావన కంటే, ఒక ఆఫీసర్‌గా తనను నెట్టేసిందనే కోపం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

మరో క్షణం కూడా అక్కడ నిలబడితే ప్రమాదమని గ్రహించిన చంద్రిక, పరుగు పరుగున గర్ల్స్ హాస్టల్ వైపు వెళ్లిపోయింది. కళ్లమ్మట నీళ్లు వర్షంలా కారుతుంటే, తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపులు బలంగా వేసుకుంది. మంచం మీద వాలిపోయి, శబ్దం బయటకు రాకుండా దిండులో ముఖం పెట్టి ఏడ్చేసింది. తన శరీరంపై నీరజ్ వేసిన ఆ రాక్షసమైన ముద్రను, ఆ దారుణమైన స్పర్శను తుడిచేయాలనుకుంటూ చేతులతో రుద్దుకుంది.

మరుసటి రోజు ఉదయం నుంచే చంద్రిక మనసు నిండా భయం, అసహ్యం నిండిపోయాయి. నీరజ్ చేసిన పనిని తలుచుకుంటేనే ఆమె శరీరం వణికిపోయింది. ఆ రోజు రోజంతా ఆమె ఏవో ఛాంబర్ వైపు చూడడానికి కూడా సాహసించలేదు. క్లాసులకు వెళ్లడం, ముభావంగా కూర్చోవడం, క్లాస్ ముగియగానే హాస్టల్ గదిలోకి వచ్చి తలుపులేసుకోవడం తప్ప వేరే ఏమీ చేయలేకపోయింది. నీరజ్ కంటపడకుండా పూర్తిగా తప్పించుకుని తిరిగింది.

ఇలా కొన్ని రోజులు నరకయాతన అనుభవించాక, శుక్రవారం సాయంత్రం వచ్చింది. వారాంతం కావడం వల్ల చాలా మంది విద్యార్థులు ఇళ్లకు వెళ్లే హడావుడిలో ఉన్నారు. క్యాంపస్ సగం ఖాళీ అయింది. రాత్రి భోజనం సమయానికి చంద్రిక బయటకు రాక తప్పలేదు. మెస్ దగ్గర పని ముగించుకుని తిరిగొస్తుండగా, నీరజ్ అటెండర్‌ను పంపి చంద్రికను తన ఏవో ఛాంబర్‌కు వెంటనే రమ్మని వర్తమానం పంపాడు.

వెళ్లకపోతే ఏమైనా సమస్య అవుతుందేమోనన్న భయంతో, వణుకుతున్న అడుగులతో నీరజ్ ఛాంబర్ వైపు నడిచంది చంద్రిక.

సాయంత్రం వేళ ఆఫీస్ గదిలో ఎవరూ లేరు. లోపలికి అడుగుపెట్టగానే నీరజ్ తలుపు సగం గడియ పెట్టాడు. చంద్రిక భయంతో కొన్ని అడుగులు వెనక్కి తగ్గి, కళ్లలో నీళ్లు నింపుకుని నిలబడింది.

"సార్... ఏంటిది? అసలు ఎందుకు నాతో ఇలా ప్రవర్తిస్తున్నారు? మీకంటే చిన్నదాన్ని, మీ సొంత కూతురు లాంటిదాన్ని... మీరు ఇలా చేయడం తప్పు సార్," అని పల్లెటూరి పట్టుదలతో, దండం పెడుతూ గట్టిగా నిలదీసింది.

నీరజ్ ముఖంలో క్షణకాలం నకిలీ పశ్చాత్తాపం కనిపించింది. "సారీ చంద్రిక... ఆ రోజు ఏదో ఆవేశంలో, నీ అందం చూసి తట్టుకోలేక అలా చేశాను. నన్ను క్షమించు. ఇకపై అలా జరగదు. రా... కూర్చో, మాట్లాడుకుందాం," అని మెత్తటి మాటలతో నమ్మించే ప్రయత్నం చేశాడు.

నీరజ్ సారీ చెప్పేసరికి చంద్రిక కొద్దిగా ఉపశమనం పొంది, ఇక సమస్య తీరిపోయిందని భావించింది. కానీ అది అతని క్రూరమైన వ్యూహంలో భాగమని ఆమె గ్రహించలేకపోయింది.

ఆమె ఛాంబర్ లోపలికి రాగానే, నీరజ్ ఒక్కసారిగా తన అసలు రూపాన్ని బయటపెట్టాడు. తలుపు పూర్తిగా వేసి, చంద్రికను గోడ వైపు నెట్టేసి బంధించాడు.

"సార్... వద్దు సార్! ప్లీజ్ వదిలేయండి!" అని చంద్రిక గట్టిగా అరుస్తూ, అతన్ని వెనక్కి నెట్టడానికి తన శక్తినంతా ఉపయోగించి పోరాడింది.

కానీ నలభై రెండేళ్ల నీరజ్ రాక్షస బలం ముందు ఆ ఇరవై ఒక్క ఏళ్ల పల్లెటూరి అమ్మాయి ప్రతిఘటన నిలవలేకపోయింది. చంద్రిక వద్దు అని ఎంతగా వేడుకుంటున్నా, ఏడుస్తూ కాళ్లావేళ్లా పడుతున్నా నీరజ్ ఏమాత్రం కనికరం చూపలేదు.

అతను తన రెండు చేతులతో చంద్రిక ఎద భాగాన్ని (బొమ్ములను) అతి దారుణంగా, బలంగా నొక్కేశాడు. ఆ క్రూరమైన నొక్కుకు చంద్రికకు ప్రాణం పోయినంత నొప్పు పుట్టింది. ఆపై ఆమెను మరింత దగ్గరకు గుంజుకుని, ఆమె మెడపై రాక్షసంగా ముద్దులు పెడుతూ, పంటితో గట్టిగా కోరిక తీర్చుకునేలా కొరికేశాడు (Bite చేశాడు).