వల్లీ

[venkujkc1984]

బీచ్‌లో నడుచుకుంటూ వెళ్తుండగా, సముద్రపు గాలి ఆహ్లాదకరంగా వీస్తోంది. మేమిద్దరం పక్కపక్కనే నడుస్తున్నాము. కానీ మా మధ్య మాత్రం నిశ్శబ్దం.

అక్కడ చాలా మంది జంటలు జంటలుగా సముద్రాన్ని ఆ వాతావరణాన్నీ ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు. అలా నడుస్తుంటే కొంచెం దూరంలో ఒక జంట కనిపించింది. యువకుడు, అతని కంటే వయసులో పెద్దదైన స్త్రీ. ఆమె అతని భుజం మీద తల వాల్చి ఉంది, అతను ఆమె నడుము చుట్టూ చేయి వేసి ఉన్నాడు అప్పుడప్పుడు అతను ఆమె మెడ మీద ముద్దు పెట్టుకుంటున్నాడు, ఆమె సిగ్గుతో తప్పించుకుంటూ నవ్వుతోంది.

అత్త ఆ జంట వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో ఆశ్చర్యం, కానీ అదే సమయంలో ఒక వింతైన ఆసక్తి కూడా కనిపించింది.
"అదేంటి రవీ... ఆ ఆవిడ ఆ కుర్రాడితో అలా చేస్తోంది?" అంది ఆమె, ఆశ్చర్యంగా.

నేను ఆ జంట వైపు చూశాను. నా మనసులో ఒక ధైర్యం మెదిలింది. ఊరు కాని ఊరు, మావయ్య లేడు, అత్త కూడా మంచి మూడ్‌లో ఉన్నట్లు ఉంది - ఇదే  మాట్లాడటానికి సరైన సమయం. 
"ఆ... వాడి అదృష్టం అత్తా" అన్నాను నేను చిరునవ్వుతో. "ఆవిడ కత్తిలా వుంది. ఇప్పుడు ఇదే ట్రెండ్. చిన్నవాళ్ళు పెద్దవాళ్ళతో, పెద్దవాళ్ళు చిన్నవాళ్ళతో." 

అత్త నా వైపు తిరిగి చూసింది. ఆమె మోచేతితో నాను నెమ్మదిగా పొడిచింది. "ఛీ! ఏంటి రవీ, మీ వయసు వాళ్ళు ఇలాగే మాట్లాడుకుంటారా వేరే వాళ్ళని చూసి?" అంది ఆమె, కానీ ఆమె పెదవుల మీద ఒక చిరునవ్పు ఆడుతోంది. 

నేను నా నాలిక కరుచుకున్నాను. పట్టు తప్పినందుకు నాలో నేను నవ్వుకున్నాను.
"ఆ... నేను కాదు లే అత్తా. మా ఫ్రెండ్స్ అంటూ ఉంటారు. నేను బుద్ధిమంతుడిని, ఏదో అలా నోరు జారిపోయింది. క్షమించు" అన్నాను నేను నవ్వుతూ. 

అత్త కొంటెగా నవ్వింది. ఆమె నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూసింది. "నాకు తెలుసులే నువ్వు ఎంత బుద్ధిమంతుడివో, ఇవాళే అర్థమవుతోంది." అంది ఆమె. 

ఆమె గొంతులో ఒక చిలిపిదనం ఉంది. "అయినా 'ఆంటీ' అని వింటూ ఉంటాను. ఆంటీల మీద మోజు ఎందుకు ఉంటుంది కొంత మంది కుర్రాళ్ళకి? ఏమిటి వారిలో అంత ప్రత్యేకత?" 

ఆ ప్రశ్న నాకు ఒక బంగారు అవకాశంలా అనిపించింది. నేను కొంచెం ఆలోచించినట్లు నటించాను. "అయ్యో నీకేం తెలుసు అత్తా ఆంటీల గ్లామర్, పాపులారిటీ?" అన్నాను నేను నవ్వుతూ. "ఎందుకు అంటావా? ఆంటీలు చక్కగా నిండుగా ఉంటారు చూడటానికి... ప్రతి వంపులోనూ ఒక ఆర్ట్ ఉంటుంది."
ఆ మాటకి అత్త సిగ్గుపడి తలదించుకుని నవ్వింది. ఆమె తన పైట కొంచెం పక్కకి జారిన విషయం గమనించలేదు. పైట పిన్ను పెట్టుకోనందువల్ల లూస్ గా ఉంది. దాని మహత్యం అన్నమాట ఇది. అప్పుడప్పుడు సర్దుకుంటూనే ఉన్నా, ఇప్పుడు మాత్రం అటు వైపు స్థనం బయటకి తొంగి చూస్తోంది. గుండ్రటి ఆకారం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

నేను ఆ దృశ్యాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, నా మాటలు కొనసాగించాను. అత్త తన తలను కొంచెం వాల్చింది, నా దృష్టి అంతా తన జాకెట్ లోపలికి ఉంది.

"ఆంటీలు నిండుగా ఒంపులు తిరిగి, ఎత్తు, పల్లాలతో... చాలా సెక్సీగా ఉంటారు" అన్నాను నేను, ఆ మాట కావాలనే నొక్కి చెబుతూ. అత్త నా వైపు చూసింది. "ఆహా! బాగా అబ్జర్వ్ చేసినట్టున్నావే?" అంది ఆమె. కానీ ఆమె గొంతులో ఒక మార్పు గమనించాను. 

నేను మరింత ధైర్యం తెచ్చుకున్నాను. "అవును అత్తా. ఆ అనుభవం, ఆ పరిపక్వత ఎక్కడా దాగవు. అవి వాళ్ళ నడకలో, మాటలో, చిరునవ్వులో... ప్రతీ విషయంలోనూ స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి."  నేను ఆమె కళ్ళలోకి లోతుగా చూశాను. "అందుకే అత్తా, కొద్దిమంది కుర్రాళ్ళు అమ్మాయిల కంటే కూడా ఆంటీల పట్ల ఎక్కువ ఆకర్షితులవుతారు. వాళ్ళలో ఏదో తెలియని ఆకర్షణ ఉంటుంది, అడుగడుగునా దగ్గర అవ్వాలనిపిస్తుంది..." 
"పైగా," అన్నాను నేను మరింత ముందుకు వెళ్తూ, "ఆంటీలకి కొన్ని విషయాలు అసలు చెప్పాల్సిన అవసరమే ఉండదు. వాళ్ళే అర్థం చేసుకుంటారు. ఆ నమ్మకం, ఆ చనువు దొరకడం చాలా అరుదు. వాళ్ళు ప్రతి మాటలోనూ, ప్రతి చూపులోనూ ఒక అర్థం ఉంటుంది."

అత్త నా భుజం మీద చిన్నగా కొట్టింది. "సరేలే రవీ. ఇంక చాలు నీ లెక్చర్లు. ఆ ఆంటీల కథలు. నీ పుట్టిన రోజు కాకపోయుంటేనా నీ మాటలకి ఖచ్చితంగా దెబ్బలు పడేవి." అంది నవ్వుతూ. కానీ ఆమె నవ్వు, ఆమె కళ్ళలోని మెరుపు, ఆమె గొంతులోని తేడా - అన్నీ ఒకే సమాధానం ఇస్తున్నాయి.

సముద్రపు గాలి మరింత బలంగా వీచింది. అత్త పైట మళ్ళీ జారింది, ఈసారి మరింత ఎక్కువగా. ఆమె ఎడమ వక్షోజం పూర్తిగా బయటకు కనిపించేలా ఉంది. నేను ఆ దృశ్యాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, "అత్తా, నీ పైట..." అన్నాను మెల్లగా. ఆమె గభాలున పైట సర్దుకుని “రవీ, ఉదయం చెప్పాను కదా మా బాధలు నీకు అర్థం కావు అని. పిన్ పెట్టుకోనివ్వలేదు చూడు నువ్వు”

అలా తిరుగుతూ మాట్లాడుకుంటూ సాయంత్రం 5 గంటలకు సముద్రం చూస్తూ, ఇసుకలో నడిచి, మేము ఇద్దరం ఒక స్నాక్స్ కౌంటర్ దగ్గరకు వచ్చాం.  

కౌంటర్ దగ్గర కూర్చున్నాం. బీచ్ గాలి చల్లగా వీస్తోంది, సూర్యాస్తమయం వెలుతురు మా ముఖాల మీద పడుతోంది. నేను ఆర్డర్ చేశాను - "రెండు ఆలూ సమోసాలు, ఒక క్రీమ్ బన్, మరియు మిర్చి బజ్జీ."

అత్త నా వైపు చూసింది. "ఎందుకు ఇన్ని?" అంది నవ్వుతూ.
"లేదు అత్తా... సమోసా, క్రీమ్ బన్ నాకు, మిర్చి బజ్జీ నీ కోసం" అన్నాను నేను నవ్వుతూ.

కొన్ని నిమిషాల్లో ఆర్డర్ వచ్చింది. నేను ప్లేట్లను అమర్చాను - రెండు సమోసాలు ఒక ప్లేట్లో పక్కపక్కనే, వాటి దిగువన ఒక క్రీమ్ బన్, మధ్యలో స్లైస్ చేసి, లోపల తెల్లని క్రీమ్ నిండుగా.

"అత్తా, చూడు" అన్నాను నేను సమోసాల వైపు చూపిస్తూ. "కుర్రాళ్ళు ఎప్పుడూ ఇలాంటి స్నాక్సే ఆర్డర్ చేస్తారు. రెండు సమోసాలు పక్కపక్కనే."

అత్త అమాయకంగా చుట్టూ చూసింది. అక్కడ కొద్దిమంది మాత్రం నేను చెప్పినట్లే సమోసాలు ఆర్డర్ చేసుకున్నారు. నా వైపు చూసి, "ఎందుకు రవీ? అవే ఎందుకు?" అంటూ ఆమె కళ్ళు సమోసాల మీద ఆగిపోయాయి.

నేను నవ్వాను. "అత్తా... రెండు పెద్ద సమోసాలు పక్కపక్కనే ఉంటే... ఎంత అందంగా ఉంటాయో చూడు. గుండ్రగా, పొగరుగా, నిండుగా నిలబడి ఉన్నాయి. హహ్హా కుర్రాళ్లకు ఇవి చాలా ఇష్టం. అర్థమైందా..."

నా మాటలలోని అర్థం అత్తకి అర్థమైంది. ఆమె ముఖం కాస్త ఎర్రబడింది. "రవీ... ఏం మాట్లాడుతున్నావు?" అంది సిగ్గుతో, కానీ ఆమె కళ్ళు ఇంకా సమోసాల మీదనే ఉన్నాయి. 

నేను ఇప్పుడు చేతితో ఒక సమోసా తీసుకున్నాను. అత్త నా వైపు చూస్తోంది. నేను దానిని నెమ్మదిగా నా పెదవుల దగ్గరకు తెచ్చాను. ఆమె కళ్ళు నా పెదవుల మీద ఆగిపోయాయి.

నా పెదవులతో ఆ సమోసా శీర్షం నోట్లోకి తీసుకుని అత్త కళ్ళలోకి చూస్తూ ఒక్కసారి కొరికాను. అత్త ముఖం కాస్త ఎర్రబడింది. ఆమె తన చూపును తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ ఆమె చూపు మళ్ళీ నా పెదవుల మీదకే చేరింది.

"నిజం చెబుతున్నాను అత్తా" అన్నాను. "అది సరేలే, ఇంకా ఇది చూడు... ఈ క్రీమ్ బన్. మృదువైన బన్, మధ్యలో స్లైస్ చేస్తే... లోపల తెల్లని క్రీమ్ నిండుగా. ఎంత సాఫ్ట్ గా, ఎంత తీయగా ఉంటుందో! ఇది కూడా చాలా మాకు చాలా ఇష్టం."
అత్త ముఖం పూర్తిగా ఎర్రబడిపోయింది. 

నేను క్రీమ్ బన్ తీసుకున్నాను. అత్త  నా వైపు చూస్తోంది, ఆమె కళ్ళు పెద్దవిగా ఉన్నాయి. నేను బన్ ని నా పెదవుల దగ్గరకు తెచ్చాను. నేను నా నాలుకతో బన్ చీలిక లోపలికి దూర్చాను. నా నాలుక తెల్లని క్రీమ్ ని తాకింది. నేను దానిని నెమ్మదిగా, నాకుతున్నాను. నా కళ్ళు ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తున్నాయి. నా పెదవులు క్రీమ్ తో ఉన్నాయి.

ఆమె నా ఛాతీ మీద కొట్టింది. "ఛీఛీ! రవీ! ఏం మాట్లాడుతున్నావు? ఇలాంటివి ఎక్కడ నేర్చుకున్నావు?" అంది సిగ్గుతో, కానీ ఆమె కళ్ళలో ఒక చిలిపి నవ్వు ఉంది.

"అత్తా, ఇంకా ఉంది" అన్నాను నేను మిర్చి బజ్జీ వైపు చూపిస్తూ. "ఇప్పుడు నీకు ఆర్డర్ చేసినది చూడు... ఒక పెద్ద మిర్చి బజ్జీ. పొడవుగా, మధ్యలో మిర్చి నిండుగా, బయట క్రిస్పీగా..."

అత్త కి నా భావం పూర్తిగా అర్థమైంది. ఆమె ముఖం మరింత ఎర్రబడింది. ఆమె కళ్ళు మిర్చి బజ్జీ వైపు చూశాయి, ఆపై నా కళ్ళలోకి చూశాయి. ఆమె పెదవులు కొంచెం విచ్చుకున్నాయి.
"ఆపు రవీ! ఇంక మాట్లాడకు!" అంది ఆమె నవ్వుతూ, నన్ను మళ్ళీ కొట్టింది. "నాకు ఏదీ వద్దు. నేను తినను."

"అత్తా, ప్లీజ్..." అన్నాను నేను బ్రతిమాలుతూ, నా గొంతులో నిజమైన ఆర్తి ఉంది. "నీ కోసమే ఆర్డర్ చేశాను. చూడు, ఎంత పొడవుగా ఉందో, కొరుక్కు తినడానికి ఎంత బాగుందో… నీకు నోరూరటంలేదా...".

"రవీ! చాలు!" అంది ఆమె గట్టిగా, కానీ ఆమె గొంతులో ఒక వింతైన మత్తు ఉంది. ఆమె కళ్ళు మళ్ళీ మిర్చి బజ్జీ వైపు చూశాయి. ఆమె చేతులు టేబుల్ మీద ఉన్నాయి, వేళ్ళు కొంచెం వణుకుతున్నాయి.
నేను నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాను. ఆమె ముఖం చూశాను - సిగ్గు, భయం, గందరగోళం, మరియు... ఒక తెలియని ఆకర్షణ. ఆమె శ్వాస వేగవంతమవుతోంది. ఆమె కళ్ళు నా కళ్ళలోకి చూశాయి, ఆపై మళ్ళీ మిర్చి బజ్జీ వైపు చూశాయి.

"అత్తా..." అన్నాను నేను మెల్లగా. "నీ కోసమే… నా పుట్టినరోజు కదా, నా ఆర్డర్ నువ్వు తినకపోతే, నాకు బాధగా ఉంటుంది."
అత్త కొన్ని క్షణాలు నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి, ఆపై తెరుచుకున్నాయి. ఆమె ఒక లోతైన శ్వాస తీసుకుంది.

"సరే..." అంది ఆమె మెల్లగా, గొంతులో వణుకుతో. "తింటాను... కానీ నువ్వు చాలా మారిపోయావు."

ఆమె మిర్చి బజ్జీ తీసుకుంది. ఆమె వేళ్ళు దానిని తాకాయి, మెల్లగా పైకి తీసుకుంది. ఆమె కళ్ళు నా కళ్ళలోకి చూశాయి - ఒక ప్రశ్న, ఒక భయం, ఒక ఆశ.

నేను కూడా ఆశగా ఆమె వైపు చూస్తున్నాను.
ఆమె మిర్చి బజ్జీని నెమ్మదిగా నోటి దగ్గరకు తీసుకుంది. ఆమె పెదవులు దానిని తాకాయి. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి. ఆమె ఒక చిన్న ముక్క కొరికింది.

ఆమె పెదవులు మెల్లగా కదిలాయి. ఆమె ముఖం మీద ఒక వింతైన భావం కనిపించింది.

"ఎలా ఉంది అత్తా?" అన్నాను నేను మెల్లగా.

ఆమె కళ్ళు తెరిచింది. ఆమె నా వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక లోతైన మెరుపు ఉంది. "బాగుంది..." అంది. ఆమె గొంతులో ఒక వింతైన మత్తు ఉంది. "కానీ... నువ్వు చాలా తుంటరి వాడివి."

నేను నవ్వాను. "నీ వల్లే అత్తా. నిన్ను చూస్తే...."

అత్త నా వైపు చూసింది. "రవీ... నువ్వు ఇవాళ చాలా మారిపోయావు. పుట్టిన రోజనా" అంది మెల్లగా.

ఆమె మళ్ళీ ఒక ముక్క తిన్నది. ఈసారి ఆమె కళ్ళు మూసుకోలేదు. ఆమె నా కళ్ళలోకి చూస్తూ తింటున్నాది.

నేను ఆమెను చూశాను - ఆమె తినే విధానం, ఆమె పెదవుల కదలిక అన్నీ నాలో ఒక మంటను రేపాయి.

"అత్తా..." అన్నాను నేను మెల్లగా. "మొత్తం తినేయ్. అంతా నీ కోసమే."

ఆమె నవ్వింది. "సరే రవీ... ఇంక చాలు సరేనా." అని తినడం పూర్తి చేసింది. 

చీకటి పడుతోంది. బీచ్ లైట్స్ వెలుగుతున్నాయి.
"ఇంక హోటల్ కి వెళ్దాం" అంది అత్త మెల్లగా.

మేము లేచి నడవడం మొదలుపెట్టాం. మేము హోటల్‌కి తిరిగి వచ్చాం.