వల్లీ

[venkujkc1984]

లంచ్ ఆర్డర్ వచ్చింది. రకరకాల వంటకాలు.

"వావ్! ఎంత బాగుందో" అన్నాను నేను ఉత్సాహంగా.
 
మావయ్య నవ్వాడు. "నీ ఇష్టమైనవన్నీ నీ ఎదురుగానే పెట్టించాను చూడు!"
 
అందరం నవ్వుకుంటూ, ఉల్లాసంగా మాట్లాడుకుంటూ భోజనం ముగించాం. ఇప్పుడు మావయ్య మళ్ళీ ఏదో ఆర్డర్ ఇచ్చాడు. కొద్దిసేపటికి మళ్ళీ టేబుల్ నిండా డిజర్ట్స్.

మావయ్య డిషెస్ వైపు చూపిస్తూ “రవీ ఇప్పుడు చూడు నీకు ఇష్టమైన డిసర్ట్స్ అన్నీ నీ ముందే ఉన్నాయి.” అని వివరించడం మొదలుపెట్టాడు. 

మావయ్య అత్త వైపు చూసి "వల్లీ, ఈ రోజు రవి పుట్టినరోజు కదా. ఇవన్నీ నువ్వే నీ చేతులతో రవికి వడ్డించు. వాడికి ఇష్టమైనవన్నీ."
నా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది.

అత్త నా వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో గందరగోళం, మరియు... ఒక మౌనమైన అంగీకారం కలిసి ఉన్నాయి.

"సరే" అంది ఆమె మెల్లగా. 

మావయ్య ఫస్ట్ ఖీర్ వడ్డించు.

"ఖీర్... ఎంత తీయగా, ఎంత వెచ్చగా ఉంటుందో! ప్రతీ ముద్దలో ఒక ప్రత్యేకమైన ఆనందం" అన్నాడు మావయ్య ఖీర్ వైపు చూపిస్తూ.

అత్త తల దించుకుని "ఇదిగో ఖీర్ తిను రవీ..." అంది. 

నా (మనసులో): "ఖీర్... అత్త పెదవులు కూడా ఇలాగే ఉంటాయి. ఈ ఖీర్ లో ఉన్నది పాల రుచి కాదు... అత్త పెదవుల యొక్క తీపి." 

ఆమె ఖీర్ నా నోటిలో పెట్టింది. 
ఆమె శ్వాస నా ముఖానికి తగులుతోంది. ఆమె కళ్ళు నా కళ్ళలోకి చూస్తున్నాయి. "చాలా బాగుంది అత్తా" అన్నాను నేను.

దాని తర్వాత మావయ్య "ఇవి చూడు రవీ... గులాబ్ జామ్ లు... ఎంత బాగున్నాయో. నోరూరుతోందా. నోట్లో పెట్టగానే కరిగిపోతుంది. ఎంత తీయగా ఉంటుందో!" అన్నాడు ఆయన ఒక బౌల్ లో ఉన్న రెండు గులాబ్ జామ్ లని చూపిస్తూ.
 
నా కళ్ళు అత్త వైపు మెల్లగా జారాయి. ఆమె గుండ్రని, నిండుగా ఉన్న వక్షోజాలు నా మనసులో మెదిలాయి. 

“వల్లీ రవికి గులాబీ జాములు పెట్టవోయ్” అన్నాడు.

ఇప్పుడు అత్త గులాబ్ జామ్ గిన్నె తీసుకుని నా దగ్గరకు వచ్చింది. ఆమె చేతిలో చెంచా ఉంది.

నేను ఆ గులాబ్ జామ్ ని చూశాను - గుండ్రంగా, మృదువుగా. నా మనసులో అత్త వక్షోజాలు మెదిలాయి.

ఆమె మెల్లగా నా నోటి దగ్గరకు చెంచా తెచ్చింది. "తీస్కో రవీ" అంది ఆమె గొంతులో వణుకుతో. నేను నోరు తెరిచాను. ఆమె నా నోటిలో గులాబ్ జామ్ పెట్టింది. ఆమె వేళ్ళు నా పెదవులకు తాకాయి.

నా (మనసులో): "గులాబ్ జామ్... గుండ్రంగా, మృదువుగా, తీయగా... అత్త వక్షోజాలు కూడా ఇలాగే ఉంటాయి. గుండ్రని ఆకారం, మృదువైన స్పర్శ, తీయని ఆకర్షణ. ఈ చెంచాలో ఉన్నది గులాబ్ జామ్ కాదు... అత్త వక్షోజాల రహస్యం."

"ఇది కూడా" అంది ఆమె మెల్లగా, రెండవ గులాబ్ జామ్ కూడా నా నోటి దగ్గరకు తెచ్చి. 

తర్వాత "ఇంకా ఉంది చూడు... రసమలై... ఎంత తెల్లగా, ఎంత మెత్తగా ఉందో! పాలలో తేలుతూ ఉంటుంది. చూడగానే నోరూరిస్తుంది" అన్నాడు మావయ్య రసమలై వైపు చూపిస్తూ.


నా (మనసులో): "తెల్లగా, మెత్తగా, పాలలో తేలుతూ... ఇది నిజంగా రస్మలాయ్ గురించేనా? లేక మావయ్యకు తెలియకుండా వేరే దాని గురించి మాట్లాడుతున్నాడా?"

అత్త కొంచెం తల దించుకుని నవ్వింది. ఆమె ముఖం కాస్త ఎర్రబడినట్లు అనిపించింది. ఆమె రసమలై తీసుకువచ్చింది. 

"ఇదిగో రవీ" అంది ఆమె.

నా (మనసులో): "రసమలై... తెల్లగా, మెత్తగా, పాలలో తేలుతూ... అత్త ఎద పొంగుల రంగు కూడా ఇలాగే ఉంటుంది. లేత రంగు చీరలో, మెత్తని జాకెట్లో, ఆమె వక్షోజాలు పాలలా తేలుతూ ఉంటాయి. ఈ రసమలై లో ఉన్నది పాల రుచి కాదు... అత్త శరీరం యొక్క మృదుత్వం."

ఆమె రసమలై నా నోటిలో పెట్టింది. ఆమె వేళ్ళు నా నాలుకకు తాకాయి. నా శరీరం అంతా వణికింది.

తర్వాత "ఇది చూడు... జిలేబి... చూడు రవీ... ఎంత గుండ్రంగా, మధ్యలో ఎంత లోతైన గుంత ఉందో!  ఎంత రుచిగా ఉంటుందో!" అన్నాడు మావయ్య జిలేబి ని చూపిస్తూ.

నా కళ్ళు అత్త నాభి వైపు జారాయి. ఆమె చీర జారి, ఆమె లోతైన, అందమైన నాభి కొంచెం కనిపిస్తోంది.

ఆపై జిలేబి వచ్చింది. ఆరెంజ్-రెడ్ రంగులో, మెలికలు తిరిగి, మధ్యలో లోతైన గుంతతో. "జిలేబి తిను రవీ" అంది ఆమె.
నా కళ్ళు ఆ జిలేబి మీద ఆగిపోయాయి. ఆ మెలికలు తిరిగిన ఆకారం, మధ్యలో ఉన్న లోతైన గుంత, ఆ ఆరెంజ్-రెడ్ రంగు...

నా (మనసులో): "జిలేబి... మెలికలు తిరిగి, మధ్యలో లోతైన గుంత, ఆరెంజ్-రెడ్ రంగు... అత్త నాభి కూడా ఇలాగే ఉంటుంది. గుండ్రని ఆకారం, మెలికలు తిరిగిన లోపలి భాగం, మధ్యలో లోతైన గుంత. ఆ గుంతలోకి చూస్తే... లోతుగా, ఆకర్షణీయంగా ఉంటుంది. ఈ జిలేబి లో ఉన్నది తీపి రసం కాదు... అత్త నాభి యొక్క లోతు. ఆ నాభి గుంతలో నా నాలుకను దూర్చి, ఆ తీపి రసాన్ని తాగాలనిపిస్తోంది."

ఆమె జిలేబి నా నోటిలో పెట్టింది. ఆమె వేళ్ళు నా పెదవుల చుట్టూ తిరిగాయి. నా నాలుక ఆ జిలేబి మెలికలను, మధ్యలో ఉన్న గుంతను అన్వేషిస్తోంది.

అది అయ్యాకా మావయ్య “ఓహో రవీ ఇప్పుడు అన్నింటికీ మించి, ఇది చూడాలి... రసగుల్లా" అన్నాడు మావయ్య ఒక రసగుల్లా ని చూపిస్తూ. "ఎంత మృదువుగా, ఎంత రసంగా ఉందో చూడు! లోపల తీపి రసం నిండుగా ఉంటుంది. కొంచెం నొక్కగానే బయటకు వస్తుంది. ఎంత సున్నితంగా ఉంటుందో!"

నా శరీరం అంతా ఒక్కసారిగా వణికింది. రసగుల్లా - మృదువుగా, రసంగా, లోపల తీపి రసం, నొక్కగానే బయటకు వస్తుంది...

నా (మనసులో): "దేవుడా... రసగుల్లా... మృదువుగా, రసంగా, లోపల తీపి రసం నిండుగా, నొక్కగానే బయటకు వస్తుంది... మావయ్య ఇది కేవలం డిష్ గురించి మాట్లాడుతున్నాడా? లేక...  ఆమె స్త్రీత్వం గురించా?"

అత్త ముఖం పూర్తిగా ఎర్రబడిపోయింది. ఆమె కళ్ళు కిందకు వాలి ఉన్నాయి. ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి.

ఆమె రసగుల్లా వణుకుతున్న చేతులతో నా నోటిలో పెట్టింది. ఈసారి ఆమె వేలు నా నాలుక మీద ఎక్కువ సేపు ఉంది. నా శరీరం అంతా వేడి సెగలు రేగుతున్నాయి. 

నా శరీరం అంతా వణుకుతోంది. ప్రతి డిష్ నాకు అత్త శరీరంలోని ఏదో ఒక భాగాన్ని గుర్తుకు తెచ్చింది. ఖీర్ - పెదవులు, గులాబ్ జామ్ - వక్షోజాలు, జిలేబి - నాభి, రసగుల్లా - ఆమె స్త్రీత్వం.

అప్పుడే మావయ్య ఫోన్ మోగింది. "సారీ, ఒక ముఖ్యమైన కాల్, రెండు నిమిషాల్లో వస్తాను" అని లేచి బయటకు వెళ్ళాడు.

అప్పుడు నేను "అత్తా, ఇవన్నీ చాల బాగున్నాయి అత్తా." అన్నాను నేను ఆమె వైపు చూస్తూ. ఆమె నా వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక వింతైన సిగ్గు.

"అవును..." అంది ఆమె మెల్లగా.

ఆమె ముఖం పూర్తిగా ఎర్రబడింది. "రవీ..." అంది ఆమె మెల్లగా.
"రవీ... చాలా" అంది ఆమె మెల్లగా. "ఇంకా... ఇంకా తినాలని ఉందా?"

"అవును అత్తా" అన్నాను నేను. "నీ చేతులతో... ఎప్పుడూ... ఎప్పుడూ... నాకు కావాలి."

ఆమె నవ్వింది. ఒక అందమైన, మృదువైన నవ్వు. "సరే రవీ... సరే" అంది ఆమె.

అత్త నా వైపు చూసి నవ్వింది. "ఈ రోజు నువ్వు ఎంత యాక్టివ్ గా ఉన్నావో! ఎప్పుడూ ఇంతలా మాట్లాడవు కదా. ఇవాళ ఏంటి" అంది కొంటెగా.

"పుట్టినరోజు కదా అత్తా, ఒక్క రోజైనా జోష్ గా ఉండాలి కదా!" అన్నాను నవ్వుతూ. "అసలు ఈ రోజు నీతో కలిసి తిరగడం, మాట్లాడడం చూస్తుంటే... నాకు పుట్టినరోజు అన్న సంగతే మర్చిపోతున్నాను!"

అత్త ముఖం కాస్త ఎర్రబడింది. "ఛీ, ఏమి మాటలు రవీ!" అంది సిగ్గుతో.

"సారీ సారీ అత్తా, నేను ఇవాళ ఎందుకో ఎక్కువగా మాట్లాడేస్తున్నా" అన్నాను నవ్వుతూ. "కానీ నిజంగా, ఈ రోజు నీ దగ్గర ఉంటే, నాకు మాటలు వచ్చేస్తున్నాయి ఎందుకో."

అత్త నా వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక ప్రశ్న ఉంది, కానీ అదే సమయంలో ఒక మౌనమైన అంగీకారం కూడా. అత్త నా వైపు చూసింది. "నువ్వు ఈ రోజు చాలా మారిపోయావు రవీ" అంది మెల్లగా.

"మారలేదు అత్తా. నిజం చెబుతున్నాను" అన్నాను మెల్లగా. "ఈ రోజు నా పుట్టినరోజు. నీతో ఇలా ఉండడం తప్పు కాదు కదా!"
ఆమె ముఖం ఒక్కసారిగా ఎర్రబడింది. "రవీ!" అంది తక్కువ స్వరంతో.

"నిజం అత్తా. నీ దగ్గర ఉంటే నాకు మాటలు వస్తాయి, జోష్ వస్తుంది. నీతో మాట్లాడుతుంటే సమయమే తెలియడం లేదు" అన్నాను.

"నువ్వు ఎందుకో చాలా తేడాగా ఉన్నావు ఈ రోజు. ఏమైంది సార్ కి" అంది ఆమె నవ్వుతూ.

"నీ వల్లే అత్తా..." అన్నాను.

అత్త "సరే, ఇంక మాటలు చాల్లే, ఇంకేమైనా మిగిలితే తినేయ్" అంది.

నేను నవ్వాను. "నువ్వు కూడా తినేయ్. నీకు నచ్చింది తీసుకో" అని ఒక రసమలై తీసి ఆమె ప్లేట్ లో పెట్టాను.

ఆమె చేతితో తీసుకుంటుండగా, నా వేళ్ళు ఆమె వేళ్ళకు తాకాయి. ఆమె ఒక్కసారిగా వణికింది, కానీ చేతిని వెనక్కి తీసుకోలేదు.
అప్పుడే మావయ్య తిరిగి వచ్చాడు. 

ఆయన ముఖంలో కాస్త ఆందోళన కనిపిస్తోంది.

"సారీ రవీ, వల్లీ... నాకు ఒక అర్జెంట్ పని వచ్చింది. ఇప్పుడే బయలుదేరాలి" అన్నాడు ఆయన. నా గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది. 

అత్త ముఖంలో నిరాశ స్పష్టంగా కనిపించింది.
"ఏంటండీ? ఈ రోజు రవి పుట్టినరోజు కదా, సాయంత్రం వరకు ఉండకూడదా? మనం కలిసి బీచ్ లో గడుపుదాం అనుకున్నాం కదా" అంది అత్త బ్రతిమాలినట్లుగా.

"వల్లీ, చాలా అర్జెంట్. సారీ చెప్పాలి. కానీ మీరిద్దరూ మిస్ అవ్వకండి. ప్లీజ్ ఎంజాయ్ చేయండి" అన్నాడు మావయ్య. 
ఆయన నా వైపు తిరిగి, "రవీ, డిసప్పాయింట్ అవ్వకు. నువ్వు ఎంజాయ్ చేయి. అత్త నీతో ఉంటుంది. మీరిద్దరూ సాయంత్రం వరకు బీచ్ లో గడపండి. నేను రాత్రి పది అలా వస్తాను." అన్నాడు.
"సరే మావయ్య, పర్లేదు. పని చూసుకో" అన్నాను. నేను బయటకు సాధారణంగా కనిపించడానికి ప్రయత్నిస్తూ. కానీ నా లోపల ఒక పెద్ద తుఫాను రేగుతోంది.

మావయ్య వెళ్ళిపోయాడు. మేము ఇద్దరం మాత్రమే మిగిలాం.
అత్త ముఖంలో ఇంకా నిరాశ కనిపిస్తోంది. "ఎప్పుడూ ఇలాగే. పని పని అంటూ ఎక్కడికైనా వెళ్ళిపోతారు" అంది మెల్లగా.

"అత్తా, పర్లేదులే. మనం ఎంజాయ్ చేద్దాం" అన్నాను నేను ఆమె చేతిని మెల్లగా పట్టుకుని. ఆమె నా వైపు చూసింది. "సరే, వెళ్దాం" అంది ఆమె లేచి నిలబడుతూ.