Adultery மார்கழியில் மாமியாருடன்

[nalan_v]

எப்போ தூங்கினேன்னு எனக்குத் தெரியல. எந்திரிச்சு பார்த்தா மணி 11.30. என் பொண்டாட்டி திரும்ப வர்றதுக்கு கரெக்டா இன்னும் 24 மணி நேரம் இருக்கு. காலையில என் மாமியார் கூட ரொமான்ஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சு செருப்படி வாங்காத குறையா திட்டு வாங்கிட்டு வந்து படுத்தாச்சு. ஆனா அவள அடையணும்னு எனக்குள்ள இருக்குற வெறி இன்னும் அடங்கல.

ரூமை விட்டு எந்திரிச்சு அவள் படுத்திருந்த ரூமுக்கு போய் பார்த்தேன். நல்ல தூங்கிட்டு இருக்காங்க என் மாமியார். ரெண்டு வாட்டி கூப்பிட்டு பார்த்தேன்... ஒரு ரியாக்ஷனும் இல்லை. ஆனா காலையில நைட்டில இருந்தவ, இப்போ ஒரு கருப்பு சேலையில இருக்கா. இது என் பொண்டாட்டியோட சேலை! இந்த சேலையைக் கட்டிட்டு என் பொண்டாட்டி வந்தா அன்னைக்கு அவளை நான் அனுபவிக்காம விட்டதே இல்லை. குப்புற படுத்து இருக்குறப்போ அவளோட முதுகு, இடுப்புனு எல்லாமே எனக்கு நல்லா தெரியுது. நைட்டி போட்டுத்தானே இருந்தா? இப்ப எப்படி என் பொண்டாட்டி சேலையைக் கட்டிப் படுத்து இருக்கா?

படுத்து இருக்குறப்போ தூக்கலா தெரியுற அவளோட இடுப்பையும் அமைப்பையும் பார்த்தா, அதுக்குள்ள முகத்தைப் புதைக்கணும்னு தோணுது.

ரெண்டு வாட்டி நோஸ்கட் வாங்கியாச்சு. இனி இவளைத்தான் நம்மகிட்ட வர வைக்கணும். நல்லா தூங்கிட்டு இருக்காங்க. வீட்டோட ஹால்ல அங்கேயும் இங்கேயும் ஒரு அரை மணி நேரம் நடந்தேன். அப்பப்போ அவள் படுத்திருந்த ரூமுக்குள்ள எட்டிப் பார்த்தேன். யப்பா... இடுப்பாடா அது! கருப்பு சேலையில தங்கச் சிலை மாதிரி ஜொலிக்கிறா... ஆனா அடுத்த மூவ் எடுக்குறதுக்கு எனக்கு தைரியம் இல்லை.

கிச்சனுக்கு போய் கபோர்டுல நான் மறைச்சு வச்சிருந்த விஸ்கி பாட்டிலை எடுத்து, ரெண்டு ரவுண்டு நீட்டா மிக்ஸிங் இல்லாம டக்குனு குடிச்சு முடிச்சேன். குளிருக்கு அது ரொம்ப தேவைப்பட்டுச்சு.

உள்ள ரெண்டு ரவுண்டு போனதும் எனக்குள்ள இருந்த மிருகம் இன்னும் பெருசா வெளியே வந்துச்சு. டக்குனு ஒரு ஐடியா! வீட்டோட என்ட்ரன்ஸ்ல வீட்ல உள்ள எல்லா எலக்ட்ரிக்கல் லைனுக்கும் ஒரு மெயின் டிரிப்பர் உண்டு. அதை ஆஃப் பண்ணிட்டா எப்படி ஆன் பண்ணணும்னு அத்தைக்கு தெரியாது. வீட்டில் உள்ள எல்லா ரூமுக்கும் கரண்ட்டை கட் பண்ணி விட்டேன்... என்னோட ரூமைத் தவிர! என்னதான் பெங்களூரு குளிரா இருந்தாலும் ஃபேன் இல்லாம தூங்க முடியாது. இனி அவளைத் தேடி நான் போக வேண்டாம்... அவளே என் ரூமுக்குத்தானே வரணும்!

ஒண்ணுமே தெரியாத மாதிரி என்னோட ரூமுக்குள்ள போய் கம்ப்யூட்டர்ல கேம் விளையாட ஸ்டார்ட் பண்ணேன். டிரைவிங் கேம். நிஜமா ஒரு கார் ஓட்டுற ஃபீலிங் ஃபுல்லா கிடைக்கும். ஸ்டீயரிங் வீல், கியர் பாக்ஸ், ஆக்சிலரேட்டர்னு ஃபுல் செட்டப். ஒரு அரை மணி நேரம் விளையாடி இருப்பேன்... கதவைத் திறக்குற சத்தம் கேட்டுச்சு. கேட்டாலும் நான் திரும்பிப் பார்க்கல. இனி அவளா வந்துதான் என்கிட்ட பேசணும்.

"என்னனு தெரியல தம்பி... ரூம்ல ஃபேன் ஓடல. ஃபேன் இல்லாம தூங்க முடியல."

தலையை மட்டும் லேசா திருப்பிப் பார்த்த மாதிரி, "அப்படியா... என்னனு தெரியலையே! எனக்கு ஃபுல்லா கரண்ட் எல்லாம் இருக்கு, ஃபேனும் நல்லா ஓடுது. இருங்க, இந்த கேமை முடிச்சுட்டு வந்து பார்க்கிறேன்"னு கெத்து மெயின்டெய்ன் பண்ணி சீன் போட்டேன். ஆனா அவளைப் பார்த்த அந்த பத்து வினாடியில் என் மனசுக்குள்ள தோன்றியது — நெற்றியிலும் கழுத்திலும் முத்து முத்தாக வேர்வை. தூங்கி முழிச்சு வந்ததால சேலையை ரொம்ப ஒன்னும் மறைச்சுக் கட்டல. அங்கங்க விலகி அப்படி ஒரு காட்சி! சேலை மறைக்காத இடுப்புல வேர்வைத் துளி...

நான் பாட்டுக்கு திருப்பி கார் ஓட்டிக்கிட்டே இருந்தேன். அவள் நிக்கிறா என்பது எனக்கு நன்றாகத் தெரிகிறது, ஆனா கண்டுக்கவே இல்லை. வாசல்ல நின்னபடியே என்னோட கேமைத்தான் பார்த்துட்டு இருக்கா. நின்று நின்று எனக்காக காத்திருந்தவள், பொறுமையாக எனக்கு பின்னால் சென்று கட்டிலில் உட்கார்ந்தாள்.

சரி ரொம்ப சீன் போடுறோம்னு எந்திரிச்சு வெளியே போய் செக் பண்ற மாதிரி நடிச்சேன். ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் அங்கேயும் இங்கேயும் பார்த்துட்டு,

"தெரியல அத்தை. அப்பார்ட்மெண்ட் எலக்ட்ரீஷனுக்கு கால் பண்றேன்"னு சொல்லிவிட்டு எலக்ட்ரீஷனுக்கு கால் செய்து பேசுவது போல நடித்தேன்.

"என்னப்பா இப்படி சொல்ற? வீடு ஃபுல்லா கரண்ட் இல்லை... நாளைக்குத்தான் வருவேன்னு சொன்னா என்ன அர்த்தம்? அசோசியேஷன்ல கம்ப்ளைன்ட் பண்ணவா? நீ லீவு போட்டுட்டு போனா வேற யாராவது இருக்கணும் இல்ல?" போனை கட் செய்வது போல நடித்துவிட்டு,

"அறிவே இல்லை! மெயின்டனன்ஸுக்கு மாசம் 17 ஆயிரம் கொடுக்குறோம், கரண்ட் இல்லைனா நாளைக்கு வரேன்னு சொல்றான். வெளியூர் போயிருக்கானாம்..."

அவள் முகத்தில் ஒரு ஏமாற்றமும் கவலையும் தெரிந்தது. ரொம்ப நல்ல பையன் மாதிரி நடித்து, "நீங்க வேணா இங்க படுத்து தூங்குங்க. பக்கத்துலதான் என்னோட காலேஜ் ஃப்ரெண்ட் வீடு இருக்கு, நான் இன்னைக்கு அங்க போய் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கிறேன்" என்று சொன்னேன்.

"இல்ல இல்ல... உங்களுக்கு ஏற்கனவே உடம்பு சரியில்லை. அதுவும் இல்லாம சனி, ஞாயிறு லீவு மட்டும்தான் உங்களுக்கு ரெஸ்ட் எடுக்க நேரம். நான் அந்த ரூம்ல அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கிறேன். பகல்லதான் பிரச்சனை... நைட்டு ஜன்னலை திறந்து வச்சா பயங்கரமா குளிரத்தான் செய்யும்."

சொல்லிவிட்டு ஹாலுக்கு சென்று 'சிவகாமியின் சபதம்' புத்தகத்தை எடுத்து படிக்க சோபாவில் அமர்ந்தாள்.

"காலையில உங்களை கொஞ்சம் பயமுறுத்திட்டேன்... அதான் கேட்டேன் ஃப்ரெண்ட் வீட்டுக்கு போலாமானு."

புத்தகத்திலிருந்து கண்களை உயர்த்தி என்னை கண்ணோடு கண் பார்த்தாள். "தம்பி, சும்மா ஏதாவது பேசாதீங்க. உங்களைப் பார்த்து எனக்கு என்ன பயம்? அதை நான் அப்பவே மறந்துட்டேன்."

"ம்ம்..." வார்த்தைகளால் பேசாமல் தலையசைத்தேன். சோகமாக இருப்பது போல் நான் நடித்ததால், என்னைச் சந்தோஷப்படுத்தும் விதமாக, "ஆக்சுவலா எனக்கு கார் டிரைவிங் கேம் விளையாட ரொம்ப ஆசை. நம்மளால ரோட்டுலதான் ஓட்ட முடியாது, எங்கயாவது கொண்டு போய் இடிச்சுடுவோம். அந்த கேம் நான் கொஞ்சம் ட்ரை பண்ணவா?" என முகத்தில் ஒரு புது மலர்ச்சியுடன் கேட்டாள்.

இது என்ன பழம் நழுவி பாலில் விழுற கதையா இருக்கு? நானும் சிரிப்புடன்,

"வாங்க அத்தை... மாமா வர்றதுக்குள்ள உங்களை ஒரு சூப்பர் டிரைவரா மாத்திடுறேன்!" என்று சொல்லிவிட்டு என் அறையை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினேன். எனக்கு பின்னாடி அவளும் வந்தாள்.

"முதல்லயே ஓட்டுறப்போ ரேசிங் கேம் போட்டா உங்களுக்கு கஷ்டம். கேஷுவலா ஒரு ஊருக்குள்ள ஓட்டுற மாதிரி கேம் ஓபன் பண்றேன்."

"ஆமாம் தம்பி, எனக்கு ரேஸ் வேண்டாம்... நம்ம ஊர்ல ஓட்டுற மாதிரியே வேணும். எனக்கு விளையாட்டா வண்டி ஓட்டிப் பழகணும்."

"கண்டிப்பா... அதுக்குன்னு நம்மகிட்ட ரெண்டு மூணு கேம் இருக்கு."

கேம் செட்டிங் எல்லாம் செய்துவிட்டு சும்மா ஓட்டிப் பார்த்தேன். எல்லாம் சரியாக வேலை செய்ததும், "வாங்க... இந்த சேர்ல உட்காருங்க" என்று சொன்னேன்.