Adultery டியூசன் தந்த பாடம்

[Venusboy]

ராஜ் வீட்டுக்கு வந்ததும் சாப்பாடு மேசையில் உக்காந்தான். நான் சமைத்த சாம்பாரும் ரசமும் வைத்திருந்தேன். அவன் சாப்பிடும்போது நான் பக்கத்தில் உக்காந்து பேசினேன்.

“கார்த்திக் மூணு நாளா வரல. அவன் அம்மா ஜுரம்னு சொல்றாங்க. ஆனா எனக்குத் தெரியும்… அன்று இரவு நடந்ததெல்லாம் அவனுக்கு ரொம்ப அதிகமா போயிடுச்சு. பயந்துட்டான் போல.”

ராஜ் தலையை ஆட்டினான். “ஆமா. முதல் முறை அப்படி நடந்தா சிலருக்கு ஷாக் ஆகும். வயசுல இருக்கான். கொஞ்சம் நேரம் விட்டுவிடு. அவன் தானே வருவான்.”

நான் மெதுவாகச் சொன்னேன். “நீ என்ன நினைக்கிறாய்?”

ராஜ் சாப்பாட்டை முடித்துவிட்டு என் கையைப் பிடித்தான். “நான் நினைக்கிறேன்… அவன் உனக்குப் பிடிச்சிருக்கு. உனக்கும் அவனுக்கும் இடையே ஏதோ இருக்கிறது. நான் அதைத் தடுக்க மாட்டேன். மாறாக… எனக்குப் பிடிக்கும் நீ அவனோட இருக்கும்போது.”

நான் அவன் கண்ணில் பார்த்தேன். “நீ இருக்கும்போதுதானே?”

ராஜ் சிரித்தான். “இல்லை. நான் இல்லாதபோதும். உனக்கு விருப்பமானால். நான் பொறாமைப்பட மாட்டேன். உண்மை.”

அன்று இரவு நாங்கள் படுக்கைக்குச் சென்றோம். ராஜ் என்னை இறுக அணைத்து முத்தமிட்டான். ஆனால் அன்று எந்த விளையாட்டும் இல்லை. வெறும் அமைதி. வெளியே மழை நின்றுவிட்டது. உள்ளே என் மனசு மட்டும் கார்த்திக் பக்கம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

அடுத்த நாள் காலை ராஜ் ஆபீஸுக்குப் போகும் முன் என்னை அழைத்தான்.

“கேள். அடுத்த வாரம் முதல் நான் ஒரு மாதத்துக்கு டெல்லி போகணும். ஆபீஸ் மீட்டிங். திட்டம் பெரியது. ஒரு மாதம் அங்கேயே தங்கணும். நீ தனியா இருக்கப் போற.”

நான் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தேன். “ஒரு மாசமா? இவ்வளவு நாள் சொல்லலயே?”

“நேத்துதான் கன்ஃபர்ம் ஆச்சு. நீ பயப்படாதே. வீட்டுக்கு வர மாட்டாங்க. நீ பாத்துக்கோ. ஆனா…” அவன் என் இடுப்பை இழுத்து தன் அருகில் இழுத்தான். “…கார்த்திக் வந்தா அவனை விரட்டாதே. நீ விரும்பினால் அவனை வைத்துக்கோ. நான் திரும்பி வரும்போது நீ சொல்லு. எனக்குக் கேட்க ஆசை.”

நான் அவன் மார்பில் முகத்தை வைத்தேன். “நீ உண்மையா சொல்ற?”

“ஆமா. என் பொண்டாட்டிக்கு சுதந்திரம் கொடுத்திருக்கேன். அதை நான் மதிக்கிறேன். போயிட்டு வா.” அவன் என் நெற்றியில் முத்தமிட்டு வெளியே சென்றான்.

அன்று மாலை டியூஷன் நேரம். அருண், சரத், விஜய் வந்தார்கள். கார்த்திக் இல்லை. நான் பாடம் சொல்லி முடித்து அவர்களை அனுப்பிவிட்டேன். வீடு அமைதியாகிவிட்டது. நான் சோபாவில் உக்காந்து டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். மனசு மட்டும் அலைபாய்ந்தது.

இரவு ஒன்பது மணி. மொபைல் அடித்தது. கார்த்திக் நம்பர்.

நான் எடுத்தேன். “ஹலோ…”

அவன் குரல் மெல்லியதாக இருந்தது. “அக்கா… நான்… பேசலாமா?”

“பேசு கார்த்தி. எப்படி இருக்க?”

“ஜுரம் போயிடுச்சு. ஆனா… அன்று நடந்தது நினைச்சு… வர முடியல. மன்னிச்சுக்கோங்க.”

நான் மெதுவாகச் சிரித்தேன். “பயப்படாதே. ராஜ் அண்ணாவும் நான் பேசினோம். நீ வரலாம். யாரும் கோவப்பட மாட்டாங்க.”

அவன் கொஞ்சம் நேரம் மௌனமாக இருந்தான். பிறகு, “அண்ணா வீட்ல இருக்காங்களா?”

“இல்லை. அவர் டெல்லி போயிட்டாரு. ஒரு மாசம் ஆபீஸ் மீட்டிங். நாளைக்கு ஃப்ளைட்.”

மறுபக்கம் அமைதி. பிறகு அவன் குரல் கொஞ்சம் தெளிவாக வந்தது. “அப்போ… நான் நாளைக்கு டியூஷனுக்கு வரலாமா?”

“வா. மற்ற பசங்க வந்தாலும் சரி. நீ தனியா வந்தாலும் சரி. நான் இருக்கேன்.”

“சரி அக்கா… நன்றி.” அவன் போனை வைத்துவிட்டான்.

நான் போனை கீழே வைத்து சோபாவில் சாய்ந்தேன். உள்ளே ஒரு வினோதமான உற்சாகம். ராஜ் ஒரு மாசம் இல்லாதபோது… கார்த்திக் மட்டும்… 

அடுத்த நாள் காலை ராஜ் பேக் போட்டுக்கொண்டு புறப்பட்டான். விமான நிலையத்துக்கு டாக்ஸி வந்தது. அவன் என்னை இறுக அணைத்து முத்தமிட்டான்.

“ஒரு மாசம். நீ பாத்துக்கோ. கார்த்திக் வந்தா… நீ விரும்பும்போது அவனை வை. நான் திரும்பி வரும்போது எல்லாம் சொல்லு. விவரமா. புரிஞ்சதா?”

நான் தலையாட்டினேன். “புரிஞ்சுது. போயிட்டு வா.”

அவன் சிரித்துக்கொண்டே கார் ஏறினான். நான் கேட் வரை போய் அவனை அனுப்பினேன். வீடு திரும்பி வந்ததும் அமைதி. நான் சமையலறைக்குப் போய் காபி போட்டேன். மனசு ஏற்கனவே மாலை நேரத்தை எண்ணிக்கொண்டிருந்தது.

மாலை நான்கு மணி. டியூஷன் நேரம். அருண், சரத் வந்தார்கள். விஜய் இன்று வரவில்லை. நான் பாடம் சொல்லிக்கொண்டிருந்தேன். ஐந்து மணிக்கு அவர்கள் போனார்கள். நான் கதவை மூடினேன்.

ஆறு மணி. மணியடித்தது. நான் கதவைத் திறந்தேன்.

கார்த்திக் நின்றிருந்தான். புத்தகத்தோடு. ஆனால் அவன் கண்கள் வேறு ஏதோ சொல்லிக்கொண்டிருந்தன. அவன் உள்ளே வந்தான். நான் கதவை மூடினேன்.

“வா. உக்காரு,” என்று சொல்லி அவனை சோபாவுக்கு அழைத்தேன்.

அவன் உக்காந்தான். நான் அவன் அருகில் அமர்ந்தேன். புத்தகத்தைத் திறக்கவில்லை.

“அண்ணா ஒரு மாசம் இல்லையா?” என்று அவன் கேட்டான்.

“ஆமா. டெல்லி. ஒரு மாசம்.”

கார்த்திக் என் முகத்தைப் பார்த்தான். “அப்போ… நான்… தினமும் வரலாமா?”

நான் மெதுவாக அவன் கையைப் பிடித்தேன். “வரலாம். டியூஷனுக்கும்… வேறு காரணத்துக்கும்.”

அவன் முகம் சிவந்தது. ஆனால் அவன் கை என் கையை இறுகப் பிடித்தது.

நான் எழுந்து நின்று அவன் முன்னால் நின்றேன். “இன்று மற்ற பசங்க போயிட்டாங்க. நீ மட்டும்தான். பயப்படாதே.”

நான் அவன் கன்னத்தில் கையை வைத்து மெதுவாக முத்தமிட்டேன். அவன் உதடுகள் நடுங்கின. ஆனால் இந்த முறை அவன் என் இடுப்பைப் பிடித்து என்னை தன் மடியில் இழுத்தான்.

நான் அவன் மடியில் உக்காந்தேன். நைட்டி மேலே சரிய, என் தொடைகள் அவன் கால்களில் பட்டன. அவன் கைகள் என் முதுகில் சென்றன. நான் அவன் காதில் கிசுகிசுத்தேன்.

“இன்று ராஜ் இல்ல. நான் மட்டும்தான். நீ என்ன வேணும்னாலும் செய்யலாம்.”

கார்த்திக் என் தலைமுடியைப் பின்னால் எடுத்து, என் கழுத்தில் முத்தமிட்டான். அவன் மூச்சு வெப்பமாக இருந்தது. நான் அவன் டி-ஷர்ட்டை மேலே தூக்கினேன். அவன் மார்பு வெளியே வந்தது. நான் அதில் முத்தமிட்டேன். அவன் என் நைட்டியின் கழுத்துப்பகுதியை இழுத்து, என் தோளை முத்தமிட்டான்.

நான் எழுந்து நின்று நைட்டியை மேலே தூக்கினேன். உள்ளே பிராவும் பேண்டியும் மட்டும். கார்த்திக் பிராவை அவிழ்த்தான். அவன் என் முலையை வாயில் போட்டு சப்பினான். அவன் கைகள் என் தொடையை வருடின.

“பெட்ரூம் போவோமா?” என்று நான் கேட்டேன்.

அவன் தலையாட்டினான். நாங்கள் இருவரும் படுக்கை அறைக்குச் சென்றோம். நான் கதவை மூடினேன்.

படுக்கையில் நான் படுத்துக்கொண்டேன். கார்த்திக் என் மேல் ஏறி முத்தமிட்டான். அவன் கைகள் என் உடலில் அலைந்தன. நான் அவன் ட்ரவுசரை அவிழ்த்தேன். அவன் சுன்னி ஏற்கனவே கடினமாகி இருந்தது. நான் அதைப் பிடித்து வருடினேன்.

கார்த்திக் என் பேண்டியை கழற்றினான். என் கால்களை அகட்டினான். அவன் சுன்னியை என் புண்டை வாயில் வைத்து மெதுவாக உள்ளே தள்ளினான். நான் ஆஹ் என்று சத்தமிட்டேன்.

“ஆழமா போடா… பயப்படாதே,” என்று நான் சொன்னேன்.

கார்த்திக் வேகத்தை அதிகரித்தான். படுக்கை சத்தம் போட்டது. அவன் என் முலையைப் பிடித்து கசக்கினான். நான் அவன் முதுகைப் பிடித்துக்கொண்டு கதறினேன்.

“எப்படி இருக்கு? உன் சுன்னி என் உள்ளே?”

“ஆழமா… நல்லா இருக்கு அக்கா…” அவன் மூச்சு வாங்கியபடி சொன்னான்.

சிறிது நேரம் கழித்து நான் அவனை நிறுத்தினேன். “மாத்து. நான் மேலே வரேன்.”

அவன் படுத்துக்கொண்டான். நான் அவன் மேல் ஏறி உட்கார்ந்து, அவன் சுன்னியை என் உள்ளே விட்டுக்கொண்டு மெதுவாக அசைந்தேன். அவன் என் இடுப்பைப் பிடித்து மேலே தள்ளினான். நான் வேகமாக அடித்தேன். அவன் என் முலையை சப்பிக்கொண்டிருந்தான்.

“இருவரையும் சேர்த்துத் தொடணும்னு ஆசை… ஆனா இன்று நீ மட்டும்தான்,” என்று நான் சிரித்தேன்.

நான் நான்கு கால்களில் நின்றேன். கார்த்திக் பின்னால் இருந்து உள்ளே நுழைந்தான். அவன் என் இடுப்பைப் பிடித்து அடித்துக்கொண்டிருந்தான். நான் படுக்கையைப் பிடித்துக்கொண்டு கதறினேன்.

மூச்சு சத்தமும், படுக்கை சத்தமும், என் கதறலும் அறையை நிரப்பின. கார்த்திக் வேகமாக அடித்துவிட்டு, “நான் விடப் போறேன் அக்கா” என்றான். அவன் என் உள்ளே விட்டான். நான் அவனைப் பிடித்துக்கொண்டு உச்சத்தை அடைந்தேன்.

இருவரும் படுக்கையில் விழுந்தோம். வியர்வையில் நனைந்திருந்தோம். கார்த்திக் என் தோளில் கையைப் போட்டான். சிறிது நேரம் யாரும் பேசவில்லை. மூச்சு மட்டும்.



கார்த்திக் வெட்கத்துடன் தலையாட்டினான். நான் அவனைப் பார்த்து சிரித்தேன். “இன்னும் கொஞ்சம் இளைப்பாறு. பிறகு இன்னொரு ரவுண்ட் போடலாம். ஒரு மாசம் இருக்கே… தினமும் இப்படி இருக்கலாம்.”

கார்த்திக் என் முலையைத் தொட்டுக்கொண்டே, “சரி அக்கா. நான் நாளைக்கும் வருவேன்,” என்றான்.

அவன் கை என் தொடையில் மெதுவாக அசைந்துகொண்டிருந்தது. நாங்கள் இருவரும் அப்படியே படுத்திருந்தோம். வெளியே காற்று அடித்தது. உள்ளே இருவருடைய உடல்களின் வெப்பம் மட்டும்.

ராஜ் டெல்லியில் இருந்தான். நான் வீட்டில் கார்த்திக்கோடு. ஒரு மாசம்… என்னவெல்லாம் நடக்கப்போகிறது என்று யோசித்துக்கொண்டே நான் அவன் மார்பில் முகத்தை வைத்துக்கொண்டேன்.