Adultery మధుమిత :ఒక అందమైన అమ్మ కథ

[gvsubu1995]

మధుమితకి ఒక్కడే కొడుకు – సిద్ధార్థ్. సిద్ధు. రెండో సంతానం సమయంలో కొన్ని సమస్యల వల్ల అబార్షన్ అయింది. అప్పటి నుంచి ఆపరేషన్ చేయించుకోలేదు. ఇంకా ఆమె గర్భం ధరించే సామర్థ్యం ఉంది. మంచి స్పెర్మ్ లోపలికి వెళితే ఇంకా ప్రెగ్నెంట్ అయ్యే అవకాశం ఉంది. ఆ విషయం ఆమెకు తెలుసు. కానీ ఇప్పుడు ఆ ఆలోచన కూడా ఆమె మనసులో లేదు .




రెండు రోజులు గడిచాయి. బయటికి అంతా నార్మల్‌గా ఉంది. సిద్ధు కాలేజీకి వెళ్తున్నాడు. వస్తున్నాడు. మధుమిత వంటింట్లో పనులు చేస్తోంది. కానీ లోపలి మాత్రం పూర్తిగా మారిపోయింది.
గత రెండు వారాల్లో జరిగినవన్నీ ఆమె మనసులో తిరుగుతూనే ఉన్నాయి. కార్తిక్ మాటలు… ఆ ఫోటోలు… చేతులు పైకి ఎత్తినప్పటి ఫోటో… సంకలు… లోతైన బొడ్డు… అన్నీ గుర్తు వచ్చి ఆమె శరీరం వణికిపోతోంది. ఆమెకు ఇప్పుడు తనే తనను గుర్తు పట్టడం కష్టంగా ఉంది. ఒక 38 ఏళ్ల అమ్మ… సంప్రదాయ భార్య… ఇప్పుడు ఒక 22 ఏళ్ల అబ్బాయి ఆదేశాలు విని ఫోటోలు పంపేసిన స్థితి.
ఆమెకు ఇప్పుడు తను టీనేజర్‌లా అనిపిస్తోంది. గుండె లబ్ లబ్ మంటూ కొట్టుకుంటోంది. ఎప్పుడు సిద్ధు ఇంటికి వస్తే… ఆమె మనసులో ఒక ఆశ పుడుతోంది.
“ఇప్పుడు కార్తిక్ కూడా వస్తాడేమో…” అని.
కానీ సిద్ధు ఒంటరిగా వస్తున్నాడు. కార్తిక్ రావడం లేదు. ఆమె గుండెలో ఒక చిన్న నిరాశ పుడుతోంది. ఆ నిరాశను దాచుకుని సాధారణంగా నవ్వుతూ సిద్ధుకి టీ ఇస్తోంది. కానీ లోపలి మాత్రం “ఎందుకు రావడం లేదు…” అని అనుకుంటోంది.
మూడు రోజులు గడిచాయి. ఆమెకు ఇంకా సహించలేకపోతోంది. కాల్ చేయాలని అనిపిస్తోంది. కానీ భయం.
“ఫోన్ అతని తల్లిదండ్రుల దగ్గర ఉంటే… ఏం అవుతుంది? నా నెంబర్ సేవ్ అయి ఉంటే… అప్పుడు ఏం చెప్పాలి?” అని ఆమె మనసు గందరగోళం అవుతోంది.
చివరికి ఆమె సిద్ధుని అడగాలని నిర్ణయించుకుంది. సిద్ధు సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చి టీ తాగుతున్నాడు. మధుమిత పక్కనే కూర్చుంది. ఆమె ముఖం కొంచెం ఎర్రబడి ఉంది. గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఆమె సిగ్గుపడుతోంది. కానీ అడగక తప్పడం లేదు.


మధుమిత: “సిద్ధు… చదువులు ఎలా సాగుతున్నాయి రా?”
సిద్ధు: “బాగానే ఉన్నాయి అమ్మా… నైస్‌గా ఉన్నాయి.”
మధుమిత: “ఓకే… సిద్ధు… ఇటీవల నీ ఫ్రెండ్స్ ఎందుకు రావడం లేదు ఇంటికి? కార్తిక్, వినయ్… ఎప్పుడూ వచ్చేవాళ్లు కదా…”
ఆమె అడిగేటప్పుడు ఆమె ముఖం మరింత ఎర్రబడింది. ఆమెకు తనే తనను సిగ్గుపడుతోంది. “నేను ఏం అడుగుతున్నాను… నా కొడుకుని ఇలా అడుగుతున్నాను…” అని మనసులో అనుకుంటోంది. కానీ ఆపలేకపోయింది.
సిద్ధు కొంచెం ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.
సిద్ధు: “అవును అమ్మా… వాళ్లు బిజీగా ఉన్నారు. ప్రాజెక్ట్ వర్క్ ఎక్కువైంది కాబట్టి ఇప్పుడు రావడం లేదు. ఎందుకు అమ్మా… అన్నావ్?”
మధుమిత త్వరగా చెప్పింది.
మధుమిత: “లేదు లేదు సిద్ధు… సింపుల్‌గా అడిగాను… అంతే. ఏమీ కాదు.”
సిద్ధు తల ఊపి, టీ తాగుతూ కూర్చున్నాడు. కానీ అతని మనసులో ఒక చిన్న సందేహం మొదలైంది.
సిద్ధు మనసు: “అమ్మ ఎందుకు అడిగింది? ఇటీవల కార్తిక్ గురించి ఎక్కువగా మాట్లాడుతోంది… కేవలం కాజువల్‌గా అడిగిందేమో… అయినా కొంచెం విచిత్రంగా అనిపిస్తోంది…”
కానీ అతను ఎక్కువగా ఆలోచించలేదు. సాధారణంగా తీసుకున్నాడు.
మధుమిత మాత్రం ఆ సంభాషణ తర్వాత గదిలోకి వెళ్లి తలుపు మూసుకుంది. ఆమె గుండె ఇంకా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఆమె ముఖం ఎర్రబడి ఉంది. ఆమెకు సిగ్గు, ఉత్తేజం, ఆశ, నిరాశ… అన్నీ కలిసి వచ్చాయి.
మధుమిత మనసు: “అయ్యో… నేను ఏం చేస్తున్నాను… నా కొడుకుని అడిగాను… కార్తిక్ ఎందుకు రావడం లేదో తెలుసుకోవాలని… నేను ఇంతగా మారిపోయానా? ఇంకా అతని ఫోటోలు గుర్తు వస్తున్నాయి… నా సంకలు… నా బొడ్డు… అన్నీ అతని మనసులో ఉన్నాయని తెలుసు… ఇంకా ఎంతకాలం ఇలా ఉంటాను… ఎప్పుడు వస్తాడు… ఎప్పుడు మళ్లీ చూస్తాడు…”
ఆమె కళ్లు మూసుకుని గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది. శరీరం ఇంకా వణికిపోతోంది. ఆమెకు తను ఇంకా టీనేజర్‌లా అనిపిస్తోంది. కానీ ఆ భావనతో పాటు భారీ సిగ్గు కూడా ఉంది......