Adultery પૂજા ની પૂજા સંપૂર્ણ

[maitripatel]

બાબાજીએ ધીમેથી કાચ નો ગ્લાસ નીચે મૂક્યો અને ગોપાલની આંખોમાં ઊંડાણપૂર્વક જોઈને કહ્યું,

"મને લાગે છે કે કંઈક બીજું છે, ગોપાલ... જે તું મને નથી કહી રહ્યો. સાચું કહું છું ને?" મૈત્રી ની રચના.
 
ગોપાલનો શ્વાસ અટકી ગયો. તેનો ચહેરો તરત જ નિસ્તેજ થઈ ગયો, જાણે તે ચોરી કરતા પકડાઈ ગયો હોય. તેના હાથ ધ્રુજવા લાગ્યા. ગ્લાસ તો જાણે કે ધરતીકંપ થી ધ્રુજતો હોય તેમ હલવા લાગ્યો.
 
ગોપાલ: "કંઈક... કંઈક બીજું... એટલે....તમારો શું મતલબ...? બાબાજી, એવું કંઈ નથી...મારે તમારા થી શું કામ છુપાવું પડે, જ્યારે તમે હવે બધું જ જાણો છો."
 
બાબાજીએ રહસ્યમય સ્મિત સાથે માથું હલાવ્યું.
 
"જુઓ, ગોપાલ... મને સામાન્ય માણસ ન માનો. હું ફક્ત સામેવાળાના ચહેરાને જોઈને જ વ્યક્તિની અંદરનો અંધકાર અને અશાંતિ બંને વાંચી શકું છું. તમે હજી મારા જ્ઞાનમાં સંપૂર્ણ વિશ્વસનીય નિપુણતા મેળવી નથી. એટલે કે હજી મને તું જ્ઞાની માનતો નથી. તમારી આંખો, તમારો ચહેરો, તમારી હડકંપ... બધું જ સૂચવે છે કે તમે કંઈક ખૂબ જ ગંભીર બાબત છુપાવી રહ્યા છો." મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ.
 
ગોપાલનું મોં ખુલી ગયું. તેણે ગભરાટથી આસપાસ જોયું. દારૂનો નશો પણ ઝડપથી સાતમાં આસમાને થી પાતાળ તરફ ઓછો થઈ રહ્યો હતો.
 
બાબાજી આગળ ઝૂક્યા અને આદેશ આપતા સ્વરમાં કહ્યું,
 
“તું તારી પત્ની સિવાય બીજા કોઈને પણ કામાતુર આંખોથી જુએ છે... ખરું ને?”
 
ગોપાલે તોતડા આવજે, “કોણ... કોને... બાબાજી?”
 
બાબાજી, દરેક શબ્દ ને ભારે બનાવતા, બોલ્યા,
 
“રિચા ને.”
 
ગોપાલના હાથમાંથી લગભગ ગ્લાસ નીચે પડતા પડતા રહી ગયો. દારૂના થોડા ટીપાં સાદડી પર પડ્યા. હવે તે સંપૂર્ણપણે પકડાઈ ગયો. તેનો ચહેરો શરમ, ડર અને અપરાધભાવથી લાલ થઈ ગયો. મન માં એક ગાળ આપતા “ માં ચોદાઈ ગયી. આ બાબો ભોસડીનો.....” રચયિતા મૈત્રી પટેલ છે.
 
બાબાજીએ નરમ પણ જોરદાર અવાજમાં કહ્યું,
 
“જુઓ, ગોપાલ... મારાથી કંઈ છુપાવવાનો કોઈ અર્થ અને ફાયદો જ નથી. મને બધું ખુલ્લેઆમ કહો. તું મને જેટલું સત્ય કહેશે, મારા માટે તને મદદ કરવી એટલી સરળ બનશે. અને હા... તું જેની સાથે ઈચ્છે તેની સાથે તારી તરસ છીપાવી શકે છે... પણ તારે મને બધું કહેવું તો પડશે જ.” એક આદેશાત્મક અવાજ.
 
ગોપાલ સમજી ગયો કે હવે કોઈ છુટકારો કે બચવાનો કોઈ રસ્તો નથી. બાબાજી ખરેખર “અંતર્યામી” લાગતા હતા. તેણે ધ્રૂજતા હાથે ગ્લાસ ઉપાડ્યો, એક મોટો ઘૂંટડો સીધો જ પેટ માં ઉતારી લીધો, અને આંખો નીચી કરીને કહ્યું,
 
"બાબાજી... મને માફ કરો. મેં તમને આખી વાર્તા કહી નથી. ખરેખર... જ્યારથી મયુરી મને ધુત્કાર આપવા લાગી છે, ત્યારથી મારી નજર આપોઆપ મારી દીકરી રિચા પર જાય છે. તે હંમેશા મારી સંભાળ રાખે છે. જ્યારે પણ મારો મયુરી સાથે ઝઘડો થાય છે, ત્યારે તે જ મારા માટે ખોરાક રાંધે છે. જ્યારે હું પીધા પછી સૂઈ જાઉં છું, ત્યારે તે મને એક ગ્લાસ અને પાણી લાવે છે. તે મારા માટે ખાવા માટે કંઈક નું કંઈક રાંધે છે અને મને ખવડાવે છે... અને જ્યારે તે આ બધું કરી રહી છે... ત્યારે મારી નજર તેના પર... તેના ફૂલેલા સ્તનો પર અટકી જાય છે."
 
ગોપાલનો અવાજ ધીમે ધીમે ધ્રૂજવા લાગ્યો.
 
"જ્યારે તે મને જમવાનું પીરસવા માટે નીચે ઝૂકે છે, ત્યારે હું તેના બ્લાઉઝમાંથી તેના નાના સ્તનની ડીંટી જોઈ શકું છું... અને જ્યારે તે ચાલે છે, ત્યારે તેનું માંસલ, નાજુક ગાંડ હલતી રહે છે... બાબાજી, કેટલી વાર હું મારી જાતને રોકી શકતો નથી... હું લોડો રીતસર નો મસળું છું. એ ભેણચોળીની ની ગાંડ પણ મસ્ત ખીલી છે, જેટલી ઉપર નીચે થાય છે તેટલું જ દુખાવો મારા લોડા ને થાય છે. તેની મટકતી ગાંડ જોઇને ને હું તેની નાની અમથી ચૂત ની કલ્પનાઓ કરું છું, અને તેની ચૂત ને જોવા નો નિષ્ફળ પ્રયાસ કરું છું."
 
બાબાજી શાંતિથી સાંભળતા રહ્યા, તેમની આંખોમાં એક વિચિત્ર ચમક. રીચા આપું તો મયુરી ને બહુ આરામ થી ચોદી શકાય તેમ છે. સાલું રુચા ને પણ મારે જ ચોદવી જોઈએ, તેનું શીલ પણ મારા લોડે જ તૂટવું જોઇને..................
 
ગોપાલે આગળ કહ્યું,
 
“અને એક દિવસ... જ્યારે મયુરી રસોડામાં હતી... રિચા મને ખાવા માટે કંઈક લાવી. હું ખુરશી પર બેઠો હતો. મેં તેને બોલાવી અને... તેને મારા ખોળામાં બેસાડી. મેં તેની કમર પકડી અને તેને હળવેથી પ્રેમ કરવા લાગ્યો. તેનો ચહેરો મારા ચહેરાની બિલકુલ બાજુમાં હતો. તે મને શાળા વિશે કહેવા લાગી... તેના ગુલાબી, નાજુક હોઠ તે બોલતી વખતે હલતા હતા... હું મારી જાતને કાબુમાં રાખી શક્યો નહીં. મેં તેનો ચહેરો બંને હાથથી પકડી રાખ્યો અને તેના હોઠ પર જોરથી ચુંબન કર્યું...” સપાદીકા ફનલવર છે.
 
બાબાજીએ અટકાવ્યું, તેનો અવાજ કોઈ જાણવા ની ઉત્કંઠા દર્શાવ્યા વિના,
 
“જ્યારે તે તેને ચુંબન કર્યું, ત્યારે તેણે પ્રતિકાર ન કર્યો? તે ચીસો ન પાડી?”
 
ગોપાલે શરમથી માથું નીચે તરફ નમાવતા કહ્યું,
 
"પહેલા તો તે થોડી ચોંકી ગઈ... પણ તે ચીસો ન પાડી. તેણે ફક્ત મારી છાતી પર હાથ મૂક્યો અને તેને હળવેથી ધક્કો માર્યો. પછી તે શરમથી ચૂપ થઈ ગઈ. મેં તેને મારા ખોળામાં વધુ કડક રીતે પકડી રાખી... તેના નાજુક સ્તનો મારી છાતી પર દબાયા. મેં ફરીથી તેના હોઠને ચુંબન કર્યું... આ વખતે થોડો વધુ સમય... અને મારી જીભ પણ તેના રસ થી ભરેલા મોઢામાં દાખલ કરી, રસ ચૂસવા માટે જ તો. તે ધ્રૂજતી હતી, બાબાજી... પણ તે ચૂપ રહી."
 
ગોપાલની આંખો હવે નીચે હતી. તેનો ચહેરો અપરાધભાવ અને ઉત્તેજનાના મિશ્રણથી લાલ થઈ ગયો હતો.
 
**********************************************************............................


આજે અહી સુધી જ દોસ્તો.....


ફરી મળીયે ત્યાં સુધી આપના મંતવ્યો ની અપેક્ષા સહ:


મૈત્રી પટેલ તરફ થી જય ભારત.