Yesterday, 06:29 PM
હું મમ્મીની વાતને ઈગ્નોર કરી રહી હતી અને અચાનક ઘરની ડોરબેલ વાગી, જેવો મેં દરવાજો ખોલ્યો તો સામે આર્યનના પપ્પા માધવ ઉભા હતા. હું એમને જોઈને ખૂબ જ ખુશ થઈ ગઈ, હું એમને આદરપૂર્વક ઘરમાં લઈ ગઈ, મમ્મીને પણ એમને મળીને ખૂબ આનંદ થયો. એ મમ્મી સાથે વાતો કરવા લાગ્યા અમારા ઘર વિશે, મારા પપ્પાના અવસાન વિશે વગેરે. બધી વાતો કરતાં કરતાં મમ્મીને એમણે એ વાત કરી કે જે એ ખરેખર કરવા આવ્યા હતા, મારા અને એમના દિકરા આર્યનના મેરેજ બાબતે.
એમણે મમ્મીને કહ્યું "સુજાતાજી... મેં જ્યારથી તમારી છોકરીને જોઈ છે ત્યારથી જ એને મારા ઘરની વહુ બનાવવાનું નક્કી કરી લીધું હતું... મને તમારી છોકરી જેવી સુંદર અને સુશીલ છોકરી જોઈએ છે... જો તમને વાંધો ના હોય તો..."
આર્યનના પપ્પાની વાત સાંભળતાં જ મમ્મીનો હરખ સમાતો નહોતો અને મારો ચહેરો તો ખુશીનો માર્યો લાલ થઈ ગયો, હું ત્યાંથી ઉભી થઈને મારા રૂમમાં જતી રહી.
મમ્મી તો આ સંબંધથી ખુબ જ ખુશ હતી પણ પછી એ હું રાજી છું અને મારી હા કે ના જાણવા માટે મમ્મી એમને કહેવા લાગી "ભાઈસાહેબ... મને તો આ સંબંધથી કોઈ વાંધો નથી પણ ખુશી છે કે મારી છોકરી તમારા મોટા ઘરની વહુ બને પણ મારે એની મરજી જાણવી જરૂરી છે, તમને તો ખબર જ છે કે આજકાલનાં છોકરાં કેવાં હોય છે"
માધવ : હા... સુજાતાજી, આજકાલનાં બાળકોની મરજી જાણવી ખૂબ જરૂરી છે.
મમ્મી : તમે બેશો... હું પલ્લવીને પૂછતી આવું...
મમ્મી ત્યાંથી ઉભી થઈને મારા રૂમમાં આવવા લાગી, મમ્મીને મારા રૂમમાં આવતી જોઈને હું જલ્દીથી બેડ પર મોં સંતાડવા ઉંધી સૂઈ ગઈ. ત્યારે મમ્મી આવી અને મારા વાળમાં હાથ ફેરવતાં બોલી, " પલ્લવી તેં સાંભળ્યું ને... ભાઈસાહેબ જે કહી રહ્યા હતા... જો પલ્લવી, આર્યન ભણેલો-ગણેલો અને દેખાવડો, સારા ખાનદાનનો છોકરો છે છતાં પણ મારે તારી મરજી જાણવી જરૂરી છે"
હું મમ્મીને શું જવાબ આપતી, મને તો આર્યન આમેય ગમવા લાગ્યો હતો, હું ચૂપચાપ, નીચે નજરો ઝુકાવીને હસવા લાગી. શરમથી મારા ગાલ લાલ થઈ ગયા હતા, આવા સમયે છોકરીના મોંઢા પરનું સ્મિત જ કહી આપે કે એની આ સંબંધ માટે હા છે.
મમ્મીએ જેવી એમને ખુશખબરી આપી કે એ જીદ્દ કરવા લાગ્યા કે એ મને આવતીકાલે જ મને એમના ઘરની વહુ બનાવીને એમના ઘરે લઈ જશે. મમ્મીએ એમને રોકવાની ઘણી કોશિશ કરી અને કહ્યું કે અમે કોઈ જાતની તૈયારી નથી કરી, પણ એમણે કહ્યું કે એમાં તૈયારીની શું જરૂર છે? અમારા ત્યાં કંઈ વાતની કમી છે? બધું જ તો છે અમારી પાસે, બસ એક વહુની ખોટ હતી જે પલ્લવીના આવવાથી એ પણ પૂરી થઈ જશે.
આર્યનના પપ્પાની ગણતરી શહેરના મોટા બિઝનેસમેનોમાં થતી. ખૂબ ઇજ્જતદાર અને વૈભવી ઘર... સાસુ કે નણંદની કોઈ માથાકૂટ જ નહીં અને છોકરી સારા ઘરે જાય એ માટે મમ્મીએ એમની વાતનું માન રાખ્યું અને અમે બીજા દિવસે સાંજે કોર્ટે મેરેજ માટે નીકળી ગયાં. જેવાં મેં અને આર્યને કોર્ટે મેરેજ કરી લીધાં અને અમારા મેરેજ સર્ટિફિકેટ પર સહી થઈ ગઈ, મારા હ્રદયના ધબકારા તેજ થઈ ગયા, મને લાગતું હતું કે જેવી મેરેજ સર્ટિફિકેટ પર સહી થઈ છે એવી જ રીતે આર્યન રાતે એની લંડરૂપી પેન વડે મારી ભોસ પર સહી કરશે અને જેનાથી મારી ભોસ હંમેશા હંમેશા માટે એની થઈ જશે. આ બધી વાતો વિચારીને મારી ભોસમાંથી પાણી નીતરવાનું ચાલું થઈ ગયું હતું. કોર્ટે મેરેજ થઈ ગયા પછી હું કારમાં બેસીને આર્યનના ઘરે પહોંચી ગઈ.
એમણે મમ્મીને કહ્યું "સુજાતાજી... મેં જ્યારથી તમારી છોકરીને જોઈ છે ત્યારથી જ એને મારા ઘરની વહુ બનાવવાનું નક્કી કરી લીધું હતું... મને તમારી છોકરી જેવી સુંદર અને સુશીલ છોકરી જોઈએ છે... જો તમને વાંધો ના હોય તો..."
આર્યનના પપ્પાની વાત સાંભળતાં જ મમ્મીનો હરખ સમાતો નહોતો અને મારો ચહેરો તો ખુશીનો માર્યો લાલ થઈ ગયો, હું ત્યાંથી ઉભી થઈને મારા રૂમમાં જતી રહી.
મમ્મી તો આ સંબંધથી ખુબ જ ખુશ હતી પણ પછી એ હું રાજી છું અને મારી હા કે ના જાણવા માટે મમ્મી એમને કહેવા લાગી "ભાઈસાહેબ... મને તો આ સંબંધથી કોઈ વાંધો નથી પણ ખુશી છે કે મારી છોકરી તમારા મોટા ઘરની વહુ બને પણ મારે એની મરજી જાણવી જરૂરી છે, તમને તો ખબર જ છે કે આજકાલનાં છોકરાં કેવાં હોય છે"
માધવ : હા... સુજાતાજી, આજકાલનાં બાળકોની મરજી જાણવી ખૂબ જરૂરી છે.
મમ્મી : તમે બેશો... હું પલ્લવીને પૂછતી આવું...
મમ્મી ત્યાંથી ઉભી થઈને મારા રૂમમાં આવવા લાગી, મમ્મીને મારા રૂમમાં આવતી જોઈને હું જલ્દીથી બેડ પર મોં સંતાડવા ઉંધી સૂઈ ગઈ. ત્યારે મમ્મી આવી અને મારા વાળમાં હાથ ફેરવતાં બોલી, " પલ્લવી તેં સાંભળ્યું ને... ભાઈસાહેબ જે કહી રહ્યા હતા... જો પલ્લવી, આર્યન ભણેલો-ગણેલો અને દેખાવડો, સારા ખાનદાનનો છોકરો છે છતાં પણ મારે તારી મરજી જાણવી જરૂરી છે"
હું મમ્મીને શું જવાબ આપતી, મને તો આર્યન આમેય ગમવા લાગ્યો હતો, હું ચૂપચાપ, નીચે નજરો ઝુકાવીને હસવા લાગી. શરમથી મારા ગાલ લાલ થઈ ગયા હતા, આવા સમયે છોકરીના મોંઢા પરનું સ્મિત જ કહી આપે કે એની આ સંબંધ માટે હા છે.
મમ્મીએ જેવી એમને ખુશખબરી આપી કે એ જીદ્દ કરવા લાગ્યા કે એ મને આવતીકાલે જ મને એમના ઘરની વહુ બનાવીને એમના ઘરે લઈ જશે. મમ્મીએ એમને રોકવાની ઘણી કોશિશ કરી અને કહ્યું કે અમે કોઈ જાતની તૈયારી નથી કરી, પણ એમણે કહ્યું કે એમાં તૈયારીની શું જરૂર છે? અમારા ત્યાં કંઈ વાતની કમી છે? બધું જ તો છે અમારી પાસે, બસ એક વહુની ખોટ હતી જે પલ્લવીના આવવાથી એ પણ પૂરી થઈ જશે.
આર્યનના પપ્પાની ગણતરી શહેરના મોટા બિઝનેસમેનોમાં થતી. ખૂબ ઇજ્જતદાર અને વૈભવી ઘર... સાસુ કે નણંદની કોઈ માથાકૂટ જ નહીં અને છોકરી સારા ઘરે જાય એ માટે મમ્મીએ એમની વાતનું માન રાખ્યું અને અમે બીજા દિવસે સાંજે કોર્ટે મેરેજ માટે નીકળી ગયાં. જેવાં મેં અને આર્યને કોર્ટે મેરેજ કરી લીધાં અને અમારા મેરેજ સર્ટિફિકેટ પર સહી થઈ ગઈ, મારા હ્રદયના ધબકારા તેજ થઈ ગયા, મને લાગતું હતું કે જેવી મેરેજ સર્ટિફિકેટ પર સહી થઈ છે એવી જ રીતે આર્યન રાતે એની લંડરૂપી પેન વડે મારી ભોસ પર સહી કરશે અને જેનાથી મારી ભોસ હંમેશા હંમેશા માટે એની થઈ જશે. આ બધી વાતો વિચારીને મારી ભોસમાંથી પાણી નીતરવાનું ચાલું થઈ ગયું હતું. કોર્ટે મેરેજ થઈ ગયા પછી હું કારમાં બેસીને આર્યનના ઘરે પહોંચી ગઈ.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)