[bigtool86]

அர்ஜுன் வாசலுக்கு முன்னால் நிற்பதைப் பார்த்து சுமதி அதிர்ச்சியடைந்தாள்.

சுமதி அர்ஜுனை உள்ளே வருமாறு அழைத்தாள். அர்ஜுன், "சரி அக்கா, நான் இங்கேயே காத்திருக்கிறேன்" என்றான். சுமதி, அவள் உடையை மாற்ற வேண்டும் என்பதைப் புரிந்துகொண்டாள், ஏனென்றால் அவள் இப்போது ஒரு துண்டை மட்டுமே அணிந்திருந்தாள். சுமதி புன்னகைத்து, அர்ஜுனை இங்கேயே காத்திருக்குமாறு கூறினாள்.

அர்ஜுன் சுமதியின் அறைக்கு முன்னால் காத்திருந்தான். முதல் மாடியில் உள்ள மற்றொரு அறையிலிருந்து கதவு திறக்கப்பட்டது, லட்சுமி அறையிலிருந்து வெளியே வந்தாள்.

லட்சுமி:- "அண்ணா, எங்க இதுக்கு காத்திருங்க..."

அர்ஜுன்:- "இப்போதுதான் சுமதி அக்கா குளியலறையிலிருந்து வந்தார், அவர் என்னை இங்கேயே காத்திருக்கச் சொன்னார்."

சுமதி உடையை மாற்ற வேண்டும், அதனால்தான் அர்ஜுன் வெளியே நிற்கிறான் என்பதை லட்சுமி புரிந்துகொண்டாள்.

5 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு கதவு திறக்கப்பட்டது. சுமதி வந்து அர்ஜுனை உள்ளே வருமாறு அழைத்தாள். அர்ஜுனை அழைக்கும்போது, லட்சுமியும் அங்கே நிற்பதை சுமதி கவனித்தாள்.

அவள் லட்சுமியிடம், "எங்கே போனாய்?" என்று கேட்டாள். அதற்கு லட்சுமி, "என் தோழியிடமிருந்து அழைப்பு வந்ததால், நான் மற்றொரு அறைக்குச் சென்றேன்" என்று பதிலளித்தாள். சுமதி, "அது என் வகுப்புத் தோழியாக இருந்தால், அவள் ஏன் அடுத்த அறைக்குச் செல்ல வேண்டும்?" என்று நினைத்தாள்.

சுமதி அர்ஜுனையும் லட்சுமியையும் தன் அறைக்குள் நுழைய வரவேற்றாள்.

மூவரும் அறைக்குள் சென்றனர். இப்போது சுமதி நீல நிற சுடியும் வெள்ளை நிற பேண்ட்டும் அணிந்திருந்தாள். ஆனால் அவள் சுடிக்கு சால்வை அணியவில்லை. இப்போது மூவரும் உள்ளே சென்று தங்கள் சிறுவயது நினைவுகளைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டனர்.

குளியலறையிலிருந்து ஒரு துண்டைக் கட்டிக்கொண்டு சுமதி வெளியே வந்த சம்பவத்தை அர்ஜுன் தொடர்ந்து சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தான். "அவள் என் சகோதரி, அதனால் நான் அப்படி நினைக்கக் கூடாது" என்று அர்ஜுன் நினைத்தான்.