Adultery ఆరుగురు పతివ్రతలు!

[actressdarkhub]

EPIOSDE :-3

                  ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు!!

దీప్తి గురించి పూర్తి వివరాలు తెలుసుకున్న తర్వాత అఫ్జల్‌ మనసులో ఒక ప్రమాదకరమైన పథకం రూపుదిద్దుకుంది.
రాహుల్‌ కుటుంబానికి పెద్దగా ఆర్థిక స్థోమత లేదని, దీప్తి ఒంటరిగా కుటుంబాన్ని నడిపిస్తోందని, ఇంటి ఖర్చుల కోసం మసాలా పొడులు, వంట పదార్థాలు తయారుచేసి అమ్ముతుందని అతనికి తెలిసింది. షాపు అద్దెతో పాటు ఆ చిన్న వ్యాపారం ద్వారా వచ్చే ఆదాయంపైనే వాళ్ల కుటుంబం ఆధారపడి ఉందని తెలుసుకున్నాడు.
నేరుగా దీప్తి దగ్గరకు వెళ్లి మాట్లాడితే ఆమె అనుమానించవచ్చని అఫ్జల్‌కు తెలుసు. రాహుల్‌తో గొడవపడిన వ్యక్తిగా ఆమె తనను గుర్తుపెట్టుకుంది. అలాంటి సమయంలో అకస్మాత్తుగా ఆమె చుట్టూ తిరిగితే తన అసలు ఉద్దేశం బయటపడే ప్రమాదం ఉంది.
అందుకే ముందుగా రాహుల్‌ నమ్మకాన్ని సంపాదించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
రాహుల్‌ తనను మంచి వ్యక్తిగా నమ్మాలి.
దీప్తికి తనపై సానుభూతి కలగాలి.
చివరకు వాళ్లే తనను ఇంట్లో ఉండమని ఆహ్వానించాలి.
అప్పుడు ఎవరికీ అనుమానం రాదు.
ఈ ఆలోచనతో అఫ్జల్‌ తనకు అత్యంత నమ్మకమైన స్నేహితుడిని పిలిచాడు. తాను చేయాలనుకుంటున్న ప్రతి విషయాన్ని వివరించి, ఎవరు ఏ మాట చెప్పాలి, ఎక్కడ నిలబడాలి, దీప్తి వచ్చినప్పుడు ఎలా నటించాలి అనే విషయాలన్నీ ఒక సినిమా సన్నివేశానికి స్క్రిప్ట్ సిద్ధం చేసినట్టుగా చెప్పాడు.
“నువ్వు చెప్పే ప్రతి మాట ఆమెకు వినిపించాలి. కానీ మనం కావాలనే ఆమెకు వినిపిస్తున్నామని అనుమానం రాకూడదు,” అని అఫ్జల్‌ జాగ్రత్తగా సూచించాడు.
స్నేహితుడు నవ్వుతూ—
“అంటే ఆమె మన మాటలు విని, నువ్వు మారాలనుకుంటున్నావని నమ్మాలి. ఆ తర్వాత నీకు సహాయం చేయాలని అనుకోవాలి. అంతే కదా?” అన్నాడు.
“అవును. కానీ తొందరపడకూడదు. ముందు ఆమె మనసులో నా మీద ఉన్న భయాన్ని తొలగించాలి. తర్వాత జాలి కలిగించాలి. జాలి నమ్మకంగా మారిన తర్వాత మిగతా పని సులభం,” అని అఫ్జల్‌ చెప్పాడు.
అతని మాటల్లో కనిపిస్తున్న తెలివికంటే, వాటి వెనుక దాగి ఉన్న ఉద్దేశమే మరింత ప్రమాదకరమైనది.
దీప్తిని మొదటిసారి చూసినప్పటి నుంచి అఫ్జల్‌ ఆమెను మర్చిపోలేకపోతున్నాడు. ఆమె ముఖం, ప్రశాంతమైన మాటతీరు, సాధారణమైన చీరలో కనిపించిన సహజమైన అందం పదేపదే అతని కళ్ల ముందు మెదులుతున్నాయి.
దీప్తి గురించి ఆలోచించిన ప్రతిసారీ అతని మనసులో అదుపులేని కోరికలు ఉరకలు వేస్తున్నాయి.
ఎలాగైనా ఆమెకు దగ్గరవ్వాలని, ఆమె జీవితంలో తనకంటూ ఒక స్థానం సంపాదించుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. కానీ అది ప్రేమతో కూడిన ఆలోచన కాదు. ఆమె నమ్మకాన్ని ఉపయోగించుకుని తన కోరికను తీర్చుకోవాలనే స్వార్థపూరితమైన ఆలోచన.
అఫ్జల్‌ తన స్నేహితుడితో కలిసి కాలేజీకి పెద్దగా దూరంలో లేని రాహుల్‌ వాళ్ల ఏరియాలో చక్కర్లు కొట్టడం ప్రారంభించాడు.
మొదటి రోజు ఉదయం నుంచి సాయంత్రం వరకు అక్కడక్కడే తిరిగారు. దీప్తి ఏ సమయంలో ఇంటి నుంచి బయటకు వస్తుందో వాళ్లకు తెలియదు. అందుకే ఒకసారి టీ షాపు దగ్గర, మరొకసారి కిరాణా షాపు దగ్గర నిలబడుతూ ఆమె కోసం ఎదురు చూశారు.
రెండో రోజు కూడా అలాగే గడిచింది.
మూడో రోజు మధ్యాహ్నం సమయంలో దీప్తి ఇంటి నుంచి బయటకు వచ్చింది. ఆమె చేతుల్లో రెండు పెద్ద సంచులు ఉన్నాయి. వాటిలో తాను తయారుచేసిన మసాలా పొడులు, పచ్చళ్లు, మరికొన్ని వంట పదార్థాలు ఉన్నాయి.
ఆమె ప్రతిరోజూ చేసినట్లుగానే వాటిని షాపులో ఇచ్చేందుకు నడుచుకుంటూ బయలుదేరింది.
దూరం నుంచి దీప్తిని గమనించిన అఫ్జల్‌ వెంటనే తన స్నేహితుడికి సంకేతం ఇచ్చాడు.
“ఆమె వస్తోంది. మనం అనుకున్నట్టుగానే మొదలుపెట్టు,” అని మెల్లగా చెప్పాడు.
ఇద్దరూ దీప్తి వెళ్లే షాపుకు కొంచెం దూరంలో నిలబడ్డారు. చేతిలో ఒక కాగితం పట్టుకుని, అందులో ఉన్న ఫోన్‌ నంబర్లను చూస్తూ ఎవరైనా ఎస్టేట్‌ ఏజెంట్‌ను సంప్రదిస్తున్నట్లుగా నటించడం ప్రారంభించారు.
దీప్తి షాపు దగ్గరకు చేరుకుంది.
మొదట ఆమె దృష్టి అఫ్జల్‌పై పడలేదు. సంచులను షాపు ముందు ఉంచి, లోపల ఉన్న వృద్ధుడితో మాట్లాడబోతుండగా పక్కన నిలబడి ఉన్న అఫ్జల్‌ను చూసింది.
ఒక్క క్షణం అతన్ని గుర్తుపట్టేందుకు ప్రయత్నించింది.
ఆ వెంటనే ప్రిన్సిపాల్‌ కార్యాలయంలో చూసిన అబ్బాయి అని గుర్తుకొచ్చింది.
అఫ్జల్‌ మాత్రం ఆమె చూపు తనపై పడగానే చాలా మర్యాదగా చిరునవ్వు నవ్వాడు.
“హలో అక్కా,” అన్నాడు.
దీప్తి కూడా సాధారణంగా—
“హలో,” అంది.
అఫ్జల్‌ ఆమె దగ్గరకు రెండు అడుగులు వేసి—
“అక్కా… నన్ను గుర్తుపట్టారా?” అని వినయంగా అడిగాడు.
దీప్తి స్వల్పంగా నవ్వింది.
“గుర్తుపట్టాను. రాహుల్‌తో గొడవపడిన అబ్బాయివి కదా? నీ పేరు అఫ్జల్‌ అనుకుంటా,” అంది.
“అవునక్కా. ఆ రోజు జరిగినదానికి నిజంగా సారీ. నేను కోపంలో తప్పుగా ప్రవర్తించాను,” అన్నాడు.
దీప్తి అతని మాటలను పెద్దగా కొనసాగించకుండా—
“సరే, అయిపోయిన విషయం వదిలేయ్. ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నావు?” అని అడిగింది.
అఫ్జల్‌ చేతిలో ఉన్న కాగితాన్ని చూపిస్తూ—
“ఈ ఏరియాలో అద్దెకు ఇల్లు వెతుకుతున్నాను అక్కా. ఎవరైనా ఎస్టేట్‌ ఏజెంట్‌ ఉంటే వివరాలు తెలుసుకుందామని వచ్చాను,” అన్నాడు.
“మరి ఏదైనా ఇల్లు దొరికిందా?” అని దీప్తి అడిగింది.
అఫ్జల్‌ నిరాశగా ముఖం పెట్టుకుని—
“లేదు అక్కా. రెండు మూడు చోట్ల అడిగాను. కానీ ఇంకా ఏదీ కుదరలేదు,” అన్నాడు.
దీప్తి తల ఊపి షాపులోకి వెళ్లబోతుండగా, అఫ్జల్‌ పథకంలోని రెండో భాగం మొదలైంది.
అతని స్నేహితుడు కావాలనే కొంచెం గట్టిగా మాట్లాడుతూ—
“ఒరేయ్‌ అఫ్జల్‌, నేను నీకు ఎన్నిసార్లు చెప్పాలి? ఒంటరిగా అద్దె ఇల్లు తీసుకోవడం నీకు మంచిది కాదు,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ అతనివైపు తిరిగి, ఏమీ తెలియనట్టు—
“మరి ఇంకేం చేయమంటావురా? ప్రస్తుతం ఉంటున్న చోట ఉండలేకపోతున్నాను కదా,” అన్నాడు.
దీప్తి షాపు లోపలికి వెళ్లినా వాళ్ల మాటలు స్పష్టంగా వినిపిస్తున్నాయి.
అఫ్జల్‌ స్నేహితుడు తన నటనను కొనసాగించాడు.
“నువ్వు ఇప్పుడు ఎవరితో ఉంటున్నావో వాళ్ల సహవాసం వల్లనే నీకు ఈ చెడ్డ అలవాట్లు వచ్చాయి. వాళ్లతో కలిసి తిరగడం, కాలేజీ మానేయడం, చదువు పట్టించుకోకపోవడం… చివరకు పరీక్షలో కాపీ కొట్టి పట్టుబడ్డావు.”
అఫ్జల్‌ తలదించుకుని నిలబడ్డాడు.
“నాకు కూడా తెలుసురా. నేను చేసింది తప్పే,” అన్నాడు.
“తెలుసు అని చెప్పడం కాదు. నిజంగా మారాలి. ఇప్పుడు నువ్వు ఒంటరిగా ఒక ఇల్లు తీసుకుంటే నీ పాత స్నేహితులందరూ రోజూ అక్కడికి వస్తారు. మళ్లీ పార్టీలు, తిరుగుళ్లు మొదలవుతాయి. నువ్వు వాళ్లను ఆపలేవు.”
అఫ్జల్‌ కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉన్న తర్వాత—
“అయితే నేనేం చేయాలి? జీవితాంతం ఇలాగే ఉండాలా?” అని బాధగా అడిగాడు.
“నువ్వు ఉండే చోటును మాత్రమే కాదు, నీ స్నేహాలను కూడా మార్చుకోవాలి. మంచి కుటుంబం మధ్యలో, క్రమశిక్షణ ఉన్న మనుషులతో ఉంటేనే నీ జీవితం మారుతుంది.”
“అలాంటి చోటు నాకు ఎక్కడ దొరుకుతుంది?”
“ఏదైనా మంచి కుటుంబంలో పేయింగ్‌ గెస్ట్‌గా ఉండు. ఇంట్లో పెద్దవాళ్లు ఉంటారు. సమయానికి భోజనం చేస్తావు. చదువు మీద శ్రద్ధ పెడతావు. నీ పాత స్నేహితులు కూడా అక్కడికి వచ్చి ఇష్టం వచ్చినట్టు ప్రవర్తించలేరు.”
అఫ్జల్‌ నిరాశగా నవ్వుతూ—
“చెప్పడానికి బాగానే ఉంటుంది. కానీ ఒక తెలియని అబ్బాయిని తమ ఇంట్లో పేయింగ్‌ గెస్ట్‌గా ఎవరు ఉంచుకుంటారు?” అన్నాడు.
“అదే నీ అదృష్టం. నువ్వు నిజంగా మారాలని అనుకుంటే ఏదో ఒక దారి దొరుకుతుంది,” అని అతని స్నేహితుడు చెప్పాడు.
దీప్తి షాపు లోపల నిలబడి వాళ్ల సంభాషణలో ప్రతి మాట వింటోంది.
కాలేజీలో రాహుల్‌తో గొడవపడిన అఫ్జల్‌, ఇప్పుడు తన తప్పును అర్థం చేసుకొని మారేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నాడనే భావన ఆమె మనసులో ఏర్పడింది.
“చిన్న వయసు… చెడు స్నేహాల వల్ల దారి తప్పి ఉంటాడు. సరైన వాళ్లు చెప్పితే మారే అవకాశం ఉంటుంది,” అని ఆమె మనసులో అనుకుంది.
అయితే వాళ్ల మాటల్లో జోక్యం చేసుకోవడం సరికాదని భావించి, అఫ్జల్‌తో మరేం మాట్లాడకుండా తన పని ముగించుకొని ఇంటికి వెళ్లిపోయింది.
దీప్తి వెళ్లిన తర్వాత అఫ్జల్‌ తన స్నేహితుడివైపు చూసి చిన్నగా నవ్వాడు.
“ఆమె అంతా విన్నది,” అన్నాడు.
స్నేహితుడు కూడా నవ్వుతూ—
“నీ ప్లాన్‌లో మొదటి అడుగు పూర్తయింది,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ ముఖంలో సంతృప్తి కనిపించింది.
“ఇంకా మొదలైంది మాత్రమే,” అన్నాడు.

మరుసటి రోజు అఫ్జల్‌ కావాలనే కాలేజీకి వెళ్లలేదు.
రాహుల్‌ కాలేజీ నుంచి ఇంటికి తిరిగి వస్తున్న సమయంలో అతను వెళ్లే దారిలో ఒంటరిగా నిలబడ్డాడు. రాహుల్‌ దగ్గరకు రాగానే అఫ్జల్‌ ముందుకు వచ్చి—
“హాయ్‌ రాహుల్‌,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ను చూసిన రాహుల్‌ ముఖంలో కొంచెం విసుగు కనిపించింది.
“హాయ్‌,” అని పొడిగా సమాధానం చెప్పి ముందుకు వెళ్లబోయాడు.
అఫ్జల్‌ వెంటనే అతని పక్కన నడుస్తూ—
“ఒక్క నిమిషం రా. నీతో మాట్లాడాలి,” అన్నాడు.
రాహుల్‌ ఆగి అతని వైపు చూశాడు.
“ఏం మాట్లాడాలి?”
అఫ్జల్‌ కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉండి, చాలా బాధపడుతున్న వ్యక్తిలా ముఖం పెట్టుకున్నాడు.
“నా మీద నీకు ఇంకా కోపంగా ఉందని నాకు తెలుసు. ఉండటం కూడా సహజమే. తప్పు చేసింది నేను.”
రాహుల్‌ ఏమీ మాట్లాడకుండా చూస్తూ ఉన్నాడు.
అఫ్జల్‌ కొనసాగించాడు.
“పరీక్షలో కాపీ కొట్టింది నేను. సూపర్‌వైజర్‌కు దొరికింది కూడా నేనే. ప్రిన్సిపాల్‌ నిన్ను పిలిచి నిజం అడిగాడు. నువ్వు చూసింది చెప్పావు. అందులో నీ తప్పేం లేదు.”
రాహుల్‌ ముఖంలో ఉన్న కఠినత్వం కొంచెం తగ్గింది.
“వదిలేయ్‌ రా. అయిపోయిన విషయం కదా,” అన్నాడు.
“లేదు రా, నన్ను పూర్తిగా మాట్లాడనివ్వు. నా తప్పును ఒప్పుకోకుండా, నిజం చెప్పిన నీ మీదే కోపం చూపించాను. కాలేజీ బయట నిన్ను అడ్డుకుని గొడవపడ్డాను. నిన్ను తిట్టాను. నేను చేసింది తప్పే. నన్ను క్షమించు,” అని అఫ్జల్‌ చెప్పాడు.
రాహుల్‌ అతని మాటలు నిజమేనని నమ్మడం ప్రారంభించాడు.
“సరేలే. కోపంలో అలాంటివి జరుగుతుంటాయి. ఇక నుంచి గొడవలు వద్దు,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ వెంటనే రాహుల్‌ చేతిని పట్టుకుని—
“థాంక్స్‌ రా. నిజంగా ఇక నుంచి నేను మారాలని అనుకుంటున్నాను,” అన్నాడు.
“మారాలనుకుంటే మంచిదే,” అని రాహుల్‌ చెప్పాడు.
“ఇక నేను చెడ్డ స్నేహితులతో తిరగను. కాలేజీకి రెగ్యులర్‌గా వస్తాను. బాగా చదివి జీవితంలో ఏదో ఒకటి సాధించాలి. మా వాళ్లు డబ్బు పంపుతున్నారని ఇష్టం వచ్చినట్టు తిరిగాను. కానీ ఇలా ఉంటే నా జీవితం నాశనం అవుతుందని ఇప్పుడు అర్థమైంది.”
అఫ్జల్‌ మాటలు విన్న రాహుల్‌ చిరునవ్వు నవ్వాడు.
“ఇప్పటికైనా అర్థమైంది కదా. అదే చాలు,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ కొంచెం సంకోచంగా నటిస్తూ—
“నాకు ఒక సహాయం చేస్తావా?” అని అడిగాడు.
“ఏంటి?”
“నాకు కూడా క్లాస్‌లో కనీసం టాప్‌-10లో రావాలని ఉంది. చాలా సబ్జెక్టుల్లో బేసిక్స్‌ కూడా సరిగా తెలియవు. నువ్వు చదువులో మంచివాడివి కదా… అప్పుడప్పుడు నాకు కాస్త అర్థమయ్యేలా చెప్తావా?”
రాహుల్‌ వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు.
కొద్దిసేపు అఫ్జల్‌ను గమనించాడు. అతని మాటల్లో నిజాయితీ ఉన్నట్లు కనిపించింది.
“తప్పకుండా చెప్తాను. నిజంగా చదవాలనే ఆసక్తి ఉంటే నేను సహాయం చేస్తాను,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ ముఖంలో ఆనందం నటిస్తూ—
“థాంక్స్‌ రా! నువ్వు నన్ను క్షమించడమే కాకుండా సహాయం కూడా చేస్తానని చెప్తున్నావు. నిజంగా నువ్వు చాలా మంచి వాడివి,” అన్నాడు.
రాహుల్‌ నవ్వి—
“సరే, కానీ ఈరోజు కాలేజీకి ఎందుకు రాలేదు?” అని అడిగాడు.
అఫ్జల్‌ కొంచెం బాధగా ముఖం పెట్టుకున్నాడు.
“నా మంచి కోరుకునే ఒక వ్యక్తి నిన్న నాకు సలహా ఇచ్చాడు. నా పాత స్నేహితులకు దూరం కాకుండా నేను ఎప్పటికీ మారలేనని చెప్పాడు.”
రాహుల్‌ గంభీరంగా తల ఊపాడు.
“అది నిజమే. మన చుట్టూ ఉన్న వాళ్ల ప్రభావం మన మీద చాలా ఉంటుంది,” అన్నాడు.
“అందుకే ప్రస్తుతం వాళ్లతో కలిసి ఉంటున్న గదిని ఖాళీ చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాను. ఈ ఏరియాలో అద్దెకు ఇల్లు వెతుకుతున్నాను. ఒంటరిగా ఉంటూ చదువు మీద శ్రద్ధ పెట్టాలని అనుకున్నాను.”
“ఆ ఐడియా మంచిదే కదా,” అన్నాడు రాహుల్‌.
అఫ్జల్‌ వెంటనే—
“కానీ ఒంటరిగా ఇల్లు తీసుకోవడం కూడా మంచిది కాదని చెప్పారు,” అన్నాడు.
“ఎందుకు?”
“నా పాత స్నేహితులకు నేను ఎక్కడ ఉంటానో తెలుస్తుంది. వాళ్లు అక్కడికి కూడా వస్తారు. రోజంతా అక్కడ కూర్చుని టైమ్‌పాస్‌ చేస్తారు. నేను వాళ్లను వెళ్లిపోమని చెప్పలేను. మళ్లీ అదే జీవితం మొదలవుతుంది.”
రాహుల్‌ ఆలోచిస్తూ—
“అది కూడా నిజమే,” అన్నాడు.
“అందుకే ఏదైనా మంచి కుటుంబంలో పేయింగ్‌ గెస్ట్‌గా ఉండాలని అనుకుంటున్నాను. కుటుంబ సభ్యుల మధ్య ఉంటే నాకు కొంచెం క్రమశిక్షణ వస్తుంది. కానీ ఇక్కడి కుటుంబాలు ఒంటరి కుర్రాడిని తమ ఇంట్లో ఉంచుకోవడానికి ముందుకు రావడం లేదు. అందుకే ఎవరైనా ఎస్టేట్‌ ఏజెంట్‌ దొరుకుతారేమో అని వెతుకుతున్నాను.”
అఫ్జల్‌ చిన్నగా నిట్టూర్చాడు.
“సరే రా. నేను ఇంకా వెతుకుతాను. ఏదైనా దొరికితే మంచిదే. రేపు కాలేజీలో కలుద్దాం. బై.”
“బై,” అని రాహుల్‌ చెప్పాడు.
అఫ్జల్‌ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోతుంటే రాహుల్‌ కొద్దిసేపు అతని వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
నిన్నటివరకు తనతో గొడవపడిన అఫ్జల్‌ ఇప్పుడు తన తప్పును ఒప్పుకొని పూర్తిగా మారాలని ప్రయత్నిస్తున్నాడని రాహుల్‌ నమ్మడం ప్రారంభించాడు.

ఇంటికి చేరుకున్న తర్వాత రాహుల్‌ జరిగినదంతా దీప్తికి చెప్పాడు.
“అమ్మా, అఫ్జల్‌ ఈరోజు దారిలో కనిపించాడు. తన తప్పు ఒప్పుకుని నన్ను క్షమించమని అడిగాడు,” అన్నాడు.
“నిజంగానా?” అని దీప్తి ఆశ్చర్యంగా అడిగింది.
“అవును. చెడ్డ స్నేహితులను వదిలేసి బాగా చదవాలని అనుకుంటున్నాడట. నా దగ్గర చదువులో సహాయం కూడా అడిగాడు.”
దీప్తి కొద్దిసేపు ఆలోచించింది.
షాపు దగ్గర అఫ్జల్‌, అతని స్నేహితుడు మాట్లాడుకున్న మాటలు ఆమెకు గుర్తుకొచ్చాయి.
“నిన్న నేను కూడా అతన్ని షాపు దగ్గర చూశాను. ఇల్లు వెతుకుతున్నానని చెప్పాడు,” అంది.
“అవునమ్మా. ప్రస్తుతం ఉంటున్న వాళ్ల వల్లే తాను చెడిపోయానని అనుకుంటున్నాడట. అందుకే వాళ్లకు దూరంగా ఉండాలని చూస్తున్నాడు.”
దీప్తికి అఫ్జల్‌పై ఉన్న భయం కొంచెం తగ్గింది.
“చిన్నప్పటి నుంచి సరైన మార్గం చూపించే వాళ్లు లేకపోతే పిల్లలు దారి తప్పుతారు. కనీసం ఇప్పుడు తన తప్పు తెలుసుకొని మారాలనుకుంటున్నాడు కదా. అది మంచి విషయమే,” అంది.
“అవునమ్మా. చూడాలి నిజంగా మారతాడో లేదో,” అన్నాడు రాహుల్‌.
“నువ్వు కూడా అతనితో పాత గొడవను మనసులో పెట్టుకోకు. చదువులో సహాయం అడిగితే చేయి. కానీ మళ్లీ ఎలాంటి గొడవల్లో పడొద్దు,” అని దీప్తి చెప్పింది.
“సరే అమ్మా,” అన్నాడు రాహుల్‌.
అఫ్జల్‌ ఊహించినట్లుగానే అతని పథకం పని చేయడం మొదలైంది.
రాహుల్‌ మనసులో అతనిపై ఉన్న కోపం తగ్గిపోయింది.
దీప్తి మనసులో అతనిపై సానుభూతి మొదలైంది....

మరుసటి రోజు రాహుల్‌ కాలేజీకి వెళ్లేసరికి అఫ్జల్‌ క్లాస్‌రూమ్‌లో చివరి బెంచ్‌లో మౌనంగా కూర్చుని ఉన్నాడు.
సాధారణంగా అతని చుట్టూ ఉండే స్నేహితులు ఆ రోజు కనిపించలేదు. అఫ్జల్‌ ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా పుస్తకం తెరిచి ఏదో చదువుతున్నట్లు నటిస్తున్నాడు.
రాహుల్‌ క్లాస్‌లోకి వచ్చి అతన్ని గమనించాడు.
అతని దగ్గరకు వెళ్లి—
“హాయ్‌ అఫ్జల్‌,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ తలెత్తి చూసి చిన్నగా నవ్వాడు.
“హాయ్‌ రాహుల్‌.”
“ఏంటి రా, ఈరోజు చాలా సైలెంట్‌గా ఉన్నావు?”
“ఏం లేదు. ఇక నుంచి అనవసరంగా ఎవరితోనూ తిరగకూడదని నిర్ణయించుకున్నాను.”
రాహుల్‌ అతని పక్కన కూర్చుని—
“ఇల్లు ఏమైనా దొరికిందా?” అని అడిగాడు.
అఫ్జల్‌ నిరాశగా తల ఊపాడు.
“లేదు రా. ఇంకా దొరకలేదు.”
“బాధపడకు. ఏదో ఒకటి దొరుకుతుందిలే,” అని రాహుల్‌ ధైర్యం చెప్పాడు.
అఫ్జల్‌ పుస్తకాన్ని మూసి రాహుల్‌వైపు చూశాడు.
“తప్పు దారిలో వెళ్లాలంటే వేల దారులు కనిపిస్తాయి రా. మనల్ని చెడగొట్టడానికి ఎంతోమంది స్నేహితులు దొరుకుతారు. కానీ సరైన దారిలో వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాక మాత్రం అడుగడుగునా పరీక్షలే ఎదురవుతున్నాయి.”
రాహుల్‌ అతని మాటలు శ్రద్ధగా విన్నాడు.
“ఇందులో పరీక్షలో చేసినట్టుగా కాపీ కూడా కొట్టలేం కదా,” అంటూ అఫ్జల్‌ తనమీద తానే వ్యంగ్యంగా నవ్వుకున్నాడు.
రాహుల్‌ కూడా చిరునవ్వు నవ్వాడు.
“నిజంగా మారాలనుకుంటే కష్టమైనా ప్రయత్నించాలి. మొదట్లో ఇబ్బందిగానే ఉంటుంది,” అన్నాడు.
“చూద్దాం రా… నా రాత ఎలా ఉందో,” అని అఫ్జల్‌ చెప్పాడు.
ఆ రోజు బ్రేక్‌ టైమ్‌లో రాహుల్‌ మొదటిసారిగా అఫ్జల్‌ను తనతో కలిసి కూర్చోమని పిలిచాడు.
రాహుల్‌ టిఫిన్‌ బాక్స్‌ తెరిచాడు. అందులో దీప్తి ఉదయాన్నే తయారుచేసిన వెజిటబుల్‌ పులావ్‌, ఆలూ కుర్మా ఉన్నాయి.
“నువ్వు ఏం తెచ్చుకోలేదా?” అని రాహుల్‌ అడిగాడు.
“లేదు రా. ఉదయం ఆలస్యమైంది,” అన్నాడు అఫ్జల్‌.
“సరే, నాతో కలిసి తిను,” అంటూ రాహుల్‌ టిఫిన్‌ అతని వైపు జరిపాడు.
అఫ్జల్‌ మొదట కొంచెం సంకోచిస్తున్నట్లు నటించాడు.
“వద్దులే రా. నీకు సరిపోదు.”
“పర్వాలేదు. ఇద్దరం పంచుకొని తిందాం,” అన్నాడు రాహుల్‌.
అఫ్జల్‌ ఒక ముద్ద తిన్నాడు.
ఆ వెంటనే అతని ముఖంలో ఆశ్చర్యం కనిపించింది.
“వావ్‌! ఇది ఎవరు చేశారు రా?” అని అడిగాడు.
“మా అమ్మ,” అన్నాడు రాహుల్‌.
అఫ్జల్‌ మరో ముద్ద తిని—
“ఒరేయ్‌, మీ అమ్మ చేతుల్లో ఏదో మాయ ఉందిరా! ఎంత బాగుందో తెలుసా?” అంటూ పొగిడాడు.
రాహుల్‌ గర్వంగా నవ్వాడు.
“మా అమ్మ వంట ఎప్పుడూ బాగుంటుంది.”
అఫ్జల్‌ తింటూనే ఉన్నాడు. మొదట కొంచెం తీసుకున్నట్లు నటించినా, చివరకు సగానికి పైగా టిఫిన్‌ అతనే తినేశాడు.
“నిజంగా చెప్తున్నాను రా… ఇలాంటి వెజ్‌ భోజనం రోజూ దొరికితే నేను నాన్‌వెజ్‌ తినడమే మర్చిపోతాను,” అన్నాడు.
రాహుల్‌ నవ్వుతూ—
“అంత బాగుందా?” అని అడిగాడు.
“బాగుందా అని అడుగుతున్నావా? లవ్లీ టేస్ట్‌ రా! అన్నం, కుర్మా రెండింటిలోనూ ఇంటి రుచి ఉంది. బయట ఎంత డబ్బు పెట్టినా ఇలాంటి భోజనం దొరకదు.”
అఫ్జల్‌ కాసేపు ఆగి—
“నిజం చెప్పు రా. ఒకవేళ మీ ఇంటి దగ్గర నాకు ఏదైనా గది దొరికితే, మీ అమ్మను అడిగి రోజుకు రెండు పూటలా భోజనం ఇప్పించగలవా? డబ్బులు ఎంత అడిగినా ఇస్తాను,” అన్నాడు.
రాహుల్‌ కొంచెం ఆలోచించి—
“నేను అమ్మను అడిగి చెప్తాను,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ వెంటనే చేతులు జోడించినట్లు నటిస్తూ—
“నా కోసం తప్పకుండా అడగరా, ప్లీజ్‌. ఆంటీ చేసిన వంట నేను జీవితాంతం తినగలను,” అన్నాడు.
“సరే రా. ఈరోజు ఇంటికి వెళ్లాక చెప్తాను,” అని రాహుల్‌ మాటిచ్చాడు.
అఫ్జల్‌ ముఖంలో ఆనందం కనిపించింది.
కానీ రాహుల్‌కు తెలియని విషయం ఏమిటంటే—
అఫ్జల్‌కు కావాల్సింది కేవలం దీప్తి వంట కాదు.
ఆమె ఇంట్లోకి ప్రవేశించేందుకు ఒక చిన్న అవకాశం. ఆ అవకాశంతో దీప్తిని దెంగాలి అని వుళ్ళూరుతున్నాడు....

ఇప్పుడు మీకో చిన్న ప్రశ్న… మన హీరోయిన్లలో దీప్తి పాత్రకు ఎవరు సరిగ్గా సరిపోతారని మీరు భావిస్తున్నారు? మీకు నచ్చిన హీరోయిన్ పేరు మాత్రమే కాకుండా, ఆమె ఎందుకు ఈ పాత్రకు సరిపోతుందో కూడా కింద కామెంట్‌లో చెప్పండి.

మీ కామెంట్స్‌ను బట్టి దీప్తి పాత్రకు సరైన రూపాన్ని ఎంపిక చేద్దాం. మరి మీ దృష్టిలో మన దీప్తి ఎవరు?