[Kathir anbu]

ஆம், கதிர்க்கு முன்பே தெரியும் மாணிக்கம் தனது biological தந்தை இல்லை என்று. 

மாணிக்கம் தன் மகனுக்கு உண்மைகளை கூறி தான் வளர்த்தார்.

ஆனால் அவனது அம்மா இறந்துவிட்டார் என்று சொல்லியே வளர்த்தார், ஏனெனில் வளர்ந்து தன்னை பிரிந்து தன் அம்மாவை தேடி சென்றுவிடுவானோ என்று பயத்தினால்.

சர்ச் பாதர் ,கதிரிடம் சொன்னவற்றைப் முன்பே அவனது தந்தை மாணிக்கத்திடம் கூறியிருந்தார். அதனால் இதை கேட்டபோது அவர் அதிர்ச்சி அடையவில்லை.

அம்மாவை தேடி அவன் செல்லவில்லை, அவளாகவே வரட்டும் என்றிருந்தான்.

நாட்கள் அப்படியே சென்றது.
 ஒரு நாள் வீட்டின் பின்புறத்தில் காலை வேளையில் கதிர் எக்சர்சைஸ் செய்து கொண்டிருந்தான்.

இப்பொழுது அவனது அம்மா வசந்தி பாத்ரூமிலிருந்து குளித்துவிட்டு பாவாடையை நெஞ்சு வரை ஏற்றிக்கட்டிக்கொண்டு தலையில் துண்டுடன்
தலையைத் துவட்டியவாறு, அப்படியே இரு கைகளையும் தூக்கிக்கொண்டு, வெளியே வந்தாள். 

ஆனால் வசந்தி கதிரைக் கவனிக்கவில்லை.

Exercise செய்து கொண்டிருந்தவன், அவளை 
பார்த்து விட்டான். 

ஆம், அவள் இரு கைகள், கைகளின் அக்குளிலும், ஒரு முடி கூட இல்லாமல், கிளீனாக சேவ் செய்திருந்தால்,
அதை பார்க்கும் பொழுதே அவனுக்கு வாயில் எச்சில் ஊறியது.


அவன் தன்னைப் பார்ப்பதை அவள் கவனித்து விட்டாள். 

திருந்தாத ஜென்மம் என்று மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டாள்.

"இன்று என்ன சமைக்கப் போகிறீர்கள்" என்று கேட்டான் 

 கையை கீழே இறக்கி விட்டு
"என்ன வேண்டும்? என்ன சமைக்க வேண்டும்"

  ஆம் இப்பொழுது அவள்தான் வீட்டில் சமையல் வேலைகளை எல்லாம் பார்த்தாள்.

தந்தை மாணிக்கத்தை கவனித்த நேரம் போக மற்ற நேரங்களில் சும்மா இருப்பதால் அவளுக்கு போர் அடித்தது, எனவே சமையல் வேலைகளை நானே பார்த்துக் கொள்கிறேன் என்று கூறிவிட்டாள். 

ஏதாவது சமையுங்கள்.
என்று கூறிவிட்டு மீண்டும் அவள் கையை தூக்கமாட்டாளா என்று ஏக்கமா அவளைப் பார்த்தான் சரி என்று அவள் கூறிவிட்டு வேகம் வேகமாக நடையைக் கட்டினாள்

வசந்திக்கு அவனது அறையைத் தான் அவன் கொடுத்திருந்தான். அவன் வேறொரு அறையில் தங்கியிருந்தான்.

இப்பொழுது வசந்தி உடை மாற்றுவதற்காக அறைக்குள் நுழைந்தாள், 

அட்லீஸ்ட் அப்படில உடை மாற்றுவதையாவது பார்க்கலாம் என வீட்டின் பின்பறமாக சென்று, அவன் அறையின் உள்ள ஜன்னலின் ஓட்டையில் பார்த்தான்.

 ஆனால் அவள். பார்க்கும்போது அவள் கிட்டத்தட்ட
உடையை மாற்றியிருந்தாள். 

 ஜாக்கெட் பாவாடையோடு நின்று கொண்டு சேலையை கட்டத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தாள்.

"ச்ச்சா ,இன்னும் கொஞ்சம் முன்னமே வந்திருக்கலாமே" என்று நினைத்தான்.

இரண்டு முலைகளும் ஜாக்கெட்டை விட்டு பிதுங்கி வெளியே தெரிந்தது.

வெள்ளை நிற ஜாக்கெட் அணிந்திருந்தாள்.
அதில் ஈரமாக இருந்ததால் கருப்பு பிரா , அப்பட்டமாக தெரிந்தது.

அவள் ‌ஜாக்கெட் ஹுக் மாட்டுவதில் கவனமாக இருந்தாள்.

அவள் இடுப்பை பார்க்க வேண்டுமே... முப்பது வயது பெண் என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

அவள் உடலை‌ சரியாக‌ maintain செய்கிறாள் போல 

கண்டிப்பாக இவள் இனிமேல் திருமணம் செய்து கொள்ளப் போவதில்லை. 

இவளை ஓத்து இனி அடிமையாக நம்முடன் வைத்துக்கொள்ள வேண்டுமென்று சபதம் எடுத்துக்கொண்டான் கதிர்.

திடீரென வசந்தி அங்கிருந்த கதிரின் சட்டையை பார்த்தாள். 
அதை எடுத்து முகர்ந்து பார்த்தவாறு கதிருக்கு முதுகைக் காட்டி நின்றுகொண்டு அழ ஆரம்பித்தாள். 

ஆனால் பின்னாலிருந்து பார்த்த கதிரிற்கோ அவள் அழுவது தெரியவில்லை. 

தன் சட்டையை முகர்ந்து பார்க்கிறாள் வசந்தி, என்று நினைப்பே போதையேற்றியது.

கண்டிப்பாக நமக்கு மடிந்து விடுவாள் என்று நினைத்துக்கொண்டு புன்னகையோடு மீண்டும் வீட்டின் பின்புறத்திற்கு சென்றான்.