மழை சொல்லாத காதல்...

[Xbilla]

அத்தியாயம் 1 – மழை தொடங்கிய மாலை

மாலை ஆறு மணி.
சென்னையின் வானம் கருமேகங்களால் மூடப்பட்டிருந்தது. சில நிமிடங்களுக்கு முன் தொடங்கிய மழை இப்போது வேகமாகக் கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. சாலைகளில் ஓடும் வாகனங்களின் விளக்குகள், மழைத்துளிகளின் வழியே நீண்ட ஒளிக்கோடுகளாகத் தெரிந்தன.
நிலா தனது அலுவலகக் கட்டிடத்தின் முன் நின்று கொண்டிருந்தாள். கையில் குடை இல்லை. கைப்பையில் இருந்த மொபைலை எடுத்துப் பார்த்தாள்.
"இன்னும் பத்து நிமிடத்தில் கார் வரும்."
அவள் ஆழமாக மூச்சுவிட்டாள்.
அந்த நேரத்தில், அவளின் அருகில் ஒரு கருநிற குடை நின்றது.
"மன்னிக்கவும்... வேண்டுமென்றால் இந்தக் குடையைப் பகிர்ந்து கொள்ளலாம்."
நிலா திரும்பிப் பார்த்தாள்.
சுமார் முப்பது வயது இருக்கும் உயரமான இளைஞன். எளிய வெள்ளைச் சட்டை, அமைதியான முகம், மரியாதை கலந்த புன்னகை.
"பரவாயில்லை... என் கார் வந்துவிடும்."
"இந்த மழையைப் பார்த்தால் இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் ஆகலாம்."
அவள் சிறிது யோசித்தாள்.
"சரி... நன்றி."
இருவரும் ஒரே குடைக்குள் நடந்தனர்.
சில நொடிகள் அமைதியாகக் கடந்தன.
"நான் ஆதவன்."
"நிலா."
"அழகான பெயர்."
அவள் மெதுவாகச் சிரித்தாள்.
"உங்களுடைய பெயரும் நல்லாத்தான் இருக்கிறது."
மழை இன்னும் பலமாகியது. காற்று வீசியதால் சில துளிகள் குடைக்குள் வந்து இருவரின் தோள்களையும் நனைத்தன.
"உங்களுக்கு மழை பிடிக்குமா?" என்று கேட்டான் ஆதவன்.
"ரொம்பப் பிடிக்கும். ஆனால் நனையாமல் பார்த்துக் கொள்வதுதான் சிரமம்."
"சில மழைகள் நனைக்கத்தான் வரும்."
அந்த ஒரு வாக்கியம் நிலாவின் மனதில் ஏதோ பதிந்தது.
சாலையின் மறுபுறம் ஒரு சிறிய தேநீர் கடை இருந்தது.
"தேநீர் குடிப்பீர்களா?"
"அறிமுகமான ஐந்து நிமிடத்திலேயே தேநீரா?" என்று அவள் சிரித்தாள்.
"இல்லை என்றால்... மழையிடம் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டியிருக்கும்."
அவள் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை.
"சரி."
தேநீர் கோப்பையில் இருந்து எழுந்த நீராவி, குளிர்ந்த மாலையைச் சற்று வெப்பமாக மாற்றியது.
"நீங்கள் எங்கே வேலை செய்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டாள்.
"ஒரு கட்டிட வடிவமைப்பு நிறுவனத்தில். நீங்கள்?"
"நான் பதிப்பகத்தில் எடிட்டராக இருக்கிறேன்."
"அதனால்தான் பேசும்போது வார்த்தைகளை கவனமாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறீர்கள் போல."
"அதை இவ்வளவு சீக்கிரமே கண்டுபிடித்துவிட்டீர்களா?"
"மனிதர்களைப் படிப்பது எனக்கு பிடிக்கும்."
"புத்தகங்களை விடவா?"
"சில மனிதர்கள்... ஒரு நல்ல புத்தகத்தைவிட சுவாரசியமானவர்கள்."
அந்த வார்த்தைகளுக்குப் பிறகு இருவருக்கும் இடையே மீண்டும் அமைதி.
ஆனால் அது சங்கடமான அமைதி அல்ல.
புதிய உறவு மெதுவாக மூச்செடுக்கும் அமைதி.
அந்த மழை முடிந்த பிறகு அவர்கள் இருவரும் தங்கள் தங்கள் பாதையில் சென்றனர்.
ஆனால் அந்தச் சந்திப்பு அங்கே முடிவடையவில்லை.
அது... அவர்கள் இருவரின் வாழ்க்கையையே மாற்றப் போகும் ஒரு கதையின் முதல் பக்கம் மட்டுமே.