[Kathir anbu]

நேரம் ஆறு மணி கடந்தது. என்ன இவள் நேரமாகிவிட்டது வீட்டுக்குச் செல்லாமல் இங்கேயே வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறாள் என்று பார்த்தேன்.

 என்னை கவனிக்க மாத்திரைகளை எடுத்து கொண்டு என்னிடம் வந்தாள்.

அப்பொழுது எனக்காக வெளியில் சென்று சில பழங்களையும் வாங்கி கொண்டு வந்திருக்கிறாள். 
பின் அதனை என் அருகில் வைத்துவிட்டு,  "மாத்திரையை இரவு சாப்பிட்டு விட்டு போட்டு கொள்" என்று கூறிவிட்டு, 
"பழங்கள் உனக்கு தான் வாங்கி வந்தேன். 

அதையும் சாப்பிடுவிடு விரைவில் குணமடைந்து விடுவாய்" என்று சொன்னாள்.

"நேரம் ஆகிவிட்டது ஏன் நீங்கள் இன்னும் செல்லவில்லை " என்று கேட்டேன் "மருத்துவர் தான் இன்று கொஞ்சம் வேலை இருக்கிறது நீ தாமதமாகவே செல்ல வேண்டும் என கூறியதாக" சொன்னாள்.

சரி என கூறிவிட்டு நான் அவள் கொடுத்த பழங்களை
சாப்பிடலாமென பெட்டில் சாய்ந்தவாறு உட்கார்ந்தேன். 

அவள் அருகில் இருந்த கத்தியை எடுத்துக்கொடுத்து, நறுக்கி சாப்பிடு என்று கூறினாள்.

கூறிவிட்டு அவள் அவள் வேலைகளைப் பார்க்க ஆரம்பித்தாள். நான் வழக்கம் போல அவள் குனிந்து நிமிர்ந்து வேலை பார்த்ததை கவனித்தவாறு பழங்களை வெட்டிக்கொண்டிருந்தேன்.

பக்கத்தில் மாத்திரைகளையும் வெதுவெதுப்பான நீரையும் வைத்திருந்தாள்.

அவள் குனிந்து நிமிரும் போது அவளின் முலையை ஜாக்கெட்டோடு பார்த்துக் கொண்டே பழம் நறுக்கி கொண்டிருந்தேன்.

எதிர்பாராமல் கத்தியால் கையை வெட்டிக்கொண்டேன்.

வலியில் துடித்தவாறு" ஆஆஆ...அம்மா..." என்று கத்தினேன்.
பதற்றத்தில்
எனது இன்னொரு கையை பக்கத்திலிருந்த டேபிளில் வைத்தபோது மாத்திரை குடிப்பதற்காக வைத்திருந்த சுடுதண்ணீரில் பட்டு சுடுதண்ணீர் என் வலது கையில் கொட்டிவிட்டது. 

அதனால் இரண்டு கைகளுமே
காயம் ஏற்பட்டது. அவள் உடனே பதறி அடித்தவாறு என்னருகில் ஓடி வந்தாள்.

 "என்ன ஆயிற்று ஏன் கவனமாக இருக்க மாட்டாயா?" என்று என்னை கடிந்தவாறு என் கை வெட்டுப்பட்ட கையில் பஞ்சை வைத்து கட்டு கட்டி இரத்தத்தை உடனே நிப்பாட்டினாள்.

பின்பு எனது இன்னொரு கையில் சுடுநீர் பட்டதால் வெந்து விட்டது. அதற்கும் 5 நிமிடங்களிலேயே மருந்து கொண்டு வந்து கையில் போட்டு கையை கட்டி விட்டாள்.


இப்பொழுது எனது இரண்டு கைகளும் வெள்ளை துணியால் கட்டப்பட்டிருந்தது. என்னை அவள் படுக்க வைத்துவிட்டு என்னை திட்டி கொண்டிருந்தாள்.

"பழம் நருக்கும்போது, கவனம் எங்கே இருக்க வேண்டும்?" என்று கேட்டாள்.

நானும் சிறிது நக்கலாகவே பதிலளித்தேன். "பழத்தைப் பார்த்துகொண்டுதான் வெட்டினேன்" என்றேன்.

அவள் என்னை முறைத்தவாறு 
"கண்ணை நோண்ட வேண்டும் முதலில்" என்று கடிந்து கொண்டாள். 

அவளுக்கு புரிந்திருக்க வேண்டும் ‌நான் அவள் முலையை குறிப்பிடுகிறேன் என்று.

ஆனால், அவள் முகத்தில் வெட்கமோ, தயக்கமோ, கோபமோ எதுவும் இல்லை. எனக்கு இப்படி ஆகிவிட்டது என்று பதற்றம் மட்டுமே இருந்தது.

பிறகு எனக்கு மாத்திரைகளை கொடுத்து தண்ணீரையும் கொடுத்தாள்.

பிறகு சிறிது நேரம் இருந்துவிட்டு , "பார்த்துக்கொள் நான் காலையில் வருகிறேன்" என்று கூறிவிட்டு செல்ல எத்தனித்தாள்.

 அப்பொழுது அவளிடம் சிறிது விளையாட வேண்டும் போல் இருந்தது எனக்கு.

உடனே அவளைக் கூப்பிட்டு," வசந்தி அக்கா"

" என்ன? "

"எனக்கு யூரின் வருகிறது. உதவ முடியுமா? "

என்னை திரும்பி பார்க்காமல் "நீயே
போய்க்கொள்."

" எனக்குத்தான் இரண்டு கைகளிலும் கட்டுப் போட்டு விட்டீர்களே, நான் எப்படி போவது?"

திரும்பிப் பார்த்து முறைத்தாள்‌.

பிறகு தனது கைப்பையைக் கீழே வைத்துவிட்டு, என் அருகில் வந்து,
 சங்கடமாக நெளிந்தவாறே பாத்ரூம் வரையில் கொண்டு சென்றாள்.

அதுவரை இருவரும் எதுவுமே பேசவில்லை. அன்று முதல் நாள் பாத்ரூம் வெளிய நின்றவள், இன்று என்னுடன் உள்ளேயே வந்து நின்றாள்.


இருவரும் பாத்ரூமில் நின்றோம். 

நான் அவளது கண்களை பார்த்தேன். எனது கண்களை அவள் பார்த்தாள்.
 நானே முதலில் மௌனத்தை உடைத்தேன்.

"வசந்தி அக்கா ஜிப்பை கீழே இறக்கி விடுங்கள். எனக்கு அவசரமாக வருகிறது."

தயங்கியவாறே கீழே இறக்கினாள்.

 ஆனால் முழுதாக இறக்க முடியவில்லை. Zip இறுகிப்போயிருந்தது.

அவள் எனது வலது பக்கமாக நின்றுகொண்டிருந்தாள்.

 இப்பொழுது ஒரு கையால் என் இடுப்பை பிடித்தவாறு, வேகமாக சரக்கென்று Zip கீழே இழுத்துவிட்டாள்.

அன்று ஒரு நொடி மட்டுமே பார்த்தவள் இப்போது கண்ணிமைக்காமல் அதையே பார்த்தாள்.

ஒரு பெரிய வாழைப்பழத்தைப் போல் வெளியில் வந்து தொங்கிக் கொண்டிருந்தது.

நான் அவள் கண்களை பார்தேன் ஒரு வித அதிர்ச்சி மட்டுமே தெரிந்தது. அதில் காமம் இல்லை. 

கருத்த சுன்னி சிறிதும் முடி இல்லாமல் வெளியே தொங்கியது.

"ம்ம்ம்ம் ம் " என்றேன்.

என் சுன்னியையே வெறித்து கொன்டிருந்தவள். சட்டென விலகி சென்றாள்.

சுவர் பக்கம் திரும்பி நின்று கொண்டாள்.

"இப்படி நின்றாள் எப்படி.? "

"பின்ன , நான் என்ன செய்யட்டும்.?"

"வந்து ‌புடிச்சு‌ விடுங்க ..இல்லனா Dress லாம் நாசம் ‌ஆகிறும் "

அவள் திரும்பாமல் அப்படியே நின்றாள்.

" நீங்க வீட்டுக்கு ‌போகனுமா வேணாமா "

வசந்தி என் சுன்னியை வெறித்து பார்த்தாள் என் நினைக்கும் போதே எனக்கு நன்றாக விரைக்க ஆரம்பித்தது.

என் சுண்ணி இப்போது ‌துடிக்க ஆரம்பித்தது.

"ஒரு patient க்கு பன்றதா தான் பன்றேன். நீ எதுவும் நெனக்க கூடாது."

"ம்ம்ம்ம் சரி ".

திரும்பியவாறு என் சுன்னியை பார்க்காமல் இடது (left) கையால் பிடிக்க முயற்சித்தாள்.
ஆனால் முடியவில்லை.

"ஒழுங்கா பார்த்து தான் பிடிங்களேன் "

இப்போ துடிச்சிட்டு இருக்கும் ‌சுன்னிய பார்த்தாள்.

சரெட்டன இருக்கி பிடித்தாள். பதட்டத்தில் 

"ம்ம்ம்ம்..." என்னை அறியாமல் முனங்கினேன்.

*சொந்த மகனின் சுண்ணியை பிடித்து கொண்டு நிற்கிறாள் அம்மா.  அம்மாவென தெரியாமல் சுன்னியை காட்டி கொன்டு நிற்கிறான் மகன் *


"ம்ம்ம்ம்.. யூரின் போ "

"தோலை கொஞ்சம் பின்னால‌ இழுத்து விடுங்களேன் "

" என்னது " 

"ஆமா‌ அப்போதான்‌ எனக்கு வரும் " 

அவளிடம் கொஞ்சம் விளையாட நினைத்தேன்.

என் பூளோ முழு விரைப்பை அடைந்திருந்தது.

அவள் கைக்குள் துடித்து கொண்டிருந்தது.

என்‌ சுன்னியை கண்ணிமைக்காமல் பார்த்து கொண்டே..என் முன் தோலை இழுத்தாள்.

கன்னாபின்னாவென்று துடித்தது.

"ம்ம்ம்ம் போ "

விரைப்பாக இருந்தால் சிறுநீர் கழிக்க சிறிது நேரம் எடுத்தது 

"ம்ம்ம்ம் முடின்ச்சு.."

பாத்ரூமில் நீரை ஊற்றிவிட்டு..
 எனது பூளை பிடித்து உள்ளே தள்ள முயற்சித்தாள் . ஆனால், அது முழு விரைப்பை அடைந்திருந்ததால் உள்ளே போட முடியவில்லை. 

"என்னடா இது? உள்ளே போக மாட்டேங்குது."

நான் அமைதியாக அவளையே பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன்.

கதவு சாத்தி இருந்தது பிறகு மெதுவாக முட்டி போட்டு

என் pant ஐ கழட்டி முட்டி வரை இறக்கினாள்.
இப்போ என் பூளை உள்ளே தள்ளியவாறே pant ஐ மேலே ஏற்றி ஒரு வழியாக முடித்து விட்டாள்.

எழுந்து என்னை ..திரும்பிப் பார்க்காமல் வெளியே சென்று விட்டாள்.