9 hours ago
EPIOSDE :-2
ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు!!
Recap -
రాహుల్ తండ్రి చాలా కాలం క్రితం ఒక ప్రమాదంలో మరణించాడు, ఆ తర్వాత రాహుల్ పూర్తి బాధ్యత అతని తల్లి దీప్తి రావుపై పడింది. దీప్తి వయసు 39 ఏళ్లు. 19 ఏళ్ల రాహుల్ 12వ తరగతి పాస్ అయి డిగ్రీ ఫస్ట్ ఇయర్ చదువుతున్నాడు, దీప్తి కేవలం 12వ తరగతి వరకు మాత్రమే చదువుకుంది.
ఆ తర్వాత ఆమె దిగువ మధ్యతరగతి తల్లిదండ్రులు ఆమెను పైచదువులు చదివించడానికి బదులుగా 18 ఏళ్ల వయసులో దీప్తికి పెళ్లి చేశారు. 20 ఏళ్ల వయసులో దీప్తికి రాహుల్, పూజ అనే కవల పిల్లలు (కొడుకు, కూతురు) పుట్టారు. రాహుల్ తండ్రి మరణం తర్వాత, భర్త పొదుపు చేసిన డబ్బుతో దీప్తి ఒక షాపు కొని అద్దెకు ఇచ్చింది. ఇంట్లోనే కొన్ని వంటకాలు కూడా చేసేది. వారి షాపును అద్దెకు తీసుకున్నది ఒక రిటైర్ అయిన మంచి వృద్ధుడు. ఆయన దీప్తి తయారుచేసిన ఆహార పదార్థాలను అమ్మిపెట్టేవాడు, దీనివల్ల ఆమెకు కొంత అదనపు ఆదాయం వచ్చేది.
దీప్తి చాలా అందంగా ఉండేది, చూసేవారి చూపు ఆమెపైనే నిలిచిపోయేది. ఆమె కనుక అనుకుంటే రెండో పెళ్లి చేసుకోవడం పెద్ద కష్టమేమీ కాదు, దీప్తి శరీర సౌష్టవాన్ని చూస్తే ఎవరైనా పిచ్చెక్కిపోవాల్సిందే.
కానీ దీప్తి ఎవరివైపూ కన్నెత్తి చూసేది కాదు, తన వంటకాల తయారీలో బిజీగా ఉండేది. ఆమె కళ్ల ముందు రాహుల్ భవిష్యత్తు మాత్రమే ఉంది. పూజ దీప్తి అక్క దగ్గర ఉంటుంది. అది ఎందుకో మీకు ముందు ముందు తెలుస్తుంది.... రాహుల్ను ప్రయోజకుడిని చేసి తన భర్త కలను నెరవేర్చాలని దీప్తి అనుకుంది. నిండు యవ్వనంలో విధవరాలై ఒంటరిగా బతకడం ఒక మహిళకు ఎంత కష్టమో, ఆమె తనను తాను నియంత్రించుకుని ఒక లక్ష్యాన్ని సాధించడంలో పూర్తి అంకితభావంతో పనిచేస్తోంది.
ఆమె దృష్టి అంతా రాహుల్ చదువుపైనే ఉండేది.
రాహుల్ చదువులో చాలా చురుకైన విద్యార్థి. ప్రతి పరీక్షలోనూ మంచి మార్కులు సాధిస్తూ, తన క్లాస్లోని టాప్-5 విద్యార్థుల్లో తప్పకుండా ఉండేవాడు. లెక్చరర్లు చెప్పే పాఠాలను శ్రద్ధగా వినడం, సమయానికి అసైన్మెంట్లు పూర్తి చేయడం, పరీక్షలకు ముందుగానే సిద్ధమవడం అతనికి అలవాటు.
క్లాస్లో కొంతమంది విద్యార్థులు రాహుల్ను చూసి ప్రేరణ పొందేవారు. మరికొందరు మాత్రం అతని క్రమశిక్షణను చూసి అసూయపడేవారు. ముఖ్యంగా వెనుక బెంచీల్లో కూర్చుంటూ చదువును పెద్దగా పట్టించుకోని కొంతమంది విద్యార్థులకు రాహుల్ అంటే అసలు పడేది కాదు.
ఆ బ్యాక్బెంచర్లలో ముఖ్యమైనవాడు 22 ఏళ్ల అఫ్జల్ పఠాన్.
అఫ్జల్కు చదువు మీద ఏమాత్రం ఆసక్తి ఉండేది కాదు. కాలేజీకి కూడా పాఠాలు వినడానికి కాకుండా తన స్నేహితులతో తిరగడానికి, గొడవలు చేయడానికి, అందరిముందు తన ప్రభావాన్ని చూపించుకోవడానికి వచ్చేవాడు. ఇప్పటికే పలుమార్లు పరీక్షల్లో ఫెయిల్ కావడంతో, 22 ఏళ్ల వయసు వచ్చినా 19 ఏళ్ల రాహుల్ చదువుతున్న అదే తరగతిలో కొనసాగుతున్నాడు.
అఫ్జల్ ధనవంతమైన కుటుంబంలో పుట్టాడు. అతని తల్లిదండ్రులు జమ్మూలో ఉండేవారు. వారి వ్యాపారాలు, రాజకీయ పరిచయాలు, ఆస్తులు చూసుకుంటూ ఎప్పుడూ బిజీగా ఉండటం వల్ల చిన్నప్పటి నుంచి అఫ్జల్కు తల్లిదండ్రుల ప్రేమ, పర్యవేక్షణ పెద్దగా దక్కలేదు.
డబ్బుకు ఎలాంటి కొరత లేకపోయినా, కుటుంబ సభ్యుల ప్రేమ మాత్రం అతని జీవితంలో లోటుగానే ఉండిపోయింది. అతను ఏ తప్పు చేసినా డబ్బుతోనో, పలుకుబడితోనో సమస్యను పరిష్కరించేవారు తప్ప, అతన్ని సరైన దారిలో పెట్టడానికి ఎవరూ ప్రయత్నించలేదు.
దాంతో చిన్నతనం నుంచే అఫ్జల్కు ఒక రకమైన పొగరు పెరిగింది.
“నేను ఏం చేసినా నన్నెవరూ ఏమీ చేయలేరు” అనే నమ్మకం అతని మనసులో బలంగా నాటుకుపోయింది. కాలేజీలో కూడా తన తండ్రి డబ్బు, రాజకీయ పరిచయాల గురించి చెప్పుకుంటూ ఇతర విద్యార్థులను బెదిరించేవాడు. తనకు ఎదురుతిరిగినవారిని స్నేహితుల సహాయంతో భయపెట్టడం అతనికి అలవాటుగా మారింది.
ఒకరోజు కాలేజీలో సెమిస్టర్ పరీక్ష జరుగుతోంది.
క్లాస్రూమ్ మొత్తం నిశ్శబ్దంగా ఉంది. విద్యార్థులందరూ ప్రశ్నపత్రాలకు సమాధానాలు రాస్తున్నారు. పరీక్షను పర్యవేక్షిస్తున్న సూపర్వైజర్ ప్రతి వరుస మధ్య నడుస్తూ విద్యార్థులను గమనిస్తున్నాడు.
అఫ్జల్ మాత్రం పరీక్షకు ఏమాత్రం సిద్ధం కాలేదు. ముందుగానే చిన్న చిన్న కాగితాలపై సమాధానాలు రాసుకొని వచ్చాడు. సూపర్వైజర్ మరోవైపు చూస్తున్న సమయంలో వాటిని బయటకు తీసి కాపీ కొట్టడం ప్రారంభించాడు.
అది రాహుల్ కంటపడింది.
మొదట్లో రాహుల్ ఆ విషయం తనకు సంబంధం లేదని భావించి మౌనంగా తన పరీక్ష రాయడం కొనసాగించాడు. కానీ కొంతసేపటి తర్వాత సూపర్వైజర్ కూడా అఫ్జల్ ప్రవర్తనలో ఏదో అనుమానం గమనించాడు.
అఫ్జల్ బెంచ్ దగ్గరకు వెళ్లి అతన్ని పరిశీలించగా, అతని చేతిలో ఉన్న చిన్న కాగితాలు బయటపడ్డాయి.
“ఇది ఏమిటి?” అని సూపర్వైజర్ గట్టిగా అడిగాడు.
అఫ్జల్ వెంటనే ఆ కాగితాలను తనవి కావని చెప్పడానికి ప్రయత్నించాడు.
“సార్, ఇవి నావి కావు. ఎవరో ఇక్కడ పడేశారు. నేను ఇప్పుడే చూశాను,” అంటూ అబద్ధం చెప్పాడు.
అఫ్జల్ మాటలను నమ్మని సూపర్వైజర్ అతని జవాబుపత్రాన్ని తీసుకొని పరీక్ష నుంచి బయటకు పంపించాడు. ఈ విషయం నేరుగా ప్రిన్సిపాల్ వరకు వెళ్లింది.
విచారణ సమయంలో అఫ్జల్ మాత్రం తాను కాపీ కొట్టలేదని మొండిగా వాదించాడు. తనపై కావాలనే తప్పుడు ఆరోపణ చేస్తున్నారని చెప్పాడు.
ఆ సమయంలో సూపర్వైజర్ రాహుల్ను సాక్షిగా పిలిచాడు.
“రాహుల్, నువ్వు అఫ్జల్ పక్క వరుసలోనే కూర్చున్నావు కదా? అక్కడ నిజంగా ఏం జరిగిందో చెప్పు,” అని ప్రిన్సిపాల్ అడిగాడు.
రాహుల్ ఒక్క క్షణం అఫ్జల్ వైపు చూశాడు.
అఫ్జల్ కళ్లతోనే అతన్ని బెదిరిస్తున్నట్లు గట్టిగా చూస్తున్నాడు. నిజం చెప్పవద్దన్న హెచ్చరిక అతని చూపులో స్పష్టంగా కనిపించింది.
అయినా రాహుల్ భయపడలేదు.
“సార్, అఫ్జల్ ముందుగానే చిన్న కాగితాలపై సమాధానాలు రాసుకొని వచ్చాడు. పరీక్ష మధ్యలో వాటిని బయటకు తీసి కాపీ కొడుతుండగా నేను చూశాను. సూపర్వైజర్ సార్ పట్టుకున్న తర్వాత అవి తనవి కావని అబద్ధం చెప్పాడు,” అని జరిగిన విషయాన్ని ఉన్నది ఉన్నట్టుగా చెప్పేశాడు.
రాహుల్ ఇచ్చిన సాక్ష్యంతో అఫ్జల్ తప్పు నిర్ధారణ అయింది.
ప్రిన్సిపాల్కు అఫ్జల్పై అప్పటికే అనేక ఫిర్యాదులు ఉన్నాయి. క్లాసులకు సరిగా హాజరు కాకపోవడం, విద్యార్థులతో గొడవలు పడటం, లెక్చరర్ల మాట వినకపోవడం, కాలేజీ నియమాలను ఉల్లంఘించడం—ఇవన్నీ అతని రికార్డులో ఉన్నాయి.
దాంతో ఈసారి కఠినమైన చర్య తీసుకోవాలని ప్రిన్సిపాల్ నిర్ణయించాడు. అఫ్జల్ను కాలేజీ నుంచి తొలగించే వరకు విషయం వెళ్లింది.
ఈ సమాచారం జమ్మూలో ఉన్న అఫ్జల్ తల్లిదండ్రులకు చేరింది.
వాళ్లు వెంటనే తమ పలుకుబడిని ఉపయోగించారు. వారికి సన్నిహితంగా ఉన్న ఒక రాజకీయ పార్టీకి చెందిన పెద్ద నాయకుడితో మాట్లాడారు. ఆ నాయకుడు నేరుగా కాలేజీ ప్రిన్సిపాల్కు ఫోన్ చేసి, అఫ్జల్పై తీసుకోబోయే కఠినమైన చర్యను వెనక్కి తీసుకోవాలని ఒత్తిడి చేశాడు.
కాలేజీ యాజమాన్యం కూడా రాజకీయ ఒత్తిడికి తలొగ్గక తప్పలేదు.
చివరకు అఫ్జల్ను కాలేజీ నుంచి తొలగించకుండా, ఇదే చివరి అవకాశమని గట్టి హెచ్చరిక ఇచ్చి తిరిగి తరగతులకు అనుమతించారు.
తన డబ్బు, కుటుంబ పలుకుబడి మరోసారి తనను కాపాడాయని తెలుసుకున్న అఫ్జల్లో పశ్చాత్తాపం కలగలేదు. దానికి బదులుగా అతని అహంకారం మరింత పెరిగింది.
అయితే తనను అందరి ముందు దోషిగా నిలబెట్టింది రాహుల్ చెప్పిన సాక్ష్యమే అనే విషయం మాత్రం అతని మనసులో బలంగా ముద్రపడిపోయింది.
ఆ రోజు నుంచి రాహుల్పై అఫ్జల్కు తీవ్రమైన కోపం పెరిగింది.
కాలేజీ ముగిసిన తర్వాత ఒకరోజు రాహుల్ ఒంటరిగా ఇంటికి వెళ్తున్నాడు. కాలేజీకి కొంత దూరంలో ఉన్న నిర్మానుష్యమైన దారిలో అఫ్జల్ తన స్నేహితులతో కలిసి అతనికి ఎదురుగా నిలబడ్డాడు.
రాహుల్ వారిని చూసినా పట్టించుకోకుండా పక్క నుంచి వెళ్లడానికి ప్రయత్నించాడు.
అఫ్జల్ ముందుకు వచ్చి అతని దారిని అడ్డుకున్నాడు.
“ఏంట్రా, నన్ను చూడగానే తప్పించుకొని వెళ్లిపోతున్నావు?” అంటూ వ్యంగ్యంగా అడిగాడు.
రాహుల్ అతని ముఖం వైపు చూస్తూ, “నీతో నాకు మాట్లాడాల్సిన అవసరం లేదు. దారి వదులు,” అన్నాడు.
రాహుల్ మాటల్లో ఏమాత్రం భయం కనిపించకపోవడంతో అఫ్జల్ మరింత కోపంగా అతని దగ్గరకు వచ్చాడు.
“నేను పరీక్షలో కాపీ కొడితే మీ బాబు సొమ్మేమైనా పోయిందిరా? నీ పని నువ్వు చూసుకోకుండా నా మీద సాక్ష్యం చెప్పాల్సిన అవసరం నీకేమొచ్చింది?” అని అఫ్జల్ గట్టిగా ప్రశ్నించాడు.
రాహుల్ కూడా వెనక్కి తగ్గలేదు.
“తప్పు చేసింది నువ్వు. పట్టుబడిన తర్వాత అబద్ధం చెప్పింది కూడా నువ్వే. ఇప్పుడు నన్ను అడుగుతున్నావా? పరీక్ష రాయడం రాకపోతే చదువుకోవాలి. అంతేకాని కాపీ కొట్టి, డబ్బు పలుకుబడితో తప్పించుకోవడం గొప్ప విషయం కాదు,” అని ఘాటుగా సమాధానం ఇచ్చాడు.
రాహుల్ మాటలు అఫ్జల్ అహంకారాన్ని నేరుగా గాయపరిచాయి.
“చాలా ఎక్కువ మాట్లాడుతున్నావురా!” అంటూ అఫ్జల్ రాహుల్ కాలర్ పట్టుకున్నాడు.
రాహుల్ వెంటనే అతని చేతిని తోసేశాడు.
“కాలర్ వదులు! ఇంకోసారి నా మీద చెయ్యి వేస్తే ఊరుకునేది లేదు,” అని హెచ్చరించాడు.
దాంతో ఇద్దరి మధ్య మాటామాటా పెరిగింది. అఫ్జల్ రాహుల్ను అసభ్య పదాలతో తిట్టగా, రాహుల్ కూడా కోపాన్ని అదుపు చేసుకోలేక అతనికి అదే స్థాయిలో సమాధానం చెప్పాడు.
ఒకరినొకరు తోసుకోవడంతో మొదలైన గొడవ క్షణాల్లోనే పెద్దదైంది.
అఫ్జల్ తన బలంతో రాహుల్ను భయపెట్టాలని ప్రయత్నించాడు. కానీ రాహుల్ కూడా ఏమాత్రం వెనక్కి తగ్గలేదు. అఫ్జల్కు ఎదురుగా నిలబడి తనను తాను కాపాడుకుంటూ ప్రతిఘటించాడు.
చుట్టుపక్కల ఉన్న విద్యార్థులు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి ఇద్దరినీ విడదీయడానికి ప్రయత్నించారు. అఫ్జల్ స్నేహితులు అతన్ని వెనక్కి లాగుతుండగా కూడా అతను రాహుల్ను చూస్తూ కోపంతో అరుస్తూనే ఉన్నాడు.
“ఈ విషయం ఇక్కడితో అయిపోయిందని అనుకోకు రాహుల్! నన్ను అవమానించినందుకు నువ్వు తప్పకుండా మూల్యం చెల్లించుకుంటావు,” అంటూ బెదిరించాడు.
రాహుల్ మాత్రం అతని బెదిరింపులను పట్టించుకోకుండా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు.
కానీ అఫ్జల్ మనసులో అప్పటికే ప్రతీకారం మొదలైంది.
రాహుల్కు బుద్ధి చెప్పడానికి అతని బలహీనత ఏమిటో తెలుసుకోవాలని అఫ్జల్ నిర్ణయించుకున్నాడు. రాహుల్ను నేరుగా దెబ్బతీయడం కంటే, అతనికి అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తిని లక్ష్యంగా చేసుకుంటేనే తనకు కావాల్సిన ప్రతీకారం పూర్తవుతుందని భావించాడు.
అఫ్జల్కు ఇంకా తెలియని విషయం ఒక్కటే…
రాహుల్ జీవితంలో అతనికి అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తి అతని తల్లి దీప్తి.
రాహుల్, అఫ్జల్ మధ్య జరిగిన గొడవను కాలేజీ సమీపంలో ఉన్న రాహుల్ పక్కింటి అమ్మాయి చూసింది. ఆమెకు దీప్తితో మంచి పరిచయం ఉండడంతో, ఇంటికి వెళ్లగానే జరిగిన విషయాన్ని చెప్పేసింది.
“ఆంటీ… ఈరోజు కాలేజీ బయట రాహుల్కి ఒక అబ్బాయితో పెద్ద గొడవ జరిగింది. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు తోసుకున్నారు. చివరికి అక్కడున్న విద్యార్థులు వచ్చి విడదీశారు,” అని చెప్పింది.
ఆ మాటలు వినగానే దీప్తి తీవ్రంగా ఆందోళన చెందింది.
“ఎవరా అబ్బాయి? రాహుల్కి అతనితో ఎందుకు గొడవ జరిగింది?” అని కంగారుగా అడిగింది.
“నాకు అతని పేరు తెలియదు ఆంటీ. మీ కాలేజీలోనే చదువుతాడనుకుంటా. చూడటానికి కొంచెం రౌడీలా ఉన్నాడు. వెళ్లేటప్పుడు రాహుల్ను బెదిరించినట్లు కూడా అనిపించింది,” అని ఆ అమ్మాయి చెప్పింది.
దీప్తికి అప్పటివరకు అఫ్జల్ అనే వ్యక్తి గురించి ఏమాత్రం తెలియదు. అతను ఎవరు, ఏ కుటుంబానికి చెందినవాడు, రాహుల్తో అతనికి ఎందుకు గొడవ జరిగిందనే విషయాలు కూడా ఆమెకు తెలియవు. తన కొడుకు ఎవరితోనో గొడవపడ్డాడన్న విషయం మాత్రమే ఆమెను భయపెట్టింది.
ఆ సాయంత్రం రాహుల్ ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత దీప్తి అతన్ని నిలదీసింది.
“కాలేజీ బయట ఎవరితో గొడవపడ్డావు రాహుల్?” అని అడిగింది.
“అదేం పెద్ద విషయం కాదు అమ్మా. మా క్లాస్లో ఒకడు పరీక్షలో కాపీ కొడుతూ పట్టుబడ్డాడు. నేను నిజం చెప్పానని నా మీద కోపంతో గొడవకు వచ్చాడు,” అని రాహుల్ చెప్పాడు.
“అతని పేరు ఏమిటి?” అని దీప్తి అడిగింది.
రాహుల్ ఒక్క క్షణం మౌనంగా ఉండి—
“అఫ్జల్ పఠాన్,” అని చెప్పాడు.
దీప్తి ఆ పేరు మొదటిసారిగా విన్నది.
“అతను ఎలాంటి అబ్బాయి? మళ్లీ నీతో గొడవపడతాడా?” అని ఆందోళనగా అడిగింది.
“వాడు కొంచెం పొగరుగా ఉంటాడు. కానీ నువ్వు భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. నేను చూసుకుంటాను,” అని రాహుల్ తేలికగా చెప్పాడు.
కానీ దీప్తికి ఆ సమాధానం ధైర్యం ఇవ్వలేదు.
రాహుల్కు తనతో గొడవపడిన వ్యక్తి గురించి తెలిసి ఉండవచ్చు. కానీ దీప్తికి మాత్రం అఫ్జల్ స్వభావం గురించి, అతని కుటుంబం గురించి, అతని రాజకీయ పలుకుబడి గురించి ఎలాంటి సమాచారం లేదు. అయినా రాహుల్ను బెదిరించి వెళ్లాడనే ఒక్క విషయం ఆమెకు నిద్ర లేకుండా చేసింది.
“నువ్వు చూసుకుంటానని చెప్పడం కాదు రాహుల్. గొడవ ఇంకా పెరిగితే ఏమవుతుంది? నువ్వు చదువుకోవడానికి కాలేజీకి వెళ్తున్నావు. ఇలాంటి సమస్యల్లో చిక్కుకోవడం నాకు ఇష్టం లేదు,” అని దీప్తి చెప్పింది.
రాహుల్ మాత్రం—
“తప్పు చేసింది వాడు. నేను నిజం మాత్రమే చెప్పాను,” అన్నాడు.
“నిజం చెప్పడం తప్పు కాదు. కానీ గొడవ చేయడం వల్ల సమస్య పరిష్కారం కాదు. నీకు ఏమైనా జరిగితే నేను తట్టుకోలేను,” అంటూ దీప్తి కన్నీళ్లను ఆపుకుంటూ చెప్పింది.
ఆ రాత్రంతా ఆమెకు సరిగా నిద్ర పట్టలేదు. తనకు తెలియని వ్యక్తి రాహుల్ను ఎందుకు బెదిరించాడు? మళ్లీ అతన్ని అడ్డుకుంటాడా? తన స్నేహితులతో కలిసి ఏదైనా చేస్తాడా? అనే భయాలు ఆమెను వెంటాడాయి.
పరిస్థితి మరింత పెద్దదయ్యేలోపే కాలేజీ ప్రిన్సిపాల్ను కలిసి మాట్లాడాలని నిర్ణయించుకుంది.
మరుసటి రోజు రాహుల్ కాలేజీకి వెళ్లిన కొద్దిసేపటికే దీప్తి కూడా అక్కడికి చేరుకుంది. ఆమె నేరుగా ప్రిన్సిపాల్ కార్యాలయానికి వెళ్లి—
“సార్, నా కొడుకు రాహుల్కు మీ కాలేజీలో చదివే అఫ్జల్ అనే అబ్బాయితో గొడవ జరిగిందని తెలిసింది. ఆ అబ్బాయి ఎవరో, వాళ్ల మధ్య అసలు ఏం జరిగిందో నాకు పూర్తిగా తెలియదు. దయచేసి ఇద్దరినీ పిలిపించి మాట్లాడి ఈ సమస్యను ఇక్కడితో ముగించండి,” అని కోరింది.
ప్రిన్సిపాల్ అప్పుడే అఫ్జల్ గురించి దీప్తికి వివరించాడు.
అతను పరీక్షలో కాపీ కొడుతూ పట్టుబడటం, రాహుల్ సాక్ష్యం చెప్పడం, దాని కారణంగా అఫ్జల్పై చర్యలు తీసుకోవడం, ఆ తర్వాత అతను రాహుల్పై కోపం పెంచుకోవడం—జరిగిన విషయమంతా చెప్పాడు.
అఫ్జల్ గురించి పూర్తిగా తెలుసుకున్న తర్వాత దీప్తి ఆందోళన మరింత పెరిగింది.
“సార్, నా కొడుకు నిజం చెప్పడం తప్పు కాదని నాకు తెలుసు. కానీ ఈ విషయం వల్ల వాళ్లిద్దరి మధ్య శత్రుత్వం పెరగకూడదు. దయచేసి ఇద్దరినీ పిలిచి మాట్లాడండి,” అని వేడుకుంది.
ప్రిన్సిపాల్ వెంటనే రాహుల్, అఫ్జల్లను తన కార్యాలయానికి పిలిపించాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత రాహుల్ లోపలికి వచ్చాడు. తన తల్లిని అక్కడ చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.
“అమ్మా, నువ్వెందుకు ఇక్కడికి వచ్చావు?” అని అడిగాడు.
“మీ ఇద్దరి గొడవను ముగించడానికి వచ్చాను,” అని దీప్తి గంభీరంగా సమాధానం చెప్పింది.
అఫ్జల్ మాత్రం గదిలోకి అడుగుపెట్టిన క్షణం నుంచే దీప్తిని చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
ఆమె రాహుల్ తల్లి అని మొదట అతనికి నమ్మబుద్ధి కాలేదు. ఆమె వయసు 40 సంవత్సరాలైనా, ముఖంలో సహజమైన కాంతి, ఆరోగ్యకరమైన శరీరాకృతి కారణంగా వయసుకంటే చాలా చిన్నదిగా కనిపించేది. రాహుల్ ఆమెను తన అక్క అని పరిచయం చేసినా ఎవరూ అనుమానించని విధంగా ఉండేది.
దీప్తి తన అందం కోసం ప్రత్యేకంగా ఎలాంటి ప్రయత్నాలు చేసేది కాదు. ఖరీదైన వ్యాయామశాలలకు వెళ్లడం, ఆహార నియమాలు పాటించడం, గంటల తరబడి అద్దం ముందు కూర్చోవడం ఆమె జీవితంలో లేవు.
ఆమె శరీర దృఢత్వానికి కారణం ఆమె ప్రతిరోజూ చేసే కఠినమైన శ్రమ.
ఇంట్లో ఉన్న పాతకాలపు పెద్ద రాతి రోటిలో దీప్తి గంటల తరబడి మసాలాలు నూరేది. ఎండుమిరపకాయలు, ధనియాలు, జీలకర్ర, పసుపు, వివిధ రకాల మసాలా దినుసులను స్వయంగా శుభ్రం చేసి, వాటిని సంప్రదాయ పద్ధతిలో నూరి పొడులుగా తయారుచేసేది.
ప్రతిరోజూ మూడు నుంచి నాలుగు గంటలు రాతి రోటిని తిప్పడం వల్ల ఆమె చేతులు, భుజాలు, నడుము, వీపు సహజంగానే దృఢంగా మారాయి. ఇంటిని నడిపించడానికి, పిల్లలను చదివించడానికి ఆమె చేసిన కష్టమే ఆమెకు ఆరోగ్యకరమైన శరీరాకృతిని ఇచ్చింది.
కానీ ఆ విషయం గురించి దీప్తి ఎప్పుడూ ఆలోచించేది కాదు.
తన అందాన్ని చూసి మెచ్చుకునే భర్త ఇప్పుడు లేడు. అలాంటప్పుడు తన అందం గురించి ఆలోచించి ఏం ప్రయోజనం అనే భావనతోనే ఉండేది. ముఖానికి మేకప్ వేసుకోవడం కూడా ఆమెకు అలవాటు లేదు. బయటకు వెళ్లేటప్పుడు సాధారణంగా జుట్టును చక్కగా కట్టుకొని, నుదుటిపై చిన్న బొట్టు పెట్టుకొని, సాదాసీదా చీర ధరించేది.
అయినా ఆమె సహజమైన అందం దాచిపెట్టలేనిది.
ఆ ప్రాంతంలోని కొంతమంది మగవాళ్లు ఆమెను ఆసక్తిగా చూసినా దీప్తి వాటిని పట్టించుకునేది కాదు. ఎవరి చూపులకూ స్పందించకుండా తన పని తాను చేసుకుంటూ వెళ్లిపోయేది. ఆమెకు కుటుంబ బాధ్యతలు తప్ప మరే విషయం మీద ఆసక్తి లేదు.
కానీ ఆ రోజు అఫ్జల్ చూపు మాత్రం మొదటిసారిగా ఆమెపై పడింది.
ప్రిన్సిపాల్ ఇద్దరినీ ఎదురెదురుగా కూర్చోబెట్టి గట్టిగా హెచ్చరించాడు.
“మీ వ్యక్తిగత గొడవల వల్ల కాలేజీ వాతావరణం పాడవకూడదు. అఫ్జల్, నువ్వు చేసిన తప్పుకు ఇప్పటికే హెచ్చరిక అందుకున్నావు. మళ్లీ రాహుల్ను బెదిరించినా, గొడవకు దిగినా ఈసారి ఎలాంటి సిఫారసులు పనిచేయవు. నిన్ను నేరుగా కాలేజీ నుంచి తొలగిస్తాను,” అని స్పష్టంగా చెప్పాడు.
తర్వాత రాహుల్ వైపు తిరిగి—
“నువ్వు నిజం చెప్పడం తప్పు కాదు. కానీ కాలేజీ బయట మాటల గొడవను కొట్లాట వరకు తీసుకెళ్లడం కూడా సరైనది కాదు. ఇలాంటి పరిస్థితి వస్తే వెంటనే మాకు ఫిర్యాదు చేయాలి,” అన్నాడు.
దీప్తి కూడా ఇద్దరి వైపు చూస్తూ మాట్లాడింది.
“మీరిద్దరూ చదువుకోవాల్సిన వయసులో ఉన్నారు. చిన్న గొడవను పెద్ద శత్రుత్వంగా మార్చుకొని జీవితాలను పాడుచేసుకోవద్దు. రాహుల్ ఏదైనా తప్పుగా మాట్లాడి ఉంటే అతని తరఫున నేను క్షమాపణ చెబుతున్నాను. ఈ విషయం ఇక్కడితో ముగించండి,” అని కోరింది.
అఫ్జల్ కొద్దిసేపు దీప్తిని చూస్తూనే ఉన్నాడు.
ఆమె మాటల్లో కోపం లేదు. తన కొడుకును కాపాడుకోవాలనే తల్లి భయం మాత్రమే కనిపించింది. బయటకు మాత్రం అఫ్జల్ మర్యాదగా నటించాడు.
“సారీ అక్కా… ఇకపై రాహుల్తో నేను ఎలాంటి గొడవ పెట్టుకోను,” అన్నాడు.
అతను ఆమెను “అక్కా” అని పిలవడంతో రాహుల్కు కొంచెం వింతగా అనిపించినా ఏమీ మాట్లాడలేదు.
ప్రిన్సిపాల్ ముందే ఇద్దరూ చేతులు కలిపారు. బయటకు చూస్తే సమస్య సామరస్యంగా ముగిసినట్లే కనిపించింది.
కానీ అఫ్జల్ మనసులో మాత్రం మరో ఆలోచన మొదలైంది.
ఆఫీస్ నుంచి బయటకు వచ్చిన తర్వాత తన స్నేహితుడిని పక్కకు తీసుకెళ్లి—
“ఆమె నిజంగా రాహుల్ అక్కేనా?” అని అడిగాడు.
“అక్క కాదు రా… ఆమె రాహుల్ తల్లి. పేరు దీప్తి రావు. వాళ్ల నాన్న చాలా సంవత్సరాల క్రితమే చనిపోయాడట,” అని అతని స్నేహితుడు చెప్పాడు.
ఆ మాట విన్న అఫ్జల్ ఒక్క క్షణం ఆశ్చర్యపోయాడు.
“రాహుల్ తల్లా?” అంటూ మరోసారి కార్యాలయం వైపు తిరిగి చూశాడు.
అఫ్జల్ ధనవంతుడైన తండ్రికి పుట్టి, అదుపు లేకుండా పెరిగిన యువకుడు. డబ్బు, స్నేహితుల ప్రోత్సాహం, కుటుంబ పర్యవేక్షణ లేకపోవడం వల్ల అమ్మాయిలను కూడా తనకు నచ్చిన వస్తువుల్లా చూసే చెడు స్వభావం అతనిలో పెరిగింది.
చాల మంది అమ్మాయిలని దెంగి ఇష్టం వచ్చినట్టు అనుబవించాడు ... ఆడవాళ్ళని ప్రేమలో వలలో వేసుకోవడం తరువాత వాళ్ళని ఇష్టం వాచినట్టు దెంగడం వాడుకోవడం వాడికి వెన్నతో పెట్టిన విద్యా ...
ఇంకా దీప్తి గురించి మరింత తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తి. పెరిగింది...
తన స్నేహితుల ద్వారా రాహుల్ కుటుంబం గురించి సమాచారం సేకరించడం ప్రారంభించాడు. దీప్తి భర్త చనిపోయి చాలా సంవత్సరాలు అయిందని, ఆమె ఒంటరిగా పిల్లలను పెంచుతోందని తెలుసుకున్నాడు. ఇంట్లో మసాలా పొడులు, వివిధ రకాల వంట పదార్థాలు తయారుచేసి దగ్గర్లోని షాపులో అమ్మిస్తుందని కూడా తెలిసింది.
ఆ షాపు దీప్తి కుటుంబానిదేనని, దాన్ని ఒక రిటైర్డ్ వృద్ధుడికి అద్దెకు ఇచ్చారని తెలుసుకున్నాడు. షాపు అద్దె, మసాలాలు, వంట పదార్థాల ద్వారా వచ్చే చిన్న ఆదాయంతోనే ఆమె కుటుంబాన్ని నడిపిస్తోందని అర్థమైంది.
ఇంట్లో పెద్దగా ఆర్థిక బలం లేదని తెలుసుకున్న అఫ్జల్ ముఖంలో ఒక వక్రమైన చిరునవ్వు కనిపించింది.
డబ్బుతో చాలామందిని తనవైపు తిప్పుకున్న అనుభవం అతనికి ఉంది. దీప్తి కుటుంబ పరిస్థితిని కూడా తనకు అనుకూలంగా మార్చుకోవచ్చని భావించాడు.
అయితే నేరుగా ఆమె దగ్గరకు వెళ్తే అనుమానం వస్తుందని అతనికి తెలుసు. అందుకే ముందు ఆమె నమ్మకాన్ని సంపాదించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
రాహుల్తో గొడవను మర్చిపోయినట్లు నటిస్తూ, దీప్తికి సహాయం చేస్తున్నట్లుగా కనిపిస్తూ, నెమ్మదిగా వాళ్ల జీవితాల్లోకి ప్రవేశించాలని అనుకున్నాడు.
అఫ్జల్ బుర్రలో అప్పటికే ఒక ప్రమాదకరమైన పథకం రూపుదిద్దుకుంటోంది.
ఆ పథకంలో మొదటి అడుగు—
మీకో చిన్న ప్రశ్న… మన హీరోయిన్లలో దీప్తి పాత్రకు ఎవరు సరిగ్గా సరిపోతారని మీరు భావిస్తున్నారు? మీకు నచ్చిన హీరోయిన్ పేరు మాత్రమే కాకుండా, ఆమె ఎందుకు ఈ పాత్రకు సరిపోతుందో కూడా కింద కామెంట్లో చెప్పండి.
మీ కామెంట్స్ను బట్టి దీప్తి పాత్రకు సరైన రూపాన్ని ఎంపిక చేద్దాం. మరి మీ దృష్టిలో మన దీప్తి ఎవరు?
ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు!!
Recap -
రాహుల్ తండ్రి చాలా కాలం క్రితం ఒక ప్రమాదంలో మరణించాడు, ఆ తర్వాత రాహుల్ పూర్తి బాధ్యత అతని తల్లి దీప్తి రావుపై పడింది. దీప్తి వయసు 39 ఏళ్లు. 19 ఏళ్ల రాహుల్ 12వ తరగతి పాస్ అయి డిగ్రీ ఫస్ట్ ఇయర్ చదువుతున్నాడు, దీప్తి కేవలం 12వ తరగతి వరకు మాత్రమే చదువుకుంది.
ఆ తర్వాత ఆమె దిగువ మధ్యతరగతి తల్లిదండ్రులు ఆమెను పైచదువులు చదివించడానికి బదులుగా 18 ఏళ్ల వయసులో దీప్తికి పెళ్లి చేశారు. 20 ఏళ్ల వయసులో దీప్తికి రాహుల్, పూజ అనే కవల పిల్లలు (కొడుకు, కూతురు) పుట్టారు. రాహుల్ తండ్రి మరణం తర్వాత, భర్త పొదుపు చేసిన డబ్బుతో దీప్తి ఒక షాపు కొని అద్దెకు ఇచ్చింది. ఇంట్లోనే కొన్ని వంటకాలు కూడా చేసేది. వారి షాపును అద్దెకు తీసుకున్నది ఒక రిటైర్ అయిన మంచి వృద్ధుడు. ఆయన దీప్తి తయారుచేసిన ఆహార పదార్థాలను అమ్మిపెట్టేవాడు, దీనివల్ల ఆమెకు కొంత అదనపు ఆదాయం వచ్చేది.
దీప్తి చాలా అందంగా ఉండేది, చూసేవారి చూపు ఆమెపైనే నిలిచిపోయేది. ఆమె కనుక అనుకుంటే రెండో పెళ్లి చేసుకోవడం పెద్ద కష్టమేమీ కాదు, దీప్తి శరీర సౌష్టవాన్ని చూస్తే ఎవరైనా పిచ్చెక్కిపోవాల్సిందే.
కానీ దీప్తి ఎవరివైపూ కన్నెత్తి చూసేది కాదు, తన వంటకాల తయారీలో బిజీగా ఉండేది. ఆమె కళ్ల ముందు రాహుల్ భవిష్యత్తు మాత్రమే ఉంది. పూజ దీప్తి అక్క దగ్గర ఉంటుంది. అది ఎందుకో మీకు ముందు ముందు తెలుస్తుంది.... రాహుల్ను ప్రయోజకుడిని చేసి తన భర్త కలను నెరవేర్చాలని దీప్తి అనుకుంది. నిండు యవ్వనంలో విధవరాలై ఒంటరిగా బతకడం ఒక మహిళకు ఎంత కష్టమో, ఆమె తనను తాను నియంత్రించుకుని ఒక లక్ష్యాన్ని సాధించడంలో పూర్తి అంకితభావంతో పనిచేస్తోంది.
ఆమె దృష్టి అంతా రాహుల్ చదువుపైనే ఉండేది.
రాహుల్ చదువులో చాలా చురుకైన విద్యార్థి. ప్రతి పరీక్షలోనూ మంచి మార్కులు సాధిస్తూ, తన క్లాస్లోని టాప్-5 విద్యార్థుల్లో తప్పకుండా ఉండేవాడు. లెక్చరర్లు చెప్పే పాఠాలను శ్రద్ధగా వినడం, సమయానికి అసైన్మెంట్లు పూర్తి చేయడం, పరీక్షలకు ముందుగానే సిద్ధమవడం అతనికి అలవాటు.
క్లాస్లో కొంతమంది విద్యార్థులు రాహుల్ను చూసి ప్రేరణ పొందేవారు. మరికొందరు మాత్రం అతని క్రమశిక్షణను చూసి అసూయపడేవారు. ముఖ్యంగా వెనుక బెంచీల్లో కూర్చుంటూ చదువును పెద్దగా పట్టించుకోని కొంతమంది విద్యార్థులకు రాహుల్ అంటే అసలు పడేది కాదు.
ఆ బ్యాక్బెంచర్లలో ముఖ్యమైనవాడు 22 ఏళ్ల అఫ్జల్ పఠాన్.
అఫ్జల్కు చదువు మీద ఏమాత్రం ఆసక్తి ఉండేది కాదు. కాలేజీకి కూడా పాఠాలు వినడానికి కాకుండా తన స్నేహితులతో తిరగడానికి, గొడవలు చేయడానికి, అందరిముందు తన ప్రభావాన్ని చూపించుకోవడానికి వచ్చేవాడు. ఇప్పటికే పలుమార్లు పరీక్షల్లో ఫెయిల్ కావడంతో, 22 ఏళ్ల వయసు వచ్చినా 19 ఏళ్ల రాహుల్ చదువుతున్న అదే తరగతిలో కొనసాగుతున్నాడు.
అఫ్జల్ ధనవంతమైన కుటుంబంలో పుట్టాడు. అతని తల్లిదండ్రులు జమ్మూలో ఉండేవారు. వారి వ్యాపారాలు, రాజకీయ పరిచయాలు, ఆస్తులు చూసుకుంటూ ఎప్పుడూ బిజీగా ఉండటం వల్ల చిన్నప్పటి నుంచి అఫ్జల్కు తల్లిదండ్రుల ప్రేమ, పర్యవేక్షణ పెద్దగా దక్కలేదు.
డబ్బుకు ఎలాంటి కొరత లేకపోయినా, కుటుంబ సభ్యుల ప్రేమ మాత్రం అతని జీవితంలో లోటుగానే ఉండిపోయింది. అతను ఏ తప్పు చేసినా డబ్బుతోనో, పలుకుబడితోనో సమస్యను పరిష్కరించేవారు తప్ప, అతన్ని సరైన దారిలో పెట్టడానికి ఎవరూ ప్రయత్నించలేదు.
దాంతో చిన్నతనం నుంచే అఫ్జల్కు ఒక రకమైన పొగరు పెరిగింది.
“నేను ఏం చేసినా నన్నెవరూ ఏమీ చేయలేరు” అనే నమ్మకం అతని మనసులో బలంగా నాటుకుపోయింది. కాలేజీలో కూడా తన తండ్రి డబ్బు, రాజకీయ పరిచయాల గురించి చెప్పుకుంటూ ఇతర విద్యార్థులను బెదిరించేవాడు. తనకు ఎదురుతిరిగినవారిని స్నేహితుల సహాయంతో భయపెట్టడం అతనికి అలవాటుగా మారింది.
ఒకరోజు కాలేజీలో సెమిస్టర్ పరీక్ష జరుగుతోంది.
క్లాస్రూమ్ మొత్తం నిశ్శబ్దంగా ఉంది. విద్యార్థులందరూ ప్రశ్నపత్రాలకు సమాధానాలు రాస్తున్నారు. పరీక్షను పర్యవేక్షిస్తున్న సూపర్వైజర్ ప్రతి వరుస మధ్య నడుస్తూ విద్యార్థులను గమనిస్తున్నాడు.
అఫ్జల్ మాత్రం పరీక్షకు ఏమాత్రం సిద్ధం కాలేదు. ముందుగానే చిన్న చిన్న కాగితాలపై సమాధానాలు రాసుకొని వచ్చాడు. సూపర్వైజర్ మరోవైపు చూస్తున్న సమయంలో వాటిని బయటకు తీసి కాపీ కొట్టడం ప్రారంభించాడు.
అది రాహుల్ కంటపడింది.
మొదట్లో రాహుల్ ఆ విషయం తనకు సంబంధం లేదని భావించి మౌనంగా తన పరీక్ష రాయడం కొనసాగించాడు. కానీ కొంతసేపటి తర్వాత సూపర్వైజర్ కూడా అఫ్జల్ ప్రవర్తనలో ఏదో అనుమానం గమనించాడు.
అఫ్జల్ బెంచ్ దగ్గరకు వెళ్లి అతన్ని పరిశీలించగా, అతని చేతిలో ఉన్న చిన్న కాగితాలు బయటపడ్డాయి.
“ఇది ఏమిటి?” అని సూపర్వైజర్ గట్టిగా అడిగాడు.
అఫ్జల్ వెంటనే ఆ కాగితాలను తనవి కావని చెప్పడానికి ప్రయత్నించాడు.
“సార్, ఇవి నావి కావు. ఎవరో ఇక్కడ పడేశారు. నేను ఇప్పుడే చూశాను,” అంటూ అబద్ధం చెప్పాడు.
అఫ్జల్ మాటలను నమ్మని సూపర్వైజర్ అతని జవాబుపత్రాన్ని తీసుకొని పరీక్ష నుంచి బయటకు పంపించాడు. ఈ విషయం నేరుగా ప్రిన్సిపాల్ వరకు వెళ్లింది.
విచారణ సమయంలో అఫ్జల్ మాత్రం తాను కాపీ కొట్టలేదని మొండిగా వాదించాడు. తనపై కావాలనే తప్పుడు ఆరోపణ చేస్తున్నారని చెప్పాడు.
ఆ సమయంలో సూపర్వైజర్ రాహుల్ను సాక్షిగా పిలిచాడు.
“రాహుల్, నువ్వు అఫ్జల్ పక్క వరుసలోనే కూర్చున్నావు కదా? అక్కడ నిజంగా ఏం జరిగిందో చెప్పు,” అని ప్రిన్సిపాల్ అడిగాడు.
రాహుల్ ఒక్క క్షణం అఫ్జల్ వైపు చూశాడు.
అఫ్జల్ కళ్లతోనే అతన్ని బెదిరిస్తున్నట్లు గట్టిగా చూస్తున్నాడు. నిజం చెప్పవద్దన్న హెచ్చరిక అతని చూపులో స్పష్టంగా కనిపించింది.
అయినా రాహుల్ భయపడలేదు.
“సార్, అఫ్జల్ ముందుగానే చిన్న కాగితాలపై సమాధానాలు రాసుకొని వచ్చాడు. పరీక్ష మధ్యలో వాటిని బయటకు తీసి కాపీ కొడుతుండగా నేను చూశాను. సూపర్వైజర్ సార్ పట్టుకున్న తర్వాత అవి తనవి కావని అబద్ధం చెప్పాడు,” అని జరిగిన విషయాన్ని ఉన్నది ఉన్నట్టుగా చెప్పేశాడు.
రాహుల్ ఇచ్చిన సాక్ష్యంతో అఫ్జల్ తప్పు నిర్ధారణ అయింది.
ప్రిన్సిపాల్కు అఫ్జల్పై అప్పటికే అనేక ఫిర్యాదులు ఉన్నాయి. క్లాసులకు సరిగా హాజరు కాకపోవడం, విద్యార్థులతో గొడవలు పడటం, లెక్చరర్ల మాట వినకపోవడం, కాలేజీ నియమాలను ఉల్లంఘించడం—ఇవన్నీ అతని రికార్డులో ఉన్నాయి.
దాంతో ఈసారి కఠినమైన చర్య తీసుకోవాలని ప్రిన్సిపాల్ నిర్ణయించాడు. అఫ్జల్ను కాలేజీ నుంచి తొలగించే వరకు విషయం వెళ్లింది.
ఈ సమాచారం జమ్మూలో ఉన్న అఫ్జల్ తల్లిదండ్రులకు చేరింది.
వాళ్లు వెంటనే తమ పలుకుబడిని ఉపయోగించారు. వారికి సన్నిహితంగా ఉన్న ఒక రాజకీయ పార్టీకి చెందిన పెద్ద నాయకుడితో మాట్లాడారు. ఆ నాయకుడు నేరుగా కాలేజీ ప్రిన్సిపాల్కు ఫోన్ చేసి, అఫ్జల్పై తీసుకోబోయే కఠినమైన చర్యను వెనక్కి తీసుకోవాలని ఒత్తిడి చేశాడు.
కాలేజీ యాజమాన్యం కూడా రాజకీయ ఒత్తిడికి తలొగ్గక తప్పలేదు.
చివరకు అఫ్జల్ను కాలేజీ నుంచి తొలగించకుండా, ఇదే చివరి అవకాశమని గట్టి హెచ్చరిక ఇచ్చి తిరిగి తరగతులకు అనుమతించారు.
తన డబ్బు, కుటుంబ పలుకుబడి మరోసారి తనను కాపాడాయని తెలుసుకున్న అఫ్జల్లో పశ్చాత్తాపం కలగలేదు. దానికి బదులుగా అతని అహంకారం మరింత పెరిగింది.
అయితే తనను అందరి ముందు దోషిగా నిలబెట్టింది రాహుల్ చెప్పిన సాక్ష్యమే అనే విషయం మాత్రం అతని మనసులో బలంగా ముద్రపడిపోయింది.
ఆ రోజు నుంచి రాహుల్పై అఫ్జల్కు తీవ్రమైన కోపం పెరిగింది.
కాలేజీ ముగిసిన తర్వాత ఒకరోజు రాహుల్ ఒంటరిగా ఇంటికి వెళ్తున్నాడు. కాలేజీకి కొంత దూరంలో ఉన్న నిర్మానుష్యమైన దారిలో అఫ్జల్ తన స్నేహితులతో కలిసి అతనికి ఎదురుగా నిలబడ్డాడు.
రాహుల్ వారిని చూసినా పట్టించుకోకుండా పక్క నుంచి వెళ్లడానికి ప్రయత్నించాడు.
అఫ్జల్ ముందుకు వచ్చి అతని దారిని అడ్డుకున్నాడు.
“ఏంట్రా, నన్ను చూడగానే తప్పించుకొని వెళ్లిపోతున్నావు?” అంటూ వ్యంగ్యంగా అడిగాడు.
రాహుల్ అతని ముఖం వైపు చూస్తూ, “నీతో నాకు మాట్లాడాల్సిన అవసరం లేదు. దారి వదులు,” అన్నాడు.
రాహుల్ మాటల్లో ఏమాత్రం భయం కనిపించకపోవడంతో అఫ్జల్ మరింత కోపంగా అతని దగ్గరకు వచ్చాడు.
“నేను పరీక్షలో కాపీ కొడితే మీ బాబు సొమ్మేమైనా పోయిందిరా? నీ పని నువ్వు చూసుకోకుండా నా మీద సాక్ష్యం చెప్పాల్సిన అవసరం నీకేమొచ్చింది?” అని అఫ్జల్ గట్టిగా ప్రశ్నించాడు.
రాహుల్ కూడా వెనక్కి తగ్గలేదు.
“తప్పు చేసింది నువ్వు. పట్టుబడిన తర్వాత అబద్ధం చెప్పింది కూడా నువ్వే. ఇప్పుడు నన్ను అడుగుతున్నావా? పరీక్ష రాయడం రాకపోతే చదువుకోవాలి. అంతేకాని కాపీ కొట్టి, డబ్బు పలుకుబడితో తప్పించుకోవడం గొప్ప విషయం కాదు,” అని ఘాటుగా సమాధానం ఇచ్చాడు.
రాహుల్ మాటలు అఫ్జల్ అహంకారాన్ని నేరుగా గాయపరిచాయి.
“చాలా ఎక్కువ మాట్లాడుతున్నావురా!” అంటూ అఫ్జల్ రాహుల్ కాలర్ పట్టుకున్నాడు.
రాహుల్ వెంటనే అతని చేతిని తోసేశాడు.
“కాలర్ వదులు! ఇంకోసారి నా మీద చెయ్యి వేస్తే ఊరుకునేది లేదు,” అని హెచ్చరించాడు.
దాంతో ఇద్దరి మధ్య మాటామాటా పెరిగింది. అఫ్జల్ రాహుల్ను అసభ్య పదాలతో తిట్టగా, రాహుల్ కూడా కోపాన్ని అదుపు చేసుకోలేక అతనికి అదే స్థాయిలో సమాధానం చెప్పాడు.
ఒకరినొకరు తోసుకోవడంతో మొదలైన గొడవ క్షణాల్లోనే పెద్దదైంది.
అఫ్జల్ తన బలంతో రాహుల్ను భయపెట్టాలని ప్రయత్నించాడు. కానీ రాహుల్ కూడా ఏమాత్రం వెనక్కి తగ్గలేదు. అఫ్జల్కు ఎదురుగా నిలబడి తనను తాను కాపాడుకుంటూ ప్రతిఘటించాడు.
చుట్టుపక్కల ఉన్న విద్యార్థులు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి ఇద్దరినీ విడదీయడానికి ప్రయత్నించారు. అఫ్జల్ స్నేహితులు అతన్ని వెనక్కి లాగుతుండగా కూడా అతను రాహుల్ను చూస్తూ కోపంతో అరుస్తూనే ఉన్నాడు.
“ఈ విషయం ఇక్కడితో అయిపోయిందని అనుకోకు రాహుల్! నన్ను అవమానించినందుకు నువ్వు తప్పకుండా మూల్యం చెల్లించుకుంటావు,” అంటూ బెదిరించాడు.
రాహుల్ మాత్రం అతని బెదిరింపులను పట్టించుకోకుండా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు.
కానీ అఫ్జల్ మనసులో అప్పటికే ప్రతీకారం మొదలైంది.
రాహుల్కు బుద్ధి చెప్పడానికి అతని బలహీనత ఏమిటో తెలుసుకోవాలని అఫ్జల్ నిర్ణయించుకున్నాడు. రాహుల్ను నేరుగా దెబ్బతీయడం కంటే, అతనికి అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తిని లక్ష్యంగా చేసుకుంటేనే తనకు కావాల్సిన ప్రతీకారం పూర్తవుతుందని భావించాడు.
అఫ్జల్కు ఇంకా తెలియని విషయం ఒక్కటే…
రాహుల్ జీవితంలో అతనికి అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తి అతని తల్లి దీప్తి.
రాహుల్, అఫ్జల్ మధ్య జరిగిన గొడవను కాలేజీ సమీపంలో ఉన్న రాహుల్ పక్కింటి అమ్మాయి చూసింది. ఆమెకు దీప్తితో మంచి పరిచయం ఉండడంతో, ఇంటికి వెళ్లగానే జరిగిన విషయాన్ని చెప్పేసింది.
“ఆంటీ… ఈరోజు కాలేజీ బయట రాహుల్కి ఒక అబ్బాయితో పెద్ద గొడవ జరిగింది. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు తోసుకున్నారు. చివరికి అక్కడున్న విద్యార్థులు వచ్చి విడదీశారు,” అని చెప్పింది.
ఆ మాటలు వినగానే దీప్తి తీవ్రంగా ఆందోళన చెందింది.
“ఎవరా అబ్బాయి? రాహుల్కి అతనితో ఎందుకు గొడవ జరిగింది?” అని కంగారుగా అడిగింది.
“నాకు అతని పేరు తెలియదు ఆంటీ. మీ కాలేజీలోనే చదువుతాడనుకుంటా. చూడటానికి కొంచెం రౌడీలా ఉన్నాడు. వెళ్లేటప్పుడు రాహుల్ను బెదిరించినట్లు కూడా అనిపించింది,” అని ఆ అమ్మాయి చెప్పింది.
దీప్తికి అప్పటివరకు అఫ్జల్ అనే వ్యక్తి గురించి ఏమాత్రం తెలియదు. అతను ఎవరు, ఏ కుటుంబానికి చెందినవాడు, రాహుల్తో అతనికి ఎందుకు గొడవ జరిగిందనే విషయాలు కూడా ఆమెకు తెలియవు. తన కొడుకు ఎవరితోనో గొడవపడ్డాడన్న విషయం మాత్రమే ఆమెను భయపెట్టింది.
ఆ సాయంత్రం రాహుల్ ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత దీప్తి అతన్ని నిలదీసింది.
“కాలేజీ బయట ఎవరితో గొడవపడ్డావు రాహుల్?” అని అడిగింది.
“అదేం పెద్ద విషయం కాదు అమ్మా. మా క్లాస్లో ఒకడు పరీక్షలో కాపీ కొడుతూ పట్టుబడ్డాడు. నేను నిజం చెప్పానని నా మీద కోపంతో గొడవకు వచ్చాడు,” అని రాహుల్ చెప్పాడు.
“అతని పేరు ఏమిటి?” అని దీప్తి అడిగింది.
రాహుల్ ఒక్క క్షణం మౌనంగా ఉండి—
“అఫ్జల్ పఠాన్,” అని చెప్పాడు.
దీప్తి ఆ పేరు మొదటిసారిగా విన్నది.
“అతను ఎలాంటి అబ్బాయి? మళ్లీ నీతో గొడవపడతాడా?” అని ఆందోళనగా అడిగింది.
“వాడు కొంచెం పొగరుగా ఉంటాడు. కానీ నువ్వు భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. నేను చూసుకుంటాను,” అని రాహుల్ తేలికగా చెప్పాడు.
కానీ దీప్తికి ఆ సమాధానం ధైర్యం ఇవ్వలేదు.
రాహుల్కు తనతో గొడవపడిన వ్యక్తి గురించి తెలిసి ఉండవచ్చు. కానీ దీప్తికి మాత్రం అఫ్జల్ స్వభావం గురించి, అతని కుటుంబం గురించి, అతని రాజకీయ పలుకుబడి గురించి ఎలాంటి సమాచారం లేదు. అయినా రాహుల్ను బెదిరించి వెళ్లాడనే ఒక్క విషయం ఆమెకు నిద్ర లేకుండా చేసింది.
“నువ్వు చూసుకుంటానని చెప్పడం కాదు రాహుల్. గొడవ ఇంకా పెరిగితే ఏమవుతుంది? నువ్వు చదువుకోవడానికి కాలేజీకి వెళ్తున్నావు. ఇలాంటి సమస్యల్లో చిక్కుకోవడం నాకు ఇష్టం లేదు,” అని దీప్తి చెప్పింది.
రాహుల్ మాత్రం—
“తప్పు చేసింది వాడు. నేను నిజం మాత్రమే చెప్పాను,” అన్నాడు.
“నిజం చెప్పడం తప్పు కాదు. కానీ గొడవ చేయడం వల్ల సమస్య పరిష్కారం కాదు. నీకు ఏమైనా జరిగితే నేను తట్టుకోలేను,” అంటూ దీప్తి కన్నీళ్లను ఆపుకుంటూ చెప్పింది.
ఆ రాత్రంతా ఆమెకు సరిగా నిద్ర పట్టలేదు. తనకు తెలియని వ్యక్తి రాహుల్ను ఎందుకు బెదిరించాడు? మళ్లీ అతన్ని అడ్డుకుంటాడా? తన స్నేహితులతో కలిసి ఏదైనా చేస్తాడా? అనే భయాలు ఆమెను వెంటాడాయి.
పరిస్థితి మరింత పెద్దదయ్యేలోపే కాలేజీ ప్రిన్సిపాల్ను కలిసి మాట్లాడాలని నిర్ణయించుకుంది.
మరుసటి రోజు రాహుల్ కాలేజీకి వెళ్లిన కొద్దిసేపటికే దీప్తి కూడా అక్కడికి చేరుకుంది. ఆమె నేరుగా ప్రిన్సిపాల్ కార్యాలయానికి వెళ్లి—
“సార్, నా కొడుకు రాహుల్కు మీ కాలేజీలో చదివే అఫ్జల్ అనే అబ్బాయితో గొడవ జరిగిందని తెలిసింది. ఆ అబ్బాయి ఎవరో, వాళ్ల మధ్య అసలు ఏం జరిగిందో నాకు పూర్తిగా తెలియదు. దయచేసి ఇద్దరినీ పిలిపించి మాట్లాడి ఈ సమస్యను ఇక్కడితో ముగించండి,” అని కోరింది.
ప్రిన్సిపాల్ అప్పుడే అఫ్జల్ గురించి దీప్తికి వివరించాడు.
అతను పరీక్షలో కాపీ కొడుతూ పట్టుబడటం, రాహుల్ సాక్ష్యం చెప్పడం, దాని కారణంగా అఫ్జల్పై చర్యలు తీసుకోవడం, ఆ తర్వాత అతను రాహుల్పై కోపం పెంచుకోవడం—జరిగిన విషయమంతా చెప్పాడు.
అఫ్జల్ గురించి పూర్తిగా తెలుసుకున్న తర్వాత దీప్తి ఆందోళన మరింత పెరిగింది.
“సార్, నా కొడుకు నిజం చెప్పడం తప్పు కాదని నాకు తెలుసు. కానీ ఈ విషయం వల్ల వాళ్లిద్దరి మధ్య శత్రుత్వం పెరగకూడదు. దయచేసి ఇద్దరినీ పిలిచి మాట్లాడండి,” అని వేడుకుంది.
ప్రిన్సిపాల్ వెంటనే రాహుల్, అఫ్జల్లను తన కార్యాలయానికి పిలిపించాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత రాహుల్ లోపలికి వచ్చాడు. తన తల్లిని అక్కడ చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.
“అమ్మా, నువ్వెందుకు ఇక్కడికి వచ్చావు?” అని అడిగాడు.
“మీ ఇద్దరి గొడవను ముగించడానికి వచ్చాను,” అని దీప్తి గంభీరంగా సమాధానం చెప్పింది.
అఫ్జల్ మాత్రం గదిలోకి అడుగుపెట్టిన క్షణం నుంచే దీప్తిని చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
ఆమె రాహుల్ తల్లి అని మొదట అతనికి నమ్మబుద్ధి కాలేదు. ఆమె వయసు 40 సంవత్సరాలైనా, ముఖంలో సహజమైన కాంతి, ఆరోగ్యకరమైన శరీరాకృతి కారణంగా వయసుకంటే చాలా చిన్నదిగా కనిపించేది. రాహుల్ ఆమెను తన అక్క అని పరిచయం చేసినా ఎవరూ అనుమానించని విధంగా ఉండేది.
దీప్తి తన అందం కోసం ప్రత్యేకంగా ఎలాంటి ప్రయత్నాలు చేసేది కాదు. ఖరీదైన వ్యాయామశాలలకు వెళ్లడం, ఆహార నియమాలు పాటించడం, గంటల తరబడి అద్దం ముందు కూర్చోవడం ఆమె జీవితంలో లేవు.
ఆమె శరీర దృఢత్వానికి కారణం ఆమె ప్రతిరోజూ చేసే కఠినమైన శ్రమ.
ఇంట్లో ఉన్న పాతకాలపు పెద్ద రాతి రోటిలో దీప్తి గంటల తరబడి మసాలాలు నూరేది. ఎండుమిరపకాయలు, ధనియాలు, జీలకర్ర, పసుపు, వివిధ రకాల మసాలా దినుసులను స్వయంగా శుభ్రం చేసి, వాటిని సంప్రదాయ పద్ధతిలో నూరి పొడులుగా తయారుచేసేది.
ప్రతిరోజూ మూడు నుంచి నాలుగు గంటలు రాతి రోటిని తిప్పడం వల్ల ఆమె చేతులు, భుజాలు, నడుము, వీపు సహజంగానే దృఢంగా మారాయి. ఇంటిని నడిపించడానికి, పిల్లలను చదివించడానికి ఆమె చేసిన కష్టమే ఆమెకు ఆరోగ్యకరమైన శరీరాకృతిని ఇచ్చింది.
కానీ ఆ విషయం గురించి దీప్తి ఎప్పుడూ ఆలోచించేది కాదు.
తన అందాన్ని చూసి మెచ్చుకునే భర్త ఇప్పుడు లేడు. అలాంటప్పుడు తన అందం గురించి ఆలోచించి ఏం ప్రయోజనం అనే భావనతోనే ఉండేది. ముఖానికి మేకప్ వేసుకోవడం కూడా ఆమెకు అలవాటు లేదు. బయటకు వెళ్లేటప్పుడు సాధారణంగా జుట్టును చక్కగా కట్టుకొని, నుదుటిపై చిన్న బొట్టు పెట్టుకొని, సాదాసీదా చీర ధరించేది.
అయినా ఆమె సహజమైన అందం దాచిపెట్టలేనిది.
ఆ ప్రాంతంలోని కొంతమంది మగవాళ్లు ఆమెను ఆసక్తిగా చూసినా దీప్తి వాటిని పట్టించుకునేది కాదు. ఎవరి చూపులకూ స్పందించకుండా తన పని తాను చేసుకుంటూ వెళ్లిపోయేది. ఆమెకు కుటుంబ బాధ్యతలు తప్ప మరే విషయం మీద ఆసక్తి లేదు.
కానీ ఆ రోజు అఫ్జల్ చూపు మాత్రం మొదటిసారిగా ఆమెపై పడింది.
ప్రిన్సిపాల్ ఇద్దరినీ ఎదురెదురుగా కూర్చోబెట్టి గట్టిగా హెచ్చరించాడు.
“మీ వ్యక్తిగత గొడవల వల్ల కాలేజీ వాతావరణం పాడవకూడదు. అఫ్జల్, నువ్వు చేసిన తప్పుకు ఇప్పటికే హెచ్చరిక అందుకున్నావు. మళ్లీ రాహుల్ను బెదిరించినా, గొడవకు దిగినా ఈసారి ఎలాంటి సిఫారసులు పనిచేయవు. నిన్ను నేరుగా కాలేజీ నుంచి తొలగిస్తాను,” అని స్పష్టంగా చెప్పాడు.
తర్వాత రాహుల్ వైపు తిరిగి—
“నువ్వు నిజం చెప్పడం తప్పు కాదు. కానీ కాలేజీ బయట మాటల గొడవను కొట్లాట వరకు తీసుకెళ్లడం కూడా సరైనది కాదు. ఇలాంటి పరిస్థితి వస్తే వెంటనే మాకు ఫిర్యాదు చేయాలి,” అన్నాడు.
దీప్తి కూడా ఇద్దరి వైపు చూస్తూ మాట్లాడింది.
“మీరిద్దరూ చదువుకోవాల్సిన వయసులో ఉన్నారు. చిన్న గొడవను పెద్ద శత్రుత్వంగా మార్చుకొని జీవితాలను పాడుచేసుకోవద్దు. రాహుల్ ఏదైనా తప్పుగా మాట్లాడి ఉంటే అతని తరఫున నేను క్షమాపణ చెబుతున్నాను. ఈ విషయం ఇక్కడితో ముగించండి,” అని కోరింది.
అఫ్జల్ కొద్దిసేపు దీప్తిని చూస్తూనే ఉన్నాడు.
ఆమె మాటల్లో కోపం లేదు. తన కొడుకును కాపాడుకోవాలనే తల్లి భయం మాత్రమే కనిపించింది. బయటకు మాత్రం అఫ్జల్ మర్యాదగా నటించాడు.
“సారీ అక్కా… ఇకపై రాహుల్తో నేను ఎలాంటి గొడవ పెట్టుకోను,” అన్నాడు.
అతను ఆమెను “అక్కా” అని పిలవడంతో రాహుల్కు కొంచెం వింతగా అనిపించినా ఏమీ మాట్లాడలేదు.
ప్రిన్సిపాల్ ముందే ఇద్దరూ చేతులు కలిపారు. బయటకు చూస్తే సమస్య సామరస్యంగా ముగిసినట్లే కనిపించింది.
కానీ అఫ్జల్ మనసులో మాత్రం మరో ఆలోచన మొదలైంది.
ఆఫీస్ నుంచి బయటకు వచ్చిన తర్వాత తన స్నేహితుడిని పక్కకు తీసుకెళ్లి—
“ఆమె నిజంగా రాహుల్ అక్కేనా?” అని అడిగాడు.
“అక్క కాదు రా… ఆమె రాహుల్ తల్లి. పేరు దీప్తి రావు. వాళ్ల నాన్న చాలా సంవత్సరాల క్రితమే చనిపోయాడట,” అని అతని స్నేహితుడు చెప్పాడు.
ఆ మాట విన్న అఫ్జల్ ఒక్క క్షణం ఆశ్చర్యపోయాడు.
“రాహుల్ తల్లా?” అంటూ మరోసారి కార్యాలయం వైపు తిరిగి చూశాడు.
అఫ్జల్ ధనవంతుడైన తండ్రికి పుట్టి, అదుపు లేకుండా పెరిగిన యువకుడు. డబ్బు, స్నేహితుల ప్రోత్సాహం, కుటుంబ పర్యవేక్షణ లేకపోవడం వల్ల అమ్మాయిలను కూడా తనకు నచ్చిన వస్తువుల్లా చూసే చెడు స్వభావం అతనిలో పెరిగింది.
చాల మంది అమ్మాయిలని దెంగి ఇష్టం వచ్చినట్టు అనుబవించాడు ... ఆడవాళ్ళని ప్రేమలో వలలో వేసుకోవడం తరువాత వాళ్ళని ఇష్టం వాచినట్టు దెంగడం వాడుకోవడం వాడికి వెన్నతో పెట్టిన విద్యా ...
ఇంకా దీప్తి గురించి మరింత తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తి. పెరిగింది...
తన స్నేహితుల ద్వారా రాహుల్ కుటుంబం గురించి సమాచారం సేకరించడం ప్రారంభించాడు. దీప్తి భర్త చనిపోయి చాలా సంవత్సరాలు అయిందని, ఆమె ఒంటరిగా పిల్లలను పెంచుతోందని తెలుసుకున్నాడు. ఇంట్లో మసాలా పొడులు, వివిధ రకాల వంట పదార్థాలు తయారుచేసి దగ్గర్లోని షాపులో అమ్మిస్తుందని కూడా తెలిసింది.
ఆ షాపు దీప్తి కుటుంబానిదేనని, దాన్ని ఒక రిటైర్డ్ వృద్ధుడికి అద్దెకు ఇచ్చారని తెలుసుకున్నాడు. షాపు అద్దె, మసాలాలు, వంట పదార్థాల ద్వారా వచ్చే చిన్న ఆదాయంతోనే ఆమె కుటుంబాన్ని నడిపిస్తోందని అర్థమైంది.
ఇంట్లో పెద్దగా ఆర్థిక బలం లేదని తెలుసుకున్న అఫ్జల్ ముఖంలో ఒక వక్రమైన చిరునవ్వు కనిపించింది.
డబ్బుతో చాలామందిని తనవైపు తిప్పుకున్న అనుభవం అతనికి ఉంది. దీప్తి కుటుంబ పరిస్థితిని కూడా తనకు అనుకూలంగా మార్చుకోవచ్చని భావించాడు.
అయితే నేరుగా ఆమె దగ్గరకు వెళ్తే అనుమానం వస్తుందని అతనికి తెలుసు. అందుకే ముందు ఆమె నమ్మకాన్ని సంపాదించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
రాహుల్తో గొడవను మర్చిపోయినట్లు నటిస్తూ, దీప్తికి సహాయం చేస్తున్నట్లుగా కనిపిస్తూ, నెమ్మదిగా వాళ్ల జీవితాల్లోకి ప్రవేశించాలని అనుకున్నాడు.
అఫ్జల్ బుర్రలో అప్పటికే ఒక ప్రమాదకరమైన పథకం రూపుదిద్దుకుంటోంది.
ఆ పథకంలో మొదటి అడుగు—
మీకో చిన్న ప్రశ్న… మన హీరోయిన్లలో దీప్తి పాత్రకు ఎవరు సరిగ్గా సరిపోతారని మీరు భావిస్తున్నారు? మీకు నచ్చిన హీరోయిన్ పేరు మాత్రమే కాకుండా, ఆమె ఎందుకు ఈ పాత్రకు సరిపోతుందో కూడా కింద కామెంట్లో చెప్పండి.
మీ కామెంట్స్ను బట్టి దీప్తి పాత్రకు సరైన రూపాన్ని ఎంపిక చేద్దాం. మరి మీ దృష్టిలో మన దీప్తి ఎవరు?
శృంగారా కామ పిశాచి
అమ్మ కొత్త అక్రమసంబంధం
ప్రతివ్రత అమ్మ మారిన కథ
నచ్చితే లైక్ చేయండి, మీ అభిప్రాయాన్ని తప్పకుండా షేర్ చేయండి.
your vkharsha ...
అమ్మ కొత్త అక్రమసంబంధం
ప్రతివ్రత అమ్మ మారిన కథ
నచ్చితే లైక్ చేయండి, మీ అభిప్రాయాన్ని తప్పకుండా షేర్ చేయండి.
your vkharsha ...



![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)