Incest புவனா அம்மா அழகு அம்மா

[Sivamurugan 85]

பத்திரிகை வாங்கி கொண்டு வீட்டுக்கு வரும்போது. 

சுபாஷ் : நா போய் குளிச்சிட்டு வரேன். பத்திரிகை  கொண்டு போய் பூஜை ரூம்ல வைங்க. புவனா வரட்டும் எல்லோரும் கும்பிட்டு எடுப்போம். அப்பறம் குலதெய்வம் கோயிலுக்கு போகணும் சொல்லிட்டு குளிக்க போனான். விஷ்ணு புவனா தவிர மற்ற எல்லோரும் குளிச்சிட்டு புவனா விஷ்ணு வந்த பிறகு சாமி கும்பிட்டு அப்பறம் பத்திரிகை பார்ப்போம் என்று முடிவு எடுத்தாங்க. கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு தாரணி மற்றும் ஆசிரமம் உள்ள சிஸ்டர் வந்தாங்க. சுபாஷ் அப்போ வெளிய போய் இருந்தான். 

கலைவாணி : வாங்க.  உக்காருங்க..

ஹேமா : அத்தை யாரு இவுங்க..? உங்களுக்கு தெரியுமா.. 

கலைவாணி :தெரியல. அதுக்காக வீட்டுக்கு வந்தவங்களை நீங்க யாருன்னு கேக்க முடியுமா..? முதல்ல அவுங்க உக்கார வச்சிட்டு பேசுவோம். இரு. அப்பறம் நீங்க யாருன்னு தெரியல. யாரை பார்க்க வந்து இருக்கீங்க..?  

தாரணி : வணக்கம். என் பேர் தாரணி. நா போலீஸ் வேலை செய்றேன். புவனா அம்மா அங்க விசாரணைக்கு வந்தாங்க. அவங்க மேல எந்த தப்பும் இருக்காது, நா அவுங்களை பாக்கும் போது தெரிஞ்சிது. அவங்களும் நானும் நல்ல பேசி ப்ரெண்ட்ஸ் ஆனோம் ,ப்ரெண்ட்ஸ் சொன்னாலும் அவங்க என் அம்மான்னு சொல்லலாம். ஏனா எனக்கு அம்மா அப்பா கிடையாது, நா அனாதை. புவனா அம்மா கிட்ட பேசும்போது நா அனாதைன்னு பீல் வரல. ஆமா அம்மா எங்க..? 

ஹேமா : (பொறாமையில்) என்னுது இவுங்க அம்மாவா..? அண்ணாவா.. எனக்கு மட்டும் தான் அம்மா அண்ணா. இப்போ பாரு என் பேச்சை வச்சி நா யாருனு காட்டுறேன். என்று நினைத்து கொண்டு,என் அம்மா ரூம்ல இருக்காங்க.என் அண்ணாக்கு உடம்பு சரி இல்ல. அதான் கூட இருக்காங்க.என்று அவளுக்கு மட்டும் தான் உரிமை என்று பேசினால்.

தாரணி  : என்னது அவருக்கு உடம்பு சரி இல்லையா..? என்ன ஆச்சு..? பதட்டம் அடைந்து கேட்டாள். ஐயோஓஓ என்ன ஆச்சு..? 

ஹேமா : இவுங்க ஏன் இவ்ளோ டென்ஷன் ஆகுறாங்க..? ஏதோ சொல்ல வரும்போது கலைவாணி தடுத்து. அவளே சொன்னால். புவனாவை  ஸ்டேஷன் இருந்து வெளிய எடுக்கணும். அப்படினு ஒரே அலைச்சல் அதான் அலுப்பு காய்ச்சல் நினைக்கிறேன், ஆமா என்ன விஷயமா வந்து இருக்கீங்க..? சிஸ்டர் பார்த்து இவுங்க யாரு.?

 சிஸ்டர் : வணக்கம் முதல்ல மன்னிச்சிக்கோங்க. நா தான் பேசி இருக்கனும். அதுக்குள்ள இவளே பேசிட்டா. என் பேர் மேரி. நா ரொம்ப வருஷமா ஆசிரமம் நடத்துறேன், தாரணி எங்க ஆசிரமத்துல தான் கை குழந்தையா இருக்கும்போதே இருந்து எங்க கூட தான் இருக்கா, அவளுக்கு அம்மா இருக்கு.. ஆனா அவுங்களுக்கு மனநிலை சரில்லன்னு சொல்லி. அவங்க அண்ணா தான் எங்க ஆசிரமத்துல கொண்டு விட்டுட்டு போனாங்க. இவளுக்கு விவரம் தெரிஞ்சி எல்லாம் விஷயம் கேட்டா. நா எவ்ளோ சொல்லியும் கேக்கல. அப்பறம் வேற வழியே இல்லாம. இவா எப்படி ஆசிரமம் வந்தா. எல்லாம் விவரம் சொன்னேன், அன்னைலிருந்து இப்போ வரைக்கும் இவ் வெறுக்குறது ஒரே ஆளு இவளோட மாமா தான், இனி யாரு வந்து கூப்பிட்டாலும் நா ஆசிரமம் விட்டு போக மாட்டேன். இருக்கா, இவளுக்கு இருக்குற ஒரே ஆசை இவளோட அம்மாவை பாக்கணும். இவளே அவுங்களுக்கு டிரீட்மென்ட் செய்யணும். கடைசி வரைக்கும் கூட இருந்து பாக்கணும் உறுதியா இருக்கா, நானும் பல இடத்துல. இவளைக் கொண்டு விட்டுட்டு போனார்களே அவங்களோட போட்டோ வச்சிக்கிட்டு தேடி பாத்துட்டேன். நிறைய இடத்துல விசாரிச்சு பாத்துட்டேன் அவங்க என் கண்லயே கிடைக்கல. 

ஹேமா : இப்போ தாரணியை நினைத்து வருத்தப்பட்டால். ச ரொம்ப பாவம் இவங்களுக்கும் என்னயை மாதிரி அம்மா அண்ணன் அண்ணி எல்லாரும் இருந்திருந்தால் நல்ல இருந்திருக்கும். இவங்கள பார்க்கவே பாவமா இருக்கு. இவங்கள கொண்டு ஆசிரமத்தில் சேர்த்தானே அந்த ராஸ்கல், அவனுக்கு எல்லாம் இரக்கமே கிடையாதா வச்ச குழந்தைங்க போய் ஆசிரமத்தில் சேர்த்திருக்கான் இ ப்ளாடி இடியட், தாரணி நீங்க ஒன்னும் கவலைப் படாதீங்க சீக்கிரமாவே உங்க அம்மாவை நீங்க பார்ப்பீங்க அவங்க கூட சந்தோசமா இருப்பீங்க.. என்று அவளுக்கு ஆறுதலாக பேசினாள். 

தாரணி : தேங்க்ஸ். அப்பறம் உங்க பேர் என்று கேக்கும் போது சுபாஷ் வீட்டுக்கு உள்ள வந்தான். உள்ள வரும்போது பேசிக் கொண்டே வந்தான், என்ன புவனா இன்னும் வெளியே வரலையா பத்திரிகை எடுக்கலையா, யார் இவங்க புதுசா இருக்கு அப்படின்னு கேட்டுக்கொண்டு இருவரையும் பார்த்தான். சிஸ்டருக்கு அடையாளம் தெரிந்து கொண்டது. சுபாஷுக்கு அடையாளம் அவ்வளவாக தெரியவில்லை. 

சிஸ்டர்  : நீங்க இங்க இருக்கீங்களா. நான் யாருன்னு தெரியுதா 

சுபாஷ் : அவர்களுடைய முகத்தை கொஞ்ச நேரம் உற்றுக் கவனித்தான். அவனுக்கும் அடையாளம் தெரிந்தது. நீங்க என்று வார்த்தை வராமல் திணறினான். 

சிஸ்டர்  : பிறந்த குழந்தையை. எங்க ஆசிரமத்துல கொண்டு விட்டுட்டு போனீங்களே   23 வருஷத்துக்கு முன்னாடி. ஞாபகம் இருக்கா..? அங்கு இருந்த எல்லோரும் சுபாஷை பார்த்தாங்க. அவர்களுக்கு என்ன நடக்குதுன்னு தெரியவில்லை, 

சுபாஷ் : நீங்க இங்க எதுக்கு வந்தீங்க தயவு செய்து வெளியே போயிருங்க.. 

சித்ரா : எதுக்குப்பா அவங்கள வெளியே போக சொல்றீங்க..? சிஸ்டர் நீங்க சொல்லுங்க. இவர் யாரை கொண்டு வந்து உங்க ஆசிரமத்துல விட்டுட்டு போனாங்க. 

சிஸ்டர் : இந்தா என் பக்கத்திலேயே உட்கார்ந்து இருக்கிறாளே தாரணி. இவளை தான். இவன் கைக்குழந்தையா இருக்கும் போது ஆசிரமத்துல கொண்டு விட்டு போயிட்டாரு. அங்கே இருக்கும் எல்லோருக்கும் அதிர்ச்சி கலந்த சந்தோசம். 

இருந்தாலும் இது யார் குழந்தை? தாரணி யாரு சுபாஷுக்கு பிறந்தார்களா. என்று யோசனை செய்து விட்டு.

சித்ரா : சொல்லுங்க பா இவுங்க சொல்றது உண்மையா..? தாரணி யாரு..? என் தங்கச்சியா..? அம்மாக்கு இன்னொரு குழந்தை பிறந்ததா..? சொல்லுங்க ப்பா.

 கலைவாணி : டேய் சொல்லு டா, இவா யாரு என்று கோவத்துல கேட்டாள். 

தாரணி : ஒரு நிமிஷம். சிஸ்டர் என்ன சொன்னாங்க. இவரோட தங்கச்சிக்கு மனநிலை சரில்ல. அதனால குழந்தை பாக்க முடியாது. அதான் விட்டுட்டு போனாங்க சொன்னாங்க. அப்படினா. இந்த ஆளு தங்கச்சி யாரு..? என் அம்மா யாரு.. கோவத்துல சுபாஷ் சட்டையை புடிச்சி கேட்டாள். நீயெல்லாம் ஒரு மனுஷனா. ஒரு அம்மா பொண்ணு இரண்டு பேரையும் பிரிச்சு இத்தனை வருஷம் என்னய தாய் பாசத்துக்கு ஏங்க வச்சிட்டியே டா. ராஸ்கல். சொல்லு டா என்று அழுது கொண்டே கேட்டாள். 

ஹேமா : இடிந்து போய் நின்றாள். அப்படினா இவுங்க தான் அண்ணாவுக்கு தங்கச்சியா. என் அம்மாவுக்கு மகளா.. அப்படினா நா யாரு. எனக்கு இதுக்கு அப்பறம் அம்மா அண்ணா அண்ணி இவுங்க கிட்ட இருந்து பாசம் கிடைக்காதா..? இவுங்க தான் அம்மா வயத்துல இருந்து வந்தவங்க. அண்ணாவுக்கு கூட பிறந்த தங்கச்சி. அப்போ நா ஒரே அப்பா எனக்கு வேற அம்மாவாச்சே. புவனா அம்மா இல்லையே. எனக்கு இனி பாசம் கிடைக்காது. என்று சோகத்துல வீட்டை விட்டு வெளிய சென்றாள்.

சித்ரா : ஹேய் நீங்க புவனா அத்தை மகளா..?

 தாரணி : என்ன சொல்றிங்க..? புவனா அம்மா தான் என் அம்மாவா.. அவுங்க தானா என்னய பெத்தவங்களா..? அவுங்க கிட்ட பேசும்போது எனக்கு ஒரு மாதிரி பீலிங் ஆச்சு, அது தான் அந்த பாசம் போல. நீங்க..? 

சித்ரா : நா உங்களுக்கு நாத்தனார். நீங்க என் அண்ணி. உங்க அண்ணாவை கல்யாணம் செய்ய போறேன். என் வயசும் உங்க வயசும் ஒன்னு தான் போல, அதான் உங்களை அண்ணின்னு சொல்றேன்.

 தாரணி : ஐயோஓஓ அண்ணி எல்லாம் வேணாம், சும்மா தாரணின்னு கூப்பிடுங்க.. ஆமா இவுங்க யாரு என்று ஆயிஷாவை கேட்டாள், 

கலைவாணி  : அவளுக்கும் விஷ்ணு தான் புருஷன். விஷ்ணுக்கு இரண்டு கல்யாணம் இரண்டும் லவ் மேரேஜ் தான். பேசி கிட்டு இருக்கும் போது புவனா தான் முதலில் வந்தாள். தாரணி ஓடி போய் பாசத்துடன் கட்டி புடித்தாள். அவளுக்கு சிஸ்டர் புரிய வைத்தால். புவனாவும் பாசத்துடன் கட்டி புடிச்சி அழுதால். சுபாஷ் பார்த்து முறைத்து பார்த்தாள். அந்த கோவம் இனி மேல் நீ யாரோ நா யாரோ என்று முறைத்தால். அம்மா...அம்மா என்று அழுது கொண்டே இருந்தாள். கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு விஷ்ணு வெளிய வந்தான். அவனை பார்த்து ஓடி வந்து அண்ணா என்று அழுது கொண்டே கட்டி புடித்தாள், அவனுக்கு புரியல. அவனுக்கும் புரிய வைத்தார்கள். விஷ்ணுவுக்கும் கண்ணீர் வந்தது. அவளை கட்டி புடிக்கும் போது. சுத்தி பார்த்தான். ஹேமா மட்டும் இல்லை. தாரணிக்கு ஒரு முத்தம் கொடுத்து விட்டு. ஆமா ஹேமா எங்க..? அப்போ தான் எல்லோரும் தேடி பார்த்தாங்க. வீட்ல அவள் இல்லை.