[Kathir anbu]

*Day 2*

பின்பு காலை வழக்கம்போல் அவள் வந்தாள். நான் படுத்து அவளைப் பார்த்துக்கொண்டு குட் மார்னிங் என்றேன்.
அவள் புன்னகைத்துவிட்டு வழக்கமாகச் செய்யும் வேலைகளைச் செய்தாள்.

எனக்கு டெம்பரேச்சர் செக் செய்து, எனக்கு கொடுக்க வேண்டிய மாத்திரைகளைக் கொடுத்து, "சாப்பிட்டுவிட்டு இதைப்போட்டுகொள்" என்று கூறிவிட்டு வெளியே சென்றுவிட்டாள்.
நான் அந்த மாத்திரையை எடுத்துச் சாப்பிடாமல் கதவை வெரித்து கொண்டிருந்தேன்.

ஒரு ஒரு மணி நேரம் கழித்து வந்தாள். மாத்திரை அங்கே இருப்பதை பார்த்த விட்டு, "ஏன் மாத்திரை போடவில்லை? "என கேட்டாள்.
"நான் இன்னும் சாப்பிட வில்லை, எனக்கு சாப்பாடு கொண்டு வர வேண்டிய ஆள் இன்னும் கொண்டு வரவில்லை" என்று கூறினேன்.
அவள் என்ன நினைத்தாலோ வெளியே சென்று அவளது சாப்பாட்டு கூடையை எடுத்து உள்ளே வந்தாள்.

அவள் சாப்பிடுவதற்காக கொண்டு வந்திருந்த சாப்பாட்டை எனக்கு கொடுத்தாள். என் பெட்டில் வைத்துவிட்டு "சாப்பிடு" என்று சொல்லி பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்து கொண்டாள்.

ஒரு வாய் எடுத்து வாய் வைப்பது போல் வைத்து," என்னால் சாப்பிட முடியவில்லை. எனக்கு மிகவும் சோர்வாக இருக்கிறது "என்று படுத்துக் கொண்டேன்.

நான் வேண்டுமென்றே அவ்வாறு செய்தேன்.
பிறகு என்னையே பாவமாக‌ பார்த்து, என்னை எழுந்து உட்கார செய்து, அவள் மீது சாய்த்துக் கொண்டாள். சாய்த்துக் கொண்டு, அவள் சாப்பாட்டை எடுத்து ஊட்டி ஆரம்பிச்சா.

அவள் இப்பொழுதுதான் குளித்திருப்பாள் போல. அவள் மீது வந்த வாசனை மூக்கிலேறியது.

இப்போ ,ஃபேன் காற்றில் அவளது சேலை விலகி ஒரு பக்க பழுத்த மாங்கனி எனக்கு தெரிந்தது.

சேலை விலகுவதை அவளும் உணர்ந்தாள் ஆனால் சரி செய்ய முடியவில்லை. அவஸ்தையாக நெளிந்து கொண்டே எனக்கு சாப்பாடு ஊட்டினாள் ‌.

இப்போ நிமிர்ந்து உக்கார்ந்து ஓரக்கண்ணால் அவள் வழவழப்பான இடுப்பையும் ஜாக்கெட்டை கிழித்துக் கொண்டு இருக்கும் அவள் முலையையும்.. அவளுக்கு தெரியாமல் பார்த்துக் கொண்டே சாப்பிட்டேன்.

கவனித்து விட்டாள் போல வேகமாக ஊட்ட ஆரம்பித்தாள்.

மேலும் அவள் சாப்பாடு அமிர்தம் போன்று இனித்தது.
ஏன் இவள் இதெல்லாம் எனக்கு செய்ய வேண்டும்? எந்த அவசியமும் இல்லையே. அவளிடமே கேட்டு விட முடிவு செய்தேன்.
பின் அவளிடம் கேட்டுவிட்டேன்.

இதெல்லாம் எனக்கு எதற்கு செய்கிறீர்கள்? அவள் என்னையே குறுகுறுவென்று பார்த்தாள்.

"எனக்கும் அது தெரியவில்லை. உனக்கு இதெல்லாம் செய்ய வேண்டுமென்று தோன்றுகிறது, என்னை தப்பாக எடுத்துக்கொள்ளாதே" என்று கூறிவிட்டு, பாத்திரங்களை எடுத்துக்கொண்டு வெளியே சென்றுவிட்டாள்.

அவளோ ஒரு தாய் பாசத்தில் செய்கிறாள்.
நானோ அவளை காமத்துடன் பார்க்கறேன்.


பின் அவ்வளவாக அவளுக்கு வேலை இல்லை போலும். என்னையே வந்து வந்து கவனித்து கொண்டாள்.

நான் அவளை ரசிப்பது அவளுக்கு நன்றாகவே தெரிகிறது. ஆனால் என்னை ஒரு பொருட்டாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.

எங்களுக்குள் நெருக்கம் வந்தது போல் தோன்றியது.
பின் நேரம் ஆனதும் அவள் வீட்டுக்கு கிளம்பி விட்டாள்.


*Day 3



அடுத்த நாள் வந்தாள், வழக்கம் போல் வேலைகளை பார்த்துவிட்டு என்னிடம்
மாத்திரைகளை சாப்பிடக் கொடுத்துவிட்டு, சென்றாள்.

பின்பு அவளது வேலைகளை முடித்துவிட்டு, "ஃஹப்பா அவ்வளவுதான் வேலை, இனி மதியத்திற்கு மேல் தான் எனக்கு வேலை" என்று எனது பெட் இன் அருகிலேயே, ஒரு சேர் எடுத்து போட்டு,. ஃபேனை, எங்கள் இருவருக்கும் ஓடுமாறு, ஆன் செய்து விட்டு, அமர்ந்து கொண்டாள் .
இன்று ஒரு சாதாரண நீலநிற காட்டன் புடவை அணிந்திருந்தால். கழுத்தில் ஒரு சின்ன செயின்.
இப்பொழுதுதான் முத்தை கழுவி விட்டு வந்திருப்பாள் போலும். முகத்தை கழுவிய நீர் துளியாக வழிந்து கழுத்து வழியாக இறங்கி அவளது ஜாக்கெட்டின் ஓரங்களில் எல்லாம் நனைந்திருந்தது.

அதை அப்பப்போ ஓர கண்ணால் பார்த்துவிட்டு குனிந்துகொண்டே அவளிடம் பேச்சுக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தேன்.

அவளைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள ஆர்வமாய் இருந்தது அவளிடமே கேட்டுவிட்டேன்.
"உங்களைப் பற்றி கூறுங்கள்" என்று சொன்னேன் அவள் அவளைப் பற்றி கூற ஆரம்பித்தாள.
"உங்களுக்குத் திருமணமாகிவிட்டதா" என்று முதல் கேள்வியை அவளிடம் கேட்டேன்.
அவள் "இல்லை" என்று பதிலளித்தாள்.

"ஏன், திருமணம் செய்துகொள்ளவில்லை" என்று கேட்டேன்.
"அது அதன் மீது நம்பிக்கை போய்விட்டது."
என்று விரக்தியாக பதிலளித்து என்னைப் பார்த்து சிரித்தாள்.

அவளது சிரிப்பில் வலியையும் உணர்ந்தேன்.
இவ்வளவு பேச்சுக்கள் போய்க் கொண்டிருந்தபோதும் பேன் காற்றில் விலகியபோது தெரிந்த அவளது தொப்புளை நான் கவனிக்கத் தவறவில்லை. இரண்டு மடிப்பு விழுந்த, அவளது தொப்புள்களைப
பார்த்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விறைக்கத் தொடங்கி, அரை விறைப்பில் என் பூள் இருந்தது.

பின் சிறிது நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்து விட்டு எழுந்து சென்றுவிட்டாள்.
அவள் செல்லும் போது,‌பின்பக்கம் பார்தேன்.

அவள் உடலில் இருந்து அவளது பின்பக்கம் தனியாக அவளை எடுத்து காட்டியது. கை படாத மொட்டல்லவா
அதான் இப்படி இருக்கிறாள் என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

எப்படி 40 வயது ஆகியும் திருமணம் செய்யாமல் இருக்கிறாள் என்ற‌‌ கேள்வி என்னை குடைய ஆரம்பித்தது.