[sreejachandranhot]

மீட்டிங் அறையில் பதற்றம் நிறைந்திருந்தது. ரவியின் பழைய பார்ட்னர்கள் மூவரும் லதாவை நோக்கி பேசினர்.

“லதா, இந்த வியாபாரத்தை நீ ஒருத்தி மட்டும் நடத்த முடியாது. நாங்கள் மூவரும் சேர்ந்து பொறுப்பை எடுத்துக்கொள்கிறோம். நீ வீட்டுக்கு போ. உனக்கு மாதம் தோறும் பணம் அனுப்புகிறோம். இது உனக்கு சரியாக வராது.”

லதா அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள். அவள் கண்கள் கலங்கின. கூட்டம் முடிந்ததும் அவள் அறைக்குள் சென்று அழுதாள்.

பாண்டி உள்ளே வந்தான். லதா அவன் முன் அழுதுகொண்டே சொன்னாள்.

“என்னங்க… இதான் நான் வியாபாரத்தை மூட வேண்டும் என்று சொன்ன காரணம். எல்லோரும் என்னை வெளியே தள்ள நினைக்கிறார்கள். எனக்கு இதெல்லாம் வேண்டாம் என்னங்க… நான் அமைதியா இருக்க விரும்புகிறேன்.”

பாண்டி அவளை அணைத்து தலையை தடவினான்.
“அழாதே லதா. நான் இருக்கிறேன். இதை நான் பார்த்துக்கிறேன்


அதே நாள் மாலை பாண்டி அந்த மூவரையும் தனியாக அழைத்தான்.

“லதாவை வெளியே தள்ள நினைத்தீர்களா? நான் உயிரோடு இருக்கும் வரை அது நடக்காது. உங்களுக்கு என்ன வேண்டும் என்று தெரியுமா? உங்கள் ஒவ்வொரு ரகசியமும் என் கையில் இருக்கு. வரி ஏமாற்றம், பணம் திருட்டு, வெளிநாட்டு கணக்குகள் – எல்லாம். இப்போதே லதாவின் பெயருக்கு உங்கள் பங்குகளை மாற்றி எழுதி கொடுங்கள். இல்லையென்றால் நான் உங்களை முழுவதுமாக அழித்துவிடுவேன்.”
மூவரும் பயத்தில் நடுங்கினர். அவர்கள் எதிர்த்துப் பேசவில்லை.

அடுத்த நாள்

காலையில் மூவரும் வந்து ஆவணங்களை கொண்டு வந்தனர். லதாவின் பெயருக்கு அவர்களின் பங்குகள் முழுவதும் மாற்றப்பட்டன.

லதா ஆவணங்களை பார்த்து அதிர்ச்சியில் இருந்தாள். அவள் பாண்டியை பெருமையுடன் பார்த்தாள். அவள் கண்கள் ஈரமாக இருந்தன.

“என்னங்க… நீங்கள் இவ்வளவு செய்திருக்கீங்க. நான் ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கேன். யாரும் என்னை இப்படி காப்பாற்ற மாட்டார்கள் என்று நினைத்தேன். நீங்கள் எனக்கு ரொம்ப பெருமையா இருக்கீங்க என்னங்க.”

பாண்டி அவளை அருகில் இழுத்தான். அவன் கை அவள் குண்டியை இறுக்கமாக பிடித்து அழுத்தினான்.

“லதா, நீ என்னுடையவள். அதனால்தான் நான் இப்படி செய்தேன். யாரும் உன்னை தொடக்கூடாது. உன் எல்லாமே எனக்கு சொந்தம்.”

லதா சிவந்து, சற்று நாணத்துடன் அவன் மார்பில் சாய்ந்தாள்.

“என்னங்க… உங்கள் கை… ஆஹ்…

பாண்டி அவள் இடுப்பை இறுக்கி அணைத்தான்.
“இனி எந்த பயமும் இல்லை லதா. நான் உன் பக்கம் இருக்கிறேன்.”