Adultery ਮਰਦੀ ਕੀ ਨਾ ਕਰਦੀ

[DHILLON33]

ਭਾਗ - ਪੰਜਵਾਂ


ਜੋਰੇ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਜੀਤੀ ਗੈਸ ਮੂਹਰੇ ਖੜੀ ਚਾਹ ਚ ਪੱਤੀ ਤੇ ਖੰਡ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ... ਰਸੋਈ ਦੇ ਬੂਹੇ ਵੜਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਜੀਤੀ ਦੇ ਭਰਵੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੇ ਪਈ.. ਬੇਸ਼ੱਕ ਉਹ ਪਜਾਮੀ ਤੇ ਕਮੀਜ ਦੇ ਪਰਦੇ ਓਹਲੇ ਲੁਕੇ ਸੀ ਪਰ ਇੰਝ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਜੋਰੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਲਲਕਾਰ ਰਹੇ ਹੋਣ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਮੁੱਛਾਂ ਤੇ ਫੇਰਿਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਖਤ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਲੱਨ ਮਸਲਿਆ ਤੇ ਉਹਦੇ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ.. ਕੋਲ ਜਾਕੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰਿਆ ਤਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਤਭ੍ਰਕ ਗਈ.. ਪਰ ਅਗਲੇ ਹੀ ਪਲ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਆਈ ਮੁਸਕੁਰਾਹਟ ਦੱਸ ਗਈ ਕੀ ਅੱਜ ਇਹ ਸਭ ਦੀ ਉਮੀਦ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲਾਈ ਬੈਠੀ ਸੀ... ਪਰ ਉਹ ਨਖਰਿਆਂ ਪੱਟੀ ਜਨਾਨੀ ਸੀ ਏਨੀ ਛੇਤੀ ਕਿਸੇ ਅੱਗੇ ਸੀਲ ਹੋ ਜਾਵੇ ਕਦੇ ਹੋ ਨੀ ਸਕਦਾ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਕਸੇ ਜੋਰੇ ਦੇ ਹੱਥ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ " ਛੱਡੋ ਜੇਠ ਜੀ ਤੁਸੀ ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਹੀ ਆ ਗਏ "



ਜੋਰਾ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੰਢਿਆ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਏਹੀ ਹਿੰਟ ਕਾਫੀ ਸੀ ਕਿ ਜੀਤੀ ਵੀਰ ਜੀ ਤੋਂ ਜੇਠ ਜੀ ਤੇ ਆ ਗਈ ਸੀ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਉਸਦੀ ਭਰਵੀਂ ਬੁੰਡ ਨਾਲ ਕਸਿਆ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਚ ਉਸਦੀ ਗੋਰੀ ਹਿੱਕ ਨੂੰ ਕਮੀਜ ਉਪਰੋਂ ਹੀ ਆਟੇ ਵਾਂਗ ਮਸਲਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਹਜੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਜਾਣਾ ਏ ਭਾਬੀ "



ਜੋਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਜੀਤੀ ਮੁਸਕੁਰਾਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਚਿਤੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋਰੇ ਦਾ ਸਖਤ ਲੱਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੀ " ਛੱਡੋ ਜੇਠ ਜੀ ਮੰਮੀ ਆਉਣ ਆਲੀ ਹੋਣੀ ਕਦੇ ਫੇਰ ਸਹੀ "



ਜੀਤੀ ਬੇਸ਼ੱਕ ਜੋਰੇ ਅੱਗੇ ਵਿੱਛਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਪਰ ਪਹਿਲੇ ਹੱਲੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁੱਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋ ਉਹ ਨਹੀ ਸੀ.. ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਮਰਦ ਨੂੰ ਜਿਨਾਂ ਪਿਆਸਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ ਓਨਾਂ ਜਨਾਨੀ ਦਾ ਵੱਧ ਪਾਣੀ ਭਰਦਾ.. ਪਰ ਜੋਰਾ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਨੁੱਕਰੀ ਘੋੜੀ ਨੂੰ ਨੱਥ ਕਿਵੇਂ ਪਾਉਣੀ ਏ ਉਹ ਇੱਕ ਹੱਥ ਥੱਲੇ ਲੈਕੇ ਆਇਆ ਤੇ ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੀਤੀ ਕੁੱਝ ਸਮਝਦੀ ਜੋਰੇ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਜਾਮੀ ਦਾ ਨਾਲਾ ਫੜਿਆ ਤੇ ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਚ ਖੋਲ ਦਿੱਤਾ.. ਨਾਲਾ ਖੁੱਲਦੇ ਹੀ ਜੀਤੀ ਇੱਕਦਮ ਕੱਠੀ ਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ.. ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉਹ ਪਜਾਮੀ ਤੱਕ ਲੈਕੇ ਜਾਂਦੀ ਉਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜੋਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਫੜਦੇ ਹੋਏ ਦੂਜਾ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਪਜਾਮੀ ਅੰਦਰ ਲੁਕੇ ਸੁਨਿਹਰੀ ਖਜਾਨੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ... ਬੇਸ਼ੱਕ ਜੋਰੇ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਜੀਤੀ ਦੇ ਸੁਨਿਹਰੀ ਖਜਾਨੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸਦੀ ਕੱਛੀ ਦਾ ਪਰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਜੋਰੇ ਦੇ ਮਸਲਣ ਤੇ ਉਹ ਮੋਮ ਵਾਂਗ ਪਿਘਲਣ ਲੱਗੀ ਸੀ... ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਜੋਰੇ ਦਾ ਹੱਥ ਖਜਾਨੇ ਦਾ ਆਖਰੀ ਦਰਵਾਜਾ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ.. ਜੀਤੀ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਮਚਲ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਏਸੇ ਕਸ਼ਮਕਸ਼ ਚ ਜਾਣੇ ਅਣਜਾਣੇ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤੜ ਜੋਰੇ ਦੇ ਲੱਨ ਨਾਲ ਖਹਿਕੇ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸੀ... ਜੋਰੇ ਦਾ ਮਨ ਜੀਤੀ ਦੇ ਕਮੀਜ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪੱਲੇ ਥੱਲੇ ਲੁਕੇ ਹੁਲਾਰੇ ਮਾਰਦੇ ਦੋਵੇ ਤਰਬੂਜ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕਾਹਲਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਜੀਤੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੋਂ ਹੱਥ ਚੱਕ ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਪੱਲਾ ਚੱਕ ਕੇ ਪਜਾਮੀ ਨੂੰ ਸਰਕਾ ਕੇ ਪੱਟਾਂ ਤੱਕ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਲਾਲ ਕੱਛੀ ਚ ਕੈਦ ਸੁਰਖ ਗੋਰੇ ਚਿੱਤੜ ਦੇਖ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਜੋਰੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੀ ਚੁੰਧਿਆ ਗਈਆਂ...ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਹਵਸ ਤੇ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ... ਜਿਹੜੇ ਲੱਕ ਦੇ ਹੁਲਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਫੈਨ ਸੀ.. ਜਿਹੜੇ ਚਿੱਤੜ ਜਦੋਂ ਆਪਸ ਚ ਰਗੜ ਖਾ ਹਿੱਲਦੇ ਤਾਂ ਪਿੰਡ ਦਾ ਹਰ ਮਰਦ ਕਚੀਚੀ ਲੈਦਾ ਉਹ ਜੋਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੇਵਲ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਕੱਛੀ ਚ ਕੈਦ ਸੀ... ਜੋਰੇ ਦੀ ਹਮਲਾਵਰਤਾ ਦੇਖ ਜੀਤੀ ਥੋੜਾ ਸੰਭਲਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗੀ... ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਜੇ ਜੋਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਘੋੜੀ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰ ਲਈ ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਲਈ ਜੀਤੀ ਫੇਰ ਨੁੱਕਰੀ ਨਹੀ ਰਹਿਣੀ ਸੀ.. ਜੋਰਾ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਨਜਾਰਾ ਦੇਖ ਕੁੱਝ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਹਮਲੇ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਚ ਸੀ... ਏਸੇ ਦੌਰਾਨ ਜੀਤੀ ਨੇ ਹਿਰਨੀ ਦੀ ਫੁਰਤੀ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਪਜਾਮੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਫੜੇ ਤੇ ਫਟਾਫਟ ਉੱਤੇ ਚੱਕਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਬੇਪਰਦਾ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਲਕੋ ਲਿਆ... 



ਜੋਰਾ ਕੁੱਝ ਕਰਦਾ ਇਸਤੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਘੁੰਮ ਗਈ ਤੇ ਜੋਰੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਨਾਲਾ ਕਸਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਜੇਠ ਜੀ ਅੱਜ ਨੀ ਮੰਮੀ ਆਂਉਦੀ ਹੋਣੀ "



ਪਰ ਜੋਰਾ ਹੱਥ ਆਇਆ ਖਰਗੋਸ਼ ਸੌਖਿਆ ਜਾਣ ਦੇਣ ਆਲਿਆਂ ਚੋ ਨਹੀ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕੁੱਝ ਬੋਲੇ ਜੀਤੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੱਥਾਂ ਚ ਫੜਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸੁਰਖ ਗੁਲਾਬੀ ਬੁੱਲਾਂ ਚ ਬੁੱਲ ਪਾ ਦਿੱਤੇ...ਕੁੱਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਜੀਤੀ ਫੜਫੜਾਈ ਪਰ ਫੇਰ ਸੀਲ ਹੋਕੇ ਆਪਣਾਂ ਬੁੱਲਾਂ ਦਾ ਰਸ ਆਪਣੇ ਜੇਠ ਨੂੰ ਚੁਸਾਉਣ ਲੱਗੀ... ਦੋਵੇ ਜਣੇ ਸਭ ਕੁੱਝ ਭੁੱਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਚ ਗਵਾਚ ਗਏ... ਚਾਹ ਦਾ ਕਾੜਾ ਉੱਬਲ-2 ਉੱਡ ਗਿਆ ਪਰ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ ਜੁਦਾ ਨਾ ਹੋਏ... ਜੋਰੇ ਦੇ ਹੱਥ ਜੀਤੀ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲਣ ਲੱਗੇ... ਜੀਤੀ ਦੀ ਹਿੱਕ ਜੋਰੇ ਦੀ ਛਾਤੀ ਚ ਖੁੱਭਣ ਲੱਗੀ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜੀਤੀ ਅੰਦਰਲੀ ਅਸਲ ਅੱਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ... ਕੁੱਝ ਮਿੰਟ ਪਹਿਲਾਂ ਬੰਨਿਆ ਨਾਲਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਖੁੱਲ ਗਿਆ ਪਰ ਐਤਕੀ ਜੀਤੀ ਨੇ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕੀਤਾ.. ਦੇਖਦੇ ਹੀ ਦੇਖਦੇ ਉਸਦੀ ਪਜਾਮੀ ਖਿਸਕ ਕੇ ਪੱਟਾਂ ਤੋ ਵੀ ਥੱਲੇ ਸਰਕ ਗਈ.. ਜੋਰੇ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਭਾਰੀ ਭਰਕਮ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦਾ ਨਾਪ ਲੈਣ ਲੱਗੇ.. ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਜੀਤੀ ਦੇ ਬੁੱਲ ਅਜਾਦ ਹੋਏ ਤੇ ਦੋਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਸ਼ਰਮਾਕੇ ਫੇਰ ਘੁੰਮ ਗਈ... ਜੋਰੇ ਨੇ ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਚ ਉਸਦੇ ਕਮੀਜ ਦਾ ਪੱਲਾ ਚੱਕ ਕੱਛੀ ਹੇਠ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੀਤੀ ਦਾ ਅਸਲ ਜਿਸਮ ਹੁਲਾਰੇ ਲੈਣ ਲੱਗਾ... ਜਿਵੇ ਹੀ ਜੋਰੇ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਚ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਫੜਕੇ ਆਟੇ ਵਾਂਗ ਗੁੰਨਿਆਂ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਪੰਜਿਆਂ ਭਾਰ ਹੋ ਗਈ...ਆਪ ਮੁਹਾਰੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋ ਨਿਕਲਿਆ " ਆਹ ਜੇਠ ਜੀ ਕੀ ਕਰਦੇ ਓ ਛੱਡੋ "



ਜੋਰੇ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨਜਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਪਜਾਮੇ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲਿਆ ਤੇ ਅਗਲੇ ਹੀ ਪਲ ਉਸਦਾ ਕੱਛਾ ਤੇ ਪਜਾਮਾ ਗੋਡਿਆ ਤੱਕ ਹੋ ਗਏ.. ਨੁੱਕਰੀ ਘੋੜੀ ਹੁਣ ਸਵਾਰੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ.. ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਜੋਰੇ ਨੇ ਲਗਾਮ ਖਿੱਚ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਲੱਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਪਰਸ਼ ਕਰਾਇਆ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਜਿਵੇਂ ਮਦਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ.. ਪਰ ਏਸ ਮਦਹੋਸ਼ੀ ਚ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਏਨਾ ਅਹਿਸਾਸ ਜਰੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਜੋਰੇ ਦਾ ਨਾਗ ਰਾਮੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਛੋਟਾ ਹੀ ਸੀ... ਪਰ ਜਿਹੜੀ ਹਾਲਤ ਚ ਉਹ ਹੁਣ ਸੀ ਇਹ ਵੇਲਾ ਇਹ ਸਭ ਪਰਖਣ ਦਾ ਨਹੀ ਸੀ... ਇੰਝ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਵਰਿਆਂ ਦੇ ਸੋਕੇ ਮਗਰੋਂ ਕੁਦਰਤ ਮਿਹਰਵਾਨ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਕੱਲਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਨਦੀ ਚ ਪਾਣੀ ਆਇਆ ਸੀ... ਤੇ ਪਾਣੀ ਵੀ ਠਾਠਾਂ ਮਾਰਦਾ ਸੀ... ਪਲਾਂ ਚ ਹੀ ਸਭ ਕੁੱਝ ਹਰਿਆ ਭਰਿਆ ਜਾਪਣ ਲੱਗਾ ਸੀ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਬਹੁਤੀ ਦੇਰ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਿਵੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਲੱਨ ਜੀਤੀ ਦੇ ਅਸਲ ਖਜਾਨੇ ਦੇ ਦੁਆਰ ਤੇ ਲਿਜਾ ਟਿਕਾਇਆ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਸੀਲ ਹੋਕੇ ਖੜ ਗਈ... ਉਸਨੂੰ ਜਾਪਿਆ ਜਿਵੇ ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਏਸ ਪਲ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ-2 ਰੁੱਕ ਗਈ ਹੋਵੇ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਘੋੜੀ ਦੀ ਲਗਾਮ ਖਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਢੇਕਾ ਮਾਰਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਜੀਤੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਭੰਨਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ... ਕੁੱਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਜਾਪਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਭੀੜੀ ਗੁਫਾ ਚ ਕੈਦ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ... ਉਹ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਪਰ ਉਹ ਗੁਫਾ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਕਸ ਲੈਦੀ... ਗੈਸ ਤੇ ਪਿਆ ਚਾਹ ਦਾ ਡੱਬਾ ਮਚ-2 ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਪਰ ਉਸਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਿਸਨੂੰ ਸੀ.. ਜੀਤੀ ਤਾਂ ਸੈਲਫ ਤੇ ਹੀ ਲੇਟ ਗਈ... ਲੱਕ ਤੋ ਲੈਕੇ ਉਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸੈਲਫ ਤੇ ਲੱਗਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤੜ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦਾ ਅਕਾਰ ਲੈਕੇ ਜੋਰੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਜੀਤੀ ਲੱਕ ਕੋਲੋਂ ਫੜੀ ਤੇ ਏਸ ਵਾਰ ਦੁੱਗਣੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਢੇਕਾ ਮਾਰਿਆ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਹੋਰ ਨਿਹਾਲ ਹੋ ਗਈ... ਘੁੜਸਵਾਰੀ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਤੇਜ ਹੋਈ ਤਾਂ ਦੋਵੇ ਜਿਸਮ ਚੇਤ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ.. ਜੀਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਆਹਾਂ ਰਸੋਈ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤੱਕ ਜਾਣ ਲੱਗੀਆਂ... ਘੋੜਸਵਾਰ ਸਾਹੋ ਸਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਪਰ ਘੋੜੀ ਹੋਰ ਲੰਮੀਆਂ ਪੁਲਾਘਾਂ ਪੱਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ... ਜੀਤੀ ਦੀ ਸੁਨਿਹਰੀ ਗੁਫਾ ਰੂਪੀ ਨਦੀ ਚ ਪਾਣੀ ਹੁਲਾਰੇ ਲੈਣ ਲੱਗਾ ਪਰ ਏਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੁਲਾਰੇ ਹੜ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਉਸਤੋੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਰਸਾਤ ਨੇ ਦਮ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ... ਘੋੜੀ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦਾ ਘੁੜਸਵਾਰ ਸਾਹੋ ਸਾਹ ਹੋਕੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਹੀ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਪਿਚਕਾਰੀ ਚੋ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਬਾਹਰ ਆ ਜੀਤੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਸਮਾ ਗਿਆ... ਜੀਤੀ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਚਿਰਾਂ ਪਿੱਛੋ ਹੋਈ ਬਰਸਾਤ ਵੀ ਸੋਕਾ ਖਤਮ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ... ਦੋਵੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਜੁਦਾ ਹੁੰਦੇ ਉਸਤੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੇਨ ਗੇਟ ਦਾ ਕੁੰਡਾ ਖੜਕਣ ਤੇ ਖੁੱਲਣ ਦੀ ਅਵਾਜ ਆਈ ਤੇ ਜੀਤੀ ਇੱਕਦਮ ਡਰਕੇ ਸੈਲਫ ਤੋਂ ਉੱਠੀ ਤੇ ਫਟਾਫਟ ਆਪਣੀ ਕੱਛੀ ਤੇ ਪਜਾਮੀ ਉੱਪਰ ਕਰ ਨਾਲਾ ਕਸਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਹਾਏ ਵੀਰ ਜੀ ਕੌਣ ਆ ਗਿਆ " 



ਕੁੱਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਚ ਜੋਰਾ ਜੇਠ ਜੀ ਤੋਂ ਵੀਰ ਜੀ ਹੋ ਗਿਆ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਵੀ ਫਟਾਫਟ ਆਪਣਾ ਪਜਾਮਾ ਉੱਪਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਾਲਾ ਬੰਨਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਜਾ ਬਾਹਰ ਜਾਕੇ ਦੇਖ ਮੈਂ ਏਥੀ ਰੁੱਕਦਾ "



ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਸਹੀ ਕਰਦੀ ਜੀਤੀ ਕੰਬਦੇ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਰਸੋਈ ਦੇ ਬੂਹੇ ਵੱਲ ਵਧ ਗਈ...


ਚਲਦਾ...